0114-KDIP3-1.4011.1094.2021.2.AC

Interpretacja indywidualna  – stanowisko jest prawidłowe Szanowna Pani, stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 6 grudnia 2021 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy możliwości zastosowania indywidualnej stawki amortyzacji. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 22 lutego 2022 r. (data wpływu 22 lutego 2022 r.). Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego : Wnioskodawca jest zarejestrowanym w Polsce podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawca specjalizuje się w serwisie wózków widłowych. Prowadzi także sprzedaż i wynajem zarówno krótkoterminowy, jak i długoterminowy wózków widłowych. Wózki przeznaczone na sprzedaż oraz wynajem są kupowane zarówno z Polski - od osób trzecich, jak i od zagranicznych pośredników. Kupowane wózki widłowe są używane (co ma swoje odzwierciedlenie w zapisach na fakturach zakupu, przebiegu na liczniku (…), historii w Urzędzie Dozoru Technicznego - w przypadku wózków zarejestrowanych wcześniej w Polsce) i wprowadzane do ewidencji środków trwałych Wnioskodawcy po raz pierwszy. Dowód, że środki trwałe były użytkowane, istnieje w momencie wpisywania ich do wykazu środków trwałych. Przepisy prawa podatkowego nie precyzują w tym zakresie jakiego rodzaju dowody podatnik powinien posiadać dla udowodnienia użytkowania środka trwałego przed jego zakupem. Wózki widłowe z przeznaczeniem na wynajem, kupowane w wartościach wyższych niż 10.000,00 zł podlegają amortyzacji, bowiem są środkami trwałymi o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą i są oddane do używania na podstawie dokumentów stwierdzających własność Wnioskodawcy. Zgodnie z KŚT stawka amortyzacji liniowej dla Podgrupy 76 POZOSTAŁY TABOR BEZSZYNOWY wynosi 14%. Wózki widłowe są zatem amortyzowane przez okres 7 lat. Wnioskodawca stosuje także indywidualną amortyzację liniową w stawce 40% dla używanych wózków widłowych wprowadzanych do ewidencji środków trwałych po raz pierwszy, z zastrzeżeniem art. 22j ustawy o PIT, że okres amortyzacji nie jest krótszy niż 30 miesięcy, posiadając stosowne dokumenty potwierdzające ich wcześniejsze użytkowanie min. 6 miesięcy. W celu potwierdzenia, że środek trwały (wózek widłowy) był używany (użytkowany przez poprzedniego właściciela co najmniej 6 miesięcy) na fakturach zakupu widnieje zapis używany, ponadto wpisany jest rok produkcji wózka widłowego. W przypadku wózków z Polski można dotrzeć do historii wózka za pośrednictwem Urzędu Dozoru Technicznego. Potwierdzeniem użytkowania wózka jest także przebieg na liczniku motogodzin. Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego. Symbol KŚT dla wózków widłowych to: Grupa 7 - Środki transportu Podgrupa 76 - POZOSTAŁY TABOR BEZSZYNOWY Rodzaj dla wózków widłowych: ·      760 wózki jezdniowe z pomostem stałym o napędzie elektrycznym (akumulatorowe) ·      761 wózki jezdniowe podnośnikowe z nisko podnoszoną platformą o napędzie elektrycznym (akumulatorowe) ·      762 wózki jezdniowe podnośnikowe, mechaniczne, wysokiego podnoszenia (widłowe) o napędzie elektrycznym (akumulatorowe) ·      763 wózki jezdniowe podnośnikowe, mechaniczne, wysokiego podnoszenia (widłowe) o napędzie spalinowym ·      764 wózki jezdniowe transportowe ze stałą platformą i żurawiem o napędzie elektrycznym (akumulatorowe) ·      768 pozostałe wózki jezdniowe Pytanie: Wnioskodawca chciałby uzyskać odpowiedź na pytanie czy prawidłowo stosuje stawkę indywidualnej amortyzacji liniowej w wysokości 40% w okresie amortyzacji nie krótszym niż 30 miesięcy dla używanych wózków widłowych wprowadzanych do ewidencji środków trwałych Wnioskodawcy po raz pierwszy ? Czy konieczne jest również pozyskanie innego potwierdzenia np. w formie oświadczenia od poprzedniego właściciela czy wystarczającym jest informacja zawarta na fakturze zakupu, przebiegu na liczniku (…), historii w Urzędzie Dozoru Technicznego - w przypadku wózków zarejestrowanych wcześniej w Polsce? Pani stanowisko w sprawie Zdaniem