0114-KDIP2-2.4011.378.2021.2.AS

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w  sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w  podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 3 grudnia 2021 r. Wpłynął Pana wniosek z 2 grudnia 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatku (IP Box). Uzupełnił go Pan – w  odpowiedzi na wezwanie – pismem z 4 lutego 2022 r. (wpływ 4 lutego 2022 r.). Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od 1 lutego 2013 r. pod firmą (...). Działalność gospodarcza prowadzona jest w  oparciu o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Wykonywana przez Przedsiębiorcę działalność gospodarcza dotyczy (kodów PKD) 62.01.Z, 58.21.Z, 58.29.Z, 62.02.Z, 62.03.Z, 62.09.Z, 63.12.Z, 95.11.Z, 95.12.Z. Głównym przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy jest działalność związana z oprogramowaniem kod PKD 62.01.Z. W  ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca na podstawie zawartych umów z dwoma polskimi przedsiębiorcami prowadzącymi działalność w  Polsce wykonuje zlecenia związane z oprogramowaniem na rzecz swoich Kontrahentów. Zgodnie z zawartymi umowami prace te dotyczą: a.  prowadzenia zleconych projektów informatycznych w  zakresie produkcji oprogramowania komputerowego, b.  wykonywania zleconych prac analitycznych, projektowych i programistycznych, c.  rozwoju istniejących projektów programistycznych, d.  rozwijania aplikacji własnych, spełniających potrzeby biznesowe Kontrahenta, e.  tworzenia nowej funkcjonalności programów, nowych modułów, f.   wsparcia technicznego i merytorycznego użytkowników oprogramowania, w  produkcji którego Zleceniobiorca brał czynny udział, w  szczególności w  zakresie pomocy           technicznej, g.  przygotowywania i realizacji projektów informatycznych ustalonych ze Zleceniodawcą, h. dokumentowania zastosowanych rozwiązań. Wnioskodawca realizuje projekty programistyczne począwszy od etapu analizy potrzeb Kontrahenta, poprzez projektowanie, implementację, testy, wdrożenie oraz asystę przy uruchomieniach testowych i produkcyjnych. W  dalszych etapach świadczone są usługi wsparcia technicznego i modernizacji wdrożonych systemów. Zlecenia programistyczne realizowane przez Wnioskodawcę w  ramach prowadzonej działalności gospodarczej, nie są wykonywane pod kierownictwem oraz w  miejscu i czasie wyznaczonym przez Kontrahenta. Wnioskodawca ma możliwość wykonywania zleceń zdalnie, w  różnych miejscach oraz czasie, a także nie jest On związany sztywnymi godzinami pracy. Strony uzgodniły limit miesięcznych godzin zleconych w  ramach umowy z możliwością dodatkowych uzgodnień w  miarę zapotrzebowania. Wnioskodawca prowadzi ewidencję godzinową usług realizowanych na rzecz Zleceniodawców. Należy podkreślić, że w  związku z wykonywaną działalnością Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze za jakość i ewentualne wady świadczonych usług. Wnioskodawca realizuje projekty w  zakresie opracowywania nowych, ulepszonych lub zmienionych produktów, systemów, funkcjonalności oraz rozwiązań w  zakresie produktów programistycznych. Podczas realizacji zadań Wnioskodawca występuje jako samodzielny twórca oprogramowania. Oprogramowania opierają się na indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie algorytmu, czynność programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych. Działania te prowadzone są w  metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja, zakończenie. Z tytułu świadczonych usług Zleceniobiorcy przysługuje zgodnie z umową wynagrodzenie wyliczane jako iloczyn: a) ustalonej stawki godzinowej + należny podatek VAT oraz b) ilości godzin poświęconych w  danym miesiącu kalendarzowym na realizację usług, zgodnie z zestawieniem, które stanowi załącznik do wystawianej faktury. Zgodnie z jedną z umów Zleceniobiorcy przysługuje także prowizja w  wysokości 20% od sprzedanych przez Zleceniodawcę lub podmioty powiązane usług dostępu do aktualizacji i pomocy technicznej oraz rozszerzeń licencji oprogramowania. Prowizja wg. tej umowy wypłacana jest po każdym zakończonym półroczu kalendarzowym obowiązywania umowy (styczeń-czerwiec, lipiec-grudzień). Uzyskiwana prowizja stanowi na fakturze odrębną pozycję. W  przyszłości Wnioskodawca nie wyklucza wykonywania ww. zleceń na rzecz innych kontrahentów. Działalność Wnioskodawcy w  ok. 80% stanowi działalność polegającą na tworzeniu nowych produktów, ulepszonych lub zmienionych produktów, systemów, funkcjonalności oraz rozwiązań w  zakresie produktów programistycznych. Pozostałe 20% to prace dotyczące świadczenia usług informatycznych nie związanych z pracami badawczo-rozwojowymi np. Wsparcia technicznego i merytorycznego użytkowników oprogramowania. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, która skupiona jest na wytwarzaniu, rozwijaniu programów komputerowych, Wnioskodawca ponosi następujące wydatki w  celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów: 1.  Zakup sprzętu komputerowego (nie stanowiącego środka trwałego podlegającego amortyzacji, zakup do 10.000 zł). W  przyszłości Wnioskodawca przewiduje zakup sprzętu komputerowego, który będzie stanowił środek trwały, wówczas w  koszty będzie zaliczał odpisy amortyzacyjne; 2.  Zakup drukarki - niezbędnej do utrzymywania dokumentacji prowadzonej działalności (nie stanowiącej środka trwałego podlegającego amortyzacji, zakup do 10.000 zł); 3.  Koszty Internetu - niezbędne do łączenia się z serwerami wysyłającymi dane do programu przez Internet, dostępu do wiedzy i narzędzi programistycznych, komunikacji   elektronicznej i kontrolowania procesu tworzenia i modyfikowania/rozwijania oprogramowania oraz jego testowania; 4.  Koszty telekomunikacyjne - niezbędne do komunikowania się ze Zleceniodawcami; 5.  Koszty składek ubezpieczenia społecznego ZUS - koszt obowiązkowy prowadzonej działalności, zaliczany przez Wnioskodawcę jako koszt uzyskania przychodów; 6.  Koszty usług księgowych i doradczych - związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalność badawczo-rozwojową 7.  Koszt użytkowania samochodu - związane z użytkowaniem samochodu (np. paliwo, ubezpieczenie, serwis) oraz amortyzacja - samochód stanowi środek trwały i jest amortyzowany. W sytuacjach, gdy nie jest możliwe bezpośrednie przyporządkowanie kosztów uzyskania przychodów generowanych w  ramach całej działalności ustala się je w  takim stosunku, w  jakim pozostają przychody z tych źródeł w  ogólnej kwocie przychodów W wyniku prowadzonych prac powstają programy komputerowe - utwory na gruncie art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych będące utrwaleniem przejawu działalności twórczej o indywidualnym charakterze Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych programy komputerowe mogą być wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi na podstawie art. 8 powoływanej ustawy twórcy przysługują autorskie prawa do utworu jaki jest rezultatem jego działalności intelektualnej, jednocześnie w  świetle art. 17 ww ustawy, twórcy przysługuje wyłączne prawo do korzystania z utworu i rozporządzania nim na wszystkich polach eksploatacji oraz do wynagrodzenia za korzystanie z utworu. Przedmioty praw autorskich jakimi są programy komputerowe, podlegają ochronie na podstawie art 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi z dnia 15 lipca 2019 r. Ministerstwa Finansów dotyczącego preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP BOX: pojęcie „program komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko lecz szeroko, w  szczególności obejmując interfejs, gdy ten spełnia warunek interoperacyjności programu komputerowego z oprogramowaniem i sprzętem komputerowym, co musi być ustalone w  każdym przypadku oddzielnie na podstawie rzeczywistych ustaleń, a nie tylko formalnych postanowień, na przykład umownych. Wobec tego, mając na względzie szeroką definicję programu komputerowego Wnioskodawca twierdzi, że każdy ze wskazanych efektów prac stanowi utwór i jest objęty ochroną w  rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Zgodnie z art. 74 ust. 2 ww. ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych - ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w  tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie. Oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w  świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo- rozwojowych. Wnioskodawca samodzielnie, w  ramach prowadzonej bezpośrednio przez siebie działalności „polegającej na pracach programistycznych, prowadził prace rozwojowe, które obejmują nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w  tym w  zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń” (art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce). Wytworzenie/modyfikacja programu komputerowego następuje w  ramach prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalności o ww. wskazanych cechach. Stosownie do treści art. 5a ust. 38 ustawy o PIT przez działalność badawczo-rozwojową należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w  sposób systematyczny w  celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Wnioskodawca na chwilę obecną nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez inne podmioty, jak również praw autorskich innych podmiotów. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą bez zatrudnienia pracowników. Prowadzone prace badawczo- rozwojowe opierają się w  większości na pracy własnej Wnioskodawcy. Umowy zawarte pomiędzy Wnioskodawcą a Kontrahentami wskazują, że w  zakresie związanym z wytwarzaniem Oprogramowania przenoszone są prawa autorskie do nich w  zamian za wynagrodzenie. Wnioskodawca w  latach 2019 - 2021 przenosił, przenosi i będzie przenosił w  latach następnych na swoich Kontrahentów całość majątkowych praw autorskich do wytwarzanego przez siebie oprogramowania i otrzymywał, otrzymuje i będzie otrzymywał wynagrodzenie z tego tytułu, a zatem − w  ocenie Wnioskodawcy − osiągał, osiąga i będzie osiągał dochody z tytułu sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Wnioskodawca ma nieograniczony obowiązek podatkowy w  Polsce w  rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. 2020 poz. 1426 ze zm dalej zwana „ustawa o PIT”) i rozlicza się na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów, dochody są opodatkowane na zasadach ogólnych. Od 1 stycznia 2019 r. Wnioskodawca prowadzi na bieżąco odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów szczegółową Ewidencję, o której mowa w  art. 30cb ustawy o PIT. W  związku z tym, że przepisy nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji, sporządzana jest ona techniką komputerową w  postaci arkusza kalkulacyjnego, obejmującego comiesięczne zestawienie dokumentów. W odrębnej od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencji wyodrębnia się: każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej,przychody, koszty uzyskania przychodów i dochód (stratę) przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej,koszty, o których mowa w  art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przypadające na każde ww prawo w  sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu. Na koniec każdego okresu rozliczeniowego Wnioskodawca ustala dochód z każdego programu komputerowego W ewidencji wpisuje się też koszty, o których mowa w  art. 30ca ust. 4 w  zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT i uwzględnia je we wzorze w  celu ustalenia wysokości wskaźnika Nexus, a następnie oblicza podstawę opodatkowania preferencyjną stawką. Przepis art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT stanowi, że podatek od osiągniętego przez podatnika w  ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. Podatnik nie korzystał z prawa opodatkowania stawką 5% uzyskiwanych dochodów za lata 2019-2020. Po uzyskaniu indywidualnej interpretacji podatkowej w  sprawie, Podatnik ma zamiar skorzystać z tego prawa za lata 2019-2020 i lata następne. Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego Wnioskodawca w  ramach prowadzonych prac programistycznych nie prowadzi badań naukowych. Tworzenie i rozwijanie przez Wnioskodawcę oprogramowania stanowi przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze. W wyniku tworzenia/rozwijania programów komputerowych, tworzone są nowe kody, algorytmy w  językach programowania i powstaje nowe prawo własności intelektualnej. Właścicielem rozwijanego i modyfikowanego oprogramowania jest Zleceniodawca, a Wnioskodawca dokonuje jedynie jego rozwinięcia i modyfikacji. z chwilą przekazania wytworzonego oprogramowania Kontrahentowi Wnioskodawca przekazuje na jego rzecz majątkowe prawa autorskie do tego oprogramowania. Wnioskodawcy nie będą przysługiwały (także pochodzące z licencji) prawa do programu, do którego prawa autorskie już przeniesiono, nawet w  przypadku jego dalszego rozwijania. Będą mu, do momentu przeniesienia na rzecz Zleceniodawców, przysługiwały autorskie prawa majątkowe do składowych, które to części mają na celu rozwinięcie danego oprogramowania. W  związku z tym Wnioskodawca nie jest użytkownikiem prawa na podstawie licencji wyłącznej, a także niewyłącznej. Rozwijanie i modyfikowanie oprogramowania, często tego, które sam stworzył, powoduje powstanie składowych programu komputerowego, który staje się osobnym utworem. Wnioskodawca nie będzie więc właścicielem oprogramowania rozwiniętego, ale czasowo właścicielem składowych oprogramowania, które powoduje finalnie rozwinięcie owego oprogramowania ulepszanego. Nowe oprogramowanie, które powoduje ulepszanie starego to nowe funkcjonalności, które są osobnym oprogramowaniem. Wnioskodawca nie był/jest użytkownikiem prawa na podstawie licencji wyłącznej, a także niewyłącznej. Właścicielem rozwijanego i modyfikowanego oprogramowania jest Zleceniodawca, a Wnioskodawca dokonuje jedynie jego rozwinięcia i modyfikacji. Z chwilą przekazania wytworzonego oprogramowania Kontrahentowi Wnioskodawca przekazuje na jego rzecz wszelkie prawa autorskie do tego oprogramowania. Wnioskodawcy nie będą przysługiwały (także pochodzące z licencji) prawa do programu, do którego prawa autorskie już przeniesiono, nawet w  przypadku jego dalszego rozwijania. W wyniku rozwinięcia oprogramowania/jego części, tworzone