0114-KDIP3-2.4011.1083.2021.4.MN

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe w części dotyczącej odliczenia wydatków na turnus rehabilitacyjny oraz nieprawidłowe w części dotyczącej odliczenia wydatku na zakup zegarka i laptopa z programem antywirusowym w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 30 listopada 2021 r. wpłynął Pana wniosek z 25 listopada 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy możliwości skorzystania z odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 11 stycznia 2022 r. (wpływ 12 stycznia 2022 r.) oraz pismem z 26 stycznia 2022 r. (wpływ 27 stycznia 2022 r.). Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego Od urodzenia jest Pan osobą głuchoniemą. Wymienione w pytaniu pomoce są niezbędne w życiu codziennym. Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego Posiada Pan orzeczenie o stopniu niepełnosprawności 03-L od urodzenia. Pana córka – (...) PESEL (...) – posiada orzeczenie o niepełnosprawności symbol 03-L od urodzenia. Posiada Pan imienne dokumenty poniesionych wydatków: turnus rehabilitacyjny, zegarek, laptop, program antywirusowy. Sfinansowano z PEFRON. Na fakturze wyszczególniono Pana udział własny. Wydatki, które zamierza Pan odliczyć, nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów i nie zostały odliczone od przychodów. W odpowiedzi na pytanie, czy pomiędzy zakupionym sprzętem, tj. zegarkiem, laptopem i programem antywirusowym a rodzajem posiadanej niepełnosprawności pozostaje ścisły związek wskazał Pan, że jako osobie głuchoniemej zegarek na rękę służy jako budzik i kontrola parametrów życiowych, laptop jest niezbędny dla Pana córki do nauki szkolnej. Laptop i zegarek nie posiadają cech indywidualnego sprzętu. Ww. koszty zostały poniesione w 2021 r. Chciałby Pan dokonać ich odliczenia w zeznaniu podatkowym za 2021 r. Wskazał Pan, że osiąga dochody ze stosunku pracy i z renty socjalnej opodatkowane na zasadach ogólnych (PIT-37). Oczekuje Pan również interpretacji w sprawie córki – czy w opisanym stanie faktycznym może Pan odliczyć od dochodu (przychodu) poniesione wydatki w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Wskazał Pan, że córka urodziła się (...) 2008 r. i jest uczennicą szkoły podstawowej. Przez cały rok podatkowy, w którym zostały poniesione wydatki, córka była na Pana utrzymaniu oraz nie osiągała dochodów. W odpowiedzi na doprecyzowanie informacji dotyczącej laptopa zakupionego dla córki, wskazał Pan, że córka jest uczennicą 8 klasy szkoły podstawowej. Od urodzenia jest osobą głuchą – implantowaną. Przez kamerkę (język migowy) i słowo pisane ma kontakt ze światem zewnętrznym. Laptop pomaga w wykonywaniu czynności w życiu codziennym. Dla osób głuchych bodźce wzrokowe są bardzo ważne, niejednokrotnie są jedyną formą zarówno przekazu jak i odbioru. W obecnym czasie, gdzie nauka i przekazywanie wiedzy jest przeprowadzane przez zdalne nauczanie, laptop jest rzeczą niezbędną. W świetle tak przedstawionego stanu faktycznego oraz Pana stanowiska w sprawie, przyjęto, że Pana intencją jest uzyskanie odpowiedzi na następujące pytanie: Czy może Pan w ramach ulgi rehabilitacyjnej odliczyć następujące wydatki: turnus rehabilitacyjny dla Pana i niepełnoletniej córki (...) PESEL (...) przy Pana udziale finansowym (...) zł, zegarek (...) przy Pana udziale finansowym (...) zł, laptop z programem antywirusowym przy Pana udziale finansowym (...) zł, gdzie brakujące kwoty z tytułu turnusu rehabilitacyjnego, zakupu laptopa zostały sfinansowane przez MOPR Z.? Pana stanowisko w sprawie Skorzystał Pan z turnusu rehabilitacyjnego wraz z córką (...), która urodziła się jako głuchoniema i jest obustronnie zaimplantowana – procesor mowy i posiada orzeczenie o niepełnosprawności, symbol 03-L – niepełnosprawność od urodzenia. Posiada Pan stopień niepełnosprawności umiarkowany, od urodzenia, symbol L. Laptop dla córki jest niezbędny do edukacji szkolnej. Zegarek ma funkcję budzik, przystosowaną dla głuchoniemych. Uważa Pan, że może odliczyć od dochodu (przychodu) poniesione wydatki w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.): Podstawę obliczenia podatku z zastrzeżeniem art. 29-30cb i art. 30da-30f, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne. Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ww. ustawy, natomiast zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7 i 7b-7g tego artykułu. Przepis art. 26 ust. 7a ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r., który  ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2021 r. stanowi, że: Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na: 1) adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności; 2) przystosowanie pojazdów mechanicznych do potrzeb wynikających z niepełnosprawności; 2a) zakup, naprawę lub najem wyrobów medycznych wymienionych w wykazie wyrobów medycznych określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 38 ust. 4 ustawy z dnia 12  maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 523, 1292 i 1559 i 2054) oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, z  wyjątkiem pieluchomajtek, pieluch anatomicznych, chłonnych majtek, podkładów i wkładów anatomicznych; 3) zakup, naprawę lub najem indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi niezbędnych w  rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z  przewidzianym zastosowaniem, niewymienionych w wykazie, o którym mowa w pkt 2a, z   wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego;; 3a) pieluchomajtki, pieluchy anatomiczne, chłonne majtki, podkłady, wkłady anatomiczne, w   kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2 280 zł; 4) zakup wydawnictw i materiałów (pomocy) szkoleniowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności; 5) odpłatność za pobyt na turnusie rehabilitacyjnym; 6) odpłatność za pobyt w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładzie opiekuńczo-leczniczym, zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym; 6a) odpłatność za pobyt opiekuna osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I grupy inwalidztwa lub dzieci niepełnosprawnych do lat 16, przebywającego z osobą niepełnosprawną na turnusie rehabilitacyjnym, w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego lub zakładzie rehabilitacji leczniczej; 6b) odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne; 7) opłacenie przewodników osób niewidomych I lub II grupy inwalidztwa oraz osób z  niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczonych do I grupy inwalidztwa, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2.280 zł; 8) utrzymanie psa asystującego, o którym mowa w ustawie o rehabilitacji zawodowej, w kwocie nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł; 9) opiekę pielęgniarską w domu nad osobą niepełnosprawną w okresie przewlekłej choroby uniemożliwiającej poruszanie się oraz usługi opiekuńcze świadczone dla osób niepełnosprawnych zaliczonych do I grupy inwalidztwa; 10) opłacenie tłumacza języka migowego; 11) kolonie i obozy dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej oraz dzieci osób niepełnosprawnych, które nie ukończyły 25 roku życia; 12) leki, o których mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne (Dz.  U.  z  2021 r. poz. 974 i 981) – w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami w danym miesiącu a kwotą 100 zł, jeżeli lekarz specjalista stwierdzi, że  osoba niepełnosprawna powinna stosować stale lub czasowo te leki; 13) odpłatny przewóz: a) osoby niepełnosprawnej - karetką transportu sanitarnego, b) osoby niepełnosprawnej, zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa, oraz dzieci niepełnosprawnych do lat 16 - również innymi środkami transportu niż wymienione w lit. a; 14) używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność (współwłasność) osoby niepełnosprawnej lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną albo dziecko niepełnosprawne, które nie ukończyło 16 roku życia – w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2280 zł; 15) odpłatne przejazdy środkami transportu publicznego związane z pobytem: a) na turnusie rehabilitacyjnym, b) w zakładach, o których mowa w pkt 6, c) na koloniach i obozach dla dzieci i młodzieży, o których mowa w pkt 11, d) opiekuna osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I grupy inwalidztwa lub dzieci niepełnosprawnych do lat 16, przebywającego z osobą niepełnosprawną na turnusie rehabilitacyjnym lub w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego lub zakładzie rehabilitacji leczniczej. Wydatki, o których mowa powyżej, zgodnie z art. 26 ust. 7b tej ustawy, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie. Zgodnie z art. 26 ust. 7 pkt 4 ww. ustawy: Wysokość wydatków na cele określone m.in. w art. 26 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. na cele rehabilitacyjne, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty. Zgodnie natomiast z art. 26 ust. 7c ww. ustawy: Wyłącznie w przypadku wydatków, o których mowa w ust. 7a pkt 7 (opłacenie przewodników osób niewidomych), pkt 8 (utrzymanie psa asystującego) i pkt 14 (używanie samochodu osobowego), nie jest wymagane posiadanie dokumentów stwierdzających ich wysokość. Jednakże na żądanie organów podatkowych podatnik jest obowiązany przedstawić dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności: 1.    