0114-KDIP1-3.4012.114.2021.14.S.MPE.KP

Interpretacja indywidualna po wyroku sądu - stanowisko prawidłowe Szanowni Państwo, 1.  ponownie rozpatruję sprawę Państwa wniosku wspólnego z 5 lutego 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej - uwzględniam przy tym wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28 lipca 2022 r. sygn. akt III SA/Wa 1718/21 (data wpływu prawomocnego orzeczenia - 9 lutego 2026 r.) i Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 września 2025 r. sygn. akt I FSK 1813/22 (data wpływu orzeczenia - 28 listopada 2025 r.); i 2.  stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie nieuznania Wnioskodawcy i Zainteresowanych za podatników podatku VAT - jest prawidłowe. Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej 20 lutego 2021 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 5 lutego 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie nieuznania Wnioskodawcy i Zainteresowanych za podatników podatku VAT. Uzupełnili go Państwo pismem z 16 kwietnia 2021 r. (data wpływu 23 kwietnia 2021 r.) - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku wspólnego jest następująca: Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem 1.  Zainteresowany będący stroną postępowania: A.A. 2.  Zainteresowani niebędący stroną postępowania: B.A. C.A. Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego Wnioskodawca oraz Jego zmarła żona nabyli w 2006 r., na podstawie dwóch aktów notarialnych, działki gruntu oznaczone numerami 1, 2, 3, 4 oraz 5 (dalej jako: „Nieruchomość”). W 2006 r. działki oznaczone numerami 1, 2, 4 oraz 5 były działkami rolnymi, zaś działka oznaczona numerem 3 była działką przeznaczoną pod zabudowę jednorodzinną. Wnioskodawca wraz z małżonką ww. działki gruntu nabyli z przeznaczeniem na cele osobiste, to jest z przeznaczeniem na wybudowanie domów dla siebie oraz dla dwójki swoich dzieci. Z uwagi na to, że dzieci Wnioskodawcy, tj. Zainteresowany nr 1 (B.A. - syn Wnioskodawcy) oraz Zainteresowany nr 2 (C.A. - córka Wnioskodawcy) nie byli zainteresowani posiadaniem domów na terenie ww. działek, Wnioskodawca wraz z żoną nie wykluczyli, iż część z ww. nieruchomości zostanie przez nich sprzedana. W związku z powyższym w 2008 r. działki gruntu oznaczone numerami 3 oraz 4 zostały podzielone na 15 działek. Małżonka Wnioskodawcy zmarła w 2013 roku. W wyniku dziedziczenia współwłaścicielami ww. działek gruntu zostali: Wnioskodawca w udziale wynoszącym 4/6 części oraz Zainteresowany nr 1 (syn Wnioskodawcy) w udziale wynoszącym 1/6 części, a także Zainteresowany nr 2 (córka Wnioskodawcy) w udziale wynoszącym 1/6 części. Z uwagi na to, iż pojawiła się możliwość uzbrojenia powstałych w wyniku podziału działek gruntu współwłaściciele, tj. Wnioskodawca oraz Zainteresowany nr 1 i Zainteresowany nr 2 podjęli decyzję o wykonaniu przyłącza wodociągowego (w 2013 r.) oraz przebudowę sieci energetycznej (w 2014 r.). W związku z opisaną powyżej przebudową sieci energetycznej Wnioskodawca oraz Zainteresowani w 2014 r. ustanowili służebność przesyłu na rzecz (…). Wnioskodawca, za zgodą pozostałych współwłaścicieli, wybudował w 2015 r. na jednej z działek, które powstały po podziale działek o numerach 3 i 4, budynek mieszkalny z przeznaczeniem do celów osobistych. Wnioskodawca oraz Zainteresowani są osobami fizycznymi i jako osoby fizyczne nie prowadzą działalności gospodarczej. Wnioskodawca oraz Zainteresowani prowadzą działalność zarobkową w ramach spółki jawnej. Zaznaczyć jednak należy, że nieruchomości, których dotyczy niniejszy wniosek nie były wykorzystywane do działalności gospodarczej ww. spółki jawnej. Nieruchomości, których dotyczy niniejszy wniosek nie były również wydzierżawiane, jak również nie były przedmiotem najmu oraz nie były przedmiotem innych umów o charakterze podobnym do wyżej wymienionych. Nieruchomość objęta jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego („MPZP”). Zgodnie z MPZP Nieruchomość, jest położona na terenach przeznaczonych pod zabudowę jednorodzinną o charakterze wiejskim i usług różnych. Wnioskodawca oraz Zainteresowani nie mając świadomości, że mogą zostać uznani za osoby profesjonalnie zajmujące się obrotem nieruchomościami, aby sprzedać działki powstałe w wyniku podziału działki nr 3 i 4 ogłosili zamiar sprzedaży poszczególnych działek gruntu. Do