są/będą tworzone nowe kody, algorytmy w  językach programowania i powstaje nowe prawo własności intelektualnej. W przypadku rozwijania i modyfikowania oprogramowania powstają nowe, odrębne od tego oprogramowania, utwory w  postaci oprogramowania podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tj. nowe prawo własności intelektualnej). Nowe funkcjonalności, powstałe w  wyniku rozwijania i modyfikowania oprogramowania, to osobny przedmiot obrotu, który podlega również ochronie na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Stworzone przez Wnioskodawcę części oprogramowania m.in. polegające na rozwijaniu i modyfikowaniu programu stanowią odrębne programy komputerowe podlegające ochronie z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wprawdzie brak jest legalnej definicji programu komputerowego, jednak orzecznictwo i doktryna w  tej kwestii są zgodne: „Przedmiotem ochrony prawa autorskiego mogą być poszczególne elementy lub nawet krótkie fragmenty (urywki) programu, jeśli tylko one same spełniać będą wymogi podane w  art. 1 ust. 1 ustawy o PAIPP, tj. elementy programu jako takiego, a więc instrukcje działania dla komputera lub ich zestawy” (wyr. TS z 22.12.2010 r., C-393/09, Bezpećnostni softwarova asociace,ECLI:EU:C:2010:816). Wnioskodawca przenosi całość majątkowych autorskich praw do tego oprogramowania, otrzymując w  zamian wynagrodzenie za jego sprzedaż. Dochodem Wnioskodawcy z wytworzonego/rozwijanego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej są dochody osiągnięte przez Wnioskodawcę z tytułu ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Wnioskodawca od początku prowadzi na bieżąco odrębną od podatkowej ewidencję, która wyodrębnia każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz pozwala na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz wyodrębnienie kosztów, o których mowa w  art. 30ca ust. 4, przypadających na każde prawo własności intelektualnej w  sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu. Zakup sprzętu komputerowego: komputer wraz z peryferiami − służy bezpośrednio do wytwarzania oprogramowania,serwer plików − służy do zabezpieczania, archiwizowania danych i projektów,urządzenia sieciowe − służą do budowy sieci i łączenia się do sieci internetowej oraz do sieci wewnętrznych klientów końcowych,telefon − służy do komunikacji z użytkownikami i klientami, testowanie i uruchamianie aplikacji,czytniki kodów kreskowych/rfid − używane do testowania modułów współpracujących z nimi, są to koszty stałe które są konieczne do prowadzenia działalności gospodarczej jako programista. Tworzenie kodu zdecydowanie wymaga sprawnego i nowoczesnego sprzętu elektronicznego, który wspomaga wykonywaną pracę oraz uwydatnia jej efekty. Przedmioty te są ściśle związane z zawodem wykonywanym przez Wnioskodawcę i są niezbędne do prowadzenia działalności związanej z tworzeniem programu. Wnioskodawca podkreśla, iż w  przyszłości z pewnością poniesie kolejne wydatki w  tym zakresie, takie jak zakup części komputerowych, np. obudowy, karty graficznej, dysku, płyty głównej, pamięci ram, zasilacza, procesora, karty sieciowej. ze względu na specyfikę prowadzonej działalności nie jest jednak możliwe konkretne wskazanie zamkniętego katalogu kosztów przyszłych. Koszty w  przyszłości będą ponoszone w  miarę potrzeby i celowości ich poniesienia. Pod pojęciem kosztów telekomunikacyjnych Wnioskodawca rozumie, abonament telefoniczny i koszt opłaty za internet. Telefon umożliwia konsultację i szybki kontakt z kontrahentami, natomiast internet zapewnia Wnioskodawcy szybkie i stabilne łącze, które to jest nieodzowne w  pracy programisty (tworzenie kodu, algorytmów), pozwala na testowanie tworzonego oprogramowania. Ponadto Wnioskodawca ma dostęp do wszelakich źródeł wiedzy, np. dokumentacji, publikacji, materiałów do pracy. Oprogramowanie zarówno w  procesie jego produkcji, jak i dalszego funkcjonowania wykorzystuje dostęp do sieci. Jego wytworzenie, testowanie i dalsze wykorzystywanie nie byłoby możliwe bez szybkiego internetu. Składki ubezpieczenia społecznego ZUS nie są zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, są odlicza od dochodu na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Usługi księgowe biura rachunkowego to koszt poniesiony przez Wnioskodawcę na księgowość pozwala na wyszczególnienie koniecznej ewidencji na potrzeby skorzystania z preferencyjnej 5% stawki podatkowej (Ulga IP Box). Koszt ten jest nieodzowny. Wnioskodawca nie zna się na księgowości, a dzięki prowadzeniu księgowości przez specjalistów ma pewność, że jest to zrobione profesjonalnie. Natomiast koszt poniesiony na usługi doradcze dotyczy możliwości skorzystania z Ulgi IP Box (zasięgnięcie porady prawnej), jak i samego złożenia wniosku o interpretację. W  tym kontekście Wnioskodawca będzie miał możliwość otrzymania odpowiedzi, czy jego działalność gospodarcza kwalifikuje go do zastosowania preferencyjnej 5% stawki podatkowej (Ulga IP Box). Wnioskodawca oświadcza, że wydatki na usługi doradcze nie obejmują opłaty za wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Obecnie Wnioskodawca nie ma samochodu w  leasingu, jest to sprawa przyszłego wydatku. Wnioskodawca ma zamiar w  najbliższej przyszłości zawrzeć umowę leasingu operacyjnego na samochód spełniającą warunki określone w  art. 23b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Użytkowany samochód stanowi środek trwały i jest amortyzowany. Koszt użytkowania tego samochodu jak: paliwo, serwis, naprawy są zaliczane do kosztów działalności zgodnie z obowiązującymi przepisami. Wnioskodawca przyporządkowuje wydatki na samochód do przychodów ze zbycia oprogramowania według proporcji ustalonej jako stosunek przychodów ze zbycia oprogramowania do przychodów ogółem z prowadzonej działalności gospodarczej w  danym okresie. Wskazane przez Wnioskodawcę we wniosku ORD-IN wydatki są/będą związane wyłącznie z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością programistyczną. Jak Wnioskodawca pisał już we wniosku jego działalność w  ok. 80% stanowi działalność polegającą na tworzeniu nowych produktów, ulepszonych lub zmienionych produktów, systemów, funkcjonalności oraz rozwiązań w  zakresie produktów programistycznych. Pozostałe 20% to prace dotyczące świadczenia usług informatycznych nie związanych z pracami badawczo-rozwojowymi np. wsparcia technicznego i merytorycznego użytkowników oprogramowania. Ponoszone wydatki są przypisywane do poszczególnego źródła. Jeżeli jednak właściwe przypisanie określonej kategorii kosztów do danego źródła przychodów nie jest możliwe, czyli dany wydatek dotyczy wielu źródeł i nie ma możliwości zastosowania właściwej metodyki jego przypisania do danego źródła, tj. takiej, która będzie odzwierciedlać adekwatne „powiązanie” odpowiedniej części danego kosztu z przychodami z danego źródła, wówczas Wnioskodawca stosuje przychodowy klucz podziału kosztów pośrednich, o którym mowa w  art. 22 ust. 3 ustawy o PIT, do poszczególnych rodzajów przychodów. W przypadku braku możliwości alokowania konkretnego kosztu poniesionego przez Wnioskodawcę w  ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia oprogramowania, Wnioskodawca przyporządkowuje wydatki do przychodów ze zbycia oprogramowania według proporcji ustalonej jako stosunek przychodów ze zbycia oprogramowania do przychodów ogółem z prowadzonej działalności gospodarczej w  danym okresie. Wnioskodawca oświadcza, że opisane we wniosku oraz uzupełnieniu (na skutek wezwania) informacje/dane/warunki będą obowiązywać również w  przyszłości, jednakże tak jak Wnioskodawca pisał we wcześniejszej odpowiedzi, nie wyklucza zawarcia współpracy z innymi Kontrahentami. Pytania: Czy podejmowana bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalność polegająca na tworzeniu programów komputerowych stanowi działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 30ca ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, w rozumieniu art. 5a pkt 38 ww. ustawy?Czy odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego przez Wnioskodawcę w  ramach wykonywanych zleceń programistycznych stanowi sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w  rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT, a tym samym Wnioskodawca osiąga kwalifikowany dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej?Czy prawidłowe jest proporcjonalne wyliczanie kosztów pośrednich tj. ustalanie ich w  takim stosunku, w  jakim pozostają przychody z tych źródeł w  ogólnej kwocie przychodów?Czy ustalając wskaźnik Nexus, Wnioskodawca będzie miał prawo do uwzględniania kosztów, opisanych w  niniejszym wniosku, poniesionych na zakup sprzętu komputerowego - laptopa, drukarki, kosztów Internetu, kosztów telekomunikacyjnych, kosztów składek ubezpieczenia społecznego ZUS i kosztów usług księgowych i doradczych, kosztów użytkowania i amortyzacji samochodu?Czy w  przedstawionym powyżej stanie faktycznym oraz stanowiskach Wnioskodawcy do zadanych pytań możliwe jest zastosowanie stawki opodatkowania 5% do osiąganych dochodów z praw własności intelektualnej, wyliczonych zgodnie z art. 30ca ustawy o PIT? Pana stanowisko w  sprawie Ad. 1 Prace wykonywane przez Wnioskodawcę, polegające na tworzeniu, rozwoju i ulepszaniu programów komputerowych, spełniają ustawową definicję działalności badawczo- rozwojowej. Stosownie do treści art. 5a ust. 38 ustawy o PIT przez działalność badawczo-rozwojową należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w  sposób systematyczny w  celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Ustawodawca definiując w  art. 5a ust. 39 ustawy o PIT termin badania naukowe oraz definiując pojęcie prace rozwojowe odwołuje się wprost do definicji zawartych w  ustawie z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 478 z późn. zm.). Wnioskodawca samodzielnie, w  ramach prowadzonej bezpośrednio przez siebie działalności prowadzi prace rozwojowe, które obejmują nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w  tym w  zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń (art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce). Należy przy tym podkreślić, iż opisane w  stanie faktycznym podejmowane prace zmierzające do stworzenia lub rozwoju Oprogramowania nie mają charakteru prac rutynowych, a zadania i problemy przed którymi stawiany jest Wnioskodawca wymagają zawsze indywidualnego podejścia i praktycznego zastosowania posiadanej wiedzy i umiejętności. W  wyniku rozwinięcia oprogramowania, tworzone są nowe kody, algorytmy w  językach programowania i powstaje nowe prawo własności intelektualnej tj. program komputerowy który podlega ochronie prawnej zgodnie z art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Ad. 2 Zdaniem Wnioskodawcy, Prawa IP BOX wskazane w  niniejszym wniosku, przez które należy rozumieć autorskie prawa do programów komputerowych, zarówno tworzonych od podstaw jak również rozwijanych przez Wnioskodawcę a także ulepszanych spełniają definicję kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa w  art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT. Za takie ustawodawca w  art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT traktuje m.in. autorskie prawo do programu komputerowego. Warunkiem jest jego ochrona prawna na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest RP, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest UE, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w  ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. W  przedmiotowym wniosku, Wnioskodawca wskazał, że przejaw jego działań prowadzonych w  ramach działalności gospodarczej stanowi działalność badawczo-rozwojową w  rozumieniu art. 5a ust 38 ustawy o PIT. Przedsiębiorca w  ramach działalności m.in. "tworzy" i "rozwija" oprogramowanie, co jego zdaniem spełnia definicję prac rozwojowych zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Prawa autorskie realizowane przez Wnioskodawcę, są autorskimi programami komputerowymi, podlegającymi osobnej ochronie, o której mowa w  art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi MF do IP BOX (pkt. 80), program komputerowy to w  szczególności zestaw instrukcji przeznaczonych do wykonywania bezpośrednio lub pośrednio w  komputerze czynności w  celu osiągnięcia określonego rezultatu. Stwierdzono ponadto, że pojęcie to należy traktować szeroko. Wnioskodawca w  takim przypadku wytwarza lub rozwija program komputerowy. Wytworzenie lub modyfikacja programu komputerowego następuje w  ramach prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalności o wskazanych cechach. Wobec zaznaczenia w  opisie sprawy, że „utwory tworzone i modyfikowane przez Wnioskodawcę są chronione przez art. 74 ust. 1 i 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych” należy rozumieć, że stanowią one odrębne programy komputerowe podlegające ochronie na podstawie powyższego przepisu. Ad. 3 Ustalenie prawidłowej wartości dochodów z kwalifikowanego IP jest warunkiem właściwego wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP, dlatego w  celu ustalenia prawidłowej wartości podstawy opodatkowania niezbędne jest określenie wysokości kosztów uzyskania przychodów zarówno o charakterze bezpośrednim, jak i pośrednim. Sposób przypisywania kosztów pośrednich wynika w  sposób pośredni z art. 22 ust. 3 Ustawy o PIT, zgodnie z którym jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła, koszty te ustala się w  takim stosunku, w  jakim pozostają przychody z tych źródeł w  ogólnej kwocie przychodów. Mimo, że przywołany przepis odnosi się do przychodów, z których dochód podlega opodatkowaniu oraz przychodów z innych źródeł, nic nie stoi na przeszkodzie, aby posiłkować się nim przy obliczaniu stosunku kosztów dotyczących przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa wartości intelektualnej oraz pozostałych przychodów. Powyższe potwierdza akapit 136 Objaśnień podatkowych z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP Box. „Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w  sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego przychodu. Zatem dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w  roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą z kwalifikowanego