0114-KDIP4-2.4012.803.2021.3.MB

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego jest nieprawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 15 listopada 2021 r. wpłynął Pana wniosek z 8 listopada 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy prawa do odliczenia 100% podatku VAT wynikającego z faktur dokumentujących wydatki na eksploatację samochodu osobowego wykorzystywanego w działalności gospodarczej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 3 lutego 2022 r. (wpływ 7 lutego 2022 r.) oraz pismem z 19 lutego 2022 r. (wpływ 20 lutego  2022 r.).Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego Od (…) roku prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług budowlanych (głównie instalacji elektrycznych). Świadczy Pan usługi na terenie kraju, jak również na terenie (…). W kraju rozpoczął Pan również inwestycję. Prowadzi Pan podatkową księgę przychodów i rozchodów. Od (…)roku Pana dochody opodatkowane są podatkiem liniowym. Jest Pan zgłoszony jako czynny podatnik VAT. Na potrzeby prowadzenia działalności gospodarczej wykorzystuje Pan samochód osobowy (wartość początkowa (…) zł), który jest środkiem trwałym w firmie. Samochód osobowy wykorzystywany jest wyłącznie do prowadzenia działalności. Samochód ten został zgłoszony przez formularz VAT-26 do Urzędu Skarbowego w ciągu 7 dniu od daty poniesienia pierwszego wydatku oraz prowadzona jest ewidencja przebiegu pojazdów do celów PIT i VAT. Wszystkie poniesione koszty związane z samochodem osobowym używanym do działalności rozlicza Pan w całości w kosztach uzyskania przychodów. Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego Samochód osobowy, który wykorzystywany jest wyłącznie do prowadzonej działalności gospodarczej jest marki (…). Wykorzystuje Pan ten samochód do celów firmowych od daty zakupu, czyli od (…) r. Samochód został zakupiony i kwotę zakupu przelano w całości na konto bankowe sprzedawcy. Od (…) r. samochód ten jest środkiem trwałym firmy. Nie jest leasingowany. Prowadzona jest ewidencja przebiegu pojazdu zgodnie z art. 76a ust.5 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług od daty zakupu. Prowadzona jest również ewidencja przebiegu pojazdów do celów podatku dochodowego od osób fizycznych. Wszystkie koszty eksploatacyjne (paliwo, naprawy, serwis, części samochodowe, przegląd samochodu, myjnia) zalicza Pan w całości w kosztach uzyskania przychodu oraz odlicza w całości kwoty VAT za te zakupy. Ustala Pan proporcję, o której mowa w art. 23 ust. 1 pkt 47 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Proporcje o których mowa art. 23 ust. 1 pkt 47a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych Pana nie dotyczą. Amortyzacja za ten samochód naliczana jest według proporcji o której mowa w art. 23 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Samochód, który jest wykorzystywany tylko do działalności gospodarczej jest pojazdem samochodowym w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, jest także pojazdem samochodowym w rozumieniu art. 2 pkt 34 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.). Opisany we wniosku samochód był wykorzystywany tylko do celów wykonywanej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Nie był wykorzystywany do celów innych niż działalność gospodarcza. Wykorzystywał Pan samochód do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Opisany wyżej samochód nie jest pojazdem samochodowym o którym mowa w art. 86a ust. 9 pkt 1-3 ustawy, a także nie jest pojazdem samochodowym o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 86a ust. 16 ustawy o podatku od towaru i usług. Wyżej opisany pojazd nie jest konstrukcyjnie przeznaczony do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą, takie przeznaczenie wynika z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym. Wprowadził Pan regulamin, w którym został określony sposób używania analizowanego we wniosku samochodu wykluczający użycie tego pojazdu do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Wykorzystuje Pan  wyżej opisany samochód tylko do działalności gospodarczej, posiada Pan oprócz tego 2 samochody: jeden prywatny samochód osobowy oraz jeden samochód osobowy, który wykorzystuje w sposób mieszany (odlicza 50% kwoty podatku naliczonego od wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług). Prowadzona jest ewidencja przebiegu pojazdu dotycząca samochodu dotyczącego wniosku o której mowa w art. 86a ust.12 ustawy o podatku od towarów i usług. Dzięki tej ewidencji można jasno określić przejechane kilometry, które dotyczyły załatwiania spraw w wykonywanej działalności gospodarczej. Tylko Pan jako właściciel korzysta z pojazdu o którym mowa we wniosku. Nie posiada Pan pracowników, tylko Pan ma dostęp do użycia samochodu. Pojazd parkowany jest w godzinach pracy pod budynkiem inwestycji, budynkami w których wykonuje Pan działalność usługową w Polsce oraz w (…), a także pod siedzibą firmy (siedziba firmy jest miejscem Pana  zamieszkania). Samochód o którym mowa we wniosku garażuje/parkuje Pan po godzinach pracy pod siedzibą firmy, a także pod miejscami zamieszkania na terytorium (…). Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 3 lutego 2022 r.) 1. Czy można odliczyć całość kwoty VAT za zakupy dotyczące eksploatowania samochodu osobowego wykorzystywanego tylko do działalności gospodarczej (paliwo, serwis, naprawa, części samochodowe, przegląd samochodu). Czy jest jakiś limit, który wyznacza ewidencja przebiegu pojazdu (gdzie ilość przejechanych kilometrów przeliczana jest przez odpowiednią stawkę) i czy ta wyliczona wartość ma być odpowiednikiem do odliczenia kwoty VAT? Pana stanowisko w sprawie Pana zdaniem można odliczyć VAT od wszystkich kosztów eksploatacyjnych (paliwo, naprawy, serwis, części samochodowe, przegląd, myjnia). Samochód zgodnie z art. 86a ust. 4 oraz ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług wykorzystywany jest tylko do działalności gospodarczej. Pana zdaniem nie ma limitu na odliczanie VAT. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685, ze zm.), zwanej dalej ustawą. W myśl tego przepisu: W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Natomiast, w myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy: Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. Ustawodawca umożliwił podatnikom odliczenie podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez nich zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego, że zakupy towarów i usług będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi. Art. 2 pkt 34 ustawy stanowi, że: Przez pojazdy samochodowe rozumie się pojazdy samochodowe w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony. Zgodnie z art. 86a ust. 1 ustawy: W przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku: 1)  wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika; 2)  należnego z tytułu: a)  świadczenia usług, dla którego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 podatnikiem jest ich usługobiorca, b)  dostawy towarów, dla której zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 podatnikiem jest ich nabywca, c)  wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów; 3) należnego, w przypadku, o którym mowa w art. 33a; 4) wynikającej z otrzymanego dokumentu celnego, deklaracji importowej w przypadku, o którym mowa w art. 33b, oraz z decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2-3 oraz art.      34. W myśl art. 86a ust. 2 ustawy: Do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza się wydatki dotyczące: 1.  nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części składowych; 2.  używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione w pkt 3; 3.  nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów. Zatem podatnikowi przysługuje ograniczone do 50% prawo do odliczenia podatku w odniesieniu do wszystkich wydatków związanych z pojazdami samochodowymi przeznaczonymi do użytku „mieszanego”. Dla celów stosowania tego ograniczenia przez wykorzystywanie „mieszane” należy rozumieć, że w odniesieniu do pojazdu wykorzystywanego w działalności gospodarczej istnieje możliwość jego użycia również do celów niezwiązanych z tą działalnością, np. do celów prywatnych. Wystarczy przy tym możliwość nawet tylko jednorazowego użycia pojazdu do celów prywatnych, aby uznać, że pojazd może być wykorzystywany w sposób „mieszany”. Nie jest przy tym istotny moment, w którym użycie to ma miejsce podczas całego okresu użytkowania przez podatnika danego pojazdu, żeby uznać ten pojazd za wykorzystywany do celów „mieszanych”. Przyjmuje się, że każdy pojazd samochodowy o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 tony – ze względu na swoje cechy konstrukcyjne – służy co do zasady użytkowi „mieszanemu”, a zatem wszystkie wydatki z nim związane podlegają ograniczeniu w odliczaniu do 50%. Jednakże, od zasady wynikającej z art. 86a ust. 1 ustawy przewidziano wyjątki. Przy czym, stosownie do art. 86a ust. 3 ustawy: Przepis ust. 1 nie ma zastosowania: 1) w przypadku gdy pojazdy samochodowe są: a)    wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub b)    konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą, jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;  2) do towarów montowanych w pojazdach samochodowych i do związanych z tymi towarami usług montażu, naprawy i konserwacji, jeżeli przeznaczenie tych towarów               wskazuje obiektywnie na możliwość ich wykorzystywania wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika. Jednocześnie, zgodnie z art. 86a ust. 4 ustawy: Pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli: 1.  sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub 2.  konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne. W myśl art. 86a ust. 5 ustawy: Warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu nie stosuje się w przypadku pojazdów samochodowych: 1) przeznaczonych wyłącznie do: a) odprzedaży, b) sprzedaży, w przypadku pojazdów wytworzonych przez podatnika, c) oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze     – jeżeli odprzedaż, sprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie tych pojazdów stanowi przedmiot działalności podatnika; 2) w odniesieniu do których: a) kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych podatnik oblicza zgodnie z ust. 1 lub b) podatnikowi nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych. Użycie wyrazu „wyłącznie” w art. 86a ust. 5 ustawy, wskazuje, że zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji nie obejmuje sytuacji, gdy pojazdy są wykorzystywane – choćby przejściowo – do innych celów (np. jazda próbna, użytek służbowy podatnika, itp.). Okolicznościami potwierdzającymi obiektywnie brak możliwości użytku prywatnego może być przykładowo: ·       obowiązek zostawiania po godzinach pracy na parkingach przedsiębiorstwa pojazdów używanych przez pracowników, bez możliwości ich pobrania poza tymi godzinami, w tym w weekendy, na cele inne niż wyłącznie działalność przedsiębiorstwa, ·       nadzór nad używaniem pojazdów w trakcie wykonywania obowiązków służbowych, przykładowo za pomocą GPS, ·       w przypadku nabywania pojazdów przez podatnika, którego przedmiotem działalności jest odprzedaż tych pojazdów – brak rejestracji tych pojazdów, uniemożliwiający ich poruszanie się po drogach, a w przypadku ich rejestracji – brak możliwości użycia tych pojazdów na cele prywatne; nie mogą to być zatem np. samochody demonstracyjne używane przez pracownika dealera do dojazdów do pracy, ·       w przypadku nabywania pojazdów przez podatnika, którego przedmiotem działalności jest wynajem tych pojazdów – określenie reguł wykluczających użytek prywatny, ·       używanie (w przypadku pojazdów tzw. lotniskowych) przez służby lotniska pojazdów do przemieszczania się po płycie lotniska, bez możliwości opuszczania przez te pojazdy terenu lotniska. Na mocy art. 86a ust. 7 ustawy: Ewidencja przebiegu pojazdu powinna zawierać: 1) numer rejestracyjny pojazdu samochodowego; 2) dzień rozpoczęcia i zakończenia prowadzenia ewidencji; 3) stan licznika przebiegu pojazdu samochodowego na dzień rozpoczęcia  prowadzenia ewidencji, na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na dzień zakończenia  prowadzenia ewidencji; 4) wpis osoby kierującej pojazdem samochodowym dotyczący każdego wykorzystania tego pojazdu, obejmujący: a) kolejny numer wpisu, b) datę i cel wyjazdu, c) opis trasy (skąd - dokąd), d) liczbę przejechanych kilometrów, e) imię i nazwisko osoby kierującej pojazdem – potwierdzony przez podatnika na koniec każdego okresu rozliczeniowego w zakresie autentyczności wpisu osoby kierującej pojazdem, jeżeli nie jest ona  podatnikiem; 5) liczbę przejechanych kilometrów na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na dzień zakończenia prowadzenia ewidencji. Jak stanowi art. 86a ust. 6 ustawy: Ewidencja przebiegu pojazdu jest prowadzona od dnia rozpoczęcia wykorzystywania pojazdu samochodowego wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika do dnia zakończenia wykorzystywania tego pojazdu wyłącznie do tej działalności. Zgodnie z art. 86a ust. 9 ustawy: Do pojazdów samochodowych, o których mowa w ust. 4 pkt 2, należą: 1)  pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, mające jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą   przegrodą: a)  klasyfikowane na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van lub b)  z otwartą częścią przeznaczoną do przewozu ładunków; 2)  pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, które posiadają kabinę kierowcy z jednym rzędem siedzeń i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako   konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu; 3)  pojazdy specjalne, które spełniają również warunki zawarte w odrębnych przepisach, określone dla następujących przeznaczeń: a)  agregat elektryczny/spawalniczy, b)  do prac wiertniczych, c)  koparka, koparko-spycharka, d)  ładowarka, e)  podnośnik do prac konserwacyjno-montażowych, f)   żuraw samochodowy – jeżeli z dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym wynika, że dany pojazd jest pojazdem specjalnym. Na mocy art. 86a ust. 10 ustawy: Spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w ust. 9: 1.  pkt 1 i 2 stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację, oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu zawierającego odpowiednią adnotację o spełnieniu tych wymagań; 2.  