0114-KDIP3-2.4011.1033.2025.2.MJ

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 19 listopada 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 6 stycznia 2026 r. - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego Na wstępie Wnioskodawca zaznaczył, że niniejszy wniosek dotyczy roku 2025 i tylko usług związanych z oprogramowaniem wymienionych w opisie stanu faktycznego. A.B. (dalej: Wnioskodawca): od dnia 10 listopada 2025 r. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, opodatkowaną podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach ogólnych,posiada miejsce zamieszkania na terytorium Polski i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,nie posiada statusu centrum badawczo - rozwojowego, o którym mowa w art. 17 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej. Działalność gospodarcza Wnioskodawcy obejmuje m. in. działalność w zakresie usług związanych z oprogramowaniem. Wnioskodawca świadczy usługi działając na podstawie umów zawartych z podmiotami będącymi polskimi rezydentami podatkowymi. Zakres usług, których dotyczy niniejszy wniosek jest następujący: Wnioskodawca tworzy/rozwija/ulepsza/modyfikuje bloki IP (ang. Intellectual Property) takie jak: kontrolery protokołów komunikacyjnych szeregowych jak np. (…), (…) czy (…), równoległych jak np. (…), (…), (…) a także wewnątrz-układowych jak np. (…), (…), (…);bloki realizujące funkcje matematyczne, kryptograficzne oraz (…) (ang. (…)) jak np. układy mnożące, dzielące, (…) (ang. (…)), filtry cyfrowe;bloki kontrolerów przesyłu danych (…) (ang. (…)) jak np. rdzenie procesorów, potoki obliczeniowe i kontrolne. W odniesieniu do ww. bloków Wnioskodawca opracowuje algorytmy, architekturę i parametry wyżej wymienionych bloków, opracowuje środowiska do testowania i weryfikacji (ang. testbench) ww. bloków, przygotowuje dokumentację techniczną w/w bloków, Wnioskodawca tworzy/rozwija/ulepsza/modyfikuje bloki IP nie wymienione powyżej, według specyfikacji klienta. Bloki IP Wnioskodawca pisze jako kod źródłowy języków programowania (…) (ang. (…)) np. (…), (…), (…). Środowiska do testowania i weryfikacji Wnioskodawca pisze jako kod źródłowy z wykorzystaniem języków programowania jak np. (…), (…), (…), czy języków skryptowych jak np. (…), (…). Wnioskodawca wyjaśnia, że: Kod źródłowy w języku (…)jest rezultatem pracy twórczej o indywidualnym charakterze i stanowi program komputerowy w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, ponieważ: - jest zapisem algorytmów i logiki działania układów cyfrowych w postaci języka zrozumiałego dla narzędzi komputerowych (kompilatorów (…)), - stanowi sekwencję instrukcji przetwarzanych komputerowo i służących sterowaniu sprzętem, - może być utrwalony, rozwijany i modyfikowany tak jak klasyczny kod oprogramowania. Język (…) jest językiem opisu sprzętu, ale z punktu widzenia funkcji ekonomiczno-technicznej jest to forma programowania komputerowego. Powstały kod steruje zachowaniem sprzętu i jest przetwarzany przez narzędzia komputerowe (syntezatory, symulatory). Należy w tym miejscu stwierdzić, że w polskim porządku prawnym nie ma definicji legalnej pojęcia „program komputerowy”. Jest to spowodowane przede wszystkim chęcią uniknięcia jej szybkiej dezaktualizacji i płynących z tego potencjalnych problemów. Wskutek dynamicznego rozwoju technologii mogłoby się bowiem okazać, że zaproponowane określenie za kilka lat będzie nieadekwatne w odniesieniu do pojawiających się rozwiązań technicznych i konieczna będzie nowelizacja danego aktu prawnego. Wobec braku definicji legalnej w polskim ustawodawstwie, chcąc zdefiniować program komputerowy, można posłużyć się postanowieniami ustawodawstw zagranicznych; w niektórych państwach zdecydowano się na jej wprowadzenie. Generalnie definiuje się program komputerowy jako zestaw rozkazów lub instrukcji przeznaczonych do użycia bezpośrednio lub pośrednio w komputerze w celu osiągnięcia określonego rezultatu. Z kolei Wikipedia (https://pl.wikipedia.org/wiki/Program_komputerowy) definiuje pojęcie „program komputerowy” następująco: „Program komputerowy (ang. computer program) - sekwencja symboli opisująca realizowanie obliczeń zgodnie z pewnymi regułami zwanymi językiem programowania[1]. Program jest zazwyczaj wykonywany przez komputer (np. wyświetlenie strony internetowej), zwykle bezpośrednio, jeśli wyrażony jest w języku zrozumiałym dla danej maszyny lub pośrednio - gdy jest interpretowany przez inny program (interpreter). Program może być ciągiem instrukcji opisujących modyfikacje stanu maszyny, ale może również opisywać obliczenia w inny sposób (np. rachunek lambda). Formalne wyrażenie metody obliczeniowej w postaci języka zrozumiałego dla człowieka nazywane jest kodem źródłowym, podczas gdy program wyrażony w postaci zrozumiałej dla maszyny (to jest za pomocą ciągu liczb, a bardziej precyzyjnie - zer i jedynek) nazywany jest kodem maszynowym bądź postacią binarną (wykonywalną). Programy komputerowe można zaklasyfikować według ich zastosowań. Wyróżnia się zatem systemy operacyjne, programy narzędziowe, programy użytkowe (aplikacje), gry komputerowe i inne. Natomiast programy wbudowane w urządzenia, przechowywane zwykle w pamięci flash, określa się jako firmware.” Efektem pracy Wnioskodawcy jest więc tworzenie nowych kodów źródłowych i rozwijanie/modyfikowanie/ulepszanie już istniejących. W ramach opisu stanu faktycznego Wnioskodawca stwierdza, że: 1.  Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę są związane z nabywaniem, łączeniem, kształtowaniem i wykorzystywaniem aktualnie dostępnej wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie kodów źródłowych, do tworzenia i projektowania nowych kodów źródłowych, oraz do rozwijania, modyfikowania lub ulepszania już istniejących kodów źródłowych. 2.  Działania Wnioskodawcy podejmowane w ramach wytworzenia i rozwijania/modyfikowania/ulepszania istniejących już kodów źródłowych obejmują indywidualną pracę twórczą z wykorzystaniem zasobów wiedzy do tworzenia nowych rozwiązań. 3.  Kody źródłowe tworzone przez Wnioskodawcę są oprogramowaniem innowacyjnym, znacznie odróżniającym się od istniejących systemów. 4.  W ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca opracowuje nowe, rozwija, modyfikuje oraz ulepsza istniejące kody źródłowe, niewystępujące dotychczas w jego działalności gospodarczej lub na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już u Wnioskodawcy funkcjonujących. 5.  Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę nie stanowią rutynowych i okresowych zmian w kodach źródłowych Wnioskodawcy. 6.  Działalność Wnioskodawcy jest prowadzona w sposób systematyczny. Działalność ta jest bowiem prowadzona w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia. 7.  Działania Wnioskodawcy polegające na rozwijaniu/modyfikowaniu/ulepszaniu kodów źródłowych zmierzają do poprawy użyteczności oraz funkcjonalności tych kodów. 8.  Kody źródłowe tworzone/rozwijane/modyfikowane/ulepszane przez Wnioskodawcę zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej, nie mają charakteru powtarzalnego. 9.  Wnioskodawca tworząc kody źródłowe oraz ich rozwinięcia/modyfikacje/ulepszenia zawsze tworzy utwory, do których przysługują mu prawa autorskie, które podlegają ochronie prawnej zgodnie z art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przy czym prawa autorskie przysługują Wnioskodawcy zarówno do nowych tworzonych od podstaw kodów źródłowych, jak i ich rozwinięć/ modyfikacji/ulepszeń. Te rozwinięcia/modyfikacje/ulepszenia są bowiem samodzielnymi utworami, podlegającymi ochronie prawnej z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wynika to z przepisów w/w ustawy. Zgodnie bowiem z przepisami art. 2 ust. 1 i 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór), a w szczególności przedmiotem prawa autorskiego są programy komputerowe, a kod źródłowy jest programem komputerowym. Natomiast przepis art. 74 ust. 1 ww. ustawy stanowi, że programy komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie. Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Zatem kody źródłowe tworzone przez Wnioskodawcę objęte są ochroną prawną na podstawie powołanych przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Zarówno w przypadku stworzenia, jak i rozwijania/modyfikowania/ulepszania kodu źródłowego i jego części, Wnioskodawca posiada do nich całość autorskich praw majątkowych. Po napisaniu kodów źródłowych Wnioskodawca przenosi autorskie prawa majątkowe do nich na zleceniodawcę. Potwierdzeniem przeniesienia autorskich praw majątkowych do kodu źródłowego jest: umowa, faktura i dodatkowo ewidencja prowadzona dla celów skorzystania ze stawki podatkowej 5%, którą dla celów podatkowych (jak podano to w opisie stanu faktycznego wniosku) prowadzi Wnioskodawca. Ponadto Wnioskodawca wyjaśnia: umowy wymienione w niniejszym wniosku są z natury swej umowami o stworzenie utworu (kodu źródłowego) i przeniesienie autorskich praw majątkowych. O takiej naturze owych umów rozstrzyga ich treść, nawet jeżeli tytuł umowy bezpośrednio nie odnosi się do tych zagadnień. Sama umowa o przeniesienie autorskich praw majątkowych jest podstawą do takiego właśnie transferu praw. Zgodnie bowiem z art. 64 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych: „Umowa zobowiązująca do przeniesienia autorskich praw majątkowych przenosi na nabywcę, z chwilą przyjęcia utworu, prawo do wyłącznego korzystania z utworu na określonym w umowie polu eksploatacji, chyba że postanowiono w niej inaczej.” Przeniesienie praw autorskich jest pojęciem ustawowym z ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Natomiast przekładając to na pojęcia stosowane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych należy stwierdzić, że Wnioskodawca sprzedaje majątkowe prawa autorskie do kodów źródłowych, czyli programów komputerowych i uzyskuje z tego tytułu dochody. Sprzedaż majątkowych praw autorskich jest każdorazowo wykazywana jako odrębna pozycja wystawianej przez Wnioskodawcę faktury. W sytuacji, gdy Wnioskodawca pracuje na kodzie źródłowym, który zleceniodawca przekazał mu do rozwinięcia/modyfikacji/ulepszenia, wykonuje tę pracę na podstawie umowy ze swoim zleceniodawcą. Wnioskodawca wyjaśnia, że w takich sytuacjach nie korzysta z licencji na kody źródłowe, które rozwija/modyfikuje/ulepsza. Dla uniknięcia wątpliwości Wnioskodawca informuje, że nie prowadzi w ramach swojej działalności gospodarczej badań naukowych, o których mowa w art. 4 ust. 2 Prawo o szkodnictwie wyższym i nauce. Natomiast, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca samodzielnie prowadzi prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, ponieważ opisana powyżej działalność Wnioskodawcy obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności do projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych kodów źródłowych i nie obejmuje rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do tych kodów. W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych Wnioskodawca rozlicza się na zasadach ogólnych w oparciu o podatkową księgę przychodów i rozchodów. Wnioskodawca wybrał opodatkowanie skalą podatkową. Niezależnie od podatkowej księgi przychodów i rozchodów dla każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dla którego chce skorzystać z ulgi z art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, Wnioskodawca prowadzi w roku 2025 (od rozpoczęcia działalności) odrębną ewidencję, zgodnie z przepisami art. 30cb ww. ustawy. W ewidencji Wnioskodawca wyodrębnia każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz ustala przychody, koszty uzyskania przychodów i dochód (stratę) przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz wyodrębnia koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde ww. prawo w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu. Wnioskodawca oblicza tzw. wskaźnik nexus zgodnie z przepisem art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru: ((a+b)x1,3)/(a+b+c+d) w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na: a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d poniżej, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d poniżej, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Przy czym, do kosztów, o których mowa powyżej Wnioskodawca nie zalicza kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami. W przypadku gdyby wartość wskaźnika, o którym mowa powyżej była większa od 1, Wnioskodawca przyjmuje że wartość ta wynosi 1. Dodatkowo Wnioskodawca informuje, że: Wytwarzanie/modyfikowanie/rozwijanie/ulepszanie kodów źródłowych nie jest wykonywane ani pod kierownictwem ani w miejscu ani w czasie wyznaczonym przez zlecającego te czynności. Wnioskodawca wykonuje w/w prace bez pozostawania w jakiejkolwiek podległości merytorycznej i wykonuje je w miejscu i czasie wybranym przez siebie samego.Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność na zasadach wynikających z ustawy Kodeks cywilny. W szczególności Zleceniodawca jako samodzielny przedsiębiorca ponosi odpowiedzialność za wykonywane przez niego czynności będące przedmiotem umowy i jest odpowiedzialny za szkody powstałe w związku z wykonywaniem przez niego czynności a wyrządzone zarówno zleceniodawcy, jak i osobom trzecim.Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Uzupełnienie i doprecyzowanie stanu faktycznego Na wstępie Wnioskodawca podkreśla, że wniosek o interpretację dotyczy tylko roku 2025. I dotyczy tylko kodów źródłowych a nie jakiejkolwiek innej ewentualnej działalności gospodarczej Wnioskodawcy. Dlatego odpowiedzi Wnioskodawcy obejmują tylko zakres przedmiotowy i czasowy wniosku. Wniosek dotyczy wyłącznie roku 2025. W odpowiedzi na pytanie nr 3 znalazła się oczywista pomyłka pisarska, ponieważ wymieniono tam rok 2022 zamiast rok 2025. Wnioskodawca wyjaśnia, że przedmiotem wniosku jest kwalifikacja prawna (na gruncie przepisów podatku dochodowego od osób fizycznych) kodów źródłowych, tworzonych przez Wnioskodawcę. I tego pojęcia dotyczą zadane we wniosku pytania. Natomiast pojawiające się we wniosku pojęcia: „oprogramowanie”, „blok IP”, „program komputerowy” spowodowane są następującymi przyczynami: a)  Pojęcie „oprogramowanie” zostało użyte na początku wniosku w kontekście „usługi związane z oprogramowaniem”, jako pojęcie ogólne, natomiast potem wskazano, że kody źródłowe mieszczą się w pojęciu „oprogramowanie”. Ponadto, pojęcie „oprogramowanie” użyte jest w przepisie art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, który to przepis powołany został we własnym stanowisku Wnioskodawcy co do pytania nr 1. b)  Pojęcie „blok IP” służyło przedstawieniu merytorycznego szerokiego zakresu prac Wnioskodawcy. Natomiast po wymienieniu różnych bloków IP z ofert merytorycznej Wnioskodawcy podano, że wszystkie bloki IP pisane są w formie kodów źródłowych. I dalej wniosek odnosi się tylko do kodów źródłowych. c)  Pojęcie „program komputerowy” zostało wprowadzone dla wskazania, że kody źródłowe tworzone/ulepszane/modyfikowane/rozwijane przez Wnioskodawcę, stanowią programy komputerowe, którym to pojęciem posługują się polskie ustawy, np. ustawa o prawach autorskich i prawach pokrewnych, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych. Te ustawy nie posługują się pojęciem „kod źródłowy” należało więc w opisie stanu faktycznego wniosku (i tak uczyniono) podać, że kod źródłowy jest programem komputerowym. Dlatego we wniosku zawarto stwierdzenie „Kod źródłowy w języku (…) jest rezultatem pracy twórczej o indywidualnym charakterze i stanowi program komputerowy w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych”. Konsekwencją stwierdzenia, ze kod źródłowy tworzony przez Wnioskodawcę jest programem komputerowym było umieszczenie we wniosku definicji programu komputerowego, poniżej zacytowano odpowiedni fragment wniosku: „Należy w tym miejscu stwierdzić, że w polskim porządku prawnym nie ma definicji legalnej pojęcia „program komputerowy”. Jest to spowodowane przede wszystkim chęcią uniknięcia jej szybkiej dezaktualizacji i płynących z tego potencjalnych problemów. Wskutek dynamicznego rozwoju technologii mogłoby się bowiem okazać, że zaproponowane określenie za kilka lat będzie nieadekwatne w odniesieniu do pojawiających się rozwiązań technicznych i konieczna będzie nowelizacja danego aktu prawnego. Wobec braku definicji legalnej w polskim ustawodawstwie, chcąc zdefiniować program komputerowy, można posłużyć się postanowieniami ustawodawstw zagranicznych; w niektórych państwach zdecydowano się na jej wprowadzenie. Generalnie definiuje się program komputerowy jako zestaw rozkazów lub instrukcji przeznaczonych do użycia bezpośrednio lub pośrednio w komputerze w celu osiągnięcia określonego rezultatu. Z kolei Wikipedia (https://pl.wikipedia.org/wiki/Program_komputerowy) definiuje pojęcie „program komputerowy” następująco: „Program komputerowy (ang. computer program) - sekwencja symboli opisująca realizowanie obliczeń zgodnie z pewnymi regułami zwanymi językiem programowania[1]. Program jest zazwyczaj wykonywany przez komputer (np. wyświetlenie strony internetowej), zwykle bezpośrednio, jeśli wyrażony jest w języku zrozumiałym dla danej maszyny lub pośrednio - gdy jest interpretowany przez inny program (interpreter). Program może być ciągiem instrukcji opisujących modyfikacje stanu maszyny, ale może również opisywać obliczenia w inny sposób (np. rachunek lambda). Formalne wyrażenie metody obliczeniowej w postaci języka zrozumiałego dla człowieka nazywane jest kodem źródłowym, podczas gdy program wyrażony w postaci zrozumiałej dla maszyny (to jest za pomocą ciągu liczb, a bardziej precyzyjnie - zer i jedynek) nazywany jest kodem maszynowym bądź postacią binarną (wykonywalną). Programy komputerowe można zaklasyfikować według ich zastosowań. Wyróżnia się zatem systemy operacyjne, programy narzędziowe, programy użytkowe (aplikacje), gry komputerowe i inne. Natomiast programy wbudowane w urządzenia, przechowywane zwykle w pamięci flash, określa się jako firmware.” Natomiast w pytaniach zadanych we wniosku Wnioskodawca posługuje się jednoznacznie już tylko pojęciem „kod źródłowy” i tego pojęcia używa w przedstawionym we wniosku własnym stanowisku w sprawie. Zatem przedmiotem wniosku jest kwalifikacja prawna (na gruncie przepisów podatku dochodowego od osób fizycznych) kodów źródłowych, będących programami komputerowymi w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Jak podano to w opisie stanu faktycznego we wniosku Wnioskodawca tworzy/rozwija/ulepsza/modyfikuje bloki IP (ang. Intellectual Property) takie jak: kontrolery protokołów komunikacyjnych szeregowych jak np. (…), (…) czy (…), równoległych jak np. (…), (…), (…) a także wewnątrz-układowych jak np. (…), (…), (…);bloki realizujące funkcje matematyczne, kryptograficzne oraz (…) (ang. Digital Signal Processing) jak np. układy mnożące, dzielące, (…) (ang. (…)), filtry cyfrowe;bloki kontrolerów przesyłu danych (…) (ang. (…)) jak np. rdzenie procesorów, potoki obliczeniowe i kontrolne; W odniesieniu do ww. bloków Wnioskodawca opracowuje algorytmy, architekturę i parametry wyżej wymienionych bloków, opracowuje środowiska do testowania i weryfikacji (ang. testbench) ww. bloków, przygotowuje dokumentację techniczną ww. bloków, Wnioskodawca tworzy/rozwija/ulepsza/modyfikuje bloki IP nie wymienione powyżej, według specyfikacji klienta,bloki IP Wnioskodawca pisze jako kod źródłowy języków programowania (…) (ang. (…)) np. (…), (…), (…),środowiska do testowania i weryfikacji Wnioskodawca pisze jako kod źródłowy z wykorzystaniem języków programowania jak np. (…), (…), (…), czy języków skryptowych jak np. (…), (…).” W roku 2025, którego dotyczył wniosek Wnioskodawca: stworzył kody źródłowe (…) cyfrowego filtru pomiarów radiowego toru odbiorczegoulepszył: -     kody źródłowe (…) ulepszenia radiowego toru odbiornika cyfrowego w celu obsługi nowego standardu komunikacyjnego, -     kody źródłowe (…) ulepszenia radiowego toru odbiornika cyfrowego w celu obsługi nowych wartości czasu integracji, -     kody źródłowe (…) ulepszenia radiowego toru odbiornika cyfrowego w celu obsługi nowego sposobu synchronizacji. „Wnioskodawca tworzy/rozwija/ulepsza/modyfikuje bloki IP (ang. Intellectual Property) takie jak: -     kontrolery protokołów komunikacyjnych szeregowych jak np. (…), (…) czy (…), równoległych jak np. (…), (…), (…) a także wewnątrz-układowych jak np. (…), (…), (…); -     bloki realizujące funkcje matematyczne, kryptograficzne oraz (…) (ang. (…)) jak np. układy mnożące, dzielące, (…) (ang. (…)), filtry cyfrowe; -     bloki kontrolerów przesyłu danych (…) (ang. (…)) jak np. rdzenie procesorów, potoki obliczeniowe i kontrolne; W odniesieniu do ww. bloków Wnioskodawca opracowuje algorytmy, architekturę i parametry wyżej wymienionych bloków, opracowuje środowiska do testowania i weryfikacji (ang. testbench) ww. bloków, przygotowuje dokumentację techniczną ww. bloków, Wnioskodawca tworzy/rozwija/ulepsza/modyfikuje bloki IP nie wymienione powyżej, według specyfikacji klienta,bloki IP Wnioskodawca pisze jako kod źródłowy języków programowania (…) (ang. (…)) np. (…), (…), (…),środowiska do testowania i weryfikacji Wnioskodawca pisze jako kod źródłowy z wykorzystaniem języków programowania jak np. (…), (…), (…), czy języków skryptowych jak np. (…), (…).” Wnioskodawca w roku 2025 ulepszył: kody źródłowe (…) ulepszenia radiowego toru odbiornika cyfrowego w celu obsługi nowego standardu komunikacyjnego,kody źródłowe (…) ulepszenia radiowego toru odbiornika cyfrowego w celu obsługi nowych wartości czasu integracji,kody źródłowe (…) ulepszenia radiowego toru odbiornika cyfrowego w celu obsługi nowego sposobu synchronizacji/ Ulepszenie polegało na otworzeniu już istniejącego, stworzonego wcześniej przez Wnioskodawcę kodu źródłowego, analizie wymagań klienta, analizie aktualnego stanu wiedzy w zakresie dotyczącym danego zagadnienia, zaprojektowaniu nowych, uzupełniających oraz modyfikacji „starych” plików kodów źródłowych. Wnioskodawca uczestniczy wyłącznie we własnych pracach polegających na wytwarzaniu oraz rozwijaniu/ulepszaniu kodów źródłowych wraz z dokumentacją. Ponieważ wniosek dotyczy wyłącznie roku 2025, odpowiedzi dotyczą tylko roku 2025. Wnioskodawca tworząc kody źródłowe, analizuje konkretne wymagania klienta, analizuje aktualny stan wiedzy i istniejące dostępne rozwiązania w zakresie dotyczącym danego zagadnienia, siada do komputera i następnie projektuje nowe/uzupełniające/modyfikujące/rozwijające kody źródłowe. W roku 2025, którego dotyczył wniosek Wnioskodawca: stworzył kody źródłowe (…) cyfrowego filtru pomiarów radiowego toru odbiorczegoulepszył: -     kody źródłowe (…) ulepszenia radiowego toru odbiornika cyfrowego w cel obsługi nowego standardu komunikacyjnego, -     kody źródłowe (…) ulepszenia radiowego toru odbiornika cyfrowego w celu obsługi nowych wartości czasu integracji, -     kody źródłowe (…) ulepszenia radiowego toru odbiornika cyfrowego w celu obsługi nowego sposobu synchronizacji. Jeśli chodzi o określenie technologii, to Wnioskodawca nie do końca rozumie, czego dotyczy pytanie. Wydaje się, że chodzi o języki programowania (…), czyli np. (…), (…), (…). W roku 2025 Wnioskodawca zastosował narzędzia w postaci języków programowania (…) (ang. (…)) np. (…), (…), (…). Narzędzi te Wnioskodawca wykorzystał do stworzenia nowych modułów, uzupełnienia oraz modyfikacji „starych” plików kodów źródłowych. W sprawie będącej przedmiotem wniosku każdy kod źródłowy stworzony/zmodyfikowany/uzupełniony/ rozwinięty przez Wnioskodawcę jest całkowicie nowym oryginalnym rozwiązaniem. Oryginalność wynika z twórczego wkładu wiedzy wnioskodawcy w tworzenie tego kodu. Nowym wytworem intelektualnym jest każdorazowo konkretny kod źródłowy. Każdy kod źródłowy stworzony/zmodyfikowany/uzupełniony/ rozwinięty przez Wnioskodawcę jest całkowicie nowym oryginalnym rozwiązaniem. Oryginalność wynika z twórczego wkładu wiedzy wnioskodawcy w tworzenie tego kodu. Kreacyjny charakter polega na całkowicie nowych elementach danego kodu źródłowego. W roku 2025, którego dotyczy wniosek, Wnioskodawca każdorazowo, po otrzymaniu zlecenia od Klienta stawiał sobie jako cel, zrealizowanie zlecenia, zgodnie z przedmiotem zlecenia, w terminie określonym przez zleceniodawcę, na jak najwyższym poziomie merytorycznym. W roku 2025 w każdym przypadku cele te zostały osiągnięte. Wnioskodawcy wydaje się, że źródła finansowania jego działalności nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia pytań prawnych zawartych we wniosku, jednak, z ostrożności procesowej Wnioskodawca wyjaśnia, że prace realizował przy pomocy własnych zasobów intelektualnych (których wartości finansowej oszacować nie sposób) oraz z wykorzystaniem posiadanego sprzętu, tj. komputera oraz oprogramowania. Każdy z kodów źródłowych wymienionych w odpowiedzi na pytania 2 i 3 Wnioskodawca realizował samodzielnie, bez angażowania osób trzecich. Termin realizacji każdego zlecenia określony jest w danym zleceniu dot. konkretnego kodu źródłowego. Wnioskodawca nie opracowuje odrębnych harmonogramów dla realizacji ewentualnych etapów poszczególnych zleceń. Przystępując do realizacji zlecenia na stworzenie kodu źródłowego Wnioskodawca, na podstawie swojej wiedzy, doświadczenia zawodowego i znajomości swoich aktualnych obciążeń uzgadnia ze zleceniodawcą datę wykonania umowy i daty tej dotrzymuje. Każde zlecenie dotyczące kodu źródłowego realizowane w roku 2025 zostało wykonane zgodnie z terminem ustalonym w umowie ze zleceniodawcą. W prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca wykorzystuje istniejące zasoby wiedzy w celu tworzenia nowych zastosowań. Przed rozpoczęciem realizacji kodu źródłowego w roku 2025 Wnioskodawca każdorazowo dysponował własnymi zasobami intelektualnymi, zgromadzonymi w trakcie studiów na wydziale (…), studiów doktoranckich na tej uczelni, podczas pisania pracy doktorskiej, w związku z przygotowaniami do obrony doktoratu a następnie kilkunastu lat twórczej pracy jako programista. Natomiast rozwijanie, o którym mowa we wniosku dotyczy rozwijania przez Wnioskodawcę już istniejących kodów źródłowych, a nie rozwijania wiedzy i umiejętności Wnioskodawcy. Jednak Wnioskodawca wyjaśnia, że na bieżąco studiuje publikacje naukowe z dziedziny, której dotyczą tworzone przez niego kody źródłowe. Rodzaj wiedzy wykorzystanej w tworzeniu w roku 2025 kodów źródłowych został podany w odpowiedzi na tirtet 1 powyżej. Wiedza posiadana przez Wnioskodawcę była wykorzystana każdorazowo w miejscu tworzenia kodów źródłowych, czyli w miejscu, w którym Wnioskodawca przebywał w trakcie tworzenia kodu źródłowego. Selekcja wiedzy i decyzja o jej wykorzystaniu była dokonywana przez Wnioskodawcę przy wykorzystaniu własnych zasobów intelektualnych. Co do zasady, wyniki podejmowanych w ramach realizacji kodu źródłowego prac mogą być wykorzystywane w innych pracach wynikających z zakresu działalności Wnioskodawcy, ale szczegółowe kwestie zależą od konkretnego kodu źródłowego. Ponieważ wniosek dotyczy roku 2025 i tylko tworzenia/modyfikowania/ulepszania/rozwijania kodów źródłowych, Wnioskodawca informuje, że w roku 2025: stworzył kody źródłowe RTL cyfrowego filtru pomiarów radiowego toru odbiorczegoulepszył: -     kody źródłowe (…) ulepszenia radiowego toru odbiornika cyfrowego w celu obsługi nowego standardu komunikacyjnego, -     kody źródłowe (…) ulepszenia radiowego toru odbiornika cyfrowego w celu obsługi nowych wartości czasu integracji, -     kody źródłowe (…) ulepszenia radiowego toru odbiornika cyfrowego w celu obsługi nowego sposobu synchronizacji. Inna ewentualna działalność Wnioskodawcy pozostaje poza zakresem przedmiotowym niniejszego wniosku. Kody źródłowe, których dotyczy wniosek były w roku 2025 oparte o wiedzę Wnioskodawcy, zgromadzoną w trakcie studiów na wydziale (…), studiów doktoranckich na tej uczelni, podczas pisania pracy doktorskiej, w związku z przygotowaniami do obrony doktoratu, a następnie kilkunastu lat twórczej pracy jako programista. Technologia to języki programowania (…), czyli np. (…), (…), (…). Wnioskodawca informuje, że w roku 2025 zaplanował wykonanie kodów źródłowych (…) cyfrowego filtru pomiarów radiowego toru odbiorczego oraz ulepszenie: kodów źródłowych (…) ulepszenia radiowego toru odbiornika cyfrowego w celu obsługi nowego standardu komunikacyjnego,kodów źródłowych (…) ulepszenia radiowego toru odbiornika cyfrowego w celu obsługi nowych wartości czasu integracji,kodów źródłowych (…) ulepszenia radiowego toru odbiornika cyfrowego w celu obsługi nowego sposobu synchronizacji. W roku 2025, którego dotyczy wniosek, Wnioskodawca każdorazowo, po otrzymaniu zlecenia od klienta stawiał sobie jako cel, zrealizowanie zlecenia, zgodnie z przedmiotem zlecenia, w terminie określonym w zleceniu, na jak najwyższym poziomie merytorycznym. Tworzenie kodów źródłowych w roku 2025 realizowane było następująco: Wnioskodawca tworząc kody źródłowe, analizuje konkretne wymagania klienta, analizuje aktualny stan wiedzy i istniejące dostępne rozwiązania w zakresie dotyczącym danego zagadnienia, siada do komputera i następnie projektuje nowe/uzupełniające/modyfikujące/rozwijające kody źródłowe. Jak podano to już powyżej, w roku 2025 Wnioskodawca: stworzył kody źródłowe (…) cyfrowego filtru pomiarów radiowego toru odbiorczego,ulepszył: -     kody źródłowe (…) ulepszenia radiowego toru odbiornika cyfrowego w celu obsługi nowego standardu komunikacyjnego, -     kody źródłowe (…) ulepszenia radiowego toru odbiornika cyfrowego w celu obsługi nowych wartości czasu integracji, -     kody źródłowe (…) ulepszenia radiowego toru odbiornika cyfrowego w celu obsługi nowego sposobu synchronizacji. To są efekty jego działań, zastosowane w obsłudze pomiarów radiowego toru odbiorczego, nowego standardu komunikacyjnego, nowych wartości czasów integracji, nowego sposobu synchronizacji. Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę są związane z nabywaniem, łączeniem, kształtowaniem i wykorzystywaniem aktualnie dostępnej wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie kodów źródłowych, do tworzenia i projektowania nowych kodów źródłowych, oraz do rozwijania, modyfikowania lub ulepszania już istniejących kodów źródłowych. Działania Wnioskodawcy podejmowane w ramach wytworzenia i rozwijania/modyfikowania/ulepszania istniejących już kodów źródłowych obejmują indywidualną pracę twórczą z wykorzystaniem zasobów wiedzy do tworzenia nowych rozwiązań. Kody źródłowe tworzone przez Wnioskodawcę są oprogramowaniem innowacyjnym, znacznie odróżniającym się od istniejących systemów. W ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca opracowuje nowe, rozwija, modyfikuje oraz ulepsza istniejące kody źródłowe, niewystępujące dotychczas w jego działalności gospodarczej lub na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już u Wnioskodawcy funkcjonujących. (...) Kody źródłowe tworzone/rozwijane/modyfikowane/ulepszane przez Wnioskodawcę zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej, nie mają charakteru powtarzalnego. Wnioskodawca tworząc kody źródłowe oraz ich rozwinięcia/modyfikacje/ulepszenia zawsze tworzy utwory, do których przysługują mu prawa autorskie, które podlegają ochronie prawnej zgodnie z art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.” Wnioskodawca potwierdza, że efekty pracy Wnioskodawcy, których dotyczy niniejszy wniosek zawsze są utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.: zawsze odznaczają się oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej;nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny;nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez zleceniodawców. „Wnioskodawca tworząc kody źródłowe oraz ich rozwinięcia/modyfikacje/ulepszenia zawsze tworzy utwory, do których przysługują mu prawa autorskie, które podlegają ochronie prawnej zgodnie z art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przy czym prawa autorskie przysługują Wnioskodawcy zarówno do nowych tworzonych od podstaw kodów źródłowych, jak i ich rozwinięć/modyfikacji/ulepszeń. Te rozwinięcia/modyfikacje/ulepszenia są bowiem samodzielnymi utworami, podlegającymi ochronie prawnej z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wynika to z przepisów w/w ustawy. Zgodnie bowiem z przepisami art. 2 ust. 1 i 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór), a w szczególności przedmiotem prawa autorskiego są programy komputerowe, a kod źródłowy jest programem komputerowym. Natomiast przepis art. 74 ust. 1 w/w ustawy stanowi, że programy komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie. Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Zatem kody źródłowe tworzone przez Wnioskodawcę objęte są ochroną prawną na podstawie powołanych przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.” Wnioskodawca potwierdza, że efekty jego pracy - programy komputerowe/kody źródłowe - (dotyczy zarówno tworzenia, jak i modyfikacji), są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Za stworzenie kodów źródłowych i przeniesienie prawa autorskich do nich Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie. Umowa z Klientem reguluje kwestie wynagrodzenia Wnioskodawcy. Wynagrodzenie jest wynagrodzeniem za przeniesienie praw autorskich do kodu źródłowego będącego przedmiotem tej konkretnej umowy. Wnioskodawca przekazuje je Klientowi i, zgodnie z postanowieniami umowy, z dniem przyjęcia wykonania pracy przechodzą na zamawiającego autorskie prawa majątkowe do kodu źródłowego będącego przedmiotem umowy na określony ustawowo czas trwania ochrony bez ograniczeń i na określonym terenie i na wymienionych w umowie polach eksploatacji właściwych dla kodu źródłowego. Jak podano to w opisie stanu faktycznego wniosku: „Wnioskodawca tworząc kody źródłowe oraz ich rozwinięcia/modyfikacje/ulepszenia zawsze tworzy utwory, do których przysługują mu prawa autorskie, które podlegają ochronie prawnej zgodnie z art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przy czym prawa autorskie przysługują Wnioskodawcy zarówno do nowych tworzonych od podstaw kodów źródłowych, jak i ich rozwinięć/modyfikacji/ulepszeń. Te rozwinięcia/modyfikacje/ulepszenia są bowiem samodzielnymi utworami, podlegającymi ochronie prawnej z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wynika to z przepisów w/w ustawy. Zgodnie bowiem z przepisami art. 2 ust. 1 i 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór), a w szczególności przedmiotem prawa autorskiego są programy komputerowe, a kod źródłowy jest programem komputerowym. Natomiast przepis art. 74 ust. 1 w/w ustawy stanowi, że programy komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie. Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Zatem kody źródłowe tworzone przez Wnioskodawcę objęte są ochroną prawną na podstawie powołanych przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.” Wniosku, wniosek dotyczy, tylko usług wymienionych w opisie stanu faktycznego, czyli tworzenia kodów źródłowych i przenoszenia praw autorskich do nich na zleceniodawcę. I z tego tytułu Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie będące przedmiotem niniejszego wniosku. Ewentualne inne czynności wykonywane na rzecz klientów nie są przedmiotem niniejszego wniosku, zatem nie zostały opisane w stanie faktycznym wniosku i nie ma podstaw do opisania ich w niniejszym uzupełnieniu w żadnym zakresie, w tym np. w zakresie wynagrodzenia. Wszystkie faktury dokumentujące stworzenie kodów źródłowych i przeniesienie autorskich praw majątkowych do tych kodów zawierają wyłącznie kwotę wynagrodzenia z tytułu stworzenia kodu źródłowego i przeniesienia autorskich praw majątkowych do niego. W fakturze jest wyraźnie podane, że wynagrodzenie dotyczy stworzenia kodu źródłowego i przeniesienia autorskich praw majątkowych do niego. Inne pozycje na fakturze dotyczącej kodu źródłowego nie występują. Przeniesienie praw przez Wnioskodawcę na zleceniodawców następuje na podstawie umowy, z chwilą przekazania kodu źródłowego Z tym dniem przechodzą na zamawiającego autorskie prawa majątkowe do kodu źródłowego będącego przedmiotem umowy na określony ustawowo czas trwania ochrony bez ograniczeń i na określonym terenie i na wymienionych u umowie polach eksploatacji właściwych dla kodu źródłowego. Każdy kod źródłowy tworzony przez Wnioskodawcę, będący programem komputerowym (utworem) w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, jak każdy utwór, tworzone są od podstaw jako indywidualny, zamknięty i kompletny wytwór ludzkiego intelektu. Przy tworzeniu kodu źródłowego nie zachodzi proces, który można nazwać „wyodrębnieniem” oprogramowania, zwłaszcza „wyodrębnianiem” z większej całości. Potwierdzeniem przeniesienia autorskich praw majątkowych do programu komputerowego jest: umowa, faktura i dodatkowo ewidencja prowadzona dla celów skorzystania ze stawki podatkowej 5%, którą dla celów podatkowych (jak podano to w opisie stanu faktycznego wniosku) prowadzi Wnioskodawca. Ponadto Wnioskodawca wyjaśnia: umowy dotyczące kodów źródłowych są z natury swej umowami o stworzenie utworu (programu komputerowego) i przeniesienie autorskich praw majątkowych. O takiej naturze owych umów rozstrzyga ich treść, nawet jeżeli tytuł umowy bezpośrednio nie odnosi się do tych zagadnień. Sama umowa o przeniesienie autorskich praw majątkowych jest podstawą do takiego właśnie transferu praw. Zgodnie bowiem z art. 64 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych: „Umowa zobowiązująca do przeniesienia autorskich praw majątkowych przenosi na nabywcę, z chwilą przyjęcia utworu, prawo do wyłącznego korzystania z utworu na określonym w umowie polu eksploatacji, chyba że postanowiono w niej inaczej.” Czynności wykonywane przez strony to: Wnioskodawca - stworzenie kodu źródłowego, przeniesienie prawa, wystawienie faktury. Zleceniodawca - odbiór kodu źródłowego, zapłata za fakturę. Jak podano to w opisie stanu faktycznego wniosku. Przeniesienie praw autorskich jest pojęciem ustawowym z ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Natomiast przekładając to na pojęcia stosowane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych należy stwierdzić, że Wnioskodawca sprzedaje majątkowe prawa autorskie do kodów źródłowych, czyli programów komputerowych i uzyskuje z tego tytułu dochody. Pytanie nr 14 dotyczy w istocie tego, co powinno być rozstrzygnięte w interpretacji, o którą wnioskuje Wnioskodawca. Pytanie nr 2 wniosku brzmi bowiem następująco: Jeżeli odpowiedź na pytanie nr 1 jest twierdząca, to, czy przenoszone przez Wnioskodawcę w roku 2025 autorskie prawa