0114-KDIP1-2.4012.475.2021.2.RM

Interpretacja indywidualna  – stanowisko nieprawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 24 września 2021 r., wpłynął Państwa wniosek z 16 września 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy opodatkowania dokonywanych transakcji. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 3 grudnia 2021 r. (wpływ 6 grudnia 2021 r.). Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego Jesteście Państwo czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług zarejestrowanym dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych. Posiadacie Państwo koncesję na obrót paliwami ciekłymi z zagranicą. Przedmiotem Państwa działalności jest m.in. handel gazem płynnym (dalej: „gaz LPG”), zarówno krajowy jak i międzynarodowy. W ramach prowadzonej działalności nabywacie Państwo gaz LPG od dostawców krajowych. Gaz LPG nabywany przez Państwa znajduje się w zbiornikach magazynowych prowadzonych przez wyspecjalizowane podmioty zajmujące się usługowym magazynowaniem gazu LPG w prowadzonych przez siebie składach podatkowych. Państwo posiadacie zawarte umowy na magazynowanie z podmiotami świadczącymi na jej rzecz usługi. Z usług tych podmiotów oprócz Państwa korzystają również inne firmy, których przedmiotem działalności jest handel hurtowy gazem LPG. Wielokrotnie występują sytuacje, że Państwo nabywając gaz krajowo nabywacie go od podmiotów, które posiadają zawarte umowy o magazynowanie z tymi samymi podmiotami co Państwo (mają pojemności magazynowe w tych samych magazynach - składach podatkowych, co Państwo). W takim przypadku w sytuacji zakupu gazu LPG sprzedawca wydaje dyspozycję podmiotowi prowadzącemu magazyn przeksięgowania zakupionej ilości gazu LPG na Państwa rzecz. Towar nie zmienia w takim przypadku miejsca, a transakcja przebiega w całości na pojemności magazynowej. Identyczna sytuacja zachodzi również w drugą stronę, a więc kiedy to Państwo dokonujecie dostawy gazu LPG na rzecz swojego kontrahenta, natomiast fizycznie dostawa dokonywana jest bez przemieszczenia towaru, a jedynie przechodzi własność towaru będącego przedmiotem sprzedaży. Państwo podkreślacie również, że w przypadku gdy kilka podmiotów posiada zawartą umowę o magazynowanie z tym samym podmiotem prowadzącym skład podatkowy, gaz LPG stanowiący własność poszczególnych podmiotów nie jest magazynowany w odrębnych zbiornikach. W znacznej większości przypadków gaz LPG ulega zmieszaniu w zbiornikach (współwłasność mieszaniny), a rozliczenie z podmiotem prowadzącym magazyny dokonywane jest na podstawie przekazanej ilości LPG, która zostaje ujęta w dokumentacji magazynowej prowadzącego skład. Państwo wskazujecie, że w okresie przed 1 lipca 2020 roku występowały sytuacje, w których dokonywaliście dostawy gazu LPG na rzecz swojego kontrahenta z siedzibą na terytorium Polski, który po jego zakupie dokonywał sprzedaży gazu LPG na rzecz podatnika z innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej. Kontrahent Państwa posługiwał się w ramach transakcji względem Państwa numerem VAT dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych. W przypadku przedstawionych transakcji Państwo nie organizowaliście transportu tzn. nie wynajmowaliście firmy przewozowej, nie ponosiliście kosztów transportu, nie kontaktowaliście się z przewoźnikiem, nie dokonywaliście transportu własnymi środkami transportu, a za transport towaru w całości odpowiedzialny był Wasz kontrahent. W niektórych przypadkach zdarzało się, że Państwo posiadaliście informacje dotyczące podmiotu, na rzecz którego Państwa kontrahent dokona dalszej dostawy. Taka sytuacja miała miejsce np. w przypadku, gdy klient Państwa, w mailu ofertowym lub rozmowie wskazywał przykładowo, że: „w związku z otrzymanym zapytaniem od kontrahenta X, zwracamy się z pytaniem o dostępność Y ton gazu LPG”. Państwu znane było zatem przeznaczenie towaru dostarczanego do jej kontrahenta na pojemności magazynowej. Ze względu na stosunkowo mały rynek hurtowego obrotu gazem LPG, pracownicy działów handlu często znają się i z prowadzonych rozmów niejednokrotnie wynika na rzecz jakich podmiotów zagranicznych dokonują dostaw towaru, w szczególności w sytuacji, gdy obydwa podmioty dostarczają gaz LPG na rzecz tego samego podmiotu zagranicznego, którego zapotrzebowanie na gaz LPG jest na tyle duże, że żaden z podmiotów nie byłby w stanie samodzielnie zapewnić takiej ilości towaru i informacja o tego typu transakcjach nie musi być utrzymywana w tajemnicy. Podmioty działające na rynku sprzedaży hurtowej LPG konkurują głównie na rynku krajowym, który jest ich podstawowym rynkiem sprzedaży i to tego typu transakcje stanowią tajemnicę handlową. Państwo podkreślacie jednak, że nawet jeżeli wiedzieliście do jakiego podmiotu towar zostanie dostarczony przez jej kontrahenta to nie Państwo, a Wasz kontrahent organizował transport i ponosił odpowiedzialność za dostawę do swojego kontrahenta z UE. Niezależnie od powyższego technicznie transakcje miały następujący przebieg: Państwo -> Kontrahent Państwa -> Podmiot z UE. Podsumowując, w opisanym stanie faktycznym Państwo dokonywaliście dostawy LPG na