IP”. Wyłączenie zatem kosztów pośrednich dla kwalifikowanego IP z kalkulacji klucza nie byłoby zgodne z przepisami prawa podatkowego, a w  efekcie klucz zostałby ustalony w  nieprawidłowej wysokości. Ad. 4 Wnioskodawca jest osobą fizyczną, która prowadzi działalność gospodarczą polegającą na tworzeniu i rozwoju programów komputerowych na zlecenie. Wnioskodawca przenosi prawa autorskie do programów wytworzonych na Zleceniodawców za wynagrodzeniem, które jest zliczone jako składowa usługi. Zdaniem Wnioskodawcy będzie on miał możliwość zaliczyć wszystkie wskazane koszty do wskaźnika Nexus obliczając go osobno na każde stworzone, rozwinięte czy ulepszone prawo własności intelektualnej do programu komputerowego. Ustawodawca w  art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, wskazuje, ze podatnik chcący skorzystać z preferencyjnej stawki podatkowej, zobowiązany jest obliczyć tzw. Wskaźnik Nexus. Jedną ze składowych mających zastosowanie w  przedmiotowym wskaźników, są koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, zastrzeżono przy tym, że nie wszystkie koszty uznać można za kwalifikowane. Nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej wartość odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami. Koszty wykazane we wniosku to koszty bezpośrednie, a więc takie, których wartość powinna zostać zaliczona przy obliczaniu wskaźnika Nexus. Sposób „przenoszenia" autorskich praw do programów komputerowych każdorazowo spełnia warunki przewidziane w  przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w  szczególności następuje z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 powołanej ustawy. Wnioskodawca ponosi koszty, które mogą być uznane za bezpośrednie bowiem są związane bezpośrednio z tworzeniem i rozwojem oprogramowania. Wnioskodawca prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję pozwalającą na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz wyodrębnienie kosztów, o których mowa w  art. 30ca ust. 4, przypadających na ww. prawo w  sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu. Wszystkie wskazane wydatki/koszty zostały faktycznie poniesione przez Wnioskodawcę na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej. Wobec czego Wnioskodawca jest w  stanie ustalić wskaźnik Nexus dla tworzonych IP. Zdaniem Wnioskodawcy będzie on miał prawo do uwzględniania kosztów, opisanych w  niniejszym wniosku, poniesionych na zakup sprzętu komputerowego - laptopa, drukarkę, koszty Internetu, koszty telekomunikacyjne, koszty składek ubezpieczenia społecznego ZUS i koszty usług księgowych i doradczych, koszty użytkowania samochodu i amortyzacji samochodu.  Ad. 5 Odnosząc powyższe przepisy podatkowe do przedstawionego opisu sprawy, należy wskazać, że: a) Wnioskodawca tworzy i rozwija oprogramowanie komputerowe w  ramach indywidualnej działalności gospodarczej, b) Wnioskodawca wykonuje ww. czynności w  ramach prowadzonej bezpośrednio przez niego działalności badawczo-rozwojowej spełniającej definicje wskazane                       w  ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, c)  Wytwarzane i rozwijane przez Wnioskodawcę oprogramowania lub ich części (kody źródłowe) i nowe funkcjonalności stanowią odrębne programy komputerowe                     podlegające ochronie prawnej z art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, d) Wnioskodawca przenosi na swoich Kontrahentów autorskie prawa majątkowe do stworzonych i modyfikowanych/ ulepszanych utworów, e) Wnioskodawca otrzymuje od swoich Kontrahentów wynagrodzenie za wykonane zadania i w  kwotę tego wynagrodzenia jest wkalkulowane wynagrodzenie                            za przeniesienie majątkowych praw autorskich, f)  Wnioskodawca prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję pozwalającą na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów                 i dochodu (straty) przypadających na kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Zdaniem Wnioskodawcy dochód osiągany z Praw IP BOX wskazanych we wniosku tj. dochód z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do "Praw IP BOX" będzie mógł podlegać opodatkowaniu preferencyjną stawką 5%. Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Powziął Pan wątpliwość, czy prowadzona przez Pana działalność gospodarcza polegająca na tworzeniu i rozwijaniu programów komputerowych stanowi działalność badawczo-rozwojową. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w  art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w  art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którą: przez działalność badawczo-rozwojową należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w  sposób systematyczny w  celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy: ilekroć w  ustawie jest mowa o badaniach naukowych – oznacza to: badania podstawowe w  rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2021 r. poz. 478 i 619 ze zm.), badania aplikacyjne w  rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Z kolei w  definicji prac rozwojowych zawartej w  art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że: oznaczają one prace rozwojowe w  rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2021 r. poz. 478 ze zm.): Badania naukowe są działalnością obejmującą: 1.    badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; 2.    badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń. Stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy: Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w  tym w  zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.   Z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii i działalności gospodarczej oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszania istniejących produktów/usług oraz procesów i technologii produkcji. W celu stwierdzenia, czy prowadzi Pan działalność badawczo-rozwojową, należy przeprowadzić analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika, które spełniają definicję wskazane w  art. 5a pkt 38-40 ww. ustawy). Z ustawowej definicji zawartej w  regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w  kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w  jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W  doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w  minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w  praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w  znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika. Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w  sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w  sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W  związku z tym, że w  definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w  sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w  sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w  jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w  omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w  sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w  sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. to oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w  tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w  przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w  sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W  konsekwencji − głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w  ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy  do  nowych zastosowań. Lokalizacja i  identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w  tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu. Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w  ramach bieżących albo przyszłych projektów. Kluczowe jest zawarte w  definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.: badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy. Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w  celu wyeliminowania z zakresu ulgi na działalność badawczo-rozwojową tych przejawów aktywności podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą stanowić prac rozwojowych. Z przedstawionego opisu sprawy wynika m.in., że Pana działalność w  zakresie tworzenia i rozwijania programów komputerowych jest działalnością twórczą. Działalność ta obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w  tym w  zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Działalność prowadzona jest przez Pana w  sposób ciągły i systematyczny, a jej efektem jest tworzenie oprogramowania dopasowanego do indywidualnych potrzeb klientów. Powyższe działania zmierzają do zwiększenia oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Każdy ze wskazanych efektów prac stanowi utwór i jest objęty ochroną w  rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przedstawione we wniosku Pana działania spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej w  rozumieniu art. 5a pkt 38 updof, gdyż: a)    są podejmowane w  sposób systematyczny, b)    mają charakter twórczy, c)    obejmują prace rozwojowe oraz d)    podejmowane są w  celu zwiększania zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji, podejmowana bezpośrednio przez Pana działalność polegająca na tworzeniu i rozwijaniu przez Pana programów komputerowych stanowi działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w  art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w rozumieniu art. 5a pkt 38-40 ww. ustawy. Tym samym, Pana stanowisko w  zakresie pytania nr 1 należało uznać za prawidłowe. Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w  podatku dochodowym. Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, ze zm.): Podatek od osiągniętego przez podatnika w  ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. Pojęcie „kwalifikowane prawo własności intelektualnej” zostało wyjaśnione w  art. 30ca ust. 2 ustawy  o podatku dochodowym od osób fizycznych. W  myśl tego przepisu: Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są: 1) patent, 2) prawo ochronne na wzór użytkowy, 3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, 4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego, 5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin, 6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu, 7) wyłączne prawo, o którym mowa w  ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213), 8) autorskie prawo do programu komputerowego – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w  ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. Według art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w  roku podatkowym. Dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w  takim zakresie, w  jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w  efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w  sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w  celu jego uzyskania. Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 omawianej ustawy: Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w  roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru: (a + b) * 1,3 a + b + c + d w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na: a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w  lit. d, od podmiotu niepowiązanego w  rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3, c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w  lit. d, od podmiotu powiązanego w  rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4, d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. W myśl art. 30ca ust. 5 ww. ustawy: Do kosztów, o których mowa w  ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w  szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami. Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy: Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w  zakresie, w  jakim został osiągnięty: 1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; 2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; 3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w  cenie sprzedaży produktu lub usługi; 4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w  postępowaniu spornym, w  tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu. Podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w  sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w  tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w  wyniku przeprowadzenia tych prac. Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani: 1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w  prowadzonych księgach rachunkowych; 2) prowadzić księgi rachunkowe w  sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej; 3) wyodrębnić koszty, o których mowa w  art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w  sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu; 4) dokonywać zapisów w  prowadzonych księgach rachunkowych w  sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w  przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w  prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w  pkt 2 i 3; 5) dokonywać zapisów w  prowadzonych księgach rachunkowych w  sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w  odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w  przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w  produkcie lub usłudze albo w  produktach lub usługach, a w  prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w  pkt 2-4. Stosownie do art. 30cb ust. 2 ww. ustawy: Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w  ust. 1, w  odrębnej ewidencji. W myśl art. 30cb ust. 3 omawianej ustawy: W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w  ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c. Przepisy wprowadzają korzystne rozwiązania podatkowe dla przedsiębiorców, którzy uzyskują dochody z komercjalizacji wytworzonych lub rozwiniętych przez nich praw własności intelektualnej, tzw. Innovation Box. W ramach tych rozwiązań podatnik może opodatkować preferencyjną 5% stawką podatkową swoje dochody z praw własności intelektualnej. Warunkiem jest, aby: •   podatnik był właścicielem, współwłaścicielem, użytkownikiem tych praw lub posiadał prawa do korzystania z nich na podstawie umowy licencyjnej i •   prawa te były chronione na podstawie obowiązującego prawa krajowego lub międzynarodowego przez m.in. patent, dodatkowe