0114-KDIP3-1.4011.772.2025.4.MZ

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowna Pani, stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 16 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 26 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 26 października 2025 r. (data wpływu 29 października 2025 r.). Treść wniosku jest następująca: Opis zdarzenia przyszłego Na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2646 z póżn. zm.) zwraca się Pani z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej opodatkowania sprzedaży nieruchomości, wybudowanej na Pani nieruchomości gruntowej, wykorzystywanej na potrzeby działalności gospodarczej prowadzonej w formie spółki cywilnej, wobec okoliczności przedstawionych poniżej. Wraz z małżonkiem prowadziliście Państwo działalność gospodarczą w formie dwuosobowej spółki cywilnej wpisanej do CEIDG od dnia 01-01-2001 r. W trakcie trwania działalności spółki cywilnej wybudowano na gruncie, który stanowi Pani własność odrębną uzyskaną w 1997 r. w drodze dziedziczenia oraz zniesienia współwłasności, nie wniesiony do majątku wspólnego, ani do majątku spółki, niewielki budynek przemysłowy o powierzchni 280 m2 przeznaczony na cele działalności spółki. Budowa budynku rozpoczęta została w 2004 r. a ukończona rok później tzn. w 2005 r. W tym też 2005 r. w pełni rozpoczęto korzystanie z nowo wybudowanego budynku w prowadzonej działalności, mimo że nie został on formalnie zgłoszony do odpowiedniego organu w celu uzyskania pozwolenia na użytkowanie. Formalności tej dopełniono dopiero w styczniu 2025 r. Budynek ten nie został również formalnie wniesiony jako wkład do majątku spółki cywilnej ani nie został ujęty w ewidencji środków trwałych spółki, mimo że koszty jego budowy były pokrywane ze środków pochodzących z przychodów działalności spółki. Budynek od momentu wybudowania był użytkowany wyłącznie na potrzeby działalności spółki cywilnej prowadzonej przez Panią i Pani małżonka. Spółka cywilna w chwili obecnej pozostaje w stanie zawieszenia, a z uwagi na stan zdrowia planujecie Państwo zakończenie jej działalności w najbliższym czasie, a przedmiotowa nieruchomość wraz z gruntem na którym została posadowiona, zostanie przeznaczona do sprzedaży. Dotychczas nieruchomość nie była przedmiotem sprzedaży ani innych transakcji skutkujących powstaniem obowiązku podatkowego w VAT lub PIT. Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego Przed sprzedażą, która dopiero ma nastąpić nie będzie Pani rozliczać poniesionych nakładów, ponieważ nakłady ponoszone były przez osoby pozostające w związku małżeńskim i w związanej z tym wspólnocie majątkowej. Małżonkowie pozostający wspólnikami spółki cywilnej zdecydowali, że cześć swoich dochodów uzyskiwanych z działalności spółki będą przeznaczać nie na konsumpcję, lecz na prowadzenie budowy budynku który będzie służył do prowadzenia działalności. Gdyby przyjąć sytuację dokonania rozliczenia nakładów nastąpiłaby ona z majątku wspólnego będących wspólnikami małżonków na rzecz wspólnika B. A. a następnie wróciłyby one za sprawą wspólnoty majątkowej do majątku wspólnego małżonków A. Spółce cywilnej przysługiwało prawo do doliczania podatku naliczonego z wydatków ponoszonych na zakup materiałów przeznaczonych na budowę budynku, ponieważ budynek ten miał służyć wyłącznie do prowadzenia w nim działalności opodatkowanej, a zgodnie z zasadą podatek VAT zawarty w zakupach służących do sprzedaży opodatkowanej uprawnia podatnika (w tym wypadku spółkę) do dokonywania odliczenia całości podatku VAT zawartego w fakturze zakupu. Na pytanie kto jest właścicielem budynku o którym mowa we wniosku, wyraża Pani pogląd, że właścicielką jest wyłącznie Pani. Zgodnie z regulacją zawartą w kodeksie cywilnym budynek wybudowany na cudzym gruncie z mocy prawa staje się własnością właściciela tego gruntu, zgodnie z zasadą która mówi, że to, co jest trwale związane z gruntem, należy do właściciela gruntu. Oznacza to, że niezależnie od tego, kto poniósł koszty budowy i jaka jest wartość nakładów, budynek jest częścią składową nieruchomości gruntowej i należy do właściciela terenu. Grunt na którym został wzniesiony budynek należał w chwili rozpoczęcia budowy i należy nadal do majątku odrębnego Pani. Nie wnosiła Pani własności gruntu ani do wspólnego majątku małżonków, ani