0114-KDIP2-2.4011.431.2021.2.ASK

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 15 grudnia 2021 r. wpłynął Pana wniosek z 15 grudnia 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatku (IP BOX). Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 2 lutego 2022 r. (wpływ 3 lutego 2022 r.). Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego   Wnioskodawca jako osoba fizyczna prowadzi od września 2021 roku jednoosobową pozarolniczą działalność gospodarczą zarejestrowaną w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Głównym przedmiotem działalności jest działalność związana z wytwarzaniem oprogramowania (kod PKD 62.01.Z).   Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w świetle art. 3 ust. 1 ustawy o PIT i rozlicza się na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów.   Wnioskodawca nie korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 63a lub pkt 63b ustawy o PIT.   Wnioskodawca nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego, o którym mowa w art. 17 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej.   Model współpracy Dnia 1 września 2021 r. Wnioskodawca zawarł z polskim zleceniodawcą („Zleceniodawca” lub „Spółka”) umowę o współpracy („Umowa”). Przedmiotem Umowy jest systematyczne wytwarzanie, ulepszanie lub rozwijanie oprogramowania (algorytmów i skryptów programistycznych) w wyniku prowadzonej przez Wnioskodawcę na zlecenie Zleceniodawcy działalności badawczo-rozwojowej („Usługi”), a w przypadku gdy w wyniku wykonania Usług powstaną utwory w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (zwanych dalej „Utworami”) również przeniesienie autorskich praw majątkowych do tych Utworów przez Wnioskodawcę na rzecz Zleceniodawcy.   Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą na własny rachunek i na własne ryzyko gospodarcze, tym samym ponosi odpowiedzialność za rezultat czynności objętych Umową oraz jakość ich wykonywania. Ryzyko to definiowane jest jako możliwość wystąpienia wyników odmiennych od założonych celów.   Wnioskodawca wykonuje swoje Usługi bez nadzoru i kierownictwa ze strony Zleceniodawcy, w sposób samodzielny, w miejscu i czasie wybranym przez siebie. Ponadto Wnioskodawca jest odpowiedzialny za jakość, terminowość i zgodność wykonanej Usługi z zamówieniem, dodatkowymi ustaleniami, zaakceptowanymi projektami i planami na zasadach prawa cywilnego oraz wskazanych w Umowie. Sposób wykonywania czynności oraz użyte rozwiązania są natomiast wyborem Wnioskodawcy.   Poszczególne zadania dotyczące wytwarzania, ulepszania lub rozwijania oprogramowania mogą zostać przydzielone Wnioskodawcy poprzez system – w sposób automatyczny, za pośrednictwem menagera zatrudnionego w Spółce bądź Wnioskodawca w sposób samodzielny może przydzielić sobie zadanie, do którego wykonania będzie zobowiązany.   Realizacja świadczonych przez Wnioskodawcę Usług odbywa się w oparciu o otrzymane od Spółki wytyczne dotyczące oczekiwanych cech i funkcjonalności oprogramowania, które przekazane zostały Spółce przez jej klientów, będących odbiorcami końcowymi („Klienci”) Usług wykonywanych przez Wnioskodawcę.   W ramach omawianej działalności gospodarczej, Wnioskodawca jako członek zespołu, tj. osób współpracujących na podstawie odrębnych umów ze Spółką, wytwarza lub rozwija oprogramowanie bądź jego część, w ramach poszczególnych projektów. Świadczenie Usług odbywa się w ten sposób, że Wnioskodawca na podstawie otrzymanych od Spółki wytycznych dotyczących oczekiwanych cech i funkcjonalności, tworzy kod programu komputerowego, który to kod Wnioskodawca następnie przekazuje do Spółki w formie elektronicznej (np. poprzez platformę elektroniczną). Kod programu komputerowego, wytworzony lub rozwinięty przez Wnioskodawcę w powyższy sposób, co do zasady nie stanowi kompletnego (ukończonego) programu komputerowego, lecz zazwyczaj kod ten jest fragmentem programu komputerowego, który może być włączony do oprogramowania przygotowywanego przez Spółkę na zamówienie Klientów. Oznacza to więc, że wytworzone przez Wnioskodawcę fragmenty programu komputerowego mogą być dodane do istniejącego już oprogramowania. Wyjaśnienia przy tym wymaga, że Wnioskodawca nie posiada jakichkolwiek praw autorskich ani praw licencyjnych do oprogramowania, w stosunku, do którego tworzy nowe fragmenty oprogramowania. Należy jednak podkreślić, że tworzone przez Wnioskodawcę w opisanych powyżej warunkach fragmenty oprogramowania stanowią utwór, podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (dalej: „Prawo autorskie”). Na gruncie przepisów Prawa autorskiego przyjmuje się bowiem, że utworem mogą być nie tylko kompletne (ukończone) programy komputerowe, ale także poszczególne elementy lub nawet krótkie fragmenty (urywki) programu komputerowego. Tworzone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego działalności fragmenty oprogramowania, posiadające cechy utworu i podlegające ochronie na podstawie art. 74 Prawa autorskiego, zmierzają do poprawy użyteczności albo funkcjonalności istniejącego już oprogramowania.   Wytwarzane przez Wnioskodawcę oprogramowania lub ich części opierają się na jego twórczej, indywidualnej, pracy obejmującej projektowanie architektury kodu źródłowego oraz czynność programowania (tworzenia kodu źródłowego). Dla lepszego zrozumienia aktywności Wnioskodawcy, należy dla przykładu wskazać zadanie: a)    polegające na stworzeniu nowego modelu logowania do panelu użytkownika opartego o reguły (…). Realizując zadanie Wnioskodawca nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzy i umiejętności w zakresie technologii (...) oraz programowania, w tym w zakresie narzędzi informatycznych, do planowania oraz projektowania i tworzenia zmienionego, ulepszonego procesu logowania do panelu użytkownika.   b)    polegające na stworzeniu portalu sprzedaży on-line opartego o technologię (…). Wskazana technologia jest technologią pokrewną względem (…). W ramach stworzonego portalu wystąpi możliwość wytworzenia, sprzedaży oraz nabycia cyfrowego dobra znajdującego się na (…). Ponadto w ramach zadania zintegrowany zostanie system płatności (…) równolegle do płatności w kryptowalucie (…). Planowane jest również zintegrowanie z portfelami dla kryptowalut, aby w nich użytkownicy mogli przechowywać zakupione dobra.   Powyższe działania prowadzone są w ułożony, metodyczny sposób za pomocą środowiska dedykowanego programistom oraz oprogramowania do zarządzania pracą, czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac, testowanie, zakończenie.   Tworzone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego działalności fragmenty oprogramowania, posiadające cechy utworu i podlegające ochronie na podstawie art. 74 Prawa autorskiego, zmierzają do poprawy użyteczności albo funkcjonalności istniejącego już oprogramowania.   Czynności podejmowane przez Wnioskodawcę i stanowiące przedmiot Wniosku nie mają charakteru działań rutynowych, ani okresowych zmian. W ramach omawianej działalności, zdobywa, poszerza i łączy interdyscyplinarną wiedzę z zakresu programowania, matematyki, logiki w celu wytworzenia oprogramowania.   Wskazane powyżej działania podejmowane przez Wnioskodawcę w zakresie tworzenia i rozwoju oprogramowania (zwane dalej: Aktywnościami B+R): ·         stanowią zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia, powstania czegoś, co choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a nadto ma ustaloną formę (kodu źródłowego lub jego fragmentu), jest indywidualne i nowe (czyli nie identyczne do wcześniej wytworzonego) (działalność twórcza); ·         podejmowane są w sposób systematyczny, a nie incydentalny (systematyczność), ·         obejmują proces nabywania, łączenia, kształtowania i wykorzystywania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, do projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług (prace rozwojowe); ·         nakierowane są na zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystywanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań - zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, wprowadzone dzięki działalności Wnioskodawcy w zakresie tworzenia i rozwoju oprogramowania, nie cechują się rutynowością lub okresowością.   Efektem opisanej wyżej Aktywności B+R jest oprogramowanie, które dotyka takich działań jak tworzenie nowych modułów do systemów zarządzania spedycją, systemów do zarządzania firmami, tworzenie technologii (…). Wymienione przykładowo zadania często wymagają napisania kodu źródłowego od podstaw oraz nakładu wielu godzin pracy. Ponadto Wnioskodawca obok opisanej wyżej działalności wykonuje również prace bądź projekty, które nie posiadają opisanych wyżej cech, np. w postaci udzielania konsultacji - prace pomocnicze.   Co zostało nadmienione powyżej, Wnioskodawca tworzy opisane we wniosku oprogramowanie zarówno stanowiące samodzielny produkt jak i część finalnego rozwiązania, które dopiero po połączeniu z innymi częściami stanowi końcowy rezultat, odpowiadający zamierzeniom Spółki oraz jej Klientów.   