0115-KDIT1.4011.729.2021.4.AS

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 28 września 2021 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług oraz podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodów z umowy licencyjnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 16 grudnia 2021 r. (wpływ 16 grudnia 2021 r.). Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego Prowadzi Pan jednoosobową pozarolniczą działalność gospodarczą w zakresie: 68.20.Z - Wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi oraz 71.12.Z - Działalność w zakresie inżynierii i związane z nią doradztwo techniczne, którą wykonuje w oparciu o umowę o świadczenie usług określającą zakres, warunki wykonywania oraz wysokość wynagrodzenia. Forma opodatkowania działalności to zasady ogólne oraz płatnik czynny VAT. Za usługi w ramach działalności gospodarczej wystawia Pan fakturę VAT – jest czynnym płatnikiem VAT, działalność opodatkowana na zasadach ogólnych. Do prowadzonej działalności gospodarczej nie zalicza Pan żadnych innych czynności, ani nie zostały zgłoszone żadne inne klasyfikacje działalności. Dodatkowo, dla firmy z którą Pan współpracuje, stworzył Pan program komputerowy (w myśl art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 1062), który jest samodzielnym dziełem. Jest Pan twórcą w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych i stanowi on utwór w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Program został napisany przez Pana pod nadzorem firmy zlecającej w określonym przez nich okresie, w ich siedzibie korzystając z udostępnionego przez nich sprzętu komputerowego, wszelka odpowiedzialność wobec osób trzecich jest po stronie firmy korzystającej z programu, nie ponosi Pan także ryzyka gospodarczego, co za tym idzie w myśl art. 5b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych działalność ta nie jest przez Pana zaliczona jako pozarolnicza działalność gospodarcza. Traktuje to Pan jako działalność wykonywaną osobiście na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w myśl art. 13 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Podpisał Pan jako indywidualny twórca w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych dodatkowo umowę na udzielenie licencji do praw autorskich na korzystanie z programu, w wyniku której otrzymuje honoraria za udzielenie licencji do praw autorskich, które zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych rozlicza z wykorzystaniem 50% kosztów uzyskania dochodu z tytułu opłat licencyjnych w pierwszym roku obowiązywania umowy, z zastrzeżeniem art. 22 ust. 9a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Honoraria te są przychodem ze źródła z tytułu wykonywania usług na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w myśl art. 13 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Uzupełnienie wniosku Współpracuje Pan z firmą X Sp. z o.o. ul. ...., kapitał zakładowy: ... PLN, Sąd Rejonowy w ... Wydział Gospodarczy KRS Nr ..., Regon ..., NIP ... . Współpraca z firmą trwa od 2013 roku, w zakresie doradztwa technicznego oraz usług projektowo-konstrukcyjnych. Jest wiele aspektów i obszarów, w których się to odbywa, od wsparcia w kreowaniu standardów, poprzez nadzór i wparcie merytoryczne w rozwoju nowych produktów, a także tworzenie nowych prototypów oraz wsparcie podczas ich testów. Konsultuje Pan i doradza także decyzje podejmowane w obszarze parku maszynowego oraz technologii. W listopadzie ubiegłego roku firma zleciła Panu napisanie programu komputerowego do wspomagania pracy technologów pracujących w firmie. Jako że firma zakupiła program ERP do zarządzania i nie miała możliwości pełnej integracji z istniejącym programem w dziale technologii to zwrócono się do Pana z pytaniem o możliwości wiedząc, że ma Pan w tym obszarze pewne doświadczenie i wiedzę. W wyniku tych rozmów uczestniczył Pan w ustaleniach z firmami trzecimi, w wyniku których na podstawie Pana zaleceń powstał program, który firma zakupiła, niestety nie obejmował całości zagadnienia tylko jej część, dodatkowo był dość drogi oraz forma rozliczenia była w formie jednorazowej zapłaty. Po rozmowach z dostawcą oprogramowania ERP nie znaleziono żadnej możliwości poza programistyczną na wypełnienie luki, po rozmowach z firmą oraz zapewnieniu o Pana kompetencji w tym obszarze zostało to zlecone Panu, ponieważ Pana oferta była atrakcyjniejsza cenowo oraz bardziej elastyczna ze względu na rozliczenie w formie licencji, a nie jednorazowej kwoty. Taka forma była pożądana. Umowa dotyczy udzielenia odpłatnej i niewyłącznej licencji do praw autorskich dotyczących programu komputerowego stworzonego wyłącznie przez Pana dla tej firmy. W samej umowie brak zapisu o zleceniu ponieważ powstała po wykonaniu programu. Szczegóły i ustalenia były uzgodnione przed napisaniem programu w formie ustnej, zgodnie z nimi miał powstać program który będzie licencjonowany, po odbiorze i zatwierdzeniu spełnienia oczekiwań