0114-KDIP2-1.4010.66.2026.4.PK

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 13 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie  ustalenia, czy Spółce będzie przysługiwało prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z nabyciem i bieżącym użytkowaniem Narzędzi zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT lub kosztów amortyzacji Narzędzi zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o CIT, w sytuacji udostępniania ich Współpracownikom w ramach umowy toolingowej, w celu świadczenia usług na rzecz Spółki. Uzupełnili go Państwo w odpowiedzi na wezwanie pismem z 17 marca 2026 r. (data wpływu 18  marca 2026 r.).Treść wniosku jest następująca:Opis stanu faktycznego A. (dalej jako: „Spółka”, „A.” lub „Wnioskodawca”) jest spółką akcyjną, posiadającą siedzibę i miejsce zarządu w Polsce, będącą aktywnym podatnikiem VAT. Spółka A. podobnie jak znacząca część podmiotów wchodzących w skład grupy A. jest producentem innowacyjnych (…). Szeroki zakres oferty A. obejmuje systemy (…) oraz wiele innych rozwiązań. Niezależnie od powyższego, A. koncentruje się również na profesjonalnej obsłudze oraz zapewnieniu usług (…) jako spójnego pakietu dla klientów, dzięki czemu mogą oni w pełni korzystać z możliwości oferowanych przez nowoczesne systemy informatyczne. Spółka gwarantuje kompleksową obsługę wdrożonych rozwiązań oraz ich dopasowywanie do zmieniających się warunków tynkowych i potrzeb klienta. Podstawowa działalność Spółki według Polskiej Klasyfikacji Działalności, zgodnie z wpisem do rejestru Głównego Urzędu Statystycznego, sklasyfikowana została pod symbolem: 62, 01, Z, DZIAŁALNOŚĆ ZWIĄZANA Z OPROGRAMOWANIEM Przedmiot pozostałej działalności stanowi: - (…). W przeważającym zakresie działalność Spółki ma charakter opodatkowany podatkiem VAT, w rezultacie zasadniczo przysługuje jej prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT. Zdarzenia przyszłe będące przedmiotem wniosku dotyczą tej właśnie części działalności Spółki. Jedynie w bardzo ograniczonym zakresie Spółka dokonuje sprzedaży usług zwolnionych z VAT. Spółka zawarła umowy współpracy z osobami fizycznymi prowadzącymi indywidualną działalność gospodarczą, świadczącymi usługi na rzecz spółki (zwanych dalej Współpracownikami). Za wykonanie wyżej wymienionych usług, zgodnie z umowami, Współpracownikom przysługuje wynagrodzenie stałe oraz wynagrodzenie dodatkowe. Wykonywanie usług przez Współpracowników wymaga korzystania z określonych narzędzi, laptopa oraz telefonu komórkowego (dalej Narzędzia). Spółka chce mieć pewność, że każdy Współpracownik wykonując na jej rzecz usługi będzie korzystał z Narzędzi sprawnych i odpowiedniej jakości, a także odpowiedniego licencjonowanego oprogramowania. Celem tych działań jest także zachowanie tajemnicy Spółki, dane przechowywane na udostępnionych Narzędziach są poufne. Z tych względów spółka zamierza nieodpłatnie udostępniać własne Narzędzia na rzecz Współpracowników. Aktualnie Spółka udostępnia Współpracownikom własne Narzędzia za wynagrodzeniem, na zasadzie dzierżawy. Spółka planuje zmienić dotychczasowe umowy ze Współpracownikami na tzw. umowy toolingu w ramach których zamierza udostępnić Współpracownikom Narzędzia w celu świadczenia usług na jej rzecz bezpłatnie, tj. bez oddzielnego wynagrodzenia w formie pieniężnej. Udostępnienie Narzędzi będzie następowało na podstawie odrębnej umowy zawieranej indywidualnie z każdym Współpracownikiem lub w formie załącznika do umowy B2B z danym Współpracownikiem - w której to umowie (załączniku do umowy B2B) zostaną określone zasady udostępniania i wykorzystywania Narzędzi. Umowy zawierane ze Współpracownikami będą zawierały potwierdzenie, że wartość wynagrodzenia należnego Współpracownikowi Spółki z tytułu świadczonych usług na podstawie umowy B2B uwzględnia okoliczność udostępniania mu Narzędzi w celu wykonywania tych usług (wynagrodzenie byłoby odpowiednio