0114-KDIP3-2.4011.185.2026.3.MG

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 9 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 1 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 22 marca 2026 r. (wpływ 22 marca 2026 r.) oraz pismem z 12 kwietnia 2026 r. (wpływ 12 kwietnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego W dniu 26 kwietnia 2024 r. jako osoba fizyczna zawarł Pan umowę dzierżawy gruntu rolnego z X. sp. z o.o. (dalej: „Dzierżawca”). Umowa dotyczy nieruchomości gruntowej położonej w województwie (…), powiecie (…), gminie (…), obręb (…), działka ewidencyjna nr 1, identyfikator (…), o powierzchni 0,64 ha, dla której prowadzona jest księga wieczysta nr (…) (dalej: „Grunt”). Umowa została zawarta na okres 29 lat i 11 miesięcy. Z tytułu umowy przewidziano wynagrodzenie, w tym czynsz dzierżawny w kwocie 50.000 zł rocznie oraz czynsz rezerwacyjny w kwocie 1.500 zł rocznie, płatne zgodnie z postanowieniami umowy. Grunt został wydzierżawiony w związku z realizacją inwestycji Dzierżawcy polegającej na budowie i eksploatacji infrastruktury związanej z elektrownią wiatrową oraz urządzeniami towarzyszącymi (w szczególności drogami dojazdowymi, przyłączami, liniami, stacjami oraz inną infrastrukturą techniczną), zgodnie z postanowieniami umowy dzierżawy. Prowadzi Pan działalność gospodarczą od dnia 19 lipca 2010 r. Jednocześnie wskazuje Pan, że Grunt objęty umową dzierżawy nie został wprowadzony do majątku firmowego i nie stanowi środka trwałego w prowadzonej działalności gospodarczej, a umowa dzierżawy została zawarta przez Pana jako osobę fizyczną, poza zakresem tej działalności. Jest Pan czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT) od dnia 19 lipca 2010 r. Grunt w chwili zawarcia umowy dzierżawy stanowił część nieruchomości gruntowej będącej Pana własnością oraz wchodzi w skład gospodarstwa rolnego o łącznej powierzchni co najmniej 1ha, stanowiącego Pana własność. Oprócz czynszu dzierżawnego z tytułu dzierżawy Gruntu osiąga Pan również przychody z prowadzonej działalności gospodarczej. Umowa dzierżawy została zawarta w dniu 26 kwietnia 2024 r. z X. sp. z o.o. na okres 29 lat i 11 miesięcy. Grunt został wydzierżawiony na cele inne niż rolnicze, tj. w celu realizacji inwestycji Dzierżawcy związanej z elektrownią wiatrową i infrastrukturą towarzyszącą. Jednocześnie, zgodnie z postanowieniami umowy, przewidziano obowiązek przywrócenia przedmiotu dzierżawy do stanu umożliwiającego użytkowanie rolnicze po zakończeniu okresu dzierżawy. Uzupełnienie i doprecyzowanie stanu faktycznego 1. Zakres prowadzonej działalności gospodarczej Prowadzi Pan działalność gospodarczą, której przeważającym profilem są usługi budowlane wykończeniowe (PKD 43.33.Z – posadzkarstwo, tapetowanie i oblicowywanie ścian). Dodatkowo prowadzi Pan działalność w zakresie: - robót budowlanych i wykończeniowych, - przygotowania terenu pod budowę, - wykonywania instalacji budowlanych, - sprzedaży hurtowej i detalicznej towarów (m.in. pojazdów, artykułów wyposażenia wnętrz), - działalności gastronomicznej. 2. Powiązania z dzierżawcą Pomiędzy Panem a spółką X. sp. z o.o. nie istnieją powiązania osobowe ani gospodarcze. Nie jest Pan wspólnikiem tej spółki ani nie pełni Pan w niej żadnych funkcji zarządczych. Relacja ma charakter wyłącznie umowny i dotyczy dzierżawy nieruchomości. Pytania 1.    Czy przychód uzyskiwany przez Pana z tytułu opisanej dzierżawy Gruntu stanowi przychód z najmu/dzierżawy, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a nie przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej? 2.    Czy w opisanym stanie faktycznym, z tytułu odpłatnej dzierżawy Gruntu na cele inwestycji związanej z elektrownią wiatrową, działa Pan jako podatnik VAT w rozumieniu art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług, a czynność ta stanowi odpłatne świadczenie usług podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT? Niniejsza interpretacja dotyczy pytania nr 1 w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. W zakresie pytania nr 2 dotyczącego podatku od towarów i usług zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie. Pana stanowisko w sprawie Ad. 1 W Pana ocenie, odpłatna dzierżawa Gruntu na cele inwestycji związanej z elektrownią wiatrową została dokonana poza zakresem prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej. Grunt objęty umową dzierżawy nie stanowi składnika majątku wykorzystywanego w działalności gospodarczej, nie został wprowadzony do majątku firmowego ani nie jest związany funkcjonalnie z prowadzoną działalnością. W Pana ocenie przychód uzyskiwany z tytułu dzierżawy Gruntu stanowi przychód z najmu/dzierżawy, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a nie przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej. Umowa dzierżawy została zawarta przez Pana jako osobę fizyczną, poza prowadzoną działalnością gospodarczą. Wydzierżawiany grunt nie stanowi składnika majątku wykorzystywanego w działalności gospodarczej, nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz nie jest związany funkcjonalnie z prowadzoną działalnością gospodarczą. Dzierżawa gruntu ma charakter zarządu majątkiem prywatnym i nie jest prowadzona w sposób zorganizowany i ciągły w ramach działalności gospodarczej. Sam fakt uzyskiwania przychodów z dzierżawy nie przesądza o zakwalifikowaniu tej czynności jako działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o PIT. W konsekwencji przychód z tytułu dzierżawy Gruntu powinien zostać zakwalifikowany do źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT, tj. jako przychód z najmu/dzierżawy, a nie jako przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej.Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.Uzasadnienie interpretacji indywidualnej W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Zgodnie z przepisem art. 10 ust. 1 pkt 3 i 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Źródłami przychodów są: 3) pozarolnicza działalność gospodarcza; 6) najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą. Pojęcie działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem: Za pozarolniczą działalność gospodarczą uważa się działalność zarobkową wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 ustawy. Ponadto, zgodnie z art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki: 1.  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności; 2.   są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności; 3.   wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością. Z powyższych przepisów wynika, że aby dane przychody zostały zaliczone do źródła, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, muszą być łącznie spełnione trzy podstawowe warunki: zaistniały przesłanki pozytywne, o których mowa w art. 5a pkt 6 powoływanej ustawy pozwalające na stwierdzenie, że mamy do czynienia z działalnością gospodarczą,nie wystąpiły przesłanki negatywne, o których mowa w art. 5b ust. 1 ustawy, orazwykluczono, że uzyskane przychody są zaliczane do jednego z pozostałych źródeł przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 ustawy podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników majątku związanych z działalnością gospodarczą. Jak wskazano wyżej, aby daną działalność uznać za działalność gospodarczą musi ona być prowadzona we własnym imieniu i łącznie spełniać warunki:celu zarobkowego,ciągłości,zorganizowanego charakteru. Działalność zarobkowa to działalność taka, która daje możliwość wygenerowania zysku i ma na celu zapewnienie określonego dochodu. Jednak nawet ewentualna strata będąca wynikiem działalności nastawionej na zysk nie pozbawia jej takiego charakteru, gdyż istotny jest tu sam zamiar osiągnięcia dochodu. Zarobkowego charakteru nie mają natomiast czynności nastawione wyłącznie na zaspokojenie własnych potrzeb osoby, która je podejmuje. Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania. Wiąże się z planowym charakterem działań i realizacją w sposób ciągły zamierzeń ukierunkowanych na osiąganie i zwiększanie zysków. Przesłanki ciągłości nie należy rozumieć jako konieczności wykonywania działalności bez przerwy – do jej zachowania wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikała intencja powtarzania określonego zespołu konkretnych czynności w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku. Prowadzenie działalności w sposób zorganizowany oznacza działanie metodyczne, systematyczne, uporządkowane, przebiegające według planu, przy udziale specjalnie dobranych środków służących uzyskaniu dochodu. O takim zorganizowaniu mogą świadczyć (chociaż nie są decydujące) także niektóre czynności, jak na przykład wyodrębnienie pewnych składników materialnych lub niematerialnych służących danej działalności, dopełnienie obowiązków formalnych w zakresie zarejestrowania przedsiębiorcy, współpraca z podmiotami profesjonalnymi, świadczenie dodatkowych usług. Wskazane wyżej przesłanki w każdym przypadku należy rozważyć indywidualnie, mając na względzie całokształt okoliczności faktycznych danej sprawy, a więc wszystkie działania podejmowane przez podatnika, a nie tylko poszczególne czynności, pojedyncze elementy stanu faktycznego. W tym miejscu wskazać należy na Uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego podjętą w składzie siedmiu sędziów z 24 maja 2021 r., sygn. akt II FPS 1/21, w której wskazano: To zatem podatnik decyduje o tym czy „powiązać” określone składniki swojego mienia z wykonywaniem działalności gospodarczej, czy też zachować je w zarządzie majątkiem niezwiązanym z działalnością gospodarczą i oddać np. w najem. (...) Przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz innych umów o podobnym charakterze są zaliczane bez ograniczeń do źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, chyba że stanowią składnik majątkowy mienia osoby fizycznej, który został przez nią wprowadzony do majątku związanego z wykonywaniem działalności gospodarczej. Zasadą jest zatem kwalifikowanie przychodów do źródła – najem, a wyjątkiem sytuacja, w której podatnik, z uwagi na zakwalifikowanie składników majątku do kategorii „związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą” – do przychodów z działalności gospodarczej. Zatem skoro grunt nie będzie przez Pana dzierżawiony w ramach działalności gospodarczej, to dzierżawa ta stanowić będzie źródło przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a nie przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej. Zatem Pana stanowisko jest prawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego czy kontrolnego. Przy wydawaniu interpretacji indywidualnych w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym we wniosku - nie prowadzę postępowania dowodowego. Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem więc wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem przedstawiony we wniosku opis zdarzenia różnić się będzie od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła w zakresie rzeczywiście zaistniałego zdarzenia.Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albow formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.