0114-KDIP4-1.4012.656.2025.2.MK

Interpretacja indywidualna2026-01-21Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Teza
Możliwość zastosowania prewspółczynnika opartego o obroty z dostaw wody do odliczenia podatku naliczonego od wydatków na inwestycję.

Pełna treść interpretacji

Interpretacja indywidualna - stanowisko nieprawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 17 listopada 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 23 grudnia 2025 r. - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca: Opis zdarzenia przyszłego Gmina (…) jest jednostką samorządu terytorialnego, utworzoną na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym oraz zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. Poszczególne zadania własne Gminy przewidziane w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie, jak i zadania zlecone przez jednostki samorządu terytorialnego, są w ramach Gminy wykonywane przez jej samorządowe jednostki budżetowe oraz urząd obsługujący Gminę. Urząd Gminy wraz z jej samorządowymi jednostkami budżetowymi traktowane są jako jeden podatnik VAT, którym jest Gmina. Wykonując wskazane wyżej zadania, Gmina działa zarówno w charakterze organu władzy publicznej, jak i na podstawie stosunków o charakterze cywilnoprawnym, stanowiących co do zasady działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT (objętą opodatkowaniem według właściwych stawek VAT lub zwolnioną od VAT). Jednym z obszarów działania Wnioskodawcy, zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie, są zadania z zakresu wodociągów i zaopatrzenia w wodę. Zadania te realizowane są przez Urząd Gminy oraz Zakład Gospodarki Komunalnej wchodzącymi w skład jednostek podporządkowanych Gminie. Gmina ponosi/ponosiła/będzie ponosić wydatki bieżące związane ze wskazanym powyżej obszarem działania oraz wydatki majątkowe, związane z budową infrastruktury wodociągowej, dotyczące między innymi następujących inwestycji: „(…)” oraz „(…)”. Realizowane/zrealizowane przez Gminę inwestycje zakończone, bieżące oraz przyszłe (łącznie określane w dalszej części pisma jako „Inwestycje”) były, są i będą finansowane przez Gminę z jej środków własnych lub pozyskanych środków publicznych. Z tytułu prowadzonej działalności w zakresie gospodarki wodociągowej (w tym także z wykorzystaniem środków trwałych wytworzonych w ramach Inwestycji) Gmina uzyskuje oraz będzie uzyskiwać przychody z odpłatnej sprzedaży na rzecz podmiotów trzecich, tj. mieszkańców Gminy, osób prowadzących działalność gospodarczą i przedsiębiorstw, na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Czynności te, wykonywane na rzecz osób trzecich, pomimo że stanowią co do zasady zadania własne Gminy zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie, są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu VAT. W konsekwencji, w związku ze świadczeniem usług opodatkowanych VAT, Gmina odpowiednio rozlicza należny podatek w deklaracjach składanych miesięcznie w ramach JPK_V7M. U większości odbiorców, tj. 98,03% zamontowane są urządzenia pomiarowe, na podstawie których określana jest ilość zużytej wody, pozostała część odbiorców, tj. 1,97% rozlicza się na zasadach ryczałtu. Wytworzone/zmodernizowane w ramach Inwestycji środki trwałe są i będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę do dostarczania wody również do budynku Urzędu Gminy oraz jednostek budżetowych Gminy (np. szkół, przedszkola). Ilość wody zużytej na cele przeciwpożarowe jest szacowana w oparciu o średnie zużycie wody na te cele ustalone na podstawie raportów przekazywanych przez jednostki Ochotniczej Straży Pożarnej zlokalizowane na terenie Gminy (powyższe rozliczane jest dokumentami wewnętrznymi). Wszystkie te czynności są i będą realizowane w ramach potrzeb własnych Gminy i są/będą udokumentowane stosownymi dokumentami wewnętrznymi (notami księgowymi). W związku z powyższym, wybudowana przez Gminę infrastruktura wodociągowa jest oraz będzie w dalszym ciągu wykorzystywana zarówno do czynności opodatkowanych VAT (tj. do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT), jak i czynności niepodlegających opodatkowaniu. Gmina wskazuje również, że infrastruktura ta, zgodnie z posiadaną obecnie przez Gminę wiedzą, nie będzie wykorzystywana do wykonywania czynności zwolnionych z opodatkowania VAT. Biorąc pod uwagę powyższe, Gmina nie jest w stanie przyporządkować wydatków wyłącznie do czynności opodatkowanych VAT. Tym samym zobowiązana jest do stosowania proporcji zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy o VAT. Zdaniem Gminy, najbardziej właściwą metodą kalkulacji prewspółczynnika, pozwalającą na odliczenie podatku VAT w odpowiednim zakresie od Inwestycji i wydatków bieżących związanych z infrastrukturą wodociągową jest metoda oparta o stosunek rocznego przychodu z tytułu dostarczonej wody podmiotom trzecim w ogólnym rocznym przychodzie z tytułu dostarczonej wody. Wysokość prewspółczynnika wyliczonego tym sposobem, w oparciu o dane z 2024 