rzecz swojego kontrahenta (dostawa na pojemności bez przemieszczenia), a kontrahent Państwa dokonywał dostawy na rzecz podmiotu z innego Państwa UE. Kontrahent Państwa organizował transport i wydawał przewoźnikowi towar z lokalizacji, w której w tym momencie jest on magazynowany na jego rzecz i dokonywał dostawy na rzecz swojego kontrahenta z innego Państwa UE. Fizycznie wydanie towaru następowało poprzez złożenie dyspozycji przez Państwa kontrahenta do podmiotu prowadzącego miejsce magazynowania wydania określonej ilości gazu LPG na rzecz wskazanego przewoźnika. W momencie odbioru gazu LPG przez przewoźnika, wydana ilość pomniejszała w ewidencji składu podatkowego ilość gazu LPG magazynowanego na rzecz Państwa Kontrahenta. W uzupełnieniu wniosku, w odpowiedzi na zadane przez nas pytania, dotyczące wskazania: czy Państwa wątpliwości dotyczą transakcji, która miała miejsce przed 1 lipca 2020 r.,czy wydając interpretację mamy się odnieść do stanu faktycznego, w którym Państwo (pierwszy dostawca) przenieśliście prawo do rozporządzania towarem jak właściciel na rzecz Kontrahenta Spółki (pierwszy nabywca), a następnie Kontrahent Spółki przeniósł prawo do rozporządzania tym samym towarem jak właściciel na rzecz Podmiotu z UE (drugi nabywca),czy w ramach transakcji dokonywanej pomiędzy Państwem, Państwa Kontrahentem oraz Podmiotem z UE towar był transportowany bezpośrednio od Państwa z terytorium Polski do Podmiotu z UE na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego UE,czy Państwa Kontrahent wykonując czynności związane z organizacją transportu towarów działał na własną rzecz (czyli nie działał w Państwa imieniu/na Państwa rzecz ani w imieniu/na rzecz Podmiotu z UE),czy w przypadku transakcji będącej przedmiotem zapytania – Państwa Kontrahent w chwili nabycia gazu LPG od Państwa (lub bezpośrednio po tym fakcie) miał już zawartą umowę z Podmiotem z UE dotyczącą sprzedaży gazu, czy też Kontrahent Państwa najpierw kupił gaz LPG od Państwa, magazynował go „na pojemności magazynowej” (przez jaki okres czasu magazynował) a dopiero potem poszukiwał nabywcy zakupionego od Państwa gazu LPG,jak należy rozumieć stwierdzenie, że: „Kontrahent Spółki (…) wydawał przewoźnikowi towar z lokalizacji, w której w tym momencie jest on magazynowany (…)” - prosiliśmy o wskazanie/opisanie okoliczności dotyczących transportu towarów z miejsca magazynowania do Podmiotu z UE, tj. w jaki sposób przebiegał transport towaru, przy użyciu jakiego środka transportu towar był transportowany z miejsca magazynowania itd.,kiedy (w którym momencie) Państwo przenieśliście na Waszego Kontrahenta prawo do rozporządzania towarem jak właściciel (w ramach dostawy towaru dokonywanej pomiędzy Państwem i Kontrahentem),kiedy (w którym momencie) Kontrahent Państwa przeniósł na Podmiot z UE prawo do rozporządzania towarem jak właściciel (w ramach dostawy towaru dokonywanej pomiędzy Kontrahentem Państwa i Podmiotem z UE),gdzie (w jakim kraju) znajdował się towar w momencie przeniesienia przez Państwa Kontrahenta na rzecz Podmiotu z UE prawa do rozporządzania towarem jak właściciel (w ramach dostawy towaru dokonywanej pomiędzy Kontrahentem Państwa i Podmiotem z UE),czy Podmiot z UE jest zarejestrowany jako podatnik VAT-UE, wskazaliście Państwo, że: ad. a) wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczy dostaw realizowanych przed 1 lipca 2020 roku,   ad. b) i g) w przedstawionym stanie faktycznym własność towaru i prawo do dysponowaniem jak właściciel jest przenoszone dwukrotnie. Pierwszy raz własność i prawo do dysponowania towarem jak właściciel przenoszone jest przez Państwa na rzecz Waszego Kontrahenta. Ta czynność, zgodnie przedstawionym stanem faktycznym, odbywa się na pojemności magazynowej, a zatem Państwo sprzedając towar Kontrahentowi i przekazując informację podmiotowi prowadzącemu skład podatkowy przenosicie własność i prawo do dysponowania tym towarem jak właściciel na rzecz Kontrahenta (pkt g). Jak zostało to opisane we wniosku wraz z przekazaniem informacji podmiotowi prowadzącemu skład podatkowy, w którym magazynowane jest LPG, następuje przeksięgowanie gazu LPG w systemie magazynowym prowadzącego skład z Państwa na rzecz Kontrahenta. Od tego momentu Państwo nie macie możliwości dysponowania gazem LPG w jakikolwiek sposób. Dostawa pomiędzy Państwem a Waszym Kontrahentem nie powoduje jednak przemieszczenia towaru pomiędzy zbiornikami, a towar znajduje się cały czas w tym samym miejscu. Drugi raz własność oraz prawo do dysponowania towarem jak właściciel przenoszone jest przez Kontrahenta na rzecz Podmiotu z innego kraju UE.   ad. h) i i) Odnośnie momentu przeniesienia własności i prawa do dysponowania towarem jak właściciel przez Państwa Kontrahenta na rzecz Podmiotu z UE wskazujecie Państwo, że nie macie co do tego pełnych informacji natomiast biorąc pod uwagę, że Państwa Kontrahent był organizatorem transportu i transportował towar do miejsca odbioru wskazanego przez Podmiot z UE należy przyjąć na potrzeby niniejszego wniosku, że przeniesienie własności i prawa do dysponowania towarem z Kontrahenta na Podmiot z UE  nastąpiło w momencie dostawy do miejsca odbioru w innym Państwie UE, a więc na warunkach INCOTERM „DAP”.   