0115-KDIT1.4011.154.2026.1.JG

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 6 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 21 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca: Opis zdarzenia przyszłego Wnioskodawca jest związany (wspólnie z małżonką) kredytem hipotecznym zaciągniętym w X. Umowa kredytowa została zawarta (...) 2009 r. Kredyt hipoteczny jest kredytem waloryzowanym kursem CHF. Wnioskodawca pozwał Bank o uznanie umowy kredytowej za nieważną w 2020 r. i w (...) 2023 r. wygrał sprawę w pierwszej instancji, gdzie sąd uznał, że umowa faktycznie jest nieważna – wyrok jest nieprawomocny (obecnie czeka na II instancję w celu uprawomocnienia się wyroku, ponieważ strony złożyły apelację). Kwota kredytu wynosiła 648.000 zł. Obecnie łączny koszt spłaconych rat (kapitał + odsetki + opłaty) sięga kosztów na poziomie ok. 1.209.000 zł (Wnioskodawca podaje kwotą przybliżoną ze względu na wahania aktualnego kursu CHF). Bank zwrócił się do Wnioskodawcy z propozycją podpisania ugody, która zawierałaby postanowienia o zakończeniu umowy i wzajemnym rozliczeniu stron. Wskazuje, że świadczenie klienta wynosi 1.106.685,94 zł (wyliczenie na podst. wyroku I instancji), a świadczenie Banku 648.000,03 zł (kwota zaciągniętego kredytu). Bank proponuje wypłatę różnicy w wysokości 458.685,91 zł oraz zwrócić koszty postępowania sądowego w wysokości 21.600 zł. Propozycja ugody zawiera również informację, w której bank informuje o posiadaniu interpretacji podatkowej KIS, która zwalnia ich z wystawienia PIT-11 powołując się na wymienione rozporządzenie. Informacje dodatkowe uzupełniające opis stanu faktycznego: Jaki cel zaciągnięcia kredytu został wskazany w umowie kredytowej, czy był to jeden z celów wskazanych w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli tak to jaki to cel? Odpowiedź: Budynek mieszkalny. Na jaki cel zostały wydatkowane środki pieniężne uzyskane z kredytu (czy tylko na cel określony w ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 czy również na inne cele, jakie? Odpowiedź: Środki zostały wydatkowane wyłącznie na zakup budynku mieszkalnego. Czy nieruchomość, na którą zostały wydatkowane środki z kredytu zaspokaja potrzeby mieszkaniowe: a) jednego gospodarstwa domowego albo b) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn? Odpowiedź: Jedno gospodarstwo domowe składające się: ojciec, matka, syn. Czy zgodnie z umową kredytową kredytobiorcy są solidarnie zobowiązani (a więc do pełnej wysokości) do spłaty kredytu? Odpowiedź: Tak. Czy zgodnie z warunkami ugody bank umorzy część zadłużenia wszystkim współkredytobiorcom, jeżeli nie to komu z kredytobiorców bank umorzył część zadłużenia? Odpowiedź: Bank w ugodzie informuje o zakończeniu umowy i zobowiązuje się do braku roszczeń w przyszłości w stosunku do wszystkich kredytobiorców. Co będzie się składało na kwotę zadłużenia, które umorzy bank, w szczególności czy będą to odsetki, kwota kapitału, kwota odsetek skapitalizowanych, kwota tzw. odsetek karnych (odsetek od zadłużenia przeterminowanego) czy inne należności (jakie?) Odpowiedź: Bank w ugodzie określa tylko, że chce zakończyć spór i tym samym zakończyć umowę. Na kwotę, którą bank chce nam wypłacić składa się opisana wyżej różnica (kwota naszego świadczenia zawiera zarówno raty kapitałowo-odsetkowe, koszty ubezpieczenia obowiązkowego, jak i odsetki zasądzone przez sąd I instancji). Wynika to z tego, że spłacono już kwotę kredytu w całości i dodatkowo nadpłacono sam kredyt. W odrębnym postępowaniu Wnioskodawca domaga się zwrotu 561.000 zł w ramach oświadczenia o potrąceniu. Kwota została wyliczona następująco: pożyczony kapitał: -648.000 zł. Zwrot za raty opłacone w okresie czerwiec 2024 – październik 2024 w wysokości 26.679 zł (saldo: -621.320 zł). Zwrot tytułem składek ubezpieczeniowych płaconych na rzecz banku w wysokości 27.048 zł. Zwrot rat kredytu płaconych po wniesieniu pozwu za okres październik 2020 – maj 2024 w wysokości 214.325 zł (saldo: -379.946 zł). Zwrot odsetki ustawowe za okres grudzień 2020 – sierpień 2024 w wysokości 37.187 zł (saldo: -342.759 zł) od rat zapłaconych w złotówkach. Zwrot odsetki ustawowe za okres grudzień 2020 – sierpień 2024 w wysokości 210.915 zł (saldo: -131.844 zł) od rat zapłaconych we frankach. Zwrot rat kredytu opłaconych w zł do wrzesień 2020 w wysokości 103.874 zł (saldo: -27.969 