r. wyniosła 97%. Jednocześnie, w ocenie Gminy, prewspółczynnik wyliczony tym sposobem będzie zapewniał dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane przez Gminę w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane. Powyższy wzór byłby stosowany dla infrastruktury wodociągowej. Ponadto w kalkulacji prewspółczynnika uwzględniono każdą dostawę wody, zarówno na rzecz podmiotów zewnętrznych, jak i na rzecz Urzędu Gminy, jednostek organizacyjnych Gminy oraz na cele przeciwpożarowe (zużycie wewnętrzne). Wydatki inwestycyjne poniesione w związku z realizacją Inwestycji są/będą udokumentowane przez wykonawców prac fakturami VAT, na których Gmina oznaczona jest/będzie jako nabywca przedmiotowych towarów i usług. Zarówno wydatki inwestycyjne, jak i wydatki bieżące objęte zakresem pytania są bezpośrednio i wyłącznie związane z infrastrukturą wodociągową. Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego Ad 1. Działalność w zakresie gospodarki wodociągowej prowadzi zakład budżetowy Gminy (…) pn. „Zakład Gospodarki Komunalnej w (…)” ul. (…). Ad 2. Zużycie wody jest mierzone przy pomocy wodomierzy suchobieżnych. Ad 3. Wodomierze posiadają atest PZH oraz legalizację Głównego Urzędu Miar. Ad 4. Cena za zużytą wodę jest ustalana na podstawie kosztów poniesionych w okresie 36 kolejnych miesięcy obrachunkowych poprzedzających wprowadzenie nowej taryfy, które nie mogą kończyć się wcześniej niż 120 dni przed dniem złożenia wniosku taryfowego. Taryfa jest zatwierdzana na 3 lata. Na czas przyszły ustala się koszty prognozowane na podstawie: 1. średniorocznego wskaźnika cen towarów i usług konsumpcyjnych, 2. średniorocznej dynamiki cen produkcji sprzedanej przemysłu, 3. średniorocznego wskaźnika przeciętnego wzrostu wynagrodzeń w gospodarce narodowej. Obecna taryfa została zatwierdzona przez: Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w (…) Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w dniu 26 lutego 2025 r. znak (…). Cena m3 wody jest wyższa dla instytucji i podmiotów prowadzących działalność gospodarczą ze względu na wyższą opłatę zmienną za usługi wodne od tych podmiotów (Grupa P). Lp. Taryfowa grupa odbiorców usług Tabela cen i stawek opłat W okresie od 1 do 12 miesiąca obowiązywania taryfy W okresie od 13 do 24 miesiąca obowiązywania taryfy W okresie od 25 do 36 miesiąca obowiązywania taryfy (netto) (brutto*) (netto) (brutto*) (netto) (brutto*) 1. Grupa A Cena wody (zł/m³) (…) (…) (…) (…) (…) (…)     stawka opłaty abonamentowej (zł/kwartał) (…) (…) (…) (…) (…) (…) 2. Grupa P Cena wody (zł/m³) (…) (…) (…) (…) (…) (…)     stawka opłaty abonamentowej (zł/kwartał) (…) (…) (…) (…) (…) (…) 3. Grupa R Cena wody (zł/m³) (…) (…) (…) (…) (…) (…)     stawka opłaty abonamentowej (zł/kwartał) (…) (…) (…) (…) (…) (…) * do podanych stawek opłat netto doliczono podatek od towarów i usług, zgodnie z aktualnie obowiązującymi przepisami 8% Ad 5. Osoby rozliczające się ryczałtowo zaliczone są do Grupy R. Rozliczenie oparte jest o przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 14 stycznia 2002 r. w sprawie określenia przeciętnych norm zużycia wody (Dz. U. Nr 8 poz. 70 ze zm.) Grupa charakteryzuje się niższą opłatą abonamentową ze względu na brak wodomierza. Ad 6. Ilość wody wykorzystywana na cele technologiczne jest mierzona. Wody popłuczne są mierzone przy pomocy wodomierza wód popłucznych lub wodomierza studziennego - z atestem PZH i legalizacja GUM. Woda zużywana do płukania poprzez hydranty jest mierzona przy pomocy dyszy pomiarowej (posiadającej świadectwo wzorcowania) i manometru. Powyższe zużycie jest proporcjonalnie przyporządkowywane do każdego z rodzaju grup odbiorców usług - opodatkowanych i niepodlegających opodatkowaniu. Ad 7. Zdaniem Gminy najbardziej właściwą metodą kalkulacji prewspółczynnika jest metoda oparta o stosunek rocznego przychodu z tytułu dostarczonej wody. Taki rodzaj kalkulacji uwzględnia każdą dostawę wody, zarówno na rzecz podmiotów zewnętrznych, jak i na rzecz Urzędu Gminy i jednostek organizacyjnych (zużycie wewnętrzne). przychód z tytułu dostarczania wody od podmiotów trzecich Prewspółczynnik = _______________________________________________________ * 100% przychód z tytułu dostarczania wody (całość) Przychód jest kwotą wynikającą z wystawionych faktur sprzedaży przez Zakład Gospodarki Komunalnej. Informacje o tej wielkości wynikają z deklaracji VAT-7 jednostki i zostaną przekazane do Urzędu Gminy, który realizuje inwestycje z zakresu wodociągów. Ad 8. Zdaniem Gminy sposób obliczenia proporcji oparty na przychodzie z ilości dostarczonej wody najbardziej obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza. Zadania z zakresu wodociągów i zaopatrzenia w wodę są jednym z wielu obszarów działania Gminy. Z tytułu prowadzonej w tym zakresie działalności gmina uzyskuje i będzie uzyskiwać przychody z odpłatnej sprzedaży na rzecz podmiotów trzecich (mieszkańców, osób prowadzących działalność gospodarczą i przedsiębiorstw) - wszystkie podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT. Gmina odpowiednio rozlicza należny podatek w deklaracjach składanych miesięcznie w ramach JPK_V7M. Jednocześnie wszystkie wytworzone czy zmodernizowane w ramach inwestycji środki trwałe są i będą wykorzystywane przez Gminę do dostarczania wody również do budynku Urzędu Gminy oraz jednostek budżetowych Gminy. Czynności te są i będą realizowane w ramach potrzeb własnych Gminy i dokumentowane dokumentami wewnętrznymi. W związku z powyższym wybudowana infrastruktura jest i będzie wykorzystywana zarówno do czynności opodatkowanych jak i niepodlegających opodatkowaniu. Do obecnej chwili Gmina nie stosowała w zakresie inwestycji wodociągowych żadnych proporcji ponieważ ostatnie inwestycje wodociągowane występowały przed 2015 r. Gmina ma zwodociągowane wszystkie 28 sołectw w zabudowie zwartej. Obecne inwestycje polegają na rozbudowie istniejących sieci w związku z rozbudową infrastruktury mieszkaniowej i dostarczeniem wody do mieszkańców z domostw oddalonych od zabudowy zwartej. Ad 9. Gmina doszła do przekonania, że w opisanym obszarze nie powinna stosować metody z Rozporządzenia z dnia 17 grudnia 2015 r. ponieważ odnosi się ona do ogółu działalności jednostki samorządu terytorialnego, która to w przeważającej mierze pozostaje poza zakresem VAT (stanowi bowiem realizację zadań własnych, nałożonych przepisami prawa). Tymczasem działania podejmowane przez Gminę w obszarze gospodarki wodociągowej stanowią odstępstwo od generalnej struktury działalności Gminy, ponieważ jak zostało wskazane, w zdecydowanej większości mają one charakter działalności gospodarczej, opodatkowanej VAT. Dlatego wydaje się zasadne aby zastosować do nich odrębną, indywidualną metodę kalkulacji prewspółczynnika VAT. Jednocześnie przy wyborze metody obliczania prewspółczynnika opartej na kryterium przychodowym, Gmina kierowała się znanymi jej interpretacjami indywidualnymi Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wydanymi w analogicznych stanach faktycznych. Pytanie Czy w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym Gmina może odliczyć kwotę podatku naliczonego z tytułu wydatków na Inwestycje związane z budową/modernizacją infrastruktury wodociągowej, a także wydatków bieżących związanych z działalnością wodociągową, stosując opisaną we wniosku metodę kalkulacji prewspółczynnika, opartą na stosunku rocznego przychodu z tytułu dostarczonej wody podmiotom trzecim w ogólnym rocznym przychodzie z tytułu dostarczonej wody? Państwa stanowisko w sprawie W przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym Gmina może odliczyć kwotę podatku naliczonego z tytułu wydatków na Inwestycje związane z budową/modernizacją infrastruktury wodociągowej, a także wydatków bieżących związanych z działalnością wodociągową, stosując opisaną we wniosku metodę kalkulacji prewspółczynnika, opartą na stosunku rocznego przychodu z tytułu dostarczonej wody do podmiotów trzecich w ogólnym, rocznym przychodzie z tytułu dostarczonej wody, a więc sposób inny, niż wymieniony w Rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. Na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonania czynności opodatkowanych, podatnikowi, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. W myśl art. 86 ust. 2 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, co do zasady, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. W przypadku nabywania towarów i usług bezpośrednio i w całości związanych z działalnością opodatkowaną (i nie zwolnioną z VAT), podatnik, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT ma prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości. Natomiast w sytuacji, gdy dane nabycia związane są zarówno z działalnością opodatkowaną, jak i inną działalnością (zwolnioną lub niepodlegającą opodatkowaniu), podatnik powinien dokonać alokacji wydatków do jednej ze wskazanych sfer, tzw. „alokacji bezpośredniej” tak, by odliczenie podatku naliczonego dotyczyło jedynie czynności opodatkowanych, wykonywanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. W sytuacji, gdy nabywane towary i usługi wykorzystywane są zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza i przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, podatnik winien ustalić proporcję, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT (dalej: „prewspółczynnik”). W przypadku Gminy, biorąc pod uwagę zakres realizowanych zadań, zarówno komercyjnych (podlegających opodatkowaniu VAT), jak i działań „własnych”, które Gmina będzie wykonywać w charakterze organu władzy publicznej (poza działalnością gospodarczą w rozumieniu VAT), wydatki ponoszone na działalność związaną z dostarczaniem wody powinny zostać rozliczone w oparciu o prewspółczynnik. Jak wynika bowiem z opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, Gmina świadczy oraz będzie świadczyć odpłatnie usługi dostarczania wody na rzecz mieszkańców, osób prowadzących działalność gospodarczą i przedsiębiorstw. Dostarczanie wody do