majątkowe do kodów źródłowych stanowią kwalifikowane prawa własności intelektualnej w rozumieniu przepisów art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? Zaś pytanie nr 3 brzmi: Jeżeli odpowiedź na oba powyższe pytania jest twierdząca, to czy kwalifikowane dochody ze sprzedaży praw, o których mowa w pytaniu 2 powyżej, podlegają w roku 2025 u Wnioskodawcy opodatkowaniu stawką 5% ? W pytaniu nr 2 Wnioskodawca oczekuje rozstrzygnięcia, że autorskie prawa majątkowe do kodów źródłowych stanowią kwalifikowane prawa własności intelektualnej, w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zaś w pytaniu nr 3 Wnioskodawca oczekuje potwierdzenia swojego stanowiska, że uzyskuje dochody ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Zatem Organ Interpretacyjny żąda od Wnioskodawcy aby w opisie stanu faktycznego dokonał kwalifikacji prawnej na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych sprzedaży autorskich praw majątkowych do tworzonych przez siebie kodów źródłowych. A to nie jest elementem stanu faktycznego, tylko oceną prawną, którą ma dokonać Organ Interpretacyjny. Jednak z ostrożności procesowej, w celu uniknięcia odrzucenia wniosku z powodu braku odpowiedzi, w tym miejscu Wnioskodawca powtarza odpowiedni fragment z uzasadnienia własnego stanowiska w sprawie, które brzmi następująco: „Zatem w odniesieniu do przedstawionych stanów faktycznych spełnione są łącznie trzy warunki ustawowe zaliczenia kodów źródłowych, będących programami komputerowymi, o którym mowa w przepisie art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. (...) W sprawie będącej przedmiotem niniejszego wniosku, Wnioskodawca uzyskuje wynagrodzenie za sprzedaż majątkowych praw autorskich do kodów źródłowych, będącymi programami komputerowymi, czyli ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Zatem dochód osiągnięty z tej działalności jest dochodem z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Sposób „przenoszenia” praw autorskich każdorazowo spełnia warunki przewidziane w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności następuje z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tej ustawy. Pytania 1.  Czy opisana w stanie faktycznym działalność Wnioskodawcy, obejmująca tworzenie/rozwijanie/ ulepszanie/modyfikowanie kodów źródłowych spełnia w roku 2025 kryteria działalności badawczo - rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 i pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? 2.  Jeżeli odpowiedź na pytanie nr 1 jest twierdząca, to, czy przenoszone przez Wnioskodawcę w roku 2025 autorskie prawa majątkowe do kodów źródłowych stanowią kwalifikowane prawa własności intelektualnej w rozumieniu przepisów art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? 3.  Jeżeli odpowiedź na oba powyższe pytania jest twierdząca, to czy kwalifikowane dochody ze sprzedaży praw, o których mowa w pytaniu 2 powyżej, podlegają w roku 2025 u Wnioskodawcy opodatkowaniu stawką 5%? Pana stanowisko w sprawie Wnioskodawca uważa, że: Opisana w stanie faktycznym działalność Wnioskodawcy, obejmująca tworzenie/rozwijanie/ulepszanie/modyfikowanie kodów źródłowych spełnia w roku 2025 kryteria działalności badawczo - rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 i pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ są to prace rozwojowe w rozumieniu art. 5a pkt 40 ww. ustawy. Przenoszone przez Wnioskodawcę w roku 2025 autorskie prawa majątkowe do kodów źródłowych stanowią kwalifikowane prawa własności intelektualnej w rozumieniu przepisów art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Kwalifikowane dochody ze sprzedaży praw, o których mowa w punkcie 2 powyżej, podlegają u Wnioskodawcy w roku 2025 opodatkowaniu stawką 5%. Uzasadnienie powyższego stanowiska jest następujące Ad. 1 Zgodnie z przepisem art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, działalność badawczo-rozwojowa to działalność twórcza obejmująca badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowana w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Definicja prac rozwojowych została zawarta w art. 5a pkt 40 ww. ustawy. W definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Stosownie do art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Ponadto, działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w systematyczny sposób. Najbardziej właściwą definicją systematyczności prowadzenia działalności jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. Z opisu stanu faktycznego przedstawionego w niniejszym wniosku wynika, że w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca prowadzi w sposób systematyczny prace twórcze obejmujące prace rozwojowe, przy czym działalność ta prowadzona jest w celu wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Działalność Wnioskodawcy to prace rozwojowe obejmujące łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych i oprogramowania, i nie jest to działalność obejmująca rutynowe i okresowe zmiany. Działalność Wnioskodawcy obejmuje bowiem tworzenie nowych lub rozwijanie/modyfikację/ulepszanie kodów źródłowych, które stanowią programy komputerowe w rozumieniu przepisów ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Zatem działania Wnioskodawcy spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej, w rozumieniu art. 5a pkt 38 i 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż są podejmowane w sposób systematyczny, mają twórczy charakter, podejmowane są w celu wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Ponadto Wnioskodawca opracowuje nowe lub ulepszone produkty niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy. Ad. 2 W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych „kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są: 1. patent, 2. prawo ochronne na wzór użytkowy, 3. prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, 4. prawo z rejestracji topografii układu scalonego, 5. dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin, 6. prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu, 7. wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432), 8. autorskie prawo do programu komputerowego - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.” Biorąc pod uwagę powyższy przepis stwierdzić należy, że kwalifikowane prawo własności intelektualnej to prawo własności spełniające łącznie trzy warunki: a) należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, b) podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczypospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, c) zostało wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. Ad. a) Wnioskodawca tworzy kody źródłowe, które są ze swej istoty programami komputerowymi (co podano w opisie stanu faktycznego) i posiada do nich prawa autorskie. Autorskie prawo do programu komputerowego jest wprost wymienione w przepisie art. 30ca ust. 2 pkt 8 ww. ustawy. Zatem spełniony jest warunek a), o którym mowa powyżej. Ad. b) Autorskie prawo do kodu źródłowego, będącego programem komputerowym, podlega ochronie na podstawie przepisów art. 74 ust. 1 w zw. z art. 2 ust. 1 i 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (co zostało podane w opisie stanu faktycznego). Przy czym prawa autorskie przysługują Wnioskodawcy zarówno do nowych tworzonych od podstaw kodów źródłowych jak i ich rozwinięć/modyfikacji/ulepszeń. Te rozwinięcia/modyfikacje/ulepszenia są bowiem samodzielnymi utworami, podlegającymi ochronie prawnej z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Zatem spełniony jest warunek b), o którym mowa powyżej. Ad. c) Autorskie prawo do kodu źródłowego, będącego programem komputerowym, zostało wytworzone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo - rozwojowej, co zostało wykazane w stanowisku do pytania nr 1 powyżej. Zatem spełniony jest też warunek c). Zatem w odniesieniu do przedstawionych stanów faktycznych spełnione są łącznie trzy warunki ustawowe zaliczenia kodów źródłowych, będących programami komputerowymi, o którym mowa w przepisie art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ad. 3 Oceniając natomiast, czy dochody osiągane przez Wnioskodawcę z ww. kwalifikowanego prawa własności intelektualnej podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych stawką 5%, należy dokonać analizy przepisów art. 30ca ust. 1 i 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przepis art. 30ca ust. 1 ww. ustawy stanowi, że podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania, zaś zgodnie z przepisem art. 30ca ust. 3 ww. ustawy podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym. Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika określonego w ustawie (art. 30ca ust. 4 ww. ustawy). Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 ww. ustawy, „dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty: 1.  z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; 2.  ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; 3.  z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi; 4.  z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.” W sprawie będącej przedmiotem niniejszego wniosku, Wnioskodawca uzyskuje wynagrodzenie za sprzedaż majątkowych praw autorskich do kodów źródłowych, będącymi programami komputerowymi, czyli ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Zatem dochód osiągnięty z tej działalności jest dochodem z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (art. 30ca ust. 7 pkt 1 i 2 ww. ustawy). Przedmiotowy dochód Wnioskodawcy (obliczony zgodnie z formułą podaną w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) podlega więc na mocy art. 30ca ust. 1 ww. ustawy opodatkowaniu według stawki 5%. Jednocześnie, jak podano to w opisie stanu faktycznego, Wnioskodawca prowadzi wyodrębnioną ewidencję dla wszystkich operacji finansowych związanych z uzyskiwaniem dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, zgodnie z przepisami art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czyli spełniony jest warunek dokumentacyjny zastosowania stawki 5%. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Źródła przychodów Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza. W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową: a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9. Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki: 1)  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności, 2)  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności, 3)  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością. Definicja działalności badawczo-rozwojowej Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którą: Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej - oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W myśl art. 5a pkt 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych - oznacza to: a)  badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2022 r. poz. 574, z późn. zm.), b)  badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Definicja prac rozwojowych Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że: Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 742 ze zm.): Badania naukowe są działalnością obejmującą: a)  badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; b)  badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń. Stosownie do art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce: Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że od dnia 10 listopada 2025 r. prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą, opodatkowaną podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach ogólnych, która obejmuje m. in. działalność w zakresie usług związanych z oprogramowaniem. Tworzy/rozwija/ulepsza/modyfikuje Pan bloki IP (ang. Intellectual Property) takie jak: kontrolery protokołów komunikacyjnych szeregowych jak np. (…), (…) czy (…), równoległych jak np. (…), (…), (…) a także wewnątrz-układowych jak np. (…), (…), (…);bloki realizujące funkcje matematyczne, kryptograficzne oraz (…) (ang. (…)) jak np. układy mnożące, dzielące, (…) (ang. (…)), filtry cyfrowe;bloki kontrolerów przesyłu danych (…) (ang. (…)) jak np. rdzenie procesorów, potoki obliczeniowe i kontrolne. W odniesieniu do ww. bloków opracowuje Pan algorytmy, architekturę i parametry wyżej wymienionych bloków, opracowuje środowiska do testowania i weryfikacji (ang. testbench) ww. bloków, przygotowuje dokumentację techniczną ww. bloków, W roku 2025 ulepszył Pan: kody źródłowe (…) ulepszenia radiowego toru odbiornika cyfrowego w celu obsługi nowego standardu komunikacyjnego,kody źródłowe (…) ulepszenia radiowego toru odbiornika cyfrowego w celu obsługi nowych wartości czasu integracji,kody źródłowe (…) ulepszenia radiowego toru odbiornika cyfrowego w celu obsługi nowego sposobu synchronizacji. Efektem Pana pracy jest więc tworzenie nowych kodów źródłowych i rozwijanie/modyfikowanie/ulepszanie już istniejących. Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług. Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace projektowe w zakresie IT stanowią działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana efektów tych prac (Oprogramowania opisanego we wniosku). Kryteria działalności badawczo-rozwojowej Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika. W opisie sprawy wskazał Pan, że Pana działania podejmowane w ramach wytworzenia i rozwijania/modyfikowania/ulepszania istniejących już kodów źródłowych obejmują indywidualną pracę twórczą z wykorzystaniem zasobów wiedzy do tworzenia nowych rozwiązań. Kody źródłowe tworzone przez Pana są oprogramowaniem innowacyjnym, znacznie odróżniającym się od istniejących systemów. W ramach działalności gospodarczej opracowuje Pan nowe, rozwija, modyfikuje oraz ulepsza istniejące kody źródłowe, niewystępujące dotychczas w Pana działalności gospodarczej lub na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już u Pana funkcjonujących. Czynności wykonywane przez Pana nie stanowią rutynowych i okresowych zmian w Pana kodach źródłowych. Pana działania polegające na rozwijaniu/modyfikowaniu/ulepszaniu kodów źródłowych zmierzają do poprawy użyteczności oraz funkcjonalności tych kodów. Kody źródłowe tworzone/rozwijane/modyfikowane/ulepszane przez Pana zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej, nie mają charakteru powtarzalnego. Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania wymienionego Oprogramowania ma twórczy charakter. Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona, ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. Wyjaśnił Pan, że Pana działalność jest prowadzona w sposób systematyczny. Działalność ta jest bowiem prowadzona w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia. W roku 2025 każdorazowo, po otrzymaniu zlecenia od Klienta stawiał Pan sobie jako cel, zrealizowanie zlecenia, zgodnie z przedmiotem zlecenia, w terminie określonym przez zleceniodawcę, na jak najwyższym poziomie merytorycznym. W roku 2025 w każdym przypadku cele te zostały osiągnięte. Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanego przez Pana Oprogramowania jest spełnione. Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji - głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu. Wyjaśnił Pan także, że w prowadzonej działalności gospodarczej wykorzystuje istniejące Pan zasoby wiedzy w celu tworzenia nowych zastosowań. Przed rozpoczęciem realizacji kodu źródłowego w roku 2025 każdorazowo dysponował Pan własnymi zasobami intelektualnymi, zgromadzonymi w trakcie studiów na wydziale elektroniki, studiów doktoranckich, podczas pisania pracy doktorskiej, w związku z przygotowaniami do obrony doktoratu a następnie kilkunastu lat twórczej pracy jako programista. Na bieżąco studiuje Pan publikacje naukowe z dziedziny, której dotyczą tworzone przez Pana kody źródłowe. Wiedza posiadana przez Pana była wykorzystana każdorazowo w miejscu tworzenia kodów źródłowych, czyli w miejscu, w którym Wnioskodawca przebywał w trakcie tworzenia kodu źródłowego. Selekcja wiedzy i decyzja o jej wykorzystaniu była dokonywana przez Wnioskodawcę przy wykorzystaniu własnych zasobów intelektualnych. W roku 2025 zastosował Pan narzędzia w postaci języków programowania (…) (ang. (…)) np. (…), (…), (…). Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu tworzenia nowych zastosowań. Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.: (i)  badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz (ii) prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy. Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą stanowić prac rozwojowych. Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje m.in. prace rozwojowe w rozumieniu ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności - przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i” wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich tych czynności, tj.: nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności. Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy - w zależności od celów, jakie przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace te obejmują kolejno: nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z wiedzą, zrozumienie jej;łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów badan rozwojowych;kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia celów prac rozwojowych. Co istotne, całość ww. czynności służy: planowaniu produkcji orazprojektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług - od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres. Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług. Jak wskazał Pan we wniosku, czynności wykonywane przez Pana są związane z nabywaniem, łączeniem, kształtowaniem i wykorzystywaniem aktualnie dostępnej wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie kodów źródłowych, do tworzenia i projektowania nowych kodów źródłowych, oraz do rozwijania, modyfikowania lub ulepszania już istniejących kodów źródłowych. W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy stwierdzam, że Pana działalność polegająca na tworzeniu, rozwijaniu, ulepszaniu i modyfikowaniu programów komputerowych (kodów źródłowych) spełnia w 2025 r. definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe. Opodatkowanie preferencyjną stawką podatku Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym. Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są: 1) patent, 2) prawo ochronne na wzór użytkowy, 3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, 4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego, 5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin, 6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu, 7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213), 8) autorskie prawo do programu komputerowego - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym. Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo- rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania. Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru: (a + b) * 1,3 a + b + c + d w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na: a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3, c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4, d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Natomiast w myśl art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami. Na podstawie art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty: 1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; 2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; 3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi; 4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu. Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji, jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac. Zgodnie z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani: 1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych; 2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej; 3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu; 4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3; 5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4. Stosownie do art. 30cb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji. W myśl art. 30cb ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c. Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych. Podatnik będzie miał możliwość stosowania niniejszej ulgi przez cały okres trwania ochrony prawnej kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W przypadku tych aktywów, które podlegają procedurze zgłoszenia/rejestracji, podatnik będzie mógł skorzystać z preferencji podatkowej od momentu zgłoszenia lub złożenia wniosku o rejestrację (obowiązek zwrotu kwoty ulgi w przypadku wycofania wniosku, odmowy udzielenia prawa lub odrzucenia wniosku o rejestrację). Autorskie prawo do programu komputerowego objęte jest ochroną na mocy art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2509). Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych: Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie. W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie - definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów - podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy, jeśli jego wytworzenie, rozwinięcie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych. Art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych brzmi: Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę). Oznacza to, że ulga IP Box jest preferencją podatkową, z której można skorzystać po zakończeniu roku podatkowego w zeznaniu rocznym. Z przedstawionych okoliczności analizowanej sprawy wynika, że: 1) w ramach działalności gospodarczej tworzy i rozwija Pan Oprogramowanie (kody źródłowe); 2) wykonuje Pan powyższe czynności w ramach prowadzonej przez Pana działalności badawczo-rozwojowej spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych; 3) efektami Pana prac zawsze są programy komputerowe, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych; 4) przenosi Pan prawa majątkowe do powstałych utworów na Zleceniodawcę; 5) powyższe przeniesienie następuje odpłatnie na mocy umowy; 6) dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej uzyskuje Pan ze sprzedaży praw majątkowych do programów komputerowych; 7) prowadzi Pan na bieżąco (od rozpoczęcia prowadzenia działalności gospodarczej) odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję zgodnie z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Reasumując, tworzone, rozwijane, ulepszane lub modyfikowane przez Pana autorskie prawo do programu komputerowego -kodu źródłowego (Oprogramowanie) jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego - kodu źródłowego (Oprogramowania) stanowi dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Będzie mógł więc Pan zastosować stawkę 5% od dochodów z powyższego tytułu, osiągniętych w ramach prowadzonej działalności opisanej we wniosku za 2025 rok, tj. od 10 listopada 2025 r. Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 2 i 3 również należało uznać za prawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albow formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.