0114-KDIP2-1.4011.423.2021.2.JS

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części nieprawidłowe i w części prawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest: Ø  w części dotyczącej możliwości ujęcia we wskaźniku nexus wydatków poniesionych na działania noszące znamiona reklamy/marketingu – jest nieprawidłowe, Ø  w pozostałej części - jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 19 listopada 2021 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową (IP BOX). Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 29 stycznia 2022 r. (data wpływu 1 lutego 2022 r.). Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od 01 października 2019 roku jako firma …  prowadzona pod adresem (…). Przedmiotowa działalność dotyczyła (od 1 października 2019) i nadal dotyczy tworzenia oprogramowania. Wnioskodawca ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. 2020 r. poz. 1426 ze zm. dalej zwana "ustawa o PIT”) i rozlicza się na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów, a wybrana przez Niego forma opodatkowania to podatek liniowy 19%. Wnioskodawca wnosi o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania 5% na podstawie art. 30ca ustawy o PIT w latach 2019-2021, a także w latach kolejnych. Głównymi przedmiotami działalności Wnioskodawcy są usługi programistyczne ukierunkowane na ulepszanie rozumiane jako zwiększenie jakości oraz bezpieczeństwa istniejącego oprogramowania komputerowego. W ramach tej działalności Wnioskodawca tworzy specjalistyczne oprogramowanie, którego celem jest: 1.    ułatwienie i/lub automatyzacja procesu analizy działania złożonego programu komputerowego (programy śledzące, statyczne i dynamiczne analizatory kodu binarnego, dekompilatory, assemblery, disassemblery, moduły obsługujące formaty plików zawierające kodem programu, parsery nieznanych formatów plików, itp.), 2.    automatyczne pozyskiwanie różnych wersji oprogramowania będącego przedmiotem analizy, 3.    automatyczne testowanie opracowanych narzędzi programistycznych na różnych wersjach oprogramowania będącego przedmiotem analizy, 4.    ułatwienie i/lub automatyzacja wykrywanie błędów w oprogramowaniu (skrypty do programów śledzących, dedykowane narzędzia i moduły programowe), 5.    weryfikacja uwarunkowań dla wykrytych słabości oraz demonstracja znaczenia (wagi) odkrytych błędów (programy ilustrujące). Wnioskodawca realizuje projekty, w ramach których wytwarza specjalistyczne oprogramowanie spełniające wymagania Kontrahenta. W ramach tych prac, Wnioskodawca opracowuje od podstaw specjalistyczne moduły programowe lub oprogramowanie narzędziowe (pojedyncze moduły, bądź niezależne programy). Wnioskodawca realizuje projekty począwszy od etapu analizy potrzeb Kontrahenta, poprzez analizę istniejącego oprogramowania oraz aktualnego stanu wiedzy w odniesieniu do zadanego problemu, projektowanie i implementację nowego oprogramowania, jego testy, modyfikację, poprawę błędów, opracowywanie poprawek, wdrożenie oraz asystę przy uruchomieniach testowych i produkcyjnych. Zlecenia programistyczne realizowane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie są wykonywane pod kierownictwem Kontrahenta. Wnioskodawca ma możliwość wykonywania zleceń zdalnie, w różnych miejscach oraz czasie, a także nie jest On związany sztywnymi godzinami pracy. Co do zasady, Wnioskodawca wykonuje swoją pracę w swojej siedzibie. Jednakże ze względu na specyfikę świadczonych usług istnieje możliwość uzgodnienia miejsca i czasu realizacji zlecenia pomiędzy Wnioskodawcą, a Kontrahentem. Równolegle ze zleceniami od Kontrahentów Wnioskodawca realizuje również projekty własne związane z opracowaniem nowych technologii informatycznych i tworzeniem oprogramowanie je wykorzystującego. Z tego względu zlecenia od Kontrahentów nigdy nie wypełniają całego czasu Wnioskodawcy. Oprogramowanie opracowane w ramach projektów własnych jest przedmiotem sprzedaży na takich samych zasadach jak oprogramowanie tworzone w ramach usług świadczonych dla Kontrahentów (przejścia wszystkich praw autorskich/praw do własności intelektualnej do produktów będących wynikiem prac). Należy podkreślić, że w związku z tak wykonywaną działalnością Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze zarówno w kontekście odpowiedzialności za jakość i ewentualne wady świadczonych usług, jak i zmian Kontrahentów, niepewności efektu i metod dojścia do umówionego rezultatu, a także we własnym zakresie ponosi wszelkie koszty prowadzenia tej działalności bez możliwości obciążania nimi Kontrahentów. Wnioskodawca nie wytwarza oprogramowania wyłącznie na rzecz jednego Klienta, lecz w latach 2019-2021 miał i ma kilku Klientów i wciąż zdobywa kolejnych, co planuje robić również w przyszłości i czasami pracuje równolegle nad wytworzeniem różnego oprogramowania spełniającego różne funkcje. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej (w latach 2019-2021, jak i również planuje działać tak w przyszłości) Wnioskodawca, na podstawie posiadanej wiedzy z zakresu technologii informatycznych oraz doświadczenia w zakresie przygotowywania rozwiązań związanych z tworzeniem programów komputerowych, realizuje zlecenia programistyczne na rzecz swoich Kontrahentów. Na potrzeby opisu stanu faktycznego Wnioskodawca wyszczególnił następujące etapy w swojej działalności: 1.    Analiza istniejącego oprogramowania - zbadanie architektury, funkcjonalności, zależności programowych (biblioteki) oraz interfejsów oprogramowania będącego przedmiotem zlecenia i wstępne opracowanie metod jego analizy, 2.    Analiza aktualnego stanu wiedzy w odniesieniu do zadanego problemu, wyszczególnienie słabości istniejących rozwiązań i opracowanie nowych, ulepszonych metod rozwiązania danego problemu, 3.    Planowanie i projektowanie oprogramowania - zbadanie i zaprojektowanie możliwych rozwiązań, dobranie odpowiednich technologii do wytworzenia oprogramowania i metod jego implementacji (języki programowania, biblioteki programistyczne, architektura, komunikacja), 4.    Praca nad wytworzeniem programu i jego implementacja - tworzenie kodu (programowanie) oraz nowych funkcjonalności w oparciu o wyniki analizy potrzeb Kontrahenta lub użytkownika programu komputerowego, przygotowywanie koncepcji rozwiązania z uwzględnieniem języków programowania i technologii wybranych na etapie projektowania oprogramowania. Przygotowywanie automatycznych testów jednostkowych oraz integracyjnych weryfikujących poprawność funkcjonalną oprogramowania na etapie jego tworzenia oraz zapewniające możliwość wykonania testów regresyjnych po wprowadzeniu koniecznych usprawnień, poprawek, czy też optymalizacji w kodzie źródłowym zidentyfikowanych na etapie testów systemowych, wydajnościowych, obciążeniowych lub klienckich testów akceptacyjnych. Wsparcie Kontrahenta podczas wdrażania oprogramowania oraz świadczenie pomocy technicznej w trakcie użytkowania oprogramowania związane z analizą potencjalnych błędów na etapie produkcyjnego działania oprogramowania oraz poprawą tychże błędów. 5.    Integracja oprogramowania z innymi systemami oraz wsparcie wdrożenia aktualizacji systemu - Wnioskodawca pracuje również nad kompatybilnością wytworzonego programu z różnymi systemami zewnętrznymi odbiorcy, a wraz z dalszym rozwojem funkcjonalności związanych z oprogramowaniem wymagane jest dostosowanie każdej aktualizacji do różnych systemów. Wnioskodawca w latach 2019-2021 realizuje zlecenia programistyczne na rzecz swoich Kontrahentów. Podsumowanie prac wykonanych na rzecz dwóch przykładowych zleceniodawców przedstawione jest poniżej. Zleceniodawca Nr 1 W ramach świadczonych usług prowadzone były następujące prace: Ø  badanie aktualnego stanu wiedzy dot. funkcjonowania nieznanego oprogramowania zamkniętego (kodu binarnego) firm trzecich; Ø  badanie dostępnych metod dot. możliwości analizy nieznanego oprogramowania firm trzecich; Ø  opracowanie narzędzi programistycznych umożliwiającego pozyskanie oprogramowania firm trzecich z pamięci komponentu sprzętowego; Ø  opracowanie metod umożliwiających analizę nieznanego oprogramowania firm trzecich; Ø  opracowanie skryptów do statycznej analizy funkcjonowania nieznanych komponentów programistycznych (kodu binarnego); Ø  opracowanie narzędzi programistycznych (oprogramowania) do dynamicznej analizy funkcjonowania nieznanych komponentów oprogramowania (kodu binarnego); Ø  opracowanie skryptów automatyzujących pozyskanie rożnych wersji oprogramowania firmy trzeciej do analizy; Ø  opracowanie narzędzi programistycznych automatyzujących przeszukiwanie pozyskanego programowania pod katem określonych właściwości/wzorców; Ø  opracowanie skryptów/przykładowych aplikacji umożliwiających szybkie tworzenie kodu dla docelowego środowiska programistycznego; Ø  opracowanie koncepcji oraz architektury produktu programistycznego na bazie istniejącego produktu klienta; Ø  opracowanie metod eksploatacji błędów w komponentach oprogramowania umożliwiających pełen dostęp do pamięci z uprawnieniami docelowych komponentów programistycznych; Ø  implementacja modułów programowych demonstrujących eksploatacje błędów Ø  opracowanie dokumentacji opisującej przeprowadzone badania oraz analizy na bazie których tworzone było oprogramowanie; Ø  opracowanie dokumentacji wytworzonego programowania. Zleceniodawca Nr 2 W ramach świadczonych usług prowadzone były następujące prace: analiza funkcjonowania oprogramowania firm trzecich pod katem wymagań oprogramowania (produktu) zleceniodawcy;opracowanie metod umożliwiających funkcjonowanie wybranych komponentów oprogramowania zleceniodawcy na architekturze opartej o inny procesor oraz w środowisku oprogramowania firm trzecich;tworzenie kodu implementującego określoną funkcjonalność dla systemów opartych o inną architekturę procesora;nanoszenie poprawek do kodu poprawiających jego stabilną prace;opracowanie koncepcji oraz definicji plików umożliwiających kompilację oprogramowania dla różnych architektur;opracowanie skryptów umożliwiających testowanie produktu zleceniodawcy w systemach Linux opartych o inną architekturę niż architektura systemów, na których jest ona wytwarzana;opracowanie definicji wirtualnych kontenerów z obrazami systemów Linux dla architektur opartych o inny procesor, wspierających definicje dla istniejącej architektury;opracowanie narzędzi programistycznych umożliwiających zautomatyzowane przeszukiwanie kodu binarnego systemu Linux na wybrane architektury pod katem określonych właściwości;opracowanie skryptów do testowania wytworzonego programowania;opracowanie modułów programowych umożliwiających generowanie pakietów instalacyjnych oprogramowania zleceniodawcy dla architektury opartej o inny procesor oraz w środowisku oprogramowania firm trzecich;opracowanie dokumentacji opisującej przeprowadzone badania oraz analizy na bazie których tworzone było oprogramowanie;opracowanie dokumentacji wytworzonego programowania. Dodatkowe uwagi dotyczące zleceń Umowy z każdym zleceniodawcą (zarówno w latach 2019-2021, jak i planowane w przyszłości) zawierają klauzule dot. przejścia praw autorskich/praw do własności intelektualnej do produktów będących wynikiem prac (wytworzonego programowania oraz powiązanej dokumentacji oraz analiz). Dla każdego ze zleceniodawców prowadzona była w latach 2019-2021, jak i prowadzona będzie w przyszłości na bieżąco dokumentacja dot. zakresu wykonanych prac (comiesięczne raporty dostarczane do zleceniodawcy drogą mailową). Dla każdego zleceniodawcy prowadzona była w latach 2019-2021,  jak i prowadzona będzie w przyszłości wewnętrzna dokumentacja dot. kosztów poniesionych w związku z wykonywaną pracą (pliki tekstowe, comiesięczne raporty do firmy księgowej). W wyniku tak prowadzonych prac powstają programy komputerowe - utwory na gruncie art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tj. Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm. - dalej jako "ustawa o PAIPP") będące utrwaleniem przejawu działalności twórczej o indywidualnym charakterze. Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom Kontrahenta lub konkretnego użytkownika, kompatybilnych z jego branżą oraz rzeczywistością jego działalności, wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonego programu. W ramach dotychczasowej działalności Wnioskodawca wielokrotnie opracowywał oprogramowanie, które realizowało wcześniej niedostępną funkcjonalność. Pracując nad wytworzeniem oprogramowania Wnioskodawca nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące narzędzi informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w postaci nowoczesnych i unikalnych systemów i aplikacji. W ramach działalności Wnioskodawca zdobywa, poszerza i łączy interdyscyplinarną wędzę z zakresu tworzenia oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego rozwijania stworzonych przez niego systemów i aplikacji. Wytwarzane przez Wnioskodawcę Oprogramowania opierają się na indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in. idee stworzenia dedykowanego programu narzędziowego do rozwiązania określonego problemu, zaprojektowanie algorytmu, czynność programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych. Działania te prowadzone są w metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja, zakończenie. Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Działalność ta polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej nie miały miejsca, zarówno w ramach działalności prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę, jak i Kontrahenta, na rzecz którego są realizowane zlecenia programistyczne. Wnioskodawca w ramach bezpośrednio prowadzonej działalności gospodarczej opracowuje nowe programy komputerowe na rzecz danego Kontrahenta, czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności, często tworzy innowacyjne rozwiązania w wymiarze światowym (programy wytworzone przez Wnioskodawcę miały wpływ na kierunek rozwoju oprogramowania Kontrahentów, jak też największych producentów oprogramowania na świecie). Zasobami wiedzy, które Wnioskodawca wykorzystuje przy planowaniu projektu są technologie informatyczne, czyli jego wiedza o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych, występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku, w którym funkcjonować ma program przez Niego wytworzony. Ustawodawca jednakże nie przewidział minimalnego progu skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element celowościowy, jaki Wnioskodawca uwzględnia w swojej działalności. W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Oprogramowanie stworzone na rzecz danego Kontrahenta powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności, co oznacza, że cecha twórczości jest spełniona. Wnioskodawca nie świadczy usług polegających na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego programu komputerowego. Wynika to z faktu, że Wnioskodawca jest twórcą swoich programów, z których osiąga przychód. Nadto, czynności wykonywane przez Wnioskodawcę nie są projektami powtarzalnymi - każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć innego środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego. Umowy zawarte pomiędzy Wnioskodawcą, a danym Kontrahentem wskazują, że w zakresie związanym z wytwarzaniem Oprogramowania przenoszone są wszelkie prawa autorskie do nich w zamian za wynagrodzenie - otrzymywane przez Wnioskodawcę należności będą przychodem z tytułu sprzedaży majątkowych praw autorskich do programu komputerowego. Wartość wynagrodzenia za przeniesienie poszczególnych praw autorskich do Oprogramowania jest każdorazowo określana na koniec okresu rozliczeniowego na podstawie zaangażowania Wnioskodawcy w prace nad określonym programem komputerowym. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, która skupiona jest na wytwarzaniu programów komputerowych, Wnioskodawca ponosił w latach 2019-2021 i planuje ponosić w przyszłości następujące wydatki w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów: 1.    Sprzęt elektroniczny i komputerowy - jest niezbędny Wnioskodawcy, gdyż oprogramowanie wytwarzane jest przy pomocy komputera, zapisywane w jego pamięci i bez wykorzystania tego rodzaju sprzętu niemożliwe byłoby w ogóle jego zapisanie i odtworzenie. Jest on niezbędny dla sprawnego tworzenia programu komputerowego przy pomocy różnych języków oprogramowania. Stąd też Wnioskodawca konsekwentnie usprawnia posiadane urządzenia poprzez zakup stosownego sprzętu komputerowego/elektronicznego, peryferiów komputerowych oraz akcesoriów elektronicznych. W szybko zmieniającym się świecie technologii niekorzystanie przez Wnioskodawcę z nowoczesnych rozwiązań technologicznych prowadziłoby efektywnie do spadku wydajności jego pracy oraz osłabiłoby jego konkurencyjność na rynku. Dla przykładu zakup telefonu oprócz sprawdzania kompatybilności oprogramowania i możliwości testowania oprogramowania, umożliwia również konsultację z Klientem, co służy personalizacji tworzonego oprogramowania i kodu, dostosowaniu go do indywidualnych potrzeb Klienta i jego oczekiwań, co bez wątpienia pozwala na maksymalne spersonalizowanie produktu. Należy podkreślić, iż zakup sprzętu komputerowego i elektronicznego (np. telefon, komputer, karty pamięci, dysku, kamery internetowej itd.) to koszty stałe, które są konieczne do prowadzenia działalności gospodarczej jako programista. Tworzenie kodu zdecydowanie wymaga sprawnego i nowoczesnego sprzętu komputerowego i elektronicznego. Komputer jest podstawowym narzędziem pracy każdego programisty. Np. zakup dysku, oprócz umożliwienia tworzenie kopii zapasowych tworzonego programowania zapewnia separacje fizyczną projektów wymaganą do zachowania bezpieczeństwa danych i kodów należących do różnych projektów i będących własnością Kontrahentów. Kamera Internetowa jest wymagana do przeprowadzania telekonferencji tak z potencjalnymi, jak i istniejącymi Kontrahentami przy użyciu bezpiecznych kanału komunikacji (dedykowane oprogramowanie instalowane na komputerze szyfrujące obraz i dźwięk). Telekonferencje podobnie jak rozmowa telefoniczna, służą personalizacji tworzonego oprogramowania i kodu, dostosowaniu go do indywidualnych potrzeb Klienta i jego oczekiwań oraz umożliwiają uzyskanie informacji dot. dalszego kierunku rozwoju programowania. Osobną grupę zakupów stanowią systemy komputerowe, systemy firewall i urządzenia sieciowe, które służą do implementacji zabezpieczeń zasobów przechowywanych przez Wnioskodawcę (zasoby użyczone przez Kontrahentów oraz oprogramowanie i własność intelektualna Wnioskodawcy). Natomiast pozostały sprzęt elektroniczny wspomaga wykonywaną pracę oraz uwydatnia jej efekty. Z całą pewnością należy stwierdzić, iż przedmioty te są ściśle związane z zawodem wykonywanym przez Wnioskodawcę i są niezbędne do prowadzenia działalności związanej z tworzeniem programu. Z uwagi na to, że Wnioskodawca we własnym zakresie ponosi wszelkie koszty prowadzenia działalności musi dokonywać zakupu specjalistycznego sprzętu elektronicznego na potrzeby realizacji projektów (w celu rozwoju oprogramowania, implementacji określonych funkcjonalności, przeprowadzania testów). Z uwagi na to iż oprogramowanie opracowywane przez Wnioskodawcę jest ukierunkowane na różne urządzenia (systemy PC, systemy mobilne, systemy embedded, loT, karty inteligentne, rutery), lista jego zakupów może być bardzo szeroka. Cel każdego zakupu jest zawsze jasno sprecyzowany i służy realizacji określonego projektu. Należy zaznaczyć, że zakupiony sprzęt elektroniczny i komputerowy może być wykorzystany przy realizacji wielu zadań i projektów. Przykładowo, nowoczesny system komputerowy poprawia szybkość kompilacji, czas pracy programów narzędziowych, czas przeprowadzenia testów, jest wymagany do pracy ze specjalistycznym oprogramowaniem i do stworzenia środowisk programowych odpowiadających wymaganiom projektów. Wnioskodawca stosuje podobne rozwiązania jak najwięksi światowi dostawcy usług typu Cloud (Chmura). W tym kontekście, konieczność instalacji i pracy z różnymi systemami operacyjnymi jest rozwiązywana poprzez wirtualizację pracy jednego fizycznego systemu o odpowiednich parametrach (jeden fizyczny system komputerowy jest wykorzystywany do realizacji wielu zadań/projektów). Separacja prac (projektów) stosowana przez Wnioskodawcę ma miejsce na poziomie a) osobnych dysków fizycznych (dedykowane dyski do projektów) b) osobnych systemów operacyjnych (dedykowane partycje systemowe dla projektów c) osobnej struktury katalogów (dedykowane katalogi zawierające dane projektowe) d) wirtualizacji systemu fizycznego. 2.    Usługi księgowe - koszt poniesiony przez Wnioskodawcę na księgowość pozwala m.in. na wyszczególnienie koniecznej ewidencji na potrzeby skorzystania z preferencyjnej 5% stawki podatkowej (Ulga IP Box). Koszt ten jest nieodzowny, jeśli wytwarzane oprogramowanie ma być wykonywane zgodnie z zasadami lege artis. Ponadto, dzięki prowadzeniu księgowości przez specjalistów Wnioskodawca ma więcej czasu na wykonywanie prac programistycznych, co przekłada się na jakość tworzonego programu komputerowego. Również należy podkreślić, że prowadzenie księgowości jest niezbędne do prowadzenia działalności per se; 3.    Usługi telekomunikacyjne - abonament telefoniczny umożliwia konsultację z kontrahentami, co służy personalizacji tworzonego oprogramowania i kodu, dostosowaniu go do indywidualnych potrzeb klienta i jego oczekiwań. Natomiast koszt opłaty za Internet zapewnia Wnioskodawcy szybkie i stabilne łącze, które to jest nieodzowne w dzisiejszej pracy programisty (tworzenie kodu, pozyskiwanie informacji o algorytmach, optymalnych strukturach danych, technikach efektywnego tworzenia kodu, interfejsach programistycznych, bibliotekach programowych, „state of the art" w odniesieniu do danej dziedziny problemowej, błędach w oprogramowaniu). Metodologia tworzenia kodu przez największe firmy komputerowe (ciągłe zmiany, nowe wersje interfejsów programistycznych i bibliotek) wymusza na programiście ciągły dostęp i konsultacje z dokumentacją. Tego typu dokumentacje są w większości dostępne jedynie za pośrednictwem sieci Internet (ciągłe zmiany eliminują zasadność wersji drukowanych). Brak dostępu do dokumentacji i specyfikacji może skutkować niemożnością pracy lub błędnym funkcjonowaniem tworzonego oprogramowania w środowisku opartym o nową wersje systemu operacyjnego, języka programowania lub biblioteki programowej (ryzyko dostarczenia Kontrahentowi wadliwego oprogramowania). Dostęp do sieci Internet jest również nieodzowny w celu pozyskania plików instalacyjnych oprogramowania wymaganego do realizacji projektu (języki oprogramowania, narzędzia SDK, środowisko IDE, kompilatory, systemy operacyjne). Dostęp do Internetu stanowił niejawny wymóg każdego z Kontrahentów Wnioskodawcy. Umożliwiał zdalny kontakt z klientem lub innymi informatykami, pozwalał na znalezienie informacji na temat powstałych błędów, testowanie tworzonego oprogramowania, dzielenie się efektami swojej pracy (poprzez narzędzia do pracy grupowej nad kodem takie jak Git i komunikatory Internetowe). Należy podkreślić, że uczestniczenie w spotkaniach organizowanych za pośrednictwem systemów telekonferencyjnych oraz komunikacja poprzez oprogramowanie do komunikacji Internetowej były wymogiem każdego z Kontrahentów Wnioskodawcy. Również dzięki niniejszemu wydatkowi Wnioskodawca ma dostęp do wszelakich źródeł wiedzy, np. dokumentacji, publikacji, materiałów konferencyjnych. Dostęp do najnowszych specyfikacji jest nieodzowny do tworzenie kodu poprawnie współpracującego z urządzeniami implementującymi określone protokoły oraz interfejsy programistyczne. W szczególności dotyczy to urządzeń, do których nie jest dostępne oprogramowanie, lecz jedynie informacja o wspieranych przez nie protokołach i specyfikacjach. Nie można również zapominać, że stałe łącze otwiera Wnioskodawcy przestrzeń do zdobywania nowej wiedzy, klientów, czy przekazywania owoców swojej pracy. Oprogramowanie zarówno w procesie jego produkcji, jak i dalszego funkcjonowania wykorzystuje dostęp do sieci. Jego wytworzenie, testowanie i dalsze wykorzystywanie nie byłoby możliwe bez Internetu. 4.    Dostęp do sieci Internet wymagany jest też do korzystania z bankowości elektronicznej. Ta z kolei służy do realizacji wszelkich płatności elektronicznych z zachowaniem terminowości. Każdorazowa wizyta w banku w celu nadania przelewu miałaby negatywny wpływ na główną działalność Wnioskodawcy (mniej czasu na tworzenie oprogramowania, zmęczenie dojazdami do placówki bankowej i czasem oczekiwania na przyjęcie, mniej efektywny kod, mniejsza innowacyjność, mniejsze zyski). Dostęp do sieci Internet i bankowości Internetowej stanowi niejawny wymóg umów Wnioskodawcy z Kontrahentami (konieczność płatności przelewem Internetowym - wire transfer). Społeczeństwo i gospodarka cyfrowa wymuszają na jego uczestnikach obecność online (w sieci Internet). Brak takiej obecności może skutkować utratą wiarygodności potencjalnych Kontrahentów i automatycznym wykluczeniem. W świetle powyższych argumentów Wnioskodawca zmuszony jest wręcz do zapewnienia łączności sprzętu komputerowego i elektronicznego z siecią Internet (działalność gospodarcza Wnioskodawcy nie jest możliwa bez dostępu do sieci Internet); 5.    Koszty transportu - Wnioskodawca pod pojęciem kosztów transportu rozumie takie wydatki, jak zakup oraz użytkowanie samochodu (np. paliwo, ubezpieczenie, serwis), zakup biletów (komunikacja miejska, pociągi, samolot). Wydatki te umożliwiają Wnioskodawcy sprawny transport, czy to do Klienta w celu konsultacji dotyczących tworzonego oprogramowania, spotkania z zespołem Kontrahenta w celu prezentacji postępu, kierunku bądź rezultatów prac Wnioskodawcy oraz ich weryfikacji, czy to do specjalistycznego sklepu w celu nabycia potrzebnych urządzeń programistycznych, czy to na szkolenia poszerzające wiedzę w dziedzinie programowania. Podkreślić należy, iż zakup i użytkowanie samochodu oraz zakup biletów są wprost związane z wytworzeniem, rozwinięciem, oprogramowania lub jego części. 6.    Składki na ubezpieczenie społeczne - Wnioskodawca pod pojęciem poniesienia kosztów na "składki na ubezpieczenia społeczne" rozumie takie wydatki, jak składki na ubezpieczenia społeczne (emerytalne, rentowe, chorobowe, wypadkowe), wpłaty na Fundusz Pracy. Niniejsze obciążenia są obowiązkowe, aby móc prowadzić legalnie jednoosobową działalność gospodarczą w Polsce, co w przypadku Wnioskodawcy przekłada się na możliwość świadczenia usług programistycznych. Również nie można zapominać o celu wymienionych opłat, które mają za zadanie zapewnienie środków pieniężnych w razie niemożności wykonywania działalności przez Wnioskodawcę, co w dłuższej perspektywie może wydłużyć jego zdolność zawodową. 7.    