budynku Urzędu Gminy oraz do jednostek organizacyjnych Gminy, a także na cele przeciwpożarowe jest/będzie natomiast stanowić czynność wewnętrzną Gminy. Innymi słowy, takie dostawy uznać należy za wykorzystywanie infrastruktury związanej z dostarczaniem wody dla celów własnych Gminy, wykraczających poza zakres prowadzonej przez Gminę działalności gospodarczej. Mając zatem na uwadze zakres zadań, które będą realizowane przez Gminę, zarówno podlegających opodatkowaniu VAT, jak i wykonywanych poza działalnością gospodarczą w rozumieniu VAT, a także brak możliwości odpowiedniego przyporządkowania ilości dostarczonej wody zarówno do podmiotów trzecich, jak i jednostek organizacyjnych Gminy, zasadnym jest, aby poczynione wydatki były rozliczone z zastosowaniem prewspółczynnika, który w najbardziej reprezentatywny sposób będzie odpowiadać specyfice działalności i dokonywanych nabyć w zakresie gospodarki wodociągowej. Dlatego też, w ocenie Gminy, proporcja wyliczona w oparciu o obiektywne kryterium przychodowe, na podstawie którego ustalane byłoby prawo do odliczenia podatku naliczonego w omawianym zakresie, w sposób bardziej reprezentatywny odpowiada specyfice działalności i dokonywanych nabyć. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) - zwanej dalej „ustawą”: W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy: Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu: a)  nabycia towarów i usług, b)  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje, gdy: odliczenia dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraztowary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Ta zasada wyłącza jednocześnie możliwość odliczania podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu VAT. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony, są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych. Przy odliczeniu częściowym pomija się tę część podatku, w jakiej zakupione towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT. W każdym przypadku należy ocenić, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowoprawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych. Art. 88 ustawy zawiera listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Tylko podatnik podatku od towarów i usług, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej ma prawo do odliczenia podatku. Art. 15 ust. 1 ustawy: Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Art. 15 ust. 2 ustawy: Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Art. 15 ust. 6 ustawy: Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Organy władzy publicznej nie są podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają należności, opłaty lub składki. Organy te są podatnikami VAT w przypadku wykonywanych czynności na podstawie umów cywilnoprawnych. Rolę gminy szczegółowo określa ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1153 ze zm.). Art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym: Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym: Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym: Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz. Obowiązkiem podatnika jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Wnioskodawca ma obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. alokacji podatku. Wyrażoną w art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte m.in. w art. 86 ust. 2a ustawy, zgodnie z którym: W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć. Art. 86 ust. 2b ustawy: Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli: 1)  zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane oraz 2)  obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe. Art. 86 ust. 2d ustawy: W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy. Art. 86 ust. 2e ustawy: Podatnik rozpoczynający w danym roku podatkowym wykonywanie działalności gospodarczej i działalności innej niż działalność gospodarcza w celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje dane wyliczone szacunkowo. Podatnik jest obowiązany zawiadomić naczelnika urzędu skarbowego o przyjętych danych wyliczonych szacunkowo w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten sposób określenia proporcji został zastosowany po raz pierwszy, nie później jednak niż w dniu przesłania ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3. Art. 86 ust. 2f ustawy: Przepis ust. 2e stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć dane za poprzedni rok podatkowy byłyby niereprezentatywne. Art. 86 ust. 2g ustawy: Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje się odpowiednio. Art. 86 ust. 2h ustawy: W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia proporcji. Art. 86 ust. 22 ustawy: Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego. Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej rozporządzeniem. § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia: Rozporządzenie: 1)  określa w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej „sposobem określenia proporcji”; 2)  wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem sposobu określenia proporcji. Podatnikami, do których odnoszą się przepisy zawarte w rozporządzeniu, są jednostki samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury, państwowe instytucje kultury, uczelnie publiczne, instytuty badawcze. § 2 pkt 8 rozporządzenia: Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o jednostkach organizacyjnych jednostki samorządu terytorialnego - rozumie się przez to: a)  urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego, b)  jednostkę budżetową, c)  zakład budżetowy. Rozporządzenie wprowadza wzory, według których będą wyznaczane sposoby określenia proporcji, uznane za najbardziej odpowiadające specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć. § 3 ust. 1 rozporządzenia: W przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu terytorialnego. Oznacza to, że w przypadku jednostek samorządu terytorialnego, nie będzie ustalany jeden „całościowy” sposób określenia proporcji dla jednostki samorządu terytorialnego jako osoby prawnej, tylko będą ustalane odrębnie sposoby określenia proporcji dla wymienionych wyżej jej poszczególnych jednostek organizacyjnych. W rozporządzeniu ustawodawca podał ustalone według wzoru sposoby określania proporcji m.in. w przypadku urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego, w przypadku jednostki budżetowej oraz zakładu budżetowego. § 3 ust. 4 rozporządzenia: Jako sposób określenia proporcji uznaje się w przypadku zakładu budżetowego sposób ustalony według wzoru: X = A x 100 / P gdzie poszczególne symbole oznaczają: X - proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby całkowitej, A - roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez zakład budżetowy, stanowiący część rocznego obrotu jednostki samorządu terytorialnego z działalności gospodarczej, P - przychody wykonane zakładu budżetowego. § 2 pkt 4 rozporządzenia: Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o obrocie - rozumie się przez to podstawę opodatkowania, o której mowa w art. 29a, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5 ustawy, w zakresie: a)  dokonywanych przez podatników: - odpłatnych dostaw towarów na terytorium kraju, - odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju, - eksportu towarów, - wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, b)  odpłatnych dostaw towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju, które podlegałyby opodatkowaniu podatkiem gdyby były wykonywane na terytorium kraju. § 2 pkt 11 rozporządzenia: Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa przychodach wykonanych zakładu budżetowego - rozumie się przez to przychody zakładu budżetowego w rozumieniu ustawy o finansach publicznych, w tym dotacje przekazane temu zakładowi z budżetu jednostki samorządu terytorialnego, pomniejszone o kwoty dotacji, które zostały zwrócone, wynikające ze sprawozdania z wykonania planu finansowego, z których zakład ten pokrywał koszty swojej działalności wykonując przypisane mu zadania jednostki samorządu terytorialnego, z wyjątkiem odsetek od środków na rachunkach bankowych zaliczonych do przychodów z mienia tego zakładu budżetowego oraz odszkodowań należnych temu zakładowi innych niż odszkodowania stanowiące zapłatę, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy. § 3 ust. 5 rozporządzenia: Dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego, dochody wykonane jednostki budżetowej oraz przychody wykonane zakładu budżetowego nie obejmują odpowiednio dochodów lub przychodów uzyskanych z tytułu: 1)  dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane odpowiednio przez jednostkę samorządu terytorialnego lub jednostkę organizacyjną jednostki samorządu terytorialnego do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane odpowiednio do środków trwałych jednostki samorządu terytorialnego lub jednostki organizacyjnej jednostki samorządu terytorialnego - używanych na potrzeby prowadzonej przez te jednostki działalności; 2)  transakcji dotyczących: a)  pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji finansowych, b)  usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41 ustawy, w zakresie, w jakim transakcje te mają charakter pomocniczy. Wyłączenie powyższych transakcji z przychodów wykonanych zakładu budżetowego (mianownik proporcji) zapewnia spójność z wyłączeniem tych transakcji z obrotu z działalności gospodarczej (licznik proporcji) i ma na celu „oczyszczenie” kwoty przychodów przyjmowanej do wyliczenia proporcji z danych, które mogłyby zniekształcić proporcję. Zaproponowana metoda ma charakter „obrotowy”, polegający na ustaleniu udziału „obrotów” z tytułu działalności gospodarczej w całkowitym „obrocie” z tytułu działalności gospodarczej oraz działalności pozostającej poza sferą VAT. Art. 86 ust. 2a ustawy wprost określa, co stanowi kwotę podatku naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych. Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i 3 ustawy. W związku z prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić działania czy sytuacje, które nie generują opodatkowania VAT. „Towarzyszą” one działalności gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności podatnika. Nie podlegają one opodatkowaniu VAT, jednakże ich występowanie nie oznacza, że u podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością gospodarczą. Za czynności zrównane z czynnościami wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej uznaje się także nieodpłatną dostawę towarów lub nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste, w przypadkach o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy. Uzasadnia to fakt, że chociaż czynności te z definicji nie mają związku z działalnością gospodarczą, w przypadkach określonych w tych przepisach następuje obowiązek naliczenia VAT. Natomiast przez cele inne, rozumie się sferę działalności danego podmiotu niebędącą działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i 3 ustawy (przykładowo działalność podmiotu w charakterze organu władzy czy nieodpłatną działalność statutową). W celu odliczenia podatku naliczonego, w pierwszej kolejności podatnik powinien przyporządkować ponoszone wydatki do poszczególnych rodzajów działalności (opodatkowanej podatkiem VAT, zwolnionej i niepodlegającej opodatkowaniu tym podatkiem). W przypadku zakupów bezpośrednio związanych z działalnością opodatkowaną, podatnik, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, odlicza podatek naliczony w całości. Natomiast w sytuacji, gdy takie przyporządkowanie nie jest możliwe, a wydatki służą zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, podatnik powinien ustalić proporcję, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy oraz (w przypadku wystąpienia także czynności zwolnionych od podatku) w art. 90 ust. 2 i 3 ustawy. Wskazali Państwo, że są zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Jednym z obszarów Państwa działania, zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie, są zadania z zakresu wodociągów i zaopatrzenia w wodę. Zadania te realizowane są przez Urząd Gminy oraz Zakład Gospodarki Komunalnej wchodzącymi w skład jednostek podporządkowanych Państwu. Ponosili/ponoszą/będą Państwo ponosić wydatki bieżące związane ze wskazanym powyżej obszarem działania oraz wydatki majątkowe, związane z budową infrastruktury wodociągowej, dotyczące między innymi następujących inwestycji: „(…)” oraz „(…)”. Wybudowana przez Państwa infrastruktura wodociągowa jest oraz będzie w dalszym ciągu wykorzystywana zarówno do czynności opodatkowanych VAT (tj. do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT), jak i czynności niepodlegających opodatkowaniu. Infrastruktura ta, zgodnie z posiadaną obecnie przez Państwa wiedzą, nie będzie wykorzystywana do wykonywania czynności zwolnionych z opodatkowania VAT. Nie są Państwo w stanie przyporządkować wydatków wyłącznie do czynności opodatkowanych VAT. Państwa zdaniem, najbardziej właściwą metodą kalkulacji prewspółczynnika, pozwalającą na odliczenie podatku VAT w odpowiednim zakresie od Inwestycji i wydatków bieżących związanych z infrastrukturą wodociągową jest metoda oparta o stosunek rocznego przychodu z tytułu dostarczonej wody podmiotom trzecim w ogólnym rocznym przychodzie z tytułu dostarczonej wody. Państwa wątpliwości dotyczą prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków na Inwestycje związane z budową/modernizacją infrastruktury wodociągowej, a także wydatków bieżących związanych z działalnością wodociągową, stosując opisaną we wniosku metodę kalkulacji prewspółczynnika, opartą na stosunku rocznego przychodu z tytułu dostarczonej wody podmiotom trzecim w ogólnym rocznym przychodzie z tytułu dostarczonej wody. Przy odliczaniu podatku naliczonego od ww. wydatków dotyczących infrastruktury wodociągowej powinni Państwo zastosować regulacje art. 86 ust. 2a‑2h ustawy. Z wyżej cytowanego przepisu art. 86 ust. 2a ustawy wynika, że sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć. Z uwagi na różnorodność i bogactwo życia gospodarczego wybór sposobu, według którego dokonuje się tego proporcjonalnego przypisania, należy do podatnika. Przepisy ustawowe wymagają jedynie, aby odpowiadał on najbardziej specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć. Będzie to spełnione, jeśli sposób ten: zapewni dokonanie odliczenia podatku naliczonego wyłącznie w części przypadającej na działalność gospodarczą (co do zasady dotyczącej czynności opodatkowanych VAT) orazobiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadających na działalność gospodarczą oraz na cele inne (z wyjątkiem celów prywatnych) - gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe. Sposób określenia proporcji, powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć. Oznacza to, że są / będą Państwo zobowiązani do wyodrębnienia takiej części podatku naliczonego, którą można przypisać prowadzonej działalności gospodarczej. Zastosowane