powstała umowa licencyjna. Program służy do zintegrowania oprogramowania firmy ... z programem ERP ... . Głównymi funkcjami jest (...). Konieczność dopasowania go zarówno do dwóch niezależnych programów, jak i standardów firmy czyni go unikalnym i niezastąpionym żadnym innym produktem na rynku. Tworzył Pan program, o którym mowa we wniosku w okresie kilku – kilkunastu dni w trybie po kilka godzin dziennie. Ukończył Pan program w listopadzie ubiegłego roku. Stworzenie programu było podyktowane zleceniem ze strony firmy. Gdyby nie to, nie doszłoby do jego powstania, szczegóły wykonania oraz ramy czasowe zostały zdefiniowane i narzucone przez firmę zlecającą. W związku z powyższym działalność, w wyniku której program powstał nie była prowadzona we własnym imieniu bez względu na jej rezultat w sposób zorganizowany i ciągły. Umowa licencyjna na ten program jest podpisana tylko z tą firmą. Usługi programistyczne świadczy Pan tylko dla 1 firmy, nie świadczy usług programistycznych dla innych firm w chwili obecnej, ani nie świadczył wcześniej. Sposób pozyskiwania przez Pana firm, które korzystają z Pana usług różni się znacząco. W działalności stara się Pan pozyskiwać nowych klientów różnymi drogami od internetu poprzez wizyty w firmach. Usług programistycznych Pan nie oferuje, potrzeba wynikła w jednej z firm, z którą Pan współpracuje i na jej życzenie zostało to wykonane. Rozgranicza Pan czas poświęcany na usługi, z których przychody rozlicza w ramach działalności gospodarczej od czasu poświęconego na programowanie; jako że dotyczy to firmy z którą Pan współpracuje to było to w porozumieniu z firmą. Można ująć, że za obopólną zgodą „zawieszono” chwilowo świadczenie Pana usług na rzecz tej firmy i w tym czasie wykonał Pan program. Wykonanie programu miało miejsce głównie w firmie zamawiającego, ponieważ musiał Pan zrobić to w oparciu o ich standardy i oprogramowanie. Na wszystkie obszary swojej działalności poświęca Pan czas regularnie w sposób ciągły i regularny. Nie wliczając umowy, o której jest mowa we wniosku, jest to jedyne źródło Pana utrzymania więc całość uwagi i czasu jaki ma Pan do dyspozycji poświęca na działalność. Program był napisany na zamówienie więc poświęcił Pan tylko ten czas na jego napisanie. Jeżeli sytuacja będzie miała miejsce w przyszłości odbędzie się to w takiej samej formie. Cel programowania był czysto zarobkowy. Program, o którym mowa jest ściśle wyspecjalizowany i dopasowany do wewnętrznej struktury i standardów firmy. Jest dla Pana całkowicie nieprzydatny. To samo się tyczy przydatności dla kogokolwiek w życiu prywatnym, jest to produkt skierowany pod potrzeby zamawiającego. Pytania w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych 1.  Czy przychody osiągane z umowy licencyjnej do programu komputerowego stanowią przychód niebędący przychodem z pozarolniczej działalności gospodarczej w myśl art. 5b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? 2.  Czy Wnioskodawca może stosować 50% koszty uzyskania dochodu w pierwszym roku i dla pierwszej firmy dla której udziela licencji do ww. programu w myśl art. 22 ust. 9 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? Pana stanowisko w sprawie Ad. 1. W związku ze spełnieniem wszystkich trzech warunków opisanych w art. 5b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych działalność wykonywana osobiście nie powinna być zakwalifikowana jako pozarolnicza działalność gospodarcza tylko jako działalność wykonywana osobiście, co za tym idzie nie powinna być rozliczana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Ad. 2. W związku ze spełnieniem wszystkich trzech warunków opisanych w art. 5b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a także w związku z istnieniem utworu w myśl art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, który jest samodzielnym dziełem, jest Pan twórcą w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, i stanowi utwór w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, może Pan zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych rozliczać z wykorzystaniem 50% kosztów uzyskania dochodu z tytułu opłat licencyjnych w pierwszym roku obowiązywania umowy z zastrzeżeniem art. 22 ust. 9a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych jest nieprawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1426 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Jak wynika z art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odrębnymi źródłami przychodów są m.in.: ‒    działalność wykonywana osobiście, ‒    pozarolnicza działalność gospodarcza oraz ‒    kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c. Stosownie do treści art. 5a pkt 6 tejże ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową: a)  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, b)  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, c)  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych ‒    prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9. W powołanej definicji działalności gospodarczej ustawa o podatku dochodowego od osób fizycznych „wylicza” (pod literami a – c) różnego rodzaje aktywności uznawane za działalność gospodarczą. Jest to wyliczenie wyczerpujące, a nie przykładowe. Zarobkowy charakter działalności oznacza, że działalność ta jest nastawiona na osiągnięcie zysku, dochodu, co odróżnia ją od działalności społecznej. Zorganizowany sposób działania w obrocie gospodarczym to prowadzenie tej działalności w sposób metodyczny, zaplanowany, systematyczny, uporządkowany. O zorganizowanym charakterze działalności zarobkowej może świadczyć ponadto wyodrębnienie istnienia pewnych składników materialnych i niematerialnych służących prowadzeniu tej działalności, czy też przyjęcie przez ten podmiot określonej formy organizacyjno-prawnej i dopełnienie wymogu rejestracji w ewidencji działalności gospodarczej, choć tych okoliczności nie należy uważać za element decydujący o zorganizowanym charakterze prowadzonych działań. Wykonywanie działań w sposób ciągły to prowadzenie jej w sposób stały, nieokazjonalny. Ciągłość działania wiąże się z jej planowanym charakterem i realizacją poszczególnych zamierzeń. Działanie we własnym imieniu oznacza, że podmiot prowadzący działalność gospodarczą występuje jako podmiot niezależny prawnie od innych podmiotów, a podejmowane przez niego czynności rodzą bezpośrednio dla niego określone prawa i obowiązki. W myśl natomiast art. 5b ust. 1 ww. ustawy za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki: 1)  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności, 2)  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności, 3)  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością. Mając na uwadze powyższe należy uznać, że w przypadku, gdy określona działalność podatnika spełnia warunki wskazane w art. 5a pkt 6 ustawy, a nie spełnia warunków określonych w jej art. 5b, to przychody osiągnięte z tytułu tej działalności stanowią przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej. Jak wynika natomiast z art. 18 ww. ustawy, za przychód z praw majątkowych uważa się w szczególności przychody z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw. W rozumieniu powołanego przepisu przychodem z praw majątkowych będzie każdy przychód, którego bezpośrednim źródłem jest prawo majątkowe, nawet jeśli prawo to nie zostało w sposób wyraźny wskazane w ustawie. Przychód z praw majątkowych powstaje zatem m.in. w przypadku osiągania przychodów związanych z udzielaniem licencji. O kwalifikacji do danego źródła przychodu przesądza bowiem treść danej umowy, nie zaś forma zawiązania stosunku prawnego (umowa o dzieło, czy umowa zlecenia). Gdy przedmiotem umowy są prawa autorskie to przychody z tego tytułu zalicza się do praw majątkowych, bez względu na podmiot, z którym zawarta została umowa, jak i moment jej zawarcia (przed stworzeniem utworu – dzieła, czy też po jego powstaniu). W myśl art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 ze zm.), przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór). Zgodnie z art. 1 ust. 2 ww. ustawy, w szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory: 1)  wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe); 2)  plastyczne; 3)  fotograficzne; 4)  lutnicze; 5)  wzornictwa przemysłowego; 6)  architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne; 7)  muzyczne i słowno-muzyczne; 8)  sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne; 9)  audiowizualne (w tym filmowe). Stosownie do treści art. 41 ust. 1 pkt 1 tejże ustawy, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej autorskie prawa majątkowe mogą przejść na inne osoby w drodze dziedziczenia lub na podstawie umowy. Umowa o przeniesienie autorskich praw majątkowych lub umowa o korzystanie z utworu, zwana dalej „licencją”, obejmuje pola eksploatacji wyraźnie w niej wymienione (art. 41 ust. 2 ww. ustawy). Zgodnie z art. 74 ust. 1 ww. ustawy, programy komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie, o ile przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej. Stosownie natomiast do treści art. 74 ust. 3 wskazanej ustawy, prawa majątkowe do programu komputerowego stworzonego przez pracownika w wyniku wykonywania obowiązków ze stosunku pracy przysługują pracodawcy, o ile umowa nie stanowi inaczej. Z powyższego wynika, że program komputerowy stanowi przedmiot prawa autorskiego. Udostępnianie praw majątkowych związanych z takim utworem, w zakresie dozwolonych w przepisach prawa pól eksploatacji (o których mowa m.in. w cyt. art. 74 ust. 4 pkt 3 ustawy), następuje w drodze udzielenia licencji, zgodnie z powołanym art. 41 ust. 2 ww. ustawy. Przychody z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich lub artystów wykonawców z praw pokrewnych albo rozporządzania tymi prawami występują wówczas, gdy spełnione są dwie przesłanki. Po pierwsze, konieczne jest wystąpienie przedmiotu praw majątkowych