jako wkładu do spółki, a więc zbudowany na tym gruncie budynek stał się wyłączną własnością Pani. Jak wskazano powyżej własność gruntu będzie i budynku będzie własnością Pani, która w tej skomplikowanej prawnie i podatkowo sprawie zwróciła się o wydanie interpretacji. Na pytanie na jakich zasadach spółka cywilna korzystała z nieruchomości: Wskazała Pani, że jak zazwyczaj dzieje się to w stosunkach rodzinnych i małżeńskich, małżonek korzysta z rzeczy należących do drugiego małżonka bez specjalnych umów czy porozumień traktując to jako rzecz oczywistą przy braku sprzeciwu ze strony małżonka będącego właścicielem rzeczy. Nie ponoszono wydatków na ulepszenie budynku, który przez cały czas był wykorzystywany w prowadzonej działalności opodatkowanej. Wydatki na budowę ponoszone były w latach 2005 r. do 2013 r . Od 2014 r do chwili zawieszenia działalności spółki, budynek był wykorzystywany wyłącznie w prowadzonej działalności do wykonywania czynności opodatkowanej. Pytania: W związku z przedstawionym stanem faktycznym proszę o interpretację w następujących kwestiach: 1.  Czy w Pani sytuacji, sprzedając budynek przemysłowy jako osoba fizyczna i właścicielka gruntu (bez formalnego wniesienia budynku do majątku spółki cywilnej, bez ujęcia w ewidencji środków trwałych), będzie działała Pani jako podatnik VAT i będzie Pani zobowiązana do rozliczenia podatku VAT z tytułu tej sprzedaży? Nadmienia Pani ,że jako osoba fizyczna nie jest podatnikiem, podatnikiem jest spółka cywilna, która w świetle przepisów Kodeksu cywilnego nie jest właścicielem nieruchomości. 2.  Jeżeli tak, to czy sprzedaż nieruchomości może korzystać ze zwolniona z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, uwzględniając, że od pierwszego zasiedlenia (rozpoczęcia użytkowania budynku w 2005 r.) minęły co najmniej 2 lata, a nieruchomość była wykorzystywana wyłącznie na potrzeby działalności gospodarczej spółki cywilnej? 3.  Jak powinna rozliczyć Pani przychód z tytułu sprzedaży tej nieruchomości w podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT), ze szczególnym uwzględnieniem: ·      właściwego źródła przychodu (czy jest to działalność gospodarcza czy odpłatne zbycie nieruchomości prywatnej), ·      możliwości zaliczenia poniesionych kosztów budowy do kosztów uzyskania przychodu z tytułu sprzedaży (zwłaszcza finansowanych przez spółkę, a nie bezpośrednio przez Panią, mając na uwadze okoliczność, że jest Pani wspólnikiem spółki z 50% w niej udziałem, a pozostałe 50% udziału należy do Pani męża z którym pozostaje Pani w wspólnocie majątkowej), ·      skutków braku formalnego ujęcia budynku jako środka trwałego spółki cywilnej, ·      wpływu zawieszenia i planowanego zakończenia działalności spółki cywilnej na kwalifikację i rozliczenie tego przychodu? Powyższa interpretacja indywidualna dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. W zakresie podatku od towarów i usług zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie. Pani stanowisko w sprawie Nieruchomość gruntowa, na której powstał budynek przemysłowy, pozostaje Pani wyłączną własnością od/ przed założeniem i w trakcie funkcjonowania spółki cywilnej. Budynek przemysłowy został wybudowany na tej nieruchomości w trakcie prowadzenia działalności spółki, przy czym jego budowa była finansowana wyłącznie ze środków pochodzących z przychodów spółki. Budynek nigdy nie został wniesiony jako wkład do majątku spółki ani nie został ujawniony bądź ujęty w ewidencji środków trwałych spółki, pomimo że był wykorzystywany wyłącznie na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Brak formalnego wniesienia i ujęcia nieruchomości w ewidencji środków trwałych powoduje Pani zdaniem, iż budynek pozostaje składnikiem Pani majątku prywatnego, choć służył działalności gospodarczej jako miejsce jej prowadzenia. Sprzedaż powinna więc zostać rozliczona jako odpłatne zbycie nieruchomości prywatnej (art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy PIT), z możliwością zastosowania zwolnienia po upływie 5 lat od nabycia gruntu. Ze względu na złożoność prawną sytuacji, zróżnicowany charakter własności i wykorzystania nieruchomości oraz możliwość potencjalnych ryzyk podatkowych, zwraca się Pani o interpretację organu podatkowego, która wyjaśni Pani obowiązki podatkowe oraz pomoże w prawidłowym rozliczeniu sprzedaży. Pragnie Pani uniknąć ewentualnych niejasności oraz sankcji wynikających z błędnej oceny statusu podatkowego sprzedaży. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Źródła przychodów Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Źródłem przychodu jest pozarolnicza działalność gospodarcza. W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) tej ustawy: Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie: a. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c. prawa wieczystego użytkowania gruntów, - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie. Na podstawie art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat. Zgodnie z art. 10 ust. 3 wskazanej wyżej ustawy: Przepisy ust. 1 pkt 8 mają zastosowanie do odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie. Aby przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości mógł zostać zaliczony do źródła przychodów określonego wyżej wskazanym przepisem art. 10 ust. 1 pkt 8 cyt. ustawy, spełnione powinny zostać dwie podstawowe przesłanki: ·      odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz ·      zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie. Odrębnym źródłem przychodów jest wskazana w art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy pozarolnicza działalność gospodarcza. Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową: a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9. Przedstawiła Pani informacje, z których wynika, że wraz z małżonkiem prowadziła Pani działalność gospodarczą w formie dwuosobowej spółki cywilnej od dnia 01-01-2001 r. W trakcie trwania działalności spółki cywilnej wybudowano na gruncie, który stanowi Pani odrębną własność uzyskaną w 1997 r. w drodze dziedziczenia oraz zniesienia współwłasności, nie został wniesiony do majątku wspólnego, ani do majątku spółki, niewielki budynek przemysłowy o powierzchni 280 m2 przeznaczony na cele działalności spółki. Budowa budynku rozpoczęta została w 2004 r. a ukończona rok później tzn. w 2005 r. W 2005 r. w pełni rozpoczęto korzystanie z nowo wybudowanego budynku w prowadzonej działalności. Budynek ten nie został formalnie wniesiony jako wkład do majątku spółki cywilnej ani nie został ujęty w ewidencji środków trwałych spółki, mimo że koszty jego budowy były pokrywane ze środków pochodzących z przychodów działalności spółki. Budynek od momentu wybudowania był użytkowany wyłącznie na potrzeby działalności spółki cywilnej prowadzonej przez Panią i Pani małżonka. Spółka cywilna w chwili obecnej pozostaje w stanie zawieszenia, a z uwagi na stan zdrowia planujecie Państwo zakończenie jej działalności w najbliższym czasie, a przedmiotowa nieruchomość wraz z gruntem na którym została posadowiona, zostanie przeznaczona do sprzedaży. Powzięła Pani wątpliwość, czy z tytułu planowanej sprzedaży wskazanej Nieruchomości powstanie dochód, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czy z art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy. Określenie przychodu W myśl obowiązującej treści art. 14 ust. 2 pkt 1 tej ustawy: Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących: a) środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, b) składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł, c) składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych, d) składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych - wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio. W przytoczonym art. 14 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienione zostały szczególne kategorie przychodów, które – w przypadku uzyskania ich przez podatnika – stanowią przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej. Takimi przychodami są m.in. przychody uzyskane z odpłatnego zbycia składników majątku, tj. środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, co wynika z treści art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) analizowanej ustawy. Regulacją art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych objęty zatem został przychód z odpłatnego zbycia tych składników majątku, które spełniają ustawową definicję środka trwałego oraz wartości niematerialnej i prawnej, podlegających ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, niezależnie od tego, czy podatnik wprowadził, czy też nie