0114-KDIP4-3.4012.665.2024.2.KM

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe Szanowna Pani, stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 14 października 2024 r. wpłynął Pani wniosek z 13 września 2024 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący braku uznania Pani za podatnika podatku od towarów i usług w związku z planowaną sprzedażą 17 nowopowstałych działek. Uzupełniła go Pani pismem z 19 grudnia 2024 r. (wpływ 30 grudnia 2024 r.) - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca: Opis zdarzenia przyszłego Wnioskodawczyni Pani (…) jest właścicielką trzech nieruchomości stanowiących działkę gruntu numer 1 (…), numer 2 (…) oraz 3 (…) (zwane dalej odpowiednio: działką numer 1, działką numer 2 oraz działką numer 3). Wnioskodawczyni planuje dokonać w przyszłości podziału ww. działek na siedemnaście mniejszych działek, celem dokonania ich sprzedaży w stanie niezabudowanym oraz uzyskać dla nowopowstałych działek decyzję o warunkach zabudowy. Na owych siedemnastu nowych działkach gruntu będą mogły powstać budynki mieszkalne jednorodzinne z wbudowanymi garażami. Przy czym Sprzedająca nie będzie wznosić, ani sprzedawać budynków, a jedynie działki gruntu pod tę inwestycję. Wybudowanie budynku będzie zależne od woli Kupującego. Jednocześnie Sprzedająca planuje rozpropagować zbycie nieruchomości poprzez ogłoszenie wywieszone na banerze reklamowym w okolicy przedmiotowych nieruchomości, a także w Internecie. I.    Nieruchomości będące przedmiotem transakcji Działka numer 1 o powierzchni 0.3382 ha położona jest w obrębie (…). Nieruchomość nie jest objęta Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego. Na chwilę złożenia wniosku w stosunku do nieruchomości nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy. Nieruchomość posiada przyłącze prądu i gazu, lecz nie jest podłączona do mediów. W Centralnej Ewidencji Gruntów i Budynków, nieruchomość posiada grupę rejestrową 7 oraz oznaczenie użytku PslV. Nieruchomość jest niezabudowana, w części składa się z pastwisk wykorzystywanych na cele rolne. Działka numer 2 o powierzchni 1.0972 ha położona jest w obrębie (…). Nieruchomość nie jest objęta Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego. Na chwilę złożenia wniosku w stosunku do nieruchomości nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy. Nieruchomość posiada przyłącze prądu i gazu, lecz nie jest podłączona do mediów. W Centralnej Ewidencji Gruntów i Budynków, nieruchomość posiada grupę rejestrową 7 oraz oznaczenie użytku PslV. Nieruchomość jest niezabudowana, w części składa się z pastwisk wykorzystywanych na cele rolne. Działka numer 3 o powierzchni 0.3 ha położona jest w obrębie (…). Nieruchomość nie jest objęta Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego. Na chwilę złożenia wniosku w stosunku do nieruchomości nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy. Nieruchomość posiada przyłącze prądu i gazu, lecz nie jest podłączona do mediów. W Centralnej Ewidencji Gruntów i Budynków, nieruchomość posiada grupę rejestrową 7 oraz oznaczenie użytku PslV. Nieruchomość jest niezabudowana, w części składa się z pastwisk wykorzystywanych na cele rolne. II.   Charakterystyka Sprzedającej Sprzedająca jest osobą fizyczną, nieprowadzącą działalność gospodarczej, w szczególności w zakresie obrotu nieruchomościami. Sprzedająca nie jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. III.  Historia nabycia przedmiotu transakcji Przedmiot transakcji został przez Sprzedającą nabyty w ramach spadkobrania. IV. Nieruchomość będąca przedmiotem planowanej transakcji Sprzedająca planuje dokonać w przyszłości podziału działek numer 1, 2 oraz 3 na siedemnaście mniejszych działek, celem dokonania ich sprzedaży w stanie niezabudowanym oraz uzyskać dla nowopowstałych działek decyzje o warunkach zabudowy. Na owych siedemnastu nowych działkach gruntu będą mogły powstać budynki mieszkalne jednorodzinne z wbudowanymi garażami. Koncepcja zagospodarowania działek stanowi załącznik do niniejszego wniosku. Przy czym Sprzedająca nie będzie wznosić, ani sprzedawać budynków, a jedynie działki gruntu pod tę inwestycję. Wybudowanie budynku będzie zależne od woli Kupującego. W chwili transakcji faktyczny stan techniczny nieruchomości nie ulegnie zmianie w stosunku do obecnego, poza planowanym podłączeniem do mediów i wydaniem decyzji o warunkach zabudowy. Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego 1. Działki gruntu numer 1, 2 i 3 Wnioskodawczyni (…) nabyła w wyniku spadkobrania po swoim ojcu, który zmarł 9 kwietnia 2020 roku (postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku prawomocne z dniem 7 listopada 2020 roku). 2. Działki gruntu numer 1, 2 i 3 nie były przez Wnioskodawczynię wykorzystane do prowadzenia działalności gospodarczej, nie były użytkowane rolniczo; jest to łąka, stanowiąca pastwisko. 3. Wnioskodawczyni nie jest i nie była czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. 4. Wnioskodawczyni nie posiadała statusu rolnika ryczałtowego. 5. Na działkach gruntu numer 1, 2 oraz 3 nie było prowadzone gospodarstwo rolne. 6. Od momentu nabycia do momentu planowanej przez Wnioskodawczynię sprzedaży działki nie były, nie są i nie będą udostępniane osobom trzecim na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze. 7. W okresie posiadania działek Wnioskodawczyni nie poczyniła i nie planuje czynić przed transakcją nakładów na zwiększenie wartości/uatrakcyjnienie działek. 8. Wnioskodawczyni wskazuje i jednocześnie prostuje, że nieruchomość nie posiada przyłącza prądu, ani gazu. 9. Wnioskodawczyni wskazuje, że nieruchomość nie zostanie przyłączona przed transakcją do żadnych mediów. 10. Wystąpienie o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla obecnie istniejących działek gruntu numer 1, 2 oraz 3 nastąpi w celu sprzedaży. Działania te zostały podjęte wyłącznie z inicjatywy Wnioskodawczyni i nie stanowią warunku zbycia tych działek, ustalonego z deweloperem lub nabywcą (w tej sprawie deweloper zresztą nie występuje, bowiem Wnioskodawczyni sama zbywa swoje nieruchomości). 11. Wnioskodawczyni nie udzieliła kupującemu lub jego przedstawicielowi pełnomocnictwa/upoważnienia do działania w imieniu i na rzecz Wnioskodawczyni w związku z przygotowaniem działek do realizacji przyszłej inwestycji. 12. Nie zawierano, ani jest planowane zawieranie żadnych umów przedwstępnych w związku z planowaną dostawą działek. 13. Wnioskodawczyni nie udzielała, ani nie planuje udzielać kupującemu zgody na dysponowanie działkami będącymi przedmiotem planowanej dostawy na cele budowlane - każdy z kupujących o taką zgodę będzie musiał wystarać się osobiście, kiedy już nabędzie prawo własności nieruchomości. Wnioskodawczyni ogranicza się tylko do sprzedaży gruntu. 14. Na moment sprzedaży 17 nowopowstałych działek dla każdej z nich nie będą wydane decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu - decyzje te zostaną pozyskane dla obecnie istniejących działek gruntu numer 1, 2 oraz 3. 15. Wnioskodawczyni planuje sprzedać 17 nowopowstałych działek w 2025 roku i według jej wiedzy, wówczas nie będzie jeszcze obowiązywał dla nich Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego. Uchwalenie planu, jak wskazuje Wnioskodawczyni, planowane jest na 2026 rok. Wnioskodawczyni zadeklarowała w Gminie za pośrednictwem geodety, że chciałaby, aby nieruchomości zostały tam zadeklarowane jako nieruchomości przeznaczone pod zabudowę - aczkolwiek działania podejmowane przez Gminę w tym zakresie są jeszcze na etapie przed rozpoczęciem jakichkolwiek prac legislacyjnych, stąd ciężko mówić o jakiś konkretnych ustaleniach. Pytania 1)  Czy sprzedaż siedemnastu działek wydzielonych z nieruchomości stanowiących obecnie grunt numer 1 położonej w obrębie (…), numer 2 położonej w obrębie (…) oraz 3 położonej w obrębie (…) stanowi formę działalności gospodarczej objętej podatkiem od sprzedaży towarów i usług (VAT) w rozumieniu przepisu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 - zwana dalej: ustawą o VAT), skutkiem czego (…) będzie uznana za podatnika ww. podatku? W przypadku odpowiedzi twierdzącej na powyższe pytanie: 2)  Czy sprzedaż siedemnastu działek wydzielonych z nieruchomości stanowiących obecnie działki gruntu numer 1 położonej w obrębie (…), numer 2 położonej w obrębie (…) oraz 3 położonej w obrębie (…) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT), czy też będzie zwolniona od opodatkowania na podstawie przepisu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT? Pani stanowisko