Koszt oprogramowania specjalistycznego - Wnioskodawca w celu wykonywania swojej pracy musi regularnie ponosić koszty licencji do oprogramowania umożliwiającego Mu wykonanie powziętego projektu. Wydatek ten jest niezbędny do efektywnego prowadzenia działalności programistycznej i niewątpliwe jest on bezpośrednio związany z tworzeniem określonych programów komputerowych. Należy zaznaczyć, że zakupione oprogramowanie może być wykorzystane przy realizacji wielu zadań i projektów. Przykładowo, licencja na system operacyjny umożliwia rozwijanie oprogramowania na ten system dla wielu Kontrahentów. Podobnie, specjalistyczne oprogramowanie do analizy kodu binarnego, bądź licencja na język programowania może być wykorzystane wielokrotnie (przy wielu projektach). Warto nadmienić, że koszt oprogramowania specjalistycznego jest zwykle znaczący. Mechanizm licencjonowania zakłada jego wielokrotne wykorzystanie przez nabywającego licencję. W przypadku działalności Wnioskodawcy (działalność jednoosobowa), możliwe opcje zakupu to licencje przypisana do komputera, bądź osoby. Mechanizm licencjonowania oprogramowania zakłada więc jego wykorzystanie w wielu projektach - w takiej sytuacji bezzasadne jest kupowanie licencji dla każdego projektu z osobna. 8.    Koszt utrzymania adresu e-mail (hosting poczty elektronicznej i rejestracja adresu domenowego) - Wnioskodawca ma stałe koszty związane z utrzymaniem adresu e-mail. Wnioskodawca używa adresu e-mail nie tylko do komunikacji z Kontrahentami oraz firmą księgową. Podanie firmowego adresu e-mail jest wymagane między innymi podczas: 1) rejestracji w systemach pracy grupowej wymaganych przez Kontrahentów 2) rejestracji w systemach komunikatorów wymaganych przez Kontrahentów 3) korzystania z list dyskusyjnych na których wymieniane są informacje techniczne dot. tworzonego oprogramowania dla Kontrahenta 4) rejestracji w systemach sklepów elektronicznych używanych do dokonywania zakupów na potrzeby rozwoju oprogramowania 5) rejestracji w systemach producentów oprogramowania w celu możliwości uzyskania dostępu do plików instalacyjnych oprogramowania wymaganego przez wnioskodawcę do realizacji projektów 6) rejestracji w systemach organizacji standaryzacyjnych w celu uzyskania dostępu do tekstów specyfikacji i standardów wymaganych przez Wnioskodawcę na etapie tworzenia oprogramowania 7) do kontaktu z firmami w celu zadania im pytań dot. produktów będących przedmiotem zainteresowania (potencjalnego zakupu), Kontakt z niektórymi dostawcami sprzętu i oprogramowania jest możliwy jedynie za pośrednictwem adresu e-mail (brak telefonu kontaktowego, jedynie formularz) 8) otrzymywania faktur elektronicznych 9) otrzymywania kodów licencyjnych, bądź linków do pobrania zakupionego oprogramowania 10) przesłanie oferty/dokumentów/umowy/wyników prac do Kontrahenta 11) otrzymania wiadomości weryfikujące tożsamość 12) wiadomości umożliwiające zmianę hasła w serwisie Internetowym w sytuacji niemożności uzyskania dostępu do konta. Adres e-mail oraz poczta elektroniczna stanowi podstawę do prowadzenia biznesu w świecie nowoczesnych technologii i gospodarki cyfrowej. Jego posiadanie jest nieodzowne do pozyskiwania oprogramowania, sprzętu oraz wiedzy potrzebnej Wnioskodawcy do rozwoju i ulepszania oprogramowania. Technologia i protokoły (DNS, SMTP) na których opiera się wymiana poczty elektronicznej gwarantują, że adres e-mail stanowi unikatowy identyfikator w sieci Internet. Adres ten zbudowany jest z dwóch podstawowych członów: nazwy użytkownika i adresu domeny (użytkownik@domena). O ile nazwa użytkownika może być dość dowolnie ustalona przez dany podmiot korzystanie z określonego adresu domeny uwarunkowane jest już jego rejestracją (wykupieniem) u operatora nazw. W rezultacie rejestracji, nazwa domenowa (adres Internetowy) może być używana jako unikalny sposób identyfikujący dany podmiot rejestrujący. Utrzymanie firmowego adresu e-mail (hosting poczty elektronicznej), które jest nieodzowne w pracy Wnioskodawcy w kontekście argumentów przytoczonych powyżej nie jest możliwe bez rejestracji stosownej domeny internetowej. W rezultacie, na koszt utrzymania adresu firmowego e-mail składa się koszt domeny internetowej oraz hostingu poczty elektronicznej. Ten koszt jest rozbity z uwagi na różne technologie, które odpowiadają za domenę internetową (odnalezienie danego adresu w sieci Internet) oraz utrzymanie poczty elektronicznej (miejsce gdzie poczta jest składowana). Są to dwie różne usługi świadczone przez dostawców i operatorów. Hosting poczty elektronicznej realizowany jest przez profesjonalnego dostawcę usług, dzięki czemu Wnioskodawca może zachować bezpieczeństwo oraz poufność korespondencji wymienianej z Kontrahentami, firmą księgową, dostawcami oprogramowania i/lub sprzętu. Zlecając usługę hostingu poczty elektronicznej firmie trzeciej, Wnioskodawca ma więcej czasu na wykonywanie prac programistycznych, co przekłada się na jakość tworzonego programu komputerowego. O ile utrzymanie własnego serwera poczty elektronicznej byłoby możliwe, związany byłoby to z dodatkowymi kosztami (zakup systemu komputerowego pod serwer, zakup zapory ogniowej do zabezpieczenia dostępu do serwera z sieci Internet zakup oprogramowania antywirusowego, itp.) oraz koniecznością wykonywania prac związanych z utrzymaniem serwera (systematyczna aktualizacja oprogramowania, instalacja poprawek bezpieczeństwa, monitoring dziennika zdarzeń, wykonywanie kopii zapasowych) co miałoby negatywny wpływ na prowadzenie głównej działalności. 9.    Hosting WWW Wnioskodawca ma stałe koszty związane z hostingiem stron WWW. Wnioskodawca tworzy własne specjalistyczne oprogramowanie. Wnioskodawca publikował i zamierza nadal publikować informacje o produktach będących w trakcie rozwoju oraz o ich funkcjonalności na swoich stronach WWW zanim te produkty zostały ukończone i zanim były one komercyjnie dostępne. Obserwacja dziennika wizyt serwera WWW w odniesieniu do tego, czy i jakie podmioty były zainteresowane rozwijanym oprogramowaniem Wnioskodawcy umożliwiały Mu podejmowanie kluczowych decyzji odnośnie tego, czy produkt należy nadal rozwijać oraz jaką dodatkową funkcjonalność opracować w odpowiedzi na zainteresowanie określonych podmiotów. W tym kontekście, hosting www nie stanowił dla Wnioskodawcy narzędzia marketingowego, lecz kluczowe narzędzie mające bezpośrednio wpływ na decyzje podejmowane w odniesieniu do kierunku rozwoju oprogramowania własnego (zainteresowanie oprogramowaniem ze strony określonego podmiotu, który mógł być zidentyfikowany w oparciu o adres IP stanowiło punkt wyjścia do kolejnych innowacji i ulepszenia oprogramowania pod kątem potencjalnych potrzeb i obszaru działalności zainteresowane podmiotu). Wnioskodawca prowadząc stronę internetową zmuszony jest ponosić koszty związane z utrzymaniem witryny takie jak hosting, który zapewnia obsługę strony przez serwer oraz koszt zakupu domeny. Dzięki prowadzonej stronie internetowej działania podejmowane przez Wnioskodawcę mogą dotrzeć do szerszego grona odbiorców, co finalnie przekłada się na zyski prowadzonej działalności gospodarczej. Z uwagi na powyższe argumenty należy uznać owe wydatki za koszty bezpośrednio związane z tworzeniem programów komputerowych. 10. Koszt strony www - strona internetowa służy do docierania do grona odbiorców i prezentacji Wnioskodawcy celem pozyskania nowych Zleceniodawców na tworzenie kolejnego oprogramowania oraz stanowi nośnik do realizacji celu hostingu opisanego powyżej oraz ukierunkowanego na zbieranie informacji wspierających zmiany i kierunek rozwoju oprogramowania własnego Wnioskodawcy. Wnioskodawca nie posiada umiejętności umożliwiających mu prezentację informacji w atrakcyjnej formie graficznej za pośrednictwem stron WWW. Z tego względu przygotowanie szaty graficznej stron WWW zlecane jest firmom trzecim. 11. Koszt obsługi prawnej - w ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca czasami zmuszony jest do konsultacji np. szczegółów zawieranych umów ze Zleceniodawcami, choćby po to by we właściwy sposób przenosić prawo własności intelektualnej do wytworzonego oprogramowania, odpowiednio chronić swoja własność intelektualną oraz nie naruszać warunków umów których był sygnatariuszem w przeszłości. 12. Koszty bankowe i ujemne różnice kursowe - w ramach umowy Wnioskodawca przenosi na Zleceniodawcę całość autorskich praw majątkowych do tworzonych przez siebie programów komputerowych, za co często otrzymuje wynagrodzenie w walutach obcych, których faktyczna wymiana na PLN skutkuje powstawaniem różnic kursowych (zasadniczo ujemnych) oraz ponosi koszty bankowe związane z prowadzeniem rachunków bankowych zarówno w PLN jak i walutach obcych - co jest niezbędne do prowadzenia działalności gospodarczej. Wnioskodawca prowadził w latach 2019—2021 i zamierza prowadzić w przyszłości – na bieżąco odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów szczegółową ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT. W związku z tym, że przepisy nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji, sporządzana jest ona techniką komputerową w następujących postaciach : 1.    hierarchicznej struktury katalogów zawierających miesięczne zestawienie dokumentów z informacją o przychodach/wydatkach w odniesieniu do każdego projektu (ewidencja Wnioskodawcy prowadzona od 1 października 2019 roku), 2.    arkusza kalkulacyjnego (Excel), obejmującego zestawienie dokumentów umożliwiające w zależności od potrzeb zarówno określenie przychodów i kosztów miesięcznie, rocznie, jak i łącznie w całym okresie wytworzenia danego oprogramowania i to podziałem na każde wytwarzane oprogramowanie (ewidencja prowadzona przez firmę Księgową). Ewidencja prowadzona przez Wnioskodawcę w latach 2019-2021 odzwierciedlała i w przyszłości odzwierciedlać będzie wszelkie elementy konieczne do ustalenia i selekcjonowania tego szczególnego dochodu. Umożliwia wykazanie w rocznym zeznaniu podatkowym łącznej sumy przychodów i kosztów podatkowych, dochodów, strat, dochodów podlegających opodatkowaniu stawką 5 proc. Ewidencja zawiera informacje o dochodzie z każdego programu komputerowego odrębnie przypisaną dla każdego okresu rozliczeniowego. Równolegle w tejże ewidencji wyodrębnione są koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT i uwzględnia się je we wzorze w celu ustalenia wysokości wskaźnika Nexus, która automatycznie oblicza podstawę opodatkowania preferencyjną stawką. W przypadku braku możliwości pełnego alokowania konkretnego kosztu poniesionego przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia konkretnego Oprogramowania, Wnioskodawca ustalał i w przyszłości ustali faktyczny koszt poniesiony w danym okresie na prowadzoną przez niego działalność związaną z wytwarzaniem Oprogramowania według odpowiedniej proporcji, która będzie odpowiadać przyczynieniu się danego kosztu do osiągnięcia konkretnego przychodu z prowadzonej działalności gospodarczej w danym okresie. Przepis art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT stanowi, że podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego Przedmiotem wniosku są opisane we wniosku prace, w skład których co do zasady wchodzi wytworzenie programu komputerowego i jego zbycie. We wniosku Wnioskodawca wskazał konkretne etapy działalności Wnioskodawcy, na które składają się: ·    Analiza istniejącego oprogramowania - zbadanie architektury, funkcjonalności, zależności programowych (biblioteki) oraz interfejsów oprogramowania będącego przedmiotem zlecenia i wstępne opracowanie metod jego analizy, ·    Analiza aktualnego stanu wiedzy w odniesieniu do zadanego problemu, wyszczególnienie słabości istniejących rozwiązań i opracowanie nowych, ulepszonych metod rozwiązania danego problemu, ·    Planowanie i projektowanie oprogramowania - zbadanie i zaprojektowanie możliwych rozwiązań, dobranie odpowiednich technologii do wytworzenia oprogramowania i metod jego implementacji (języki programowania, biblioteki programistyczne, architektura, komunikacja), ·    Praca nad wytworzeniem programu i jego implementacja - tworzenie kodu (programowanie) oraz nowych funkcjonalności w oparciu o wyniki analizy potrzeb Kontrahenta lub użytkownika programu komputerowego, przygotowywanie koncepcji rozwiązania  z uwzględnieniem języków programowania i technologii wybranych na etapie projektowania oprogramowania. Przygotowywanie automatycznych testów jednostkowych oraz integracyjnych weryfikujących poprawność funkcjonalną oprogramowania na etapie jego tworzenia oraz zapewniające możliwość wykonania testów regresyjnych po wprowadzeniu koniecznych usprawnień, poprawek, czy też optymalizacji w kodzie źródłowym zidentyfikowanych na etapie testów systemowych, wydajnościowych, obciążeniowych lub klienckich testów akceptacyjnych. Wsparcie Kontrahenta podczas wdrażania oprogramowania oraz świadczenie pomocy technicznej w trakcie użytkowania oprogramowania związane z analizą potencjalnych błędów na etapie produkcyjnego działania oprogramowania oraz poprawą tychże błędów, ·    Integracja oprogramowania z innymi systemami oraz wsparcie wdrożenia aktualizacji systemu - Wnioskodawca pracuje również nad kompatybilnością wytworzonego programu z różnymi systemami zewnętrznymi odbiorcy, a wraz z dalszym rozwojem funkcjonalności związanych z oprogramowaniem wymagane jest dostosowanie każdej aktualizacji do różnych systemów. Zapytanie dotyczy wszystkich zdarzeń opisanych we wniosku i dotyczących opisanego wyżej precyzyjnie procesu skutkującego zbyciem wytworzonego w następstwie tego procesu oprogramowania wraz ze zbyciem praw autorskich do tak powstałego oprogramowania. Wnioskodawca nie świadczy wobec Klientów żadnych prac, które nie skutkowałyby powstaniem oprogramowania i zbyciem praw autorskich do programu komputerowego, zatem wszelkie opisane we wniosku czynności zmierzają do wytworzenia/rozwijania/ulepszenia autorskiego prawa do programu komputerowego wraz z dokumentacją projektową i były/są i będą działalnością twórczą, innowacyjną, podejmowaną   w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań i nie stanowiły/nie stanowią/nie będą stanowić rutynowych i okresowych zmian oraz czynności wdrożeniowych prowadzonych już po zakończeniu prac nad danym programem. Zatem służą opisanej działalności i stanowią przedmiot zapytania. W związku z rozwijaniem i ulepszaniem oprogramowania Wnioskodawca prowadzi i będzie prowadzić czynności opisane we wniosku, w tym - co wyraźnie wskazał i pyta raz jeszcze: „Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom Kontrahenta lub konkretnego użytkownika, kompatybilnych  z jego branżą oraz rzeczywistością jego działalności, wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonego programu. W ramach dotychczasowej działalności Wnioskodawca wielokrotnie opracowywał oprogramowanie, które realizowało wcześniej niedostępną funkcjonalność. Pracując nad wytworzeniem oprogramowania Wnioskodawca nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące narzędzi informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w postaci nowoczesnych i unikalnych systemów i aplikacji. W ramach działalności Wnioskodawca zdobywa, poszerza i łączy interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego rozwijania stworzonych przez niego systemów i aplikacji. Wytwarzane przez Wnioskodawcę Oprogramowania opierają się na indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in. idee stworzenia dedykowanego programu narzędziowego do rozwiązania określonego problemu, zaprojektowanie algorytmu, czynność programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych. Działania te prowadzone są w metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja, zakończenie. Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Działalność ta polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej nie miały miejsca, zarówno w ramach działalności prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę, jak i Kontrahenta, na rzecz którego są realizowane zlecenia programistyczne. Wnioskodawca w ramach bezpośrednio prowadzonej działalności gospodarczej opracowuje nowe programy komputerowe na rzecz danego Kontrahenta, czyniąc to  z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności, często tworzy innowacyjne rozwiązania w wymiarze światowym (programy wytworzone przez Wnioskodawcę miały wpływ na kierunek rozwoju oprogramowania Kontrahentów, jak też największych producentów oprogramowania na święcie). Zasobami wiedzy, które Wnioskodawca wykorzystuje przy planowaniu projektu są technologie informatyczne, czyli jego wiedza o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych, występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku, w którym funkcjonować ma program przez Niego wytworzony. Ustawodawca jednakże nie przewidział minimalnego progu skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element celowościowy, jaki Wnioskodawca uwzględnia w swojej działalności. W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Oprogramowanie stworzone na rzecz danego Kontrahenta powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności, co oznacza, że cecha twórczości jest spełniona. Wnioskodawca nie świadczy usług polegających na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego programu komputerowego. Wynika to z faktu, że Wnioskodawca jest twórcą swoich programów, z których osiąga przychód. Nadto czynności wykonywane przez Wnioskodawcę nie są projektami powtarzalnymi - każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć innego środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego.” Podsumowując, takie czynności Wnioskodawca wykonuje zarówno przy tworzeniu oprogramowania, jak i w ramach prac związanych z rozwijaniem i ulepszaniem oprogramowania (w następstwie, których również powstaje oprogramowanie chronione prawem autorskim, które w dalszej kolejności Wnioskodawca zbywa). Prowadzona jest przez Wnioskodawcę ewidencja od początku i na bieżąco prowadzona jest w odrębnej w stosunku do KPiR ewidencji (hierarchiczna baza danych zawierająca pliki tekstowe + dodatkowe załączniki PDF) i wyodrębnia ona szczegółowo ponoszone koszty w ramach każdego projektu informatycznego (w każdym miesiącu prowadzenia działalności) zmierzającego do wytworzenia oprogramowania aż do momentu zbycia praw autorskich do programu i to w sposób zapewniający możliwość określenia dochodu w ramach każdego takiego projektu (dedykowany arkusz Excel). Jednocześnie dochody te dotyczą dochodów uzyskiwanych w ramach działalności gospodarczej w latach, które były/są/będą rozliczane w stosownych deklaracjach podatkowych w tym w ramach preferencyjnej stawki 5% - oczywiście jeśli tylko organ wyrazi opinię, że prowadzona przez Wnioskodawcę  działalność spełnia kryteria do takiego rozliczenia. Wytwarzanie, rozwijanie oraz ulepszanie każdorazowo ma miejsce w ramach prowadzonej do tej pory samodzielne działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie zatrudnia nikogo i przy pracy nad moimi własnymi programami nie korzysta z innych zespołów (w tym dla usługobiorcy) - w szczególności nikt poza Wnioskodawcą nie tworzy kodów źródłowych mojego oprogramowania, które następnie zbywa. Wnioskodawca potwierdza, że wszelkie opisane we wniosku czynności zmierzają do wytworzenia/rozwijania/ulepszenia autorskiego prawa do programu komputerowego wraz z dokumentacją projektową i były/są i będą działalnością twórczą, innowacyjną, podejmowaną  w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań i nie stanowiły/nie stanowią/nie będą stanowić rutynowych i okresowych zmian oraz czynności wdrożeniowych prowadzonych już po zakończeniu prac nad danym programem. Wnioskodawca ma świadomość, że w teorii ewentualne prace dotyczące testów, modyfikacji, poprawiania błędów, opracowywanie poprawek, wdrożenie, asystę przy uruchomieniu testowym i produkcyjnym oraz wsparcie kontrahenta podczas wdrażania oprogramowania oraz świadczenie pomocy technicznej związane z analizą potencjalnych błędów oraz poprawę tych błędów można (teoretycznie) podzielić na dwie kategorie takich prac: 1.    Prowadzone w ramach wytworzenia/rozwijania/ulepszenia autorskiego prawa do programu komputerowego wraz z jego dokumentacją - będące na tym etapie wciąż działalnością twórczą, innowacyjną, stanowiącą prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań nie stanowiące jednak rutynowych i okresowych zmian oraz czynności wdrożeniowych nie skutkujących powstaniem praw autorskich do programu, 2.    Zwykłe prace rutynowe lub wdrożeniowe nie skutkujące powstaniem praw autorskich do programu. Wnioskodawca ma świadomość, że prace określone w pkt 2 nie mogłyby być uznane za prace badawczo-rozwojowe ale też - co należy wyraźnie zaznaczyć - nie wskazywał w opisie stanu faktycznego, że przedmiotem  działalności Wnioskodawcy jest wykonywanie prac rutynowych i wdrożeniowych w zakresie nie skutkującym powstaniem praw autorskich do programu komputerowego. Wręcz przeciwnie - w opisie stanu faktycznego Wnioskodawca wskazał, co nadal potwierdza, że nie świadczy takich rutynowych prac, a wszelkie moje prace kończą się zbyciem praw (w tym praw autorskich) do programu komputerowego wytworzonego w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności. Wnioskodawca nie zamierza prowadzić prac określanych jako „rutynowe” i nie są one przedmiotem zapytania. Tworzone, rozwijane i ulepszane przez Wnioskodawcę oprogramowanie i dokumentacja stanowią przejaw własnej działalności twórczej Wnioskodawcy o indywidualnym charakterze. Wnioskodawca rozwija i ulepsza tylko własne oprogramowanie i dokumentację. Generalnie procesy te odbywają się przed zbyciem prawa do programu. Jego ewentualny dalszy rozwój, ulepszenia i modyfikacja następujące już po jego zbyciu skutkują powstaniem ewentualnych dodatkowych modułów/programów, będących odrębnym prawem do własności intelektualnej, które podlega zbyciu w ramach odrębnej umowy w tym zakresie. Modyfikacja/ulepszenie następuje na podstawie odrębnej umowy i odrębnej dokumentacji (w tym prowadzonej ewidencji niezależnie od KPIR umożliwiającej określenie dochodu z tego konkretnego programu) i na skutek tych umów następuje zbycie prawa do nowego programu komputerowego stanowiącego tą modyfikację/ulepszenie. W wyniku takich prac tworzone są nowe kody, algorytmy i powstają nowe prawa własności intelektualnej oraz przysługiwały i przysługują Wnioskodawcy  prawa autorskie do rozwinięcia/modyfikacji programu podlegającego ochronie prawnej na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim. Każde wytworzone przez Wnioskodawcę  oprogramowanie/modyfikacja/ulepszenie lub jego część oraz dokumentacja stanowić będzie odrębny program komputerowy podlegający ochronie z art. 74 ustawy o prawie autorskim, a wszystkie efekty realizowanych przez Wnioskodawcę  zleceń są odrębnymi programami podlegającymi ochronie na podstawie ww. przepisu. Prace rozwojowe/ulepszeniowe zmierzały/zmierzają i będą zmierzać do poprawy użyteczności i/lub funkcjonalności tego autorskiego prawa i nie dotyczą rutynowych, okresowych zmian. Działalność Wnioskodawcy skutkuje powstaniem autorskiego prawa do programu komputerowego, a dochody pochodzą wyłącznie ze zbycia takich praw. Całość  dochodów Wnioskodawcy to dochody wynikające z zawartych umów dotyczących sprzedaży autorskich, majątkowych praw do programu komputerowego lub jego modyfikacji/ulepszenia będących odrębnym oprogramowaniem również podlegających ochronie  z art. 74 ustawy o prawie autorskim wraz z dokumentacją do nich. Właśnie te dochody Wnioskodawca chciałby opodatkowywać 5% preferencyjną stawką podatku, jeśli tylko Organ zgodzi się, że Wnioskodawca ma takie prawo. Wnioskodawca nie pobiera opłat licencyjnych (tj. stałych, czy zmiennych), ani żadnych innych dziwnych opłat typu odszkodowania czy jakieś inne ukryte opłaty. Dochody Wnioskodawcy  (a właściwie przychody) ustalane są w cenach rynkowych. Wnioskodawca nie jestem powiązany z żadnymi podmiotami, nie otrzymuje żadnych dodatkowych świadczeń itp. Jednocześnie nikt poza Wnioskodawcą nie pokrywa kosztów mojej działalności itp. Dokumentacja i oprogramowanie stanowią nierozerwalną całość. Wszystkie wymienione przez Wnioskodawcę  koszty są poniesione w całości na prowadzoną bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalność zmierzającą do wytworzenia, rozwinięcia, ulepszenia oprogramowania i dokumentacji, do których przysługuje Wnioskodawcy ochrona na podstawie art. 74 ustawy prawo autorskie i prawa pokrewne, a cały przychód (dochód) z tej działalności uzyskiwany jest  w następstwie zbycia tych praw. Wnioskodawca był/jest i będzie w stanie jednoznacznie wykazać, że koszty te stanowią wydatki poniesione na prowadzoną bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalność zmierzającą do wytworzenia, rozwinięcia, ulepszenia oprogramowania i dokumentacji, do których przysługuje mi ochrona na podstawie art. 74 ustawy prawo autorskie i prawa pokrewne, a cały przychód (dochód) z tej działalności uzyskiwany jest w następstwie zbycia tych praw. Wnioskodawca wnosi w interpretacji ograniczyć się wyłącznie do podanych w treści konkretnych przykładów tych sprzętów, których wymienił całe mnóstwo. Prosi jednak precyzyjnie odnieść się do wszystkich wymienionych w treści wniosku przykładów sprzętów, po kolei, bez jakiegokolwiek pominięcia tych konkretnie wskazanych przykładów. Pod pojęciem „koszt utrzymania adresu e-mail” mieszczą się wydatki dotyczące kosztu utrzymania adresu e-mail, a więc: ·         opłata za hosting poczty (tj. miejsce gdzie poczta jest przechowywana na serwerze zewnętrznym zanim zostanie ściągnięta na mój komputer), ·         opłata za rejestrację domeny internetowej (opłata za korzystanie z konkretnego adresu poczty). Ponieważ pojęcie „reklama i marketing” jest bardzo szerokie i z pewnością nieprecyzyjne, a tut. Organ pytając, czy mieści się to w ich ramach nie wskazał co sam dokładnie rozumie pod tym pojęciem „reklamy i marketingu”, to Wnioskodawca nie potrafi jednoznacznie odpowiedzieć na to pytanie. Wnioskodawca wskazuje jednak, że szczegółowy zakres wykorzystania tego adresu e-mail i jego niezbędny związek z działalnością precyzyjnie opisał we wniosku, a skrzynki e-mail nie wykorzystuje np. do rozsyłania spamu reklamowego a wyłącznie do komunikacji z Klientami. Pod pojęciem „koszt strony www” mieszczą się wydatki dotyczące kosztu utrzymania strony www, a więc: ·         opłata za hosting (tj. miejsce gdzie kod źródłowy strony jest przechowywany na serwerze zewnętrznym), ·         opłata za rejestrację domeny internetowej (opłata za korzystanie z konkretnego adresu prowadzącego do strony www). ·         opłaty za stworzenie samej strony (zakres informacji znajdujących się na stronie opisano precyzyjnie we wniosku). Ponieważ pojęcie „reklama i marketing” jest bardzo szerokie i z pewnością nieprecyzyjne, a tut. Organ pytając, czy mieści się to w ich ramach nie wskazał co sam dokładnie rozumie pod tym pojęciem „reklamy i marketingu”, to Wnioskodawca nie potrafi jednoznacznie odpowiedzieć na to pytanie. Wnioskodawca nadmienia jednak, że szczegółowy zakres wykorzystania strony www i jej niezbędny związek  z działalnością precyzyjnie opisał we wniosku, a strony www nie wykorzystuje,  np. do agresywnego marketingu. Ma ona jedynie charakter informacyjny, bardzo skrótowy i prosty - umożliwiający odnalezienie firmy Wnioskodawcy  i kontakt z Wnioskodawcą. Strona służy zatem zasadniczo zapewnieniu podstawowej komunikacji z Klientami, w tym potencjalnymi. Nie przypomina ona jednak rozbudowanych serwisów typu sklep internetowy, czy portal randkowy itp. Wszystkie poniesione przez Wnioskodawcę wydatki rozliczane w ramach działalności, co Wnioskodawca jest w stanie wykazać - były/są/będą poniesione wyłącznie w celu wytworzenia, rozwinięcia, ulepszenia oprogramowania i dokumentacji, do których przysługuje mi ochrona na podstawie art. 74 ustawy prawo autorskie i prawa pokrewne, a cały przychód (dochód) z tej działalności uzyskiwany jest w następstwie zbycia tych praw. We wskazanych w treści wniosku wydatkach nie znajdowały się wydatki stanowiące środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne (które podlegałyby ewentualnej amortyzacji) i nie stanowią one przedmiotu zapytania. Prowadzona przez Wnioskodawcę ewidencja od początku i na bieżąco prowadzona jest w odrębnej w stosunku do KPiR ewidencji i wyodrębnia ona szczegółowo ponoszone koszty w ramach każdego projektu informatycznego zmierzającego do wytworzenia oprogramowania aż do momentu zbycia praw autorskich do programu i to w sposób zapewniający możliwość określenia dochodu w ramach każdego takiego projektu odrębnie. Jednocześnie dochody te dotyczą dochodów uzyskiwanych w ramach działalności gospodarczej w latach, które były/są/będą rozliczane przez Wnioskodawcę w stosownych deklaracjach podatkowych w tym w ramach preferencyjnej stawki 5%. Jeśli tylko Wnioskodawca uzyska pozytywną dla siebie interpretację, która da Wnioskodawcy walory ochronne - to wtedy zamierza nadal prowadzić w kolejnych latach działalność na dotychczasowych zasadach i płacić należne podatki w Polsce. Pytania 1)    Czy bezpośrednio podejmowana przez Wnioskodawcę działalność w latach 2019-2021 opisana szczegółowo w części G pkt 61 skutkująca powstaniem programów komputerowych stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT? Czy przy założeniu, że ta działalność będzie kontynuowana w opisanym zakresie stanowić będzie działalność badawczo-rozwojową również w przyszłości, o ile zmianie nie ulegną regulujące tą działalność przepisy prawa? 