Kod programu komputerowego, wytworzony lub rozwinięty przez Wnioskodawcę w wyniku Aktywności B+R, może nie stanowić bowiem kompletnego (ukończonego) programu komputerowego, lecz być jego fragmentem, włączonym w następnej kolejności do oprogramowania przygotowywanego przez Spółkę na podstawie wytycznych Klienta. Powyższe oznacza, iż wytworzone przez Wnioskodawcę fragmenty programu komputerowego mogą być dodane do istniejącego już oprogramowania.   Kody wytworzone przez Wnioskodawcę i implementowane do istniejącego oprogramowania stanowią logicznie uporządkowany ciąg instrukcji, przeznaczony do uzyskania za pośrednictwem sprzętu komputerowego wyniku pożądanego przez Zleceniodawcę. Zarówno w przypadku wytworzenia samodzielnego produktu jak i części finalnego rozwiązania – Wnioskodawca przenosi na Zleceniodawcę autorskie prawa majątkowe.   Aktywność B+R Wnioskodawcy nie miała i nie będzie mieć charakteru odtwórczego i nie polega na powielaniu standardowych rozwiązań problemów. Wnioskodawca nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez inne podmioty ani praw autorskich innych podmiotów. Oprogramowanie wytwarzane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej bezpośrednio przez niego działalności gospodarczej jest rezultatem jego własnej, indywidualnej, twórczej działalności intelektualnej.   Ponieważ, jak wskazano powyżej, Wnioskodawca zgodnie z Umową przenosi na Spółkę w ramach zawartej Umowy autorskie prawa majątkowe do wytwarzanego w omówiony sposób oprogramowania, Wnioskodawca osiąga dochody ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.   Wynagrodzenie z tytułu przeniesienia majątkowych praw autorskich do oprogramowania (kwalifikowanych praw własności intelektualnej) wytworzonego w ramach Umowy Wysokość dochodu uzyskiwanego tytułem przeniesienia autorskich praw majątkowych do wytwarzanego oprogramowania zależy od zaangażowania Wnioskodawcy w dany projekt, tj. ustalana jest jako iloczyn liczby godzin poświęconych na pracę twórczą w wyniku której doszło do stworzenia Utworu, chociażby w postaci nieukończonej oraz stawki godzinowej.   Z tytułu przeniesienia majątkowych praw autorskich do oprogramowania, Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie na podstawie faktur wystawianych w cyklach miesięcznych.   Na fakturach dokumentujących usługi świadczone na rzecz Zleceniodawcy, Wnioskodawca za miesiące wrzesień oraz październik wskazywał łączne wynagrodzenie za Usługi wykonane w danym okresie. Zatem Usługi wykonywane na rzecz Zleceniodawcy dokumentowane były na wystawianych fakturach jako Usługi kompleksowe. Dodatkowo Wnioskodawca sporządzał raporty do poszczególnych faktur pozwalające określić, jaka część kwoty składała się na wynagrodzenie z tytułu przeniesienia autorskich praw majątkowych oraz praw zależnych do Utworów, a jaka natomiast na Usługi niestanowiące prac twórczych/nie prowadzących do powstania Utworu.   Począwszy od listopada Wnioskodawca planuje bezpośrednie wyodrębnienie na fakturze poszczególnych kwot wynagrodzenia, poprzez wskazanie jaka część kwoty składa się na wynagrodzenie z tytułu przeniesienia autorskich praw majątkowych oraz praw zależnych do poszczególnych Utworów, a jaka natomiast na Usługi niestanowiące prac twórczych bądź nie prowadzące do powstania Utworu.   Wnioskodawca każdorazowo w związku z wystawieniem faktury dokumentującej należne mu na podstawie Umowy wynagrodzenie jest obowiązany zaraportować Spółce łączny czas - w godzinowych jednostkach wymiaru, który został przeznaczony na wykonanie Usług udokumentowanych daną fakturą.   Tym samym, Wnioskodawcy, na podstawie zawartej Umowy, przysługuje osobno wynagrodzenie: a)    z tytułu świadczenia Usług niestanowiących prac twórczych lub nie prowadzących do powstania Utworu, ustalone jako iloczyn czasu świadczenia tego rodzaju Usług oraz stawki godzinowej; b)    z tytułu przeniesienia autorskich praw majątkowych oraz praw zależnych do Utworów – ustalone jako iloczyn liczby godzin poświęconych na prace twórczą w wyniku której doszło do stworzenia danego Utworu, chociażby w postaci nieukończonej oraz stawki godzinowej.   Biorąc pod uwagę powyższe, w przypadku, gdy Usługi Wnioskodawcy udokumentowane fakturą obejmowały wytworzenie Utworu w postaci programu komputerowego lub fragmentu programu komputerowego oraz przeniesienie na Spółkę praw do tych utworów, Wnioskodawca jest obowiązany: a)    wskazać Utwór lub Utwory wytworzone przez Wykonawcę w ramach wykonanych Usług oraz b)    obliczyć wynagrodzenie z tytułu przeniesienia autorskich majątkowych praw na Spółkę przy uwzględnieniu czasu pracy przeznaczonego przez Wnioskodawcę do wytworzenia utworu lub utworów.   Powyższy sposób kalkulacji wynagrodzenia z tytułu przeniesienia majątkowych praw autorskich do oprogramowania można odzwierciedlić w postaci niniejszego przykładu. W przypadku np.: otrzymania wynagrodzenia miesięcznego w kwocie „X” i przepracowania 180 godzin w miesiącu, w tym: a)    60 godzin na czynności związane z tworzeniem oprogramowania „A” stanowiących oprogramowanie chronione prawem autorskim jako utwór (kwalifikowane prawo własności intelektualnej); b)    100 godzin na czynności związane z tworzeniem oprogramowania „B” stanowiących oprogramowanie chronione prawem autorskim jako utwór (kwalifikowane prawo własności intelektualnej); c)    20 godzin na czynności pomocnicze.   Zgodnie z Umową, Wnioskodawca określi na fakturze VAT wynagrodzenie z tytułu: a)    przeniesienia majątkowych praw autorskich do oprogramowania „A” w ten sposób, że 60 godzin przemnoży przez ustaloną stawkę za godzinę pracy służącej powstaniu danego Utworu; b)    przeniesienia majątkowych praw autorskich do oprogramowania „B” w ten sposób, że 100 godzin przemnoży przez ustaloną stawkę za godzinę pracy służącej powstaniu danego Utworu;   Pozostała cześć wynagrodzenia, nie będzie stanowić natomiast wynagrodzenia za przeniesienie majątkowych praw autorskich.   Koszty kwalifikowane bezpośrednio związane z działalnością B+R (art. 30ca ustawy o PIT). W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca ponosi i/lub będzie ponosić koszty związane z kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej tytułem: a)    zakupu sprzętu wykorzystywanego do prowadzonej Aktywności B+R (laptop wraz z akcesoriami m.in. płyta główna, pamięć, kable zasilające, karty graficzne, drukarka, tusze) – wykorzystywane w procesie tworzenia oprogramowania wraz z akcesoriami służącymi do komunikacji z Zleceniodawcą. Sprzęt elektroniczny co do zasady nie stanowi środka trwałego, z uwagi na jego wartość; b)    wynagrodzenia za usługi: telekomunikacyjne, Internet, chmurę służące m.in. prowadzeniu Aktywności B+R; c)    wynagrodzenia za świadczenie na rzecz Wnioskodawcy usług księgowych, przez które należy rozumieć miesięczne wynagrodzenie biura rachunkowego z tytułu świadczenia usług, które dostarczają Wnioskodawcy danych do bieżącego ewidencjonowania przez Wnioskodawcę przychodów i kosztów, dochodu przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej; d)    składek na ubezpieczenie społeczne ZUS, przez co należy rozumieć obowiązkowy koszt w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności twórczej, której efektem jest rozwój lub tworzenie programu komputerowego.   Ewidencja Wnioskodawca wskazuje, że ewidencję zgodnie z art. 30cb ustawy o PIT prowadzi na bieżąco od 1 września 2021 r., tj. od chwili założenia działalności gospodarczej. Ewidencja dotyczy wyłącznie nowych kwalifikowanych praw własności intelektualnej, czyli tych wytwarzanych w wyniku prowadzonej przez niego działalności po otwarciu ewidencji.   Ewidencja prowadzona jest przez Wnioskodawcę w postaci arkusza kalkulacyjnego, który zawiera comiesięczne zestawienie dokumentów potwierdzających w szczególności przychody i wydatki, a w konsekwencji pozwalających na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu lub straty przypadających na każde kwalifikowane IP na koniec każdego miesiąca. Tym samym dodatkowa ewidencja w postaci arkusza kalkulacyjnego uwzględnia informacje o: a)    zbywanym w danym okresie prawie własności intelektualnej, tj. określonym oprogramowaniu; b)    dochodach uzyskiwanych ze zbycia oprogramowania w danym okresie, tj.                       i.        wynagrodzeniu za przeniesienie autorskich praw majątkowych do kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;                     ii.        kosztach faktycznie poniesionych w danym okresie przez Wnioskodawcę na prowadzoną bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalność związaną z wytworzeniem                  danego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Jeśli alokacja konkretnego kosztu nie jest możliwa, koszty te rozliczane są na wszystkie osiągnięte przychody                  w danym miesiącu, poprzez zastosowanie proporcji przychodowej; c)    współczynniku NEXUS wskazanym dla każdego realizowanego kwalifikowanego prawa; d)    informacji na temat wykonanych zadań w danym miesiącu poprzez wskazanie opisu wykonywanych zadań, pozwalającego na monitorowanie prac realizowanych w ramach tworzenia oprogramowania bądź jego części.   