ad. f) Transport towaru do podmiotu z UE odbywa się po przeniesieniu własności oraz prawa do dysponowania towarem jak właściciel ze Spółki na Państwa Kontrahenta. Jak było to wskazane wyżej, informowaliście Państwo prowadzącego skład podatkowy o sprzedaży gazu LPG na rzecz Kontrahenta i konieczności przeksięgowania wskazanej ilości gazu w dokumentacji składu na rzecz Kontrahenta. Kontrahent jako organizator transportu wskazywał przewoźnikowi miejsce odbioru, a więc właściwy skład podatkowy, w którym magazynowany był gaz LPG. Przewoźnik odbierał gaz LPG cysternami samochodowymi ze składu podatkowego po wcześniejszym zgłoszeniu przez Państwa Kontrahenta podmiotowi prowadzącemu skład podatkowy, że wskazany przewoźnik odbierze określoną partię gazu LPG z miejsca magazynowania. Odebrany gaz LPG był następnie transportowany z miejsca odbioru to jest składu podatkowego do Podmiotu z UE.   ad. d) Państwa Kontrahent wykonując czynności związane z organizacją transportu działał na własną rzecz i we własnym imieniu. Spółka nie miała żadnego wpływu na transport, nie kontraktowała się z przewoźnikami i nie ponosiła odpowiedzialności za transport towaru.   ad. c) W ramach transakcji pomiędzy Państwem, Waszym Kontrahentem oraz Podmiotem z UE, towar był transportowany ze składu podatkowego w którym magazynowany był gaz LPG sprzedany przez Państwa Kontrahentowi. Jak zostało to wskazane w momencie wysyłki towar ten nie był własnością Spółki jednak towar ten nie zmienił swojego miejsca w związku z dostawą między Państwem a Kontrahentem.   ad. e) Zgodnie z posiadanymi informacjami Państwa Kontrahent posiadał zawarte umowy ramowe z Podmiotem z UE na dostarczanie gazu LPG w określonej ilości. Co do zasady należy zatem uznać, że w momencie nabycia gazu LPG od Państwa Kontrahent posiadał zawartą umowę na dostawę gazu LPG, który został przez niego nabyty od Państwa.   ad. j) Według informacji posiadanych przez Państwa Podmiot z UE jest zarejestrowany jako podatnik VAT w UE.   W uzupełnieniu wniosku wskazaliście Państwo, że pytanie nr 2 dotyczy skutków podatkowych dokonania dostawy przez Państwa na rzecz Waszego Kontrahenta w przypadku uznania, że dostawa Państwa na rzecz Kontrahenta stanowi element transakcji łańcuchowej, w ramach której dokonujecie Państwo wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów na rzecz Kontrahenta. Odpowiedź na pkt 2 jest zatem twierdząca, oczekujecie Państwo udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy Waszą dostawę na rzecz kontrahenta należy traktować jako wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz kontrahenta, rozliczaną zgodnie z art. 41 ust. 3 w zw. z art. 42 ustawy o VAT. Pytania ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku Czy dostawa gazu LPG dokonana przez Państwa na pojemności magazynowej stanowiła element transakcji łańcuchowej, o której mowa w art. 22 ust. 2 ustawy o VAT?Czy dostawa gazu LPG dokonywana na rzecz Kontrahenta w sposób opisany w stanie faktycznym stanowi wewnątrzwspólnotową dostawę towaru na rzecz tego podmiotu, podlegającą opodatkowaniu zgodnie z art. 41 ust. 3 w zw. z art. 42 ustawy o VAT?Państwa stanowisko w sprawie, ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku Biorąc pod uwagę powyższe regulacje w Państwa ocenie dostawa gazu LPG realizowana przez Was na rzecz Waszego kontrahenta, dokonywana na pojemności magazynowej, stanowi element transakcji łańcuchowej.   W myśl art. 7 ust. 8 ustawy o VAT, w przypadku, gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru w ten sposób, że pierwszy z nich wydaje ten towar bezpośrednio ostatniemu w kolejności nabywcy, uznaje się, że dostawy towarów dokonał każdy z podmiotów biorących udział w tych czynnościach. Reguły z art. 7 ust. 8 ustawy o podatku od towarów i usług obowiązują zarówno wówczas, gdy transakcja ma charakter krajowy (występują jedynie podatnicy zarejestrowani w Polsce), jak również „międzynarodowy” (wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów).   Podkreślacie Państwo, że w ramach przedmiotowej transakcji dochodzi do przeniesienia własności oraz do przeniesienia prawa do dysponowania gazem LPG na Państwa Kontrahenta w miejscu jego magazynowania. Gaz LPG jest jednak w dalszej kolejności przemieszczany i jego dostawa wiąże się z wysyłką.   W Państwa ocenie, transakcji takiej nie należy oceniać subiektywnie poprzez ocenę wyłącznie transakcji między Państwem a Waszym Kontrahentem, ale należy prześledzić cały łańcuch transakcji z uwzględnieniem okoliczności, że towar ten podlega wysyłce z magazynu, w którym Państwo dokonujecie dostawy na rzecz swojego kontrahenta. Z punktu widzenia Spółki transakcja ta nie kończy się zatem w momencie przeniesienia własności oraz przekazania informacji do podmiotu prowadzącego skład podatkowy o dokonanej transakcji i złożenia dyspozycji przeksięgowania określonej ilości gazu LPG na rzecz kontrahenta, ale w momencie dostawy gazu LPG do miejsca przeznaczenia na terytorium innego państwa UE.   