2)    Czy odpłatne przenoszenie praw autorskich do programów komputerowych przez Wnioskodawcę w latach 2019-2021 w ramach wykonywanych zleceń programistycznych stanowi sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT, a tym samym Wnioskodawca osiąga kwalifikowany dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ustawy o PIT? Wnioskodawca planuje prowadzić dalej taką działalność w przyszłości. 3)    Czy opisane wydatki ponoszone w latach 2019-2021 na: a.    Sprzęt elektroniczny i komputerowy; b.    Usługi księgowe; c.    Usługi telekomunikacyjne; d.    Koszty transportu; e.    Składki na ubezpieczenie społeczne; f.     Koszt oprogramowania specjalistycznego; g.    Koszt utrzymania adresu e-mail (hosting poczty elektronicznej i rejestracja adresu domenowego); h.    Koszty strony www; i.      Koszty obsługi prawnej; j.      Koszty bankowe i ujemne różnice kursowe; k.    Literatura fachowa, poniesione przez Wnioskodawcę w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów w rozumieniu art. 22 ust 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT: Ø  w zakresie wydatków opisanych w pkt 3 od lit a.) do i) oraz pod lit. k) - przy zachowaniu odpowiedniej metodyki alokacji, należy je uznać za koszty zarówno do obliczenia wskaźnika Nexus, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT, a także jako koszty na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej? Ø  w zakresie wydatków opisanych w pkt 3 pod lit. j) tj. koszty bankowe i ujemne różnice kursowe należy pominąć przy obliczaniu wskaźnika Nexus, ale uwzględnić w kosztach na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej? Czy dalsze ponoszenie kosztów jak opisane w przyszłości - powodować będzie takie same skutki? 4)    Czy w przedstawionym stanie faktycznym oraz z uwzględnieniem stanowiska Wnioskodawcy możliwe jest zastosowane stawki opodatkowania 5% do osiągniętego dochodu z zbywanych praw własności intelektualnej, wyliczonego zgodnie z art. 30ca ustawy o PIT za rok 2019  (w trybie korekty, gdyż pierwotnie rozliczył swoje dochody na PIT-36L), za rok 2020 (w trybie korekty, gdyż pierwotnie rozliczył swoje dochody na PIT-36L) i za rok 2021 (w normalnym trybie)? Czy w przypadku utrzymania charakteru działalności w zakresie opisanym w opisie stanu faktycznego w przyszłości (w zakresie opisanych przychodów jak i kosztów) nadal będzie mógł się tak rozliczać (zakładając brak zmiany przepisów w zakresie IP-BOX)? Pana stanowisko w sprawie Ad.1. Artykuł 5a pkt 38 ustawy o PIT normuje działalność badawczo-rozwojową jako: działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W ocenie Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny jak i kryteria niezbędne do uznania działalności za działalność badawczo-rozwojową, jego działalność spełnia cechy takowej: nowatorskość i twórczość: Wnioskodawca tworzy Oprogramowanie w zależności od potrzeb Kontrahentów, z którymi współpracuje, a dany Kontrahent ma na celu zwiększenie innowacyjności rozwiązań programistycznych w zależności od swoich potrzeb; nieprzewidywalność: Kontrahenci, z którymi Wnioskodawca współpracuje, oczekują od Niego wykonywania prac, których skutek co prawda jest określony, natomiast proces tworzenia danych rozwiązań (programów komputerowych), pomimo korzystania z istniejących metod i narzędzi informatycznych, powoduje wytworzenie całkowicie nowego rozwiązania, lub znaczną modyfikację archaicznych rozwiązań; metodyczność: Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej umowy do ścisłej, zgodnej  z harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest należycie udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami Kontrahenta i przedstawionym przez nich planem. Innymi słowy, jego działalność prowadzona jest w sposób systematyczny; możliwość przeniesienia lub odtworzenia: celem Wnioskodawcy, w ramach wykonywanej bezpośrednio przez Niego działalności gospodarczej, jest przeniesienie autorskich praw majątkowych z oprogramowania na Kontrahenta, co nierozerwalnie wiąże się z koniecznością jego odtworzenia. Zgodnie z art. 5a pkt 40 ustawy o PIT pojęcie „prace rozwojowe” oznacza prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, czyli działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi On działalność twórczą obejmującą prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań - wytwarza nowe, nieistniejące wcześniej funkcjonalności na podstawie posiadanej wiedzy, które wpływają na innowacyjność wytwarzanych rozwiązań programistycznych. Czyni to na podstawie nabywanej, łączonej, kształtowanej i wykorzystywanej dostępnej aktualnie wiedzy w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe  i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Wnioskodawca podejmuje pracę nad jakimś projektem posiadając nakreślony cel, którym jest wytworzenie oprogramowania rozwiązującego problemy nakreślone przez Kontrahenta przy negocjowaniu współpracy. Wnioskodawca prowadzi pracę według ścisłego harmonogramu - w szczególności ze względu na wymagania umowne dotyczące poprawnej dokumentacji swojej działalności we współpracy z Kontrahentem. Ponadto oprogramowanie wymaga wielu składowych tworzonych w odpowiedniej kolejności i z należytą uwagą. Wnioskodawca zawsze stara się dostarczyć najnowsze rozwiązania w branży, zapoznając się   z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi zastosowaniami wprowadzonymi w działalności jego Kontrahenta. Wnioskodawca, z wykorzystaniem wszystkich możliwych wiadomości naukowych jakie posiada, w swojej działalności planuje, projektuje i tworzy innowacyjne rozwiązania w branży w postaci produktów, procesów lub usług programistycznych. Wnioskodawca wykorzystuje przy tym własną inwencję twórczą oraz korzysta z posiadanej przez siebie wiedzy i umiejętności. Programy komputerowe stworzone przez Niego na rzecz Kontrahentów ulepszyły  i rozwijały działanie starych programów lub też powodowały stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej bądź nowatorskich, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących. Zdaniem Wnioskodawcy, stworzone programy stanowią przejaw Jego twórczej działalności oraz są one innowacyjne zarówno w prowadzonej bezpośrednio przez Niego działalności, jak i jego Kontrahenta. Jak wskazano w Objaśnieniu Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącym preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej (IP BOX), twórczą działalność Wnioskodawcy odnosić należy nie do praktyki gospodarczej sensu largo, a do praktyki gospodarczej danego podmiotu. Twórczość Wnioskodawcy odnosi się również do przejawu Jego działalności - autorskich praw do programów komputerowych podlegających ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony  w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia. Ochrona ta obejmuje również fragmenty utworu i utwory w wersji nieukończonej. Wobec powyższego zdaniem Wnioskodawcy w latach 2019-2021, prowadził on działalność twórczą obejmującą prace rozwojowe, a tym samym działalność badawczo-rozwojową. Również kontynuowanie działalności gospodarczej w opisanym zakresie w przyszłości oznaczać będzie, że dopóki nie będzie zmiany przepisów w tym zakresie to taka działalność będzie działalnością badawczo-rozwojową. Ad. 2. Art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT wskazuje zamknięty katalog praw własności intelektualnych, z których dochód może zostać objęty preferencyjnym opodatkowaniem. Autorskie prawo do programu komputerowego stanowi jedno z praw własności intelektualnych wskazanych w tym artykule w ust. 2 pkt 8. Przy czym, by można było mówić o „kwalifikowanym” prawie własności intelektualnej, przepis ten wymaga aby spełnione zostały dwa kryteria: przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, oraz prawo własności intelektualnej podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska. Oprogramowanie, stanowi przedmiot ochrony praw autorskich. Artykuł 74 ustawy o Prawach Autorskich i Prawach Pokrewnych (PAIPP) kwalifikuje programy komputerowe jako utwory będące przedmiotem jego ochrony i to już z momentem ich wytworzenia, bez konieczności spełnienia jakichkolwiek wymogów formalnych. Przedmiotem ochrony prawa autorskiego mogą być poszczególne elementy lub nawet krótkie fragmenty (urywki) programu, jeśli tylko one same spełniać będą wymogi podane w art. 1 ust. 1 ustawy o PAIPP, tj. elementy programu jako takiego, a więc instrukcje działania dla komputera lub ich zestawy (wyr. TS z 22 grudnia 2010 r., C-393/09, Bezpećnostni sofiwarwa asociace, ECLI:EU:C:2010:816). Do programów komputerowych stosuje się również wyrażoną w art. 1 ust. 3 ustawy o PAIPP zasadę, że chronione są także dzieła w postaci nieukończonej, np. wersja pre-alfa, alfa lub beta programu, wydanie testowe lub demonstracyjne (A. Michalak (red.), Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz, Warszawa 2019 - art. 74). Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o PAIPP programy komputerowe mogą być wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi. Podkreślenia wymaga, że przedmiotem ochrony na zasadach przewidzianych w powyższych regulacjach jest również utwór w wersji nieukończonej od momentu utrwalenia. Przedmioty praw autorskich jakimi są programy komputerowe, podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o PAIPP. Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi z dnia 15 lipca 2019 r. Ministerstwa Finansów dotyczącego preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP BOX: pojęcie „program komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko lecz szeroko, w szczególności obejmując interfejs, gdy ten spełnia warunek interoperacyjności programu komputerowego z oprogramowaniem i sprzętem komputerowym, co musi być ustalone w każdym przypadku oddzielnie na podstawie rzeczywistych ustaleń, a nie tylko formalnych postanowień, na przykład umownych. Holistycznie i funkcjonalnie, program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs., a także tezami znajdującymi się w doktrynie naukowej, jak i w orzecznictwie, stanowiącymi, że: materiały są traktowane jako jeden ze sposobów wyrażenia programu komputerowego, pod warunkiem, że są szczegółowe w stopniu umożliwiającym postępującemu rutynowo programiście „zakodować” je do postaci kodu źródłowego bądź przeprowadzić tę operację za pomocą odpowiedniego oprogramowania (A. Michalak red., Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz, Warszawa 2019 - art. 74); nie ma natomiast znaczenia, jaki kształt bądź formułę przybiorą w konkretnym przypadku przygotowawcze materiały projektowe, przykładowo mogą być to odręczne notatki, wydruk, dokumentacja techniczna, wytwórcza bądź użytkowa (wyr. SA w Łodzi z 4 lutego 2010 r., I ACa 912/09, niepubl.; wyr. SA w Łodzi z 27 lutego 2013 r. I ACa 1157/12). Wobec tego, mając na względzie szeroką definicję programu komputerowego Wnioskodawca twierdzi, że każdy ze wskazanych efektów jego prac stanowi utwór i jest objęty ochroną w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Zdaniem Wnioskodawcy, prawo autorskie do programów komputerowych wytwarzanych przez Niego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w kontekście przedstawionej we wniosku działalności zalicza się do kwalifikowanych praw własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT, gdyż jest ono wymienione w zamkniętym katalogu praw własności intelektualnych sprecyzowanych w tym przepisie, podlega ochronie na podstawie ustawy o PAIPP, a jego przedmiot został wytworzony przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej bezpośrednio przez Niego działalności opisanej we wniosku, która Jego zdaniem