Pani, można ustalić indywidualną stawkę amortyzacji 40% dla używanych wózków widłowych wprowadzanych do ewidencji środków trwałych Wnioskodawcy po raz pierwszy, przyjmując że wózki widłowe amortyzowane będą w okresie nie krótszym niż 30 miesięcy. Możliwość zastosowania indywidualnej stawki amortyzacji podyktowana jest faktem, że wózki wprowadzane do ewidencji środków trwałych Wnioskodawcy są wprowadzane u niego po raz pierwszy. Ponadto wózki są używane, co potwierdzają zapisy na fakturach zakupu, przebieg licznika (…) oraz historia w Urzędzie Dozoru Technicznego - w przypadku wózków zarejestrowanych wcześniej w Polsce. Zgodnie z Klasyfikacją Środków Trwałych wózki jezdniowe podnośnikowe, mechaniczne, wysokiego podnoszenia (widłowe) zaliczono do grupy 7 środki transportu. W myśl przepisu art. 22 j ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. podatnicy mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika, z tym, że okres amortyzacji nie może być krótszy niż, w przypadku środków transportu, 30 miesięcy. Zgodnie z art. 22 j ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.f. środki trwałe, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, uznaje się za używane, jeżeli podatnik udowodni, że przed ich nabyciem były wykorzystywane co najmniej przez okres 6 miesięcy. Udowodnienie wykorzystywania środka trwałego co najmniej 6 miesięcy przed nabyciem nie jest ściśle sprecyzowane w odniesieniu do rodzaju dokumenty. Przepisy prawa podatkowego nie precyzują w tym zakresie jakiego rodzaju dowody podatnik powinien posiadać dla udowodnienia użytkowania środka trwałego przed jego zakupem. Zgodnie z wyrokiem NSA z 29 stycznia 2009 r., sygn. II FSK 1487/07: "Podatnik powinien potrafić wykazać, że dany środek trwały był wcześniej używany przez co najmniej 6 miesięcy, aby udowodnić, że w danym momencie historycznym istniała podstawa do zastosowania indywidualnej stawki amortyzacyjnej. Dowodem w sprawie może być m.in. oświadczenie od poprzedniego właściciela". A więc potwierdzeniem może być każdy dokument pozwalający jednoznacznie potwierdzić fakt jego użytkowania min. 6 miesięcy. Ocena stanowiska  Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.) Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, musi spełniać łącznie następujące przesłanki: ·      musi być poniesiony w celu uzyskania przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, ·      nie może być wymieniony w art. 23 ww. ustawy, wśród wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, ·      musi być należycie udokumentowany. W przypadku źródła przychodów, jakim jest działalność gospodarcza, należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarcza, której celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. Związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodu, bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu, bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Ustawodawca przyjął jednocześnie zasadę, że wydatki na nabycie składników majątku wykorzystywanych przez podatników w dłuższym okresie czasu, a nie tylko w roku ich nabycia, zalicza się do kosztów sukcesywnie, w miarę ich zużycia. W myśl art. 22 ust. 8 ww. ustawy: Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23. Dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych definicja środków trwałych została określona w art. 22a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przez wskazanie składników majątku, które przy spełnieniu określonych w tym przepisie warunków uznać można za środki trwałe, które podlegają amortyzacji, oraz w art. 22c ww. ustawy, w którym wymieniono również składniki majątku uznawane m.in. za środki trwałe, niepodlegające amortyzacji. Definicja środków trwałych została dla celów podatkowych ściśle powiązana z pojęciem amortyzacji. W myśl art. 22a ust. 1 ww. ustawy: Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania: 1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością, 2) maszyny, urządzenia i środki transportu, 