Wnioskodawca zamierza skorzystać z przepisów art. 30ca i art. 30cb ustawy o PIT, które umożliwiają zastosowanie 5% stawki opodatkowania odnośnie do dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, tj. autorskiego prawa do programu komputerowego (art. 30ca ust. 1 i ust. 2 pkt 8 ustawy). W konsekwencji, Wnioskodawca zamierza w zeznaniu rocznym składanym za rok 2021 rozliczyć dochód uzyskany z tytułu przeniesienia majątkowy praw autorskich do utworów stanowiących oprogramowanie wytworzone w ramach Aktywności B+R z uwzględnieniem stawki podatku dochodowego wynoszącej 5%. Wnioskodawca nie wyklucza, że jeżeli rzeczywisty stan faktyczny nie ulegnie zmianie w stosunku do tego przedstawionego we wniosku, wówczas z preferencyjnej stawki opodatkowania wynoszącej 5% chciałby skorzystać również w przyszłych latach. Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego W przypadku braku możliwości alokowania konkretnego kosztu poniesionego przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia oprogramowania Wnioskodawca ustala faktyczny koszt poniesiony w danym okresie na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność związaną z wytworzeniem oprogramowania według odpowiedniej proporcji. Proporcja ustalana jako stosunek przychodów ze zbycia oprogramowania do przychodów ogółem Wnioskodawcy z prowadzonej działalności gospodarczej w danym okresie.   Składki na ubezpieczenie społeczne do końca 2021 r. odliczane były przez Wnioskodawcę od dochodu na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednakże począwszy od 2022 r. wydatki z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne zaliczane będą przez Wnioskodawcę do kosztów uzyskania przychodów.   Pod pojęciem wynagrodzenia za usługi telekomunikacyjne, Internet oraz chmurę Wnioskodawca rozumie odpowiednio wydatki na zakup usług dostępu do sieci (…) umożliwiających nawiązywanie połączeń głosowych i wysyłanie czy odbieranie wiadomości tekstowych, wydatki na zakup usług dostępu do sieci Internet (np. stały dostęp lub pakiet danych), a także wydatki na zakup usług związanych z przechowywaniem danych i plików na serwerze firmy zewnętrznej (tzw. chmura). Wydatki te zostaną faktycznie poniesione na prowadzoną przez Wnioskodawcę działalność związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej. Wnioskodawca ustalając katalog kosztów bezpośrednio związanych z wytworzeniem, ulepszeniem, rozwinięciem oprogramowania lub jego części przeprowadza weryfikację tego kryterium poprzez rozważanie kwestii, czy wytworzenie, ulepszenie, rozwinięcie oprogramowania lub jego części byłoby możliwe, gdyby Wnioskodawca nie poniósł wskazanych we wniosku wydatków. W ocenie Wnioskodawcy o takim bezpośrednim związku świadczy zatem, że jeżeli: Wnioskodawca nie zakupiłby usług telekomunikacyjnych, dostępu do sieci Internet czy dostępu do chmury wykorzystywanych do prowadzonej działalności to nie mógłby wytworzyć/ulepszyć/rozwinąć oprogramowania, bowiem Wnioskodawca prowadzi swoją działalność za pomocą lub dzięki wskazanym usługom, np.: część pracy wykonuje zdalnie. Tym samym wyżej wymienione usługi umożliwiają pracę zdalną nad danym projektem - bez fizycznej obecności w siedzibie Zleceniodawcy. Bez dostępu do tych usług Wnioskodawca nie miałby możliwości prowadzenia takiej działalności, w tym nie miałby możliwości późniejszego komercjalizowania wyników prac - ze względu na specyfikę tworzonego oprogramowania, to właśnie z wykorzystaniem narzędzi zdalnego porozumiewania się następuje i będzie następować w przyszłości chociażby przekazanie wyników realizowanej Usługi, tj. zamieszczanie ich w systemie teleinformatycznym na platformie elektronicznej Zleceniodawcy, a także nie miałby możliwości kontaktu z Zleceniodawcą lub Klientami. Ponadto nowoczesne rozwiązania programistyczne wiążą się z konieczną integracją z zewnętrznymi systemami, a taką integrację należy tworzyć przy stałym połączeniu z Internetem.   Wnioskodawca nie planuje ponosić innych wydatków niż wskazane w wniosku o interpretację. Wnioskodawca nie może jednak wykluczyć, iż w przyszłości pojawi się konieczność zakupu dodatkowego sprzętu bądź akcesoriów niezbędnego do wytwarzania opisywanego oprogramowania (ze względu na ciągłu rozwój technologii IT Wnioskodawca nie jest w stanie na ten moment dokładnie określić zakresu sprzętów bądź akcesoriów, który będzie mu niezbędny w latach kolejnych). Niemniej jednak wątpliwości Wnioskodawcy, w zakresie złożonego wniosku o interpretację dotyczą wyłącznie sprzętu wraz z akcesoriami wskazanego przeze Wnioskodawcę we wniosku. Jak zostało wskazane powyżej Wnioskodawca ustalając katalog kosztów bezpośrednio związanych z wytworzeniem, ulepszeniem, rozwinięciem oprogramowania lub jego części przeprowadza weryfikację tego kryterium poprzez rozważanie kwestii, czy wytworzenie, ulepszenie, rozwinięcie oprogramowania lub jego części byłoby możliwe, gdyby Wnioskodawca nie poniósł wskazanych we wniosku wydatków. W niniejszym zakresie, w ocenie Wnioskodawcy o takim bezpośrednim związku świadczy zatem, że jeżeli: Wnioskodawca nie zakupiły sprzętu wraz z akcesoriami takimi jak płyta główna, pamięć, kable zasilające, karty graficzne, drukarka, tusze wykorzystywanego do prowadzonej działalności to nie mógłby wytworzyć/ulepszyć/rozwinąć oprogramowania. Wnioskodawca prowadzi swoją działalność za pomocą lub dzięki wskazanym sprzętom, np.: tworzy kod źródłowy na komputerze wyposażonym w odpowiednie funkcjonalności i podzespoły bądź w sposób bezpieczny przechowuje kod źródłowy, algorytmy i inne dane związane z tworzonym oprogramowaniem na dysku twardym (tzw. pamięć). Jednocześnie sprzęt ten nie zawsze będzie wystarczający dla sprawnego tworzenia programu komputerowego przy pomocy nowoczesnych, wysokopoziomowych języków oprogramowania. Stąd też Wnioskodawca konsekwentnie usprawniać będzie posiadane urządzenia poprzez zakup odpowiedniego rodzaju sprzętu komputerowego oraz ww. akcesoriów komputerowych.   Pod pojęciem wynagrodzenia za świadczenie usług księgowych rozumiane są wyłącznie wydatki wskazane we wniosku. Wnioskodawca ustalając katalog kosztów bezpośrednio związanych z wytworzeniem/ulepszeniem/rozwinięciem oprogramowania lub jego części przeprowadza test tego kryterium poprzez pytanie, czy wytworzenie/ulepszenie/rozwinięcie oprogramowania lub jego części byłoby możliwe, gdyby Wnioskodawca nie poniósł wskazanych we wniosku wydatków. W ocenie Wnioskodawcy o takim bezpośrednim związku świadczy zatem, że jeżeli: Wnioskodawca nie zakupiłby usług księgowych to nie mógłby zaprowadzić ewidencji niezbędnej do rozliczenia realizowanych Aktywności B+R. Koszt poniesiony na księgowość pozwala na wyszczególnienie koniecznej ewidencji na potrzeby skorzystania z preferencyjnej 5% stawki podatkowej (Ulga IP Box). Koszt ten jest więc nieodzowny, jeśli wytwarzane oprogramowanie ma być wykonywane zgodnie z zasadami lege artis. Wnioskodawca, dzięki prowadzeniu księgowości przez specjalistów ma więcej czasu na wykonywanie prac programistycznych, co przekłada się na jakość tworzonego programu komputerowego. Należy również podkreślić, że prowadzenie księgowości jest niezbędne do prowadzenia działalności - Wnioskodawca traktuje zatem ten koszt jako stały element prowadzenia przez siebie działalności gospodarczej.   Pytanie 1)    Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym opisana we wniosku Aktywność B+R stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38-40 ustawy o PIT? 2)    Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym prawo autorskie do oprogramowania komputerowego lub jego części, wytwarzanych samodzielnie przez Wnioskodawcę na podstawie Umowy, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT? 3)    Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym dochód ze zbycia prawa autorskiego do oprogramowania komputerowego lub jego części wytwarzanego na podstawie Umowy jest kwalifikowanym dochodem w rozumieniu art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT? 4)    Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym wymienione we wniosku wydatki można uznać za koszty prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalności związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT? 5)    Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym w przedstawionym powyżej opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego oraz stanowiskach Wnioskodawcy do pytań 1-4 możliwe jest zastosowanie stawki opodatkowania 5% od dochodu osiągniętego ze sprzedaży kwalifikowanych praw własności intelektualnej?   Pana stanowisko w sprawie W zakresie pytania oznaczonego we wniosku numerem 1: Według Wnioskodawcy prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym opisana we wniosku Aktywność B+R stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38-40 ustawy o PIT.   