stanowi działalność badawczo-rozwojową. Dochodem z kwalifikowanego IP, zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT, jest osiągnięty przez podatnika w ciągu roku podatkowego dochód: z opłat lub należności wynikających z umów licencyjnych, dotyczących kwalifikowanego IP; ze sprzedaży kwalifikowanego IP; z kwalifikowanego IP uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi; z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego IP, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym w postępowaniu sądowym albo arbitrażu. Z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej będziemy mieli do czynienia przy spełnieniu łącznie trzech warunków: przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, oraz należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT; podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska. Zdaniem Wnioskodawcy, wytwarzane przez Niego prawa autorskie stanowią kwalifikowane IP, co zostało wykazane w zakresie pytania nr 1. Zgodnie z postanowieniami konkretnej umowy współpracy w ramach wykonywanych usług przenoszone jest przez Wnioskodawcę na rzecz danego Kontrahenta wytworzone Oprogramowanie oraz majątkowe prawa autorskie do tego Oprogramowania, W zamian za wykonane usługi Wnioskodawca otrzymuje umówione wynagrodzenie - należność ta obejmuje honorarium za przeniesienie całości autorskich praw majątkowych do programu komputerowego. Zdaniem Wnioskodawcy, odpłatne zbycie autorskich praw majątkowych do wytworzonego Oprogramowania, należy zakwalifikować jako kategorię sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT. Ad. 3 Zgodnie z art. 30ca ust. 4 i 5 ustawy o PIT wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru: ((a + b) * 1,3) / (a + b + c + d), w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na: a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3, c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4, d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Do powyższych kosztów nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami. Ponadto Wnioskodawca dba o to, by ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Na mocy art. 30ca ust. 6 ustawy o PIT, w przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym mowa powyżej, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1. Jednocześnie w przypadku, gdy Wnioskodawca nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych ani kwalifikowanych praw własności intelektualnej wskaźnik ten będzie wynosić 1 w momencie gdy Wnioskodawca osiągnie dochód. Przedmiotem wykonywanej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej w latach 2019-2021 było jak i w przyszłości będzie tworzenie programów komputerowych, do których prawa autorskie są następnie przenoszone w ramach wykonania umowy na rzecz określonego Kontrahenta. Za świadczone usługi Wnioskodawca otrzymuje/będzie trzymywał ustalone honorarium, które obejmuje/obejmować będzie również wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych. W związku z wykonywaną przez Wnioskodawcę działalnością, ponosił on w latach 2019-2021 i ponosić będzie w przyszłości wydatki na: Sprzęt elektroniczny i komputerowy; Usługi księgowe; Usługi telekomunikacyjne; Koszty transportu; Składki na ubezpieczenie społeczne; Koszt oprogramowania specjalistycznego; Koszt utrzymania adresu e-mail (hosting poczty elektronicznej i rejestracja adresu domenowego); Koszty strony www; Koszty obsługi prawnej; Koszty bankowe i ujemne różnice kursowe; Literatura fachowa Powyższe wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę są również kosztami w rozumieniu art. 22  w zw. z art. 23 ustawy o PIT i mają na celu osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów - tj. prowadzonej przez Niego pozarolniczej działalności gospodarczej. Zdaniem Wnioskodawcy wyżej wymienione wydatki oznaczone lit. od a) do i) włącznie oraz pod lit. k) w zakresie, w jakim przeznaczane są na wytworzenie danego Oprogramowania, należy uznać za koszty faktycznie poniesione na prowadzoną bezpośrednio przez Niego działalność, stanowiącą Jego zdaniem działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej wskazanym powyżej i uwzględnić zarówno w kosztach działalności badawczo-rozwojowej jak i we wskaźniku NEXUS (oznaczone jako lit. a) we wskaźniku z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT). Natomiast wydatki oznaczone lit. j) (tj. koszty bankowe i ujemne różnice kursowe) należałoby uznać za koszty poniesione na prowadzoną przez Niego działalność, stanowiącą działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej ale uwzględniać ich w wyliczeniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania przy zastosowaniu stawki 5% PIT. Wydatek opisany pod lit. j) nie powinien być bowiem uwzględniany w wyliczeniu wskaźnika Nexus na podstawie w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z treścią art. 30ca ust. 5 tej ustawy. Ad. 4 Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT „Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania”. Spełnienie powyższych przesłanek powoduje, że po zakończeniu roku podatkowego Wnioskodawca ma prawo do skorzystania z 5% stawki podatku dochodowego w stosunku do dochodów związanych ze sprzedażą kwalifikowanego IP. W związku z tym, że Wnioskodawca spełnia wszystkie przesłanki do zastosowania 5% stawki podatku dochodowego, to może taki podatek zastosować w swoich rozliczeniach za lata 2019 (w trybie korekty) za rok 2020 (w trybie korekty), za rok 2021 (w normalnym trybie), jak i w przyszłości (przy założeniu utrzymania działalności gospodarczej w opisanym zakresie oraz braku zmian przepisów dotyczących ulgi IP-BOX). Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku : Ø  w części dotyczącej możliwości ujęcia we wskaźniku nexus wydatków poniesionych na działania noszące znamiona reklamy/marketingu – jest nieprawidłowe, Ø  w pozostałej części - jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym. Powziął Pan wątpliwość, czy prowadzona przez Pana działalność gospodarcza polegająca na tworzeniu/rozwijaniu/ulepszaniu programów komputerowych stanowi działalność badawczo-rozwojową oraz możliwości skorzystania przez Pana z tzw. ulgi Innovation Box. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.): Jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza. W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy: Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową: a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych, d) prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9. Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy: Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki: odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności, są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności, wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością. Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którą: Przez działalność badawczo-rozwojową należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Pojęcie „badań naukowych” zostało wyjaśnione w art. 5a pkt 39 ww. ustawy. W myśl tego przepisu: Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych - oznacza to: a)  badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2021 r., poz. 478 i 619), b)  badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że: Prace rozwojowe oznaczają prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy– Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce: Badania naukowe są działalnością obejmującą: badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń. Stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy: Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii i działalności gospodarczej oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszania istniejących produktów/usług oraz procesów i technologii produkcji. W celu stwierdzenia, czy prowadzi Pan działalność badawczo-rozwojową, należy przeprowadzić analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika, które spełniają definicję wskazane w art. 5a pkt 38-40 ww. ustawy). Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika. Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu. Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów. Najważniejsze jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.: (i) badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz (ii) prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy. Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ww. ustawy: Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. Pojęcie „kwalifikowane prawo własności intelektualnej” zostało wyjaśnione w art. 30ca ust. 2 ustawy. W myśl tego przepisu: Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są: 1.    patent, 2.    prawo ochronne na wzór użytkowy, 3.    prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, 4.    prawo z rejestracji topografii układu scalonego, 5.    dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin, 6.    prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu, 7.    wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432), 8.    autorskie prawo do programu komputerowego - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. Kolejno art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, że: Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym. Dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania. Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 tej ustawy: Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru: (a+b)x 1,3 a+b+c+d w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na: a-    prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, b-    nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d. od podmiotu niepowiązanego. c-    nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego, d-    nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. W myśl art. 30ca ust. 5 ww. ustawy: Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami. Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 7 przywołanej ustawy: Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty: 1.    z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; 2.    ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; 3.    z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi; 4.    z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu. Podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac. Art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi: Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani: 1)    wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych; 2)    prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej; 3)    wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu ; 4)    dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o  których mowa w pkt 2 i 3; 5)    dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4. Na podstawie art. 30cb ust. 2 ww. ustawy: Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji. Stosownie do art. 30cb ust. 3 cytowanej ustawy: W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c. Powyższe przepisy wprowadzają korzystne rozwiązania podatkowe dla przedsiębiorców, którzy uzyskują dochody z komercjalizacji wytworzonych lub rozwiniętych przez nich praw własności intelektualnej, tzw. Innovation Box. Podatnik może opodatkować preferencyjną 5% stawką podatkową swoje dochody z praw własności intelektualnej. Warunkiem jest, aby: podatnik był właścicielem, współwłaścicielem, użytkownikiem tych praw lub posiadał prawa do korzystania z nich na podstawie umowy licencyjnej i prawa te były chronione na podstawie obowiązującego prawa krajowego lub międzynarodowego przez m.in. patent, dodatkowe prawo ochronne na wzór użytkowy czy prawo z rejestracji wzoru przemysłowego. Prawa takie są zwane „kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej”. Podatnik może również skorzystać z ulgi Innovation Box, jeśli zakupi kwalifikowane prawa własności intelektualnej, o których mowa powyżej, a następnie poniesie koszty związane z  rozwojem lub ulepszeniem nabytego prawa. Do ulgi Innovation Box kwalifikuje się: dochód uzyskany z tytułu należności/opłat licencyjnych lub innych należności związanych z wykorzystywaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jak również, dochód z tego aktywa uwzględniony w cenie sprzedaży lub usługi określany na  zasadzie ceny rynkowej. Warunkiem koniecznym dla skorzystania z omawianej preferencji jest prowadzenie przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Poziom dochodu kwalifikowanego do zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania jest wyliczany przy zastosowania formuły (wzoru) określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy. Z korzystaniem z ulgi wiążą się obowiązki po stronie podatników - w szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji, która pozwala na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych. Podatnicy nie prowadzący ksiąg rachunkowych mogą spełnić wymóg dotyczący takiej ewidencji przez sporządzanie kumulatywnego, comiesięcznego zestawienia dokumentów potwierdzających poniesione wydatki dotyczące projektu kwalifikowanego IP. Zestawienie to powinno obejmować wydatki od początku działalności badawczo-rozwojowej prowadzącej do wytworzenia kwalifikowanego IP do końca danego miesiąca kalendarzowego. Zestawienie to powinno być sporządzane przez narastające ujęcie wydatków dotyczących poszczególnych zadań. Należy je sporządzać na podstawie zestawienia dokumentów, które potwierdzają poniesione wydatki. Oprogramowanie definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z  dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 ze zm.). Autorskie prawo do programu komputerowego objęte jest ochroną na mocy art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1062 ze zm.). Zgodnie z art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych: Programy komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie, o ile przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy: Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, nie podlegają ochronie. Oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych. Powstaniu programu komputerowego (oprogramowania) towarzyszy zazwyczaj powstanie dokumentacji technicznej lub projektowej. Taka dokumentacja podlega wprawdzie ochronie prawnej na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, jednak nie jest ona samoistnie kwalifikowanym prawem wartości intelektualnej. Jeżeli jednak powstaje ona w związku z wytworzeniem, rozwinięciem, ulepszeniem programu komputerowego/jego części, tj. jeżeli efektem Pana pracy jest kod aplikacji wraz z powiązaną dokumentacją,  to oprogramowanie to/jego część wraz dokumentacją (bezpośrednio związaną z wytworzonym/ulepszonym/rozwiniętym przez Pana oprogramowaniem lub jego części) jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej. Art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych brzmi: Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę). Oznacza to, że IP Box, jest preferencją podatkową, z której można skorzystać po zakończeniu roku podatkowego w zeznaniu rocznym. Z opisu sprawy i informacji przedstawionych przez Pana w uzupełnieniu wynika, że: 1.    