0114-KDIP3-2.4011.183.2021.3.MG

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 oraz art. 14r ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku wspólnym z 10 lutego 2021 r. (data wpływu 19 lutego 2021 r.) uzupełnionym pismem z 20 maja 2021 r. (data nadania 20 maja 2021 r., data wpływu 25 maja 2021 r.) oraz pismem z 9 czerwca (data wpływu 15 czerwca 2021 r.) na wezwanie z 27 kwietnia 2021 r. Nr 0114-KDIP3-2.4011.183.2021.1.MG (data nadania 28 kwietnia 2021 r., data doręczenia 17 maja 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej – jest: prawidłowe ‒ do momentu uzyskania przez spółkę komandytową statusu podatnika podatku dochodowego od osób prawnych, nieprawidłowe ‒ od momentu uzyskania przez spółkę komandytową statusu podatnika podatku dochodowego od osób prawnych, prawidłowe – w odniesieniu do alokacji kosztów pośrednich. UZASADNIENIE W dniu 19 lutego 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatku (IP BOX). W związku z brakami formalnymi pismem z 27 kwietnia 2021 r. Nr 0114-KDIP3-2.4011.183.2021.1.MG (data nadania 28 kwietnia 2021 r., data doręczenia 17 maja 2021 r.) tut. Organ wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych wniosku. Pismem z 20 maja 2021 r. (data nadania 20 maja 2021 r., data wpływu 25 maja 2021 r.) oraz pismem z 9 czerwca (data wpływu 15 czerwca 2021 r.) uzupełniono powyższe w terminie. We wniosku wspólnym i uzupełnieniu złożonym przez: Zainteresowanego będącego stroną postępowania: Pana M. O.; Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania: Panią A. O.. przedstawiono następujący stan faktyczny. Zainteresowani są wspólnikami Spółki komandytowej. Zainteresowany 1, będący jednocześnie stroną postępowania, jest osobą fizyczną, komplementariuszem Spółki komandytowej. Zainteresowany 1 jest polskim rezydentem podatkowym, posiada nieograniczony obowiązek podatkowy w Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1406 ze zm., dalej zwana: ustawą o PIT). Zainteresowana 2, nie będąca stroną postępowania, jest osobą fizyczną, komandytariuszem Spółki komandytowej. Zainteresowana 2 jest polskim rezydentem podatkowym, posiada nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o PIT. Spółka komandytowa jest firmą programistyczną prowadzącą działalność w zakresie wytwarzania nowego oprogramowania komputerowego „szytego na miarę" pod wymagania klientów. Spółka komandytowa zatrudnia pracowników na umowy o pracę, umowy o dzieło oraz współpracuje z osobami prowadzącymi jednoosobową działalność gospodarczą. Spółka komandytowa współpracuje również z podmiotem powiązanym, w tym przypadku koszty uzyskania przychodu stanowią refaktury podmiotu powiązanego, za wynagrodzenia pracowników pracujących dla podmiotu powiązanego oraz podwykonawców. Głównym przedmiotem działalności Spółki komandytowej jest tworzenie od podstaw oprogramowania oraz kolejnych wersji oprogramowania, które następnie są sprzedawane klientom Spółki komandytowej. W ramach procesu dostarczenia oprogramowania do klienta Spółka komandytowa dokonuje w szczególności analizy wymagań i projekt systemu, w tym projekt graficzny interfejsów użytkownika, tworzenia programu w postaci linijek kodu źródłowego, walidacji, testowania działania systemu i odpowiedniego zsynchronizowania prac oraz wytyczania kierunku ich rozwoju poprzez odpowiedni nadzór merytoryczny. Podjęcie całego szeregu tych działań składa się na dostarczenie klientowi oprogramowania za ustalone wynagrodzenie (dalej zwana: Sprzedażą oprogramowania). Bezpośrednim rezultatem prowadzonych przez Spółkę komandytową prac badawczo-rozwojowych są kompleksowe i zaawansowane rozwiązania informatyczne w postaci programów komputerowych. Działalność Spółki komandytowej w zakresie tworzenia innowacyjnych programów komputerowych ma charakter ciągły i zorganizowany. Realizowane przez Spółkę komandytową projekty mają za zadanie wykorzystać istniejącą wiedzę do tworzenia nowych rozwiązań w postaci innowacyjnych programów komputerowych. Głównym zadaniem pracowników i podwykonawców jest tworzenie i rozwój systemów informatycznych na potrzeby klientów. Spółka komandytowa planuje i nadzoruje prace wielu pracowników i podwykonawców, pełniących różne funkcje w zespole projektowym. Efektem pracy jest nowy unikalny na rynku produkt jakim jest aplikacja komputerowa lub aplikacja na urządzenia mobilne. Nowopowstałe bądź usprawnione oprogramowanie jest zatem wypadkową pracy wielu pracowników i podwykonawców, a na jego powstanie składają się prace koncepcyjne (projektowe), w tym projekt graficzny interfejsów użytkownika, tworzenie programu (w postaci linijek kodu źródłowego) czy późniejsza walidacja i testowanie działania systemu. W tym zakresie, kluczowe jest także odpowiednie zsynchronizowanie prac i wytyczanie kierunku ich rozwoju poprzez odpowiedni nadzór merytoryczny leżący po stronie Spółki komandytowej. Implementowane rozwiązania nie mają przy tym charakteru rutynowego i nie stanowią okresowych zmian w istniejących procesach. Spółka komandytowa uzyskuje przychód z tytułu sprzedaży wytworzonych i rozwijanych systemów informatycznych. Spółka komandytowa zatrudnia pracowników na umowy o pracę, umowy o dzieło oraz współpracuje z osobami prowadzącymi jednoosobową działalność gospodarczą pełniącymi funkcje Kierownika Projektu IT, Analityka systemów informatycznych. Projektanta systemów informatycznych, Grafika komputerowego, Programisty, Młodszego Programisty oraz Testera. Z uwagi na opisaną specyfikę działalności Spółki komandytowej, w ramach świadczonej pracy oraz usług, pracownicy i podwykonawcy pełniący powyższe funkcje, wykonują zarówno czynności twórcze, prowadzące do powstania utworu w rozumieniu art. 1 ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych z dnia 4 lutego 1994 r. (Dz. U. z 2017 r. poz. 880, dalej jako: „prawo autorskie") jak i inne czynności programistyczne prowadzące do powstania utworu. Całość prac służy stworzeniu nowego unikalnego rozwiązania informatycznego, obejmującego prace badawczo-rozwojowe i działalność twórczą. Jednym z elementów procesu wytworzenia nowego oprogramowania są prace badawczo-rozwojowe w zakresie informatyki obejmujące: • analizę najnowszych dostępnych technologii oraz zastosowanie ich w tworzonych programach komputerowych • prace podejmowane w celu zdobycia nowej wiedzy, w szczególności badanie, tworzenie, projektowanie i budowę prototypów, produktów, procesów i usług lub ulepszeń do istniejących produktów, procesów i usług informatycznych. Z uwagi, że wytworzenie programu komputerowego wymaga połączonego nakładu pracy wielu osób, autorami programu komputerowego są osoby wykonujące prace twórcze w tym zakresie. W związku z powyższym, współautorami wytworzonych programów są zarówno Analitycy (w zakresie w jakim tworzą specyfikacje funkcjonalne, stanowiące niejako projekt programu). Graficy (projektujący wygląd interfejsów użytkownika). Programiści (faktycznie tworzący program