zł). Zwrot rat kredytu opłaconych w CHF do wrzesień 2020 w wysokości 589.143 (saldo: 561.173 zł). Podsumowując: proponowana kwota dodatkowa przez bank w wysokości 458.685,91 zł + 21.600 zł częściowo pokrywa zwrot nadpłaconych rat kredytu, odsetek ustawowych oraz kosztów ubezpieczenia. Spodziewany zwrot ze strony banku na rzecz Wnioskodawcy przy rozliczeniu umowy, gdyby była uznana za nieważną, wynosi zatem więcej niż zaproponowany w ugodzie. Czy Bank, z którym zawarł Pan umowę kredytową jest podmiotem, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawnionym do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów? Odpowiedź: Umowa jest zawarta z X, który podlega nadzorowi KNF. Czy kredyt, którego część zostanie umorzona został zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w takim prawie? Odpowiedź: Kredyt jest kredytem hipotecznym – hipoteka ustanowiona jest na kredytowanej nieruchomości. Z jakiego tytułu bank zobowiąże się w ugodzie do wypłaty kwoty 458.685,91 zł, a więc czego będzie dotyczyła ta kwota (czy będzie stanowiła zwrot wpłaconych środków tytułem spłaty rat kredytu, czy będzie wypłacona z innego tytułu - jakiego)? Odpowiedź: Obecnie Bank proponuje 458.685,91 zł + 21.600 zł zwrotu za koszty sądowe jako kwota składająca się ze spłaconych rat, składek ubezpieczeniowych oraz odsetek (jak opisane powyżej). Dodatkowo bank oświadcza w ugodzie, że nie wystawi PIT-11 od kwoty kredytu, ale również informuje o rozporządzeniu uchylającym pobór podatku. Powołuje się na interpretację KIS, która jest zamieszczona na ich stronie (...). Obecnie Wnioskodawca zamieszkuje kredytowany dom (lokalizacja: A), ale posiada również wspólnie mieszkanie w B (zakupione w 2019 r.), które nie jest obciążone kredytem (mieszkanie nie jest obecnie wynajmowane, choć miało wcześniej takie przeznaczenie, bo zamieszkuje tam obecnie drugi syn ze swoją narzeczoną). Do tej pory Wnioskodawca nigdy nie skorzystał (jako małżeństwo oraz indywidualnie) z umorzenia kredytu lub pożyczek. Pytania 1.  Czy w związku z zamiarem zawarcia ugody z bankiem w ramach przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i w świetle rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe Wnioskodawca spełnia wymogi do skorzystania z zaniechania poboru podatku dochodowego? Czy posiadanie innej nieobciążonej nieruchomości w B (zakupionej w 2019 r.) ma wpływ na zastosowanie ww. rozporządzenia? 2.  Czy jeżeli finalnie w toku negocjacji kwota środków, które wypłaci dodatkowo Bank w ramach ugody będzie wyższa niż 458.685,91 zł + 21.600 zł jako zwrot kosztów sądowych, ale nie przekroczy łącznych kosztów poniesionych przez Wnioskodawcę, czyli na dzisiaj to 561.000 zł jeżeli opieramy się na kwocie w złożonej odpowiedzi (oświadczenie o potrąceniu) na pozew banku, to czy również ma zastosowanie powyższe rozporządzenie? 3.  Czy fakt, że w treści ugody Bank nie stwierdza umorzenia kredytu tylko stwierdza, że umowa w drodze ugody ma być zakończona ma wpływ na to czy kwota ta podlega opodatkowaniu? Bank wcześniej pisał w ugodzie o umorzeniu kredytu, teraz zmienił treść ugody. Pana stanowisko w sprawie W ocenie Wnioskodawcy, w ramach przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i w świetle rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe spełnia wymogi do skorzystania z zaniechania poboru podatku dochodowego pomimo, że posiada nieruchomość mieszkaniową w innej miejscowości. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Wynika z niego, że: Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Jak stanowi art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Za przychody należy uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy. W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednym ze źródeł przychodów są „inne źródła”. Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy: Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17. Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe. Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 38). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 tej ustawy: Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu. Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Kwestia zaniechania poboru podatku od kwoty umorzonych wierzytelności została uregulowana w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1672). Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia: 1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot: 1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w przypadku gdy: a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej; 2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania. Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego. Z przytoczonych przepisów wynika, że zaniechanie poboru podatku znajduje zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw. Z opisu sprawy wynika, że Bank zaproponował zawarcie ugody, na mocy której wypłaci Panu kwotę stanowiącą różnicę pomiędzy kwotą dochodzoną pozwem a wysokością wypłaconego przez Bank kapitału kredytu, odsetek, obowiązkowego ubezpieczenia, odsetek zasądzonych przez sąd I instancji oraz dodatkowo zwróci poniesione przez Pana koszty sądowe. Dodatkowo wskazał Pan, że spłacił już kwotę kredytu w całości i nadpłacił sam kredyt. Z opisu sprawy nie wynika natomiast, że w Pana przypadku umorzona ma zostać część zobowiązania kredytowego. Mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie oraz powołane przepisy prawa, do uzyskanego przez Pana zwrotu własnych środków nie znajdzie zastosowanie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. Zwrot środków pieniężnych nie jest umorzeniem wierzytelności. Wobec powyższego nieprawidłowe jest Pana stanowisko, zgodnie z którym uważa Pan, że spełnia wymogi do skorzystania z zaniechania poboru podatku dochodowego. Zwrot wpłaconych wcześniej do Banku środków nie spełnia celu przychodu jakim jest zwiększenie majątku podatnika – ani poprzez zwiększenie aktywów ani poprzez zmniejszenie jego pasywów. Po stronie kredytobiorcy nie dochodzi do powstania przysporzenia majątkowego, bowiem otrzymuje on z powrotem zwrot swoich własnych środków, które wcześniej wpłacił tytułem spłaty zaciągniętego kredytu ponad roszczenie, które przysługiwało Bankowi. Taka wypłata jest więc dla kredytobiorcy neutralna podatkowo – po jego stronie nie powstaje przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Tym samym nie będzie ciążył na Panu obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu. Odnosząc się do skutków podatkowych zwrotu kosztów postępowania sądowego, zgodnie z art. 98 § 1 ustawy z 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1568 ze zm.): Strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Stosownie do art. 98 § 2 cytowanej ustawy: Do niezbędnych kosztów procesu prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem patentowym, zalicza się poniesione przez nią koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub jej pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie. Równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać wynagrodzenia jednego adwokata wykonującego zawód w siedzibie sądu prowadzącego postępowanie. Z kolei w myśl art. 98 § 3 tej ustawy: Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Zgodnie z art. 98 § 4 Kodeksu postępowania cywilnego: Wysokość kosztów sądowych, zasady zwrotu utraconego zarobku lub dochodu oraz kosztów stawiennictwa strony w sądzie, a także wynagrodzenie adwokata, radcy prawnego i rzecznika patentowego regulują odrębne przepisy. Jak wynika z powyższych przepisów koszty procesu (w tym zastępstwa prawnego i opłaty sądowej) mają charakter zwrotu wydatków poniesionych przez powoda. Zwrot ten nie powoduje więc obowiązku podatkowego w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tak więc zwrot faktycznie poniesionych przez Pana kosztów postępowania nie będzie stanowił po Pana stronie przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, o ile kwota zasądzona tytułem zwrotu kosztów postępowania nie przewyższa faktycznie poniesionych przez Pana wydatków. Również i w tym przypadku do uzyskanego przez Pana zwrotu własnych środków nie znajduje zastosowania zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. Zwrot środków pieniężnych nie jest bowiem umorzeniem wierzytelności. Tym samym i w tym zakresie Pana stanowisko jest nieprawidłowe. Posiadanie innej nieruchomości nie ma wpływu na ocenę Pana sytuacji prawnopodatkowej w tej sprawie. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, ta interpretacja dotyczy tylko Pana sytuacji prawnopodatkowej i nie wywołuje skutków prawnych dla Pana żony. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. ·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.