Ma Pan nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce i rozlicza się na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów, a wybrana przez Pana forma opodatkowania to podatek liniowy 19%. 2.    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej (w latach 2019-2021, jak i również planuje Pan działać tak w przyszłości), na podstawie posiadanej wiedzy z zakresu technologii informatycznych oraz doświadczenia w zakresie przygotowywania rozwiązań związanych z tworzeniem programów komputerowych, realizuje Pan zlecenia programistyczne na rzecz swoich Kontrahentów. 3.    Wszelkie opisane we wniosku czynności zmierzają do wytworzenia/rozwijania/ulepszenia autorskiego prawa do programu komputerowego wraz z dokumentacją projektową i były/są i będą działalnością twórczą, innowacyjną, podejmowaną  w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań i nie stanowiły/nie stanowią/nie będą stanowić rutynowych i okresowych zmian oraz czynności wdrożeniowych prowadzonych już po zakończeniu prac nad danym programem. 4.    Nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje Pan dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące narzędzi informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w postaci nowoczesnych i unikalnych systemów i aplikacji. W ramach działalności zdobywa, poszerza i łączy Pan interdyscyplinarną wędzę z zakresu tworzenia oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego rozwijania stworzonych przez niego systemów i aplikacji. 5.    Działalność ta polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej nie miały miejsca, zarówno w ramach działalności prowadzonej bezpośrednio przez Pana, jak i Kontrahenta, na rzecz którego są realizowane zlecenia programistyczne. 6.    Nie świadczy Pan usług polegających na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego programu komputerowego. 7.    Tworzone, rozwijane i ulepszane przez Pana oprogramowanie i dokumentacja stanowią przejaw własnej działalności twórczej Pana o indywidualnym charakterze. 8.    Rozwija i ulepsza Pan tylko własne oprogramowanie i dokumentację. 9.    Każde wytworzone przez Pana  oprogramowanie/modyfikacja/ulepszenie lub jego część oraz dokumentacja stanowić będzie odrębny program komputerowy podlegający ochronie z art. 74 ustawy o prawie autorskim, a wszystkie efekty realizowanych przez Pana  zleceń są odrębnymi programami podlegającymi ochronie na podstawie ww. przepisu. 10. Dokumentacja i oprogramowanie stanowią nierozerwalną całość. 11. Pana prace rozwojowe/ulepszeniowe zmierzały/zmierzają i będą zmierzać do poprawy użyteczności i/lub funkcjonalności tego autorskiego prawa i nie dotyczą rutynowych, okresowych zmian. 12. Działalność Pana skutkuje powstaniem autorskiego prawa do programu komputerowego, a dochody pochodzą wyłącznie ze zbycia takich praw. 13. Prowadzona przez Pana ewidencja (od 1 października 2019 r.) od początku i na bieżąco prowadzona jest w odrębnej w stosunku do KPiR ewidencji i wyodrębnia szczegółowo ponoszone koszty w ramach każdego projektu informatycznego zmierzającego do wytworzenia oprogramowania aż do momentu zbycia praw autorskich do programu w sposób zapewniający możliwość określenia dochodu w ramach każdego takiego projektu odrębnie. Jednocześnie dochody te dotyczą dochodów uzyskiwanych w ramach działalności gospodarczej w latach, które były/są/będą rozliczane przez Pana w stosownych deklaracjach podatkowych, w tym w ramach preferencyjnej stawki 5%. Podejmowana przez Pana działalność polegająca na tworzeniu, rozwijaniu i ulepszaniu oprogramowania komputerowego lub jego części stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 30ca. ust. 2 w związku z art. 5a pkt 38-40 u.p.d.o.f. Autorskie prawo do oprogramowania komputerowego lub jego części wytwarzane, rozwijane i ulepszane przez Pana w ramach Pana działalności badawczo-rozwojowej jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Odpłatne przenoszenie praw autorskich do programów komputerowych przez Pana w latach 2019-2021 w ramach wykonywanych zleceń programistycznych stanowi sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT, a tym samym  osiąga Pan kwalifikowany dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30 ca updof. Stanowisko Pana w zakresie pytania nr 1 i  nr 2  jest prawidłowe. Przechodząc do kwestii wydatków ponoszonych przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Organ wyjaśnia, co następuje. Wysokość dochodu z kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn: Ø  dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i Ø  wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch podstawowych wartości: Ø  dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz Ø  wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód. Z objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. wynika, że „Obliczając wysokość dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku, niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów. Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego przychodu. Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą z kwalifikowanego IP”. Potwierdza to art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym: Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów. Do powołanej regulacji odwołuje się również art. 30ca ust. 7 cytowanej ustawy. W związku z powyższym należy określić – po pierwsze – przychody z kwalifikowanego prawa IP, a następnie koszty uzyskania tych przychodów. Opodatkowaniu preferencyjną stawką podatkową w wysokości 5% może podlegać wyłącznie dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnych uzyskany w danym roku podatkowym. Co do kosztów uzyskania przychodów to należy wskazać, że muszą to być koszty poniesione w celu uzyskania przychodów z tytułu wynagrodzenia dotyczącego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (tu: oprogramowania), tj. z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej oraz ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni lub pośredni związane są z przychodem z kwalifikowanych praw IP. W celu określenia takich kosztów zastosowanie znajdzie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym: Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 tej ustawy zawierającym katalog wydatków nieuznawanych za koszty podatkowe. Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów, winien, w myśl powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki: Ø  pozostawać w związku przyczynowym z przychodami lub źródłem przychodów i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, Ø  nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, Ø  być właściwie udokumentowany. Kosztami uzyskania przychodów z tytułu wynagrodzenia dotyczącego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (tu: oprogramowania) tj. ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej będą wszelkie koszty poniesione w związku z prowadzoną przez Pana działalnością badawczo-rozwojową, w tym wydatki wskazane przez Pana w przedstawionym stanie faktycznym. Objaśnienia podatkowe wskazują na możliwość uwzględnienia w kalkulacji dochodu (który następnie zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus) zarówno kosztów bezpośrednich i pośrednich związanych z uzyskaniem przychodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Nie wskazują natomiast, w jaki sposób ww. koszty należy przyporządkować do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i  do  pozostałych przychodów.  W myśl art. 22 ust. 3 i 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła, koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów. Zasadę, o której mowa w ust. 3, stosuje się również w przypadku, gdy część dochodów z tego samego źródła przychodów podlega opodatkowaniu, a część jest wolna od opodatkowania, z  wyłączeniem źródeł przychodów określonych w art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2. W przypadku braku możliwości alokowania konkretnego kosztu, który poniósł Pan w ramach prowadzonej działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia praw autorskich, może Pan przyporządkować wydatki do przychodów ze zbycia praw autorskich według ustalonej proporcji jako stosunek przychodów ze zbycia Oprogramowania do Pana przychodów ogółem z prowadzonej działalności w danym okresie. Wydatki, które ponosi Pan w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj.: Ø  Sprzęt elektroniczny i komputerowy; Ø  Usługi księgowe; Ø  Usługi telekomunikacyjne; Ø  Koszty transportu; Ø  Składki na ubezpieczenie społeczne; Ø  Koszt oprogramowania specjalistycznego; Ø  Koszt utrzymania adresu e-mail (hosting poczty elektronicznej i rejestracja adresu domenowego); Ø  Koszty strony www; Ø  Koszty obsługi prawnej; Ø  Koszty bankowe; Ø  Literatura fachowa, są kosztami uzyskania przychodu przy ustalaniu dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w kontekście art. 30ca. ust. 7 w związku z art. 9 ust. 2 u.p.d.o.f. Dalsze ponoszenie kosztów wskazanych we wniosku w przyszłości, powodować będzie takie same skutki prawnopodatkowe, o ile stan faktyczny nie ulegnie zmianie. Tym samym, stanowisko Pana w zakresie pytania 3 w tej części jest prawidłowe. Wątpliwości Pana budzi również kwestia uznania ww.  wydatków za  koszty prowadzonej bezpośrednio przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej. Wyjaśnić należy, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Przy ustalaniu wskaźnika nexus, trzeba pamiętać, aby istniał związek między: wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika. Wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien Pani również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-rozwojową związaną z danym prawem. Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych koszty poniesione faktycznie przez podatnika, uwzględniane pod literą „a” we wzorze na wyliczenie wskaźnika, przez który przemnażany jest dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągnięty w roku podatkowym, to koszty związane z prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalnością badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, a nie koszty działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 26e ww. ustawy, zawężone do tzw. kosztów kwalifikowanych. Wskaźnik nexus „(…) służy do określania tej części dochodu z kwalifikowanego IP, która podlega preferencyjnej 5% stawce podatkowej, powinien być liczony kumulatywnie na przestrzeni lat.” Dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu opodatkowaniu stawką 5%  zobowiązany jest Pan do wyliczenia dwóch podstawowych wartości: dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód. Przy określaniu tych kosztów ważne jest też zastosowanie właściwej proporcji, jeżeli w ramach działalności badawczo-rozwojowej wytwarzanych jest więcej kwalifikowanych praw IP oraz oprócz dochodów kwalifikowanych Pani uzyskuje także inne dochody z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, które nie mogą zostać opodatkowane w ramach ulgi IP Box. Może Pan wydatki poniesione na: Ø  Sprzęt elektroniczny i komputerowy; Ø  Usługi księgowe; Ø  Usługi telekomunikacyjne; Ø  Koszty transportu; Ø  Składki na ubezpieczenie społeczne; Ø  Koszt oprogramowania specjalistycznego; Ø  Koszt utrzymania adresu e-mail (hosting poczty elektronicznej i rejestracja adresu domenowego) – z wyłączeniem działań noszących znamiona reklamy i marketingu; Ø  Koszty strony www – z wyłączeniem działań noszących znamiona reklamy i marketingu; Ø  Koszty obsługi prawnej; Ø  Literatura fachowa, ująć we wskaźniku  Nexus, pod lit. a jako koszty bezpośrednio związane z prowadzoną działalnością badawczo – rozwojową, związaną z współtworzeniem, tworzeniem, ulepszeniem i rozwojem  praw własności intelektualnej. Tym samym, stanowisko Pana w zakresie pytania 3 w tej części jest prawidłowe. W treści wniosku wskazał Pan m.in., że: Ø  w ramach kosztu „Hosting WWW”: „Wnioskodawca publikował i zamierza nadal publikować informacje o