0114-KDIP2-1.4011.200.2021.2.JS

Interpretacja indywidualna – stanowisko jest prawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest  jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 15 września 2021 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatku (IP Box). Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 30 listopada 2021 r. (data wpływu 30 listopada 2021 r.). Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą na podstawie wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej wg przeważającego kodu PKD - 62.01.Z (Działalność związana z oprogramowaniem). Wnioskodawca jest podatnikiem VAT czynnym. Wnioskodawca ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 z późn. zm., dalej: u.p.d.o.f.). Wnioskodawca nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego określonego w ustawie z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 706). Działalność Wnioskodawcy dotyczy tworzenia, ulepszania i modyfikacji programów komputerowych lub ich części, które według ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1062, dalej: u.p.a.p.p.) są utworami. Wnioskodawca w ramach wykonywanej przez siebie działalności gospodarczej zawarł w dniu 21 kwietnia 2021 r. z sp. z o.o. (dalej: Zlecający) umowę Nr (…) o świadczenie usług (dalej: Umowa). W ramach Umowy Zlecający zlecił, a Wnioskodawca zobowiązał się do wykonania "usług informatycznych". Wnioskodawca nie wykonuje czynności pod kierownictwem Zlecającego, i jego relacja ze Zlecającym oparta jest o umowę zawartą pomiędzy dwoma przedsiębiorcami. Potwierdza to między innymi: 1)    § 4 Umowy, zgodnie z którym Wykonawca "może wykonywać usługi objęte przedmiotem umowy w miejscu przez siebie wybranym, o ile w tym miejscu możliwe jest zachowanie tajemnicy przedsiębiorstwa Zlecającego oraz poufność informacji", 2)    § 14 ust. 1 Umowy, zgodnie z którym Wykonawcy "nie przysługuje prawo do wynagrodzenia, jeżeli nie wykonywał Usług", 3)    § 14 ust 1 zgodnie z którym "Zlecający nie odpowiada za szkody wyrządzone osobom trzecim przez Wykonawcę usług". Stosownie do § 7 ust. 1 Umowy Wnioskodawca "będzie kierować się wskazówkami Zlecającego oraz osób przez niego wskazanych.” W codziennej współpracy Wnioskodawcy ze Zlecającym obowiązek, o którym mowa w zdaniu poprzedzającym sprowadza się do współdziałania Zlecającego z Wnioskodawcą, i udzielania Wnioskodawcy wszelkich informacji, niezbędnych do prawidłowej implementacji usług, takich jak między innymi: 1)    informacje o specyfikacji maszyn/urządzeń, na których ma być instalowane wytworzone oprogramowanie; 2)    terminy wykonania oprogramowania; 3)    definiowanie wymagań funkcjonalnych, które ma spełniać wytwarzane przez Wnioskodawcę; oprogramowanie; 4)    wskazówki infrastrukturalne; 5)    weryfikacja jakościowa i funkcjonalna kodu, wskutek czego przekazywane są ew. uwagi co do poprawki przed przygotowaniem końcowej wersji oprogramowania. Usługi świadczone przez Wnioskodawcę na rzecz Zlecającego na podstawie Umowy obejmują tworzenie oprogramowania, a w szczególności: 1.    Dobieranie i wprowadzenie optymalnych technicznych rozwiązań architektury oprogramowania w produktach i projektach - w tym technologie, platformy, modele architektury, modele danych, interfejsy, zewnętrzne biblioteki. 2.    Zapewnienie spójności stosowanych rozwiązań technicznych w poszczególnych obszarach przy adaptacji i rozwoju istniejących produktów. 3.    Wprowadzanie i doskonalenie standardów technicznych projektowania, implementacji i dokumentowania oprogramowania np. wzorce projektowe, standardy kodowania, szablony. 4.    Wspieranie optymalizacji procesów produkcyjnych pod względem ich dostosowania do wymogów fachowych oraz biznesowych w tym wybór: Ø  stosowanej metodologii produkcji np. waterfall, agile, Ø  sposobu tworzenia i przechowywania dokumentacji funkcjonalnej i technicznej produktu, sposobu utrzymywania kodu (postępowanie z kodem nieużywanym, niestandardowym), systemu kompilacji i dostarczania, Ø  sposobu prowadzenia inspekcji kodu, Ø  strategii używania testów jednostkowych. 5.    Rozwój środowiska wytwarzania oprogramowania w tym: Ø  definiowanie struktury, procesów i zasobów środowiska, Ø  planowanie rozwoju środowiska na podstawie przyszłych potrzeb, Ø  koordynacja używanych narzędzi oraz 3rd party SW, Ø  wybór oraz utrzymywanie odpowiedniej konfiguracji narzędzi wspierających wytwarzanie oprogramowania. 6.    Precyzyjne zarządzanie wersjami i konfiguracją oprogramowania (…). Jako architekt oprogramowania, Wnioskodawca zobowiązany jest do wytwarzania oprogramowania oraz do definiowania kierunków rozwoju oprogramowania. Otrzymuje on od Zlecającego wytyczne, odnoszące się do tego, jaką funkcjonalność ma spełniać dane oprogramowanie, i ma on dowolność w wyborze metody jego wykonania. Jedynymi wymogami stawianymi przez Zlecającego jest obowiązek stosowania się do dobrych praktyk oraz wskazówek infrastrukturalnych, określonych dla całej platformy oprogramowania wykorzystywanego przez Zlecającego. W ramach pełnionej funkcji architekta oprogramowania Wnioskodawca, w trakcie pracy nad zleconym mu do wytworzenia oprogramowaniem współpracuje także z innymi członkami zespołu (tzw. zespoły "agile") do którego należą inni programiści, testerzy oraz specjaliści od awiacji. Wnioskodawca: a)    współpracuje z menadżerami produktu i kierownikami projektów Zlecającego, b)    określa wymagania dotyczące oprogramowania, c)    opracowuje ogólną strategię działania, zmierzającego do osiągnięcia określonych cech wytwarzanego oprogramowania i definiuje kierunki jego rozwoju, d)    wykonuje oprogramowanie samodzielnie, a w niektórych sytuacjach zleca prace nad częściami oprogramowania innym programistom należącym do zespołu, poprzez tworzenie zadań, zawierających szczegółowy opis oprogramowania ze wskazaniem jakich technologii należy użyć i w jakim celu, e)    weryfikuje poprawność wykonanego przez siebie oprogramowania, i wykonanych zadań, które zleca programistom należącym do swojego zespołu, między innymi poprzez sprawdzenie jakości kodu (tzw. …), f)     w przypadku braku uwag Zlecającego do oprogramowania - zamyka zlecone zadanie poprzez implementację wytworzonego oprogramowania w platformie Zlecającego. Stosownie do § 12 ust. 1 Umowy "Wykonawca usług przenosi - z chwilą przekazania Zlecającemu i w ramach wskazanego w § 5 wynagrodzenia, na Zlecającego całość majątkowych praw autorskich do utworu, uprawniając Zlecającego do swobodnego korzystania z utworu na wszelkich polach ich eksploatacji znanych w chwili zawarcia umowy (…).” Dobra niematerialne będące utworami i podlegające ochronie na podstawie ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych stają się przedmiotem własności Zlecającego. Własność ta jest pełna, nieodwołalna oraz uprawniająca do rozporządzania prawem na wszelkich polach eksploatacji, w szczególności (§ 12 ust. 1 i 2): 1.      w zakresie utrwalania i zwielokrotniania - wytwarzanie dowolną techniką nieograniczonej ilości egzemplarzy utworu, w tym techniką drukarską, reprograficzną, audiowizualną, zapisu magnetycznego, techniką cyfrową i komputerową, w tym w formie audiobooków i ebooków; 2.      w zakresie obrotu oryginałem albo egzemplarzami, na których utwór utrwalono - wprowadzenie do obrotu, użyczenie lub najem, wprowadzanie do pamięci komputera, przesyłanie za pomocą sieci multimedialnej, w tym w sieci Internet; 3.      w zakresie rozpowszechniania w inny sposób - publiczne wykonanie, wystawienie, wyświetlenie, odtworzenie oraz nadawanie i reemitowanie, w tym w sieci Internet, przez stację radiową i telewizyjną, a także publiczne udostępnianie utworu w taki sposób, aby każdy mógł mieć do nich dostęp w miejscu i w czasie przez siebie wybranym; 4.      trwałego lub czasowego zwielokrotniania programu komputerowego w całości lub w części jakimikolwiek środkami i w jakiejkolwiek formie; 5.      tłumaczenia, przystosowania, zmiany układu lub jakichkolwiek innych zmian w programie komputerowym, 6.      rozpowszechniania, w tym użyczenia lub najmu, programu komputerowego lub jego kopii. W zamian za wykonane usługi Wnioskodawca otrzymuje ustalone wynagrodzenie. Strony uzgodniły, że wynagrodzenie płatne jest w ciągu umówionej liczby dni liczonych od momentu otrzymania prawidłowo wystawionej faktury VAT. Powyższe wynagrodzenie obejmuje "wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych oraz pozostałe usługi". Za rezultat prac oraz wykonywane czynności w ramach Umowy wyłączną odpowiedzialność ponosi Wnioskodawca. Sposób wykonywania czynności oraz użyte rozwiązania są samodzielnym wyborem Wnioskodawcy. Ponadto, w związku z nienależytym wykonaniem umowy, Zlecający ma prawo wystąpić do Wnioskodawcy z roszczeniem regresowym. Świadczone przez Wnioskodawcę usługi polegają na tworzeniu, ulepszaniu oraz rozwijaniu oprogramowania lub jego części. Należy jednak podkreślić, że w obecnych czasach nie wystarczy samo pisanie kodów i algorytmów. Z tego powodu, Wnioskodawca w ramach działalności wykonuje także inne czynności zwane wcześniej jako "pozostałe usługi", które nie polegają stricte na programowaniu, są to np. spotkania z zespołem projektowym, i wykonywanie zadań opisanych w Umowie. W związku z powyższym, w celu dokładniejszego zobrazowania struktury wypłacanego wynagrodzenia Strony użyły w § 12 ust. 1 Umowy sformułowania  "Powyższe wynagrodzenie obejmuje wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych oraz za pozostałe usługi". Oprogramowanie lub jego części wytwarzane są we współpracy z innymi specjalistami, którzy odpowiedzialni są za poszczególne jego części, które w połączeniu z pozostałymi tworzą oprogramowanie. Końcowe oprogramowanie może w niektórych przypadkach ulec modyfikacji już po uzyskaniu całości ogółu autorskich praw majątkowych do utworu przez Zlecającego. Ma to miejsce przeważnie w sytuacji obowiązku implementacji nowej logiki w wytworzonym wcześniej oprogramowaniu, i w takiej sytuacji staje się on czasowo właścicielem części składowych oprogramowania, które powoduje finalnie ulepszenie oprogramowania, które ma on zmodyfikować. Tak wdrożone modyfikacje (które powodują ulepszenie / rozwinięcie pierwotnego oprogramowania) powodują powstanie nowych funkcjonalności, traktowanych jako osobne oprogramowanie. W wyniku prowadzonych prac powstaje autorskie prawo do programu komputerowego stanowiące kwalifikowane prawo własności intelektualnej podlegające ochronie na podstawie art. 74 u.p.a.p.p. Wnioskodawca świadcząc usługi na rzecz Zlecającego nie tylko tworzy programy komputerowe lub ich części, ale także dokonuje ich ulepszenia i modyfikacji. Do prawidłowego funkcjonowania oprogramowania konieczne jest dokonywanie jego rozwijania oraz ulepszania, co wynika z istoty działalności programistycznej, w wyniku czego powstają części oprogramowania, które również podlegają ochronie na podstawie art. 74 u.p.a.p.p. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca ponosi następujące koszty: 1)    Leasing samochodu (opłacanie rat leasingowych); 2)    Opłata za abonament telefoniczny (comiesięczne opłaty za usługi telekomunikacyjne umożliwiające np. wykonywanie połączeń telefonicznych); 3)    Eksploatacja samochodu (zakup paliwa, opłata za ubezpieczenie OC/AC); 4)    Sprzęt elektroniczny (monitory, smartfony, myszki, klawiatury, podzespoły komputerowego, głośniki, telewizor, laptop, słuchawki oraz różnego rodzaju okablowanie itp.); 5)    Usługa doradztwa prawnego/podatkowego (konsultacje z radcą prawnym, podczas której Wnioskodawca dowiedział się o sposobie korzystania z ulgi IP BOX); 6)    Usługi księgowe (comiesięczny koszt na prowadzenie księgowości związanej z działalnością gospodarczą); 7)    Meble biurowe (krzesło biurowe, biurko itp.); 8)    Szkolenia. Wnioskodawca ww. koszty ponosi w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w ramach której wytwarza, ulepsza oraz rozwija programy komputerowe lub ich części. Poniżej, Wnioskodawca w sposób szczegółowy wskazuje przesłanki świadczące o powiązaniu poszczególnych wydatków z ww. działalnością Wnioskodawcy: Abonament telefoniczny umożliwia Wnioskodawcy konsultację z Zlecającym, co służy personalizacji tworzonego oprogramowania i kodu, dostosowaniu go do indywidualnych potrzeb i oczekiwań. Usługi księgowe pozwalają na wyszczególnienie koniecznej ewidencji na potrzeby skorzystania z preferencyjnej 5% stawki podatkowej (IP BOX). W wyniku czego koszt ten jest nieodzowny, jeśli wytwarzane oprogramowanie ma być wykonywane zgodnie z zasadami lege artis, w tym Wnioskodawcy dzięki prowadzeniu księgowości przez specjalistów ma więcej czasu na wykonywanie prac programistycznych, co przekłada się na jakość tworzonego programu komputerowego. Również należy podkreślić, że prowadzenie księgowości jest niezbędne do prowadzenia działalności per se, Wnioskodawca traktuje ten koszt jako stały element prowadzenia przez siebie działalności gospodarczej, której zdecydowanie dominująca część polega na wytwarzaniu programów komputerowych. Koszty poniesione na usługi doradcze dotyczą możliwości skorzystania z IP BOX (zasięgnięcie porady prawnej), jak i samego złożenia wniosku o interpretację, w tym kontekście Wnioskodawca będzie miał możliwość otrzymania odpowiedzi, czy jego działalność gospodarcza związana jest z działalnością badawczo-rozwojową. Koszty poniesione na leasing oraz koszty eksploatacji samochodu (w tym zakup paliwa oraz ubezpieczenia OC/ AC) umożliwiają Wnioskodawcy sprawny transport do specjalistycznego sklepu w celu nabycia potrzebnych urządzeń programistycznych, czy to na szkolenia poszerzające wiedzę w dziedzinie programowania. Dzięki temu Wnioskodawca jest w stanie świadczyć usługi programistyczne efektywniej i lepszej jakości, wpływając na mocniejszą pozycję na rynku zleceń informatycznych. Sprzęt elektroniczny jest niezbędny Wnioskodawcy, gdyż oprogramowanie wytwarzane jest przy pomocy komputera, zapisywane w jego pamięci i bez wykorzystania tego rodzaju sprzętu niemożliwe byłoby w ogóle jego zapisanie i odtworzenie, lecz nie jest on wystarczający dla sprawnego tworzenia programu komputerowego przy pomocy nowoczesnych, wysokopoziomowych języków oprogramowania. Stąd też Wnioskodawca konsekwentnie usprawnia posiadane urządzenia poprzez zakup stosownego sprzętu elektronicznego (monitor) czy też podzespoły oraz akcesoria komputerowe (myszki, klawiatury, kable czy słuchawki itp.,). W szybko zmieniającym się świecie technologii niekorzystanie przez Wnioskodawcę z nowoczesnych rozwiązań technologicznych prowadziłoby efektywnie do spadku wydajności jego pracy. Dla przykładu zakup telefonu oprócz sprawdzania kompatybilności oprogramowania (testowania), umożliwia również konsultację ze Zlecającym, co służy personalizacji tworzonego oprogramowania i kodu, dostosowaniu go do indywidualnych potrzeb i oczekiwań, co bez wątpienia pozwala na maksymalne spersonalizowanie produktu. Meble biurowe (np. krzesło, biurko do pracy itp.) zapewniają odpowiednią ergonomię pracy Wnioskodawcy. Trzeba zwrócić uwagę na fakt, że praca programisty ma charakter siedzący, więc niekorzystanie z odpowiednio wyprofilowanego asortymentu mogłoby przełożyć się na spadek efektywności świadczonych usług w postaci tworzenia programów komputerowych. Szkolenia pozwalają Wnioskodawcy pogłębiać swoją wiedzę z zakresu programowania oraz prawidłowego wykonywania zadań architekta oprogramowania, między innymi poprzez nabywanie nowej wiedzy na temat zdobyczy nowoczesnej inżynierii oprogramowania, pozwalającej na tworzenie zaawansowanych systemów. Zważając na wyżej wymienione wydatki i ich zastosowanie, to są one wprost związane z wytworzeniem, rozwinięciem, ulepszeniem oprogramowania lub jego części. Od dnia 21 kwietnia 2021 r. Wnioskodawca prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów, szczegółową ewidencję w sposób zapewniający wyodrębnienie poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej oraz ustalenie przychodu, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz w sposób pozwalający na wyodrębnienie kosztów o których mowa w art. 30ca ust. 4 u.p.d.o.f., przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu. W przypadku braku możliwości pełnego alokowania konkretnego kosztu poniesionego przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia oprogramowania, Wnioskodawca ustali faktyczny koszt poniesiony w danym okresie na prowadzoną przez niego działalność związaną z wytwarzaniem oprogramowania według odpowiedniej proporcji, która będzie odpowiadać przyczynieniu się danego kosztu do osiągnięcia konkretnego przychodu z prowadzonej działalności gospodarczej w danym okresie. Wszelkie prace świadczone są w sposób uporządkowany oraz są należycie udokumentowane i wykonywane zgodnie z oczekiwaniami Zlecającego. Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Działalność na rzecz Zlecającego polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej w ramach działalności prowadzonych przez Zlecającego nie miały miejsca. Oprogramowanie stworzone na rzecz Zlecającego powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności. Twórczą działalność Wnioskodawcy odnosić należy nie do praktyki gospodarczej sensu largo, a do praktyki gospodarczej danego podmiotu jak wskazano w Objaśnieniach Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącym preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej IP BOX (dokument dostępny pod adresem: https://www.gov.pl/web/finanse/ objasnienia-podatkowe-dot-preferencyjnego-opodatkowania-dochodow-wytwarzanych-przez-prawa- wlasnosci-intelektualnej-ip-box, dalej: Objaśnienia IP BOX). Wobec czego Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, na rzecz danego Zlecającego opracowuje nowe i ulepsza istniejące już funkcjonalności i czyni to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności, ale niekoniecznie tworzy innowacyjne rozwiązania w skali światowej - gdyż nie weryfikuje tego w takiej skali. W tym miejscu należy podkreślić, iż Wnioskodawca nie świadczy usług polegających na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego oprogramowania, jednak w razie wystąpienia błędów lub usterek w powstałym na podstawie Umowy oprogramowaniu, Wnioskodawca odpowiedzialny jest za naprawienie tych błędów i zdanie produktów odpowiadających pierwotnym wymaganiom Zlecającego. Należy także podkreślić, że w związku z tak wykonywaną działalnością Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze zarówno w kontekście odpowiedzialności za jakość i ewentualne wady świadczonych usług, niepewności efektu i metod dojścia do umówionego rezultatu. W ekonomii definiuje się ryzyko jako możliwość wystąpienia wyników odmiennych od założonych celów (M. Białas, Ryzyko w działalności przedsiębiorstwa, Zeszyt Naukowy Wyższej Szkoły Zarządzania i Bankowości w Krakowie 2013, nr 30, s. 96). Zgodnie z tą definicją, działalność Wnioskodawcy jest obarczona ryzykiem gospodarczym. Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego Wnioskodawca opodatkowuje dochody uzyskiwane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na zasadach ogólnych. Przedmiotem wniosku jest kwestia możliwości zastosowania 5% stawki od dochodu uzyskiwanego z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do tworzonego oraz rozwijanego i ulepszanego oprogramowania. Działalność jest prowadzona bezpośrednio przez Wnioskodawcę. Niektóre prace wykonywane są wspólnie z innymi programistami pracującymi dla Zlecającego. Również w przypadku takiej współpracy Wnioskodawca wytwarza prawa autorskie do programu komputerowego rozumieniu przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, które przenosi na rzecz Zlecającego. Wszystkie wymienione we wniosku czynności, wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach prac noszących znamiona B+R, związane były/są/będą z wytworzeniem, rozwijaniem oraz ulepszaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, tj. autorskiego prawa do programu komputerowego lub jego części, oraz były/są/będą działalnością twórczą obejmującą prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań, i nie stanowiły/nie stanowią/nie będą stanowić czynności wdrożeniowych w zakresie opracowanych już produktów lub usług, rozumianych jako dokonywane już po zakończeniu prac B+R. W związku z tworzeniem, rozwojem i ulepszaniem oprogramowania, o którym mowa w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, Wnioskodawca prowadzi prace rozwojowe tj. działalność obejmującą nabywanie, łączenie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Wnioskodawca nie prowadzi ksiąg rachunkowych. Wnioskodawca prowadzi na bieżąco, i od początku realizacji działalności zmierzającej do wytworzenia i rozwinięcia IP, odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, która wyodrębnia każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz pozwala na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 u.p.d.o.f., przypadających na każde ww. prawo w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu. Wnioskodawca prowadzi ją od 21 kwietnia 2021 r. Wynagrodzenie Wnioskodawcy obejmuje także wynagrodzenie za inne usługi jak np. wsparcie i koordynacja prac grup Koordynatorów Domen, wsparcie propagacji dobrych praktyk i rozwiązań, szkolenie i konsultacji itp., jednakże w ocenie Wnioskodawcy wynagrodzenie z tytułu tych usług nie kwalifikuje się do objęcia ich preferencyjną IP BOX, i jako takie na zasadzie proporcji będzie z niej wyłączone. Wnioskodawca jednocześnie wskazuje, że do dnia złożenia niniejszego uzupełnienia wniosku usługi takie faktycznie nie były jeszcze świadczone przez Wnioskodawcę, a co za tym idzie na dzień złożenia niniejszego uzupełninia Wnioskowa świadczy jedynie czynności zdaniem Wnioskowy objęte preferencją IP BOX. Wytwarzane, rozwijane oraz ulepszane przez Wnioskodawcę oprogramowanie stanowi przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze (wyraz własnej twórczości intelektualnej). W przypadku gdy Wnioskodawca rozwija oprogramowanie, Wnioskodawca nie jest jego właścicielem ani też współwłaścicielem czy użytkownikiem posiadającym prawo do korzystania z tego oprogramowania na podstawie umowy licencyjnej. Wspomniane rozwijanie oprogramowania odbywa się na podstawie umowy zawartej ze Zlecającym. Właścicielem rozwijanego oprogramowania jest Zlecający. Podkreślić jednak trzeba, iż poprzez rozwijanie należy rozumieć dodawanie do już istniejącego oprogramowania nowych, wytworzonych przez Wnioskodawcę funkcjonalności. Wnioskodawca jest autorem i właścicielem rozwinięć, do których następnie autorskie prawa majątkowe są przenoszone na Zlecającego. Wnioskodawca nie jest użytkownikiem posiadającym prawo do korzystania z tego oprogramowania na podstawie umowy licencyjnej. Wnioskodawca rozwija/ulepsza oprogramowanie na podstawie umowy zawartej ze Zlecającym. W umowie łączącej Wnioskodawcę ze Zlecającym nie zastrzeżono wyłączności do korzystania z licencji. Ulepszenie/rozwinięcie programu następuje na podstawie umowy zawartej ze Zlecającym. W wyniku tworzenia/rozwinięcia oprogramowania, tworzone są nowe kody, algorytmy w językach programowania, i powstaje nowe prawo własności intelektualnej. Wnioskodawcy przysługują prawa autorskie do ulepszenia/rozwinięcia oprogramowania, które podlegają ochronie prawnej zgodnie z art. 74 Ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Prawo do programu komputerowego, jak i prawo do części programu komputerowego w postaci pewnych nowych funkcjonalności, czy też części kodu, które wprowadzają rozwinięcia / ulepszenia (modyfikacje) w oprogramowaniu komputerowym są również kwalifikowanym prawem własności intelektualnej podlegającym ochronie prawnej z art. 74 Ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Działania Wnioskodawcy, polegające na rozwinięciu i ulepszeniu autorskiego prawa do programu komputerowego lub jego części zmierzały/zmierzają/będą zmierzały do poprawy użyteczności lub funkcjonalności tego autorskiego prawa do programu komputerowego lub jego części i nie dotyczyły/nie dotyczą/nie będą dotyczyły rutynowych i okresowych zmian. W związku z tworzeniem, rozwijaniem, ulepszaniem oprogramowania/części oprogramowania, o których mowa we wniosku w części dotyczącej zbycia praw autorskich do oprogramowania komputerowego lub jego części Wnioskodawca osiągał/ osiągnie/będzie osiągał dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi. Świadczone przez Wnioskodawcę usługi polegają na tworzeniu, ulepszaniu oraz rozwijaniu oprogramowania lub jego części. Należy jednak podkreślić, że w obecnych czasach nie wystarczy samo pisanie kodów i algorytmów. Z tego powodu, Wnioskodawca w ramach działalności wykonuje także inne czynności zwane wcześniej jako „pozostałe usługi”, które nie polegają stricte na programowaniu, są to np. spotkania z zespołem projektowym, i wykonywanie zadań opisanych w Umowie. W związku z powyższym, w celu dokładniejszego zobrazowania struktury wypłacanego wynagrodzenia Strony użyły w § 12 ust. 1 Umowy sformułowania - „Powyższe wynagrodzenie obejmuje wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych oraz za pozostałe usługi”. W świetle powyższego kwestia „pozostałych usług” dotyczy całego wniosku oraz wszystkich z pytań zadanych we wniosku. Wynagrodzenie za „pozostałe usługi” stanowi zapłatę za przeniesienie autorskich praw do programu komputerowego i dochód, o którym mowa w art. 30ca ust. 7 pkt 3 u.p.d.o.f., albowiem bez tych pozostałych usług w praktyce nie jest możliwe wytworzenie oprogramowania komputerowego, a w konsekwencji nie jest możliwe osiągnięcie dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży. Wynagrodzenie za pełnienie funkcji „Software Architekta” obejmuje wynagrodzenie za usługi i czynności wskazane we wniosku, tj. za czynności związane z: 1)    wykonywaniem oprogramowania samodzielnie, a w niektórych sytuacjach zlecaniem prac nad częściami oprogramowania innym programistom należącym do zespołu, poprzez tworzenie zadań, zawierających szczegółowy opis oprogramowania ze wskazaniem jakich technologii należy użyć i w jakim celu, 2)    zarządzaniem wersjami i konfiguracją oprogramowania, 3)    określaniem wymagań dotyczących oprogramowania, 4)    dobieraniem i wprowadzeniem optymalnych technicznych rozwiązań architektury oprogramowania w produktach i projektach - w tym technologii, platform, modeli architektury, modeli danych, interfejsów, zewnętrznych bibliotek, 5)    zapewnieniem spójności stosowanych rozwiązań technicznych w poszczególnych obszarach przy adaptacji i rozwoju istniejących produktów, 6)    wprowadzaniem i doskonaleniem standardów technicznych projektowania, implementacji i dokumentowania oprogramowania np. wzorce projektowe, standardy kodowania, szablony, 7)    wspieraniem optymalizacji procesów produkcyjnych pod względem ich dostosowania do wymogów fachowych oraz biznesowych, 8)    współpracą z menadżerami produktu i kierownikami projektów Zlecającego, 9)    opracowywaniem ogólnej strategii działania, zmierzającego do osiągnięcia określonych cech wytwarzanego oprogramowania i definiowaniem kierunków jego rozwoju, 10) weryfikacją poprawności wykonanego przez siebie oprogramowania, i wykonanych zadań, które zleca programistom należącym do swojego zespołu, między innymi poprzez sprawdzenie jakości kodu (tzw. …), 11) zamykaniem zleconego zadania, poprzez implementację wytworzonego oprogramowania. Ww. obejmuje także tzw. „pozostałe usługi”. Wynagrodzenie za pełnienie funkcji „Software Architekta” stanowi zapłatę za przeniesienie autorskich praw do programu komputerowego i dochód, o którym mowa w art. 30ca ust. 7 pkt 3 u.p.d.o.f, tj. dochód „z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi”. Wnioskodawca realizuje jedynie usługę na rzecz Zlecającego, w odniesieniu do której w ocenie Wnioskodawcy znajduje zastosowanie preferencja IP BOX. Tym samym wymienione wydatki/koszty są faktycznie poniesione w całości na prowadzoną bezpośrednio działalność zmierzającej do wytworzenia, rozwinięcia (ulepszenia) kwalifikowanego IP. Jeżeli wystąpiłaby uzasadniająca to okoliczność to wydatki takie będę przypisywane przez Wnioskodawcę w odpowiedniej proporcji. Wnioskodawca jest w stanie przyporządkować konkretną wartość kosztów, o których mowa we wniosku do wytworzenia, rozwinięcia czy modyfikacji konkretnego prawa własności intelektualnej - oprogramowania. Wśród wymienionych w treści wniosku wydatków, poniesionych na prowadzoną bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalność badawczo-rozwojową (w przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie nr 1) związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej nie znajdują się składniki majątku stanowiące środek trwały/środki trwałe i/lub wartości niematerialne i prawne. Usługi świadczone przez Wnioskodawcę, zgodnie z zawartą umową, nie były/nie są/nie będą wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez Zlecającego te czynności. Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność wobec Zlecającego za niewykonanie bądź nienależyte wykonanie zobowiązań na zasadach przewidzianych w Kodeksie cywilnym. Wnioskodawca jest związany stosunkiem prawnym współpracy gospodarczej ze Zlecającym i wobec Zlecającego ponosi odpowiedzialność za własne działania. Oczywiście w przypadku, gdyby na skutek działania Wnioskodawcy doszło do szkody po stronie osób trzecich będących kontrahentami Zlecającego i te osoby zgłosiły roszczenie do Zlecającego, to Zlecający ma roszczenie regresowe do Wnioskodawcy, na zasadach ogólnych z Kodeksu cywilnego. Natomiast Wnioskodawca nie ponosi i nie może ponosić odpowiedzialności wobec osób trzecich za rezultat prac programistycznych, skoro stosunek prawny łączy go ze Zlecającym i to wobec niego ponosi odpowiedzialność, jako że na jej zlecenie tworzy bądź ulepsza oprogramowanie, przenosząc do niego prawa autorskie. W latach następnych, Wnioskodawca zmieni formę opodatkowania na podatek liniowy. Wnioskodawca przeformułował ostatecznie treść pytania ozn. Nr 7. Pytania 1.    Czy podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na tworzeniu oprogramowania komputerowego lub jego części spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 w zw. z art. 5a pkt 38-40 u.p.d.o.f.? 2.    Czy prawo autorskie do oprogramowania komputerowego lub jego części wytwarzanych przez Wnioskodawcę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 u.p.d.o.f.? 3.    Czy dochód ze zbycia prawa autorskiego do oprogramowania komputerowego lub jego części jest kwalifikowanym dochodem w rozumieniu art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 7 u.p.d.o.f.? 4.    Czy wynagrodzenie Wnioskodawcy obejmujące pełnienie funkcji "Software Architekta" jest kwalifikowanym dochodem w rozumieniu art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 7 u.p.d.o.f.? 5.    Czy w przedstawionym stanie faktycznym możliwe jest zastosowanie stawki opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej? 6.    Czy wydatki Wnioskodawcy ponoszone w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f. na: a)    leasing samochodu (opłacanie rat leasingowych), b)    opłaty za abonament telefoniczny (comiesięczne opłaty za usługi telekomunikacyjne umożliwiające np. wykonywanie połączeń telefonicznych), c)    eksploatacja samochodu (zakup paliwa, opłata za ubezpieczenie OC/AC), d)    sprzęt elektroniczny (monitory, smartfony, myszki, klawiatury, podzespoły komputerowego, głośniki, telewizor, laptop, słuchawki oraz różnego rodzaju okablowanie itp.), e)    usługi doradztwa prawnego / podatkowego (konsultacje z radcą prawnym, podczas której Wnioskodawca dowiedział się o sposobie korzystania z ulgi IP BOX), f)     usługi księgowe (comiesięczny koszt na prowadzenie księgowości związanej z działalnością gospodarczą), g)    meble biurowe (krzesło biurowe, biurko itp.), h)    szkolenia, są kosztami uzyskania przychodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w kontekście art. 30ca ust. 7 w zw. z art. 9 ust. 2 u.p.d.o.f.? 7.    Które z wydatków ponoszonych przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f. przedstawione w stanie faktycznym niniejszego wniosku oraz w pytaniu nr 6 (lit. a-h), powinny zostać uznane za koszty (faktycznie) poniesione przez Wnioskodawcę na: „a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej”?” Pana stanowisko w sprawie Ad 1 Prace wykonywane przez Wnioskodawcę spełniają ustawową definicję działalności badawczo-rozwojowej. Artykuł 5a pkt 38 u.p.d.o.f., normuje działalność badawczo-rozwojową jako działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Badaniami naukowymi są: badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 478 z późn. zm., dalej: u.p.s.w.n.) - rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowanych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne, badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 u.p.s.w.n. - rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń. Zgodnie z art. 5a pkt 40 u.p.d.o.f. pojęcie prace rozwojowe - oznacza prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 u.p.s.w.n., czyli działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Biorąc pod uwagę powyższe przepisy, niezbędne jest wyodrębnienie pewnych cech dotyczących możliwości zakwalifikowania oprogramowania tworzonego przez Wnioskodawcę jako prac badawczo-rozwojowych. Odnosząc się do interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 9 września 2019 r., 0114-KDIP3-1.4011.318.2019.3.MG i zaaprobowanego w niej stanowiska, działalność badawczo-rozwojowa powinna: obejmować badania naukowe lub prace rozwojowe, mieć twórczy charakter, być podejmowana w sposób systematyczny, oraz być podejmowana w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Oprócz tego w Objaśnieniach IP BOX w definiowaniu działalności B+R następuje odniesienie do kryteriów z tzw. Podręcznika Frascati (Podręcznik Frascati 2015, Zalecenia dotyczące pozyskiwania i prezentowania danych z zakresu działalności badawczej i rozwojowej, GUS 2018, dokument dostępny pod adresem: https://stat.gov.pI/files/gfx/portalinformacyjny/pl/defaultaktualnosci/5496/16/1/1/ podrecznik_frascati_2015.pdf). Zgodnie z powyższym działalność badawczo-rozwojowa musi być: nowatorska, twórcza, nieprzewidywalna, metodyczna, możliwa do przeniesienia lub odtworzenia. Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego, Wnioskodawca jest dostawcą usług programistycznych. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca wykonuje prace programistyczne, prowadzące do powstania innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań obsługujących dedykowane obszary działalności. Prace Wnioskodawcy są realizowane w sposób ciągły i systematyczny. W celu ich realizacji Wnioskodawca wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności z dziedziny nauki i technologii. Należy przy tym podkreślić, iż podejmowane przez Wnioskodawcę prace zmierzające do stworzenia oprogramowania nie mają charakteru prac rutynowych, a zadania i problemy przed którymi stawiana jest Wnioskodawca wymagają zawsze indywidualnego podejścia i praktycznego zastosowania posiadanej wiedzy i umiejętności. Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawcy nie powinno ulegać wątpliwości, iż realizowane przez niego czynności spełniają definicję prac badawczo-rozwojowych, a konkretnie prac rozwojowych, o których mowa w art. 5a ust. 38 i 40 u.p.d.o.f. Ad 2 Artykuł 30ca ust. 2 u.p.d.o.f. wskazuje zamknięty katalog praw własności intelektualnych, z których dochód może zostać objęty preferencyjnym opodatkowaniem. Autorskie prawo do programu komputerowego stanowi jedno z praw własności intelektualnych wskazanych w art. 30ca w ust. 2 pkt 8 u.p.d.o.f. Przy czym, by można było mówić o "kwalifikowanym" prawie własności intelektualnej przepis ten wymaga również by spełnione zostały dwa kryteria, tj. 1) przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, oraz 2) prawo własności intelektualnej podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska. Należy uznać, że oprogramowanie komputerowe lub jego część, stanowią przedmiot ochrony praw autorskich. Artykuł 74 u.p.a.p.p. kwalifikuje programy komputerowe jako utwory będące przedmiotem jego ochrony i to już z momentem ich wytworzenia, bez konieczności spełnienia jakichkolwiek wymogów formalnych. Biorąc pod uwagę przedstawiony przez Wnioskodawcę stan faktyczny można stwierdzić, że przedmiotem ochrony prawa autorskiego jest oprogramowanie wytwarzane przez Wnioskodawcę w ramach Umowy pomiędzy nim, a Zlecającym. Zdaniem Wnioskodawcy prawo autorskie do oprogramowania wytwarzanego przez niego w ramach prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalności gospodarczej zalicza się do kwalifikowanych praw własności w rozumieniu art. 30ca ust. 2 u.p.d.o.f., gdyż jest ono wymienione w zamkniętym katalogu praw własności intelektualnych sprecyzowanych w tym przepisie, podlega ochronie na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, a jego przedmiot został wytworzony w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej (zob. Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1). Ad. 3 W myśl art. 30ca ust. 3 u.p.d.o.f. podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym. Zgodnie z art. 30ca ust. 7 u.p.d.o.f. dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty: z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi; z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu. Według art. 30ca ust. 4 u.p.d.o.f. wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika określonego w tym przepisie. Wskaźnik obliczany jest według poniższego wzoru: (a + b)*1,3/a + b + c + d w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na: prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego, nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego, nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Zgodnie z art. 30ca ust. 6 u.p.d.o.f., w przypadku, gdy wartość wskaźnika, o którym mowa powyżej, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1. Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, w zamian za wykonane usługi Wnioskodawca otrzymuje umówione wynagrodzenie. Powyższe wynagrodzenie obejmuje wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych do wytworzonego przez Wnioskodawcę oprogramowania komputerowego. Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy dochód otrzymany ze zbycia oprogramowania w ramach świadczenia usług na podstawie Umowy stanowi kwalifikowany dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 7 u.p.d.o.f. Stanowi on bowiem dochód z oprogramowania będącego kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, wyliczony zgodnie z formułą wyrażoną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ad. 4 Architekt oprogramowania jest ekspertem w dziedzinie oprogramowania, który dokonuje wyborów dotyczących projektu i dyktuje standardy techniczne, w tym standard kodowania, narzędzia i platformy. Jako architekt oprogramowania Wnioskodawca ma za zadanie tworzenie systemów informatycznych lub ich części w taki sposób, aby spełniały nie tylko wymagania funkcjonalne postawione przez klienta, lecz także wymagania niefunkcjonalne między innymi wydajność, utrzymywalność, dostępność czy też zużycie zasobów. Optymalne spełnienie tych wymagań niesie za sobą potrzebę unikatowego podejścia do każdego rozwiązywanego problemu. Poza projektowaniem systemów Wnioskodawca zajmuje się także tworzeniem zaprojektowanego oprogramowania. Każdy projekt oprogramowania, ponieważ jest wytworem unikatowym należy weryfikować implementacją wstępną czyli utworzeniem prototypu. Następnie prototyp ten jest rozwijany i doprowadzany do tzw. wersji produkcyjnej spełniającej wszystkie oczekiwania klienta. Należy zaznaczyć, że wytwarzając oprogramowanie zgodnie z nowoczesnymi technikami (tzw. metodologia zwinna) projektowanie oprogramowania i jego implementacja przenikają się w systematycznym procesie iteracyjnym. Proces ten prowadzi do powstania oprogramowania utrzymywalnego, otwartego na rozszerzanie i dostosowywanie do zmieniających się wymagań klienta oraz oczekiwań rynku. W kontekście przedstawionego stanu faktycznego oraz stanowisk Wnioskodawcy do zadanych pytań, wykonywanie takiego zakresu zadań w ocenie Wnioskodawcy spełnia kryteria działalności badawczo-rozwojowej m.in. wykonywane przez Wnioskodawcę prace są systematyczne, dostarczają wartość dodaną i rozwojową dla funkcjonowania oprogramowania, również pozostają one innowacyjne i niespotykane w innych rozwiązaniach tego typu. Należy podkreślić, że w Polsce oprogramowanie definiowane jest jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów - podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 u.p.a.p.p., oprogramowanie może być, zgodnie z wykładnią celowościową i kontekstualną, uznane za kwalifikowane prawo własności intelektualnej w świetle rozszerzającej wykładni art. 30ca ust. 2 pkt 8 u.p.d.o.f., jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych. W ramach Umowy Wnioskodawca pełniąc rolę architekta oprogramowania zajmuje się m.in.: a)    wykonywaniem oprogramowania samodzielnie, a w niektórych sytuacjach zlecaniem prac nad częściami oprogramowania innym programistom należącym do zespołu, poprzez tworzenie zadań, zawierających szczegółowy opis oprogramowania ze wskazaniem jakich technologii należy użyć i w jakim celu, b)    zarządzaniem wersjami i konfiguracją oprogramowania, c)    określaniem wymagań dotyczących oprogramowania, d)    dobieraniem i wprowadzeniem optymalnych technicznych rozwiązań architektury oprogramowania w produktach i projektach - w tym technologii, platform, modeli architektury, modeli danych, interfejsów, zewnętrznych bibliotek, e)    zapewnieniem spójności stosowanych rozwiązań technicznych w poszczególnych obszarach przy adaptacji i rozwoju istniejących produktów, f)     wprowadzaniem i doskonaleniem standardów technicznych projektowania, implementacji i dokumentowania oprogramowania np. wzorce projektowe, standardy kodowania, szablony, g)    wspieraniem optymalizacji procesów produkcyjnych pod względem ich dostosowania do wymogów fachowych oraz biznesowych, h)    współpracą z menadżerami produktu i kierownikami projektów Zlecającego, i)     opracowywaniem ogólnej strategii działania, zmierzającego do osiągnięcia określonych cech wytwarzanego oprogramowania i definiuje kierunki jego rozwoju, j)     weryfikacją poprawności wykonanego przez siebie oprogramowania, i wykonanych zadań, które zleca programistom należącym do swojego zespołu, między innymi poprzez sprawdzenie jakości kodu (tzw. codę review), k)    zamykaniem zlecone zadanie poprzez implementację wytworzonego oprogramowania. Zważając na szerokie definiowanie programu komputerowego należy stwierdzić, że Wnioskodawca w ramach powyższych prac wytwarza oprogramowanie, jako architekt oprogramowania opracowując architekturę, czyli kształt wytwarzanego oprogramowania, na który składają się rzeczy wysokopoziomowe takie jak: a)    decyzje na temat wykorzystywanych technologii, podział oprogramowania na komponenty wraz z projektem interfejsów i sposobów komunikacji, b)    zapewnianie spójności, a także niskopoziomowe takie jak: a.    decyzje na temat wykorzystywanych frameworków, b.    projektowanie algorytmów i struktur kodu, c.    wyrażanie w programie reguł biznesowych, d.    implementacja prototypów i produktów końcowych, a także metodologie pracy, takie jak zarządzanie wersjami i konfiguracją kodu źródłowego oraz środowiskami programistycznymi. Prawo własności intelektualnej jest wykonywane od podstaw przez Wnioskodawcę, jak i zespół pracujący w danym projekcie oraz jest ulepszane o dodatkowe innowacyjne rozwiązania (techniczne rozwiązania systemowe i programistyczne oraz biznesowe). Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w szczególności w: a. Objaśnieniach IP BOX, stanowiących, że "pojęcie "program komputerowy" nie powinno być rozumiane wąsko, lecz szeroko, w szczególności obejmując interfejs, gdy ten spełnia warunek interoperacyjności programu komputerowego z oprogramowaniem i sprzętem komputerowym, co musi być ustalone w każdym przypadku oddzielnie na podstawie rzeczywistych ustaleń, a nie tylko formalnych postanowień, na przykład umownych." (Objaśnienia IP BOX, s. 37); b. interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 19 listopada 2019 r., 0114- KDIP3-2.4011.459.2019.2.MG, z której wynika, że nie ma znaczenia, czy prace twórcze polegają wyłącznie na opracowaniu kodu i przenoszeniu do niego prawa autorskich czy też na innych pracach twórczych w ramach przenoszenia praw do utworu, w efekcie czego z Ulgi skorzystać może również szef (zarządzający) projektem, który odpowiada za koordynację prac programistycznych, a także sam pełni w nim funkcje techniczne w postaci świadczenia usług w zakresie wytwarzania, rozwijania lub ulepszania oprogramowania lub jego części. Istotnym jest, że cały zespół i jego praca skierowana jest na wytworzenie oprogramowania; c. interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 26 sierpnia 2020 r, 0112- KDIL2-2.4011.434.2020.2.IM, w której wprost wskazano, że: "W sytuacji gdy, czynności wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach pełnionej roli "Software Architekta" są ukierunkowane na tworzenie rozwijanie i modyfikowanie oprogramowania, oraz w ramach pełnionej roli Wnioskodawca wytwarza, ulepsza i modyfikuje oprogramowanie, które jest następnie sprzedawane to należy uznać, że wynagrodzenie Wnioskodawcy obejmujące pełnienie tej roli w ramach świadczenia usług na podstawie umowy stanowi kwalifikowany dochód w rozumieniu art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wobec powyższego - część wynagrodzenia Wnioskodawcy obejmująca pełnienie funkcji "Software Architekta" i związana z wytwarzaniem oprogramowania w jednym z projektów jest kwalifikowanym dochodem w rozumieniu art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych" (Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej także w interpretacji indywidualnej z dnia 13 sierpnia 2021 r., 0114-KDIP2-2.4011.74.2021.2.ASK uznał, że IP BOX ma zastosowanie do architekta oprogramowania). Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy część wynagrodzenia przypadająca za pełnienie roli architekta oprogramowania w ramach świadczenia usług na podstawie Umowy stanowi kwalifikowany dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi w rozumieniu art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 7 u.p.d.o.f., a wynika to z przytoczonej argumentacji, która jednoznacznie wskazuje na to, że jest to dochód z oprogramowania będącego kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, wyliczony zgodnie z formułą wyrażoną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ad. 5 Zdaniem Wnioskodawcy, spełnia on wszystkie wymagania ustawowe dotyczące możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania w wysokości 5% od dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. W myśl art. 30ca ust. 2 u.p.d.o.f., kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest autorskie prawo do programu komputerowego (podlegające ochronie prawnej). Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym ustalona jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej i obliczanego według wzoru z art. 30ca u.p.d.o.f. Ad. 6 Zgodnie z art. 30ca ust. 7 u.p.d.o.f. dochód (strata) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 u.p.d.o.f. dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty: c)    z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; d)    ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; e)    z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi; f)     z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu. Natomiast art. 9 ust 2 u.p.d.o.f. stanowi, że dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f u.p.d.o.f. nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów. Zastosowanie cedułowości (teorii źródeł) wiąże się z konsekwencjami, zwłaszcza w zakresie możliwości stosowania specjalnych stawek opodatkowania lub kosztów normatywnych. Prowadzona przez Wnioskodawcę działalność gospodarcza w przeważającym zakresie obejmuje tworzenie programów komputerowych, do których prawa autorskie są następnie przenoszone w ramach realizacji Umowy zawartej ze Zlecającym. Wnioskodawca za wykonane usługi otrzymuje ustalone wynagrodzenie, obejmujące również wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych. Zważając na to, że działania Wnioskodawcy zorientowane są na działalność badawczo-rozwojową, ponosi on wydatki na: a)    leasing samochodu (opłacanie rat leasingowych), b)    opłata za abonament telefoniczny (comiesięczne opłaty za usługi telekomunikacyjne umożliwiające np. wykonywanie połączeń telefonicznych), c)    eksploatacja samochodu (zakup paliwa, opłata za ubezpieczenie OC/AC), d)    sprzęt elektroniczny (monitory, smartfony, myszki, klawiatury, podzespoły komputerowego, głośniki, telewizor, laptop, słuchawki oraz różnego rodzaju okablowanie itp.), e)    usługa doradztwa prawnego Z podatkowego (konsultacje z radcą prawnym, podczas której Wnioskodawca dowiedział się o sposobie korzystania z ulgi IP BOX), f)     usługi księgowe (comiesięczny koszt na prowadzenie księgowości związanej z działalnością gospodarczą), g)    meble biurowe (krzesło biurowe, biurko itp.), h)    szkolenia. Ww. wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę są również kosztami w rozumieniu art. 22 u.p.d.o.f., gdyż mają na celu osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów, tj. prowadzonej przez niego pozarolniczej działalności gospodarczej. W przypadku braku możliwości pełnego alokowania konkretnego kosztu poniesionego przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia oprogramowania, Wnioskodawca ustali faktyczny koszt poniesiony w danym okresie na prowadzoną przez niego działalność związaną z wytwarzaniem oprogramowania według odpowiedniej proporcji, która będzie odpowiadać przyczynieniu się danego kosztu do osiągnięcia konkretnego przychodu z prowadzonej działalności gospodarczej w danym okresie. Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy ww. wydatki w zakresie w jakim przeznaczane są na wytworzenie oprogramowania, w tym obliczone według powyższej proporcji, należy uznać za koszty prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 w zw. z art. 9 ust. 2 u.p.d.o.f. Wnioskodawca zastrzega jednocześnie, że w przyszłości może ponosić także inne niż wskazane powyżej wydatki związane z ww. celami. Ad. 7 Zgodnie z art. 30ca ust. 4 i 5 u.p.d.o.f. wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według określonego w art. 30ca ust. 4 u.p.d.o.f. wzoru (zob. Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 3). Do powyższych kosztów nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami. Przedmiotem wykonywanej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej jest w przeważającym zakresie tworzenie programów komputerowych, do których prawa autorskie są następnie przenoszone w ramach wykonania Umowy na Zlecającego. Za świadczone usługi Wnioskodawca otrzymuje ustalone wynagrodzenie, które obejmuje wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych. W związku z wykonywaną przez Wnioskodawcę działalnością, ponosi on wydatki na: a.    leasing samochodu (opłacanie rat leasingowych), b.    opłata za abonament telefoniczny (comiesięczne opłaty za usługi telekomunikacyjne umożliwiające np. wykonywanie połączeń telefonicznych), c.    eksploatacja samochodu (zakup paliwa, opłata za ubezpieczenie OC/AC), d.    sprzęt elektroniczny (monitory, smartfony, myszki, klawiatury, podzespoły komputerowego, głośniki, telewizor, laptop, słuchawki oraz różnego rodzaju okablowanie itp.), e.    usługa doradztwa prawnego / podatkowego (konsultacje z radcą prawnym, podczas której Wnioskodawca dowiedział się o sposobie korzystania z ulgi IP BOX), f.     usługi księgowe (comiesięczny koszt na prowadzenie księgowości związanej z działalnością gospodarczą), g.    meble biurowe (krzesło biurowe, biurko itp.), h.    szkolenia. Powyższe wydatki są również kosztami Wnioskodawcy w rozumieniu art. 22 u.p.d.o.f. i mają na celu osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów, tj. prowadzonej przez niego pozarolniczej działalności gospodarczej. W związku z tym, zdaniem Wnioskodawcy ww. wydatki należy uznać za koszty prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 30ca ust. 4 i 5 u.p.d.o.f. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie pytań ozn. Nr 1-7 jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym. Powziął Pan wątpliwość, czy prowadzona przez Pana działalność gospodarcza polegająca na wytwarzaniu, rozwijaniu oraz ulepszaniu przez Pana oprogramowania, części oprogramowania stanowi działalność badawczo – rozwojową. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Definicja działalności badawczo-rozwojowej została wyjaśniona w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którą: przez działalność badawczo-rozwojową należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy: ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych - oznacza to: a)    badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2021 r. poz. 478), b)    badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce; Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2021 r. poz. 478): badania naukowe są działalnością obejmującą: 1.      badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; 2.      badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń. Stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy prace rozwojowe są działalnością obejmującą: nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wtedy, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii i działalności gospodarczej oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszania istniejących produktów/usług oraz procesów i technologii produkcji. W celu stwierdzenia, czy Pan prowadzi działalność badawczo-rozwojową, należy przeprowadzić analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika, które spełniają definicję wskazane w art. 5a pkt 38-40 ww. ustawy). Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika. Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie  jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla  niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może  być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu. Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów. Najważniejsze jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.: (i) badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz (ii) prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy. Przedstawił Pan informacje, z których wynika, że: 1.    Prowadzi Pan działalność polegającą na tworzeniu, rozwijaniu oraz ulepszaniu programów komputerowych lub ich części. 2.    Wszystkie wymienione we wniosku czynności, wykonywane przez Pana w ramach prac noszących znamiona B+R, związane były/są/będą z wytworzeniem, rozwijaniem oraz ulepszaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, tj. autorskiego prawa do programu komputerowego lub jego części, oraz były/są/będą działalnością twórczą obejmującą prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań, i nie stanowiły/nie stanowią/nie będą stanowić czynności wdrożeniowych w zakresie opracowanych już produktów lub usług, rozumianych jako dokonywane już po zakończeniu prac B+R. 3.    W związku z tworzeniem, rozwojem i ulepszaniem oprogramowania, o którym mowa w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym prowadzi Pan prace rozwojowe tj. działalność obejmującą nabywanie, łączenie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. 4.    Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, na rzecz danego Zlecającego opracowuje nowe i ulepsza istniejące już funkcjonalności i czyni to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności Działalność Pana polegająca na tworzeniu/rozwijaniu/ulepszaniu oprogramowania komputerowego/jego części stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38-40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Stanowisko Pana w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe. W sprawie  możliwość skorzystania przez Pana z tzw. ulgi Innovation Box, wyjaśniam: Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ww. ustawy: Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. Pojęcie „kwalifikowane prawo własności intelektualnej” zostało wyjaśnione w art. 30ca ust. 2 ustawy. W myśl tego przepisu: Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są: 1.    patent, 2.    prawo ochronne na wzór użytkowy, 3.    prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, 4.    prawo z rejestracji topografii układu scalonego, 5.    dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin, 6.    prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu, 7.    wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432), 8.    autorskie prawo do programu komputerowego - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. Kolejno art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, że: Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym. Stosownie natomiast do ust. 4 art. 30ca omawianej ustawy: wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:    (a + b) x 1,3    a + b + c + d w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na: a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3, c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4, d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. W myśl art. 30ca ust. 5 ww. ustawy: do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami. Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy: dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty: 1.      z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; 2.      ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; 3.      z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi; 4.      