poprzez kod źródłowy) jak i Kierownik podejmujący kluczowe decyzje w obszarze rozwoju programów, jak również pełniący merytoryczny nadzór nad pracami i wyznaczający kierunki rozwoju systemu), czy też Testerzy (dbający o kontrole jakości, tworzący testy wydajnościowe, funkcjonalne, czy też piszący aplikacje do testów automatycznych, wspomagających jakość finalnego produktu). W tym celu, jak również w celu uniknięcia jakichkolwiek ewentualnych roszczeń ze strony pracowników i podwykonawców z tytułu bezpłatnego korzystania z utworów, z tytułu przeniesienia majątkowych praw autorskich do utworu pracownikowi przysługiwać będzie ustalone honorarium Przychód (honorarium) uzyskiwany przez pracowników i podwykonawców jest związany z korzystaniem z praw autorskich oraz dysponowaniem nimi, bowiem założeniem jest to, że w umowach z pracownikami oraz podwykonawcami zastrzeżone zostanie, że prawa autorskie do utworów wytworzonych przez pracowników i podwykonawców będą z mocy prawa lub na mocy umowy przechodziły na Wnioskodawcę. Wytworzone oprogramowanie podlega zatem ochronie prawnej na mocy art. 74 prawa autorskiego i jest wytwarzane w ramach działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT. Jest to twórcza działalność obejmująca prace rozwojowe, podejmowane w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Osoby prowadzące jednoosobową działalność gospodarczą, od których Spółka komandytowa nabywa wyniki prac badawczo-rozwojowych, są podmiotami niepowiązanymi w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT. Utwory utrwalane są w postaci cyfrowej (np. kod źródłowy). Spółka komandytowa stosuje narzędzia umożliwiające ewidencjonowanie czasu pracy, w tym czasu pracy poświęconego na działalność o charakterze twórczym i badawczo-rozwojowym. W ewidencji jest wskazane, jakiego utworu dotyczą prowadzone prace oraz czas pracy poświęcony na konkretne czynności wraz z opisem tych czynności, co pozwoli na określenie czasu pracy poświęconego przez pracownika lub podwykonawcę na realizację utworu w danym okresie. Spółka komandytowa prowadzi od dnia 1 maja 2020 r. odrębną ewidencję rachunkową w sposób zapewniający wyodrębnienie poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej oraz ustalenie przychodu, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej i zapewniający wypełnienie pozostałych wymogów określonych w art. 30cb ustawy o PIT. W szczególności Spółka komandytowa, na podstawie prowadzonej ewidencji jest w stanie wyodrębnić m. in. jakie oprogramowanie wytworzyła, a następnie sprzedała, jaki osiągnęła z tego tytułu przychód, jakie poniosła w związku z tym koszty oraz jaki dochód przypadł na dane oprogramowanie stanowiące kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Z prowadzonej ewidencji wynika także, jakie koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT przypadają na dane oprogramowane, tj. które koszty faktycznie poniesione dotyczą prowadzonej bezpośrednio przez Spółkę komandytową działalności badawczo-rozwojowej, które dotyczą wyników prac zakupionych od innych podmiotów lub nabycia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. W celu obliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnych do opodatkowania preferencyjną stawką podatku dochodowego od osób fizycznych Zainteresowani będą stosować tzw. wskaźnik nexus, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT. W konsekwencji Zainteresowani zamierzają obliczać podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych w zakresie preferencyjnego opodatkowania stawką 5% w ten sposób, że zostaną zsumowane wszystkie dochody z tytułu autorskich praw do programów komputerowych, a następnie dochód ten zostanie pomnożony przez wskaźnik nexus i w odpowiedniej proporcji przypisany każdemu ze wspólników spółki komandytowej. Ponieważ działalność Spółki komandytowej opisana we wniosku ma charakter ciągły, istnieje szereg kosztów i wydatków, które Spółka komandytowa już ponosi/ponosić będzie stale lub w sposób ciągły (np. koszty obsługi księgowej, koszty sprzętu komputerowego, koszty najmu lokalu, amortyzacja samochodów wykorzystywanych w działalności, koszty paliwa, licencje, szkolenia, usługi telekomunikacyjne (internet, telefon), ubezpieczenia etc. - tzw. koszty pośrednie). W związku z tym koszty te służyć będą realizacji wielu projektów. Co więcej, w realizacji każdego projektu stopień wykorzystania usług czy towarów nabywanych przez Spółkę komandytową (co stanowi koszty) jest inny oraz bardzo często nie sposób go w sposób jednoznaczny i pewny oszacować. Przykładem mogą być koszty nabycia komputerów lub amortyzacja samochodów niezbędnych przy prowadzonej działalności gospodarczej. Spółka komandytowa nie jest w praktyce w stanie dokładnie określić stopnia, w jakim koszt z tego tytułu powinien być przypisany do danego projektu (w konsekwencji do danego, tworzonego w ramach tego projektu programu komputerowego będącego przedmiotem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej). Sama próba tak dokładnego zidentyfikowania i przyporządkowania kosztów uzyskania przychodów i dochodów (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej wiązałaby się z nieproporcjonalnie wielkim wysiłkiem ewidencyjnym, angażującym nieproporcjonalne koszty księgowe Spółki komandytowej. Spółka komandytowa stanie się podatnikiem CIT od dnia 1 maja 2021 roku. Pismem z 20 maja 2021 r. (data wpływu 25 maja 2021 r.) oraz pismem z 9 czerwca (data wpływu 15 czerwca 2021 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu z 27 kwietnia 2021 r. Nr 0114-KDIP3-2.4011.183.2021.1.MG Wnioskodawca doprecyzował przedstawiony we wniosku stan faktyczny poprzez wskazanie: Spółka prowadzi działalność badawczo-rozwojową od 1 maja 2020 r.; Działania polegające na rozwijaniu oprogramowania zmierzają do poprawy użyteczności i funkcjonalności tego oprogramowania; Spółce przysługują prawa autorskie do rozwinięcia oprogramowania, które podlega ochronie prawnej zgodnie z art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych; Spółka jest właścicielem oprogramowania, które rozwija; W związku z rozwinięciem oprogramowania Spółka osiąga dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa IP; Nabyte wyniki prac rozwojowych, o których mowa we wniosku stanowią wyniki prac badawczo - rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w art. 30 ca ust. 4 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nabyte od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3 tej ustawy; Zapisy w księgach rachunkowych spełniające wymogi z art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych są prowadzone na bieżąco od początku realizacji działalności badawczo-rozwojowej zmierzającej do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania. Czy zgodnie z przedstawionym opisem stanu faktycznego, Zainteresowani będą mieli prawo do zastosowania stawki 5%, o której mowa w art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT do dochodu ze sprzedaży oprogramowania komputerowego stworzonego w ramach działalności Spółki komandytowej w roku 2020 r. i okresie do 30 kwietnia 2021 r. ? Czy w razie pozytywnej odpowiedzi na pytanie nr 1 Zainteresowani obliczając współczynnik nexus będą mieli prawo do przyporządkowania nabycia wyników prac od współpracujących ze Spółką komandytową osób prowadzących jednoosobową działalność gospodarczą do wydatków oznaczonych literą „b” we wzorze zawartym w art. 30cad ust. 4 pkt ustawy o PIT? Czy w opisanym stanie faktycznym Zainteresowani prawidłowo obliczają dochód z praw własności intelektualnej (który następnie zostanie pomnożony przez wskaźnik nexus i przypisany w odpowiedniej proporcji do każdego wspólnika) poprzez alokowanie tzw. kosztów pośrednich do przychodów z kwalifikowanego IP według proporcji ustalonej jako stosunek przychodów z kwalifikowanego IP do przychodów ogółem z prowadzonej działalności gospodarczej w danym roku podatkowym? Czy w opisanym stanie faktycznym Zainteresowani prawidłowo uznają, że cała zapłata jaką Spółka komandytowa otrzymuje od klientów za Sprzedaż oprogramowania będzie stanowiła przychód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, na podstawie którego będą mogli ustalić dochód (stratę) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT. Niniejsza interpretacja dotyczy pytań nr 1, 2 i 3 oraz przedstawionego w tym zakresie stanowiska Wnioskodawcy. W zakresie pytania nr 4 wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie. Zdaniem Zainteresowanych, Ad. 1 Zdaniem Zainteresowanych, do dochodu ze sprzedaży oprogramowania komputerowego stworzonego przez Spółkę komandytową w 2020 r. oraz latach następnych będzie miała zastosowanie stawka 5%, o której mowa w art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT. Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT podatek od osiągniętego przez podatnika kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. Jednocześnie art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT stanowi, ze kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są 1) patent, 2) prawo ochronne na wzór użytkowy, 3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, 4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego, 5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin, 6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu, 7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2016 r. poz. 432 oraz z 2020 r. poz. 288) 8) autorskie prawo do programu komputerowego - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. Jak wskazano w przedstawionym opisie stanu faktycznego, oprogramowanie komputerowe wytworzone przez Spółkę komandytową stanowi autorskie prawo do programu komputerowego podlegające ochronie przez ustawę o ochronie praw autorskich i praw pokrewnych. Dodatkowo, Spółka komandytowa prowadzi odrębną szczegółową ewidencję rachunkową w sposób zapewaniający •wyodrębnienie poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej, ustalenie przychodu, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz zapewniający •wypełnienie pozostałych wymogów określonych w art. 30cb ustawy o PIT. W związki z powyższym, zdaniem Zainteresowanych, do osiągniętego przez nich dochodu ze sprzedaży przez Spółkę komandytową wytworzonego oprogramowania komputerowego możliwe będzie zastosowanie stawki 5% zgodnie z art. 30ca ustawy o PIT. Ad. 2 W ocenie Zainteresowanych przy obliczaniu współczynnika nexus, nabycia utworów od współpracujących ze Spółką komandytową osób prowadzących jednoosobową działalność gospodarczą powinny zostać zakwalifikowane jako nabycia wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oznaczone jako litera „b” we wzorze o którym mowa w art. 30ca ust. 4 pkt ustawy o PIT. Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru, w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własność intelektualnej, b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własność intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d. od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust 1 pkt 3 ustawy o PIT c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT, d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Jak przedstawiono w opisie stanu faktycznego. Spółka komandytowa współpracuje z osobami prowadzącymi jednoosobową działalność gospodarczą. Osoby te uczestniczą w tworzeniu oprogramowania komputerowego wykonując samodzielnie prace badawczo-rozwojowe. Wyniki tych prac nabywa następnie Spółka komandytowa i służą one do wytworzenia oprogramowania komputerowego, co następuje poprzez zintegrowania tych wyników z wynikami prac badawczo-rozwojowych prowadzonymi bezpośrednio przez Spółkę komandytową. Osoby współpracujące ze Spółką komandytową, prowadzące jednoosobowa działalność gospodarczą są podmiotami niezależnymi prowadzącymi działalność we własnym imieniu i na własne ryzyko. Nie zachodzą wobec tych osób przesłanki określone w art. 5b ust. 1 ustawy o PIT. Podmioty te nie są również podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT. Z tych powodów, obliczając wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej za pomocą wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT wyniki prac badawczo-rozwojowych nabytych od osób prowadzących jednoosobową działalność gospodarczą należy przyporządkować do litery „b”. Ad. 3 Zdaniem Zainteresowanych, aby w opisanym wyżej stanie faktycznym prawidłowo obliczyć dochód z praw własności intelektualnej (mnożony następnie przez wskaźnik nexus) należy alokować tzw. koszty pośrednie do przychodów z kwalifikowanego IP według proporcji ustalonej jako stosunek przychodów z kwalifikowanego IP do przychodów ogółem z prowadzonej działalności gospodarczej w danym roku podatkowym. Stosownie do art. 3 ust. 1 ustawy o PIT osoby fizyczne jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów), bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy). Z początkiem 2019 r. do ustawy o podatku PIT dodane zostały przepisy przewidujące preferencyjne opodatkowanie dochodów z tzw. kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Prawa te wymienione zostały w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT gdzie do praw tych należą nie tylko prawa wytworzone przez podatników, ale również prawa nabyte przez podatników, jeżeli po nabyciu zostaną one przez podatnika rozwinięte lub ulepszone. Art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT wskazuje, że podatek dochodowy od takich dochodów osiąganych przez podatników wynosi 5% podstawy opodatkowania. Ważną kwestią jest to, iż art. 30ca ust. 3 ustawy o PIT wskazuje, że podstawę opodatkowania, od której obliczany będzie podatek dochodowy w wysokości 5% stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym Przy czym w rozumieniu art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się dla każdego kwalifikowanego IP jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika nexus. Zatem aby otrzymać wartość podstawy opodatkowania, do której należy zastosować stawkę w wysokości 5% należy zsumować wszystkie kwalifikowane dochody z kwalifikowanego IP. Szczególną uwagę zwrócić należy na fakt, iż art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT wskazuje, że nie zalicza się do kosztów o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT tych wydatków które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej. Dlatego w tym miejscu wskazać należy, iż przepis ten odnosi się jedynie do wskaźnika nexus i nie ma on zastosowania w przypadku obliczania dochodu z kwalifikowanego IP, który jest przez ten wskaźnik mnożony. W związku z powyższym na szczególną uwagę zasługuje tutaj stwierdzenie, iż kwalifikowany dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wskaźnika nexus, co wskazuje, że dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej nie jest tym samym co kwalifikowany dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Oznacza to bez wątpienia, iż dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej wyliczany powinien być tak samo jak dochód z innych źródeł przychodu, także tych które nie spełniają wymogów kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Dopiero po wyliczeniu dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej możliwe jest wskazanie które koszty wpływają na kwalifikowany dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. W związku z powyższym, według Zainteresowanych powyższe przepisy wskazują jednoznacznie, iż do wyliczenia prawidłowej wartości dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (przed pomnożeniem ich przez wskaźnik nexus) niezbędne jest w pierwszej kolejności przyporządkowanie kosztów pośrednich do przychodów z kwalifikowanego IP według wspomnianej proporcji. W ocenie Zainteresowanych prawidłowym sposobem będzie alokowanie kosztów pośrednich do przychodów z kwalifikowanego IP według proporcji ustalonej jako stosunek przychodów z kwalifikowanego IP do przychodów ogółem z prowadzonej działalności gospodarczej w danym roku podatkowym. Stanowisko to należy poprzeć ogólnie przyjętą zasadą, że jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów z różnych źródeł, a nie jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła, koszty te ustala się w takim stosunku w jakim zostają przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów. Zainteresowani podkreślają, że ustawodawca nie określił innej metody przyporządkowania kosztów w przypadku równoczesnego uzyskiwania przychodów z różnych źródeł, tj. z działalności opodatkowanej, korzystającej z preferencyjnej stawki podatku lub zwolnionej. W sytuacji braku możliwości jednoznacznego, obiektywnego przypisania danej kategorii kosztów do poszczególnych źródeł przychodów, podatnik jest więc zobligowany do zastosowania tzw. klucza przychodowego, o którym mowa w art. 22 ust. 3 i 3a ustawy o PIT. Klucz ten odpowiadać powinien proporcji, w jakiej pozostają przychody podlegające opodatkowaniu oraz przychody opodatkowane preferencyjną stawka. Jest to klucz uniwersalny i obligatoryjny, gdy brak jest możliwości ustalenia kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła. Według Zainteresowanych niezbędne jest przyporządkowanie do każdego kwalifikowanego IP kosztów uzyskania przychodów o charakterze pośrednim, czyli takich, które są zarówno kosztami poszczególnego kwalifikowanego IP jak i innych źródeł przychodów, które nie spełniają wymogów kwalifikowanego IP. Po ustaleniu wartości wspólnej a następnie przypadającej w swojej proporcji na przychody poszczególnego kwalifikowanego IP należy alokować je w takim stopniu w jakim stosunek przychodów z kwalifikowanego IP przypada do przychodów ogółem z prowadzonej działalności gospodarczej w danym roku podatkowym. Ustalenie prawidłowej wartości dochodów z kwalifikowanego IP, jest warunkiem prawidłowego wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP. Dlatego w celu ustalenia prawidłowej wartości podstawy opodatkowania niezbędne jest ustalenie wysokości kosztów uzyskania przychodów zarówno o charakterze bezpośrednim jak i pośrednim. W przedstawionym stanie faktycznym, gdzie nie jest możliwe bezpośrednie przyporządkowanie kosztów uzyskania przychodów generowanych w ramach całej działalności oraz przeprowadzonych operacji o charakterze pośrednim do poszczególnych źródeł przychodu koszt ten powinien być przypisany do niego w rozumieniu przepisów art. 22 ust. 3 ustawy o PIT. Wyłączenie zatem kosztów pośrednich dla kwalifikowanego IP z kalkulacji klucza nie byłoby zgodne z przepisami prawa podatkowego, a w efekcie klucz zostałby ustalony w nieprawidłowej wysokości. Bowiem to na podatniku ciąży obowiązek ustalenia takich zasad ewidencjonowania, podziału oraz rozliczania kosztów, które pozwolą na prawidłowe ustalenie przychodów podatkowych i kosztów uzyskania przychodów podlegających opodatkowaniu w tym korzystających z ulgi kwalifikowanego IP. Przenosząc powyższe rozważania na grunt stanu faktycznego należy stwierdzić, ze w pierwszej kolejności należy dokonać oceny ponoszonych kosztów na podstawie kryteriów określonych w art. 22 ustawy o PIT. Następnie wydatki które mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, powinny zostać przyporządkowane do danego rodzaju działalności tj. działalności spełniającej wymogi kwalifikowanego IP i działalności niespełniającej tych wymogów. Jak wskazano bowiem w opisie zdarzenia przyszłego koszty wspólne obejmują koszty dotyczące całokształtu prowadzonej działalności, których bezpośrednie ich przypisanie nie jest możliwe. W związku z powyższym, aby prawidłowo obliczyć dochód z praw własności intelektualnej (mnożony następnie przez wskaźnik nexus i proporcjonalnie przypisany do wspólników) należy alokować tzw. koszty pośrednie do przychodów z kwalifikowanego IP według proporcji ustalonej jako stosunek przychodów z kwalifikowanego IP do przychodów ogółem z prowadzonej działalności gospodarczej w danym roku podatkowym. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Zainteresowanych w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej – jest: prawidłowe ‒ do momentu uzyskania przez spółkę komandytową statusu podatnika podatku dochodowego od osób prawnych, nieprawidłowe ‒ od momentu uzyskania przez spółkę komandytową statusu podatnika podatku dochodowego od osób prawnych, prawidłowe – w odniesieniu do alokacji kosztów pośrednich. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1426 ze zm.): opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów (art. 9 ust. 2 ww. ustawy). Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza. W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową: wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9. Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki: odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności; są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności; wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością. W myśl art. 5b ust. 2 ww. ustawy jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niebędąca osobą prawną, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art. 8 ust. 1, uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3. Zgodnie natomiast z art. 8 ust. 1 ww. ustawy przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe. Zasady wyrażone w ust. 1 – o czym stanowi art. 8 ust. 2 ww. ustawy stosuje się odpowiednio do: rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat; ulg podatkowych związanych z prowadzoną działalnością w formie spółki niebędącej osobą prawną. Od 1 stycznia 2021 r., zgodnie z nowymi regulacjami, spółki komandytowe zostały podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych. Co do zasady ‒ spółki komandytowe status podatników podatku dochodowego od osób prawnych uzyskały z dniem 1 stycznia 2021 r. Istnieje jednak możliwość ‒ zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 2123) ‒ wyboru przez spółki komandytowe, że uzyskają one status podatnika podatku dochodowego od osób prawnych dopiero od 1 maja 2021 r. Zgodnie z art. 5a pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2021 r. ‒ ilekroć w ustawie jest mowa o spółce ‒ oznacza to: spółkę posiadającą osobowość prawną, w tym także spółkę zawiązaną na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 2157/2001 z dnia 8 października 2001 r. w sprawie statutu spółki europejskiej (SE) (Dz. Urz. WE L 294 z 10.11.2001, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 6, t. 4, str. 251), spółkę kapitałową w organizacji, spółkę komandytową i spółkę komandytowo-akcyjną mające siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, spółkę niemającą osobowości prawnej mającą siedzibę lub zarząd w innym państwie, jeżeli zgodnie z przepisami prawa podatkowego tego innego państwa jest traktowana jak osoba prawna i podlega w tym państwie opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania, spółkę jawną będącą podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Z wniosku wynika, że Spółka uzyskuje status podatnika podatku dochodowego od osób prawnych z dniem 1 maja 2021 r. Wobec powyższego wspólnicy Spółki (Zainteresowani) oczekują w niniejszej sprawie wydania interpretacji indywidualnej w stanie prawnym obowiązującym przed uzyskaniem przez Spółkę statusu podatnika podatku dochodowego od osób prawnych, które nastąpi w przypadku Spółki z dniem 1 maja 2021 r. Rozpatrując możliwość skorzystania przez Zainteresowanych z tzw. ulgi Innovation Box, należy zauważyć, że przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym. Na podstawie art. 1 pkt 25 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy  Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193), w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art. 30ca i art. 30cb. Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy: kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są: patent, prawo ochronne na wzór użytkowy, prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, prawo z rejestracji topografii układu scalonego, dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin, prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu, wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432 oraz z 2020 r. poz. 288), autorskie prawo do programu komputerowego – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym (art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania. Stosownie natomiast do ust. 4 art. 30ca omawianej ustawy: wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru: (a + b) * 1,3 a + b + c + d w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na: a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3, c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4, d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami (art. 30ca ust. 5 ww. ustawy). Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy: dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty: z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi; z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu. Na podstawie art. 30ca ust. 11 ww. ustawy podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę). Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac. Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani: wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych; prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej; wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu; dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3; dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4. Stosownie do art. 30cb ust. 2 ww. ustawy: podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji. Zgodnie z art. 30cb ust. 3 omawianej ustawy: w przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c. Powyższe przepisy wprowadzają korzystne rozwiązania podatkowe dla przedsiębiorców, którzy uzyskują dochody z komercjalizacji wytworzonych lub rozwiniętych przez nich praw własności intelektualnej, tzw. Innovation Box. W tym zakresie wpisują się one w realizację „Planu na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju”, „Strategii na rzecz doskonałości naukowej, nowoczesnego szkolnictwa wyższego, partnerstwa z biznesem i społecznej odpowiedzialności nauki” oraz „Strategii na Rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju” w obszarze innowacyjności. Znowelizowane przepisy mają prowadzić do wzrostu zainteresowania pracami badawczo-rozwojowymi prowadzonymi w Polsce oraz stanowić swoiste „zamknięcie” łańcucha wartości związanego z procesem tworzenia i komercjalizacji innowacyjnych rozwiązań będących efektem prac badawczo-rozwojowych. Należy także wskazać, że powyższe regulacje polegają na preferencyjnym opodatkowaniu 5% stawką podatkową dochodów uzyskiwanych przez podatnika z praw własności intelektualnej, których podatnik jest właścicielem, współwłaścicielem, użytkownikiem lub posiada prawa do korzystania z nich na podstawie umowy licencyjnej i które są chronione na podstawie obowiązującego prawa krajowego lub międzynarodowego przez m.in. patent, dodatkowe prawo ochronne na wzór użytkowy czy prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, zwane „kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej”. Możliwość skorzystania z ulgi Innovation Box ma miejsce również w sytuacji, gdy podatnik dokona zakupu kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa powyżej, pod warunkiem że następnie poniesie on koszty związane z rozwojem lub ulepszeniem nabytego prawa. Dochodem kwalifikującym się do ulgi Innovation Box jest dochód uzyskany z tytułu należności/opłat licencyjnych lub innych należności związanych z wykorzystywaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jak również, co istotne, dochód z tego aktywa uwzględniony w cenie sprzedaży lub usługi określany na zasadzie ceny rynkowej. Warunkiem koniecznym dla skorzystania z omawianej preferencji jest wymóg prowadzenia przez Spółkę działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, co stanowi wyraz realizacji zasady nexus. Poziom dochodu kwalifikowanego do zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania będzie wyliczany przy zastosowania formuły (wzoru) wynikającej z raportu nr 5 BEPS. Przewidziano także możliwość zlecenia wykonania prac badawczo-rozwojowych innym podmiotom zarówno niepowiązanym, jak i powiązanym. Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z korzystaniem z ulgi wiążą się, bądź co bądź, dodatkowe obowiązki, w szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych. Podatnik będzie miał możliwość stosowania niniejszej ulgi przez cały okres trwania ochrony prawnej kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W przypadku tych aktywów, które podlegają procedurze zgłoszenia/rejestracji, podatnik będzie mógł skorzystać z preferencji podatkowej od momentu zgłoszenia lub złożenia wniosku o rejestrację (obowiązek zwrotu kwoty ulgi w przypadku wycofania wniosku, odmowy udzielenia prawa lub odrzucenia wniosku o rejestrację). Odnosząc powyższe przepisy podatkowe do przedstawionego opisu sprawy, należy wskazać, że: Zainteresowani są wspólnikami spółki komandytowej. Spółka tworzy i rozwija programy komputerowe; Spółka tworzy i rozwija programy komputerowe w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej spełniającej definicje wskazane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych; Wytwarzane i rozwijane oprogramowanie podlega ochronie na podstawie art. 74 tej ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych; Spółce przysługują prawa autorskie do rozwinięcia oprogramowania, które podlega ochronie prawnej zgodnie z art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych; W związku z tworzeniem i rozwinięciem ww. oprogramowania, Zainteresowani osiągną dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej: ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; Spółka komandytowa prowadzi od dnia 1 maja 2020 r. odrębną ewidencję rachunkową w sposób zapewniający wyodrębnienie poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej oraz ustalenie przychodu, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej i zapewniający wypełnienie pozostałych wymogów określonych w art. 30cb ustawy o PIT. W szczególności Spółka komandytowa, na podstawie prowadzonej ewidencji jest w stanie wyodrębnić m. in. jakie oprogramowanie wytworzyła, a następnie sprzedała, jaki osiągnęła z tego tytułu przychód, jakie poniosła w związku z tym koszty oraz jaki dochód przypadł na dane oprogramowanie stanowiące kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Z prowadzonej ewidencji wynika także, jakie koszty, o których mowa w art. 30ca ust 4 ustawy o PIT przypadają na dane oprogramowane, tj. które koszty faktycznie poniesione dotyczą prowadzonej bezpośrednio przez Spółkę komandytową działalności badawczo-rozwojowej, które dotyczą wyników prac zakupionych od innych podmiotów lub nabycia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Ewidencja jest prowadzona od początku prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej. Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. z 2019 r. poz. 1231 ze zm.). Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych. Zgodnie z art. 74 ust. 2 ww. ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych: ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie. W celu poprawnego zastosowania preferencji IP Box wobec autorskiego prawa do programu komputerowego należy nadać mu znaczenia funkcjonalne, celowościowe i rozszerzające, w zgodzie z najbardziej istotnym międzynarodowym kontekstem przepisów o IP Box, czyli Raportem OECD BEPS Plan Działania nr 5. Zgodnie z akapitem 34 tego Raportu, copyrighted software, nie tylko program komputerowy chroniony prawem autorskim, ale szerzej oprogramowanie chronione prawem autorskim, może zawierać się w katalogu kwalifikowanych IP jako aktywo funkcjonalnie ekwiwalentne do patentu. OECD wskazuje, że oprogramowanie chronione prawem autorskim dzieli podstawowe cechy patentów, ponieważ jest nowatorskie, nieoczywiste i użyteczne, a zatem zasadniczo wynika z prowadzenia innowacyjnej działalności badawczo-rozwojowej, której prowadzenie powinny stymulować przepisy o IP Box. OECD stwierdza także, że nie wszystkie jurysdykcje zapewniają ochronę patentową oprogramowania i dlatego wielu podatników, którzy wytwarzają oprogramowanie, musi posiadać prawa autorskie, zamiast polegać na ochronie patentowej. Włączenie oprogramowania chronionego prawem autorskim do definicji funkcjonalnie równoważnych kwalifikowanych IP zapewnia również, że różne traktowanie oprogramowania na mocy prawa patentowego różnych jurysdykcji nie ma wpływu na to, czy dochody z oprogramowania mogą korzystać z różnych regulacji IP Box. W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie - definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów - podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, oprogramowanie może być, zgodnie z wykładnią celowościową i kontekstualną (ww. Raport OECD), uznane za kwalifikowane IP w świetle rozszerzającej wykładni art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych. Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Spółka jest właścicielem oprogramowania które rozwija i przysługują jej prawa autorskie do rozwinięcia oprogramowania, które podlegają ochronie zgodnie z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Reasumując powyższe, skoro wytwarzane i rozwijane programy komputerowe, stanowią utwory podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz zostały wytworzone i rozwijane w ramach prowadzonej działalności badawczo – rozwojowej, stanowią kwalifikowane prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to uprawniają do skorzystania z ulgi Innovation Box. W związku z tym, uzyskane kwalifikowane dochody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej z tytułu, o którym mowa w art. 30ca ust. 7 pkt 2 ww. ustawy (ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej), mogą być uznane za dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Zatem Zainteresowani będą mogli zastosować preferencyjną stawkę 5% opodatkowania do tej części dochodu, która została uzyskana ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (oprogramowania tworzonego i rozwijanego przez Spółkę), proporcjonalnie do udziału w zyskach tej Spółki, zgodnie z postanowieniami art. 8 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Powyższe dotyczy dochodów uzyskanych w okresie od 1 maja 2020 r. ale przed 1 maja 2021 r. Od 1 stycznia 2021 r., zgodnie z nowymi regulacjami, spółki komandytowe zostały podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych. Co do zasady ‒ spółki komandytowe status podatników podatku dochodowego od osób prawnych uzyskały z 1 stycznia 2021 r. Istnieje jednak możliwość ‒ zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz niektórych innych ustaw ‒ wyboru przez spółki komandytowe, że uzyskają one status podatnika podatku dochodowego od osób prawnych dopiero od 1 maja 2021 r. Zatem od momentu, kiedy Spółka, uzyska statusu podatnika podatku dochodowego od osób prawnych, tj. od 1 maja 2021 r. Zainteresowani nie będą mieć prawa zastosowania preferencyjnych zasad opodatkowania opisanych w art. 30ca i następnych ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem, stanowisko Zainteresowanych w zakresie pytania nr 1 w zakresie preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej – jest: prawidłowe ‒ do momentu uzyskania przez spółkę komandytową statusu podatnika podatku dochodowego od osób prawnych, nieprawidłowe ‒ od momentu uzyskania przez spółkę komandytową statusu podatnika podatku dochodowego od osób prawnych. Wątpliwości Wnioskodawcy budzi również kwestia, czy obliczając dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej za dany rok podatkowy, celem alokacji kosztów pośrednich związanych z uzyskiwanymi przychodami, uprawniony będzie stosować klucz przychodowy, tj. przyporządkować koszty tego rodzaju poniesione w danym roku podatkowym do przychodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w takiej proporcji, w jakiej przychody z tego źródła pozostają w ogólnej kwocie uzyskanych przez Niego przychodów w danym roku podatkowym. W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z cyt. powyżej art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych koszty poniesione faktycznie przez podatnika, uwzględniane pod literą „a” we wzorze na wyliczenie wskaźnika, przez który przemnażany jest dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągnięty w roku podatkowym, to koszty związane z prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalnością badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, a nie koszty działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 26e ww. ustawy, zawężone do tzw. kosztów kwalifikowanych. Jak wskazuje Minister Finansów w objaśnieniach z dnia 15 lipca 2019 r. zgodnie z akapitem 39 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5 koszty kwalifikowane winny być uwzględniane we wskaźniku niezależnie od metody ich ujmowania w kosztach podatkowych, zgodnie z ogólnymi zasadami podatkowymi. Dlatego też koszty dla celów kalkulacji wskaźnika należy rozumieć szerzej (funkcjonalnie w kontekście ww. Raportu OECD), niż w odniesieniu do ustalania kosztów uzyskania przychodów na gruncie pozostałych przepisów ustawy o ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Należy także wspomnieć, że wskaźnik nexus „(…) służy do określania tej części dochodu z kwalifikowanego IP, która podlega preferencyjnej 5% stawce podatkowej, powinien być liczony kumulatywnie na przestrzeni lat. Oprócz właściwych przepisów o IP Box, potwierdzają to wytyczne przedstawione przez OECD w Raporcie BEPS Działanie nr 5 (akapit 45 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5)”. Wobec powyższego należy podkreślić, że wysokość dochodu z kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn: dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem, dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch podstawowych wartości: dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód. Z objaśnień podatkowych wynika bowiem, że „Obliczając wysokość dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku, niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów. Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego przychodu. Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą z kwalifikowanego IP”. Potwierdza to art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów. Do powołanej w zdaniu poprzednim regulacji odwołuje się również art. 30ca ust. 7 cytowanej ustawy. W związku z powyższym należy określić – po pierwsze – przychody z kwalifikowanego prawa IP, a następnie koszty uzyskania tych przychodów. Co do kosztów uzyskania przychodów to należy wskazać, że muszą to być koszty poniesione w celu uzyskania przychodów z tytułu wynagrodzenia za przeniesienie autorskich praw do programów komputerowych, a zatem funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni lub pośredni związane są z przychodem z kwalifikowanych praw IP. W celu określenia takich kosztów zastosowanie znajdzie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 tej ustawy zawierającym katalog wydatków nieuznawanych za koszty podatkowe. Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu, winien, w myśl powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki: pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu, nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, być właściwie udokumentowany. Należy również zauważyć, że w przypadku poniesienia wydatku na zakup środka trwałego, który podlega amortyzacji podatkowej oraz ma związek z wytworzeniem, rozwojem, ulepszeniem kwalifikowanego IP, cały wydatek nie może zostać uwzględniony jednorazowo w kosztach uzyskania przychodów. Zaliczyć do kosztów w takim wypadku można jedynie odpisy amortyzacyjne dokonane przez podatnika w roku podatkowym, w którym będzie korzystał z preferencyjnej stawki podatkowej. Z informacji przedstawionych w treści wniosku wynika, że Zainteresowani aby prawidłowo obliczyć dochód z praw własności intelektualnej (mnożony następnie przez wskaźnik nexus i proporcjonalnie przypisany do wspólników) alokują tzw. koszty pośrednie do przychodów z kwalifikowanego IP według proporcji ustalonej jako stosunek przychodów z kwalifikowanego IP do przychodów ogółem z prowadzonej działalności gospodarczej w danym roku podatkowym. Koszty poniesione na koszty obsługi księgowej, koszty sprzętu komputerowego, koszty najmu lokalu, amortyzacja samochodów wykorzystywanych w działalności, koszty paliwa, licencje, szkolenia, usługi telekomunikacyjne (internet, telefon), ubezpieczenia etc. - tzw. koszty pośrednie są zdaniem Zainteresowanych kosztami pośrednio związanymi z prowadzoną działalnością gospodarczą efektem, której jest wytworzenie i rozwinięcie kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w postaci autorskiego prawa do programu komputerowego. Zatem, ww. objaśnienia podatkowe wskazują na możliwość uwzględnienia w kalkulacji dochodu (który następnie zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus) również kosztów pośrednich. Nie wskazują natomiast, w jaki sposób koszty pośrednie należy przyporządkować do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i do pozostałych przychodów. Zdaniem Organu – w celu alokowania kosztów pośrednich do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej można w drodze analogii zastosować zasadę wynikającą z treści art. 22 ust. 3 i ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z pierwszą regulacją wskazaną w zdaniu poprzednim: jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła, koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów. Zasadę, o