wyższe gdyby Spółka nie zapewniała narzędzi Współpracownikom i musieliby oni pozyskać odpowiednie narzędzia we własnym zakresie). Po zakończeniu współpracy z danym Współpracownikiem, Narzędzia będą zwracane Spółce. Narzędzie mogą też być wymieniane na inne w trakcie trwania współpracy (w razie ich zużycia lub zepsucia). Spółka podkreśla, że przez cały okres współpracy ze Współpracownikiem prawo własności i/lub prawo do rozporządzania Narzędziami jak właściciel będzie pozostawało po stronie Spółki i w żadnym momencie nie dojdzie do przeniesienia tych praw na rzecz Współpracowników. Umowa toolingowa będzie wprost wskazywała, że Narzędzia są udostępniane Współpracownikom wyłącznie w celu wykonywaniu usług na rzecz Spółki i nie jest dopuszczalne ich użytkowanie na inne cele, tj. ani do świadczenia usług na rzecz innych podmiotów, ani na cele prywatne Współpracowników. Poza udostępnieniem Współpracownikom Narzędzi na podstawie umowy toolingowej, Spółka będzie ponadto zapewniać pokrycie bieżących kosztów ich użytkowania (m.in. koszty abonamentu telefonicznego, koszty drobnej naprawy telefonu komórkowego) poprzez samodzielne ponoszenie tych wydatków. Wszelkie wydatki ponoszone przez Spółkę tytułem nabycia Narzędzi oraz dotyczące kosztów ich bieżącego użytkowania będą właściwie dokumentowane, zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie wymogami wynikającymi z przepisów ustawy o rachunkowości oraz przepisów podatkowych. W szczególności gromadzone dowody dotyczące niniejszych wydatków będą potwierdzać faktyczne ich poniesienie przez Spółkę, ich przedmiot, wartość netto i brutto, a także będą wskazywać na cel w jakim zostały dokonane. Uzupełnienie W uzupełnieniu Spółka wskazała, że: 1.  Czynności wykonywane przez Współpracowników Wnioskodawcy w ramach umowy toolingowej na rzecz spółki są ściśle i bezpośrednio związane z potrzebami prowadzonej działalności gospodarczej. Biorąc pod uwagę zakres prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności (wskazany m.in. opis PKD działalności Wnioskodawcy) wykonywane przez Współpracowników czynności mają bezpośredni związek z potrzebami prowadzonej działalności. Głównym przedmiotem działalności A. jest produkcja innowacyjnych systemów informatycznych dla kluczowych sektorów gospodarki: telekomunikacji, finansów, bankowości i ubezpieczeń, administracji publicznej, medycyny, handlu i usług, przemysłu, dużych oraz małych i średnich przedsiębiorstw. Szeroki zakres oferty obejmuje systemy klasy ERP i finansowo-księgowe, systemy CRM i oprogramowanie lojalnościowe, systemy wsparcia sprzedaży i elektronicznej wymiany dokumentów, systemy bankowości elektronicznej, systemy zarządzania sieciami teleinformatycznymi, systemy billingowe, oprogramowanie Business Intelligence, usługi zarządzania bezpieczeństwem i ochroną danych oraz wiele innych rozwiązań. Sprzedaż tych usług to czynności opodatkowane podatkiem VAT. Udostępnienie Narzędzi jest niezbędne, aby Współpracownicy mogli wytworzyć konkretny produkt. 2.  Udostępnianie Narzędzi ma bezpośredni wpływ na generowanie przychodu Wnioskodawcy. Udostępnienie Narzędzi jest warunkiem koniecznym do wykonania przez Współpracowników usług, które stanowią fundament działalności Wnioskodawcy. Udostępnianie Narzędzi Współpracownikom służy działalności gospodarczej oraz spójności technologicznej. Dzięki ujednoliconym Narzędziom, działania Współpracowników są ze sobą kompatybilne, co pozwala na sprzedaż gotowego, pełnowartościowego produktu. Wydatki na Narzędzia są zakupami towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności opodatkowanych i mają bezpośredni związek z prowadzoną działalnością gospodarczą. 3.  Udostępnienie Narzędzi Współpracownikom bezpośrednio przyczynia się do zwiększenia sprzedaży oraz osiągnięcia i zabezpieczenia przychodów. Udostępnienie Narzędzi pozwala Współpracownikom na faktyczne wykonanie pracy. Udostępnienie Narzędzi Współpracownikom nie jest wydatkiem o charakterze socjalnym czy reprezentacyjnym, lecz bezpośrednią inwestycją w proces generowania przychodów. Pytania 1.  