wskazać z imienia i nazwiska osoby, które opłacono w związku z pełnieniem przez nie funkcji przewodnika, 2.    okazać certyfikat potwierdzający status psa asystującego. Zatem, wysokość poniesionych wydatków – stosownie do art. 26 ust. 7 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - można ustalić na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty. W związku z tym musi to być dokument, który oprócz danych wystawcy i rodzaju zakupionego towaru/usługi oraz kwoty zapłaty musi zawierać dane identyfikujące kupującego. Takimi dokumentami mogą być np. faktura VAT i imienny rachunek potwierdzający zakup towaru lub usługi oraz dowód wpłaty lub pokwitowanie (o ile w dokumentach tych zawarte zostaną wszystkie elementy wskazane w ww. art. 26 ust. 7 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Paragon natomiast, który nie pozwala zidentyfikować osoby, która dokonała zakupu nie jest dokumentem, o którym mowa w powyższym przepisie. W myśl art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek: 1.    orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub 2.    decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo 3.    orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów. Jak stanowi art. 26 ust. 7e ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022r. , który ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2021 r.: Przepisy ust. 7a–7d i ust. 7g stosuje się odpowiednio do podatników, na których utrzymaniu pozostają na-stępujące osoby niepełnosprawne: współmałżonek, dzieci własne i przysposobione, dzieci obce przyjęte na wychowanie, pasierbowie, rodzice, rodzice współmałżonka, rodzeństwo, ojczym, macocha, zięciowie i synowe, jeżeli w roku podatkowym dochody tych osób niepełnosprawnych nie przekraczają dwunastokrotności kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz. U. z 2018 r. poz. 1340), w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego. Do dochodów, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie zalicza się alimentów na rzecz dzieci, o których mowa w art. 27ea ust. 1, świadczenia uzupełniającego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 100a, oraz przyznanych na podstawie odrębnych przepisów zasiłku pielęgnacyjnego oraz dodatkowego rocznego świadczenia pieniężnego dla emerytów i rencistów. Na podstawie art. 26 ust. 7f ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022r., który ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2021 r.: Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do: 1.      I grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów orzeczono: a.    całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo aa.  niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo b.    znaczny stopień niepełnosprawności. 2.      II grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono: a.    całkowitą niezdolność do pracy albo b.    umiarkowany stopień niepełnosprawności. Zgodnie z art. 26 ust. 13a powołanej ustawy: Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. Z informacji przedstawionych przez Pana wynika, że: 1.     Pan i córka posiadacie orzeczenie o stopniu niepełnosprawności 03-L od urodzenia. 2.     skorzystał Pan wraz z córką z turnusu rehabilitacyjnego; 3.     zakupił Pan dla córki laptopa z programem antywirusowym, który jest niezbędny w edukacji szkolnej, jednakże nie posiada cech indywidualnego sprzętu; 4.     zakupił Pan zegarek na rękę, który służy jako budzik i kontrola parametrów życiowych, jednakże nie posiada cech indywidualnego sprzętu; 5.     posiada Pan imienne dokumenty poniesionych wydatków; 6.     poniesione wydatki zostały częściowo sfinansowane z PEFRONu, jednakże został wskazany Pana udział finansowy; 7.     poniesione wydatki nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów i nie zostały odliczone od przychodów. 8.     