0114-KDIP2-1.4011.201.2021.2.MW/JC

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części nieprawidłowe i w części prawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest w części dotyczącej uznania wydatków na wiatrak biurowy oraz klimatyzację za koszty bezpośrednio związane z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej nieprawidłowe, w pozostałym zakresie jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 16 września 2021 r. wpłynął Pana wniosek z 16 września 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową (tzw. IP Box). Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 23 listopada 2021 r. (data wpływu 23 listopada 2021 r.). Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego Wnioskodawca w styczniu 2019 r. rozpoczął wykonywanie działalności gospodarczej na podstawie wpisu w Centralnej Ewidencji I Informacji o Działalności Gospodarczej; w tym samym dniu podatnik rozpoczął działalność badawczo-rozwojową. Przedmiotem działalności gospodarczej jest w przeważającej części działalność związana z oprogramowaniem (kod PKD 62.01.Z). Wnioskodawca posiada na terenie Rzeczpospolitej nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 o podatku dochodowym od osób fizycznych. Działalność Wnioskodawcy prowadzona jest w Polsce. Wnioskodawca nie wyklucza, że w przyszłości będzie świadczył usługi dla podmiotów mających siedzibę w innych krajach. Dochody z działalności Wnioskodawca osiągał i osiąga w Polsce. Wnioskodawca prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów i rozlicza się przy zastosowaniu skali podatkowej o której mowa w art. 27 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawca rozważa wybór liniowej formy opodatkowania o której mowa w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednakże Wnioskodawca informuje, że nie podjął jeszcze decyzji co do formy opodatkowania na rok podatkowy 2022 i zastrzega sobie prawo do korzystania z ulgi IP BOX zarówno w sytuacji pozostania na skali podatkowej, jak i wyboru liniowej formy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawca w ramach prowadzonej bezpośrednio przez niego działalności gospodarczej wytwarza i rozwija oprogramowanie, które jest rezultatem jego własnej, indywidualnej działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1426 ze zm.), tzn. działalności twórczej obejmującej badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowanej w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Wnioskodawca tworzy nowe oprogramowanie oraz dodaje nowe funkcjonalności do istniejących programów, wytwarzając w ten sposób nowe oprogramowanie. W konsekwencji, tworzone przez niego oprogramowanie stanowi utwory podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wniosek, opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego, przedstawione pytania oraz stanowisko Wnioskodawcy dotyczą zarówno stanu faktycznego obejmującego okres od początku wykonywania przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej – lata 2019 i 2020, część roku 2021 do dnia złożenia wniosku, a także zdarzenia przyszłe, które wystąpią po dniu złożenia niniejszego wniosku, w roku 2021 i latach następnych. Wnioskodawca tworzy i ulepsza oprogramowanie, jako podwykonawca Kontrahenta, na zamówienie klienta zewnętrznego oraz według jego wskazówek (utworzone programy zostają wytworzone pod zamówienie danego Klienta, a Kontrahent działa jako tzw. software-house). Wnioskodawca wskazuje, że wszystkie czynności związane z tworzeniem oprogramowania oraz jego fragmentów, wykonuje zgodnie ze swoją metodyką pracy. Oznacza to, że posiada swobodę wyboru sposobu wykonania określonych zadań. Jest odpowiedzialny za wytworzenie konkretnej funkcjonalności, elementu, części, fragmentu oprogramowania. Wnioskodawca ma wyznaczony cel, który ma zrealizować i w jego gestii pozostaje metoda wykonania danego zadania, zgodna z regułami sztuki prowadzonej działalności gospodarczej. Ponadto, Wnioskodawca nie wyklucza w przyszłości tworzenia i rozwoju w ten sposób programów komputerowych oraz jego części składowych, które byłyby następnie sprzedawane lub licencjonowane przez Wnioskodawcę bezpośrednio podmiotom użytkującym wytworzone przez Wnioskodawcę programy komputerowe. Niezależnie od aktualnie stosowanego przez Kontrahentów Wnioskodawcy modelu biznesowego Wnioskodawca opracowuje nowe, a także modyfikuje oraz ulepsza produkty, procesy, usługi niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy, Kontrahentów, oraz klientów Kontrahentów - na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących. Niezależnie od realizowanego modelu biznesowego działalność Wnioskodawcy jest działalnością twórczą obejmującą prace rozwojowe, podejmowane w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Ponadto, niezależnie od realizowanego modelu biznesowego wykonywanej działalności gospodarczej, Wnioskodawca uzyskuje przychody ze sprzedaży licencji lub zbycia praw autorskich do wytworzonego oprogramowania oraz jego fragmentów. W niniejszym wniosku, opisując stan faktyczny i swoje stanowisko Wnioskodawca używa określenia Kontrahent lub Kontrahenci zarówno wobec dotychczasowych i aktualnych Kontrahentów, jak i dla określenia przyszłych Kontrahentów Wnioskodawcy. W sytuacji gdy Wnioskodawca będzie opisywał okoliczności specyficzne dla poszczególnych podmiotów zostanie to wyraźnie zaznaczone poprzez wskazanie nazwy Kontrahenta. Pod pojęciem Kontrahent lub Kontrahenci na gruncie niniejszego wniosku Wnioskodawca określa także przyszłych Klientów Wnioskodawcy, na rzecz których w przyszłości będzie przenosił kwalifikowane prawa własności intelektualnej do utworzonych przez siebie, w wyniku prowadzonej w sposób systematyczny działalności badawczo-rozwojowej utworów stanowiących oprogramowanie. Przyjęty przez dotychczasowych i obecnych Kontrahentów Wnioskodawcy, Spółki A. (zwana dalej A.) oraz B.  (zwana dalej B.) na rzecz których Wnioskodawca przekazywał (na rzecz A. przekazuje nadal na mocy obowiązującej umowy) prawa autorskie do wytworzonego oprogramowania lub jego części model biznesowy polega na nabywaniu przez tych Kontrahentów od Wnioskodawcy wszelkich praw autorskich do kodów źródłowych, oprogramowania lub fragmentów oprogramowania utworzonego przez Wnioskodawcę, a następnie sprzedaż lub licencjonowanie tego oprogramowania przez Kontrahentów na rzecz Klientów Zewnętrznych, zlecających Kontrahentom realizację kompleksowego przedsięwzięcia informatycznego. Powyższe oznacza, że Kontrahenci Wnioskodawcy B. funkcjonują jako tzw. „software-house”, przy czym wymaga podkreślenia, że współpraca Wnioskodawcy z B. została zakończona w maju 2020, natomiast współpraca z A. trwa nadal. Wnioskodawca nie wyklucza świadczenia usług programistycznych polegających na wytwarzaniu lub ulepszaniu oprogramowania w celu uzyskiwania przychodów ze sprzedaży licencji, ze sprzedaży praw autorskich bezpośrednim użytkownikom, oraz ze sprzedaży praw autorskich kontrahentom funkcjonującym według innych niż „software house” modeli biznesowych. Zgodnie z treścią umów zawieranych z Kontrahentami, Wnioskodawca przenosi na Kontrahentów prawa własności intelektualnej do wszystkich programów komputerowych oraz jego części wytworzonych w ramach realizacji poszczególnych zamówień, na wszystkich znanych polach eksploatacji. W związku z powyższym, Wnioskodawca osiąga dochody ze sprzedaży kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W wyniku prac prowadzonych przez Wnioskodawcę w ramach wykonywanej działalności gospodarczej powstaje oprogramowanie stanowiące utwory na gruncie art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1231, z późn. zm.) będące utrwaleniem przejawu działalności twórczej o indywidualnym charakterze. W okresie od stycznia 2019 do maja 2020 Wnioskodawca był członkiem zespołu programistów tworzącego oprogramowanie dla B. Poszczególne zadania były przydzielane przez B., Wnioskodawca wskazuje, że wszystkie czynności związane z tworzeniem oprogramowania wykonywał zgodnie ze swoją metodyką pracy, posiadał swobodę wyboru sposobu wykonania określonych zadań. Był odpowiedzialny za wytworzenie konkretnych funkcjonalności, fragmentów oprogramowania. Wnioskodawca miał wyznaczony cel, który miał zrealizować i w jego gestii pozostawała metoda wykonania danego zadania, zgodna z regułami sztuki prowadzonej działalności gospodarczej. Zadania w postaci tworzenia oprogramowania oraz jego fragmentów przydzielone Wnioskodawcy wykonywane były przez niego indywidualnie. Organizacja i przydzielanie zadań przez B. odbywa się przy pomocy specjalistycznego oprogramowania. Wnioskodawca wykonywał usługi dla B. ramach modelu współpracy typu „software house” jako podwykonawca tego Kontrahenta w okresie od stycznia 2019 do maja 2020. Wnioskodawca jako członek zespołu pracował nad rozwojem poszczególnych elementów oprogramowania służącego do obsługi innowacyjnych urządzeń z branży. Wnioskodawca, w wykonaniu umowy o świadczenia usług z zakresu IT jest aktualnie członkiem zespołu programistów tworzącego oprogramowanie na zlecenia składane przez A. Poszczególne zadania są przydzielane członkom zespołu przez A. Zadania przydzielone Wnioskodawcy są przez niego wykonywane indywidualnie. Wnioskodawca wszystkie czynności związane z tworzeniem oprogramowania lub jego części, wykonuje zgodnie ze swoją własną metodyką pracy. Posiada swobodę wyboru sposobu wykonania określonych zadań, jest odpowiedzialny za wytworzenie konkretnej funkcjonalności, elementu, części, fragmentu oprogramowania. Wnioskodawca ma wyznaczony cel, który ma zrealizować i w jego gestii pozostaje metoda wykonania danego zadania. Organizacja i przydzielanie zadań przez A. odbywa się przy pomocy specjalistycznego oprogramowania. Raportowanie realizacji usług odbywa się za pomocą oprogramowania, które służy m. in. do identyfikacji zadań z rozróżnieniem na działania projektowe oraz organizacyjne. Na podstawie tych raportów generowane są zestawienia miesięczne stanowiące podstawę zarówno do rozliczenia