w sprawie Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają: 1)  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; 2)  eksport towarów; 3)  import towarów na terytorium kraju; 4)  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; 5)  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów - przy czym przez pojęcie „towaru” ustawodawca nakazuje rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy o VAT). Na gruncie ustawy o VAT prawodawca nie wprowadził autonomicznej definicji rzeczy. Celem przeprowadzenia odpowiedniej wykładni tego terminu należy więc pomocniczo sięgnąć do ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 - zwana dalej: k.c.). W przepisie art. 45 k.c. prawodawca wskazał, że rzeczami mogą być tylko przedmioty materialne. Należy więc do nich zaliczyć zarówno ruchomości, jak i nieruchomości. Jednocześnie za „nieruchomości” ustawodawca uznaje części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności (art. 46 § 1 k.c.). W konsekwencji, skoro prawodawca zalicza nieruchomości do „rzeczy” w rozumieniu art. 45 k.c., należy przyjąć, że wchodzą również one w zakres definiendum „towarów”, o których mowa w przepisie art. 2 pkt 6 ustawy o VAT. Już w tym miejscu należy więc zaznaczyć, że zbycie nieruchomości może stanowić czynność opodatkowaną podatkiem VAT. Stosownie do przepisu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami podatku o towarów i usług są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Pojęcie działalności gospodarczej ustawodawca wyjaśnia w przepisie art. 15 ust. 2 ustawy o VAT wskazując, że obejmuje ona wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Jednocześnie na gruncie przepisu art. 15 ust. 3 ustawy o VAT prawodawca - stosując odesłanie do ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 - zwana dalej: ustawa o PIT) - precyzuje, że za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą nie uznaje się czynności z tytułu których osiąga się: a) przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych; b) nieodpłatnego świadczenia przysługującego pracownikowi z tytułu wykorzystywania samochodu służbowego do celów prywatnych; c) wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych (ustalaną według odrębnych zasad); d) przychód z tytułu członkostwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną uzyskane przez członka spółdzielni lub jego domownika z tytułu wkładu pracy oraz innych tytułów przewidzianych w statucie spółdzielni, po wyłączeniu z tych przychodów udziałów w dochodzie podzielnym spółdzielni z tytułu działalności rolniczej, z wyjątkiem polegającej na prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej; e) przychody z osobiście wykonywanej działalności artystycznej, literackiej, naukowej, trenerskiej, oświatowej i publicystycznej, w tym z tytułu udziału w konkursach z dziedziny nauki, kultury i sztuki oraz dziennikarstwa, przychody z tytułu udziału w badaniach i eksperymentach prowadzonych przez podmioty tworzące system szkolnictwa wyższego i nauki, jak również przychody z uprawiania sportu, stypendia sportowe przyznawane na podstawie odrębnych przepisów oraz przychody sędziów z tytułu prowadzenia zawodów sportowych; f) przychody z działalności duchownych, osiągane z innego tytułu niż umowa o pracę; g) przychody z działalności polskich arbitrów uczestniczących w procesach arbitrażowych z partnerami zagranicznymi; h) przychody otrzymywane przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem obowiązków społecznych lub obywatelskich, bez względu na sposób powoływania tych osób, nie wyłączając odszkodowania za utracony zarobek, z wyjątkiem przychodów otrzymywanych przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych; i) przychody osób, którym organ władzy lub administracji państwowej albo samorządowej, sąd lub prokurator, na podstawie właściwych przepisów, zlecił wykonanie określonych czynności, a zwłaszcza przychody biegłych w postępowaniu sądowym, dochodzeniowym i administracyjnym oraz płatników i inkasentów należności publicznoprawnych, a także przychody z tytułu udziału w komisjach powoływanych przez organy władzy lub administracji państwowej albo samorządowej, z wyjątkiem przychodów uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej; j) przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych; k) przychody