Na powyższą ocenę, w Państwa ocenie, nie wpływa okoliczność, że Państwo nie jesteście zaangażowani w transakcje, które są dokonywane na dalszym etapie, nie dokonujecie samodzielnie wysyłki tego towaru, nie organizujecie jego transportu, nie wydajecie towaru przewoźnikowi i nie kontaktujecie się z ostatecznym odbiorcą w związku z tą dostawą. W Państwa ocenie kluczowe jest to, że w łańcuchu transakcji występujecie Państwo, Wasz kontrahent i nabywca z innego kraju UE, a sam towar wydawany jest z magazynu, w którym Państwo dokonaliście dostawy na rzecz swojego kontrahenta, a zatem można uznać, że towar jest transportowany od Państwa do odbiorcy z innego państwa UE.   Dodatkowo w Państwa ocenie istotne znaczenie ma również okoliczność, że w niektórych przypadkach znane jest Wam dalsze przeznaczenie nabywanego przez kontrahenta gazu LPG i ostateczny odbiorca z innego państwa członkowskiego UE. Mimo że to kontrahent, a nie Państwo, kontaktuje się z tym podmiotem, zaś sam nabywca z UE może nie wiedzieć o Państwa istnieniu w łańcuchu dostaw, to Państwo obiektywnie wiecie do kogo towar zostanie dostarczony.   W konsekwencji uznajecie Państwo, że Wasza dostawa stanowi element transakcji łańcuchowej, w ramach której towar jest transportowany od  Państwa do nabywcy z innego państwa UE.   W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie nr 1, w Państwa ocenie to Waszej dostawie należy przypisać charakter dostawy ruchomej, a zatem dostawa Państwa stanowi wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.   Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o VAT, przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w związku z przeniesieniem prawa do rozporządzania towarem jak właściciel na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju.   Przepis ten stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest: podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi w pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe, które, zgodnie z przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą;podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem dostawy są nowe środki transportu. Na podstawie art. 13 ust. 6 ww. ustawy - wewnątrzwspólnotową dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, z zastrzeżeniem ust. 7.   Miejsce dostawy kluczowe z punktu widzenia zasad opodatkowania podatkiem VAT określone zostało w art. 22 ustawy o VAT.   Zgodnie z art. 22 ust. 1 miejscem dostawy towarów jest w przypadku: towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy;towarów niewysyłanych ani nietransportowanych - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy. Państwo wskazujecie, że powołany art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT dotyczy takich transakcji gdzie nie dochodzi do przemieszczenia towaru, a zatem w ramach transakcji towar ten nie jest przemieszczany i dotyczy to całego łańcucha transakcji. W Państwa ocenie powyższy sposób określenia miejsca dostawy na gruncie brzmienia wskazanego przepisu jest bardzo jasny i czytelny. Ze względu na materialny charakter towarów łatwo jest zidentyfikować miejsce, w którym towary te się znajdują. Jednocześnie ze względu na okoliczność, że gaz LPG podlega transportowi do odbiorcy w innym kraju UE przepis ten nie znajdzie zastosowania.   Przepisy ustawy o VAT określają również szczególne zasady ustalenia miejsca dostawy dla tzw. transakcji łańcuchowych, a więc przypadków, gdy w transakcji uczestniczy kilka podmiotów, a towar jest transportowany bezpośrednio od pierwszego do ostatniego podmiotu w łańcuchu transakcji.   W przypadku gdy towar jest przedmiotem kilku następujących po sobie dostaw każda z dostaw musi być oceniana odrębnie, co oznacza, że dla każdej z nich odrębnie ustalane jest miejsce dokonania dostawy. Zagadnienie miejsca dostawy jest szczególnie istotne wtedy gdy transakcja ma charakter międzynarodowy, bowiem należy ustalić, której dostawie przypisać transport towarów.   Miejsce świadczenia dla poszczególnych dostaw w łańcuchu określone zostało z kolei w art. 22 ust. 2 i 3 ustawy o VAT.   Zgodnie z ust. 2 tego uregulowania, w przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru w ten sposób, że pierwszy z nich wydaje ten towar bezpośrednio ostatniemu w kolejności nabywcy, przy czym towar ten jest wysyłany lub transportowany, to wysyłka lub transport tego towaru są przyporządkowane tylko jednej dostawie; jeżeli towar jest wysyłany lub transportowany przez nabywcę, który dokonuje również jego dostawy, przyjmuje się, że wysyłka lub transport są przyporządkowane dostawie dokonanej dla tego nabywcy, chyba że z warunków dostawy wynika, że wysyłkę lub transport towaru należy przyporządkować jego dostawie.   W myśl natomiast art. 22 ust. 3, w przypadku, o którym mowa w ust. 2, dostawę towarów, która: 1)    poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów; 2)    następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu zakończenia wysyłki lub transportu towarów.   