Wnioskodawcy z firmą A. jak i do rozliczenia pomiędzy firmą A. a Klientem Zewnętrznym na rzecz którego projekt jest realizowany. Wnioskodawca rozpoczął wykonywanie usług dla A. w ramach modelu współpracy typu „software house” w maju 2020 roku. Celem pierwszego projektu było przygotowanie dla ostatecznego odbiorcy nowego modułu poszerzającego funkcjonalność już istniejącego produktu. System ten, dzięki oprogramowaniu utworzonemu indywidualnie przez poszczególnych programistów (w tym dzięki oprogramowaniu utworzonemu indywidualnie przez Wnioskodawcę) został rozbudowany o innowacyjne funkcjonalności nowego modułu umożliwiającego komunikację. Moduł ten jest innowacyjny i prawdopodobnie jedyny na rynku z tak szerokim wachlarzem funkcjonalności. Wnioskodawca tworzył oprogramowanie do projektu. Drugi projekt realizowany dla A. w ramach którego Wnioskodawca tworzył oprogramowanie dotyczył rozwoju produktu w postaci aplikacji. Produkt ten, dzięki oprogramowaniu utworzonemu indywidualnie przez poszczególnych programistów (w tym dzięki oprogramowaniu utworzonemu indywidualnie przez Wnioskodawcę) stał się dostępny dla użytkowników systemu. Wnioskodawca tworzył oprogramowanie przy użyciu języków oprogramowania. Obecnie, jako członek zespołu programistów Wnioskodawca tworzy oprogramowanie dla A. w ramach projektu na zlecenie dla operatora. Oprogramowanie tworzone przez Wnioskodawcę w ramach tego projektu ma rozszerzyć funkcjonalności już istniejącego systemu do zarządzania kontem klienta dostępnego w postaci aplikacji. Tak jak w przypadku poprzednich projektów realizowanych dla A., Wnioskodawca współpracując z Kontrahentem korzysta m.in. ze specjalistycznego oprogramowania do podziału zadań i zarządzania nimi i w ramach zespołu programistów wykonuje oprogramowanie indywidualnie, zgodnie z przydzielonymi przez A. zadaniami. Aplikacja, dzięki oprogramowaniu utworzonemu indywidualnie przez poszczególnych programistów (w tym dzięki oprogramowaniu utworzonemu indywidualnie przez Wnioskodawcę) uzyska nowe funkcjonalności i udogodnienia. Tak jak w przypadku innych projektów, A. nabywa od Wnioskodawcy wszelkie majątkowe prawa autorskie do oprogramowania wykonanego w ramach projektu. Wnioskodawca, kontynuując działalność gospodarczą w dalszym ciągu planuje wytwarzać w ramach własnej działalności badawczo-rozwojowej oprogramowanie komputerowe o charakterze innowacyjnym. Wnioskodawca nadal zamierza uzyskiwać przychody ze zbycia praw autorskich do wytworzonego w ten sposób w przyszłości oprogramowania. Zgodnie z zapisami umów zawieranych przez Wnioskodawcę, wszelkie prawa własności intelektualnej powstałe w związku ze świadczeniem usług stają się własnością Kontrahentów. Wnioskodawca potwierdza przeniesienie tych praw na ich rzecz, tzn. w ramach umów dochodzi do przejścia za wynagrodzeniem majątkowych praw autorskich do utworzonego oprogramowania. Sposób przenoszenia autorskich praw do oprogramowania każdorazowo spełnia warunki przewidziane w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tej ustawy. Wytwarzanie, rozwijanie i ulepszanie oprogramowania przez Wnioskodawcę ma miejsce w ramach prowadzonych bezpośrednio przez Wnioskodawcę prac rozwojowych, czyli w sposób systematyczny, zaplanowany i uporządkowany w celu zwiększania zasobów wiedzy lub wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Wykonywanie przez Wnioskodawcę usług polega przede wszystkim na pisaniu kodu źródłowego oprogramowania oraz na pracy koncepcyjnej z przedstawicielami poszczególnych Kontrahentów i jego klientów zewnętrznych poprzez uczestnictwo w definiowaniu i planowaniu realizacji kolejnych etapów prac, analizowanie danych, pogłębianie wiedzy oraz proces twórczy dochodzenia do możliwych rozwiązań. Zadaniem Wnioskodawcy jest tworzenie i rozwijanie oprogramowania, które lepiej będą spełniać oczekiwania Kontrahentów lub jego klientów. Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym między innymi z zakresu narzędzi informatycznych i oprogramowania, w celu tworzenia nowych zastosowań (nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług) w postaci programów o nowych lub ulepszonych funkcjonalnościach. Działania Wnioskodawcy polegające na tworzeniu, rozwijaniu i ulepszaniu oprogramowania, każdorazowo zmierzają do poprawy użyteczności oraz funkcjonalności tegoż oprogramowania. Wnioskodawca nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez inne podmioty, ani praw autorskich innych podmiotów. Kod programu tworzy wyłącznie na podstawie własnej wiedzy i zgodnie z wymaganiami Kontrahenta lub jego klientów. Wynagrodzenie za świadczenie usług jest kwotą kalkulowaną w oparciu o stawkę godzinową. Wynagrodzenie płatne jest na podstawie faktury wystawianej przez Wnioskodawcę raz w miesiącu. W wyniku ulepszenia lub rozwinięcia oprogramowania tworzone są nowe kody, algorytmy w językach programowania i powstają nowe prawa własności intelektualnej. W przypadku, gdy Wnioskodawca ulepsza i rozwija oprogramowanie, to Wnioskodawca nie jest jego właścicielem, współwłaścicielem lub użytkownikiem na podstawie licencji wyłącznej, gdyż prace nad rozwojem oprogramowania Wnioskodawca realizuje na podstawie umowy o świadczenie usług z Kontrahentem, dla którego świadczy usługi programistyczne. W przypadku ulepszania i rozwijania oprogramowania powstają nowe, odrębne od tego oprogramowania utwory w postaci oprogramowania podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tj. nowe kwalifikowane prawa własności intelektualnej). Wnioskodawca osiąga dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie usługi. Wnioskodawca przenosi całość autorskich praw do tego oprogramowania, otrzymując w zamian wynagrodzenie uwzględnione w cenie usługi. Podejmowane przez Wnioskodawcę działania w zakresie tworzenia, rozwijania i ulepszania nie mają charakteru działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do oprogramowania, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Efektem prowadzonych prac jest projektowanie i tworzenie przez Wnioskodawcę programów, które mają nowy, bardziej innowacyjny, ulepszony charakter; te produkty w znacznym stopniu odróżniają się od tych dotychczas funkcjonujących w ofercie Wnioskodawcy, Kontrahenta i jego Klientów albo w ogóle w praktyce gospodarczej. Każdorazowy wynik pracy Wnioskodawcy stanowi i stanowić będzie osobny element podlegający ochronie na podstawie art. 74 Ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawca tworzy i rozwija rozwiązania dedykowane wyłącznie potrzebom Kontrahenta lub konkretnej grupy użytkowników, nieistniejące w dotychczasowej praktyce gospodarczej. Wskazuje to jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonego programu i wyklucza zastosowanie przez Kontrahentów oraz ich Klientów Zewnętrznych oprogramowania aktualnie dostępnego na rynku. Pracując nad wytworzeniem oprogramowania Wnioskodawca nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczących narzędzi informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych, ulepszonych zastosowań w postaci nowoczesnych i unikalnych systemów i aplikacji. W ramach działalności Wnioskodawca zdobywa, poszerza i łączy interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego rozwijania wytworzonych programów komputerowych. Wytwarzane przez Wnioskodawcę programy opierają się na indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie algorytmu, czynność programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych. Działania te prowadzone są w metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia oprogramowania, tj. określenie celu, jaki ma on spełniać, ustalenie sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac, weryfikację, zakończenie. Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Działalność na rzecz danego Kontrahenta polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej w ramach działalności prowadzonej przez Kontrahenta lub jego Klienta Zewnętrznego nie miały miejsca. Oprogramowanie wytworzone przez Wnioskodawcę na rzecz danego Kontrahenta powoduje za każdym razem powstanie zupełnie nowych funkcjonalności, co oznacza, że cecha twórczości jest spełniona. Twórczą działalność Wnioskodawcy odnosić należy nie do praktyki gospodarczej sensu largo, a do praktyki gospodarczej danego podmiotu, jak wskazano w Objaśnieniach Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej (IP Box). Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej na rzecz Kontrahentów opracowuje nowe oprogramowanie, czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności. Wnioskodawca wykorzystuje przy planowaniu projektu własne zasoby wiedzy z zakresu technologii informatycznych, czyli wiedzę o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych, występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku, w którym funkcjonować ma program przez Wnioskodawcę wytworzony. Należy podkreślić, że ustawodawca nie przewidział minimalnego progu skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element celu (tworzenie oprogramowania o charakterze innowacyjnym) jaki Wnioskodawca uwzględnia w swojej działalności. Wnioskodawca nie świadczy usług polegających na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do oprogramowania. Wynika to z faktu, że jest twórcą oprogramowania, do którego prawa autorskie zbywa na rzecz Kontrahentów. Wkład twórczy jest przeciwieństwem rutynowości, polegającej na wykonywaniu czynności mechanicznie. Wnioskodawca wytwarza oprogramowanie stanowiące utwory w rozumieniu art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, dlatego też cechują się one oryginalnością i indywidualnością, co stanowczo przeczy wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego oprogramowania. Wnioskodawca nie jest podmiotem, który pełni wyłączne proste funkcje produkcyjne, ponieważ ponosi ryzyko związane ze swoją działalnością wytwórczą, a w jej następstwie zdobywa prawa do stworzonych utworów jakie stanowi opracowane przez Wnioskodawcę oprogramowanie. Umowy zawarte pomiędzy Wnioskodawcą a danym Kontrahentem wskazują, że w zakresie związanym z wytwarzaniem oprogramowania przenoszone są wszelkie prawa autorskie do nich w zamian za wynagrodzenie. Wobec tego otrzymywane przez Wnioskodawcę wynagrodzenie będzie przychodem z tytułu sprzedaży majątkowych praw autorskich do oprogramowania. Wartość wynagrodzenia za przeniesienie poszczególnych praw autorskich do oprogramowania jest każdorazowo określana na koniec okresu rozliczeniowego na podstawie czasu liczonego w godzinach jaki Wnioskodawca przeznaczył na wykonanie prac nad oprogramowaniem. Ponadto Wnioskodawca wskazuje, że w poszczególnych miesiącach nie całość, ale przeważająca część wynagrodzenia jest wypłacana za przeniesienie autorskich praw do oprogramowania. Wynagrodzenie za przeniesienie praw autorskich do oprogramowania jest wyodrębnione kwotowo w ewidencji działalności badawczo-rozwojowej. Czas świadczenia przez Wnioskodawcę w danym miesiącu usług związanych z wytworzeniem lub ulepszeniem oprogramowania komputerowego w wyniku przeprowadzonych prac badawczo-rozwojowych na rzecz Kontrahentów Wnioskodawca określa procentowo za pomocą oprogramowania do zarządzania projektami. Określony w ten sposób w procentach czas jest podstawą do stwierdzenia, jaki procent kwoty wynagrodzenia Wnioskodawcy odnosi się do wynagrodzenia za przeniesienie praw do wytworzonych kwalifikowanych praw własności intelektualnej w postaci oprogramowania komputerowego. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, polegającej przede wszystkim na wytwarzaniu, rozwijaniu programów komputerowych, Wnioskodawca ponosi lub będzie ponosił następujące wydatki w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów: - koszt usługi księgowej, doradztwa podatkowego i porad prawnych - koszt poniesiony przez Wnioskodawcę na obsługę księgową pozwala na wyszczególnienie koniecznej ewidencji na potrzeby skorzystania z preferencyjnej 5% stawki podatkowej (Ulga IP Box). Koszt ten jest konieczny, jeśli wytwarzane oprogramowanie ma być wykonywane zgodnie z przepisami obowiązującego prawa. Dzięki prowadzeniu księgowości przez wyspecjalizowaną Kancelarię Wnioskodawca ma więcej czasu na wykonywanie usług programistycznych, co przekłada się na jakość tworzonego kodu źródłowego oprogramowania. Wnioskodawca podkreśla, że prowadzenie księgowości jest niezbędne do prowadzenia działalności gospodarczej. Natomiast koszt poniesiony na usługi doradztwa podatkowego oraz porad prawnych dotyczy możliwości skorzystania z Ulgi IP Box (zasięgnięcie porady podatkowej), jak i przygotowania treści wniosku o interpretację. Dzięki tym usługom Wnioskodawca ma możliwość otrzymania odpowiedzi, czy jego działalność gospodarcza związana jest z działalnością badawczo-rozwojową. Wnioskodawca traktuje ten koszt jako stały element prowadzenia przez siebie działalności gospodarczej zgodnie z wymogami stawianymi przez obowiązujące prawo;   - koszt leasingu/zakupu i użytkowania samochodów - koszt związany z leasingiem/zakupem oraz użytkowaniem samochodów (np. paliwo, ubezpieczenie, serwis) umożliwia Wnioskodawcy sprawny transport, np. do Kontrahenta w celu konsultacji dotyczących tworzonego oprogramowania, lub do specjalistycznego sklepu w celu nabycia dóbr i usług niezbędnych w działalności programistycznej. Wydatek ten jest wprost związany z wytworzeniem oprogramowania stanowiącego kwalifikowane prawo własności intelektualnej; - koszt usług telekomunikacyjnych (np. abonament, Internet) - abonament telefoniczny umożliwia konsultację z kontrahentami, w celu zindywidualizowania tworzonego oprogramowania i kodu, dostosowaniu go do indywidualnych potrzeb klienta i jego oczekiwań. Natomiast koszt opłaty za Internet zapewnia Wnioskodawcy szybkie i stabilne łącze, które to jest niezbędne w świadczeniu usług programistycznych - m.in. umożliwia zdalny kontakt z klientem lub innymi informatykami, pozwala na znalezienie informacji na temat powstałych błędów, testowanie tworzonego oprogramowania, szybkie dzielenie się efektami swojej pracy. Również dzięki tej kategorii wydatków Wnioskodawca ma dostęp do szerokiego spektrum źródeł wiedzy, np. dokumentacji, fachowych publikacji. Stałe łącze otwiera Wnioskodawcy przestrzeń do zdobywania nowej wiedzy, klientów, czy przekazywania owoców swojej pracy. Z kolei dostęp do Internetu mobilnego rozszerza powyższe możliwości, nie ograniczając miejsca z którego Wnioskodawca może świadczyć usługi na rzecz Kontrahentów. Oprogramowanie zarówno w procesie jego produkcji, jak i dalszego funkcjonowania wykorzystuje dostęp do sieci. Jego wytworzenie i dalsze wykorzystywanie nie byłoby możliwe bez Internetu. W świetle powyższego Wnioskodawca zmuszony jest do zapewnienia łączności sprzętu komputerowego i elektronicznego z siecią internetową, zarówno poprzez stałe łącze jak i poprzez mobilny dostęp do Internetu;   - koszt zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego - należy podkreślić, że zakup sprzętu komputerowego i elektronicznego (np. smartfon, laptop, kamera internetowa, router Wi-Fi, kable USB i inne, dysk SSD, pamięć USB, przekaźnik Wi-Fi, baterie i akumulatory, telewizor z funkcją monitora, drukarka, skaner, słuchawki – oraz inne urządzenia, niezbędne w pracy programisty, których nabycie stanie się konieczne w celu zachowania konkurencyjności na rynku programistycznym z uwzględnieniem postępu technologicznego) to koszty stałe, które są konieczne do prowadzenia działalności gospodarczej w charakterze programisty. Tworzenie kodu wymaga sprawnego i nowoczesnego sprzętu komputerowego i elektronicznego. Komputer jest podstawowym narzędziem pracy każdego programisty. Natomiast pozostały sprzęt elektroniczny wspomaga wykonywaną pracę oraz uwydatnia jej efekty. Tytułem przykładu: zakup telefonu, oprócz sprawdzania kompatybilności oprogramowania (testowania), umożliwia również konsultację z Klientem, co służy personalizacji tworzonego oprogramowania i kodu, dostosowaniu go do indywidualnych potrzeb Klienta i jego oczekiwań, co bez wątpienia pozwala na maksymalne spersonalizowanie produktu. Drukarka z kolei umożliwia Wnioskodawcy wydruk dokumentów zawierających specyfikację tworzonego oprogramowania czy też faktur. Zakup monitora - umożliwia Wnioskodawcy zapewnienie szerszego pola widzenia, jak również uczestnictwo w wideokonferencjach z Kontrahentami. Wskazane zastosowanie wprost przekłada się na jakość tworzonego oprogramowania i jego pełne spersonalizowanie. Przedmioty te są ściśle związane z działalnością wykonywaną przez Wnioskodawcę i są niezbędne do prowadzenia działalności związanej z tworzeniem programu;  - koszt zakupu wyposażenia biurowego oraz artykułów biurowych - Wnioskodawca zachowuje ergonomiczność stanowiska pracy, dlatego ponosi koszty związane z wyposażeniem biura np. wiatrak biurowy, biurko, ergonomiczne krzesło, klimatyzacja. Niezaprzeczalnym jest, że odpowiednio przygotowane miejsce pracy pozwala zwiększyć wydajność pracy, co przekłada się na lepszą jakość świadczonych przez Wnioskodawcę usług - stąd należy przyjąć że wydatki na odpowiednie wyposażenie biura są dla Wnioskodawcy kosztami niezbędnymi w wykonywanej działalności gospodarczej; - koszt zakupu licencji na oprogramowania oraz programów antywirusowych - koszt ten jest niezbędny, aby Wnioskodawca mógł w sposób legalny korzystać z oprogramowania niezbędnego w wykonywanej działalności gospodarczej. Dzięki oprogramowaniu powstający finalny produkt jest w pełni dopasowany do potrzeb Kontrahentów. Ponadto, Wnioskodawca nabywa oprogramowanie antywirusowe w celu zapewnienia bezpieczeństwa i ochrony używanego sprzętu komputerowego; - koszt zakupu roweru - ten środek transportu umożliwia dojazdy do klienta w pogodne dni, czy usprawnia poruszanie się w sytuacji wystąpienia utrudnień komunikacyjnych. Wykorzystanie roweru jako środka komunikacji oszczędza czas konieczny na konsultacje z Kontrahentami, co niewątpliwie zwiększa jakość świadczonych usług w ramach działalności programistycznej; - koszt składek na ubezpieczenia społeczne - obciążenia te są obowiązkowe, by możliwe było legalne prowadzenie jednoosobowej działalności gospodarczej w Polsce, co w przypadku Wnioskodawcy przekłada się na możliwość świadczenia usług programistycznych. Należy również mieć na uwadze cel wymienionych opłat - mają one za zadanie zapewnienie środków pieniężnych w razie braku możliwości wykonywania zarobkowej działalności przez Wnioskodawcę, co w dłuższej perspektywie może wydłużyć zdolność do wykonywania działalności gospodarczej przez Wnioskodawcę; - koszt dokształcenia zawodowego - koszt ten obejmuje takie wydatki, jak m.in. fachowa literatura branżowa, udział w szkoleniach, konferencjach, certyfikaty, licencje, kursy językowe. Szczególnie warto podkreślić fakt, że branża IT podlega nieustannym zmianom, co wymaga ciągłego kształcenia i rozwoju. Dla finalnego kształtu oprogramowania wytworzonego dzięki wiedzy i doświadczeniu wnioskodawcy decydujące znaczenie ma posiadana przez Wnioskodawcę wiedza specjalistyczna. W tym celu Wnioskodawca ustawicznie podnosi swój poziom wiedzy, poznaje nowe technologie, co przyczynia się do poszerzenia jego oferty. Ponadto, Wnioskodawca nie wyklucza w przyszłości zwiększenia swoich kompetencji językowych, np. poprzez uczestnictwo w specjalistycznych kursach językowych, co umożliwi Wnioskodawcy współpracę z podmiotami zagranicznymi, jak również dzięki znajomości języka obcego Wnioskodawca będzie miał możliwość korzystania z obcojęzycznych źródeł wiedzy specjalistycznej z szeroko pojętej branży IT. W przeważającej części uzyskiwane przez Wnioskodawcę przychody z działalności gospodarczej pochodzą z przeniesienia na rzecz Kontrahentów praw autorskich do wytworzonego przez Wnioskodawcę oprogramowania. Wnioskodawca zamierza skorzystać z preferencyjnego opodatkowania stawką 5% w odniesieniu do kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (IP Box), uregulowanego w art. 30ca ustawy o PIT, począwszy od 2019 r. W pierwszej kolejności, Wnioskodawca w prowadzonej ewidencji pozaksięgowej dokonuje wyodrębnienia kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Wyodrębnionymi kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są i będą majątkowe prawa autorskie do oprogramowania oraz jego fragmentów. Programy komputerowe oraz jego elementy objęte wyodrębnionymi kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są wytwarzane samodzielnie przez Wnioskodawcę, w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. W zakresie przychodów wprowadzone rozwiązania ewidencyjne zmierzają do wyodrębnienia przychodów osiąganych z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, do których Wnioskodawca zamierza zaliczyć całość przychodów z tytułu realizacji usług polegających na tworzeniu oprogramowania oraz jego fragmentów na zamówienie klientów. Umowy zawierane przez Wnioskodawcę z Kontrahentami, w ramach których Wnioskodawca zobowiązuje się wytworzyć i przenieść na klientów prawa do oprogramowania oraz do jego części, kwalifikowane są jako umowy o świadczenie usług. Dziełem, do stworzenia którego zobowiązuje się Wnioskodawca na podstawie zawieranych umów, jest oprogramowanie. Celem umożliwienia dysponowania przez Kontrahenta z wytworzonego oprogramowania Wnioskodawca przenosi na klienta całość autorskich praw majątkowych do tworzonego oprogramowania oraz do jego części składowych. Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze prowadzonej działalności gospodarczej. Wskazać należy, że ponosi on także odpowiedzialność kontraktową wynikającą z art. 471 i n. Kodeksu Cywilnego. W szczególności umowa łącząca ze zleceniodawcą nie nosi znamion umowy o pracę, w tym Wnioskodawca nie działa pod kierownictwem i w czasie i miejscu wskazanym przez zleceniodawcę. Zleceniodawca ogranicza się do wskazania ogólnych kierunków działań Wnioskodawcy i oczekiwań oraz ram czasowych, w których zobowiązany jest on skończyć dany projekt. Różnica pomiędzy ustalonymi w powyższy sposób przychodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej oraz kosztami poniesionymi przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej i mającymi bezpośredni związek z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością badawczo-rozwojową, poniesionymi w związku z wytworzeniem kwalifikowanych praw własności intelektualnej stanowić będzie dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Z uwagi na fakt, iż oprogramowanie będące przedmiotem kwalifikowanych praw własności intelektualnej, z których osiągany jest dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, jest i będzie w całości wytwarzane w ramach działalności badawczo-rozwojowej prowadzonej samodzielnie przez Wnioskodawcę, kwota dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej będzie kwotą obliczoną zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, a co za tym idzie w ocenie Wnioskodawcy będzie mogła podlegać opodatkowaniu stawką PIT w wysokości 5%. Pozostały dochód osiągany przez Wnioskodawcę podlegał będzie opodatkowaniu dochodem obliczonym według skali podatkowej o której mowa w art. 27 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 2019, 2020 i 2021, natomiast za rok 2022 i za lata następne zgodnie z metodą wybraną przez Wnioskodawcę spośród metod dopuszczalnych przez przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jak zostało już wspomniane, Wnioskodawca wyodrębnia w prowadzonej ewidencji pozarachunkowej kwalifikowane prawa własności intelektualnej w postaci prawa autorskiego do oprogramowania oraz jego fragmentów, spełniając tym samym wymóg wynikający z art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przedmiotowe wyodrębnienie nie będzie polegało na rozpoznaniu tych praw jako własności niematerialnych i prawnych, jednakże w oparciu o prowadzoną ewidencję możliwe będzie każdorazowe wygenerowanie aktualnej listy kwalifikowanych praw własności intelektualnej należących do Wnioskodawcy. Ewidencja zawiera wszelkie elementy wskazane w art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i dzięki niej możliwe jest wyodrębnienie wszystkich kategorii tam wskazanych. Stosowana przez Wnioskodawcę we współpracy z A. aplikacja do zarządzania czasem pracy pozwala Wnioskodawcy na ustalenie procentowego wymiaru czasu poświęconego przez Wnioskodawcę na prace związane z wytwarzaniem kwalifikowanych praw własności intelektualnej, co jest podstawą do zakwalifikowania do objęcia ulgą IP BOX odpowiedniej części wynagrodzenia otrzymywanego od A. Przepis art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT stanowi, że podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. Wnioskodawca zamierza zsumować obliczone według powyżej przedstawionego schematu kwalifikowane dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągnięte w roku podatkowym, których suma powinna stanowić podstawę opodatkowania preferencyjną 5% stawką podatku zgodnie z art. 30ca ust. 3 ustawy o PIT. Wnioskodawca rozważa coroczne korzystanie z preferencyjnego opodatkowania 5% stawką podatkową wobec dochodów uzyskiwanych z oprogramowania oraz jego fragmentów na podstawie przepisów o IP BOX, poczynając od zeznania rocznego składanego za rok podatkowy trwający od 1 stycznia 2019 r. do 31 grudnia 2019 r, oraz w zeznaniach za lata 2020, 2021 oraz za lata następne. Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca samodzielnie w oparciu o własną wiedzę i twórczość realizuje powierzone mu zadania tj. wytwarza programy komputerowe i odbywa się to niezależnie od podejmowanych działań przez pozostałych programistów. Wnioskodawca jest odpowiedzialny za daną jego część/fragment/element, który/która w połączeniu z częściami/fragmentami/elementami wytworzonymi przez pozostałych pracujących w zespole programistów powoduje powstanie oprogramowania, przy czym każda część/fragment/element wytworzone przez Wnioskodawcę stanowi odrębny utwór w rozumieniu ustawy o prawie autorskim. Każdy członek zespołu (a w tym Wnioskodawca) jest odpowiedzialny za własne zadania. Wnioskodawca uzyskuje dochód z tytułu odsprzedania prawa majątkowego do części/fragmentów/elementów powstałych w efekcie pracy twórczej, stanowiących za każdym razem odrębne utwory w rozumieniu ustawy o prawie autorskim. W sytuacji współtworzenia programu przez Wnioskodawcę efektem prac prowadzonych samodzielnie przez Wnioskodawcę jest za każdym razem oprogramowanie podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Program komputerowy jest wytwarzany przez Wnioskodawcę w ramach działalności twórczej i znajduje swoje odzwierciedlenie w postaci kodu źródłowego, który jest przekazywany, w wersji ostatecznej, odbiorcy. Oprogramowanie wytwarzane przez Wnioskodawcę, jest za każdym razem programem komputerowym, gdyż jest to zestaw instrukcji przeznaczonych do wykonywania bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia określonego rezultatu. Podkreślić należy, że Wnioskodawca wytwarza również fragmenty gotowych programów komputerowych. Niezależnie od tego czy Wnioskodawca wytwarza gotowy program komputerowy czy jego części, w wyniku prowadzonych przez Wnioskodawcę prac, za każdym razem powstaje/będzie powstawać autorskie prawo do programu komputerowego stanowiące kwalifikowane prawo własności intelektualnej podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawca nie zawiera odrębnych, zawartych wspólnie z innymi programistami umów przenoszących prawo do stworzonych łącznie programów komputerowych podlegających ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, gdyż w sytuacji współtworzenia programu przez Wnioskodawcę efektem prac prowadzonych samodzielnie przez Wnioskodawcę jest za każdym razem oprogramowanie podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawca przenosi na rzecz Kontrahenta prawo do utworzonego oprogramowania na podstawie umowy zawartej pomiędzy Wnioskodawcą a Kontrahentem, bez udziału w tej umowie innych programistów. W sytuacji rozwijania/ulepszania oprogramowania/części oprogramowania zamiarem Wnioskodawcy jest zastosowanie 5% stawki podatku także w odniesieniu do dochodu uzyskiwanego z takiego rozwijania/ulepszania. Wnioskodawca osiąga dochód ze sprzedaży kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Wnioskodawca wyjaśnia, iż sformułowanie zawarte w pytaniu Wnioskodawcy nr 1 „..uwzględnionych w cenie sprzedaży produktów lub usług…” należy rozumieć tylko i wyłącznie jako sprzedaż kwalifikowanych praw własności intelektualnej w formie świadczenia (sprzedaży) usług programistycznych na rzecz Kontrahentów, co wynika z tego, że Wnioskodawca wystawia Kontrahentom faktury o treści: „usługi programistyczne”, a informacje dotyczące przeniesienia kwalifikowanego IP wynikają z ewidencji czasu pracy Wnioskodawcy. Wobec powyższego Wnioskodawca precyzuje, że pytanie Wnioskodawcy nr 1 dotyczy wyłącznie dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej o których mowa w art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy PIT, tj. dochodów ze sprzedaży kwalifikowanych praw własności intelektualnej, gdyż spośród praw wskazanych w art. 30ca ust. 7, Wnioskodawca uzyskuje dochody jedynie ze sprzedaży kwalifikowanych praw własności intelektualnej o których mowa w art. 30ca ust. 7 pkt 2. Wnioskodawca nie osiąga dochodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi. Dochód ze sprzedaży kwalifikowanych praw własności intelektualnej o którym mowa w art. 30ca ust 7 pkt 2 ustawy PIT wyznacza zakres pytania nr 1 we wniosku. W celu prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej związanej z wytworzeniem, ulepszeniem i/lub rozwojem oprogramowania Wnioskodawca musi ponosić koszt domeny internetowej oraz infrastruktury w chmurze, tj. koszty związane z przechowywaniem danych oraz ich przetwarzaniem w chmurze - jest to udostępnianie wszelkich zasobów obliczeniowych od aplikacji po centra przetwarzania danych na żądanie, za pośrednictwem Internetu, na zasadzie płatności za faktyczne wykorzystanie. Aplikacje w chmurze – lub inaczej oprogramowanie udostępniane w postaci usługi – działają na odległych