Czy nieodpłatne udostępnianie Narzędzi Współpracownikom w ramach umowy toolingowej w celu świadczenia usług na rzecz Spółki, na zasadach opisanych w zdarzeniu przyszłym, będzie świadczeniem podlegającym opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 7 ust. 1-2 lub art. 8 ust. 1-2 ustawy o VAT? 2.  Czy Spółce będzie przysługiwało, zgodnie z art. 86 ustawy o VAT, prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu wydatków związanych z nabyciem i eksploatacją Narzędzi udostępnianej Współpracownikom w ramach umowy toolingowej, w celu świadczenia usług na rzecz Spółki? 3.Czy Spółce będzie przysługiwało prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z nabyciem i bieżącym użytkowaniem Narzędzi zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT lub kosztów amortyzacji Narzędzi zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o CIT, w sytuacji udostępniania ich Współpracownikom w ramach umowy toolingowej, w celu świadczenia usług na rzecz Spółki? Niniejsza interpretacja stanowi rozstrzygnięcie w zakresie pytania nr 3 w podatku dochodowym od osób prawnych. Odnośnie pytania nr 1 i 2 dotyczącego podatku od towarów i usług zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie. Państwa stanowisko w sprawie Zdaniem Wnioskodawcy, Spółce będzie przysługiwało prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z nabyciem i bieżącym użytkowaniem Narzędzi udostępnianych Współpracownikom w ramach umowy toolingowej w celu świadczenia usług na rzecz Spółki - zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 2805 z późn. zm.; dalej: "ustawa o CIT", "u.p.d.o.p.") oraz kosztów amortyzacji Narzędzi będących środkami trwałymi Spółki stosownie z art. 15 ust. 6 tej ustawy w odniesieniu do Narzędzi wprowadzonych do ewidencji środków trwałych Spółki. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Zgodnie z utrwaloną praktyką powyższe oznacza, że podatnik ma prawo do zaliczenia w koszty uzyskania przychodów takiego wydatku, który spełnia łącznie następujące przesłanki: ‒ został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika, ‒ jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona, ‒ pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, ‒ poniesiony został w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, ‒ został właściwie udokumentowany, ‒ nie może znajdować się w katalogu negatywnym wydatków, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, tj. w katalogu zawartym w art. 16 ust. 1 ustawy CIT. Ponadto, jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy o CIT, kosztem uzyskania przychodów są również odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z art. 16a-l 6 m (...). Przy czym, zgodnie z art. 16a ust. 1 ustawy o CIT, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania: 1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością. 2) maszyny, urządzenia i środki transportu. 3) inne przedmioty - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok. wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi. A zatem, podatnik ma prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, w zakresie w jakim te środki trwałe są wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą. Jest to warunek analogiczny jak wynikający z wykładni art. 15 ust. 1 ustawy o CIT - co oznacza, że wszelkie wydatki ponoszone przez podatnika, w tym rozliczane poprzez odpisy amortyzacyjne, mogą stanowić dla niego koszty uzyskania przychodu, o ile wykazują związek z działalnością gospodarczą podatnika (oraz spełniają pozostałe wskazane powyżej warunki). Zdaniem Wnioskodawcy właśnie takimi wydatkami będą wydatki (rozliczane bezpośrednio bądź poprzez odpisy amortyzacyjne) ponoszone tytułem: ‒ nabycia Narzędzi (zarówno wpisanych