Ze wskazanych wyżej regulacji wynika, że w transakcjach łańcuchowych tylko jedna dostawa ma charakter ruchomy (tj. dostawa z transportem). Pozostałe dostawy to formalnie dostawy towarów nietransportowanych. Transakcje łańcuchowe charakteryzują się bowiem tym, że kolejnym dostawom tego samego towaru odpowiada tylko jeden rzeczywisty transport. Ustalenie, która z transakcji wchodzących w skład łańcucha związana była z rzeczywistym transportem skutkuje przyjęciem, że właśnie ta transakcja jest transakcją "ruchomą", związaną z faktycznym przemieszczeniem towaru, a w rezultacie ma status wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.   Z powołanych przepisów wynika, że w przypadku transakcji łańcuchowych, kiedy ten sam towar jest przedmiotem kolejnych dostaw, lecz faktycznie jest przemieszczany od pierwszego dostawcy do finalnego nabywcy, wówczas przyjmuje się, że ma miejsce tylko jedna wysyłka (transport). Z uwagi na to, że dokonywane jest tylko jedno przemieszczenie towarów, to tylko jedna dostawa może być uznana za dostawę ruchomą towarów, pozostałe zaś są dostawami nieruchomymi. Miejscem świadczenia dostawy towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią (transakcja ruchoma) jest miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy. Wszystkie dostawy tzw. nieruchome, poprzedzające wysyłkę lub transport towarów są opodatkowane w państwie rozpoczęcia transportu lub wysyłki, natomiast wszystkie dostawy następujące po dokonaniu transportu lub wysyłki są opodatkowane w państwie zakończenia transportu lub wysyłki tych towarów.   Jak wynika z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (m.in. wyrok TSUE w sprawie EMAG sygn. C-245/04 EMAG Handel Eder OHG oraz w sprawie Euro Tyre Holding BV, sygn. C-430/09) w celu przypisania transportu danej dostawie, należy dokonać ogólnej oceny wszystkich elementów transakcji. Należy również podkreślić, że w wyrokach tych TSUE nie rozstrzygnął, której transakcji należy przypisać transport, ani też jakimi kryteriami powinien się kierować podatnik, dokonując przyporządkowania transportu do jednej z dostaw.   W wyroku w sprawie Euro Tyre, TSUE wskazał, że w sytuacji gdy towar jest wysyłany lub transportowany od pierwszego dostawcy do ostatecznego nabywcy przez podmiot pośredniczący, dla oceny która transakcja skutkuje wysyłką lub transportem towarów kluczowe jest określenie, gdzie podmiot pośredniczący przenosi prawo do dysponowania towarem jak właściciel na tego ostatecznego nabywcę. W wyroku tym TSUE stwierdził: „Jeżeli towar jest przedmiotem dwóch następujących po sobie dostaw między różnymi podatnikami, działającymi w takim charakterze, ale jednocześnie jest przedmiotem tylko jednego transportu wewnątrzwspólnotowego, ustalenie czynności, której należy przypisać ten transport, tj. pierwszej lub drugiej dostawy (...) następuje w świetle całościowej oceny wszystkich okoliczności sprawy w celu ustalenia, która z tych dwóch dostaw spełnia wszystkie przesłanki związane z dostawą wewnątrzwspólnotową. W okolicznościach takich jak rozpatrywane przez sąd krajowy, w których pierwszy nabywca, jaki uzyskał prawo do rozporządzania towarem jak właściciel na terytorium państwa członkowskiego pierwszej dostawy, wskazuje na zamiar przetransportowania tego towaru do innego państwa członkowskiego i przedstawia swój numer identyfikacyjny nadany do celów podatku od wartości dodanej przez to ostatnie państwo, transport wspólnotowy powinien zostać przypisany pierwszej dostawie, pod warunkiem że prawo do rozporządzania towarem jak właściciel zostało przeniesione na drugiego nabywcę w państwie członkowskim przeznaczenia transportu wewnątrzwspólnotowego”.   Dodatkowo należy zauważyć, że w orzeczeniu tym TSUE stwierdził, że: „jeśli nabywcy, jako pierwsi kupujący wyrazili zamiar przetransportowania towarów do innego państwa członkowskiego niż państwo dostawy i przedstawili numer identyfikacyjny dla celów podatku VAT przyznany przez to inne państwo członkowskie, to spółka .... mogła uznać, że wykonywane przez nią czynności stanowiły dostawy wewnątrzwspólnotowe”.   Przez warunki dostawy, o których mowa w art. 22 ust. 2 ustawy należy rozumieć w szczególności warunki (okoliczności), wedle których dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzenia towarem jak właściciel pomiędzy stronami. O przypisaniu transportu do danej transakcji, a w konsekwencji potraktowaniu jej, jako transgranicznej, nie decyduje wola kontrahentów, lecz okoliczności faktyczne, w jakich przeprowadzona została dana transakcja.   W Państwa ocenie, w przedstawionym stanie faktycznym transakcja ruchoma występuje pomiędzy pierwszym a drugim podmiotem w łańcuchu dostaw, a fizyczny transport należy przypisać transakcji dokonanej przez Państwa.   Zdaniem Państwa, art. 22 ust. 2 powinien być interpretowany w świetle wyroków TSUE w sprawie Euro Tyre oraz EMAG, tj. określenie transakcji ruchomej w łańcuchu powinno nastąpić w oparciu o analizę całokształtu okoliczności dokonywanej transakcji.   Dlatego też, mając na uwadze że zgodnie z opisem stanu faktycznego: ·         bezpośrednio po nabyciu towarów od Państwa kontrahent wywozi te towary z Polski na terytorium innego państwa UE, ·         Państwo znacie odbiorcę towarów w innym państwie UE, ·         towar wydawany jest z magazynu, w którym Państwo przenieśliście własność gazu LPG na kontrahenta, ·         własność i prawo do dysponowania towarem przechodzi na Państwa Kontrahenta na terytorium Polski, to Państwa zdaniem warunki dostawy potwierdzają, że transport towarów należy przyporządkować dostawie dokonywanej przez Państwa na rzecz Waszego kontrahenta.   