prawo ochronne na wzór użytkowy czy            prawo z rejestracji wzoru przemysłowego. Prawa takie są zwane „kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej”. Podatnik może również skorzystać z ulgi Innovation Box jeśli zakupi kwalifikowane prawa własności intelektualnej, o których mowa powyżej, a następnie poniesie koszty związane z rozwojem lub ulepszeniem nabytego prawa. Do ulgi Innovation Box kwalifikuje się: •   dochód uzyskany z tytułu należności/opłat licencyjnych lub innych należności związanych z wykorzystywaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, •   dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jak również, •   dochód z tego aktywa uwzględniony w  cenie sprzedaży produktu lub usługi określany na zasadzie ceny rynkowej. Warunkiem koniecznym dla skorzystania z omawianej preferencji jest prowadzenie przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Poziom dochodu kwalifikowanego do zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania jest wyliczany przy zastosowania formuły (wzoru) określonego w  art. 30ca ust. 4 ustawy. Stosowanie ulgi jest prawem, a nie obowiązkiem podatnika. z korzystaniem z ulgi wiążą się jednak, szczególne  obowiązki po stronie podatników – w  szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji, która pozwala na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych. Podatnicy nie prowadzący ksiąg rachunkowych mogą spełnić wymóg dotyczący takiej ewidencji przez sporządzanie kumulatywnego, comiesięcznego zestawienia dokumentów potwierdzających poniesione wydatki dotyczące projektu kwalifikowanego IP. Zestawienie to powinno obejmować wydatki od początku działalności badawczo-rozwojowej prowadzącej do wytworzenia kwalifikowanego IP do końca danego miesiąca kalendarzowego. Zestawienie to powinno być sporządzane przez narastające ujęcie wydatków dotyczących poszczególnych zadań. Należy je sporządzać na podstawie zestawienia dokumentów, które potwierdzają poniesione wydatki. Oprogramowanie definiowane jako ogół informacji w  postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 ze zm.). Oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w  świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych. Art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych brzmi: Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w  zeznaniu za rok podatkowy, w  którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę). Oznacza to, że IP Box, jest preferencją podatkową, z której można skorzystać po zakończeniu roku podatkowego w  zeznaniu rocznym. Odnosząc powyższe przepisy podatkowe do opisu sprawy: 1) tworzy Pan i rozwija oprogramowanie komputerowe w  ramach indywidualnej działalności gospodarczej; 2) tworzy Pan i rozwija oprogramowanie w  ramach prowadzonej bezpośrednio przez siebie działalności badawczo-rozwojowej, spełniającej definicję wskazaną w  ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych; 3) wytwarzane przez Pana oprogramowanie stanowi utwór w  rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych i podlega ochronie na podstawie art. 74 tej                ustawy; 4) stworzone/rozwinięte przez Pana oprogramowania stanowią odrębne programy komputerowe podlegające ochronie z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach                  pokrewnych; 5) dokonuje Pan odpłatnego przeniesienia autorskich praw majątkowych do wytworzonego oprogramowania w  zamian za stosowne wynagrodzenie, a otrzymywane przez          Pana należności będą przychodem z tytułu sprzedaży majątkowych praw autorskich do programu komputerowego; 6) prowadzi Pan od 1 stycznia 2019 r. „od początku i na bieżąco” odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów szczegółową ewidencję, o której mowa w  art. 30cb      ustawy o PIT. Dochód z tytułu przeniesienia praw do opisanego przez Pana oprogramowania, które stanowi utwór prawnie chroniony i zostało wytworzone/rozwinięte w  ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, kwalifikuje się do dochodów z kwalifikowanego IP. to oznacza, że może Pan skorzystać z preferencyjnego opodatkowania dochodów z tego tytułu według stawki 5%. Odpłatne przeniesienie przez Pana prawa autorskiego do programu komputerowego w  ramach wykonywanych zleceń programistycznych stanowi zatem sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w  rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT, a tym samym osiąga Pan kwalifikowany dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o którym mowa w  art. 30ca ustawy o PIT. Tym samym może Pan zastosować stawkę opodatkowania 5% do dochodu osiągniętego w  2019 r. z kwalifikowanych praw własności intelektualnej oraz w  latach następnych – jeśli Pana sytuacja i obowiązujące prawo nie zmienią się. Zatem, Pana stanowisko w  zakresie pytania nr 2 i nr 5 należało uznać za prawidłowe. Wątpliwości Pana budzi również kwestia proporcjonalnego wyliczenia kosztów pośrednich i  możliwości uwzględnienia wskazanych w  opisie sprawy kosztów przy obliczaniu wskaźnika nexus, tj.: zakup sprzętu komputerowego − laptopa, drukarki, kosztów Internetu, kosztów telekomunikacyjnych, kosztów składek ubezpieczenia społecznego ZUS,kosztów usług księgowych i doradczych, kosztów użytkowania i amortyzacji samochodu. Istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem i rozwinięciem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między: Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika. Wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W  związku z tym podatnik powinien również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-rozwojową związaną z danywydatkami poniesionymi przez podatnika w  związku z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika. Wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym podatnik powinien również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-rozwojową związaną z danym prawem.  Istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W przypadku składników majątku, które stanowią lub będą stanowiły podlegające amortyzacji środki trwałe (lub wartości niematerialne i prawne) − koszty zakupu takich środków trwałych (wartości niematerialnych i prawnych) podlegających amortyzacji podatkowej oraz mających związek z wytworzeniem kwalifikowanego IP, mogą zostać uwzględnione we wskaźniku nexus − jednakże uwzględnić można jedynie odpisy amortyzacyjne dokonane w  roku podatkowym, w  którym będzie Pan korzystał z preferencyjnej stawki podatkowej. Jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki związane z wytworzeniem w  ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z powołanym wcześniej art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych koszty poniesione faktycznie przez podatnika, uwzględniane pod literą „a” we wzorze na wyliczenie wskaźnika, przez który przemnażany jest dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągnięty w  roku podatkowym, to koszty związane z prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalnością badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, a nie koszty działalności badawczo-rozwojowej