wprowadził te składniki do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, jak również od tego, czy zaliczał do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne dokonywane od ich wartości początkowej. Zgodnie z art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania: a) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością, b) maszyny, urządzenia i środki transportu, c) inne przedmioty - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi. Stosownie do art. 22c tej ustawy: Amortyzacji nie podlegają: 1) grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów, 2) budynki mieszkalne wraz ze znajdującymi się w nich dźwigami, lokale mieszkalne stanowiące odrębną nieruchomość, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego oraz prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, służące prowadzonej działalności gospodarczej lub wydzierżawiane albo wynajmowane na podstawie umowy, 3) dzieła sztuki i eksponaty muzealne, 4) wartość firmy, jeżeli wartość ta powstała w inny sposób niż określony w art. 22b ust. 2 pkt 1 i 1a, 5) składniki majątku, które nie są używane na skutek zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej na podstawie przepisów dotyczących zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej albo zaprzestania działalności, w której te składniki były używane; w tym przypadku składniki te nie podlegają amortyzacji od miesiąca następującego po miesiącu, w którym zawieszono albo zaprzestano tej działalności - zwane odpowiednio środkami trwałymi lub wartościami niematerialnymi i prawnymi. Na podstawie art. 22 ust. 8 omawianej ustawy: Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a‑22o, z uwzględnieniem art. 23. W przypadku spółek nieruchomościowych odpisy dotyczące środków trwałych zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być w roku podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z przepisami o rachunkowości odpisy amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia środków trwałych, obciążające w tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki. Z powyższych wyjaśnień wynika, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależniają możliwości uznania danego składnika majątku za środek trwały od ujęcia go w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, ani też dokonywania jego amortyzacji (zwłaszcza, że część środków trwałych objęta jest ustawowym wyłączeniem z amortyzacji podatkowej). Zgodnie z art. 22d ust. 2 cytowanej ustawy: Składniki majątku, o których mowa w art. 22a-22c, z wyłączeniem składników wymienionych w ust. 1, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 22n, najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 4. W świetle powyższego, zaliczenie przychodu ze sprzedaży składnika majątku wykorzystywanego w prowadzonej działalności do przychodów z działalności gospodarczej jest możliwe, jeśli spełnione zostaną łącznie następujące warunki: ·      składnik majątku wykorzystywano dla celów prowadzonej działalności gospodarczej, ·      składnik ten stanowi/stanowił środek trwały w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ·      składnik majątku podlegał ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071): Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności. W myśl art. 47 § 1 tej ustawy: Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych. Stosownie do art. 48 ustawy Kodeks cywilny: Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania. Z powyższego zatem w sposób jednoznaczny wynika, że grunty stanowiące odrębny przedmiot własności są z natury swej nieruchomościami, budynki natomiast trwale z gruntem związane są częścią składową nieruchomości zgodnie z zasadą superficies solo cedit, w myśl której własność nieruchomości gruntowej rozciąga się na budynki, które stały się częścią składową nieruchomości. Budynek trwale związany z gruntem, jako część składowa gruntu, nie może być przedmiotem odrębnej własności. Należy zauważyć, że budynek wzniesiony przez spółkę cywilną na gruncie należącym do jednego ze wspólników staje się własnością właściciela gruntu, ponieważ obowiązuje zasada, że to, co jest trwale związane z gruntem, należy do jego właściciela, Zatem fakt, że budynek został sfinansowany ze środków spółki, nie zmienia właściciela. Jak już wyżej