0114-KDIP3-2.4011.1050.2025.2.JK2

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe Szanowna Pani, stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 28 listopada 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani - w odpowiedzi na wezwania – pismem z 22 grudnia 2025 r. (data wpływu 30 grudnia 2025 r.). Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego Jest Pani emerytowaną nauczycielką, ma Pani 68 lat. Z tytułu pracy otrzymuje Pani emeryturę z ZUS, od której pobierany jest podatek dochodowy i składka na ubezpieczenie zdrowotne. Jest Pani osobą fizyczną, nie prowadzi Pani działalności gospodarczej. Na stałe mieszka Pani w Polsce, gdzie znajduje się Pani centrum interesów osobistych i rodzinnych. Posiada Pani tylko polskie obywatelstwo oraz wyłącznie tu rozlicza się z podatków. Nigdy nie była Pani w Stanach Zjednoczonych i nigdzie poza Polską nie pracowała. Pani były mąż od roku 1989 przebywa w USA (posiada amerykańskie obywatelstwo), gdzie pracował i obecnie otrzymuje emeryturę. W (…) 2024 roku (poprzez Ambasadę USA w Polsce) złożyła Pani wniosek o przyznanie świadczenia rodzinnego dla członków rodziny osoby ubezpieczonej. Ponieważ spełnia Pani amerykańskie przepisy (minimum 62 lat, pozostawanie w stanie wolnym, małżeństwo z osobą ubezpieczoną trwało ponad 10 lat) uzyskała Pani prawo do comiesięcznych świadczeń dla żony („wife benefits") z Social Security Administration. W USA od 85% powyższego świadczenia jest pobierany federalny podatek dochodowy w wysokości 30% , co w praktyce oznacza, że od całkowitej kwoty wypłacanego świadczenia potrącany jest podatek w wysokości 25,5%. W lutym 2025 r. na Pani konto wpłynęło 12.009,60 USD (wyrównanie od kwietnia 2024 r., kiedy złożyła Pani wniosek). Obecnie comiesięcznie otrzymuje Pani 1253,80 USD. Uzupełnienie stanu faktycznego Pytanie dotyczy rozliczenia za rok 2025. Pierwszą wypłatę świadczenia małżeńskiego z USA otrzymała Pani 7 lutego 2025 roku. Pani były mąż od 1989 r. przebywa w USA. W kwietniu 2024 roku wystąpiła Pani do Biura Świadczeń Federalnych przy Ambasadzie USA w Polsce, z wnioskiem o przyznanie świadczenia rodzinnego dla byłej żony powołując się na amerykańskie przepisy (umieszczone na oficjalnej stronie Ambasady USA w zakładce świadczenia rodzinne), tj. wiek ponad 62 lata (miała wówczas Pani 67 lat), pozostawanie w stanie wolnym (nie wyszła Pani ponownie za mąż), trwanie małżeństwa ponad 10 lat (rozwód został orzeczony w 2004 roku, po 19 latach małżeństwa). Przepisy te nie zawierają kryterium dochodowego ani utrzymywania dzieci. Została Pani zobowiązana tylko do dostarczenia aktu stwierdzającego zawarcie małżeństwa oraz wyroku sądu orzekającego rozwód. W lutym 2025 r. otrzymała Pani zawiadomienie z Social Security Administration (Zarząd Ubezpieczeń Społecznych), że jest Pani uprawniona do comiesięcznych świadczeń dla byłej żony począwszy od kwietnia 2024 roku (wtedy złożyła Pani wniosek) w kwocie 1.604,00 dolarów brutto, którą powiększono od grudniu 2024 r. do 1.644,10 dolarów brutto wymieniając jako powód dostosowanie kosztów utrzymania. Zawiadomienie to nie zawiera informacji, w jaki sposób ustalona została wysokość Pani świadczenia i czy stanowi określony procent emerytury jaką pobiera Pani były mąż (nie utrzymujecie Państwo kontaktów, więc nie może Pani uzyskać takiej informacji od niego). Posiada Pani zaświadczenie z Ambasady USA, że otrzymuje Pani świadczenie dla byłego małżonka na podstawie amerykańskich federalnych przepisów emerytalno-rentowych. Kwota stanowiąca 85% całkowitego świadczenia wypłacanego do Polski podlega w Stanach Zjednoczonych Ameryki opodatkowaniu federalnym podatkiem dochodowym w stawce 30%. W praktyce oznacza to automatyczne potrącanie 25,5% całkowitej kwoty od każdorazowej wypłaty za bieżące miesiące. Nie jest to renta wdowia (Survivar Benefits) - Pani były mąż nadal żyje, a jest to świadczenie rodzinne -małżeńskie/rozwodowe (Spouse Benefit). Pytanie Czy świadczenie dla byłego małżonka wypłacane przez Zarząd Ubezpieczeń Społecznych USA (Social Security Administration) na podstawie amerykańskich przepisów federalnych, podlega opodatkowaniu w Polsce i należy je rozliczyć w rocznym zeznaniu podatkowym? Pani stanowisko