Artykuł 30ca ustawy o PIT przewiduje preferencyjne opodatkowanie działalności badawczo-rozwojowej (tzw. ulga IP Box). Przepis ten nie przewiduje definicji legalnej tegoż pojęcia, wobec czego znajduje zastosowanie definicja przewidziana w tzw. słowniczku ustawy o PIT, tj. art. 5a pkt 38. Artykuł 5a pkt 38 ustawy o PIT normuje działalność badawczo-rozwojową jako: działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.   Badaniami naukowymi są: a)    badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce - rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowanych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; b)    badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce - rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.   Przepis art. 5a pkt 38 ustawy o PIT odsyła do definicji prac rozwojowych zawartej w art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (dalej: „PSWiN”), który definiuje prace rozwojowe jako działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.   Wnioskodawca pragnie w tym miejscu zauważyć, że zgodnie z objaśnieniami podatkowymi z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącymi preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP BOX (dalej: „Objaśnienia”) działalność ́ badawczo-rozwojowa, oznacza „działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań”. Użycie przez ustawodawcę spójnika „lub” wskazuje, iż  w celu uznania działalności podatnika za działalność badawczo- rozwojową wystarczy, aby podatnik prowadził badania naukowe lub alternatywnie, aby prowadził prace rozwojowe. Jednocześnie może prowadzić ́ badania naukowe i prace rozwojowe. W każdej z tych trzech sytuacji spełniona zostanie definicja działalności badawczo-rozwojowej.   W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca nabywa, kształtuje oraz wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności naukowe i technologiczne do tworzenia i projektowania nowych oraz ulepszonych produktów – oprogramowań bądź ich części. Takie działania zdaniem Wnioskodawcy uznać można za mieszczące się w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 4 ust. 3 PSWiN. Rezultatem bowiem prac podejmowanych przez Wnioskodawcę są unikatowe, niestosowane dotychczas produkty bądź produkty o unikatowych cechach – co najmniej w skali działalności Wnioskodawcy.   W kontekście powyższego, aktywności Wnioskodawcy nie można także uznać za mającą charakter rutynowy czy okresowy. Pojęcia „rutynowy” i „okresowy” nie mają ustawowej definicji, więc zdefiniowane ich znaczenia powinno odbywać się w oparciu o znaczenia nadane tym pojęciom w języku powszechnym. Tym samym, według słownika języka polskiego poprzez słowo „rutynowy” należy rozumieć: „wykonywany często i niemal automatycznie” i „wykonywany według utartych schematów”.  W przypadku Wnioskodawcy nie można twierdzić, że prace realizowane mają charakter czynności wykonywanych „często”, „niemal automatycznie” i „według utartych schematów”, bowiem ich istota polega na wnoszeniu w ramach tej działalności istotnego wysiłku intelektualnego i technologicznego oraz wkładu twórczego, mającego na celu wzbogacanie istniejących już rozwiązań o dodatkowe funkcjonalności lub utworzenie całkiem nowych rozwiązań.   Z kolei, według Słownika języka polskiego słowo „okresowy” to: „powtarzający się, występujący co pewien czas” oraz „dotyczący danego okresu”. Wskazane znaczenie sugeruje istnienie zamkniętego zespołu czynności, które w takim samym zestawie wykonywane są w takich samych lub podobnych odstępach czasu. Sformułowanie „okresowa zmiana” może powodować znaczne trudności interpretacyjne, ponieważ „zmiana” jest zawsze unikalna, a zatem w sensie ścisłym nigdy nie jest taka sama, więc nie może się powtarzać. Zakładając, jednakże, że racjonalny ustawodawca nie używa sprzecznych wewnętrznie pojęć, należy pojęciu „zmiana” użytemu w art. 4 ust. 3 PSWiN, nadać mniej ścisłe rozumienie i uznać, że dotyczy ono „zmian” do siebie podobnych, a zatem mogących się powtórzyć. Znaczenie słowa „okresowy” sugeruje jednak regularność podobnych do siebie zdarzeń, które następują co pewien określony przedział czasu. Synonimami słowa „okresowy” są bowiem słowa „cykliczny”, „periodyczny”, czyli powtarzający się w pewnym cyklu i rytmie. Tymczasem, choć działalność Wnioskodawcy ma charakter systematyczny to efekty tej działalności nie są do siebie podobne pod względem rodzaju i funkcjonalnej oraz komercyjnej wagi oraz nie pojawiają się w równym rytmie czasowym. Uznać zatem należy, że działalność Wnioskodawca nie ma charakteru „okresowego”.   Przechodząc do kolejnej przesłanki warunkującej prowadzenie działalności badawczo-rozwojowej, należy zauważyć, iż ustawa o PIT nie definiuje pojęcia „twórczy”. Poszukując jego znaczenia należy odwołać się do znaczenia tego słowa w języku potocznym. „Twórczy” to według słownika języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego „tworzący lub mający zdolność tworzenia, mający na celu tworzenie, odkrywczy”.   Jednocześnie, w doktrynie prawa autorskiego podkreśla się, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, kiedy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza więc, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia)”.   Z kolei, zgodnie z Objaśnieniami uznać należy, iż ̇ na potrzeby działalności badawczo- rozwojowej, w stopniu minimalnym, wystarczające jest działanie twórcze na skalę przedsiębiorstwa, tzn. przedsiębiorca we własnym zakresie (w ramach prowadzonych prac badawczo-rozwojowych) opracowuje nowe lub ulepszone produkty, procesy, usługi, nawet jeżeli podobne rozwiązanie zostało już opracowane przez inny podmiot. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają ̨ się od rozwiązań już̇ funkcjonujących u podatnika.   Działalność Wnioskodawcy skupia się wokół m. in. tworzenia nowego oprogramowania bądź znaczącego udoskonalenia oprogramowania poprzez wprowadzanie do nich istotnych modyfikacji, dodawanie niestosowanych dotychczas modułów i funkcjonalności. Prace te mają zatem charakter twórczy, oryginalny i indywidualny i są ukierunkowane na opracowywanie nowych lub znacząco ulepszonych rozwiązań informatycznych, które są nowatorskie przynajmniej w skali działalności Wnioskodawcy.   W opinii Wnioskodawcy, przedstawiona w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego działalność w zakresie tworzenia oprogramowania jest także realizowana w sposób systematyczny. Podobnie jak w przypadku pojęcia „twórczy” z uwagi na brak ustawowej definicji, znaczenia tego pojęcia należy poszukiwać w języku powszechnym. „Systematyczny” według słownika języka polskiego to „uporządkowany według pewnego systemu, regularny”, a także „odznaczający się skrupulatnością w wykonywaniu czegoś; dokładny”. Według tego słownika „systematyczny proces” to „proces zachodzący stale, od dłuższego czasu”, natomiast „systematyczne działanie” to działanie „prowadzone w sposób uporządkowany, według pewnego systemu”, których efekty są „planowe i metodyczne”.   Jak wskazano w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego realizowana przez Wnioskodawcę działalność prowadzona jest w sposób metodyczny, zorganizowany i ciągły (nie mają charakteru incydentalnego). Wnioskodawca realizuje zlecenia w oparciu o swoje dotychczasowe doświadczenia i kompetencje, aby zapewnić ich jak najlepszą realizację.   Idąc dalej, należy zaważyć, iż zgodnie z podręcznikiem Frascati działalność badawczo-rozwojowa musi spełniać przesłanki dotyczące: nowatorstwa, twórczości, nieprzewidywalności, metodyczności, a ponadto możliwości do przeniesienia lub odtworzenia.   Biorąc pod uwagę powyższe, niezbędne jest wyodrębnienie pewnych cech dotyczących możliwości zakwalifikowania przedmiotowego oprogramowania bądź jego części tworzonego przez Wnioskodawcę jako prac badawczo-rozwojowych.   Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny oraz opis zdarzenia przyszłego jak i kryteria niezbędne do uznania działalności za działalność badawczo-rozwojową jego działalność spełnia cechy takowej: a)    nowatorskość i twórczość: Wnioskodawca tworzy oprogramowanie od podstaw, jak i modyfikuje poprzez dodawanie nowych funkcjonalności do istniejącego oprogramowania, w zależności od potrzeb Zleceniodawcy oraz jego Klientów. Wyjaśnić należy, że programowanie jest pracą polegającą na tworzeniu zindywidualizowanego kodu, którego tylko efekt jest z góry ustalony. Warto dodać, iż istnieje nieskończona ilość rozwiązań, które mogą do tego efektu doprowadzić. Praca Wnioskodawcy polega na doborze najbardziej wydajnych i odpowiednich metod oraz środków, które mają zapewnić stworzenie konkretnej funkcjonalności. Należy podkreślić, iż oprogramowanie tworzone przez Wnioskodawcę na rzecz Zleceniodawcy ulepsza i rozwija także działanie starych programów, lub też powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności. W swojej działalności Wnioskodawca zawsze stara się dostarczyć najnowsze rozwiązania w branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi zastosowaniami wprowadzonymi w działalności jego Zleceniodawcy. Z tego powodu, zdaniem Wnioskodawcy, stworzone oprogramowanie bądź jego części stanowią przejaw jego twórczej działalności oraz są one nowatorskie zarówno w prowadzonej przez niego działalności, jak i działalności Spółki i jej Klientów; b)    nieprzewidywalność: Zleceniodawca z którym Wnioskodawca współpracuje jak i jego Klienci, oczekują od niego wykonywania prac, których skutek co prawda jest określony, natomiast proces tworzenia danych rozwiązań (oprogramowania), pomimo korzystania z istniejących metod informatycznych i języków programistycznych powoduje wytworzenie całkowicie nowego rozwiązania lub znaczną modyfikację dotychczasowych rozwiązań, a w momencie rozpoczęcia prac nie jest wiadome czy i w jaki sposób osiągnięcie oczekiwanego rezultatu będzie możliwe oraz czy w rezultacie podjętych prac nie okaże się konieczne zmodyfikowanie bądź dostosowanie pierwotnych założeń i oczekiwań; c)    metodyczność: Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach Umowy zawartej ze Zleceniodawcą do ścisłej, zgodnej z harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest należycie udokumentować (m. in. poprzez rejestrację czasu poświęcanego na realizację poszczególnych projektów) i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami Zleceniodawcy i przedstawionymi przez niego wytycznymi. Począwszy od wymagań umownych dotyczących poprawnej dokumentacji swojej działalności, to oprogramowanie wymaga wielu składowych tworzonych w odpowiedniej kolejności i z należytą uwagą; d)    możliwość przeniesienia lub odtworzenia: celem Wnioskodawcy w ramach wykonywanej przez niego działalności na rzecz Zleceniodawcy jest przeniesienie autorskich praw majątkowych do oprogramowania na Zleceniodawcę, co nierozerwalnie wiąże się z koniecznością jego odtworzenia przez Zleceniodawcę. Jednocześnie, z uwagi na przyjęte zasady współpracy, istnieje możliwość dokładnego odtworzenia rezultatów każdego dnia pracy Wnioskodawcy w związku z tworzonymi backupami danych w postaci elementów kodu źródłowego wytworzonego danego dnia przez Wnioskodawcę.   Zdaniem Wnioskodawcy biorąc powyższe pod uwagę powyższe, można stwierdzić, że tworzone przez niego oprogramowanie spełnia kryteria działalności badawczo- rozwojowej zawarte w art. 5a pkt 38 - 40 ustawy o PIT oraz w Podręczniku Frascati.   W zakresie pytania oznaczonego we wniosku numerem 2: Według Wnioskodawcy prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym prawo autorskie do oprogramowania komputerowego lub jego części, wytwarzanych samodzielnie przez Wnioskodawcę na podstawie Umowy, na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT.   Przepis art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT wskazuje zamknięty katalog praw własności intelektualnych, z których dochód może zostać objęty preferencyjnym opodatkowaniem. Autorskie prawo do programu komputerowego stanowi jedno z praw własności intelektualnych wskazanych w tym artykule w ust. 2 pkt 8.   Aby można było mówić o kwalifikowanym prawie własności intelektualnej przepis ten wymaga również, aby spełnione zostały dwa kryteria: a)    przedmiot ochrony jest wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo- rozwojowej oraz b)    prawo własności intelektualnej podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.   Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 1 Prawa autorskiego programy komputerowe mogą być wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi. Podkreślenia wymaga, że przedmiotem ochrony na zasadach przewidzianych w powyższych regulacjach jest również utwór w wersji nieukończonej od momentu utrwalenia. Ustawa nie definiuje wprost pojęcia programu komputerowego, jednak przyznaje mu ochronę na podstawie art. 74 Prawa autorskiego.   W związku z powyższym należy odnieść się do Objaśnień zgodnie z którymi „brak ustawowej definicji pojęcia „program komputerowy” oraz brak precyzyjnego określenia zakresu „autorskiego prawa do programu komputerowego” w świetle polskiego prawa sprawia, że konieczne jest odniesienie się do pozaustawowych źródeł interpretacji tego pojęcia oraz ustalenia zakresu przedmiotowej ochrony prawnej. Wynika z nich, że pojęcie „program komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko, lecz szeroko, w szczególności obejmując interfejs, gdy ten spełnia warunek interoperacyjności programu komputerowego z oprogramowaniem i sprzętem komputerowym, co musi być ustalone w każdym przypadku oddzielnie na podstawie rzeczywistych ustaleń, a nie tylko formalnych postanowień, na przykład umownych. Holistycznie i funkcjonalnie, program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs. Uwzględnienie autorskiego prawa do programu komputerowego w szerokim rozumieniu (funkcjonalnie) – jako oprogramowanie – w katalogu kwalifikowanych IP jest zgodne z wytycznymi raportu BEPS Plan Działania nr 5 i wynika z przedstawionej powyżej interpretacji zakresu znaczeniowego „autorskiego prawa do programu komputerowego”.   Wobec szerokiego podejścia do definicji „programu komputerowego” należy poszukiwać jego znaczenia zarówno w orzecznictwie jak i doktrynie, zgodnie z którymi: ·       program komputerowy to jednostka syntaktyczna zgodna z zasadami konkretnego języka programowania, składająca się z deklaracji i instrukcji lub rozkazów potrzebnych do rozwiązania funkcji, zadania lub problemu - Zgodnie z Polską Normą PN-ISO/IEC 2382-1:1996 - 1.05.01 (M. Szmit, Wybrane zagadnienia opiniowania sądowo-informatycznego, Warszawa 2014, s. 178); ·      materiały są traktowane jako jeden ze sposobów wyrażenia programu komputerowego, pod warunkiem, że są szczegółowe w stopniu umożliwiającym postępującemu rutynowo programiście „zakodować” je do postaci kodu źródłowego bądź przeprowadzić tę operację za pomocą odpowiedniego oprogramowania (A. Michalak red., Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz, Warszawa 2019 – art. 74); ·       przedmiotem ochrony prawa autorskiego mogą być poszczególne elementy lub nawet krótkie fragmenty (urywki) programu, jeśli tylko one same spełniać będą wymogi podane w art. 1 ust. 1 Prawa autorskiego, tj. elementy programu jako takiego, a więc instrukcje działania dla komputera lub ich zestawy (wyrok TS z dnia 22.12.2010 r., C-393/09, Bezpečnostni softwarová asociace, ECLI:EU:C:2010:816); ·       Autorskie prawo do programu komputerowego uregulowane jest w Prawie autorskim i prawach pokrewnych, zgodnie z którym ochroną prawną objęte są wszelkie formy wyrażenia programu komputerowego. Podstawą jest jednakże, aby stanowił on przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze. W przypadku gdy nie jest możliwe zastosowania ochrony prawnej w stosunku do programu komputerowego, nie ma możliwości zastosowania preferencyjnego opodatkowania (M. Brzostowska, P. Kubiesa, PIT. Komentarz. Warszawa 2021, Lex).   Do programów komputerowych stosuje się również wyrażoną w art. 1 ust. 3 Prawa autorskiego zasadę, że chronione są także dzieła w postaci nieukończonej, np. wersja pre-alfa, alfa lub beta programu, wydanie testowe lub demonstracyjne (A. Michalak (red.), Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz, Warszawa 2019 – art. 74).   W celu poprawnego zastosowania preferencji IP Box wobec autorskiego prawa do programu komputerowego należy nadać mu znaczenia funkcjonalne, celowościowe i rozszerzające, w zgodzie z najbardziej istotnym międzynarodowym kontekstem przepisów o IP Box, czyli Raportem OECD BEPS Plan Działania nr 5. Zgodnie z akapitem 34 tego Raportu, copyrighted software, nie tylko program komputerowy chroniony prawem autorskim, ale szerzej oprogramowanie chronione prawem autorskim, może zawierać się w katalogu kwalifikowanych IP jako aktywo funkcjonalnie ekwiwalentne do patentu. OECD wskazuje, że oprogramowanie chronione prawem autorskim dzieli podstawowe cechy patentów, ponieważ jest nowatorskie, nieoczywiste i użyteczne, a zatem zasadniczo wynika z prowadzenia innowacyjnej działalności badawczo-rozwojowej, której prowadzenie powinny stymulować przepisy o IP Box. OECD stwierdza także, że nie wszystkie jurysdykcje zapewniają ochronę patentową oprogramowania i dlatego wielu podatników, którzy wytwarzają oprogramowanie, musi posiadać prawa autorskie, zamiast polegać na ochronie patentowej. Włączenie oprogramowania chronionego prawem autorskim do definicji funkcjonalnie równoważnych kwalifikowanych IP zapewnia również, że różne traktowanie oprogramowania na mocy prawa patentowego różnych jurysdykcji nie ma wpływu na to, czy dochody z oprogramowania mogą korzystać z różnych regulacji IP Box.   Dlatego należy uznać, że oprogramowanie komputerowe lub jego część stanowią przedmiot ochrony praw autorskich. Art. 1 ust. 2 pkt 1 Prawa autorskiego kwalifikuje programy komputerowe jako utwory będące przedmiotem jego ochrony i to już z momentem ich wytworzenia, bez konieczności spełnienia jakichkolwiek wymogów formalnych.   