produktach będących w trakcie rozwoju oraz o ich funkcjonalności na swoich stronach WWW, zanim te produkty zostały ukończone i zanim były one komercyjnie dostępne.” Ø  w ramach kosztu strony www: „oraz stanowi nośnik do realizacji celu hostingu”. Koszty ponoszone przez Pana a noszące znamiona reklamy/marketingu są wprawdzie związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem kwalifikowanego IP, jednakże w sposób pośredni (brak spełnienia wymogu bezpośredniości). Tym samym, wydatki poniesione przez Pana na reklamę/marketing nie mogą zostać ujęte pod lit. a wskaźnika nexus, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 updof. Tym samym, stanowisko Pana w zakresie pytania 3 w tej części jest nieprawidłowe. We wniosku wskazał Pan również, że w ramach umowy przenosi Pan na Zleceniodawcę całość autorskich praw majątkowych do tworzonych przez siebie programów komputerowych, za co często otrzymuje wynagrodzenie w walutach obcych, których faktyczna wymiana na PLN skutkuje powstawaniem różnic kursowych (zasadniczo ujemnych) oraz ponosi koszty bankowe związane z prowadzeniem rachunków bankowych zarówno w PLN jak i walutach obcych - co jest niezbędne do prowadzenia działalności gospodarczej. Zgodnie z art. 24c ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: różnice kursowe zwiększają odpowiednio przychody jako dodatnie różnice kursowe albo koszty uzyskania przychodów jako ujemne różnice kursowe w kwocie wynikającej z różnicy między wartościami określonymi w ust. 2 i 3. W myśl art. 24c ust. 2 ww. ustawy: Dodatnie różnice kursowe powstają, jeżeli wartość 1)  przychodu należnego wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest niższa od wartości tego przychodu w dniu jego otrzymania, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia; 2)  poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest wyższa od wartości tego kosztu w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia; 3)  otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu ich wpływu jest niższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu zapłaty lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni, z zastrzeżeniem pkt 4 i 5; 4)  kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego udzielenia jest niższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego zwrotu, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni; 5)  kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest wyższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni. Stosownie natomiast do art. 24c ust. 3 ww. ustawy: Ujemne różnice kursowe powstają, jeżeli wartość: 1)    przychodu należnego wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest wyższa od wartości tego przychodu w dniu jego otrzymania, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia; 2)    poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest niższa od wartości tego kosztu w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia; 3)    otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu ich wpływu jest wyższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu zapłaty lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni, z zastrzeżeniem pkt 4 i 5; 4)    kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego udzielenia jest wyższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego zwrotu, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni; 5)    kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest niższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni. W świetle cytowanych przepisów należy stwierdzić, że aby mogły powstać różnice kursowe, przeprowadzona transakcja musi spełniać łącznie dwie przesłanki: ·         przychód bądź koszt musi być wyrażony w walucie obcej, ·         zapłata musi nastąpić w walucie obcej. W myśl art. 24c ust. 4 ww. ustawy: Przy obliczaniu różnic kursowych, o których mowa w ust. 2 i 3, uwzględnia się kursy faktycznie zastosowane w przypadku sprzedaży lub kupna walut obcych oraz otrzymania należności lub zapłaty zobowiązań. W pozostałych przypadkach, a także gdy do otrzymanych należności lub zapłaty zobowiązań nie jest możliwe uwzględnienie faktycznie zastosowanego kursu waluty w danym dniu, stosuje się kurs średni ogłaszany przez Bank z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego ten dzień. Zgodnie z art. 24c ust. 6 updof: Przez średni kurs ogłaszany przez Bank, o którym mowa w ust. 2 i 3, rozumie się kurs z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu lub poniesienia kosztu. Z powyższych przepisów wynika, że u podatników prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą podatkowe różnice kursowe powstają m. in.: ·         w związku z działalnością gospodarczą, której skutkiem jest powstanie należnych przychodów bądź poniesienie kosztów – tzw. różnice kursowe transakcyjne (art. 24c ust. 2 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 pkt 1 i 2 ww. ustawy), ·         w przypadku wypływu własnych środków pieniężnych lub wartości pieniężnych – tzw. różnice kursowe od własnych środków pieniężnych (art. 24c ust. 2 pkt 3 i ust. 3 pkt 3 ww. ustawy). W Objaśnieniach podatkowych z 15 lipca 2019 r. wyjaśniono, że podatnik dla celów obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu opodatkowaniu stawką 5% zobowiązany jest do wyliczenia dwóch podstawowych wielkości: ·         dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz ·         wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód (ust. 103 objaśnień). Dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania. Do stosowania preferencji IP Box niezbędne będzie więc wyliczenie, jaka część dochodów z kwalifikowanego IP ma związek z pracami badawczo-rozwojowymi (akapit 104 objaśnień). Stosownie do powołanego art. 9 ust. 2 ww. ustawy: dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów. Różnice kursowe transakcyjne (dodatnie lub ujemne) powstają wówczas, kiedy wartość przychodu należnego wyrażonego w walucie obcej, albo kosztu zarachowanego wyrażonego w walucie obcej, po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest inna (niższa lub wyższa) od wartości tego przychodu (kosztu) w dniu jego faktycznego otrzymania (faktycznego poniesienia), przeliczonej na złote według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia. Różnice kursowe transakcyjne korygują (urealniają) wysokości wcześniej zarachowanego przychodu należnego (kosztu zarachowanego), z uwzględnieniem kursu waluty z dnia jego faktycznego uzyskania (poniesienia) bądź kursu średniego Narodowego Banku Polskiego z dnia poprzedzającego, w sytuacji gdy nie jest możliwe uwzględnienie kursu faktycznego. Jeżeli, zatem przychód za przeniesienie autorskich praw majątkowych podlega uwzględnieniu – zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w ramach dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, to jego korekta o różnice kursowe transakcyjne również powinna zostać ujęta w ramach dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Obliczając wysokość dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów. Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego przychodu. Co oznacza, że w przedstawionym stanie faktycznym zobowiązany jest ustalić dochód (stratę), o którym mowa w art. 30ca ust. 7 ww. ustawy, ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej z uwzględnieniem art. 24c ww. ustawy, tj. z uwzględnieniem, tzw. różnic kursowych transakcyjnych zwiększających odpowiednio koszty uzyskania przychodu jako ujemne różnice kursowe. Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą z kwalifikowanego IP (akapit 136 objaśnień). Jeżeli, przychód ze sprzedaży kwalifikowanego IP podlega uwzględnieniu – zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w ramach dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, to jego korekta o różnice kursowe transakcyjne również powinna zostać ujęta w ramach dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Zatem, ujemna różnica kursowa transakcyjna (powstała od przychodu z kwalifikowanego IP) - stanowi koszt pośrednio związany z przeniesieniem autorskich praw majątkowych i w ewidencji IP Box, powinna zostać wykazana jako koszt pośredni, który obniży dochód z kwalifikowanego IP.   Powyższe oznacza, że ujemne różnice kursowe transakcyjne nie są kosztem bezpośrednim, tj. nie powinien Pan ich ujmować dla celów obliczania wskaźnika nexus. Winien Pan natomiast ustalić dochód (stratę) o którym mowa w art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uzyskany ze sprzedaży  kwalifikowanego prawa własności intelektualnej z uwzględnieniem art. 24c cyt. ustawy, tj. z uwzględnieniem tzw. różnic kursowych transakcyjnych zwiększających odpowiednio koszty uzyskania przychodu jako ujemne różnice kursowe. Tym samym, stanowisko Pana w zakresie pytania 3 w tej części jest prawidłowe. Z treści wniosku wynika, że ponosi Pan również koszty bankowe. Z uwagi na treść art. 30ca ust. 5 updof, ww. koszty nie stanowią wydatków bezpośrednio związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, tym samym nie powinien ich Pan ujmować we wskaźniku nexus, o którym mowa w art. 30 ca ust. 4 updof. Tym samym, stanowisko Pana w zakresie pytania 3 w tej części jest prawidłowe. Ustalając dochód (stratę) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, różnice kursowe od własnych środków pieniężnych (art. 24c ust. 2 pkt 3 i ust. 3 pkt 3 cyt. ustawy), nie powinny zostać uwzględnione w przychodach i odpowiednio w kosztach z tego tytułu uwagi na to, iż ta kategoria różnic kursowych nie ma związku z  osiągniętym dochodem z tytułów określonych tym przepisem. Różnice kursowe powstałe od własnych środków pieniężnych winien Pan ująć odpowiednio po stronie przychodów lub kosztów prowadzonej działalności gospodarczej na ogólnych zasadach wynikających z przepisów ustawy o PIT. Zatem, różnice kursowe od własnych środków pieniężnych, nie powinny znaleźć się w ewidencji IP Box. Odnosząc się do kwestii możliwości dokonania korekt złożonych deklaracji w celu zastosowania obniżonej 5% stawki podatku do kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej uzyskanych przez Pana w latach 2019-2020, wskazać należy, że zagadnienia związane z korektą deklaracji regulują przepisy ustawy Ordynacja podatkowa. Zgodnie z treścią art. 81 § 1 ww. ustawy, jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację. Przy czym, zgodnie z art. 3 pkt 5 tej ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach rozumie się przez to również zeznania, wykazy, zestawienia, sprawozdania oraz informacje, do których składania obowiązani są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci. W myśl art. 81 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji. Korekta deklaracji ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy poprzednim jej sporządzeniu i może dotyczyć każdej jej pozycji – o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Skorygowanie deklaracji polega więc na ponownym – poprawnym już – wypełnieniu jej formularza z zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji. Przepisy ustawy Ordynacja podatkowa nie określają szczególnych terminów, w których przysługuje powyższe uprawnienie. Należy więc powiązać tę możliwość z zobowiązaniem podatkowym, którego deklaracja (zeznanie) dotyczy. Prawo do korekty deklaracji (zeznania) istnieje tak długo, jak długo istnieje zobowiązanie podatkowe, czyli 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku (art. 70 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa). Okoliczności skutkujące przerwaniem lub zawieszeniem biegu przedawnienia wymienione zostały w art. 70 i art. 70a ww. ustawy. Mając zatem na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności, uznać należy, że w sytuacji gdy w złożonych za lata 2019-2020 zeznaniach podatkowych nie zastosował Pan obniżonej 5% stawki podatku do kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, to przysługuje Panu prawo do złożenia korekty tych zeznań. Jest Pan bowiem również uprawniony do zastosowania  preferencyjnego opodatkowania według stawki 5% do sumy kwalifikowanych dochodów uzyskanych z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w latach 2019-2020. Możliwe jest zastosowanie przez Pana w 2021 r. stawki opodatkowania 5% od dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W przypadku utrzymania charakteru działalności w zakresie opisanym w opisie stanu faktycznego w przyszłości (w zakresie opisanych przychodów jak i kosztów) nadal będzie mógł się tak rozliczać (zakładając brak zmiany przepisów w zakresie IP-BOX) Stanowisko Pana w zakresie pytania nr 4 jest prawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy : ·         stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz ·         zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Wybór metody ustalenia odpowiedniej proporcji zależy od okoliczności faktycznych konkretnej sprawy. Pełna weryfikacja Pana stanowiska może być dokonana jedynie w toku ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej będącej poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której mają zastosowanie przepisy określone w art. 14h ustawy - Ordynacja podatkowa. Pytania przedstawione przez Pana we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pana wniosku (zapytań). Inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)    z zastosowaniem art. 119a; 2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”).   Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·    w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·    w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).