3) inne przedmioty – o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi. Składnik majątku może zostać zaliczony do środków trwałych, jeżeli łącznie zostaną spełnione następujące warunki: ·      stanowi on własność lub współwłasność podatnika, ·      został nabyty lub wytworzony we własnym zakresie, ·      jest kompletny i zdatny do użytku w dniu przyjęcia do używania, ·      przewidywany okres używania tego składnika na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej jest dłuższy niż rok (decyzja w tym względzie należy do podatnika), ·      składnik ten jest wykorzystywany przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo został oddany do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy leasingu, o której mowa w art. 23a pkt 1 ww. ustawy. W myśl z art. 22d ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Składniki majątku, o których mowa w art. 22a-22c, z wyłączeniem składników wymienionych w ust. 1, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 22n, najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 4. Podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych stanowi wartość początkowa środków trwałych. Szczegółowe zasady ustalania wartości początkowej zawarte są w art. 22g ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 1 tej ustawy: Za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się w razie odpłatnego nabycia - cenę ich nabycia, a jeżeli były używane przez podatnika przed wprowadzeniem ich do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych i nie były wcześniej amortyzowane - cenę ich nabycia, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej W celu dokonywania odpisów amortyzacyjnych podatnik jest zobowiązany do prowadzenia ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, zgodnie z wymogami określonymi w art. 22n ww. ustawy. Po ustaleniu wartości początkowej wózków widłowych jako środków trwałych pozostaje określenie właściwej stawki amortyzacyjnej. Zgodnie z art. 22h ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 22k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji (wykazu), z zastrzeżeniem art. 22e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których, zgodnie z art. 23 ust. 1, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów. Stosownie do art. 22h ust. 2 powołanej ustawy, Podatnicy, z zastrzeżeniem art. 22l i 22ł, dokonują wyboru jednej z metod amortyzacji określonej w art. 22i-22k dla poszczególnych środków trwałych przed rozpoczęciem ich amortyzacji; wybraną metodę stosuje się do pełnego zamortyzowania danego środka trwałego. Do podatnika należy wybór metody amortyzacji. Wyboru tego dokonuje dla poszczególnych środków trwałych przed rozpoczęciem ich amortyzowania i ma obowiązek stosować wybraną metodę dla pełnego zamortyzowania tego składnika. Podstawową metodą amortyzacji jest metoda liniowa określona w art. 22i ust. 1 ww. ustawy. Artykuł 22i ust. 1 stanowi, że: Odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, z zastrzeżeniem art. 22j-22ł, dokonuje się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych i zasad, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1. W opisie stanu faktycznego wskazała Pani, że w Klasyfikacji Środków Trwałych wózek widłowy został zaklasyfikowany w grupie 7 obejmującej Środki transportu, w podgrupie 76 Pozostały tabor bezszynowy. Rodzaj dla wózków widłowych: ·      760 wózki jezdniowe z pomostem stałym o napędzie elektrycznym (akumulatorowe) ·      761 wózki jezdniowe podnośnikowe z nisko podnoszoną platformą o napędzie elektrycznym (akumulatorowe) ·      762 wózki jezdniowe podnośnikowe, mechaniczne, wysokiego podnoszenia (widłowe) o napędzie elektrycznym (akumulatorowe) ·      763 wózki jezdniowe podnośnikowe, mechaniczne, wysokiego podnoszenia (widłowe) o napędzie spalinowym ·      764 wózki jezdniowe transportowe ze stałą platformą i żurawiem o napędzie elektrycznym (akumulatorowe) ·      768 pozostałe wózki jezdniowe Standardowa stawka z Wykazu stawek