Świadczenie małżeńskie (określone w decyzji jako „wife benefits"- dla żony), które otrzymuje Pani na podstawie amerykańskich przepisów z Social Security Administration, należy uznać za odpowiednik polskich świadczeń rodzinnych, które podlegają zwolnieniu od PIT na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż: - Świadczenie małżeńskie z USA to forma wsparcia finansowego dla byłych małżonków osób uprawnionych do emerytury w Stanach Zjednoczonych. Otrzymuje je Pani jako członek rodziny osoby ubezpieczonej. Jest to świadczenie rodzinne, nie emerytura — nigdy nie była i nie pracowała w USA, ani renta inwalidzka. Według amerykańskich przepisów świadczenia z Social Security Administration (ubezpieczeń społecznych) dzielą się na: emerytalne, renty inwalidzkie oraz świadczenia rodzinne. Na oficjalnej stronie Ambasady USA w Polsce świadczenia małżeńskie znajdują się w zakładce „Świadczenia rodzinne." - Bank (...) zwrócił na konto zaliczki początkowo pobrane na poczet podatku oraz składki na ubezpieczenie społeczne, gdy przesłał Pani oryginał i tłumaczenie przysięgłe decyzji Social Security Administration oraz zaświadczenie z Biura Świadczeń Federalnych Ambasady USA z dnia 19 lutego 2025r. potwierdzające, że otrzymuje Pani świadczenie dla byłego małżonka, które jest opodatkowane federalnym podatkiem dochodowym (25,5% całkowitej kwoty świadczeń od każdorazowej wypłaty). Ponadto stanowisko mówiące, że świadczenie małżeńskie, które otrzymuje z USA należy uznać za odpowiednik polskich świadczeń rodzinnych wolnych od opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest spójne z treścią Interpretacji Indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, np.: - z dnia 31 grudnia 2021 r. sygn. 0112- KDlL2-1.4011.914.2021.2.KB; - z dnia 16 czerwca 2023 r. sygn. 0112-KDIL2-1.4011.327.2023.2.SN; - z dnia 4 września 2024 r. sygn.0111-KDSB2-2.4011.264.2023.1.MM; - z dnia 6 grudnia 2023 r. sygn. 0113-KDlPT2-2.4011.707.2023.2.AKR; - z dnia 12 stycznia 2024 r. sygn.0115-KDITI.4011.773.2023.1.AS; - z dnia 5 czerwca 2024 r. sygn. 0112-KDIL2-1.4011.305.2024.2.MKA; - z dnia 25 czerwca 2024 r. sygn.0113-KDIPT2.4011.381.2024.AKR; - z dnia 9 października 2024 r. sygn.0113-KDIPT2.-4011.584.2024.2.AKU. Uważa Pani, że w PIT za rok 2025 nie powinna wykazywać świadczenia małżeńskiego, które otrzymuje z Social Security Administration, gdyż należy je uznać za odpowiednik polskich świadczeń rodzinnych, które na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlegają zwolnieniu od PIT. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.): Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy). W myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy: Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która: 1)  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub 2)  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. Stosownie do art. 4a ww. ustawy: Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Ustawodawca przesądził zatem, że zgodnie z zasadą nieograniczonego obowiązku podatkowego osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Stąd też, do tej kategorii osób mają zastosowanie ogólne reguły podatkowe korygowane wyłącznie treścią umów międzynarodowych w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu. Z opisu sprawy wynika, że na stałe mieszka Pani w Polsce, gdzie znajduje się Pani centrum interesów osobistych i rodzinnych. Pierwszą wypłatę świadczenia małżeńskiego z USA otrzymała Pani 7 lutego 2025 roku. Ponieważ otrzymuje Pani świadczenie małżeńskie ze Stanów Zjednoczonych Ameryki, w niniejszej sprawie znajdą zastosowanie postanowienia Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanej w Waszyngtonie dnia 8 października 1974 r. (Dz. U. z 1976 r. Nr 31 poz. 178). Powyższa Umowa nie zawiera odrębnego artykułu dotyczącego opodatkowania świadczenia małżeńskiego wypłacanego z USA. Oznacza to, że dochód ten podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych, zgodnie z postanowieniami art. 5 Umowy („Ogólne zasady opodatkowania”). W myśl art. 5 ust. 1 ww. Umowy: Osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie może być opodatkowana przez drugie Umawiające się Państwo z tytułu dochodu