Biorąc pod uwagę przedstawiony przez Wnioskodawcę opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego można stwierdzić, że przedmiotem ochrony prawa autorskiego jest oprogramowanie wytwarzane przez Wnioskodawcę w ramach Umowy pomiędzy nim a Zleceniodawcą. Zdaniem Wnioskodawcy, prawo autorskie do oprogramowania wytwarzanego przez niego samodzielnie w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w kontekście przedstawionej działalności na rzecz Zleceniodawcy zalicza się do kwalifikowanych praw własności intelektualnych w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT, gdyż jest ono wymienione w zamkniętym katalogu praw własności intelektualnych sprecyzowanych w tym przepisie, podlega ochronie na podstawie Prawa autorskiego, a jego przedmiot został wytworzony przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego działalności.   W zakresie pytania oznaczonego we wniosku numerem 3: Według Wnioskodawcy prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym dochód ze zbycia prawa autorskiego do oprogramowania komputerowego lub jego części jest kwalifikowanym dochodem w rozumieniu art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT.   Otóż, w myśl art. 30ca ust. 3 ustawy o PIT podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym. Zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty: ·         z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; ·         ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; ·         z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi; ·         z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.   Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika określonego w tym przepisie.   Wskaźnik obliczony jest wg wzoru: (a+b) x 1,3 a+b+c+d w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na: a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego, c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego, d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.   W oparciu o art. 30ca ust. 6 ustawy o PIT, w przypadku, gdy wartość wskaźnika, o którym mowa powyżej, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1.   Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, w zamian za wykonane Usługi oraz przeniesienia majątkowych praw autorskich do oprogramowania Wnioskodawca otrzymuje umówione wynagrodzenie, które zależne jest od czasu świadczenia Usług. Strony Umowy uzgodniły, że wynagrodzenie płatne jest miesięcznie. Powyższe wynagrodzenie obejmuje wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych do oprogramowania.   Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, dochód otrzymany ze zbycia oprogramowania, które zostało wytworzone w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej stanowi kwalifikowany dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT. Wysokość dochodu kwalifikowanego zależy więc od wysokości wskaźnika NEXUS kalkulowanego zgodnie z powyższym wzorem, który każdorazowo w odniesieniu do każdego z miesięcy obliczany jest przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej ewidencji.   W zakresie pytania oznaczonego we wniosku numerem 4: Według Wnioskodawcy prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym wymienione we wniosku wydatki można uznać za koszty prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalności związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT.   Zgodnie z art. 30ca ust. 4 i 5 ustawy o PIT wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika NEXUS. Do powyższych kosztów nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.   Przedmiotem wykonywanej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej jest tworzenie oprogramowania, do których prawa autorskie są następnie przenoszone w wykonaniu Umowy przez Wnioskodawcę na Zleceniodawcę.   Za świadczone Usługi Wnioskodawca otrzymuje ustalone wynagrodzenie, które obejmuje również wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych. W związku z podejmowaną przez Wnioskodawcę Aktywnością B+R ponosi lub będzie ponosić koszty: zakupu sprzętu wykorzystywanego w prowadzonej działalności, usług telekomunikacyjnych, księgowych, składek na ubezpieczenie społeczne ZUS.   Wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę są kosztami uzyskania przychodu w rozumieniu art. 22 ustawy o PIT i mają na celu osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów, tj. prowadzonej przez Wnioskodawcę pozarolniczej działalności gospodarczej. W przypadku braku możliwości alokowania konkretnego kosztu poniesionego przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia oprogramowania Wnioskodawca ustali faktyczny koszt poniesiony w danym okresie na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność związaną z wytworzeniem oprogramowania według odpowiedniej proporcji. Proporcja zostanie ustalona jako stosunek przychodów ze zbycia oprogramowania do przychodów ogółem Wnioskodawcy z prowadzonej działalności gospodarczej w danym okresie.   Wnioskodawca ustalając katalog kosztów bezpośrednio związanych z wytworzeniem, ulepszeniem, rozwinięciem oprogramowania lub jego części przeprowadza weryfikację tego kryterium poprzez rozważanie kwestii, czy wytworzenie, ulepszenie, rozwinięcie oprogramowania lub jego części byłoby możliwe, gdyby Wnioskodawca nie poniósł wskazanych we wniosku wydatków. W ocenie Wnioskodawcy o takim bezpośrednim związku świadczy zatem, że jeżeli: ·         Wnioskodawca nie zakupiły sprzętu wykorzystywanego do prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej to nie mógłby wytworzyć/ulepszyć/rozwinąć oprogramowania, Wnioskodawca prowadzi swoją działalność badawczo-rozwojową za pomocą lub dzięki wskazanym sprzętom (np.: tworzy kod źródłowy na komputerze wyposażonym w odpowiednie funkcjonalności i podzespoły). Jednocześnie sprzęt ten nie zawsze będzie wystarczający dla sprawnego tworzenia programu komputerowego przy pomocy nowoczesnych, wysokopoziomowych języków oprogramowania. Stąd też Wnioskodawca konsekwentnie usprawniać będzie posiadane urządzenia poprzez zakup odpowiedniego rodzaju sprzętu komputerowego oraz akcesoriów komputerowych oraz biurowych; ·         Wnioskodawca nie zakupiłby usług telekomunikacyjnych, Internetu, dostępu do chmury wykorzystywanych do prowadzonej działalności badawczo- rozwojowej to nie mógłby wytworzyć/ulepszyć/rozwinąć oprogramowania, bowiem Wnioskodawca prowadzi swoją działalność badawczo-rozwojową za pomocą lub dzięki wskazanym usługom, np.: część pracy wykonuje zdalnie; ·         koszt poniesiony na księgowość pozwala na wyszczególnienie koniecznej ewidencji na potrzeby skorzystania z preferencyjnej 5% stawki podatkowej (Ulga IP Box). Koszt ten jest więc nieodzowny, jeśli wytwarzane oprogramowanie ma być wykonywane zgodnie z zasadami lege artis. Wnioskodawca, dzięki prowadzeniu księgowości przez specjalistów ma więcej czasu na wykonywanie prac programistycznych, co przekłada się na jakość tworzonego programu komputerowego. Należy również podkreślić, że prowadzenie księgowości jest niezbędne do prowadzenia działalności - Wnioskodawca traktuje zatem ten koszt jako stały element prowadzenia przez siebie działalności gospodarczej; ·         składek na ubezpieczenie społeczne ZUS składki te są obowiązkowe w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności, związanej wyłącznie z działalnością programistyczną, tym samym mają one niejako automatyczne powiązanie z wytworzeniem praw majątkowych.   Podsumowując - zdaniem Wnioskodawcy - ponoszone wydatki w zakresie, w jakim przeznaczane są na wytworzenie oprogramowania, w tym obliczone według proporcji przychodów ze zbycia oprogramowania do przychodów ogółem, należy uznać za koszty prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT.   W zakresie pytania oznaczonego we wniosku numerem 5: Według Wnioskodawcy prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym w przedstawionym powyżej opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego oraz stanowiskach Wnioskodawcy do pytań 1-4 możliwe jest zastosowanie stawki opodatkowania 5% od dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.   Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy PIT, podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani: 1)    wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych; 2)    prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej; 3)    wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu; 4)    dokonywać zapisów w prowadzonych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej - w przypadku, gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3; 5)    dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.   Stosownie do art. 30cb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.   Zgodnie z art. 30cb ust. 3 ww. ustawy, w przypadku, gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.   