przez Państwa metody, czy też sposoby, na podstawie których dokonają / będą Państwo dokonywać wydzielenia odpowiedniej kwoty podatku naliczonego, muszą odpowiadać wartościom faktycznym i rzeczywistym. Ciężar rzetelnego ustalenia, jaka część podatku naliczonego związana jest z prowadzoną działalnością gospodarczą, a jaka część wykorzystywana jest dla potrzeb innych niż prowadzona działalność gospodarcza, spoczywa zawsze na Państwu. Korzystając z delegacji ustawowej zawartej w art. 86 ust. 22 ustawy, Minister Finansów w rozporządzeniu z dnia 17 grudnia 2015 r. określił dla jednostek samorządu terytorialnego, w tym dla zakładu budżetowego, sposób określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanych przez te jednostki działalności i dokonywanych przez nie nabyć. Jednocześnie w przypadku, gdy infrastruktura wodociągowa jest wykorzystywana za pośrednictwem zakładu budżetowego do świadczenia usług, to do wyliczenia podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy, uwzględnia się zasady określone w § 3 ust. 4 rozporządzenia. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 19 grudnia 2018 r. sygn. akt I FSK 1448/18 wskazał, że: Skoro sposób określenia proporcji powinien odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, to oczywistym jest, że wobec różnorodności zdarzeń gospodarczych nie jest możliwe wskazanie jednego sposobu do zastosowania przez wszystkich podatników. Z tego względu ustawodawca określił w ustawie o VAT jedynie wymagania, którym powinien on czynić zadość, nakreślił cele, jakie za jego pomocą należy osiągnąć. Są one następujące: obniżenie kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane, obiektywne odzwierciedlenie części wydatków przypadających odpowiednio na działalność gospodarczą oraz inne cele niż działalność gospodarcza (art. 86 ust. 2b pkt 1 i 2 ustawy o VAT). Konsekwentnie ustawodawca „podpowiedział” jedynie dane, które można wykorzystać, żeby ten cel osiągnąć (art. 86 ust. 2c ustawy o VAT). Ustawodawca na mocy art. 86 ust. 2h ustawy, daje podatnikom możliwość zastosowania innego sposobu określenia proporcji niż wskazują przepisy art. 86 ust. 22 ustawy, jednak tylko w sytuacji, gdy wybrany sposób jest bardziej reprezentatywny. Zatem podatnik może zastosować inną metodę tylko i wyłącznie, gdy wybrana przez niego metoda jest bardziej reprezentatywna i tym samym najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej działalności. Zamierzają Państwo zastosować prewspółczynnik według wzoru: przychód z tytułu dostarczania wody od podmiotów trzecich Prewspółczynnik = _______________________________________________________ * 100% przychód z tytułu dostarczania wody (całość) Wskazali Państwo, że z tytułu prowadzonej działalności w zakresie gospodarki wodociągowej (w tym także z wykorzystaniem środków trwałych wytworzonych w ramach Inwestycji) uzyskują oraz będą Państwo uzyskiwać przychody z odpłatnej sprzedaży na rzecz podmiotów trzecich, tj. mieszkańców Gminy, osób prowadzących działalność gospodarczą i przedsiębiorstw, na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. U większości odbiorców tj. 98,03% zamontowane są urządzenia pomiarowe, na podstawie których określana jest ilość zużytej wody, pozostała część odbiorców tj. 1,97% rozlicza się na zasadach ryczałtu. Osoby rozliczające się ryczałtowo zaliczone są do Grupy R. Rozliczenie oparte jest o przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 14 stycznia 2002 r. w sprawie określenia przeciętnych norm zużycia wody. Grupa charakteryzuje się niższą opłatą abonamentową ze względu na brak wodomierza. Wytworzone/zmodernizowane w ramach Inwestycji środki trwałe są i będą wykorzystywane przez Państwa do dostarczania wody również do budynku Urzędu Gminy oraz Państwa jednostek budżetowych (np. szkół, przedszkola). Zużycie wody jest mierzone przy pomocy wodomierzy suchobieżnych. Wodomierze posiadają atest PZH oraz legalizację Głównego Urzędu Miar. Cena za zużytą wodę jest ustalana na podstawie kosztów poniesionych w okresie 36 kolejnych miesięcy obrachunkowych poprzedzających wprowadzenie nowej taryfy, które nie mogą kończyć się wcześniej niż 120 dni przed dniem złożenia wniosku taryfowego. Taryfa jest zatwierdzana na 3 lata. Na czas przyszły ustala się koszty prognozowane na podstawie: 1. średniorocznego wskaźnika cen towarów i usług konsumpcyjnych, 2. średniorocznej dynamiki cen produkcji sprzedanej przemysłu, 3. średniorocznego wskaźnika przeciętnego wzrostu wynagrodzeń w gospodarce narodowej. Obecna taryfa została zatwierdzona przez: Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w (…) Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w dniu 26 lutego 2025 r. Cena m3 wody jest wyższa dla instytucji i podmiotów prowadzących działalność gospodarczą ze względu na wyższą opłatę zmienną za usługi wodne od tych podmiotów (Grupa P). W Grupie A cena wody (zł/m³) np. w okresie od 1 do 12 miesiąca obowiązywania taryfy wynosi (…) (netto), (…) (brutto). W Grupie P cena wody np. w