W konsekwencji, jako że dostawa Państwa stanowi dostawę ruchomą, to dostawa na rzecz kontrahenta powinna być traktowana jako wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.   Państwa zdaniem, powinniście traktować tę dostawę jako wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz Waszego Kontrahenta, która zgodnie z art. 41 ust. 3 podlega opodatkowaniu 0% stawką VAT na terytorium kraju w przypadku spełnienia warunków, o których mowa w art. 42 ustawy o VAT. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.) – zwanej dalej ustawą: Opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają: 1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; 2) eksport towarów; 3) import towarów na terytorium kraju; 4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; 5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.   Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.   W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy: Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.   Jednocześnie, stosownie do art. 2 pkt 2 ustawy: Przez państwo członkowskie - rozumie się państwo członkowskie Unii Europejskiej.   W myśl art. 7 ust. 1 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.   Przy tym art. 7 ust. 8 ustawy - uchylony 1 stycznia 2021 r. - stanowił, że: W przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru w ten sposób, że pierwszy z nich wydaje ten towar bezpośrednio ostatniemu w kolejności nabywcy, uznaje się, że dostawy towarów dokonał każdy z podmiotów biorących udział w tych czynnościach.   Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy: Towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.   Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy: Przez sprzedaż - rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.   Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy: Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8.   Jak stanowi art. 13 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy: Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest: podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju. Stosownie do art. 13 ust. 6 ustawy: Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, z zastrzeżeniem ust. 7.   Zatem, co do zasady, przy spełnieniu warunków dotyczących podmiotów biorących udział w transakcji, w przypadku gdy w wykonaniu czynności określonych w art. 7 ustawy następuje wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego UE występuje wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Zachodzi wówczas transakcja wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów w sprzedaży, której po stronie nabywcy odpowiada wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w zakupie.   Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy: Miejscem dostawy towarów jest - w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy.   W myśl art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy: Miejscem dostawy towarów jest - w przypadku towarów niewysyłanych ani nietransportowanych miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy. Jednocześnie zgodnie z art. 22 ust. 2 ustawy - w brzmieniu obowiązującym do 30 czerwca 2020 r.: W przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru w ten sposób, że pierwszy z nich wydaje ten towar bezpośrednio ostatniemu w kolejności nabywcy, przy czym towar ten jest wysyłany lub transportowany, to wysyłka lub transport tego towaru są przyporządkowane tylko jednej dostawie; jeżeli towar jest wysyłany lub transportowany przez nabywcę, który dokonuje również jego dostawy, przyjmuje się, że wysyłka lub transport są przyporządkowane dostawie dokonanej dla tego nabywcy, chyba że z warunków dostawy wynika, że wysyłkę lub transport towaru należy przyporządkować jego dostawie.   Przy tym w myśl art. 22 ust. 3 ustawy - w brzmieniu obowiązującym do 30 czerwca 2020 r.: W przypadku, o którym mowa w ust. 2, dostawę towarów, która: 1) poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów; 2) następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu zakończenia wysyłki lub transportu towarów.   