której mowa w ust. 3, stosuje się również w przypadku, gdy część dochodów z tego samego źródła przychodów podlega opodatkowaniu, a część jest wolna od opodatkowania, z wyłączeniem źródeł przychodów określonych w art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2 (art. 22 ust. 3a ww. ustawy). Uwzględniając powyższe, w sytuacji, gdy Zainteresowani nie mają możliwości ustalenia kosztów uzyskania przychodów przypadających na poszczególne źródła, to obliczając dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej za dany rok podatkowy, celem alokacji kosztów pośrednich poniesionych w danym roku podatkowym, uprawnieni będą stosować klucz przychodowy, tj. przyporządkować koszty tego rodzaju do przychodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w takiej proporcji, w jakiej przychody z tego źródła pozostają w ogólnej kwocie uzyskanych przez Nich przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej w danym roku podatkowym. Reasumując Zainteresowani prawidłowo obliczają przypadający na każdego z Nich dochód uzyskany w Spółce z praw IP (jeszcze przed zestawieniem go ze wskaźnikiem NEXUS) poprzez alokowanie przypadających na każdego z Nich tzw. kosztów pośrednich Spółki do przypadających na każdego z Nich przychodów z kwalifikowanego IP według proporcji ustalonej, jako stosunek przychodów Spółki z kwalifikowanego IP do przychodów Spółki ogółem z prowadzonej w Spółce działalności gospodarczej w danym roku podatkowym. Stanowisko Zainteresowanych w zakresie pytania nr 3 uznano za prawidłowe, jednakże należy dodać, że mimo uznania przez Organ za adekwatną, tj. znajdującą uzasadnienie w opisie sprawy, „proporcję” zaproponowaną przez Wnioskodawcę, nie jest wykluczona możliwość zastosowania innych metod ustalania tej proporcji w przypadku jej weryfikacji w postępowaniu dowodowym przez właściwy organ podatkowy. Wybór metody ustalania odpowiedniej proporcji zależy bowiem od okoliczności faktycznych konkretnej sprawy. Pełna weryfikacja stanowiska Wnioskodawcy może być dokonana jedynie w toku ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej będącej poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której mają zastosowanie przepisy określone w art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, ze zm.). Wątpliwości Zainteresowanych budzi również kwestia obliczenia wskaźnika nexus. Należy zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między: wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika. Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym Zainteresowani powinni również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-rozwojową związaną z danym prawem. Należy zatem przyjąć, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za koszty faktyczne poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w myśl którego do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami. Poszczególne litery we wzorze oznaczają bowiem koszty faktycznie poniesione, tj. uregulowanie zobowiązań w jakiejkolwiek formie, w tym w wyniku potrącenia wierzytelności, przez podatnika na: prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3, nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4, nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Jak wskazuje Minister Finansów w objaśnieniach z 15 lipca 2019 r., zgodnie z akapitem 39 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5 koszty kwalifikowane winny być uwzględniane we wskaźniku niezależnie od metody ich ujmowania w kosztach podatkowych, zgodnie z ogólnymi zasadami podatkowymi. Dlatego też koszty dla celów kalkulacji wskaźnika należy rozumieć szerzej (funkcjonalnie w kontekście ww. Raportu OECD), niż w odniesieniu do ustalania kosztów uzyskania przychodów na gruncie pozostałych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Należy także wspomnieć, że wskaźnik nexus „(…) służy do określania tej części dochodu z kwalifikowanego IP, która podlega preferencyjnej 5% stawce podatkowej, powinien być liczony kumulatywnie na przestrzeni lat. Oprócz właściwych przepisów o IP BOX, potwierdzają to wytyczne przedstawione przez OECD w Raporcie BEPS Działanie nr 5 (akapit 45 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5)”. Podatnik będzie miał prawo uwzględnić we wskaźniku nexus koszty związane z zawarciem umowy o współpracę z podmiotem prowadzącym jednoosobową działalność gospodarczą. W przypadku takiej umowy nabyta usługa (wynik prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym IP) będzie ujęta w literze „b” wzoru nexus o ile podmiot, z którym zawarta jest umowa nie jest podmiotem powiązanym. W myśl art. 23m ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o podmiotach niepowiązanych – oznacza to podmioty inne niż podmioty powiązane. Z kolei zgodnie z art. 23m ust. 1 pkt 4 ww. ustawy, ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o podmiotach powiązanych – oznacza to: podmioty, z których jeden podmiot wywiera znaczący wpływ na co najmniej jeden inny podmiot, lub podmioty, na które wywiera znaczący wpływ: ten sam inny podmiot lub małżonek, krewny lub powinowaty do drugiego stopnia osoby fizycznej wywierającej znaczący wpływ na co najmniej jeden podmiot, lub spółkę niemającą osobowości prawnej i jej wspólników, lub podatnika i jego zagraniczny zakład. Przedmiotem wątpliwości Zainteresowanych w odniesieniu do pytania Nr 2 jest możliwość zaliczenia do litery b) wzoru NEXUS nabycia wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym IP od współpracujących ze Spółką osób prowadzących jednoosobową działalność gospodarczą niepowiązanych w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3 ww. ustawy. Należy zauważyć, że sposób zdefiniowania poszczególnych składników wskaźnika nexus daje podatnikowi możliwość nabycia prac badawczo-rozwojowych od innych podmiotów, zarówno powiązanych jak i niepowiązanych. Tym samym, do kosztów, o których mowa we wskaźniku nexus, można zaliczyć poniesione należności z tytułów umowy o dzieło, umowy zlecenia, czy umowy o współpracę z podmiotem prowadzącym jednoosobową działalność gospodarczą. Wskazać należy, że Zainteresowani w przypadku współpracowników prowadzących działalność gospodarczą, niepowiązanych w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych prawidłowo zaliczają do litery b) wzoru NEXUS wydatki na nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym IP. Zatem stanowisko Zainteresowanych w zakresie pytania nr 2 uznano za prawidłowe. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Zainteresowanych i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistniałego zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: z zastosowaniem art. 119a; w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne. Zainteresowanemu będącemu stroną postępowania (art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…) za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.