otrzymywane przez członków Rady Mediów Narodowych; l) przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością, przedsiębiorstwa w spadku z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów uzyskanych na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej; m) przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej - z wyjątkiem przychodów, otrzymywanych przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych - już prima facie dostrzec można, że żadne z powyższych wyłączeń nie dotyczy zbywania nieruchomości. Należy zatem zastanowić się, czy zbycie siedemnastu działek gruntu w celu wybudowania na nich budynków mieszkalnych jednorodzinnych z wbudowanymi garażami stanowi wykorzystywanie towaru, jakim jest nieruchomość, do celów zarobkowych w sposób ciągły, a tym samym spełnia definicję „działalności gospodarczej”, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. W judykaturze słusznie wskazuje się, że na gruncie ustawy o VAT prowadzenie działalność gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależną od oceny podmiotu, który ją prowadzi. Istotnym jest to, aby działalność posiadała charakter zorganizowany oraz zarobkowy (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 29 maja 2024 roku, sygn. akt: I SA/Gd 177/24, LEX nr: 3726188, dostęp: 13 września 24 r.). Chodzi więc o to, aby dany podmiot przez dłuższy czas prowadził jakiś rodzaj uporządkowanej działalności w celu osiągnięcia korzyści majątkowych. Prima vista można by więc sądzić, że dokonywanie sprzedaży więcej, aniżeli jedna działek gruntu w celu osiągnięcia zarobku w postaci ceny uiszczonej za zbytą nieruchomość - stanowi rodzaj działalności gospodarczej. Orzecznictwo sądowo-administracyjne odrzuca jednak takie zapatrywanie jako całkowicie błędne. Słusznie wszak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, iż: „Zbycie nawet kilkunastu działek budowlanych, powstałych z podziału gruntu rolnego, nie stanowi per se działalności handlowej podlegającej opodatkowaniu VAT, gdy brak przesłanek świadczących o takiej aktywności sprzedawcy w przedmiocie zbycia przedmiotowych gruntów, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego - stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności), co wskazuje, że w takim przypadku mamy do czynienia z czynnościami mieszczącymi się w ramach zarządu majątkiem prywatnym - niemającym cech działalności gospodarczej w rozumieniu VAT” (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 27 czerwca 2024 roku, sygn. akt: I SA/Ke 219/24, LEX nr: 3733283, dostęp: 13 września 24 r.). Podkreślono również, że za przejaw profesjonalnej aktywności handlowej nie mogą być uważane działania zmierzające do osiągnięcia jak najlepszej ceny nieruchomość, polegające - na przykład - na: uzyskaniu decyzji o warunkach zabudowy (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 21 maja 2024 roku, sygn. akt: I SA/Bd 237/24, LEX nr: 3726753, dostęp: 13 września 24 r.), podzieleniu nieruchomości rolnej na mniejszą liczbę działek gruntu, celem ich zbycia (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 20 marca 2024 roku, sygn. akt: I SA/Wr 893/23, LEX nr: 3702916, dostęp: 13 września 24 r.), czy umieszczenie ogłoszeń w internecie, promujących zbywane nieruchomości (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 19 marca 2024 roku, sygn. akt: I SA/GI 1164/23, LEX nr: 3701880, dostęp: 13 września 24 r.). Stanowią one bowiem przejaw normalnej aktywności przy tego typu transakcjach, zmierzającej do osiągnięcia, jak najlepszej ceny za zbywaną nieruchomość. Nie przesądzają one jednak, ani o zorganizowanym, ani tym bardziej o ciągłym charakterze podejmowanej aktywności handlowej - nie mogą więc zostać uznane za prowadzenie działalności gospodarczej w rozumieniu przepisu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że Wnioskodawczyni zamierza dokonać podziału trzech nieruchomości, których jest właścicielką (działki numer 1, numer 2, numer 3) na siedemnaście mniejszych działek gruntu, a następnie zbyć je w celu wybudowania siedemnastu budynków mieszkalnych jednorodzinnych z wbudowanymi garażami. Przy czym budowa budynków będzie w całości obciążała kupujących, Wnioskodawczyni sama