w postaci utworu lub artystycznego wykonania. Po drugie zaś, osiągnięty przychód musi być bezpośrednio związany z korzystaniem z określonych praw autorskich lub pokrewnych albo rozporządzaniem nimi, stanowić skutek takiego korzystania lub rozporządzenia w postaci odpowiedniego wynagrodzenia autorskiego lub wykonawczego. W piśmiennictwie eksponuje się, iż przychodami z korzystania z praw będą przede wszystkim przychody w postaci opłat licencyjnych otrzymywane na podstawie umów licencyjnych. Na podstawie tych umów twórca umożliwia innym osobom korzystanie z utworu, którego jest autorem. Rozporządzanie prawami polega na przeniesieniu tych praw (autorskich praw majątkowych lub pokrewnych) na inną osobę (por. Komentarz PIT Wydanie 2, A. Bartosiewicz R. Kubacki). Uwzględniając powyższe należy więc stwierdzić, że w przypadku podatnika, którego działalność zarobkowa jest związana z korzystaniem z praw autorskich (rozporządzaniem takimi prawami), uzyskane z tego tytułu przychody należy kwalifikować do źródła przychodów z praw majątkowych, o którym mowa w art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W Pana sytuacji, gdzie umowa licencyjna nie została zawarta w ramach działalności gospodarczej, do przychodów z tego źródła należy zaliczyć przychody uzyskane z tytułu honorarium za udzielenie licencji. W rezultacie, uzyskany przez Pana przychód podlega – w roku uzyskania – opodatkowaniu jako przychód z praw majątkowych, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 i art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W odniesieniu natomiast do możliwości zastosowania w przedmiotowej sprawie podwyższonych kosztów uzyskania przychodu zasadnym jest powołanie art. 22 ust. 9 pkt 3 ww. ustawy, w świetle którego koszty uzyskania niektórych przychodów z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich i artystów wykonawców z praw pokrewnych, w rozumieniu odrębnych przepisów, lub rozporządzania przez nich tymi prawami, określa się w wysokości 50% uzyskanego przychodu, z zastrzeżeniem ust. 9a i 9b, z tym że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, których podstawę wymiaru stanowi ten przychód. W roku podatkowym łączne koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 9 pkt 1-3, nie mogą przekroczyć kwoty stanowiącej górną granicę pierwszego przedziału skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1 (art. 22 ust. 9a ww. ustawy). W myśl art. 22 ust. 9b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przedmiotowe koszty stosuje się do przychodów uzyskiwanych z tytułu: 1)  działalności twórczej w zakresie architektury, architektury wnętrz, architektury krajobrazu, inżynierii budowlanej, urbanistyki, literatury, sztuk plastycznych, wzornictwa przemysłowego, muzyki, fotografiki, twórczości audialnej i audiowizualnej, programów komputerowych, gier komputerowych, teatru, kostiumografii, scenografii, reżyserii, choreografii, lutnictwa artystycznego, sztuki ludowej oraz dziennikarstwa; 2)  działalności artystycznej w dziedzinie sztuki aktorskiej, estradowej, tanecznej i cyrkowej oraz w dziedzinie dyrygentury, wokalistyki i instrumentalistyki; 3)  produkcji audialnej i audiowizualnej; 4)  działalności publicystycznej; 5)  działalności muzealniczej w dziedzinie wystawienniczej, naukowej, popularyzatorskiej, edukacyjnej oraz wydawniczej; 6)  działalności konserwatorskiej; 7)  prawa zależnego, o którym mowa w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1191, 1293, 1669, 2445 i 2339), do opracowania cudzego utworu w postaci tłumaczenia; 8)  działalności badawczo-rozwojowej, naukowej, naukowo-dydaktycznej, badawczej, badawczo-dydaktycznej oraz prowadzonej w uczelni działalności dydaktycznej. W analizowanej sprawie, jako autor programu komputerowego zachowujący wszystkie prawa autorskie do stworzonego przez siebie utworu i osiągający przychody z tytułu udostępnienia programu na zasadzie licencji, jest Pan uprawniony do zastosowania kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie zaś jak Pan wskazał zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 2 ustawy. W związku z tym, a także w wyniku błędnego zakwalifikowania Pana przychodów z umowy licencyjnej do działalności wykonywanej osobiście, Pana stanowisko jest nieprawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Ta interpretacja dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. W zakresie podatku od towarów i usług zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ‒    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Pana sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i musi się Pan zastosować do interpretacji. ‒    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)  z zastosowaniem art. 119a; 2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”).   Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ‒    w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ‒    w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).