przez cały rok podatkowy, w którym zostały poniesione wydatki, córka była na Pana utrzymaniu oraz nie osiągała dochodów. Pana wątpliwość budzi kwestia możliwości skorzystania z odliczeń ww. wydatków w ramach ulgi rehabilitacyjnej. W kwestii odliczenia od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatków poniesionych na turnus rehabilitacyjny dla Pana i córki, które zostały w części sfinansowane z PEFRONu należy wskazać, że przepis art. 26 ust. 7a pkt 5 ww. ustawy, stanowi m.in., że wydatkami, które uprawniają do skorzystania z przedmiotowej ulgi, są wydatki poniesione na odpłatność za pobyt na turnusie rehabilitacyjnym. W związku z powyższym będzie Pan uprawniony do odliczenia od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatku poniesionego na turnus rehabilitacyjny dla Pana i Pana córki, jednakże wskazać należy, że tylko w części stanowiącej Pana własny wydatek. Odnosząc się do możliwości odliczenia przez Pana w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatku poniesionego na zakup zegarka i laptopa z programem antywirusowym należy wskazać, że w myśl art. 26 ust. 7a pkt 3 za wydatki na cele rehabilitacyjne oraz wydatki związane z ułatwianiem wykonywania czynności życiowych uważa się wydatki poniesione na: zakup i naprawę indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi technicznych niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego. Należy zaznaczyć, że katalog ulg wymienionych w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest katalogiem zamkniętym, co oznacza, że odliczeniu podlegają jedynie wydatki enumeratywnie w nim wymienione. Należy również pokreślić, że wszelkie zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania, a przepisy dotyczące zwolnień podatkowych powinny być interpretowane ściśle, zgodnie przede wszystkim z ich wykładnią językową. Wykluczone jest w tym wypadku stosowanie wykładni rozszerzającej jak i zawężającej. Mając powyższe na względzie należy podkreślić, że każdy wydatek musi być rozpatrywany indywidualnie i w odniesieniu do konkretnego podatnika, który zamierza skorzystać z odliczenia. Zaakcentować należy, że określenie „indywidualny sprzęt, urządzenia i narzędzia techniczne niezbędne w rehabilitacji” oznacza, że ustawodawca zalicza do nich wyłącznie sprzęt, urządzenia i narzędzia techniczne – mające cechy sprzętu, urządzeń i narzędzi indywidualnych, niezbędnych w rehabilitacji osoby niepełnosprawnej i ułatwiającej tej osobie wykonywanie czynności życiowych, których utrudnienie wykonywania wynika z niepełnosprawności. Oznacza to, że taki sprzęt musi posiadać określone właściwości. Z uregulowań zawartych w ww. przepisach wynika zatem, że: pomiędzy rodzajem nabytego sprzętu a rodzajem niepełnosprawności pozostawać musi ścisły związek, zakupiony sprzęt musi być wykorzystywany (używany) w rehabilitacji oraz służyć przywracaniu sprawności organizmu lub ułatwiać wykonywanie czynności życiowych, cechą zakupionego sprzętu musi być jego indywidualny charakter. Wskazał Pan, że: 1.    zegarek na rękę służy jako budzik i kontrola parametrów życiowych, jednakże nie posiada cech indywidualnego sprzętu, 2.    zakupiony laptop z programem antywirusowym nie posiada cech indywidualnych. W obecnym czasie, gdzie nauka i przekazywanie wiedzy jest przeprowadzane przez zdalne nauczanie, laptop jest rzeczą niezbędną. Z całą pewnością zegarek i laptop są pomocne, jednak są to ogólnodostępne urządzenia techniczne, mieszczące się w kategorii dóbr powszechnego użytku, z których w zwykły sposób korzystać może ogół osób, niezależnie od faktu ewentualnej niepełnosprawności. W sytuacji zatem, gdy zakupiony przez Pana zegarek i laptop nie wyróżniają się indywidualnymi cechami związanymi z rodzajem niepełnosprawności Pana i córki, to nie spełniają one kryteriów „indywidualnego sprzętu” niezbędnego w rehabilitacji oraz ułatwiającego wykonywanie czynności życiowych, o których mowa w art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem, wydatki na zakup zegarka i laptopa nie mogą być odliczone od Pana dochodu w zeznaniu rocznym jako wydatek poniesiony na cele rehabilitacyjne. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Pana sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i musi się Pan zastosować do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: z zastosowaniem art. 119a;w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”).   Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albow formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).