Możliwość skorzystania z ulgi IP Box ma miejsce również w sytuacji, gdy podatnik dokona zakupu kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa powyżej, pod warunkiem, że następnie poniesie on koszty związane z rozwojem lub ulepszeniem nabytego prawa. Dochodem kwalifikującym się do ulgi IP BOX jest dochód uzyskany z tytułu należności/opłat licencyjnych lub innych należności związanych z wykorzystywaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jak również, co istotne, dochód z tego aktywa uwzględniony w cenie sprzedaży lub usługi określany na zasadzie ceny rynkowej.   Warunkiem koniecznym dla skorzystania z omawianej preferencji jest wymóg prowadzenia przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, co stanowi wyraz realizacji zasady NEXUS. Poziom dochodu kwalifikowanego do zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania będzie wyliczany przy zastosowania formuły (wzoru) wynikającej z raportu nr 5 BEPS. Przewidziano także możliwość zlecenia wykonania prac badawczo-rozwojowych innym podmiotom zarówno niepowiązanym, jak i powiązanym. Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z korzystaniem z ulgi wiążą się, bądź co bądź, dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo- rozwojowych.   Odnosząc powyższe przepisy podatkowe do przedstawionego opisu sprawy, należy wskazać, że: ·        zdaniem Wnioskodawcy tworzy on programy komputerowe lub jego części w ramach prowadzonej bezpośrednio przez niego działalności badawczo-rozwojowej, spełniającej definicje wskazane w ustawie o PIT; ·        wytwarzane przez Wnioskodawcę oprogramowanie w postaci nowych funkcjonalności, które mają na celu stworzenie/ulepszenie/rozwinięcie) danego oprogramowania (osobny przedmiot obrotu) bądź jego części, stanowią utwór w rozumieniu Prawa autorskiego na podstawie art. 74 tej ustawy; ·       Wnioskodawca dokonuje odpłatnego przeniesienia wszelkich autorskich praw majątkowych do wytworzonego oprogramowania lub jego części w zamian za stosowne wynagrodzenie; ·       Wnioskodawca prowadzi na bieżąco od 1 września 2021 r. odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów szczegółową ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT.   Biorąc pod uwagę powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, spełnia on wszystkie wymagania ustawowe dotyczące możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania w wysokości 5% od dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Powziął Pan wątpliwość, czy prowadzona przez Pana działalność gospodarcza polegająca na tworzeniu programów komputerowych stanowi działalność badawczo-rozwojową. Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 5a pkt 38 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.), zgodnie z którą: Przez działalność badawczo-rozwojową należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy: ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych - oznacza to: a.   badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1668 ze zm.), b.   badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że : oznaczają one prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2021 r. poz. 478 ze zm.): Badania naukowe są działalnością obejmującą: 1.    badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; 2.    badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń. Stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy: Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii i działalności gospodarczej oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszania istniejących produktów/usług oraz procesów i technologii produkcji. W celu stwierdzenia, czy prowadzi Pan działalność badawczo-rozwojową, należy przeprowadzić analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika, które spełniają definicję wskazaną w art. 5a pkt 38 updof). Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika. Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji - głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy  do  nowych zastosowań. Lokalizacja i  identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu. Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów. Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.: badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy. Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu wyeliminowania z zakresu ulgi na działalność badawczo-rozwojową tych przejawów aktywności podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą stanowić prac rozwojowych. Z przedstawionego opisu sprawy wynika m.in., że w ramach działalności gospodarczej prowadzi Pan w sposób systematyczny działania w zakresie tworzenia i rozwoju oprogramowania. Działania te obejmują proces nabywania, łączenia, kształtowania i wykorzystywania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, do projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług (prace rozwojowe) oraz nakierowane są na zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystywanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Wytwarzane przez Pana oprogramowania lub ich części opierają się na Pana twórczej, indywidualnej, pracy obejmującej projektowanie architektury kodu źródłowego oraz czynność programowania (tworzenia kodu źródłowego).   Czynności podejmowane przez Pana nie mają charakteru działań rutynowych, ani okresowych zmian. W ramach omawianej działalności, zdobywa, poszerza i łączy Pan interdyscyplinarną wiedzę z zakresu programowania, matematyki, logiki w celu wytworzenia oprogramowania.   Tworzone przez Pana  fragmenty oprogramowania, posiadające cechy utworu i podlegające ochronie na podstawie art. 74 Prawa autorskiego, zmierzają do poprawy użyteczności albo funkcjonalności istniejącego już oprogramowania. Przedstawione we wniosku Pana działania spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 updof, gdyż: a)    są podejmowane w sposób systematyczny, b)    mają charakter twórczy, c)    obejmują prace rozwojowe oraz d)    podejmowane są w celu zwiększania zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Tworzenie przez Pana oprogramowania komputerowego stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38-40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe. Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym. Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, ze zm.): Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. Pojęcie „kwalifikowane prawo własności intelektualnej” zostało wyjaśnione w art. 30ca ust. 2 ustawy. W myśl tego przepisu: Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są: 1.    patent, 2.    prawo ochronne na wzór użytkowy, 3.    prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, 4.    prawo z rejestracji topografii układu scalonego, 5.    dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin, 6.    prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu, 7.    wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432), 8.    autorskie prawo do programu komputerowego - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. Kolejno art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, że: Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym. Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 tej ustawy: Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru: (a+b)x 1,3 a+b+c+d w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na: a-    prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, b-    nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d. od podmiotu niepowiązanego. c-    nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego, d-    nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Natomiast art. 30ca ust. 5 ww. ustawy stanowi: Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami. Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 7 przywołanej ustawy: Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty: 1.    z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; 2.    ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; 3.    z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi; 4.    