Przepis art. 22 ust. 2 ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 30 czerwca 2020 r., odnosi się wprost do sytuacji, kiedy towar jest wysyłany (transportowany) przez nabywcę dokonującego również jego dostawy, czyli podmiot kupujący i sprzedający ten sam towar. Ustawodawca wskazał, że w takiej sytuacji transport (wysyłkę) należy przyporządkować dostawie realizowanej dla tego właśnie nabywcy. Jest to założenie domniemane, które może zostać obalone w przypadku, gdy z warunków dostawy wynika, że transport (wysyłkę) należy przyporządkować dostawie realizowanej przez tego nabywcę. Natomiast w sytuacji, gdy transport organizowany jest przez pierwszego dostawcę lub ostatecznego nabywcę, transport należy przyporządkować odpowiednio pierwszej lub ostatniej dostawie. Jeśli więc za transport towarów odpowiedzialny jest pierwszy dostawca, transport towarów należy przyporządkować dostawie towarów dokonywanej przez tego dostawcę (pierwszej dostawie w ramach łańcucha dostaw). Z kolei gdy za transport odpowiedzialny jest ostatni nabywca, transport towarów należy przyporządkować dostawie dla tego nabywcy (ostatniej dostawie w łańcuchu). Jednocześnie zgodnie z art. 2 pkt 7 lit. a ustawy z 28 maja 2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o podatku od towarów i usług, ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020 r. poz. 1106), zwanej „ustawą zmieniającą” - 1 lipca 2020 r., zmianie uległa treść art. 22 ust. 2 i 3 ustawy. Ponadto, po ustępie 2 ww. artykułu dodano ust. 2a-2d. Natomiast, na podstawie art. 1 pkt 2 lit. a ustawy z 11 sierpnia 2021 r. (Dz.U. z 2021 r. poz. 1626) o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy - Prawo bankowe, po ust. 2d art. 22 ustawy, dodano ust. 2e – obowiązujący od 1 października 2021 r. Z treści wniosku wynika, że jesteście Państwo czynnym podatnikiem podatku VAT zarejestrowanym dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych. Przedmiotem Państwa działalności jest m.in. handel gazem płynnym (gaz LPG). Kupujecie Państwo gaz LPG od dostawców krajowych. Zakupiony gaz LPG jest magazynowany w zbiornikach magazynowych prowadzonych przez wyspecjalizowane podmioty zajmujące się usługowym magazynowaniem gazu LPG w prowadzonych przez siebie składach podatkowych. Oprócz Państwa, z usług ww. podmiotów korzystają także inne firmy zajmujące się hurtowym handlem gazem LPG. Często zdarza się, że Państwo nabywacie gaz od podmiotów, które posiadają zawarte umowy o magazynowanie z tymi samymi co Państwo podmiotami (mają pojemności magazynowe w tych samych magazynach - składach podatkowych). W takim przypadku, przy zakupie gazu LPG sprzedawca wydaje podmiotowi prowadzącemu magazyn dyspozycję przeksięgowania zakupionej ilości gazu LPG na Państwa rzecz. Transakcja w całości przebiega na pojemności magazynowej (towar nie zmienia miejsca). Również w przypadku sprzedaży gazu LPG dokonywanej przez Państwa na rzecz kontrahenta dostawa gazu LPG dokonywana jest bez przemieszczenia towaru (przechodzi jedynie własność towaru będącego przedmiotem sprzedaży). W przypadku gdy kilka podmiotów posiada zawartą umowę o magazynowanie z tym samym podmiotem prowadzącym skład podatkowy, gaz LPG stanowiący własność poszczególnych podmiotów ulega zmieszaniu w zbiornikach, nie jest magazynowany w odrębnych zbiornikach (współwłasność mieszaniny). Rozliczenie z podmiotem prowadzącym magazyn odbywa się na podstawie przekazanej ilości LPG, która zostaje ujęta w dokumentacji magazynowej prowadzącego skład. Przed 1 lipca 2020 roku sprzedaliście Państwo gaz LPG kontrahentowi z siedzibą w Polsce (Kontrahent). Była to dostawa na pojemności bez przemieszczenia. Kontrahent sprzedał zakupiony od Państwa gaz LPG Podmiotowi z innego państwa UE (zarejestrowany jako podatnik VAT w UE). Kontrahent posiadał zawarte umowy ramowe z Podmiotem z UE na dostarczanie gazu LPG w określonej ilości. W momencie nabycia gazu LPG od Państwa Kontrahent posiadał zawartą umowę na dostawę zakupionego od Państwa gazu LPG. Kontrahent posługiwał się względem Państwa numerem VAT nadanym dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych.  Kontrahent odpowiadał za organizację transportu i ponosił odpowiedzialność za dostawę towaru do Podmiotu z UE, tj. wskazywał przewoźnikowi miejsce odbioru (właściwy skład podatkowy, w którym magazynowany był gaz LPG), z którego Przewoźnik odbierał gaz LPG cysternami samochodowymi i transportował do Podmiotu z UE. Kontrahent, wykonując czynności związane z organizacją transportu działał na własną rzecz i we własnym imieniu. Państwo nie organizowaliście transportu, tj. nie wynajmowaliście firmy przewozowej, nie ponosiliście kosztów transportu, nie kontaktowaliście się z przewoźnikiem ani nie dokonywaliście transportu własnymi środkami transportu.   Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy dostawa gazu LPG dokonana na pojemności magazynowej stanowiła element transakcji łańcuchowej, o której mowa w art. 22 ust. 2 ustawy (pytanie 1). Ponadto, (w przypadku uznania, że dostawa od Państwa do Kontrahenta stanowi element transakcji łańcuchowej) powzięliście Państwo wątpliwości czy dostawa dokonana na rzecz Kontrahenta stanowi wewnątrzwspólnotową dostawę towaru, podlegającą opodatkowaniu, zgodnie z art. 41 ust. 3 w zw. z art. 42 ustawy (pytanie 2).   Państwa zdaniem, dostawa gazu LPG realizowana na rzecz Kontrahenta, dokonywana na pojemności magazynowej, stanowi element transakcji łańcuchowej, jest dostawą ruchomą, która powinna być traktowana jako wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Odnosząc się do przedstawionych wątpliwości należy wskazać, że opisana w stanie faktycznym dostawa towarów stanowi transakcję, w której uczestniczyły trzy podmioty, tj. Państwo, Kontrahent oraz Podmiot z UE. Wskazujecie Państwo, że sprzedaliście towar (gaz LPG) Kontrahentowi, a następnie Kontrahent sprzedał ten sam towar Podmiotowi z UE. Państwo przenieśliście prawo do rozporządzania towarem (gazem LPG) jak właściciel na rzecz Kontrahenta na terytorium Polski, a następnie Kontrahent przeniósł prawo do rozporządzania tym samym towarem jak właściciel na rzecz Podmiotu z UE, w miejscu odbioru towaru, tj. w innym państwie członkowskim UE. Niemniej jednak, w przypadku dostaw od Państwa do Kontrahenta oraz od Kontrahenta do Podmiotu z UE towar nie był przemieszczany od pierwszego do ostatniego uczestnika transakcji, tj. od Państwa do Podmiotu z UE.   