do ewidencji środków trwałych, jak i nie stanowiących środków trwałych), ‒ kosztów bieżącego użytkowania Narzędzi (takich jak koszty abonamentu telefonicznego, koszty napraw), ‒ które to Narzędzia będą udostępniane Współpracownikom w ramach umowy toolingowej w celu świadczenia usług na rzecz Spółki. Jak bowiem wskazano już wcześniej, opisane powyżej wydatki/koszty dotyczące Narzędzi nieodpłatnie udostępnianych Współpracownikom w ramach umów toolingu, będą: ponoszone przez Spółkę w celu umożliwienia Współpracownikom wykonywania usług na jej rzecz, a w efekcie zwiększanie przychodów Spółki - tym samym będą dokonywane w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, a jednocześnie będą pozostawały w związku z działalnością gospodarczą Spółki; ponadto, będą ponoszone z majątku Spółki będą to wydatki o charakterze definitywnym; wydatki te będą każdorazowo dokumentowane zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami, potwierdzając w szczególności przedmiot wydatku oraz jego wysokość netto i brutto; wnioskodawca zwraca przy tym uwagę, że ww. wydatki co do zasady nie zostały wymienione przez ustawodawcę w katalogu wydatków, które nie mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT (z zastrzeżeniami wskazanymi poniżej). W konsekwencji Wnioskodawca stoi na stanowisku, że Spółce będzie przysługiwało prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków ponoszonych na zakup (prawo do użytkowania) oraz koszty bieżącej eksploatacji Narzędzi udostępnianych Współpracownikom na podstawie umów toolingu. Dodatkowo, w odniesieniu do Narzędzi będących dla Spółki środkami trwałymi podlegającymi amortyzacji, Spółka wskazuje, że: W ocenie Wnioskodawcy, na przeszkodzie w zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od Narzędzi udostępnianych Współpracownikom nie stoi fakt, że środki trwałe (Narzędzia) nie będą fizycznie wykorzystywane w Spółce. Jak bowiem wskazują liczne interpretacje indywidualne organów podatkowych, powołany powyżej art. 16a ust. 1 ustawy o CIT nie uzależnia prawa do dokonywania odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych od ich faktycznego wykorzystywania w siedzibie albo w innym miejscu prowadzenia przez Spółkę działalności gospodarczej. Istotne jest jedynie wykorzystywanie środka trwałego w działalności gospodarczej podatnika, co niewątpliwie będzie miało miejsce w przypadku ich użytkowania przez Współpracowników na podstawie umów toolingowych - jak bowiem wskazano, umowy te będą służyły wykonywaniu usług na rzecz Spółki. Takie stanowisko potwierdził m.in. Dyrektor Krajowej Infromacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 12 czerwca 2020 r. (nr 0111-KDIB1-2.4010.75.2020.3.BD). wskazując, że: "regulacja zawarta w art. 16a ust. 1 Ustawy CIT, oznacza, że środek trwały musi służyć działalności gospodarczej podatnika, natomiast fizyczne używanie tego środka trwałego może mieć miejsce poza jego siedzibą, poprzez oddanie do używania". Ponadto, w odniesieniu od odpisów amortyzacyjnych od Narzędzi udostępnianych Współpracownikom, zdaniem Wnioskodawcy, nie powinien mieć zastosowania przepis art. 16 ust. 1 pkt 63 lit. c ustawy o CIT. Zgodnie z tym przepisem do kosztów uzyskania przychodów nie zalicza się odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych oddanych do nieodpłatnego używania - za miesiące, w których składniki te były oddane do nieodpłatnego używania. Jednakże w analizowanym zdarzeniu przyszłym, w odniesieniu do umów toolingowych, nie dojdzie do nieodpłatnego oddania do używania środka trwałego. Wprawdzie Spółka nie będzie pobierała wynagrodzenia od Współpracowników z tytułu Narzędzi udostępnianych w celu świadczenia usług na rzecz Spółki, niemniej wynagrodzenie z tytułu świadczonych usług, określone w umowie B2B zawieranej ze Współpracownikami, będzie kalkulowane z uwzględnieniem zapewnienia mu Narzędzi przez Spółkę (w przypadku, gdyby Współpracownicy musieli samodzielnie zaopatrzyć się w narzędzia niezbędne do świadczenia Usług, wynagrodzenie określone w umowie B2B byłoby odpowiednio wyższe). Tym samym, pomimo braku wprowadzenia odpłatności pieniężnej za udostępnienie Narzędzi, nie będzie to stricte oddanie środków trwałych do nieodpłatnego używania w rozumieniu powyższego przepisu. Potwierdzenie stanowiska Spółki w powyższym zakresie można znaleźć również w interpretacjach indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, m.in. w interpretacji z dnia 21 stycznia 2021 r.