amortyzacyjnych dla wózków widłowych wynosi 14%. Indywidualna metoda amortyzacji środków trwałych jest odmianą metody liniowej. Odpisy dokonywane są w równych ratach od wartości początkowej środka trwałego. Tylko okres amortyzacji zostaje indywidualnie przez podatnika określony. Podatnik może ustalić stawki indywidualnie w przypadku kiedy nabyte środki trwałe były używane lub ulepszone. Możliwość ustalenia przez podatnika indywidualnej stawki amortyzacyjnej dla wózków widłowych przewiduje art. 22j ust. 1 i 2 ustawy o podatek dochodowym od osób fizycznych. Stosownie do treści art. 22j ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Podatnicy, z zastrzeżeniem art. 22l, mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika, z tym że okres amortyzacji nie może być krótszy - dla środków transportu, w tym samochodów osobowych 30 miesięcy. Metoda indywidualnych stawek amortyzacyjnych ustala minimalne okresy amortyzacji dla poszczególnych składników majątku. Dla środków transportu (w tym wózków widłowych) ustawodawca przewidział minimalny okres amortyzacji, który wynosi 30 miesięcy, czyli 2,5 roku. W myśl art. 22j ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Środki trwałe, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, uznaje się za: 1.    używane – jeżeli podatnik udowodni, że przed ich nabyciem były wykorzystywane co najmniej przez okres 6 miesięcy, lub 2.    ulepszone – jeżeli przed wprowadzeniem do ewidencji wydatki poniesione przez podatnika na ich ulepszenie stanowiły co najmniej 20% wartości początkowej. Podatnik może zastosować indywidualną stawkę amortyzacji, jeżeli nabył używany wózek widłowy, który był wykorzystywany u poprzedniego właściciela (przed nabyciem przez podatnika) przez wymagany okres co najmniej 6 miesięcy lub jeżeli przed wprowadzeniem do ewidencji wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie tego środka trwałego stanowiły co najmniej 20% jego wartości początkowej. W podanej definicji „używane” występują dwa istotne sformułowania: pojęcie „przed nabyciem”, które oznacza, że chodzi o przeniesienie własności oraz udowodnienie „wykorzystania”, bez doprecyzowania przez kogo i na jakie cele dany składnik majątku miał być wykorzystywany. Zgodnie ze słownikową definicją – przez pojęcie używania rozumie się wykorzystywanie, czyli używanie czegoś z korzyścią, pożytkiem (Słownik współczesny języka polskiego pod red. prof. dr hab. Bogusławy Dunaj wyd. Wilga, Warszawa 1996, s. 1296). Zatem używanie środka trwałego musi nastąpić przed jego nabyciem przez podatnika, co oznacza, że podatnik może zastosować indywidualną stawkę amortyzacji, jeżeli nabył używany środek trwały, który przed jego nabyciem był wykorzystywany u poprzedniego właściciela (właścicieli) przez wymagany okres 6 miesięcy. Przepisy podatkowe nie regulują jakimi dowodami należy udokumentować używanie środka trwałego. Przyjąć zatem należy, że mogą to być wszelkie wiarygodne dowody, np. potwierdzone za zgodność z oryginałem kopie: faktury zakupu środka trwałego, ewidencji przebiegu pojazdu, ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych prowadzonych przez poprzedniego użytkownika, oświadczenie poprzedniego użytkownika o używaniu środka trwałego w określonym czasie. Obowiązek udowodnienia, że przed nabyciem środek transportu był wykorzystywany co najmniej przez okres 6 miesięcy, ciąży na podatniku. Wobec powyższego będzie mogła Pani do celów amortyzacji zastosować indywidualną stawkę amortyzacyjną. Ponieważ minimalny okres amortyzacji w takim przypadku nie może być krótszy niż 30 miesięcy, to maksymalna indywidualna stawka amortyzacyjna dla używanego wózka widłowego wynosi 40%. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy: ·      stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Pana sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i musi się Pan zastosować do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)    z zastosowaniem art. 119a; 2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).