wskazano, przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości może stanowić przychód z dwóch odrębnych źródeł, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej lub ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Decydujące znaczenie dla kwalifikacji przychodu uzyskanego ze zbycia nieruchomości do właściwego źródła ma fakt czy zbycie to następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej oraz charakter tej nieruchomości. Podkreślenia wymaga, że – jak wynika z cytowanych uprzednio przepisów – do przychodów z działalności gospodarczej zalicza się w szczególności przychody z odpłatnego zbycia nieruchomości (z wyjątkiem nieruchomości mieszkalnych) będących środkami trwałymi podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych. Zgodnie z definicją wynikającą z art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednym z warunków zaliczenia budowli, budynków oraz lokali do środków trwałych jest to, by stanowiły one własność lub współwłasność podatnika. Stosownie do art. 24a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Osoby fizyczne, przedsiębiorstwa w spadku, spółki cywilne osób fizycznych, spółki cywilne osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie, wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwaną dalej „księgą”, z zastrzeżeniem ust. 3, 5 i 5a, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy, a także uwzględniać w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 22a-22o. Zgodnie z powyższym, amortyzacji dokonuje spółka, a nie poszczególni jej wspólnicy. Oznacza to, że przepisy dotyczące amortyzacji stosuje się w odniesieniu do spółki, a nie do jej wspólników. Skoro zarówno przychody, jak i koszty ewidencjonowane są przez podmioty prowadzące działalność gospodarczą, to w przypadku prowadzenia działalności gospodarczej w formie spółki niebędącej osobą prawną, dokonywanie odpisów amortyzacyjnych należy wiązać ze spółką. Zasady działania spółek regulują przepisy art. 860 - 875 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071). Zgodnie z art. 860 § 1 tej ustawy: Przez umowę spółki wspólnicy zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego przez działanie w sposób oznaczony, w szczególności przez wniesienie wkładów. Stosownie do art. 861 § 1 Kodeksu cywilnego: Wkład wspólnika może polegać na wniesieniu do spółki własności lub innych praw albo na świadczeniu usług. Natomiast w myśl art. 862 tej ustawy: Jeżeli wspólnik zobowiązał się wnieść do spółki własność rzeczy, do wykonania tego zobowiązania, jak również do odpowiedzialności z tytułu rękojmi oraz do niebezpieczeństwa utraty lub uszkodzenia rzeczy stosuje się odpowiednio przepisy o sprzedaży. Jeżeli rzeczy mają być wniesione tylko do używania, stosuje się odpowiednio w powyższym zakresie przepisy o najmie. Z powyższych przepisów wynika, że spółka jest umową zawartą przez wspólników w celu dążenia do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego. Właścicielami majątku wykorzystywanego w prowadzonej w formie spółki pozarolniczej działalności gospodarczej są wspólnicy tej spółki w ramach współwłasności łącznej wspólników spółki, a nie spółka. Jeżeli wspólnik spółki jest właścicielem składnika majątku poza spółką, to może wnieść do spółki prawo własności lub prawo do używania tego składnika. Zatem w sytuacji gdy wskazana przez Panią Nieruchomość nie została skutecznie wniesiona do Spółki, a Spółka bezumownie wykorzystywała ją do prowadzenia działalności gospodarczej, to składnika tego nie można uznać za środek trwały w rozumieniu art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Odpłatne zbycie tej Nieruchomości nie będzie więc generowało przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej w związku z art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a tej ustawy. Zatem planowaną sprzedaż omawianej Nieruchomości należy kwalifikować do źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy. Mając jednak na uwadze, że od nabycia gruntu upłynął pięcioletni okres, o którym mowa w tym przepisie, to jej odpłatne zbycie nie spowoduje powstania zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem, Pani stanowisko jest prawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·     w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·    w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.