dnia złożenia niniejszego wniosku Wnioskodawca oraz Zainteresowani dokonali sprzedaży dwóch z piętnastu działek gruntu wraz z udziałem we współwłasności działki gruntu, która zapewnia dojazd do tych działek. W ocenie Wnioskodawcy oraz Zainteresowanych sprzedaż nastąpiła oraz ewentualnie będzie następowała w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Wnioskodawca oraz Zainteresowani korzystają bowiem z przysługującego Im prawa do rozporządzania własnym majątkiem, ponieważ: Współwłaściciele (Wnioskodawca oraz Zainteresowani) zamierzają grunt sprzedawać okazjonalnie;Współwłaściciele (Wnioskodawca oraz Zainteresowani) przed sprzedażą nieruchomości nie będą występowali o wydanie pozwolenia na budowę;Nieruchomość nie była nigdy przedmiotem dzierżawy;Współwłaściciele (Wnioskodawca oraz Zainteresowani) nigdy nie użytkowali Nieruchomości bądź jej jakiejkolwiek części w sposób inny niż opisany powyżej. Wnioskodawca oraz Zainteresowani poza opisaną powyżej sprzedażą dokonywali innych sporadycznych sprzedaży gruntów. Wnioskodawca oraz Zainteresowani środki pozyskane ze sprzedaży ww. dwóch działek gruntu przeznaczyli na cele osobiste. Środki pozyskane ze sprzedaży pozostałych części Nieruchomości Wnioskodawca oraz Zainteresowani również przeznaczą na cele osobiste. Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego Przedmiotem wniosku są działki o numerach: 4/1 oraz 3/4, 4/2, 3/1, 3/2, 3/3, 3/5, 3/6, 3/7, 3/8, 4/4. Sprzedane zostały działki o numerach: 4/1 oraz 3/4. Przedmiotem dalszej ewentualnej sprzedaży będą działki na tym samym terenie o numerach: 4/2, 3/1, 3/2, 3/3, 3/5, 3/6, 3/7, 3/8, 4/4. W chwili obecnej na podstawie planu zagospodarowania przestrzennego wszystkie działki przeznaczone są pod zabudowę jednorodzinną o charakterze wiejskim i usług różnych, oznaczonych w planie symbolem MN3/U. Działki nigdy nie były wykorzystywane przez Zainteresowanych do żadnych celów. Na terenie działek nie dokonywano - poza tymi, które zostały opisane we wniosku - żadnych nakładów podnoszących atrakcyjność i przydatność działek. Zainteresowani nie zamierzają również dokonywać żadnych nakładów (czynności) na przedmiotowe działki, które podniosłyby atrakcyjność i przydatność działek. W odniesieniu do wszystkich działek objętych przedmiotem wniosku (zarówno sprzedanych jak i będących przedmiotem sprzedaży) obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego zatwierdzony uchwałą nr (…) Rady Miejskiej w (…) z 19 czerwca 1998 r. W planie działki przeznaczone są pod zabudowę jednorodzinną o charakterze wiejskim i usług różnych, oznaczonych w planie symbolem MN3/U. Z posiadanych przez Zainteresowanych informacji wynika, że o uchwalenie ww. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wystąpiła Gmina (…). Odnośnie przedmiotowych działek jak również dla pozostałych nie występowano o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. W sprawie zamiaru sprzedaży Zainteresowani nie korzystali poza portalem „(…)” z żadnego innego portalu ani biur pośrednictwa i nie podejmowali również innych działań marketingowych. Poza zbyciem opisanych we wniosku dwóch działek (działek o numerach: 4/1 oraz 3/4) i udziału we współwłasności w drodze zapewniającej dojazd do ww. działek, jedynie Pan A.A. w przeszłości zbywał działki. Pan A.A. w przeszłości zbywał działki w miejscowości (…), które kupił w udziale ze wspólnikiem, w związku z prowadzoną wraz ze wspólnikiem działalnością gospodarczą, w celu poszerzenia terenu prowadzonego przez Pana A.A. oraz jego wspólnika przedsięwzięcia gospodarczego w postaci „(…)”. Z uwagi na zmianę planów biznesowych, a także w związku z decyzją wspólników o likwidacji ww. działalności oraz w związku z niewykorzystaniem terenów pod powiększenie i usprawnienie ww. działalności gospodarczej, opisana powyżej nieruchomość w (…) została podzielona przez wspólników na 22 działki, które sprzedano w 2005 r. Pan A.A. w związku z wyżej opisaną sprzedażą zarejestrował się w 2005 r. jako podatnik podatku VAT. Po sprzedaży działek w 2006 r. Pan A.A. wyrejestrował się jako podatnik podatku VAT. Zainteresowani nie zawierali z nabywcami umów przedwstępnych, a także nie planują zawierania takich umów w przyszłości. Zainteresowani nie udzielali pełnomocnictw w żadnej sprawie, a także nie planują udzielać pełnomocnictw w przyszłości. Nabywca