pkt 3 stwierdza się na podstawie dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Jak stanowi art. 86a ust. 12 ustawy (w brzmieniu obowiązującym do 30 września 2021 r.): Podatnicy wykorzystujący wyłącznie do działalności gospodarczej pojazdy samochodowe, dla których są obowiązani prowadzić ewidencję przebiegu mają obowiązek złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego informację o tych pojazdach w terminie 7 dni od dnia, w którym poniosą pierwszy wydatek związany z tymi pojazdami. Na mocy art. 86a ust. 13 ustawy (w brzmieniu obowiązującym do 30 września 2021 r.): W przypadku niezłożenia w terminie informacji, o której mowa w ust. 12, uznaje się, że pojazd samochodowy jest wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika dopiero od dnia jej złożenia. W opisanej sprawie istotne są przepisy art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a i art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Z treści tych regulacji wynika, że podatnik ma możliwość odliczenia 100% kwoty podatku naliczonego z faktur dotyczących wydatków związanych z samochodem osobowym oraz wydatków związanych z jego eksploatacją w sytuacji, gdy pojazd ten jest wykorzystywane wyłącznie do celów prowadzenia działalności gospodarczej. Do celów pełnego odliczenia podatku, fakt wykorzystywania ich wyłącznie do działalności musi być rozpatrywany w kategoriach obiektywnych. Co do zasady, w celu dokonania pełnego odliczenia muszą zostać spełnione łącznie dwa warunki, tj. sposób wykorzystania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza w ustalonych przez niego zasadach ich używania, musi wykluczać ich użycie do celów prywatnych oraz wykluczenie użytku prywatnego musi zostać potwierdzone prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu. Wskazać należy, że przepisy ustawy nie określają, w jaki sposób podatnik ma zapewnić wyeliminowanie użytku prywatnego używanego pojazdu samochodowego dla celów pełnego odliczenia podatku naliczonego. Działania te muszą być dostosowane do specyfiki działalności i sposobu używania dla jej celów pojazdów. Określone przez podatnika zasady używania pojazdu muszą obiektywnie potwierdzać, że pojazd jest wykorzystywany wyłącznie w działalności gospodarczej i nie ma możliwości prywatnego użytku. Przy czym użytek prywatny należy postrzegać w kategoriach potencjalnej, a nie faktycznej możliwości użytku pojazdu do celów prywatnych. Nie można uznać wykorzystywania pojazdu wyłącznie do celów działalności gospodarczej gdy np. zostaną ustalone zasady używania pojazdów, jednakże nie istnieją żadne zabezpieczenia gwarantujące ich przestrzeganie; przykładowo istnieje zakaz używania przez pracowników pojazdów do celów prywatnych, jednakże nikt nie weryfikuje czy zakaz ten jest respektowany. We wniosku przedstawił Pan informacje, z których wynika, że: 1.  Od (…) roku prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług budowlanych (głównie instalacji elektrycznych). Świadczy Pan usługi na terenie kraju, jak również na terenie (…). Jest Pan zarejestrowany jako czynny podatnik VAT. 2.  Na potrzeby prowadzenia działalności gospodarczej wykorzystuje Pan samochód osobowy marki (…), który jest środkiem trwałym w firmie. Samochód osobowy wykorzystywany jest wyłącznie do prowadzenia działalności. Samochód ten został zgłoszony przez formularz VAT-26 do Urzędu Skarbowego w ciągu 7 dniu od daty poniesienia pierwszego wydatku oraz prowadzona jest ewidencja przebiegu pojazdów do celów PIT i VAT. Wszystkie poniesione koszty związane z samochodem osobowym używanym do działalności rozlicza Pan w całości w kosztach uzyskania przychodów. 3.  Wykorzystuje Pan samochód do celów firmowych od daty zakupu, czyli od (…) r. Od (…) r. samochód ten jest środkiem trwałym firmy. Nie jest leasingowany. 4.  Prowadzona jest ewidencja przebiegu pojazdu zgodnie z art. 76a ust.5 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług od daty zakupu. 5.  Wszystkie koszty eksploatacyjne (paliwo, naprawy, serwis, części samochodowe, przegląd samochodu, myjnia) zalicza Pan w całości w kosztach uzyskania przychodu oraz odlicza w całości kwoty VAT za te zakupy. 6.  Samochód, który jest wykorzystywany tylko do działalności gospodarczej jest pojazdem samochodowym w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, jest także pojazdem samochodowym w rozumieniu art. 2 pkt 34 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. 7.  Opisany we wniosku samochód nie był wykorzystywany do celów innych niż działalność gospodarcza. Wykorzystywał Pan samochód do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. 8.  Opisany wyżej samochód nie jest pojazdem samochodowym o którym mowa w art. 86a ust. 9 pkt 1-3 ustawy, a także nie jest pojazdem samochodowym o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 86a ust. 16 ustawy o podatku od towaru i usług. 9.  