Należy zauważyć, że gaz LPG będący Państwa własnością jest składowany (na podstawie zawartej umowy) w zbiornikach magazynowych prowadzonych przez podmioty zajmujące się magazynowaniem gazu LPG w składach podatkowych. O sprzedaży towaru Kontrahentowi poinformowaliście Państwo podmiot prowadzący skład podatkowy. W tym momencie podmiot prowadzący skład podatkowy, w którym magazynowany jest gaz LPG, dokonał przeksięgowania gazu LPG w systemie magazynowym z Państwa na rzecz Kontrahenta. Od tego momentu nie mieliście Państwo możliwości dysponowania gazem LPG w jakikolwiek sposób. Przekazując informację podmiotowi prowadzącemu skład podatkowy o dokonanej dostawie przenieśliście Państwo prawo do dysponowania towarem jak właściciel na rzecz Kontrahenta. Do przeniesienia prawa do dysponowania towarem jak właściciel pomiędzy Państwem a Kontrahentem doszło na pojemności magazynowej. Państwo wskazujecie, że dokonaliście dostawy gazu LPG na rzecz Kontrahenta bez faktycznego przemieszczenia towaru. W momencie wysyłki, towar nie był Państwa własnością, ale w związku z dostawą między Państwem a Kontrahentem towar ten nie zmienił swojego miejsca. Jednocześnie Kontrahent odsprzedał towar (gaz LPG) Podmiotowi z UE. Przy czym dostawie dokonanej przez Kontrahenta na rzecz Podmiotu z UE towarzyszyło przemieszczenie towarów z Polski do Podmiotu z UE. Transport towaru do Podmiotu z UE odbywał się po przeniesieniu prawa do dysponowania towarem jak właściciel przez Państwa na rzecz Kontrahenta. Na Państwa zlecenie, podmiot prowadzący skład podatkowy dokonał przeksięgowania wskazanej przez Państwa ilość gazu na rzecz Kontrahenta w dokumentacji składu. Wówczas Kontrahent złożył dyspozycję do ww. podmiotu dotyczącą wydania określonej ilości gazu LPG wskazanemu przez Kontrahenta (jako organizatora transportu) przewoźnikowi. Przewoźnik odbierał gaz LPG cysternami samochodowymi i transportował do Podmiotu z UE.   Mając na uwadze powyższe ustalenia, nie można zgodzić się z Państwa opinią, że dostawa dokonana przez Państwa na rzecz Kontrahenta oraz dostawa dokonana przez Kontrahenta do Podmiotu z UE, jest dostawą dokonaną w ramach jednego łańcucha dostaw. W tym przypadku pomimo, że gaz LPG był transportowany ze składu podatkowego, w którym był przez Państwa magazynowany, w rzeczywistości gaz LPG był transportowany do Podmiotu z UE od Kontrahenta. W ramach transakcji między Państwem a Kontrahentem prawo do rozporządzania towarem zostało przeniesione przez Państwa na Kontrahenta przed rozpoczęciem transportu (nastąpiło to poprzez przeksięgowanie ilości sprzedanego gazu LPG z Państwa na rzecz Kontrahenta w systemie magazynowym) i w ramach tej transakcji nie nastąpiło przemieszczenie towarów. Towar cały czas znajdował się w tym samym miejscu (w zbiornikach magazynowych).   Zatem, w przypadku dostaw od Państwa do Kontrahenta oraz od Kontrahenta do Podmiotu z UE ten sam towar był przedmiotem kolejnych dostaw ale nie był przemieszczany od pierwszego do ostatniego uczestnika transakcji, tj. od Państwa do Podmiotu z UE. Oznacza to, że dostawy od Państwa do Kontrahenta oraz od Kontrahenta do Podmiotu z UE nie stanowią dostaw  dokonanych w ramach transakcji łańcuchowej. W konsekwencji odrębnie należy rozpatrzyć opodatkowanie dostawy towarów między Państwem a Kontrahentem oraz odrębnie należy rozpatrzyć opodatkowanie transakcji dostawy towarów między Kontrahentem i Podmiotem z UE.   Mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa oraz przedstawione okoliczności sprawy należy uznać, że skoro w ramach dostawy towarów pomiędzy Państwem a Kontrahentem towar nie był transportowany z Polski na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego UE, dostawa między Państwem a Kontrahentem nie może być uznana za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, w rozumieniu art. 13 ust. 1 ustawy. Transakcja pomiędzy Państwem a Kontrahentem stanowi czynność opodatkowaną na terytorium kraju, tj. dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaną według właściwej dla danych towarów stawki podatku.   Tym samym stanowisko w zakresie pytania 1 i 2 należy uznać za nieprawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosujecie się Państwo do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)    z zastosowaniem art. 119a; 2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Macie Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”.  Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·    w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·    w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z  29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).