nie miał udostępnionego terenu przed zakupem i sporządzeniem aktu notarialnego. Zainteresowani nie planują też udostępniać terenu w przyszłości. Pytanie Czy sprzedaż Nieruchomości (opisanych powyżej działek gruntu) nabytych w części w drodze dziedziczenia po żonie oraz w drodze dziedziczenia po zmarłej matce, które obecnie stanowią majątek własny Wnioskodawcy oraz Zainteresowanych spowoduje, że Wnioskodawca oraz Zainteresowani nabędą status podatnika VAT i będą zobowiązani naliczyć i odprowadzić podatek VAT z tytułu dokonanych już czynności oraz ewentualnych czynności, których zamierzają dokonać w przyszłości? Państwa stanowisko w sprawie Zdaniem Wnioskodawcy oraz Zainteresowanych z tytułu dokonanych już transakcji oraz ewentualnych, planowanych transakcji sprzedaży Nieruchomości (opisanych powyżej działek gruntu) nie działali oraz nie będą działali w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, prowadzących działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, brak tego przymiotu pozbawia zarówno Wnioskodawcę jak i Zainteresowanych cech podatnika VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie sprzedaży tej nieruchomości, a sprzedaż tej nieruchomości cech czynności opodatkowanej, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Zdaniem Wnioskodawcy oraz Zainteresowanych transakcja sprzedaży Nieruchomości (opisanych powyżej działek gruntu), nie będzie podlegała przepisom prawa podatkowego w zakresie podatku VAT i tym samym nie będzie podlegała opodatkowaniu wyżej wymienionemu podatkowi. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 2 pkt 6 ustawy przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...). Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, zbycie nieruchomości gruntowej (działki), dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. Jednakże nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Podatnikami według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT - są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. W myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców, lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Ze wskazanych regulacji wynika, że w świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy o VAT, dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym gruntów) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika. Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą zbycie majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą. Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o VAT, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Podkreślić także należy, iż w kwestii opodatkowania dostawy nieruchomości istotne jest, czy zbywca w celu dokonania sprzedaży podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi bowiem wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu zarobku w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy. Zatem, dostawa towarów (w tym nieruchomości) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika. Jak wskazano wyżej nie zawsze sprzedaż nieruchomości stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu VAT. Sprzedaż nieruchomości nie stanowi takiej czynności przede wszystkim wówczas, gdy jest ona dokonywana przez podmioty niebędące podatnikami VAT lub przez podmioty będące, co prawda takimi podatnikami, lecz niedziałające jako podatnicy w odniesieniu do tej czynności. W kwestii opodatkowania dostawy nieruchomości istotne jest czy w świetle zaprezentowanego we wniosku stanu sprawy Wnioskodawca w celu dokonania dostawy nieruchomości podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też dostawa nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym. W orzeczeniu Trybunału Sprawiedliwości UE (dalej TSUE) w sprawach C-180/10 i C-181/10 Trybunał stwierdził, że za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje środki podobne do wykorzystywanych przez handlowca, producenta tj. wykazuje aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich. Trybunał orzekł ponadto, że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych. Mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe, powołane regulacje ustawy o podatku od towarów i usług oraz orzecznictwo TSUE stwierdzić należy, że planowana przez Wnioskodawcę sprzedaż działek nie będzie dokonana w ramach działalności