nie będzie wznosiła tych budynków, sprzedając jedynie grunt pod budynek. W tym celu Wnioskodawczyni wystąpiła z wnioskiem o uzyskanie warunków zabudowy przedmiotowych nieruchomości i zamierza wystawić ogłoszenie o możliwości zakupu działek (baner stacjonarny w pobliżu przedmiotowej nieruchomości oraz ogłoszenia internetowe). Biorąc pod uwagę wyżej zaprezentowane, dość jednoznaczne stanowisko judykatury w tym zakresie, należy stwierdzić, że takie działania nie będą stanowiły prowadzenia działalności gospodarczej w rozmienieniu przepisu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Podjęte przez Wnioskodawczynię aktywności w postaci dokonania podziału nieruchomości, wystawienia ogłoszenia o zbyciu nieruchomości oraz uzyskaniu decyzji o warunkach zabudowy nie odbiegają od standardowych czynności przygotowawczych, zmierzających do sprzedania nieruchomości i uzyskania za nią jak najkorzystniejszej ceny. Nie przesądzają one o „zorganizowanej” formie działalności podejmowanej przez Wnioskodawczynię. Jednocześnie nawet zbycie siedemnastu działek nie implikuje stwierdzenia o prowadzeniu działalności w sposób ciągły, skoro Wnioskodawczyni zamierza ograniczyć się do zbycia apriorycznie oznaczonej liczby nieruchomości, co zakończy jej aktywność na tym polu. Aktywność ta ma więc charakter incydentalny. Dlatego też Wnioskodawczyni uważa, że nie można jej uznać za osobę fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą w rozumieniu przepisu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, skutkiem czego nie będzie ona podatnikiem podatku od towarów i usług z tytułu zbycia siedemnastu działek gruntu. Z daleko posuniętej ostrożności, na wypadek gdyby Organ podatkowy nie podzielił powyższego zapatrywania, Wnioskodawczyni wskazuje, że w jej opinii przedmiotowa transakcja będzie podlegać zwolnieniu od opodatkowania podatkiem VAT. Katalog zwolnień przedmiotowych od opodatkowania podatkiem od towarów i usług ustawodawca zawarł w art. 43 ustawy o VAT. Zgodnie z przepisem art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Definicję „terenu budowlanego” prawodawca sformułował z kolei w przepisie art. 2 pkt 33 ustawy o VAT. Zgodnie z zawartym tam objaśnieniem terenami budowlanymi są grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W doktrynie trafnie więc dostrzega się, że oceniając, czy dany grunt stanowi teren budowlany organ powinien najpierw sięgnąć do postanowień Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego. W przypadku jego braku, do decyzji o warunkach zabudowy, a gdy i tej nie wydano - zweryfikować, jaki jest status nieruchomości wskazany w Centralnej Ewidencji Gruntów i Budynków (zob. J. Matarewicz, Komentarz do art. 43 ustawy o VAT, dostawa terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane [w:] J. Matarewicz, Ustawa o podatku od towarów i usług. Komentarz aktualizowany, dostęp za pośrednictwem LEX: 13 września 24 r.; tak też: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 czerwca 2017 roku, sygn. akt: I FSK 488/15, LEX nr: 2336472, dostęp: 13 września 24 r.). Dla przeprowadzanej oceny istotny jest przy tym obecny, a nie przyszły stan nieruchomości (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 31 stycznia 2024 roku, sygn. akt: I SA/Sz 593/23, LEX nr: 3693463, dostęp: 13 września 24 r.). W realiach przedmiotowej sprawy dla działki gruntu o numerach 1, 2 i 3 nie są objęte Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego. Nie wydano również dla nich decyzji o warunkach zabudowy (na obecną chwilę). W celu ustalenia statusu przedmiotowych nieruchomości należy więc sięgnąć do danych ujawnionych w Centralnej Ewidencji Gruntów i Budynków. Na podstawie widniejących tam zapisów stwierdza się, że wszystkie wyżej wymienione nieruchomości posiadają oznaczenie użytku PslV. Są to więc działki niezabudowane, składające się w części z pastwisk wykorzystywanych na cele rolne. Dlatego też należy przyjąć, że sprzedaż tych wydzielonych z nich siedemnastu działek gruntu będzie podlegała zwolnieniu od opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie przepisu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą: Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy: Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy: Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego posiadania w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą. Natomiast czerpanie dochodów z ciągłego wykorzystywania składnika majątku, charakteryzujące się powtarzalnością lub długim okresem trwania wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej. Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”: „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu. Jednocześnie, w art. 12 ust. 1 lit. b) powołanej Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że: Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w szczególności dostawy terenu budowlanego. Zgodnie z art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady: „Teren budowlany” to każdy grunt nieuzbrojony lub uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie. W myśl art. 2 ust. 1 lit. a Dyrektywy 2006/112/WE Rady: Opodatkowaniu VAT podlegają następujące transakcje: odpłatna dostawa towarów na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika działającego w takim charakterze; (…). Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Wobec tego, właściwe jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników podatku VAT w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej. W tym kontekście, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych, okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej działalności gospodarczej. Jednakże każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy jest uznany za podatnika podatku od towarów i usług. W kwestii opodatkowania dostawy nieruchomości istotne jest, czy zbywca w celu dokonania sprzedaży podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym. W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych. Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego w tym zakresie działalność gospodarczą, była przedmiotem orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10). Z ww. orzeczenia wynika m.in., że osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 dyrektywy 112, zmienionej dyrektywą 2006/138/WE, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeśli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby. Ponadto, Trybunał orzekł, że liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych. Podobnie okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie, nie jest decydująca. Nie ma takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego. Trybunał wyjaśnił, że inaczej jest w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działki, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich. Pani wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą ustalenia, czy z tytułu transakcji sprzedaży 17 nowopowstałych działek będzie Pani działała jako podatnik podatku od towarów i usług. Analiza przedstawionego opisu sprawy, obowiązujących przepisów oraz tez wynikających z powołanego orzecznictwa prowadzi do wniosku, że w stosunku do sprzedaży 17 nowopowstałych działek w sensie prawnym brak jest przesłanek pozwalających Panią uznać za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Z przedstawionego opisu sprawy nie wynika taka Pani aktywność, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W opisie sprawy wskazała Pani, że jest Pani właścicielką trzech nieruchomości stanowiących działki gruntu numer 1, 2 oraz 3. Planuje Pani dokonać w przyszłości podziału ww. działek na siedemnaście mniejszych działek, celem dokonania ich sprzedaży w stanie niezabudowanym oraz uzyskać dla nowo powstałych działek decyzje o warunkach zabudowy. Na owych siedemnastu nowych działkach gruntu będą mogły powstać budynki mieszkalne jednorodzinne z wbudowanymi garażami. Przy czym nie będzie Pani wznosić, ani sprzedawać budynków, a jedynie działki gruntu pod tę inwestycję. Wybudowanie budynku będzie zależne od woli Kupującego. Jednocześnie planuje Pani rozpropagować zbycie nieruchomości poprzez ogłoszenie wywieszone na banerze reklamowym w okolicy przedmiotowych nieruchomości, a także w Internecie. Jest Pani osobą fizyczną, nieprowadzącą działalność gospodarczej, w szczególności w zakresie obrotu nieruchomościami. Nie jest Pani zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Przedmiot transakcji został przez Panią nabyty w ramach spadkobrania. Działki numer 1, 2 i 3 nie były