z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu. W myśl art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani: 1)    wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych; 2)    prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej; 3)    wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu ; 4)    dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3; 5)    dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4. Na podstawie art. 30cb ust. 2 ww. ustawy: Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji. Stosownie do art. 30cb ust. 3 cytowanej ustawy: W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c. Przepisy wprowadzają korzystne rozwiązania podatkowe dla przedsiębiorców, którzy uzyskują dochody z komercjalizacji wytworzonych lub rozwiniętych przez nich praw własności intelektualnej, tzw. Innovation Box. W ramach tych rozwiązań podatnik może opodatkować preferencyjną 5% stawką podatkową swoje dochody z praw własności intelektualnej. Warunkiem jest, aby: ·         podatnik był właścicielem, współwłaścicielem, użytkownikiem tych praw lub posiadał prawa do korzystania z nich na podstawie umowy licencyjnej i ·         prawa te były chronione na podstawie obowiązującego prawa krajowego lub międzynarodowego przez m.in. patent, dodatkowe prawo ochronne na wzór użytkowy czy prawo z rejestracji wzoru przemysłowego. Prawa takie są zwane „kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej”. Podatnik może również skorzystać z ulgi Innovation Box jeśli zakupi kwalifikowane prawa własności intelektualnej, o których mowa powyżej, a następnie poniesie koszty związane z rozwojem lub ulepszeniem nabytego prawa. Do ulgi Innovation Box kwalifikuje się: ·         dochód uzyskany z tytułu należności/opłat licencyjnych lub innych należności związanych z wykorzystywaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, ·         dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jak również, ·         dochód z tego aktywa uwzględniony w cenie sprzedaży lub usługi określany na zasadzie ceny rynkowej. Warunkiem koniecznym dla skorzystania z omawianej preferencji jest prowadzenie przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Poziom dochodu kwalifikowanego do zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania jest wyliczany przy zastosowania formuły (wzoru) określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy. Stosowanie ulgi jest prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Z korzystaniem z ulgi wiążą się jednak, szczególne  obowiązki po stronie podatników – w szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji, która pozwala na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych. Podatnicy nie prowadzący ksiąg rachunkowych mogą spełnić wymóg dotyczący takiej ewidencji przez sporządzanie kumulatywnego, comiesięcznego zestawienia dokumentów potwierdzających poniesione wydatki dotyczące projektu kwalifikowanego IP. Zestawienie wydatki od początku działalności badawczo-rozwojowej prowadzącej do wytworzenia kwalifikowanego IP do końca danego miesiąca kalendarzowego. Zestawienie to powinno być sporządzane jest przez narastające ujęcie wydatków dotyczących poszczególnych zadań. Należy je sporządzać na podstawie zestawienia dokumentów, które potwierdzają poniesione wydatki. Zgodnie z art. 74 ust. 2 ww. ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych: Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie. Oprogramowanie definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1062 ze zm.). Oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych. Z informacji, które przedstawił Pan we wniosku oraz jego uzupełnieniu wynika, że: 1.    tworzy Pan oprogramowanie komputerowe w ramach indywidualnej działalności gospodarczej; 2.    tworzy Pan oprogramowanie w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej spełniającej definicje wskazane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych; 3.    wytwarzane przez Pana oprogramowanie stanowi utwór w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych i podlega ochronie na podstawie art. 74 tej ustawy; 4.    dokonuje Pan odpłatnego przeniesienia autorskiego prawa majątkowego do wytworzonego oprogramowania; 5.    uzyskuje Pan dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; 6.    prowadzi Pan „na bieżąco” i „od początku” realizacji opisanej we wniosku działalności zmierzającej do wytworzenia kwalifikowanego IP (tj. od 1 września 2021 r.), odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, która wyodrębnia każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz pozwala na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadających na każde ww. prawo w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu. Autorskie prawo do oprogramowania komputerowego wytwarzane przez Pana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 30ca ust. 7 pkt 2 osiąga Pan dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Dochód ze zbycia tego prawa lub jego części stanowi kwalifikowany dochód w rozumieniu art. 30ca ust. 4 w związku z art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego przez Pana w ramach wykonywanych zleceń programistycznych stanowi sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym osiąga Pan kwalifikowany dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ww. ustawy. Może Pan zastosować stawkę 5% od dochodów z tytułu świadczonych usług w ramach prowadzonej działalności opisanej we wniosku. Z ulgi tej może Pan skorzystać  w zeznaniu rocznym za 2021 r. i za lata następne, jeśli Pana sytuacja i obowiązujące prawo nie zmienią się. W konsekwencji, Pana stanowisko w zakresie pytania nr 2, 3 i 5 jest prawidłowe. Wątpliwości Pana budzi również kwestia uznania wskazanych we wniosku wydatków za koszty do obliczenia wskaźnika nexus. Jak wskazuje Pan, w ramach prowadzonej działalności ponosi Pan koszty na: a)    zakup sprzętu wykorzystywanego do prowadzonej Aktywności B+R (laptop wraz z akcesoriami m.in. płyta główna, pamięć, kable zasilające, karty graficzne, drukarka, tusze); b)    wynagrodzenia za usługi telekomunikacyjne, Internet, chmurę ; c)    wynagrodzenie za usługi księgowe ; d)    składki na ubezpieczenia społeczne ZUS. Istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między: ·         wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, ·         kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz ·         dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika. Wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-rozwojową związaną z danym prawem. Objaśnienia podatkowe wskazują na możliwość uwzględnienia w kalkulacji dochodu (który następnie zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus) również kosztów pośrednich. Nie wskazują natomiast, w jaki sposób koszty pośrednie należy przyporządkować do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i do pozostałych przychodów. W celu alokowania kosztów pośrednich do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej można w drodze analogii zastosować zasadę wynikającą z treści art. 22 ust. 3 i ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych koszty poniesione faktycznie przez podatnika, uwzględniane pod literą „a” we wzorze na wyliczenie wskaźnika, przez który przemnażany jest dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągnięty w roku podatkowym, to koszty związane z prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalnością badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, a nie koszty działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 26e ww. ustawy, zawężone do tzw. kosztów kwalifikowanych. Wskaźnik nexus „(…) służy do określania tej części dochodu z kwalifikowanego IP, która podlega preferencyjnej 5% stawce podatkowej, powinien być liczony kumulatywnie na przestrzeni lat. Wysokość dochodu z kwalifikowanego IP ustali Pan jako iloczyn: ·         dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i ·         wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu opodatkowaniu stawką 5%  zobowiązany jest Pan do wyliczenia dwóch podstawowych wartości: ·         dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz ·         wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód. Może Pan poniesione wydatki na: a)    zakup sprzętu wykorzystywanego do prowadzonej Aktywności B+R (laptop wraz z akcesoriami m.in. płyta główna, pamięć, kable zasilające, karty graficzne, drukarka, tusze); b)    wynagrodzenia za usługi telekomunikacyjne, Internet, chmurę ; c)    wynagrodzenie za usługi księgowe ; d)    składki na ubezpieczenia społeczne ZUS - ująć  we wskaźniku nexus – przy zachowaniu odpowiedniej metodyki alokacji –  jako koszty bezpośrednio związane z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową, związaną z tworzeniem praw własności intelektualnej. Wobec powyższego, Pana stanowisko w zakresie pytania nr 4 jest prawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy : ·      stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz ·      zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Końcowo, odnosząc się do powołanych przez Pana wyroków sądów wskazać należy, że dotyczą ona konkretnych, indywidualnych spraw podatników, w określonym stanie faktycznym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące, zatem nie mogą przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu. Natomiast organy podatkowe mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów podatkowych, to nie maja możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią materialnego prawa podatkowego. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)    z zastosowaniem art. 119a; 2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”).   Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).