(nr 0111-KDIB1-1.4010.479.2020.2.NL). w której organ wskazał, że art. 16 ust. 1 pkt 63) lit. c) ustawy o CIT: "wyłącza możliwość uznania odpisów amortyzacyjnych za koszt uzyskania przychodu w przypadku, gdy oddanie środków trwałych do używania innemu niż podatnik podmiotowi nastąpiło nieodpłatnie. Przez nieodpłatne oddanie do używania należy rozumieć sytuację, gdy korzystanie ze środka trwałego przez podmiot inny niż jego właściciel nie wiąże się z formą jakiegokolwiek ekwiwalentu dla właściciela lub nie przynosi mu żadnych ekonomicznych korzyści. Taka sytuacja nie ma jednak miejsca w przypadku Spółki. Współpraca Spółki z kontrahentem odbywa się na zasadach właściwych umowie toolingu, a więc umowy, którą charakteryzuje wzajemność świadczeń. Z jednej strony Wnioskodawca udostępnia środki trwałe do korzystania kontrahentowi i nabywa towary od kontrahenta, z drugiej strony kontrahent jest zobowiązany do wy produkowania i skompletowania towarów sprzedawanych na rzecz Spółki z wykorzystaniem udostępnionych środków trwałych, co wpływa na obniżenie kosztów związanych z wykonywaniem działalności handlowej przez Spółkę." Podobnie Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacjach indywidualnych m.in. z dnia 12 czerwca 2020 r. (nr 0111-KDIB1-2.4010.75.2020.3.BD), z dnia 10 czerwca 2021 r. (nr 0111-KDIB1-2.4010.125.2021.4.MZA) oraz z dnia 9 kwietnia 2020 r. (nr 0111-KDIB2-1.4010.6.2020.2.MK). Mając na uwadze powyższe, Spółka stoi na stanowisku, że będzie jej przysługiwało prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od Narzędzi na podstawie art. 15 ust. 6 w związku z art. 16a ust. 1 ustawy o CIT, bez stosowania wyłączenia z art. 16 ust. 1 pkt 63 lit. c tej ustawy. Podobne stanowiska potwierdzają inne interpretacje Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o numerach 0114-KDIP2-1.4010.39.2024.2.PK z dnia 17 kwietnia 2024 r, czy 0114-KDIP2- 1.4010.562.2023.1.MR1 z 4 grudnia 2023. Podsumowując, w ocenie Spółki Spółce będzie przysługiwało prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z nabyciem i bieżącym użytkowaniem Narzędzi udostępnianej Współpracownikom w ramach umowy toolingowej oraz odpisów amortyzacyjnych w odniesieniu do Narzędzi wprowadzonych do ewidencji środków trwałych Spółki. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych jest prawidłowe. Odstępuję od uzasadnienie prawnego tej oceny.Dodatkowe informacjeInformacja o zakresie rozstrzygnięcia            Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. W zakresie podatku od towarów i usług zostało/zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie. Odnosząc się do powołanych przez Państwa we wniosku interpretacji indywidualnych, wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku. Zostały wydane w określonym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące. Nie mogą one zatem przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu. Natomiast organy podatkowe mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami organów podatkowych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią materialnego prawa podatkowego. Każdą sprawę tut. organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albow formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej. Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym: interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie.