0114-KDWP.4011.34.2026.2.ŁZ

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowna Pani, stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 6 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 13 marca 2026 r. (wpływ 17 marca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego Jest Pani matką dwóch synów. Jeden z nich jest małoletni i w chwili obecnej ma 15 lat, drugi natomiast jest synem pełnoletnim, posiadającym orzeczenie o niepełnosprawności. Małoletni syn zamieszkuje z Panią. Pochodzi on z Pani związku małżeńskiego zawartego 24 kwietnia 1999 r., który następnie został rozwiązany przez rozwód orzeczony 24 czerwca 2025 r. Wyrok rozwodowy stał się prawomocny 2 lipca 2025 r. Ojciec małoletniego dziecka nie zamieszkuje z Panią ani z synem od 16 czerwca 2024 r. W wyroku rozwodowym sąd powierzył wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnim synem obojgu rodzicom, jednocześnie ustalając miejsce pobytu dziecka przy Pani. Sąd nie orzekł o kontaktach ojca z dzieckiem. Kosztami utrzymania i wychowania małoletniego dziecka obciążeni zostali oboje rodzice, przy czym od ojca dziecka zasądzone zostały alimenty na rzecz syna. Codzienne wychowanie oraz sprawowanie opieki nad małoletnim synem spoczywa wyłącznie na Pani. Obejmuje to w szczególności zapewnienie mu rozwoju edukacyjnego, emocjonalnego i społecznego. Do Pani obowiązków należy m.in. codzienne przygotowywanie dziecka do szkoły, zapewnienie pomocy edukacyjnych, organizowanie opieki medycznej, czasu wolnego, wyjazdów i wypoczynku. Poza płaconymi alimentami ojciec małoletniego dziecka nie bierze udziału w pokrywaniu kosztów jego utrzymania, w tym w kosztach wyżywienia, zakupu odzieży, pomocy naukowych czy leków. Wszystkie te wydatki ponosi Pani samodzielnie, zabezpieczając na co dzień wszelkie sfery życia małoletniego syna. Ojciec małoletniego syna utrzymuje z nim kontakt w sposób nieregularny i niesformalizowany. Kontakty te nie odbywają się według ustalonego harmonogramu ani w określonych dniach i godzinach. Spotkania mają miejsce wyłącznie wówczas, gdy małoletni syn wyrazi taką wolę, a ich częstotliwość i czas trwania są każdorazowo uzależnione od jego potrzeb oraz chęci. Małoletni syn nie jest objęty opieką naprzemienną. Świadczenie wychowawcze (tzw. 800+) nie zostało ustalone do podziału pomiędzy oboje rodziców. Świadczenie to w całości pobiera Pani i jest ono przeznaczane wyłącznie na potrzeby małoletniego dziecka. Drugim Pani dzieckiem jest syn pełnoletni, który ma 24 lata, posiadający aktualne orzeczenie o niepełnosprawności. Syn ten pozostaje na Pani utrzymaniu. Otrzymuje on wyłącznie rentę socjalną i nie osiąga żadnych innych dochodów. Pani stan cywilny nie uległ zmianie od daty uprawomocnienia się wyroku rozwodowego. Wychowuje dwoje dzieci wskazanych w niniejszym wniosku. Oświadcza Pani również, że osiąga dochody jedynie z umowy o pracę opodatkowanej według skali podatkowej. Małoletni syn nie osiąga dochodów, a pełnoletni syn posiadający orzeczenie o niepełnosprawności osiąga wyłącznie dochód w postaci renty socjalnej i nie uzyskuje żadnych innych przychodów. Wskazuje Pani, że w przedstawionym stanie faktycznym nie mają zastosowania przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ani przepisy ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy - w zakresie osiąganych przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązań lub uprawnień do zwiększenia bądź pomniejszenia podstawy opodatkowania, a także innych doliczeń lub odliczeń. Ponadto ani Pani, ani Pani synowie nie będą podlegać opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym ani ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych. Uzupełnienie opisu stanu faktycznego W 2025 roku podlegała Pani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. W okresie, którego dotyczy wniosek, uzyskała Pani dochody opodatkowane według skali podatkowej z tytułu umowy o pracę. W 2025 roku wychowywała Pani samotnie swojego pełnoletniego syna. Pani, jako matka, we wskazanym okresie we wniosku, utrzymywała samotnie swojego pełnoletniego syna i to Pani troszczyła się o byt materialny syna, czyli pokrywała koszty codziennego życia, wydatki związane z jego potrzebami osobistymi oraz zainteresowaniami. Pani pełnoletni syn w 2025 roku pozostawał na Pani utrzymaniu w związku z wykonywaniem przez Panią obowiązku alimentacyjnego. W 2025 roku ojciec pełnoletniego syna nie ponosił kosztów jego utrzymania i nie wykonywał wobec niego obowiązku alimentacyjnego. W 2025 roku Pani syn nie został umieszczony w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymywanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych. Pani pełnoletni syn nie wstąpił w związek małżeński. W okresie, którego dotyczy wniosek, oprócz synów, o których mowa we wniosku, nie była Pani rodzicem dla innego dziecka. Pytanie Czy na podstawie przedstawionego opisu stanu faktycznego, przy uwzględnieniu obowiązujących przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, spełnia Pani przesłanki uznania Panią za osobę samotnie wychowującą dzieci, o których mowa w tej ustawie, a w konsekwencji - czy jest Pani uprawniona do skorzystania z preferencyjnego sposobu opodatkowania dochodów przewidzianego dla osoby samotnie wychowującej dzieci w rozliczeniu podatku dochodowego za rok 2025? Pani stanowisko w sprawie W Pani ocenie, na podstawie przedstawionego stanu faktycznego, spełnia Pani warunki określone w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych w art. 6 ust. 4d, uprawniające Panią do uznania za osobę samotnie wychowującą dzieci. W konsekwencji przysługuje Pani prawo do skorzystania z preferencyjnego sposobu opodatkowania dochodów przewidzianego dla osoby samotnie wychowującej dzieci w rozliczeniu podatku dochodowego za rok 2025. Uważa Pani, że decydujące znaczenie dla zastosowania wskazanej preferencji ma faktyczne, samodzielne wykonywanie obowiązków wychowawczych oraz ponoszenie ciężaru utrzymania dzieci, a nie sam formalny zakres władzy rodzicielskiej przysługujący drugiemu z rodziców. Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależniają prawa do preferencyjnego rozliczenia od całkowitego braku kontaktów dzieci z drugim rodzicem, lecz od rzeczywistego sprawowania opieki i wychowania przez jednego z rodziców. W przedstawionym stanie faktycznym spełnia Pani przesłanki ustawowe do uznania Panią za osobę samotnie wychowującą dzieci, gdyż to na Pani spoczywa faktyczny i stały ciężar wychowania oraz utrzymania dzieci, przy jednoczesnym braku opieki naprzemiennej oraz braku wspólnego prowadzenia gospodarstwa domowego z drugim rodzicem lub inną osobą dorosłą. W związku z powyższym uważa Pani, że spełnia ustawowe przesłanki do skorzystania z preferencyjnego rozliczenia podatku dochodowego jako osoba samotnie wychowująca dzieci za rok 2025. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.; t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.): Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci: 1)  małoletnie, 2)  pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną, 3)  pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie - podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym. Stosownie do art. 6 ust. 4d ww. ustawy: W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w niniejszej ustawie. Na podstawie art. 6 ust. 4e ww. ustawy: Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie, uzyskało w roku podatkowym: 1) dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b lub 2) przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152 - w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2023 r. poz. 2194 oraz z 2024 r. poz. 1615), w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego. Art. 6 ust. 4f ww. ustawy stanowi: Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz.U. z 2024 r. poz. 1576). Zgodnie z art. 6 ust. 4g ww. ustawy: Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, ma zastosowanie również do osób, o których mowa w art. 3 ust. 2a, samotnie wychowujących w roku podatkowym dzieci określone w ust. 4c, z uwzględnieniem ust. 4e, jeżeli osoby te spełniają łącznie następujące warunki: 1) mają miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej; 2) osiągnęły podlegające opodatkowaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przychody w wysokości stanowiącej co najmniej 75% całkowitego przychodu osiągniętego w danym roku podatkowym; 3) udokumentowały certyfikatem rezydencji miejsce zamieszkania dla celów podatkowych. W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko: 1)  stosuje przepisy: a)  art. 30c lub b)  ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń; 2)  podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych. Z powyższego wynika, że ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych zasad obliczania podatku dochodowego dla osób samotnie wychowujących dzieci od spełnienia łącznie następujących warunków: posiadania przez rodzica lub opiekuna prawnego statusu osoby samotnie wychowującej dziecko (dzieci);wychowywania przez rodzica lub opiekuna prawnego samotnie w roku podatkowym dziecka (dzieci);nieuzyskiwania przez rodzica lub opiekuna prawnego i dziecko (dzieci) przychodów/dochodów, do których zastosowanie mają przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem najmu prywatnego – w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;niepodlegania przez rodzica lub opiekuna prawnego i dziecko (dzieci) opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych. Przepis art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie może być odczytywany w ten sposób, że każda osoba mająca dzieci i znajdująca się w stanie wolnym określonym w tym przepisie jest osobą samotnie wychowującą dziecko. Z istoty pojęcia „osoby samotnie wychowującej dziecko” wynika, że jest to osoba, która w określonej sytuacji, w określonym czasie, tj. w roku podatkowym, zupełnie sama (bez udziału drugiej osoby), zajmuje się wychowywaniem dziecka. Jak wynika z powyższego, ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych zasad rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych od spełnienia m.in. warunku samotnego wychowywania w roku podatkowym dzieci (dziecka) wymienionych w art. 6 ust. 4c ww. ustawy. Przepis ten wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci, jak również do tego, że osoba ta w roku podatkowym musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców. Z uwagi na to, że ustawodawca w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawarł definicji pojęcia „wychowywać”, należy odwołać się do jego definicji słownikowych. „Wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny. Przy czym, wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania, wynikającej z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78 poz. 483 ze zm.), stanowiącego, że: Każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków, określonych w ustawie. Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Co więcej, zgodnie z konstrukcją i systematyką ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od generalnej zasady powszechności opodatkowania wyrażonej w art. 9 ust. 1 ww. ustawy. Stąd też, korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania. Niezbędną przesłanką w przedmiotowej sprawie jest, jak już wcześniej zaznaczono, aby osoba, która chce skorzystać z preferencyjnego opodatkowania dochodów w trakcie roku podatkowego faktycznie samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców wychowywała dziecko. Podkreślić należy, że wychowywanie dziecka nie sprowadza się jedynie do „jego utrzymania”, czy też czasowego (doraźnego) przebywania z nim, lecz obejmuje ogół czynności zmierzających do należytego ukształtowania człowieka w sferze psychicznej oraz zapewnienia mu materialnych podstaw rozwoju. Z istoty pojęcia „osoba samotnie wychowująca dzieci” należy wyprowadzić taki stan, w którym nie wystąpi konkurencja wspomnianych w analizowanym przepisie art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych osób. Użycie określenia „osoba samotnie wychowująca dzieci” oznacza zatem, że intencją ustawodawcy było przyznanie prawa do rozliczenia dochodów jako osoba samotnie wychowująca dziecko jednemu z rodziców lub opiekunów prawnych, który faktycznie wychowuje dziecko. W przypadku, gdy żadne z rodziców nie jest pozbawione władzy rodzicielskiej, rodzic który faktycznie w roku podatkowym dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim ciągłą opiekę, stale troszczy się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka, ma prawo do przedmiotowej preferencji podatkowej. Nie jest przy tym konieczne, aby drugi z rodziców był całkowicie wyeliminowany z opieki i wychowania dziecka. W sytuacji, gdy dziecko zamieszkując wraz z jednym rodzicem, pozostaje pod jego stałą, codzienną opieką, a drugi rodzic jest zobowiązany do płacenia alimentów oraz zajmowania się dzieckiem doraźnie (w określonych, ustalonych przez sąd przedziałach czasowych, np. niektóre święta, tydzień ferii, miesiąc wakacji, co drugi weekend każdego miesiąca oraz ściśle określone dni powszednie), status samotnego rodzica ma ten, przy którym dziecko zamieszkuje i który wykonuje wszystkie obowiązki, dzięki którym dziecko będzie wychowywane w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój. Fakt utrzymywania kontaktów pomiędzy dzieckiem i drugim rodzicem, nie pozbawia pierwszego rodzica (przy którym dziecko mieszka) prawa do opodatkowania swoich dochodów na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Podstawową kwestią jest zatem ustalenie, który z rodziców faktycznie wychowuje dziecko, gdy rodzice nie pozostają w związku małżeńskim i żadnemu z rodziców sąd nie ograniczył władzy rodzicielskiej, a jednocześnie ojciec (matka) dziecka częściowo wypełnia postanowienia wyroku sądowego w zakresie realizacji kontaktów z dzieckiem/świadczeń alimentacyjnych. Jednakże wychowywanie dziecka nie sprowadza się jedynie do łożenia na jego utrzymanie oraz do czasowego (doraźnego) z nim przebywania. Wychowywanie dziecka obejmuje bowiem ogół czynności zmierzających do należytego ukształtowania człowieka w sferze duchowej, emocjonalnej i psychicznej wraz z materialną podstawą rozwoju. Oznacza to, że wykonywanie władzy rodzicielskiej polega na tym, że rodzic osobiście zajmuje się sprawami małoletniego dziecka, czyli podejmuje trud wykonywania wszystkich obowiązków, dzięki którym dziecko będzie wychowywane w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój. Jako osobę samotnie wychowującą dziecko, o której mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, niewątpliwie rozumie się rodzica, który faktycznie w pojedynkę w pełni lub w przeważającej mierze wychowuje dziecko bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym, stale, na co dzień troszcząc się nie tylko o byt materialny, ale także rozwój emocjonalny dziecka, tj. wykonuje wszystkie obowiązki, dzięki którym dziecko będzie wychowywane w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój. Jednakże na skutek dorastania i usamodzielniania się dzieci, ich wychowanie z czasem zmienia swój charakter. Samotne wychowywanie pełnoletniego dziecka może przyjąć więc inną formę niż wychowanie dziecka małoletniego. Pełnoletnie dziecko może być na tyle dojrzałe i ukształtowane, że nie będzie wymagało stałej opieki swojego rodzica lub opiekuna prawnego. W takim przypadku samotne wychowanie sprowadzić może się do wykonywania obowiązku alimentacyjnego, tj. troszczenia się o byt materialny oraz okresowego lub doraźnego wspierania emocjonalnego, pomocy w podejmowaniu trudnych decyzji, służenia radą czy dbania o interesy dziecka. Jednocześnie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależniają prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą samotnie wychowującą dziecko. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok. Mając na uwadze przedstawiony we wniosku zdarzenie oraz powołane przepisy prawa stwierdzam, że jest Pani matką dwóch synów: jednego małoletniego; drugiego pełnoletniego, posiadającego orzeczenie o niepełnosprawności. Małoletni syn zamieszkuje z Panią. Pani związek małżeński został rozwiązany przez rozwód orzeczony 24 czerwca 2025 r. Wyrok rozwodowy stał się prawomocny 2 lipca 2025 r. Ojciec małoletniego dziecka nie zamieszkuje z Panią ani z synem od 16 czerwca 2024 r. W wyroku rozwodowym sąd powierzył wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnim synem obojgu rodzicom, jednocześnie ustalając miejsce pobytu dziecka przy Pani. Sąd nie orzekł o kontaktach ojca z dzieckiem. Kosztami utrzymania i wychowania małoletniego dziecka obciążeni zostali oboje rodzice, przy czym od ojca dziecka zasądzone zostały alimenty na rzecz syna. Codzienne wychowanie oraz sprawowanie opieki nad małoletnim synem spoczywa wyłącznie na Pani. Obejmuje to w szczególności zapewnienie mu rozwoju edukacyjnego, emocjonalnego i społecznego. Do Pani obowiązków należy m.in. codzienne przygotowywanie dziecka do szkoły, zapewnienie pomocy edukacyjnych, organizowanie opieki medycznej, czasu wolnego, wyjazdów i wypoczynku. Poza płaconymi alimentami ojciec małoletniego dziecka nie bierze udziału w pokrywaniu kosztów jego utrzymania, w tym w kosztach wyżywienia, zakupu odzieży, pomocy naukowych czy leków. Wszystkie te wydatki ponosi Pani samodzielnie, zabezpieczając na co dzień wszelkie sfery życia małoletniego syna. Ojciec małoletniego syna utrzymuje z nim kontakt w sposób nieregularny i niesformalizowany. Kontakty te nie odbywają się według ustalonego harmonogramu ani w określonych dniach i godzinach. Spotkania mają miejsce wyłącznie wówczas, gdy małoletni syn wyrazi taką wolę, a ich częstotliwość i czas trwania są każdorazowo uzależnione od jego potrzeb oraz chęci. Małoletni syn nie jest objęty opieką naprzemienną. Świadczenie wychowawcze (tzw. 800+) nie zostało ustalone do podziału pomiędzy oboje rodziców. Świadczenie to w całości pobiera Pani i jest ono przeznaczane wyłącznie na potrzeby małoletniego dziecka. Drugim Pani dzieckiem jest syn pełnoletni, który ma 24 lata, posiadający aktualne orzeczenie o niepełnosprawności. Syn ten pozostaje na Pani utrzymaniu. Otrzymuje on wyłącznie rentę socjalną i nie osiąga żadnych innych dochodów. W okresie, którego dotyczy wniosek, uzyskała Pani dochody opodatkowane według skali podatkowej z tytułu umowy o pracę. W 2025 roku wychowywała Pani samotnie swojego pełnoletniego syna. Pani, jako matka, we wskazanym okresie we wniosku, utrzymywała samotnie swojego pełnoletniego syna i to Pani troszczyła się o byt materialny syna, czyli pokrywała koszty codziennego życia, wydatki związane z jego potrzebami osobistymi oraz zainteresowaniami. Pani pełnoletni syn w 2025 roku pozostawał na Pani utrzymaniu w związku z wykonywaniem przez Panią obowiązku alimentacyjnego. W 2025 roku ojciec pełnoletniego syna nie ponosił kosztów jego utrzymania i nie wykonywał wobec niego obowiązku alimentacyjnego, to spełnia Pani warunki określone w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym, może Pani skorzystać w zeznaniu podatkowym za 2025 r., z preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko na zasadach określonych określony w art. 6 ust. 4c i ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. ·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.