z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu. Art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi: podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani: 1)    wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych; 2)    prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej; 3)    wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu; 4)    dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3; 5)    dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4. Stosownie do art. 30cb ust. 2 ww. ustawy: podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji. Zgodnie z art. 30cb ust. 3 omawianej ustawy: w przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c. Przepisy wprowadzają korzystne rozwiązania podatkowe dla przedsiębiorców, którzy uzyskują dochody z komercjalizacji wytworzonych lub rozwiniętych przez nich praw własności intelektualnej, tzw. Innovation Box. Podatnik może opodatkować preferencyjną 5% stawką podatkową swoje dochody z praw własności intelektualnej. Warunkiem jest, aby: ·         podatnik był właścicielem, współwłaścicielem, użytkownikiem tych praw lub posiadał prawa do korzystania z nich na podstawie umowy licencyjnej i ·         prawa te były chronione na podstawie obowiązującego prawa krajowego lub międzynarodowego przez m.in. patent, dodatkowe prawo ochronne na wzór użytkowy czy prawo z rejestracji wzoru przemysłowego. Prawa takie są zwane „kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej”. Podatnik może również skorzystać z ulgi Innovation Box jeśli zakupi kwalifikowane prawa własności intelektualnej, o których mowa powyżej, a następnie poniesie koszty związane z rozwojem lub ulepszeniem nabytego prawa. Do ulgi Innovation Box kwalifikuje się: ·         dochód uzyskany z tytułu należności/opłat licencyjnych lub innych należności związanych z wykorzystywaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, ·         dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jak również, ·         dochód z tego aktywa uwzględniony w cenie sprzedaży lub usługi określany na zasadzie ceny rynkowej, ·         dochód z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażowym. Warunkiem koniecznym dla skorzystania z omawianej preferencji jest prowadzenie przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Poziom dochodu kwalifikowanego do zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania jest wyliczany przy zastosowania formuły (wzoru) określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy. Podatnicy nie prowadzący ksiąg rachunkowych mogą spełnić wymóg dotyczący takiej ewidencji przez sporządzanie kumulatywnego, comiesięcznego zestawienia dokumentów potwierdzających poniesione wydatki dotyczące projektu kwalifikowanego IP. Zestawienie wydatki od początku działalności badawczo-rozwojowej prowadzącej do wytworzenia kwalifikowanego IP do końca danego miesiąca kalendarzowego. Zestawienie to powinno być sporządzane przez narastające ujęcie wydatków dotyczących poszczególnych zadań. Należy je sporządzać na podstawie zestawienia dokumentów, które potwierdzają poniesione wydatki. Stosowanie ulgi jest prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Z korzystaniem z ulgi wiążą się jednak, szczególne  obowiązki po stronie podatników - w szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji, która pozwala na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych. Oprogramowanie definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z  dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1062). Zgodnie z art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych: Programy komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie, o ile przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej. Stosownie do art. 74 ust. 2 ww. ustawy: Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie. Oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych oraz podlega ochronie prawnej w myśl odrębnych przepisów. Art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych brzmi: Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę). Oznacza to, że IP Box, jest preferencją podatkową, z której można skorzystać po zakończeniu roku podatkowego w zeznaniu rocznym. Przedstawił Pan informacje, z których wynika, że: 1.      Prowadzi Pan działalność polegającą na tworzeniu, rozwijaniu oraz ulepszaniu programów komputerowych lub ich części w ramach prac rozwojowych. 2.      W związku z tworzeniem, rozwijaniem, ulepszaniem oprogramowania/części oprogramowania, o których mowa we wniosku w części dotyczącej zbycia praw autorskich do oprogramowania komputerowego lub jego części Wnioskodawca osiągał/ osiągnie/będzie osiągał dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi. 3.      W wyniku prowadzonych prac powstaje autorskie prawo do programu komputerowego stanowiące kwalifikowane prawo własności intelektualnej podlegające ochronie na podstawie art. 74 u.p.a.p.p. Wnioskodawca świadcząc usługi na rzecz Zlecającego nie tylko tworzy programy komputerowe lub ich części, ale także dokonuje ich ulepszenia i modyfikacji. 4.      Prawo do programu komputerowego, jak i prawo do części programu komputerowego w postaci pewnych nowych funkcjonalności, czy też części kodu, które wprowadzają rozwinięcia/ulepszenia (modyfikacje) w oprogramowaniu komputerowym są również kwalifikowanym prawem własności intelektualnej podlegającym ochronie prawnej z art. 74 Ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. 5.      Wnioskodawca prowadzi na bieżąco, i od początku realizacji działalności zmierzającej do wytworzenia i rozwinięcia IP, odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, która wyodrębnia każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz pozwala na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 u.p.d.o.f., przypadających na każde ww. prawo w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu. Wnioskodawca prowadzi ją od 21 kwietnia 2021 r. 6.      W związku z tworzeniem, rozwijaniem, ulepszaniem oprogramowania/części oprogramowania, osiągał/osiągnie/będzie Pan osiągał dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi, a wynagrodzenie to obejmuje: wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych oraz za pozostałe usługi. 7.      Wynagrodzenie za „pozostałe usługi” stanowi zapłatę za przeniesienie autorskich praw do programu komputerowego i dochód, o którym mowa w art. 30ca ust. 7 pkt 3 u.p.d.o.f., albowiem, jak Pan wskazuje, bez tych pozostałych usług w praktyce nie jest możliwe wytworzenie oprogramowania komputerowego, a w konsekwencji nie jest możliwe osiągnięcie dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży. 8.      Otrzymuje Pan również wynagrodzenie za pełnienie funkcji „Software Architekta”, które  stanowi zapłatę za przeniesienie autorskich praw do programu komputerowego i dochód, o którym mowa w art. 30ca ust. 7 pkt 3 u.p.d.o.f, tj. dochód „z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi”. 9.      Wynagrodzenie Pana obejmuje także wynagrodzenie za inne usługi jak np. wsparcie i koordynacja prac grup Koordynatorów Domen, wsparcie propagacji dobrych praktyk i rozwiązań, szkolenie i konsultacji itp., jednakże wynagrodzenie z tytułu tych usług nie kwalifikuje się do objęcia ich preferencyjną IP BOX, i jako takie na zasadzie proporcji będzie przez Pana z niej wyłączone. Do dnia złożenia niniejszego uzupełnienia wniosku usługi takie faktycznie nie były jeszcze świadczone przez Pana. 10.  Rozlicza się Pan na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów, a  wybrana przez Pana forma opodatkowania to zasady ogólne. 11.  W latach następnych, Wnioskodawca zmieni formę opodatkowania na podatek liniowy. Autorskie prawo do oprogramowania komputerowego wytwarzane, rozwijane i ulepszane przez Pana w ramach Pana działalności badawczo-rozwojowej jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Stanowisko Pana odnośnie pytania nr 2 jest prawidłowe. Dochód ze zbycia autorskiego prawa do programu komputerowego lub jego części jest kwalifikowanym dochodem w myśl art. 30ca ust. 4 w zw. z ar. 30 ca ust. 7 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Stanowisko Pana odnośnie pytania nr 3 jest prawidłowe. Wynagrodzenie Pana obejmujące pełnienie funkcji „Software Architekta” jest kwalifikowanym dochodem w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 3 updof. Stanowisko Pana odnośnie pytania nr 4 jest prawidłowe. Możliwe jest/będzie zastosowanie stawki opodatkowania 5% do osiągniętego dochodu z praw własności intelektualnej, wyliczonego zgodnie z art. 30ca updof. Stanowisko Pana odnośnie pytania nr 5 jest prawidłowe. Odnosząc się w tym miejscu do kwestii, które z wymienionych we wniosku wydatków ponoszonych przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej są kosztami uzyskania przychodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, Organ wyjaśnia, co następuje. Wysokość dochodu z kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn: Ø  dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i Ø  wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch podstawowych wartości: Ø  dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz Ø  wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód. Z objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. wynika bowiem, że „Obliczając wysokość dochodu  z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus  w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku, niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów. Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego przychodu. Zatem, dochodem  z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą z kwalifikowanego IP”. Potwierdza to art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym, dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów. Do powołanej w zdaniu poprzednim regulacji odwołuje się również art. 30ca ust. 7 cytowanej ustawy. W związku z powyższym należy określić – po pierwsze – przychody z kwalifikowanego IP, a następnie koszty uzyskania tych przychodów. Co do kosztów uzyskania przychodów, należy wskazać, że muszą to być koszty poniesione w celu uzyskania przychodów z tytułu kwalifikowanych IP, a zatem funkcjonalnie związane z nimi koszty, które w sposób bezpośredni lub pośredni związane są z przychodem z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W celu określenia takich kosztów zastosowanie znajdzie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym: Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 tej ustawy zawierającym katalog wydatków nieuznawanych za koszty podatkowe. Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu, winien, w myśl powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki: Ø  pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu, Ø  nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, Ø  być właściwie udokumentowany. Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy, kosztami uzyskania przychodów w rozpatrywanej sprawie  będą wszelkie koszty poniesione w związku z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością badawczo-rozwojową, tj. wydatki na: a)    leasing samochodu (opłacanie rat leasingowych), b)    opłaty za abonament telefoniczny (comiesięczne opłaty za usługi telekomunikacyjne umożliwiające np. wykonywanie połączeń telefonicznych), c)    eksploatacja samochodu (zakup paliwa, opłata za ubezpieczenie OC/AC), d)    sprzęt elektroniczny (monitory, smartfony, myszki, klawiatury, podzespoły komputerowego, głośniki, telewizor, laptop, słuchawki oraz różnego rodzaju okablowanie itp.), e)    usługi doradztwa prawnego / podatkowego (konsultacje z radcą prawnym, podczas której Wnioskodawca dowiedział się o sposobie korzystania z ulgi IP BOX), f)     usługi księgowe (comiesięczny koszt na prowadzenie księgowości związanej z działalnością gospodarczą), g)    meble biurowe (krzesło biurowe, biurko itp.), h)    szkolenia.   W odniesieniu kosztów użytkowania samochodu, należy mieć na uwadze ograniczenia w zaliczaniu takich wydatków do kosztów uzyskania przychodów zawarte w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Objaśnienia podatkowe wskazują na możliwość uwzględnienia w kalkulacji dochodu (który następnie zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus) również kosztów pośrednich. Nie wskazują natomiast, w jaki sposób koszty pośrednie należy przyporządkować do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i do pozostałych przychodów. Zdaniem Organu – w celu alokowania kosztów pośrednich do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej można w drodze analogii zastosować zasadę wynikającą z treści  art. 22 ust. 3 i ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z pierwszą regulacją wskazaną w zdaniu poprzednim, jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła, koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów. Zasadę, o której mowa w ust. 3, stosuje się również w przypadku, gdy część dochodów z tego samego źródła przychodów podlega opodatkowaniu, a część jest wolna od opodatkowania, z wyłączeniem źródeł przychodów określonych w art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2 (art. 22 ust. 3a ww. ustawy). W przypadku braku możliwości alokowania konkretnego kosztu poniesionego przez Pana w ramach działalności gospodarczej do przychodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, może Pan przyporządkować wydatki według proporcji ustalonej jako stosunek przychodów ze zbycia oprogramowania do przychodów Pana ogółem z prowadzonej działalności gospodarczej w danym okresie. Poniesione przez Pana wydatki na: a)    leasing samochodu (opłacanie rat leasingowych), b)    opłaty za abonament telefoniczny (comiesięczne opłaty za usługi telekomunikacyjne umożliwiające np. wykonywanie połączeń telefonicznych), c)    eksploatacja samochodu (zakup paliwa, opłata za ubezpieczenie OC/AC), d)    sprzęt elektroniczny (monitory, smartfony, myszki, klawiatury, podzespoły komputerowego, głośniki, telewizor, laptop, słuchawki oraz różnego rodzaju okablowanie itp.), e)    usługi doradztwa prawnego / podatkowego (konsultacje z radcą prawnym, podczas której Wnioskodawca dowiedział się o sposobie korzystania z ulgi IP BOX), f)     usługi księgowe (comiesięczny koszt na prowadzenie księgowości związanej z działalnością gospodarczą), g)    meble biurowe (krzesło biurowe, biurko itp.), h)    szkolenia, które Pan ponosi w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, są kosztami uzyskania przychodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w kontekście art. 30ca ust. 7 w zw. z art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Stanowisko Pana w zakresie pytania nr 6 jest prawidłowe. Kolejnym krokiem jest wyliczenie wskaźnika nexus. Istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między: Ø  wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, Ø  kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz Ø  dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika. Wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów  z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-rozwojową związaną z danym prawem. Jeżeli poniósł Pan rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki związane   z wytworzeniem, rozwinięciem, ulepszeniem  w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, z zastrzeżeniem  art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z opisu sprawy wynika, że poniósł Pan następujące wydatki: a)    leasing samochodu (opłacanie rat leasingowych), b)    opłaty za abonament telefoniczny (comiesięczne opłaty za usługi telekomunikacyjne umożliwiające np. wykonywanie połączeń telefonicznych), c)    eksploatacja samochodu (zakup paliwa, opłata za ubezpieczenie OC/AC), d)    sprzęt elektroniczny (monitory, smartfony, myszki, klawiatury, podzespoły komputerowego, głośniki, telewizor, laptop, słuchawki oraz różnego rodzaju okablowanie itp.), e)    usługi doradztwa prawnego / podatkowego (konsultacje z radcą prawnym, podczas której Wnioskodawca dowiedział się o sposobie korzystania z ulgi IP BOX), f)     usługi księgowe (comiesięczny koszt na prowadzenie księgowości związanej z działalnością gospodarczą), g)    meble biurowe (krzesło biurowe, biurko itp.), h)    szkolenia. Istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Przy ustalaniu wskaźnika nexus, trzeba pamiętać, aby istniał związek między: wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika. Wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-rozwojową związaną z danym prawem. Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych koszty poniesione faktycznie przez podatnika, uwzględniane pod literą „a” we wzorze na wyliczenie wskaźnika, przez który przemnażany jest dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągnięty w roku podatkowym, to koszty związane z prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalnością badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, a nie koszty działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 26e ww. ustawy, zawężone do tzw. kosztów kwalifikowanych. Wskaźnik nexus „(…) służy do określania tej części dochodu z kwalifikowanego IP, która podlega preferencyjnej 5% stawce podatkowej, powinien być liczony kumulatywnie na przestrzeni lat. Wysokość dochodu z kwalifikowanego IP ustali Pan jako iloczyn: dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu opodatkowaniu stawką 5%  zobowiązany jest Pan do wyliczenia dwóch podstawowych wartości: dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód. Przy określaniu tych kosztów ważne jest też zastosowanie właściwej proporcji, jeżeli w ramach działalności badawczo-rozwojowej wytwarzanych jest więcej kwalifikowanych praw IP oraz oprócz dochodów kwalifikowanych Wnioskodawca uzyskuje także inne dochody z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, które nie mogą zostać opodatkowane w ramach ulgi IP Box. Może Pan poniesione wydatki na: a)    leasing samochodu (opłacanie rat leasingowych), b)    opłaty za abonament telefoniczny (comiesięczne opłaty za usługi telekomunikacyjne umożliwiające np. wykonywanie połączeń telefonicznych), c)    eksploatacja samochodu (zakup paliwa, opłata za ubezpieczenie OC/AC), d)    sprzęt elektroniczny (monitory, smartfony, myszki, klawiatury, podzespoły komputerowego, głośniki, telewizor, laptop, słuchawki oraz różnego rodzaju okablowanie itp.), e)    usługi doradztwa prawnego / podatkowego (konsultacje z radcą prawnym, podczas której Wnioskodawca dowiedział się o sposobie korzystania z ulgi IP BOX), f)     usługi księgowe (comiesięczny koszt na prowadzenie księgowości związanej z działalnością gospodarczą), g)    meble biurowe (krzesło biurowe, biurko itp.), h)    szkolenia, ująć we wskaźniku  Nexus, pod literą a,  jako koszty bezpośrednio związane z prowadzoną działalnością badawczo – rozwojową, związaną z tworzeniem praw własności intelektualnej. Stanowisko Pana w zakresie pytania nr 7 jest prawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy : ·         stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz ·         zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Pana we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, tutejszy Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko Pan sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nie objęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji. Wybór metody ustalenia odpowiedniej proporcji zależy od okoliczności faktycznych konkretnej sprawy. Pełna weryfikacja Pana stanowiska może być dokonana jedynie w toku ewentualnego postepowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postepowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej będącej poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której mają zastosowanie przepisy określone w art. 14h ustawy - Ordynacja podatkowa. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Pana sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i musi się Pana zastosować do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)    z zastosowaniem art. 119a; 2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).