gospodarczej, zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca w 2006 r. nabył wraz z żoną Nieruchomość. Następnie w drodze dziedziczenia po żonie Wnioskodawca otrzymał udział wynoszący 4/6 części we współwłasności Nieruchomość. Pozostałe udziały nabyły dzieci Wnioskodawcy - Zainteresowani w niniejszym postępowaniu. Część Nieruchomości uległa podziałowi i ta część była przedmiotem dwóch umów sprzedaży. Należy zauważyć, że Wnioskodawca oraz Zainteresowani nie wykorzystywali Nieruchomości dla celów zarobkowych. Jak wskazał Wnioskodawca oraz Zainteresowani Nieruchomość została przez nich przyjęta w spadku. Nieruchomości nigdy nie były wykorzystywane w działalności gospodarczej. Nieruchomość nie była nigdy przedmiotem dzierżawy, czy też umów o podobnym charakterze. Wnioskodawca oraz Zainteresowani nie użytkowali Nieruchomości. Wnioskodawca oraz Zainteresowani nigdy nie występowali z wnioskami o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla Nieruchomości, czy też z wnioskiem o uzyskanie decyzji o wyłączenie gruntów z produkcji rolnej. Wnioskodawca oraz Zainteresowani nie zamierzają ponosić jakichkolwiek nakładów związanych z przygotowaniem Nieruchomości do sprzedaży zmierzających do wzrostu wartości nieruchomości. Wnioskodawca oraz Zainteresowani zamierzają Nieruchomość sprzedać okazjonalnie. Jak podał Wnioskodawca oraz Zainteresowani w 2020 r. zostały zawarte dwie umowy sprzedaży, obejmujące działki powstałe po podziale działki 3 i 4. Środki uzyskane z ww. sprzedaży zostały przeznaczone przez Wnioskodawcę oraz Zainteresowanych na cele osobiste. Środki pozyskane z ewentualnej dalszej sprzedaży Nieruchomości Wnioskodawca oraz Zainteresowani przeznaczą również na cele osobiste. Wobec powyższego uznać należy, że dokonana, a także planowana sprzedaż działek nie stanowiła i nie będzie stanowiła działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT, gdyż brak jest przesłanek świadczących o takiej aktywności sprzedawcy w przedmiocie zbycia działek, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego - stałego i zorganizowanego - charakteru takiej działalności). To wskazuje, że w takim przypadku mamy do czynienia z czynnościami mieszczącymi się w ramach zarządu majątkiem prywatnym niemających cech działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Tym samym nie można uznać sprzedaży dwóch działek przez Wnioskodawcę oraz Zainteresowanych za przejaw działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. W konsekwencji stwierdzić należy, że dokonana w 2020 r. sprzedaż działek wydzielonych z działek nr 3 i 4 wchodzących w skład Nieruchomości nie podlegała przepisom ustawy o podatku od towarów i usług, a co za tym idzie z tytułu tej sprzedaży Wnioskodawca oraz Zainteresowani nie stali się podatnikami VAT. Podobnie będzie również w razie ewentualnej przyszłej sprzedaży. Także ta sprzedaż nie będzie podlegała przepisom ustawy o podatku od towarów i usług, a co za tym idzie z tytułu przyszłej ewentualnej sprzedaży Wnioskodawca oraz Zainteresowani nie staną się podatnikami VAT. Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca oraz Zainteresowani wnoszą o potwierdzenie prawidłowości stanowiska przedstawionego na wstępie. Interpretacja indywidualna Rozpatrzyłem Państwa wniosek wspólny - 13 maja 2021 r. wydałem interpretację indywidualną znak 0114-KDIP1-3.4012.114.2021.2.MPE, w której uznałem Państwa stanowisko za nieprawidłowe w zakresie nieuznania Wnioskodawcy i Zainteresowanych za podatników podatku VAT. Interpretację doręczono Państwu 27 maja 2021 r. Skarga na interpretację indywidualną 15 czerwca 2021 r. wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarga wpłynęła do mnie 23 czerwca 2021 r. Wnieśli Państwo o uchylenie zaskarżonej interpretacji. Postępowanie przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną interpretację z 13 maja 2021 r. nr 0114-KDIP1-3.4012.114.2021.2.MPE - wyrokiem z 28 lipca 2022 r. sygn. akt III SA/Wa 1718/21. Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny - wyrokiem z 18 września 2025 r. sygn. akt I FSK 1813/22 oddalił skargę kasacyjną. Wyrok, który uchylił zaskarżoną interpretację, stał się prawomocny od 18 września 2025 r. Ponowne rozpatrzenie wniosku wspólnego - wykonanie wyroku Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.): Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.: uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny i Naczelny Sąd Administracyjny w ww. wyrokach;ponownie rozpatruję Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej - stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie nieuznania Wnioskodawcy i Zainteresowanych za podatników podatku VAT - jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Na wstępie należy zaznaczyć, że niniejsza interpretacja została oparta na przepisach ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.), zwanej dalej ustawą oraz ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową. Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy: Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). W myśl art. 2 pkt 6 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości gruntowych (działek), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”: Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy: a)  określone udziały w nieruchomości; b)  prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości; c)  udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części. Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1740 ze zm.). I tak, zgodnie z art. 195 Kodeksu cywilnego: Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność). W myśl art. 196 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego: Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu. Na podstawie art. 198 Kodeksu cywilnego: Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli. Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy. Należy zauważyć, że według art. 15 ust. 1 ustawy: Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy: Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej. Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE: „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu. Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej. W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności. Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich. Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży niezabudowanych działek nr 4/1 oraz 3/4, 4/2, 3/1, 3/2, 3/3, 3/5, 3/6, 3/7, 3/8, 4/4 istotne jest, czy w celu dokonania jej sprzedaży podjęli Państwo aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Państwa za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług. Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej. Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Inaczej jest natomiast - jak wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady. Takie aktywne działania mogą polegać na przykład na uzbrojeniu terenu, albo na działaniach marketingowych. Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych. Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku osobistego. Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT. Z opisu sprawy wynika, że w 2006 r. nabył Pan wraz z żoną działki gruntu oznaczone numerami 1, 2, 3, 4 oraz 5, z przeznaczeniem na cele osobiste, na wybudowanie domów dla siebie oraz dla dwójki swoich dzieci. Z uwagi na to, że Pana dzieci, tj. Zainteresowany nr 1 (Pana syn) oraz Zainteresowany nr 2 (Pana córka) nie byli zainteresowani posiadaniem domów na terenie ww. działek, postanowił Pan wraz z żoną, że część z ww. nieruchomości zostanie przez Państwa sprzedana. W związku z powyższym w 2008 r. działki gruntu oznaczone numerami 3 oraz 4 zostały podzielone na 15 działek. Pana małżonka zmarła w 2013 r. W wyniku dziedziczenia współwłaścicielami ww. działek gruntu zostali: Pan w udziale wynoszącym 4/6 oraz Zainteresowany nr 1 (Pana syn) w udziale wynoszącym 1/6, a także Zainteresowany nr 2 (Pana córka) w udziale wynoszącym 1/6. Z uwagi na to, iż pojawiła się możliwość uzbrojenia powstałych w wyniku podziału działek gruntu współwłaściciele, tj. Pan oraz Zainteresowany nr 1 i Zainteresowany nr 2 podjęli decyzję o wykonaniu przyłącza wodociągowego (w 2013 r.) oraz przebudowę sieci energetycznej (w 2014 r.). Nieruchomości, których dotyczy niniejszy wniosek, nie były również wydzierżawiane, jak również nie były przedmiotem najmu czy też innych umów o charakterze podobnym do wyżej wymienionych. Pan oraz Zainteresowani, aby sprzedać działki powstałe w wyniku podziału działki nr 3 i 4 ogłosili zamiar sprzedaży poszczególnych działek gruntu. Do dnia złożenia niniejszego wniosku Pan oraz Zainteresowani