pochodzącego ze źródeł z tego drugiego Umawiającego się Państwa i tylko z tytułu takiego dochodu, zgodnie ze wszystkimi ograniczeniami zawartymi w niniejszej Umowie. Przepis art. 5 ust. 2 cyt. Umowy stanowi, że: Postanowienia niniejszej Umowy nie będą w żaden sposób stwarzały ograniczenia wobec wyłączeń, zwolnień, zmniejszeń, zaliczeń lub innych przywilejów, przyznanych obecnie lub w przyszłości przez: a)  prawo jednego z Umawiających się Państw przy określeniu podatków pobieranych przez to Umawiające się Państwo lub b)  przez każdą inną umowę zawartą pomiędzy Umawiającymi się Państwami. Stosownie do art. 5 ust. 3 Umowy: Bez względu na postanowienia niniejszej Umowy, z wyłączeniem ustępu 4, Umawiające się Państwo może opodatkować obywatela tego Umawiającego się Państwa lub osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w tym Umawiającym się Państwie (zgodnie z zasadami artykułu 4), tak jakby niniejsza Umowa nie weszła w życie. Jednocześnie art. 20 ust. 1 powołanej Umowy wskazuje sposób unikania podwójnego opodatkowania dochodów. W myśl tego przepisu: Zgodnie z postanowieniami prawa polskiego i z zachowaniem przewidzianych w nim ograniczeń (z uwzględnieniem dokonywanych zmian bez naruszenia podstawowych zasad) Polska zezwoli osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce na zaliczanie na poczet należnych w Polsce podatków odpowiednich kwot podatków, zapłaconych w Stanach Zjednoczonych. Z przywołanych powyżej przepisów wynika, że Polska ma prawo opodatkować dochód uzyskany z tytułu wskazanego świadczenia (świadczenie dla byłego współmałżonka) wypłacanego ze Stanów Zjednoczonych Ameryki, osobie mającej miejsce zamieszkania na terytorium Polski. Prawo to wynika z zapisu art. 5 ust. 3 ww. Umowy, zgodnie z którym, państwu rezydencji przysługuje pełne prawo do opodatkowania dochodów, osobie mającej na jego terytorium miejsce zamieszkania. Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z jego brzmieniem: Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Z treści tego przepisu wynika zatem, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę w katalogu zwolnień przedmiotowych ustawy, bądź od których zaniechano poboru podatku, w drodze rozporządzenia. Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy: Źródłami przychodów są stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta. W świetle art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy: Źródłami przychodów są: inne źródła. Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy: Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. W myśl natomiast art. 12 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Przez emeryturę lub rentę rozumie się łączną kwotę świadczeń emerytalnych i rentowych, w tym kwoty emerytur kapitałowych wypłacanych na podstawie ustawy o emeryturach kapitałowych, wraz ze wzrostami i dodatkami, z wyłączeniem dodatków rodzinnych i pielęgnacyjnych oraz dodatków dla sierot zupełnych do rent rodzinnych; rentą lub rentą rodzinną jest również świadczenie pieniężne, o którym mowa w ustawie z dnia 8 lutego 2023 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym członkom rodziny funkcjonariuszy lub żołnierzy zawodowych, których śmierć nastąpiła w związku ze służbą albo podjęciem poza służbą czynności ratowania życia lub zdrowia ludzkiego albo mienia (Dz.U. poz. 658). Natomiast zgodnie z art. 20 ust. 1 ww. ustawy: Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17. Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” dowodzi, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w tym przepisie. Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają zatem, wszelkie dochody osiągane przez podatnika, z wyjątkiem tych dochodów, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę jako zwolnione od podatku, bądź od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia wydanego przez Ministra Finansów. Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy: Wolne od podatku dochodowego są świadczenia rodzinne otrzymane na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych, dodatki rodzinne i pielęgnacyjne, zasiłki dla opiekunów otrzymane na podstawie przepisów o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów, świadczenia pieniężne otrzymane w przypadku bezskuteczności egzekucji alimentów, zasiłki porodowe otrzymane na podstawie odrębnych przepisów oraz świadczenie wychowawcze otrzymane na podstawie przepisów o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci. W kontekście powyższego podkreślić należy, że zwolnienia przedmiotowe są wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania, co oznacza, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Analizując polskie ustawodawstwo dotyczące świadczeń rodzinnych należy wskazać, że są one wypłacane na podstawie przepisów ustawy z 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 323 ze zm.). Zgodnie z art. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych: Świadczeniami rodzinnymi są: 1) zasiłek rodzinny oraz dodatki do zasiłku rodzinnego; 2) świadczenia opiekuńcze: zasiłek pielęgnacyjny oraz świadczenie pielęgnacyjne; 3) zapomoga wypłacana przez gminy, na podstawie art. 22a; 3a) świadczenia wypłacane przez gminy na podstawie art. 22b; 4) jednorazowa zapomoga z tytułu urodzenia się dziecka; 5) świadczenie rodzicielskie. Natomiast, prawo do zasiłku rodzinnego przysługuje: 1)  rodzicom, jednemu z rodziców albo opiekunowi prawnemu dziecka; 2)  opiekunowi faktycznemu dziecka (osoba faktycznie opiekującą się dzieckiem, jeżeli wystąpiła z wnioskiem do sądu rodzinnego o przysposobienie dziecka); 3)  osobie uczącej się (osoba pełnoletnia ucząca się, niepozostająca na utrzymaniu rodziców w związku z ich śmiercią lub w związku z ustaleniem wyrokiem sądowym lub ugodą sądową prawa do alimentów z ich strony). Należy również wskazać, że Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady Nr 883/2004 z 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz. Urz. UE L Nr 166/1 z dnia 30 kwietnia 2004 r.) rozróżnia emerytury i renty oraz świadczenia rodzinne jako odrębne świadczenia. Odnosząc powyższe do opisu sprawy, otrzymane przez Panią świadczenie rodzinne z USA nie może być uznane za świadczenie rodzinne otrzymywane na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych. Jak wskazała Pani w treści wniosku, świadczenie to: ‒    jest świadczeniem wypłacanym przez Zarząd Ubezpieczeń Społecznych USA (Social Security Administration) na podstawie amerykańskich przepisów federalnych; ‒    jest świadczeniem dla byłego małżonka na podstawie amerykańskich federalnych przepisów emerytalno-rentowych; ‒    spełnia Pani amerykańskie przepisy (minimum 62 lat, pozostawanie w stanie wolnym, małżeństwo z osobą ubezpieczoną trwało ponad 10 lat) w związku z tym uzyskała Pani prawo do comiesięcznych świadczeń dla żony („wife benefits") z Social Security Administration; ‒    świadczenie małżeńskie/rozwodowe (Spouse Benefit). ‒    W USA od 85% powyższego świadczenia jest pobierany federalny podatek dochodowy w wysokości 30%. Zatem świadczenie rodzinne (małżeńskie), o którym mowa we wniosku jest świadczeniem cyklicznym wypłacanym przez Social Security Administration w USA (przez Zarząd Ubezpieczeń Społecznych) z programu społecznego. Należy zatem uznać, że stanowi ono świadczenie emerytalno-rentowe zbliżone na gruncie polskiego ustawodawstwa do renty rodzinnej, a nie do świadczenia rodzinnego. Zatem, z analizy powyższego trudno wywieść, że otrzymywane przez Panią świadczenie, zostało przyznane na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych, a tylko takie świadczenie podlegałoby zwolnieniu przedmiotowemu na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Świadczenie to nie może korzystać ze zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie jest świadczeniem otrzymanym na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych. Zatem, uzyskany z tego tytułu dochód mieści się w dyspozycji art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i podlega wykazaniu w rocznym zeznaniu podatkowym, składanym za rok podatkowy, w którym je Pani otrzymała. Wobec powyższego, Pani stanowisko należało uznać za nieprawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Odnosząc się do powołanych przez Panią interpretacji, że dotyczą one indywidualnych spraw i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albow formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.