komputerach „w chmurze”, które należą do dostawców usług i są przez nich utrzymywane, a z którymi użytkownicy łączą się przez Internet. Prace programistycznie związane z tworzeniem oprogramowania oraz ponoszenie kosztu na infrastrukturę w chmurze są ściśle związane z twórczą działalnością Wnioskodawcy. Usługi hostingowe w chmurze, pozwalają na hosting, monitorowanie, skalowanie jak i utrzymanie oprogramowania dla kontrahenta. Dzięki tym rozwiązaniom Wnioskodawca może w bezpieczny sposób zapisywać, przechowywać i modyfikować z każdego miejsca w którym się znajduje, tworzone rozwiązania (w postaci kodu autorskiego do programu komputerowego). Oprócz bezpiecznego miejsca dyskowego, usługi te umożliwiają Wnioskodawcy pracę zdalną nad oprogramowaniem, z każdego miejsca w którym przebywa. Bez dostępu do tych usług mogłoby okazać się niemożliwym prowadzenie takiej działalności, ani późniejsze skomercjalizowanie wyników ich prac – ze względu na specyfikę tworzonego oprogramowania. Zważając na wyżej wymienione koszty i ich charakter, to są one wprost związane z wytworzeniem, rozwinięciem, ulepszeniem oprogramowania lub jego części. Koszty składek ubezpieczenia społecznego – (składki emerytalne, rentowe, chorobowe i wypadkowe, Fundusz Pracy) – koszt obowiązkowy prowadzonej działalności. Składki na ubezpieczenie społeczne Wnioskodawca zalicza do kosztów uzyskania przychodu. Koszt leasingu/zakupu samochodu osobowego (w tym koszt opłaty wstępnej/inicjalnej wynikającej z umowy leasingu samochodu osobowego) również stanowi zakres pytania nr 3 wniosku. Dotychczas Wnioskodawca nie poniósł wydatków na nabycie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych bezpośrednio związanych z działalnością badawczo-rozwojową prowadzoną w celu wytworzenia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Biorąc pod uwagę, że wniosek dotyczy także zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca wskazuje, że nie ma pewności co do dokładnej wartości poszczególnych składników majątku nabywanych na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej Wnioskodawcy związanej z wytwarzaniem kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym na pytanie powiedź zostanie udzielona wariantowo: - jeżeli wartość nabytego składnika przekroczy 10 000 zł netto (bez podatku VAT), będzie on stanowił środek trwały (lub wartość niematerialną i prawną) - jeżeli wartość nabytego składnika będzie niższa niż 10 000 zł (bez podatku VAT), Wnioskodawca będzie decydował na bieżąco, czy koszty te zostaną wpisane do ewidencji środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych; - W przypadku wpisania sprzętu do ewidencji środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, kosztem kwalifikowanym będzie odpis amortyzacyjny związany z jego nabyciem, natomiast w przypadku gdy nie będzie stanowił środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, kosztem kwalifikowanym będzie cena jego nabycia. Może się zdarzyć, że sprzęt ten będzie wykorzystywany również do działalności innej niż działalność badawczo-rozwojowa, tj. do usług informatycznych, w ramach, których nie powstaje kwalifikowane prawo własności intelektualnej. W takim przypadku Wnioskodawca uznaje, że powinien uznać koszt nabycia składnika (jak też inne koszty wskazane we wniosku) nie w całości jako koszt kwalifikowany, ale proporcjonalnie do stosunku swoich przychodów w skali roku z kwalifikowanego IP oraz z pozostałych usług informatycznych. Wymienione we wniosku koszty uzyskania przychodu ponoszone przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej uznawane są per se za koszty do obliczenia wskaźnika Nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT, tj. wydatki bezpośrednio powiązane z poszczególnymi projektami programistycznymi realizowanymi przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca dokonuje przyporządkowania pomiędzy poszczególne kwalifikowane prawa własności intelektualnej, stosując klucz podziałowy jakim jest czas potrzebny na świadczenie. W przypadku braku możliwości alokowania konkretnego kosztu poniesionego przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia oprogramowania (np. rata leasingowa, koszty eksploatacji samochodu, opłata inicjalna/wstępna), Wnioskodawca przyporządkuje wydatki do przychodów ze zbycia oprogramowania według proporcji. Proporcja zostanie ustalona jako stosunek przychodów ze zbycia oprogramowania do przychodów ogółem Wnioskodawcy z prowadzonej działalności gospodarczej w danym okresie. Wnioskodawca prowadzi na bieżąco i od początku realizacji działalności badawczo-rozwojowej zmierzającej do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia kwalifikowanego IP, odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, która wyodrębnia każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz pozwala na ustalenie przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadających na każde ww. prawo w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu. Data rozpoczęcia prowadzenia przez Wnioskodawcę odrębnej ewidencji: 29 stycznia 2019 r. Pierwszy dochód, do którego Wnioskodawca zamierza zastosować preferencyjną 5% stawkę podatku - data osiągnięcia przez Wnioskodawcę pierwszego dochodu, do którego zamierza zastosować ww. preferencyjną stawkę: 29 stycznia 2019 r. Wnioskodawca prowadzi ewidencję od momentu poniesienia pierwszych kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednocześnie Wnioskodawca nadmienia, iż konieczność prowadzenia ewidencji na potrzeby ulgi IP BOX na bieżąco, potwierdzona opiniami organów skarbowych w innych sprawach, uniemożliwiła oczekiwanie z zaliczeniem ww. kosztów w ewidencji do uzyskania interpretacji, gdyż zwłoka taka czyniłaby całość wniosku w zakresie uwzględnienia kosztów bezprzedmiotowym. Wnioskodawca dokonuje przyporządkowania pomiędzy stosowne prawa własności intelektualnej, stosując klucz podziałowy jakim jest czas potrzebny na wytworzenie, ewentualnie rozwinięcie czy ulepszenie konkretnego prawa własności intelektualnej – oprogramowania. Wnioskodawca w odpowiedzi na wezwanie ostatecznie sformułował pytanie nr 1 oraz własne stanowisko do tego pytania. Pytania 1.    Czy w opisanym wyżej stanie faktycznym oraz w przedstawionym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca będzie mógł w zeznaniu rocznym za 2019 i lata następne rozliczyć dochód uzyskany z kwalifikowanych praw własności intelektualnej z uwzględnieniem stawki podatku dochodowego wynoszącej 5%? 2.    Czy wykonywana przez Wnioskodawcę działalność, szczegółowo opisana we wniosku, a polegająca na tworzeniu oprogramowania komputerowego oraz jego części w ramach prac rozwojowych wyczerpuje definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 w zw. z art. 5a pkt 38-40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? 3.    Czy wymienione w opisanym wyżej zdarzeniu koszty jakie Wnioskodawca poniósł lub zamierza ponieść takie jak: ·         koszt usługi księgowej i doradztwa podatkowego, ·         koszt zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego, ·         koszt zakupu wyposażenia biurowego oraz artykułów biurowych, ·         koszt zakupu licencji na oprogramowania oraz programów antywirusowych, ·         koszt zakupu roweru, ·         koszt składek na ubezpieczenia społeczne, ·         koszt domeny internetowej oraz infrastruktury w chmurze, ·         koszt dokształcenia zawodowego stanowią koszty o których mowa w lit. a wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. koszty poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej? Pana stanowisko w sprawie Zdaniem Wnioskodawcy, spełnia on wszystkie stawiane przez polskie prawo podatkowe wymogi dotyczące możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania w wysokości 5% od dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Ad. 1. Zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest m.in. autorskie prawo do programu komputerowego podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. Jak wynika z objaśnień podatkowych Ministra Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP BOX „podstawą przyznania ochrony prawnej dla programu komputerowego jest fakt, że stanowi on przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze (wyraz własnej twórczości intelektualnej danego autora lub autorów) ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od przeznaczenia i sposobu wyrażania”. W niniejszej sprawie program komputerowy jest wytwarzany przez Wnioskodawcę w ramach działalności twórczej i znajduje swoje odzwierciedlenie w postaci kodu źródłowego, który jest przekazywany, w wersji ostatecznej, odbiorcy. Oprogramowanie wytwarzane przez Wnioskodawcę, jest programem komputerowym, gdyż jest to „zestaw instrukcji przeznaczonych do wykonywania bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia określonego rezultatu" (objaśnienia podatkowe Ministra Finansów). Ponadto jak wynika z objaśnień podatkowych Ministra Finansów „Końcowo warto zauważyć, że zgodnie z akapitem 34 Raportu BEPS Plan Działania nr 5, copyrighted software, czyli nie tylko „program komputerowy” sensu stricto (tj. kod źródło i kod wynikowy), ale szerzej „oprogramowanie chronione prawem autorskim”, może zawierać się w katalogu kwalifikowanych IP jako aktywo funkcjonalnie ekwiwalentne do patentu. OECD wskazuje, że oprogramowanie chronione prawem autorskim dzieli podstawowe cechy patentów, ponieważ jest nowatorskie, nieoczywiste i użyteczne, a zatem zasadniczo wynika z prowadzenia innowacyjnej działalności badawczo-rozwojowej, której prowadzenie powinny stymulować przepisy o IP Box”. Stanowisko to przytacza również Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji podatkowej z 7 kwietnia 2020 r. nr 0111-KDIB1-1.4011.8.2020.1.