Wyżej opisany pojazd nie jest konstrukcyjnie przeznaczony do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą, takie przeznaczenie wynika z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym. 10.Wprowadził Pan regulamin, w którym został określony sposób używania analizowanego we wniosku samochodu wykluczający użycie tego pojazdu do celów niezwiązanych   z działalnością gospodarczą. 11.Prowadzona jest ewidencja przebiegu pojazdu dotycząca samochodu dotyczącego wniosku o której mowa w art. 86a ust.12 ustawy o podatku od towarów i usług. Dzięki tej   ewidencji można jasno określić przejechane kilometry, które dotyczyły załatwiania spraw w wykonywanej działalności gospodarczej. 12.Tylko Pan jako właściciel korzysta z pojazdu o którym mowa we wniosku. 13.Pojazd parkowany jest w godzinach pracy pod budynkiem inwestycji, budynkami w których wykonuje Pan działalność usługową w Polsce oraz w (…), a także pod siedzibą firmy (siedziba firmy jest miejscem Pana  zamieszkania). Samochód o którym mowa we wniosku garażuje/parkuje Pan po godzinach pracy pod siedzibą firmy, a także pod miejscami zamieszkania na terytorium (…). Z opisu sprawy wynika, że pojazd o którym mowa we wniosku garażuje/parkuje Pan po godzinach pracy pod siedzibą firmy, a także pod miejscami zamieszkania na terytorium (…). Analiza przedstawionego opisu sprawy oraz treści powołanych przepisów prawa prowadzi do stwierdzenia, że w odniesieniu do opisanego we wniosku pojazdu osobowego marki (…), nie są spełnione przesłanki do uznania, że jest on wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej i tym samym nie ma Pan prawa do odliczenia całości podatku naliczonego od wydatków z nim związanych. Opisany we wniosku sposób wykorzystania pojazdu samochodowego i wprowadzony przez Pana jego nadzór kontrolny, określony w regulaminie, nie jest wystarczający aby przyjąć, że samochód ten jest wykorzystywany wyłącznie do  Pana działalności gospodarczej. Należy zauważyć, że samo parkowanie pojazdu w miejscu zamieszkania, co do zasady, pozwala na potencjalne wykorzystanie samochodu do celów prywatnych. Przy czym użytek prywatny należy postrzegać w kategoriach potencjalnej, a nie faktycznej możliwości użytku pojazdu do celów prywatnych. W żaden sposób nie zmienia tego wprowadzony regulamin, w którym został określony sposób używania analizowanego we wniosku samochodu, mający na celu wykluczenie użycia tego pojazdu do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą.   Procedury wprowadzone przez Pana mogą co prawda zniechęcać do używania samochodu służbowego do celów prywatnych natomiast nie są w stanie w rzeczywiści wyeliminować takiego wykorzystania samochodu dla celów prywatnych z uwagi na jego dostępność w miejscu Pana zamieszkania. Mimo, że prowadzona jest ewidencja przebiegu pojazdu, nadzór to jednak parkowanie samochodu służbowego w miejscach oddalonych od inwestycji, które Pan prowadzi powoduje bezpośrednią dostępność samochodu na Pana potrzeby prywatne. Użycie samochodu do celów osobistych, uznaje się za wykorzystywanie do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika. Bez wpływu na powyższe rozstrzygnięcie pozostaje złożenie informacji VAT-26, skoro – jak wyżej stwierdzono – samochód nie jest wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej, nie będzie obowiązany Pan do złożenia informacji VAT-26. Tym samym, nie ma Pan prawa do odliczenia 100% kwoty podatku naliczonego dotyczącej wydatków związanych z eksploatacją opisanego we wniosku samochodu, gdyż samochód ten nie spełnia warunków, o których mowa w art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a w związku z art. 86a ust. 4 pkt 1. Przy czym należy wskazać, że obowiązujące w zakresie podatku od towarów i usług przepisy nie uzależniają prawa do odliczenia podatku VAT w pełnej wysokości od limitu ilościowego przejechanych kilometrów. W konsekwencji, nie przysługuje Panu pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków eksploatacyjnych dotyczących omawianego we wniosku samochodu osobowego. Zatem ma Pan prawo do odliczenia 50% podatku naliczonego wykazanego na fakturach od wydatków związanych z eksploatacją opisanego we wniosku pojazdu. Prawo to będzie przysługiwać z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z art. 88 ustawy. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który przedstawił Pan i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Interpretacja dotyczy wniosku wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług. W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·       Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. ·       Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)    z zastosowaniem art. 119a; 2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329; dalej jako „PPSA”).   Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·       w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·       w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).