przez Panią wykorzystane do prowadzenia działalności gospodarczej, nie były użytkowane rolniczo; jest to łąka, stanowiąca pastwisko. Nie jest i nie była Pani czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Nie posiadała Pani statusu rolnika ryczałtowego. Na działkach gruntu numer 1, 2 oraz 3 nie było prowadzone gospodarstwo rolne. Od momentu nabycia do momentu planowanej sprzedaży działki nie były, nie są i nie będą udostępniane osobom trzecim na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze. W okresie posiadania działek nie poczyniła i nie planuje Pani czynić przed transakcją nakładów na zwiększenie wartości/uatrakcyjnienie działek. Nieruchomość nie posiada przyłącza prądu, ani gazu, a także nie zostanie przyłączona przed transakcją do żadnych mediów. Wystąpienie o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla obecnie istniejących działek gruntu numer 1, 2 oraz 3 nastąpi w celu sprzedaży. Działania te zostały podjęte wyłącznie z Pani inicjatywy i nie stanowią warunku zbycia tych działek, ustalonego z deweloperem lub nabywcą (w tej sprawie deweloper zresztą nie występuje, bowiem sama Pani zbywa swoje nieruchomości). Nie udzieliła Pani kupującemu lub jego przedstawicielowi pełnomocnictwa/upoważnienia do działania w Pani imieniu i na Pani rzecz w związku z przygotowaniem działek do realizacji przyszłej inwestycji. Nie zawierano żadnych umów przedwstępnych w związku z planowaną dostawą działek. Nie udzielała, ani nie planuje Pani udzielać kupującemu zgody na dysponowanie działkami będącymi przedmiotem planowanej dostawy na cele budowlane - każdy z kupujących o taką zgodę będzie musiał wystarać się osobiście, kiedy już nabędzie prawo własności nieruchomości. Ogranicza się Pani tylko do sprzedaży gruntu. Na moment sprzedaży 17 nowopowstałych działek dla każdej z nich nie będą wydane decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu - decyzje te zostaną pozyskane dla obecnie istniejących działek gruntu numer 1, 2 oraz 3. Planuje Pani sprzedać 17 nowopowstałych działek w 2025 roku i według Pani wiedzy, wówczas nie będzie jeszcze obowiązywał dla nich Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego. Uchwalenie planu planowane jest na 2026 rok. Zadeklarowała Pani w Gminie za pośrednictwem geodety, że chciałaby, aby nieruchomości zostały tam zadeklarowane jako nieruchomości przeznaczone pod zabudowę. W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży 17 nowopowstałych działek nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż tych działek wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjęła Pani takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Dokonując sprzedaży 17 nowopowstałych działek, będzie Pani korzystać z przysługującego Pani prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Brak tego statusu pozbawia Panią cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 cyt. ustawy, w zakresie sprzedaży działek, a dostawę - cech czynności podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy. W związku z tym, dokonując sprzedaży 17 nowopowstałych działek będzie Pani korzystać z przysługującego Pani prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku od towarów i usług. W konsekwencji, sprzedaż 17 nowopowstałych działek nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Pani stanowisko jest zatem prawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Interpretację wydano w oparciu o przedstawiony opis zdarzenia przyszłego. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność. W konsekwencji, w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Zgodnie z art. 14f § 2b pkt 3 ustawy Ordynacja podatkowa: Opłata za wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej podlega zwrotowi - w odpowiedniej części - wyłącznie w przypadku uiszczenia jej w kwocie wyższej od należnej. W związku z powyższym, nienależną opłatę w kwocie 680 zł, uiszczoną 19 grudnia 2024 r., zwrócimy - stosownie do art. 14f § 2a Ordynacji podatkowej na rachunek, z którego dokonano wpłaty - zgodnie z dyspozycją zawartą we wniosku. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)  z zastosowaniem art. 119a; 2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albow formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.