ŚS. Podkreślić należy, że Wnioskodawca wytwarza również fragmenty gotowych programów komputerowych. Na tym m.in. polega praca programistów, z których każdy tworzy pewien istotny element, który następnie jest łączony w gotowy do przekazania, ostatecznemu klientowi, produkt. Analizując ustaloną linię interpretacyjną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej należy dojść do wniosku, że również fragmenty gotowego programu komputerowego objęte są ochroną prawno-autorską i tym samym dochód z przeniesienie praw autorskich do tych utworów może być objęty ulga IP BOX. Istotne jest, aby fragment programu komputerowego spełniał wymagania określone w art. 1 ust. 1 ustawy prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj. elementy programu jako takiego, a więc instrukcje działania dla komputera lub ich zestawy. Należy podkreślić, że nawet najmniejsze fragmenty kodów źródłowych mogą po odpowiedniej konfiguracji spełniać określoną rolę i tym samym stać się samodzielnym programem komputerowym. Zatem bywa również tak, że czasem ciężko oddzielić gotowy program komputerowy od jego fragmentu, gdyż to zależy od sposobu konfiguracji w celu spełnienia określonej funkcji. Wspomnieć również należy, że właśnie etap wytwarzania poszczególnych elementów (fragmentów) ostatecznego kodu źródłowego nosi znamiona pracy twórczej. Na potwierdzenie powyższego często w interpretacjach indywidualnych przywoływany jest wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 22 grudnia 2010 r. (C-393/09). Ponadto należy wspomnieć, że zgodnie z art. 1 ust. 3 ustawy prawie autorskim i prawach pokrewnych utwór jest chroniony prawem autorskim od chwili ustalenia, chociażby miał postać nieukończoną. Zatem również fragmenty utworów podlegają ochronie prawno-autorskiej, gdyż nawet utwory w postaci nieukończonej podlegają takiej ochronie. Jak potwierdzono w interpretacji nr 0113-KDIPT2-1.4011.876.2020.2.DJD Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Program komputerowy nie musi mieć postaci ukończonej by podlegał ochronie. Także fragmenty programu podlegają ochronie. Z kolei w interpretacji indywidualnej z 12 lutego 2021 r. nr 0112-KDIL2-1.4011.806.2020.2.TR stwierdzono, że niezależnie od tego czy wytwarzane jest oprogramowanie czy jego części, w wyniku prowadzonych przez Wnioskodawcę prac powstaje/będzie powstawać autorskie prawo do programu komputerowego stanowiące kwalifikowane prawo IP podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawca jest bowiem również twórcą części oprogramowania podlegającego ochronie, a przepisem zapewniającym ochronę takiej części oprogramowania jest art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Również w interpretacji indywidualnej z 12 lutego 2021 r. nr 0114-KDIP3-2.4011.737.2020.3.JM potwierdzono, że podkreślić należy, że przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia. Ochrona ta obejmuje również fragmenty utworu i utwory w wersji nieukończonej. Zatem powyższy pogląd należy uznać za ustalony i nie stanowi on wątpliwości. Wreszcie należy podkreślić, że w art. 30ca ust. 2 PIT nie ma wymogu, aby program komputerowy rozumieć jedynie w formie ostatecznej (kompletnej), która ma zostać przekazana odbiorcy końcowemu. Wobec tego każdy fragment (część) programu komputerowego, który może zostać uznany za utwór chroniony prawem autorskim może być kwalifikowanym prawem własności intelektualnej. Przyjęcie poglądu, iż jedynie gotowy (ostateczny) program komputerowy mógłby kwalifikować się do ulgi IP-BOX byłby sprzeczny z celem przepisów wprowadzających ulgę. W takiej sytuacji z ulgi mogłyby korzystać jedynie duże podmioty gospodarcze, które sprzedają gotowy program ostatecznym klientom, a nie sami twórcy tych programów. Zatem premiowana byłaby nie praca twórcza, tylko właściwie praca techniczna i handlowa polegająca na sprzedaży ostatecznego produktu. Autorski kod źródłowy tworzony przez Wnioskodawcę jest każdorazowo programem komputerowym. Natomiast zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. Nr 24, poz. 83 ze zm.), w szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe). Zatem już z samego tego przepisu wynika, że program komputerowy (kod źródłowy) jest przedmiotem ochrony prawa autorskiego. Co więcej zgodnie z art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, programy komputerowe podlegają ochronie prawnoautorskiej. Program komputerowy wytwarzany jest przez Wnioskodawcę w drodze działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, która polegała na prowadzeniu prac rozwojowych w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Zgodnie z art. 5a pkt 38 PIT działalność badawczo rozwojowa oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Natomiast pojęcie prac rozwojowych zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 40 ustawy o PIT w zw. z art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Zgodnie z tą definicją prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Działalność badawczo-rozwojowa prowadzona jest przez Wnioskodawcę od momentu zawarcia pierwszej umowy z Kontrahentem, tj. od miesiąca stycznia 2019 r. Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. Z kolei zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy, kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest między innymi autorskie prawo do programu komputerowego - podlegające ochronie prawnej na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, którego przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. Programy komputerowe opisane we wniosku podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. Z kolei zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy, kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest między innymi autorskie prawo do programu komputerowego - podlegające ochronie prawnej na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, którego przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. Programy komputerowe opisane we wniosku podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi z dnia 15 lipca 2019 r. pojęcia „program komputerowy” nie należy rozumieć wąsko, lecz szeroko. Program komputerowy obejmuje również jego funkcje składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs. Tworzone przez Wnioskodawcę oprogramowanie oraz ich części znajdują się w katalogu kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Zdaniem Wnioskodawcy, przenoszenie autorskich majątkowych praw do oprogramowania w ramach współpracy z Kontrahentami i uzyskiwanie przez niego dochodu z tego tytułu kwalifikuje go do skorzystania z ulgi IP BOX i opodatkowania preferencyjną stawką 5%. Ad. 2. Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi on działalność badawczo-rozwojową, tzn. prace rozwojowe o których mowa w art. 4 ust. 3 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce w zw. z art. 5a pkt 38 w zw. z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Prowadzone przez Wnioskodawcę prace polegające na tworzeniu, rozwijaniu i ulepszaniu oprogramowania mają charakter twórczy, gdyż służą tworzeniu nowych i oryginalnych rozwiązań, a zaprojektowanie tych rozwiązań leży przede wszystkim po stronie Wnioskodawcy. Oprogramowanie tworzone przez Wnioskodawcę stanowi oryginalny wytwór jego twórczej pracy oraz przedmiot ochrony prawa autorskiego. Ponadto, prace wykonywane przez Wnioskodawcę obejmują wykorzystywanie umiejętności i wiedzy w zakresie narzędzi informatycznych i oprogramowania, do zaprojektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. Prace nad oprogramowaniem mają charakter systematyczny, tzn. metodyczny, zaplanowany i uporządkowany z ukierunkowaniem na rozwój i ulepszanie oprogramowania w przyszłości. Wnioskodawca przenosi i będzie przenosił na Kontrahentów całość majątkowych praw autorskich do oprogramowania wytwarzanego w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej. Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie z tego tytułu, więc osiąga kwalifikowane dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, tzn. dochody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi, o których mowa w art. 30ca ust. 7 pkt 3 ustawy o PIT. Ad. 3. Ponoszone przez Wnioskodawcę wydatki takie jak koszt usługi księgowej i doradztwa podatkowego oraz prawnego, koszt zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego, koszt zakupu wyposażenia biurowego oraz artykułów biurowych, koszt zakupu licencji na oprogramowania oraz programów antywirusowych, koszt zakupu roweru, koszt składek na ubezpieczenia społeczne, koszt domeny internetowej oraz infrastruktury w chmurze, koszt dokształcenia zawodowego stanowią koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, o których mowa w literze a wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wskazane wyżej wydatki, ponoszone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej mają bezpośredni związek z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością badawczo-rozwojową, a ich ponoszenie jest niezbędne do prowadzenia takiej działalności. Wykonywana przez Wnioskodawcę działalność szczegółowo opisana we wniosku, a polegająca na tworzeniu oprogramowania komputerowego w ramach prac rozwojowych wyczerpuje definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 w zw. z art. 5a pkt 38-40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Działalność badawczo-rozwojowa została zdefiniowana w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Z kolei badania naukowe (badania podstawowe i badania aplikacyjne) oraz prace rozwojowe winny być zgodnie z art. 5a pkt 39 i 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych rozumiane zgodnie z art. 4 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. W myśl tych przepisów badania naukowe są działalnością obejmującą badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń. Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Wszystkie wymienione w pytaniu wydatki należy, zdaniem Wnioskodawcy uznać za koszty podlegające ujęciu we wskaźniku Nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części dotyczącej uznania wydatków na wiatrak biurowy oraz klimatyzację za koszty bezpośrednio związane z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej nieprawidłowe, w pozostałym zakresie jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym. Powziął Pan wątpliwość, czy prowadzona przez Pana działalność gospodarcza polegająca na  tworzeniu programów komputerowych stanowi działalność badawczo-rozwojową. Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 5a pkt 38 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.), zgodnie z którą: Przez działalność badawczo-rozwojową należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Pojęcie „badań naukowych” zostało wyjaśnione w art. 5a pkt 39 ww. ustawy. W myśl tego przepisu: Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych - oznacza to: a)  badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2021 r. poz. 478 i 619), b)  badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że: Prace rozwojowe oznaczają prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2021 r. poz. 478): Badania naukowe są działalnością obejmującą: 1.  badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; 2.  badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń. Stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy: Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wtedy, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii i działalności gospodarczej oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszania istniejących produktów/usług oraz procesów i technologii produkcji. W celu stwierdzenia, czy Pan prowadzi działalność badawczo-rozwojową, trzeba przeprowadzić analizę przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać uznane za  działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika, które spełniają definicję wskazane w art. 5a pkt 38-40 ww. ustawy). Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika. Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu,  (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność)  w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i  uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za  działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i  uporządkowany. Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu. Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów. Najważniejsze jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.: (i) badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz (ii) prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy. Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu wyeliminowania z zakresu ulgi na działalność badawczo-rozwojową tych przejawów aktywności podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą stanowić prac rozwojowych. Przedstawił Pan informacje, z których wynika, że: 1.     działalność Pana związana jest z tworzeniem/rozwijaniem/ulepszaniem oprogramowania/części oprogramowania, 2.    nabywa Pan, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i  umiejętności dotyczące narzędzi informatycznych i oprogramowania w celu tworzenia nowych zastosowań w postaci programów o nowych lub ulepszonych funkcjonalnościach, 3.    wytwarza/rozwija/ulepsza Pan oprogramowania opierające się na indywidualnych, autorskich pomysłach; działania te prowadzi Pan w systematyczny, zaplanowany i metodyczny sposób, 4.    samodzielnie w oparciu o własną wiedzę i twórczość realizuje Pan powierzone mu zadania tj. wytwarza programy komputerowe i odbywa się to niezależnie od podejmowanych działań przez pozostałych programistów. Jest Pan odpowiedzialny za daną jego część/fragment/element, który/która w połączeniu z częściami/fragmentami/elementami wytworzonymi przez pozostałych pracujących w zespole programistów powoduje powstanie oprogramowania, przy czym każda część/fragment/element wytworzone przez Pana stanowi odrębny utwór w rozumieniu ustawy o prawie autorskim. Każdy członek zespołu (a w tym Pan) jest odpowiedzialny za własne zadania, 5.    twierdzi Pan, że każdy ze wskazanych efektów prac stanowi utwór i jest objęty ochroną w  rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i  prawach pokrewnych, 6.    z umów zawartych pomiędzy Panem a danym Kontrahentem wynika, że przenoszone są  wszelkie prawa autorskie do oprogramowania w zamian za wynagrodzenie, 7.    otrzymywane przez Pana należności będą przychodem z tytułu sprzedaży majątkowych praw autorskich do programu komputerowego, 8.    od 29 stycznia 2019 r. prowadzi Pan na bieżąco odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów szczegółową Ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o  PIT. Działalność Pana polegająca na tworzeniu/rozwijaniu/ulepszaniu oprogramowania (części oprogramowania) komputerowego stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38-40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, Pana stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe. W sprawie zaś możliwość skorzystania przez Pana z tzw. ulgi Innovation Box, wyjaśniam: Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. Pojęcie „kwalifikowane prawo własności intelektualnej” zostało wyjaśnione w art. 30ca ust. 2 ustawy. W myśl tego przepisu: Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są: 1.    patent, 2.    prawo ochronne na wzór użytkowy, 3.    prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, 4.    prawo z rejestracji topografii układu scalonego, 5.    dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin, 6.    prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu, 7.    wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432), 8.    autorskie prawo do programu komputerowego - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. Kolejno, art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, że: Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym. Dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania. Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 tej ustawy: Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru: (a+b)x 1,3 a+b+c+d w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na: a-    prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, b-    nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d. od podmiotu niepowiązanego. c-    nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego, d-    nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Natomiast art. 30ca ust. 5 ww. ustawy stanowi: Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami. Zgodnie z art. 30ca ust. 7 przywołanej ustawy: Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty: 1.    z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; 2.    ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; 3.    z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi; 4.    z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu. Art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi: Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani: 1)    wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych; 2)    prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej; 3)    wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu; 4)    dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o  których mowa w pkt 2 i 3; 5)    dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4. Na podstawie art. 30cb ust. 2 ww. ustawy: Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji. Stosownie do art. 30cb ust. 3 cytowanej ustawy: W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.  30c. Przepisy wprowadzają korzystne rozwiązania podatkowe dla przedsiębiorców, którzy uzyskują dochody z komercjalizacji wytworzonych lub rozwiniętych przez nich praw własności intelektualnej, tzw. Innovation Box. W ramach tych rozwiązań podatnik może opodatkować preferencyjną 5% stawką podatkową swoje dochody z praw własności intelektualnej. Warunkiem jest, aby: podatnik był właścicielem, współwłaścicielem, użytkownikiem tych praw lub posiadał prawa do korzystania z nich na podstawie umowy licencyjnej i prawa te były chronione na podstawie obowiązującego prawa krajowego lub międzynarodowego przez m.in. patent, dodatkowe prawo ochronne na wzór użytkowy czy prawo z rejestracji wzoru przemysłowego. Prawa takie są zwane „kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej”. Podatnik może również skorzystać z ulgi Innovation Box, jeśli zakupi kwalifikowane prawa własności intelektualnej, o których mowa powyżej, a następnie poniesie koszty związane z  rozwojem lub ulepszeniem nabytego prawa. Do ulgi Innovation Box kwalifikuje się: dochód uzyskany z tytułu należności/opłat licencyjnych lub innych należności związanych z wykorzystywaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dochód z tego aktywa uwzględniony w cenie sprzedaży lub usługi określany na  zasadzie ceny rynkowej, ·         z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu. Warunkiem koniecznym dla skorzystania z omawianej preferencji jest prowadzenie przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Poziom dochodu kwalifikowanego do zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania jest wyliczany przy zastosowania formuły (wzoru) określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy. Stosowanie ulgi jest prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Z korzystaniem z ulgi wiążą się obowiązki po stronie podatników - w szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji, która pozwala na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych. Podatnicy nie prowadzący ksiąg rachunkowych mogą spełnić wymóg dotyczący takiej ewidencji przez sporządzanie kumulatywnego, comiesięcznego zestawienia dokumentów potwierdzających poniesione wydatki dotyczące projektu kwalifikowanego IP. Zestawienie powinno obejmować wydatki od początku działalności badawczo-rozwojowej prowadzącej do wytworzenia kwalifikowanego IP do końca danego miesiąca kalendarzowego. Zestawienie to powinno być sporządzane przez narastające ujęcie wydatków dotyczących poszczególnych zadań. Należy je sporządzać na podstawie zestawienia dokumentów, które potwierdzają poniesione wydatki. Oprogramowanie definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z  dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1062 ze  zm.). Oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych. Art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych brzmi: Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę). Oznacza to, że IP Box, jest preferencją podatkową, z której można skorzystać po zakończeniu roku podatkowego w zeznaniu rocznym. Z informacji, które przedstawił Pan we wniosku oraz jego uzupełnieniu wynika, że: 1.    