dokonali sprzedaży dwóch z piętnastu działek gruntu wraz z udziałem we współwłasności działki gruntu, która zapewnia dojazd do tych działek. Sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Pan oraz Zainteresowani zamierzają sprzedawać grunt okazjonalnie. Przed sprzedażą nieruchomości nie będą występowali o wydanie pozwolenia na budowę. Pan oraz Zainteresowani nigdy nie użytkowali Nieruchomości bądź jej jakiejkolwiek części w sposób inny niż opisany powyżej. Pan oraz Zainteresowani środki pozyskane ze sprzedaży ww. dwóch działek gruntu przeznaczyli na cele osobiste. Przedmiotem wniosku są działki o numerach: 4/1 oraz 3/4, 4/2, 3/1, 3/2, 3/3, 3/5, 3/6, 3/7, 3/8, 4/4. Sprzedane zostały działki o numerach: 4/1 oraz 3/4. Przedmiotem dalszej ewentualnej sprzedaży będą działki na tym samym terenie o numerach: 4/2, 3/1, 3/2, 3/3, 3/5, 3/6, 3/7, 3/8, 4/4. Z posiadanych przez Zainteresowanych informacji wynika, że o uchwalenie ww. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wystąpiła Gmina. Odnośnie przedmiotowych działek nie występowano o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Działki nigdy nie były wykorzystywane przez Zainteresowanych do żadnych celów. Na terenie działek nie dokonywano - poza tymi, które zostały opisane we wniosku - żadnych nakładów podnoszących atrakcyjność i przydatność działek. Zainteresowani nie zamierzają również dokonywać żadnych nakładów (czynności) na przedmiotowe działki, które podniosłyby atrakcyjność i przydatność działek. W sprawie zamiaru sprzedaży Zainteresowani nie korzystali poza portalem „(…)” z żadnego innego portalu ani biur pośrednictwa i nie podejmowali również innych działań marketingowych. Państwa wątpliwości dotyczą kwestii, uznania Państwa za podatników podatku VAT, z tytułu dokonanych już czynności sprzedaży opisanych działek oraz ewentualnej dalszej ich sprzedaży. Analiza przedstawionego przez Państwa zdarzenia przyszłego prowadzi do wniosku, że czynności podejmowane na poszczególnych etapach Państwa aktywności w ich całokształcie uzasadniają przyjęcie, że z tytułu sprzedaży działek nie będziecie Państwo podatnikami podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Działania Państwa w związku z przygotowaniem działek do sprzedaży sprowadzały się jedynie do podziału działek, przyłącza wodociągowego i przebudowy sieci energetycznej oraz nie korzystali Państwo poza portalem „(…)” z żadnego innego portalu ani biur pośrednictwa i nie podejmowali również innych działań marketingowych. Na terenie działek nie dokonywano - poza tymi, które zostały opisane we wniosku - żadnych nakładów podnoszących atrakcyjność i przydatność działek. Tym samym, skala Państwa zaangażowania w te działania, nie wykracza poza czynności podejmowane w ramach zarządu własnym majątkiem, co znajduje potwierdzenie w stanowisku TSUE wyrażonym w powołanym wyżej wyroku z 15 września 2011 r. Prace te wskazują na minimalny wymiar zaangażowania także finansowego i świadczą o niezorganizowanym i nieprofesjonalnym ich charakterze. Podział działek, przyłącza wodociągowego i przebudowa sieci energetycznej nie stanowi czynności, w myśl tez wynikających z wyroku TSUE C-180/10 i 181/10 wystarczających do uznania, że w odniesieniu do sprzedaży wskazanych działek zachowali się Państwo jak handlowiec. Wyżej wymienione działania nie mogą więc świadczyć o zamiarze wykonywania działalności gospodarczej w zakresie profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Dokonując rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie w zakresie nieuznania Państwa za podatników podatku VAT w zakresie sprzedaży opisanych we wniosku działek należy mieć na uwadze orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28 lipca 2022 r. sygn. akt III SA/Wa 1718/21 i Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 września 2025 r. sygn. akt I FSK 1813/22. NSA w ww. wyroku stwierdził, że: Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko Sądu pierwszej instancji, że w stanie faktycznym przedmiotowej sprawy przedstawionym we wniosku o wydanie interpretacji i jego uzupełnieniu, skarżący i zainteresowani nie mogą być traktowani jako podatnicy podatku od towarów i usług. W szczególności niezasadne jest związanie opodatkowania czynności sprzedaży działek z faktem ich powstania na skutek podziału nieruchomości dokonanego w 