w  rozumieniu art. 26e ww. ustawy, zawężone do tzw. kosztów kwalifikowanych. Jak wskazuje Minister Finansów w  Objaśnieniach z 15 lipca 2019 r., zgodnie z akapitem 39 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5 koszty kwalifikowane winny być uwzględniane we wskaźniku niezależnie od metody ich ujmowania w  kosztach podatkowych, zgodnie z ogólnymi zasadami podatkowymi. Dlatego też koszty dla celów kalkulacji wskaźnika należy rozumieć szerzej (funkcjonalnie w  kontekście ww. Raportu OECD), niż w  odniesieniu do ustalania kosztów uzyskania przychodów na gruncie pozostałych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Należy także wspomnieć, że wskaźnik Nexus „(…) służy do określania tej części dochodu z kwalifikowanego IP, która podlega preferencyjnej 5% stawce podatkowej, powinien być liczony kumulatywnie na przestrzeni lat. Oprócz właściwych przepisów o IP BOX, potwierdzają to wytyczne przedstawione przez OECD w  Raporcie BEPS Działanie nr 5 (akapit 45 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5)”. Wobec powyższego wysokość dochodu z kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn: dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w  roku podatkowym iwskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w  art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch podstawowych wartości: dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w  roku podatkowym oraz wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód. Jeżeli zatem poniósł Pan rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się jako koszty prowadzonej przez Pana działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki związane z wytworzeniem w  ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za koszty faktyczne poniesione przez Pana na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym kosztami przy obliczeniu wskaźnika nexus są/będą wydatki ponoszone przez Pana w  ramach prowadzonej działalności gospodarczej na: zakup sprzętu komputerowego − laptopa, drukarki, kosztów Internetu, kosztów telekomunikacyjnych, kosztów składek ubezpieczenia społecznego ZUS,kosztów usług księgowych i doradczych, kosztów użytkowania i amortyzacji samochodu, ponieważ – jak wynika z treści wniosku− są to wydatki poniesione w  związku z wytworzeniem kwalifikowanego prawa IP, czyli istnieje związek tych wydatków z kwalifikowanym prawem IP oraz z uzyskanym dochodem z tego prawa. Może Pan tym samym ww. koszty uwzględniać przy ustalaniu wskaźnika/wskaźników nexus (art. 30ca ust. 4 lit. a ustawy). Tym samym, Pana stanowisko w  zakresie pytania nr 4 należało uznać za prawidłowe. Należy zauważyć, że przy określaniu tych kosztów ważne jest też zastosowanie właściwej proporcji, jeżeli w  ramach działalności badawczo-rozwojowej wytwarzanych jest więcej kwalifikowanych praw IP oraz oprócz dochodów kwalifikowanych uzyskuje Pan także inne dochody z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, które nie mogą zostać opodatkowane w  ramach ulgi IP Box. Z Objaśnień Ministra Finansów dotyczących IP Box z 15 lipca 2019 r., wynika również, że: „Obliczając wysokość dochodu z kwalifikowanego IP, który w  dalszej kolejności zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus w  celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku, niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów. Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w  sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego przychodu. Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w  roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą z kwalifikowanego IP”. Objaśnienia podatkowe wskazują zatem na możliwość uwzględnienia w  kalkulacji dochodu (który następnie zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus) również kosztów pośrednich. Nie wskazują natomiast, w  jaki sposób koszty pośrednie należy przyporządkować do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i do pozostałych przychodów. Zdaniem Organu – w  celu alokowania kosztów pośrednich do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej można w  drodze analogii zastosować zasadę wynikającą z treści art. 22 ust. 3 i ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z pierwszą regulacją wskazaną w  zdaniu poprzednim: jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła, koszty te ustala się w  takim stosunku, w  jakim pozostają przychody z tych źródeł w  ogólnej kwocie przychodów. Zasadę, o której mowa w  ust. 3, stosuje się również w  przypadku, gdy część dochodów z tego samego źródła przychodów podlega opodatkowaniu, a część jest wolna od opodatkowania,  z wyłączeniem źródeł przychodów określonych w  art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2 (art. 22 ust. 3a ww. ustawy). Zatem w  przypadku braku możliwości alokowania konkretnego kosztu poniesionego przez podatnika w  ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia oprogramowania, można przyporządkować wydatki do przychodów ze zbycia oprogramowania według proporcji ustalonej jako stosunek przychodów ze zbycia oprogramowania do przychodów ogółem z prowadzonej działalności gospodarczej w  danym okresie. W celu alokowania kosztów pośrednich do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej może Pan przyporządkować wydatki do przychodów ze zbycia praw autorskich według proporcji ustalonej jako stosunek przychodów ze zbycia oprogramowania do przychodów ogółem z prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej w  danym okresie. Należy wskazać, że to Pan zobowiązany jest wykazać związek danego wydatku z uzyskaniem przychodu z danego prawa własności intelektualnej. Jest to zgodne z zasadą, że ciężar udowodnienia spoczywa na osobie, która z określonych faktów wywodzi skutki prawne. Tym samym, Pana stanowisko w  zakresie pytania nr 3 należało uznać za prawidłowe. Końcowo należy dodać, że wybór metody ustalania odpowiedniej proporcji zależy od okoliczności faktycznych konkretnej sprawy. Pełna weryfikacja Pana stanowiska może być dokonana jedynie w  toku ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej będącej poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której mają zastosowanie przepisy określone w  art. 14h ustawy - Ordynacja podatkowa. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy : stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w  dacie zaistnienia zdarzenia, oraz zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w  dniu wydania interpretacji. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)    z zastosowaniem art. 119a; 2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w  art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w  decyzjach wymienionych w  § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w  (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”).   Skargę do sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w  terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): w formie papierowej, w  dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albow formie dokumentu elektronicznego, w  jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).