tworzy/rozwija Pan oprogramowanie komputerowe w ramach indywidualnej działalności gospodarczej; 2.    tworzy/rozwija Pan oprogramowanie w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej spełniającej definicje wskazane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych; 3.    wytwarzane/rozwijane przez Pana oprogramowanie stanowi utwór w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych i podlega ochronie na podstawie art. 74 tej ustawy; 4.    dokonuje Pan odpłatnego przeniesienia autorskiego prawa majątkowego do wytworzonego oprogramowania; 5.    uzyskuje Pan dochód ze sprzedaży majątkowych praw autorskich do programu komputerowego; 6.    prowadzi Pan „na bieżąco” i „od początku” realizacji opisanej we wniosku działalności zmierzającej do wytworzenia kwalifikowanego IP, odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, która wyodrębnia każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz pozwala na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadających na każde ww. prawo w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu. Autorskie prawo do oprogramowania komputerowego wytwarzane przez Pana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 30ca ust. 7 pkt 2 osiąga Pan dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Dochód ze zbycia tego prawa lub jego części stanowi kwalifikowany dochód w rozumieniu art. 30ca ust. 4 w związku z art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego przez Pana w ramach wykonywanych zleceń programistycznych stanowi sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym osiąga Pan kwalifikowany dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ww. ustawy. Może Pan zastosować stawkę 5% od dochodów z tytułu świadczonych usług w ramach prowadzonej działalności opisanej we wniosku. Z ulgi tej może Pan skorzystać  w zeznaniach rocznych za lata 2019-2021 r. i za lata następne, jeśli Pana sytuacja i obowiązujące prawo nie zmienią się. Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe. Wątpliwości Pana budzi również kwestia uznania wskazanych we wniosku wydatków za  koszty prowadzonej bezpośrednio przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej. Z opisu sprawy wynika, że poniósł Pan i poniesie Pan następujące wydatki: ·         koszt usługi księgowej i doradztwa podatkowego, ·         koszt leasingu/zakupu i użytkowania samochodów, ·         koszt usług telekomunikacyjnych, ·         koszt zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego, ·         koszt zakupu wyposażenia biurowego oraz artykułów biurowych, ·         koszt zakupu licencji na oprogramowania oraz programów antywirusowych, ·         koszt zakupu roweru, ·         koszt składek na ubezpieczenia społeczne, ·         koszt domeny internetowej oraz infrastruktury w chmurze, ·         koszt dokształcenia zawodowego. Istotne jest to, aby ze wskaźnika Nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Ustalając wskaźnik Nexus, trzeba pamiętać, aby istniał związek między: §  wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, §  kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz §  dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika. Wskaźnik Nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-rozwojową związaną z danym prawem. Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych koszty poniesione faktycznie przez podatnika, uwzględniane pod literą „a” we wzorze na wyliczenie wskaźnika, przez który przemnażany jest dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągnięty w roku podatkowym, to koszty związane z prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalnością badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, a nie koszty działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 26e ww. ustawy, zawężone do tzw. kosztów kwalifikowanych. Wskaźnik nexus służy do określania tej części dochodu z kwalifikowanego IP, która podlega preferencyjnej 5% stawce podatkowej, powinien być liczony kumulatywnie na przestrzeni lat. Wysokość dochodu z kwalifikowanego IP ustali Pan jako iloczyn: §  dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i §  wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu opodatkowaniu stawką 5%  zobowiązany jest Pan do wyliczenia dwóch podstawowych wartości: §  dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz §  wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód. Przy określaniu tych kosztów ważne jest też zastosowanie właściwej proporcji, jeżeli w ramach działalności badawczo-rozwojowej wytwarzanych jest więcej kwalifikowanych praw IP oraz oprócz dochodów kwalifikowanych uzyskuje Pan także inne dochody z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, które nie mogą zostać opodatkowane w ramach ulgi IP Box. Ponadto w przypadku składników majątku, które stanowią podlegające amortyzacji środki trwałe (lub wartości niematerialne i prawne), koszt zakupu takich środków trwałych (wartości niematerialnych i prawnych), które podlegają amortyzacji podatkowej oraz mają związek z wytworzeniem kwalifikowanego IP mogą zostać uwzględnione we wskaźniku Nexus, jednakże uwzględnić można jedynie odpisy amortyzacyjne dokonane przez podatnika w roku podatkowym, w którym będzie korzystał z preferencyjnej stawki podatkowej. Może Pan poniesione wydatki na: ·         koszt usługi księgowej i doradztwa podatkowego, ·         koszt leasingu/zakupu i użytkowania samochodów, ·         koszt usług telekomunikacyjnych, ·         koszt zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego, ·         koszt zakupu wyposażenia biurowego oraz artykułów biurowych (poza wydatkami na wiatrak biurowy oraz klimatyzację), ·         koszt zakupu licencji na oprogramowania oraz programów antywirusowych, ·         koszt zakupu roweru, ·         koszt składek na ubezpieczenia społeczne, ·         koszt domeny internetowej oraz infrastruktury w chmurze, ·         koszt dokształcenia zawodowego ująć we wskaźniku  Nexus, jako koszty bezpośrednio związane z prowadzoną działalnością badawczo – rozwojową, związaną z tworzeniem praw własności intelektualnej. Odnosząc się z kolei do wydatków na wyposażenie biura dotyczących wiatraka biurowego oraz klimatyzacji wskazać należy, że taki wydatek bez wątpienia zapewnia Panu ergonomiczne miejsce pracy, co może wpływać na jakość i efektywność świadczonych usług. Jednakże trudno uznać, że wydatki te są wprost związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem oprogramowania, gdyż nie ma tu okoliczności wskazujących na bezpośredni związek tych wydatków z wytworzeniem IP. Nie wykazał Pan bezpośredniego związku powyższych kosztów z wytworzeniem kwalifikowanego IP, wskazane we wniosku okoliczności nie wskazują na taki bezpośredni związek, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wobec powyższego wymienione w opisanym wyżej stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym koszty ponoszone są przez Pana na usługi księgowe i doradztwa podatkowego, leasing/zakup i użytkowania samochodów, usługi telekomunikacyjne, zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego, zakupu wyposażenia biurowego oraz artykułów biurowych (poza wydatkami na wiatrak biurowy oraz klimatyzację), zakup licencji na oprogramowania oraz programów antywirusowych, zakup roweru, koszt składek na ubezpieczenia społeczne, domenę internetową oraz infrastrukturę w chmurze, koszt dokształcenia zawodowego przy zachowaniu właściwej proporcji, stanowią koszty, o których mowa w lit. a wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. koszty poniesione przez Pana na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność badawczo -rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej. Natomiast wydatki związane z wyposażeniem biura a odnoszące się do kosztów wiatraka biurowego oraz klimatyzacji, nie są kosztami bezpośrednio związanymi z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem kwalifikowanego IP, zatem nie stanowią koszów, o których mowa w lit. a wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, Pana stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest w części dotyczącej uznania wydatków na wiatrak biurowy oraz klimatyzację za koszty bezpośrednio związane z prowadzoną działanością badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym IP nieprawidłowe, w pozostałym zakresie jest prawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy : ·         stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz ·         zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Wybór metody ustalenia odpowiedniej proporcji zależy od okoliczności faktycznych konkretnej sprawy. Pełna weryfikacja Pana stanowiska może być dokonana jedynie w toku ewentualnego postepowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postepowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej będącej poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której mają zastosowanie przepisy określone w art. 14h ustawy - Ordynacja podatkowa. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  Ordynacja podatkowa. Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Pana sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i musi się Pan zastosować do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: ·         z zastosowaniem art. 119a; ·         w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; ·         z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”).   Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na  adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).