okresie od 1 do 12 miesiąca obowiązywania taryfy wynosi (…) (netto) (…) (brutto). W Grupie R cena wody np. w okresie od 1 do 12 miesiąca obowiązywania taryfy wynosi (…) (netto), (…) (brutto). Wskazali Państwo, że w kalkulacji prewspółczynnika uwzględniono każdą dostawę wody, zarówno na rzecz podmiotów zewnętrznych, jak i na rzecz Urzędu Gminy, Państwa jednostek organizacyjnych oraz na cele przeciwpożarowe (zużycie wewnętrzne). Państwa zdaniem, najbardziej właściwą metodą kalkulacji prewspółczynnika, pozwalającą na odliczenie podatku VAT w odpowiednim zakresie od Inwestycji i wydatków bieżących związanych z infrastrukturą wodociągową jest metoda oparta o stosunek rocznego przychodu z tytułu dostarczonej wody podmiotom trzecim w ogólnym rocznym przychodzie z tytułu dostarczonej wody. Wysokość prewspółczynnika wyliczonego tym sposobem, w oparciu o dane z 2024 r. wyniosła 97%. Jednocześnie, w Państwa ocenie, prewspółczynnik wyliczony tym sposobem będzie zapewniał dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane przez Gminę w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane. W Państwa ocenie, sposób obliczenia proporcji oparty na przychodzie z ilości dostarczonej wody najbardziej obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza. Nie można zgodzić się z Państwa oceną. Przedstawiony przez Państwa w opisie sprawy sposób określenia proporcji nie może zostać uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej działalności i dokonywanych nabyć. Przedstawiony przez Państwa sposób określenia proporcji nie będzie gwarantował, że zakres wykorzystywania do działalności gospodarczej nabywanych towarów i usług będzie odzwierciedlony w sposób obiektywny i pełny. Wręcz przeciwnie, przedstawiony sposób nie jest w pełni obiektywny i może spowodować zawyżenie kwoty podatku naliczonego podlegającego odliczeniu. Co prawda zaproponowana przez Państwa metoda obliczenia prewspółczynnika opiera się na dokładnym pomiarze ilości dostarczanej wody do wszystkich podmiotów, to jednak ustalanie wartości dostarczanej wody przy zastosowaniu różnych cen dla Grupy A, P, R nie gwarantuje, że zakres wykorzystywania do działalności gospodarczej nabywanych towarów i usług zostanie odzwierciedlony w sposób obiektywny i pełny. Zastosowanie wyższej ceny dla dostawy wody wyłącznie dla Grupy P (instytucje i podmioty prowadzące działalność gospodarczą), a niższej ceny dla Grup A i R spowoduje, że tak obliczony prewspółczynnik będzie wyższy niż prewspółczynnik oparty np. na ilości metrów sześciennych dostarczonej wody. Każde zwiększenie ceny dla odbiorcy z Grupy, dla której jest stosowana wyższa cena za wodę, bez jednoczesnego zwiększenia ilości dostarczonej wody do wszystkich odbiorców, spowoduje wzrost wartości prewspółczynnika. Nie można więc zgodzić się z Państwem, że metoda zaproponowana przez Państwa będzie najbardziej odpowiednia i nie będzie bardziej adekwatnej metody obliczenia prewspółczynnika niż metoda oparta o stosunek rocznego przychodu z tytułu dostarczonej wody podmiotom trzecim w ogólnym rocznym przychodzie z tytułu dostarczonej wody. Nie można zatem przyznać Państwu racji, że w tym konkretnym przypadku przedstawiony przez Państwa sposób obliczenia proporcji może zostać uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez Państwa działalności i dokonywanych nabyć. Z uwagi na stosowanie różnych cen wody dla wskazanych przez Państwa Grup A, P, R przedstawiona metoda obliczenia proporcji jest nieprecyzyjna i powoduje zawyżenie wartości sprzedaży opodatkowanej w stosunku do sprzedaży niepodlegającej opodatkowaniu. Wskazany sposób kalkulacji prewspółczynnika nie odzwierciedla więc rzeczywistego stopnia wykorzystania przez Państwa infrastruktury wodociągowej do działalności gospodarczej oraz do działalności innej niż gospodarcza. Nie będą Państwo uprawnieni w tym konkretnym przypadku do odliczenia części podatku naliczonego z tytułu wydatków na Inwestycje związane z budową/modernizacją infrastruktury wodociągowej, a także wydatków bieżących związanych z działalnością wodociągową, stosując wskazaną we wniosku metodę kalkulacji prewspółczynnika opartą o stosunek rocznego przychodu z tytułu dostarczonej wody podmiotom trzecim w ogólnym rocznym przychodzie z tytułu dostarczonej wody. Zatem, w celu odliczenia podatku naliczonego od ww. poniesionych wydatków inwestycyjnych oraz bieżących powinni Państwo stosować sposób określenia proporcji, z uwzględnieniem zasad określonych w art. 86 ust. 2a-2h ustawy oraz w rozporządzeniu z 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników. Państwa stanowisko jest nieprawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albow formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Powołane przepisy

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 2a

Słowa kluczowe

gminaodliczenia-odliczenie częściowewodociągiwspółczynnik-prewspółczynnik

Źródło: System Informacji Celno-Skarbowej EUREKA (eureka.mf.gov.pl), pozyskano 11.07.2026. · Źródło (Eureka)