2008 r. oraz wykonaniem przyłącza wodociągowego w 2013 r. i przebudowy sieci energetycznej w 2014 r. Jak zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, nieruchomość, z której powstały działki objęte wnioskiem, została nabyta przez skarżącego i jego żonę w 2006 r., a więc na kilkanaście lat przed pierwszą sprzedażą, która miała miejsce w 2020 r. Nieruchomość ta nie została nabyta przez małżonków w celach zarobkowych, a na cele osobiste, z przeznaczeniem na budowę domów dla siebie i dwojga swoich dzieci. Dom, w którym zamieszkał skarżący, został wybudowany w 2015 r. Natomiast dzieci małżonków nie były zainteresowane budową domów, co ostatecznie doprowadziło do podjęcia decyzji o sprzedaży części nieruchomości. O nabyciu nieruchomości (działek powstałych w wyniku podziału przeprowadzonego w 2008 r.) w celach zarobkowych nie można też mówić w przypadku zainteresowanych, którzy stali się ich współwłaścicielami w drodze dziedziczenia po zmarłej w 2013 r. matce. Sąd pierwszej instancji prawidłowo wskazał na brak podejmowania przez współwłaścicieli aktywnych działań mających na celu sprzedaż nieruchomości. Chociaż skarżący i jego żona, a następnie skarżący wraz z dziećmi, nie wykluczali, że część nieruchomości zostanie w przyszłości sprzedana, przez wiele lat nie podejmowali aktywnych działań w celu realizacji tej sprzedaży. Wprawdzie dokonano podziału nieruchomości i doprowadzono do niej media, ale czynności te podjęto w długich odstępach czasu - podział nieruchomości miał miejsce w 2008 r., a doprowadzenie wodociągu i przyłącza energetycznego w latach 2013 r. i 2014 r. Ponadto WSA w Warszawie w ww. wyroku stwierdził, że Jeżeli nabycie działek miało miejsce w 2006 r., doprowadzenie wodociągu i przyłącza energetycznego miało miejsce w 2014 r i 2016 r., przekształcenie nastąpiło z inicjatywy Gminy a sprzedaż dwóch działek miała miejsce dopiero w 2020 r. po 14 latach od nabycia, to w ocenie Sądu, nie jest to typowe zachowanie handlowca. Samo umieszczenie zwykłego ogłoszenia na portalu internetowym jest prostą czynnością, którą każda osoba fizyczna może zrobić za niewielką opłatą kilkudziesięciu złotych, czyli nie wymaga zaangażowania znacznych środków finansowych. Zatem, w niniejszej sprawie, okoliczności przedstawione we wniosku wskazują na traktowanie nieruchomości jako majątku osobistego. W związku z tym brak jest podstaw do przyjęcia, że podjęcie działań zmierzających do zbycia nieruchomości stanowi automatycznie o podjęciu prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie handlu nieruchomościami o charakterze zawodowym. Z opisu zdarzenia przyszłego nie wynika, aby poza podziałem nieruchomości i przyłączem wodociągowego i przebudową sieci energetycznej zamierzali Państwo podejmować czynności przekraczające czynności standardowe, umożliwiające zbycie nieruchomości. Z wniosku wynika również, że nie planowali Państwo ponosić nakładów, dzięki którym przeznaczone do sprzedaży działki stałyby się szczególnie atrakcyjne dla potencjalnych nabywców lub też dokonywali innych dodatkowych czynności, które charakterem pokrywałyby się z czynnościami podejmowanymi przez osoby zawodowo trudniące się zakupem nieruchomości gruntowych, ich przygotowaniem do sprzedaży i późniejszą sprzedażą. Mając zatem na uwadze rozstrzygnięcie zawarte w orzeczeniu WSA w Warszawie z 28 lipca 2022 r. sygn. akt III SA/Wa 1718/21 i Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 września 2025 r. sygn. akt I FSK 1813/22 oraz uwzględniając całokształt okoliczności przedstawionych w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie nie wystąpiły przesłanki stanowiące podstawę uznania Państwa za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy, a czynność dostawy działek nr 4/1 oraz 3/4, 4/2, 3/1, 3/2, 3/3, 3/5, 3/6, 3/7, 3/8, 4/4 nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy. W efekcie Państwa stanowisko uznaję za prawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego i stanu prawnego, obowiązującego w dniu wydania pierwotnej interpretacji. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)  z zastosowaniem art. 119a; 2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania Pan A.A. (Zainteresowany będący stroną postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albow formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.