0115-KDIT1.4011.808.2021.2.MN

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 28 października 2021 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie powstania przychodu z tytułu wypłaty odszkodowania przez biuro maklerskie A. Wniosek został uzupełniony 17 stycznia 2022 r. Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego 2 marca 2020 roku Wnioskodawca złożył reklamację do biura maklerskiego A. Spowodowane to było opóźnieniem w zamknięciu instrumentów pochodnych na skutek awarii systemu transakcyjnego BM. Efektem opóźnienia w realizacji transakcji była strata w wysokości … zł. BM uznało reklamację i wypłaciło Wnioskodawcy odszkodowanie w kwocie poniesionych strat. Następnie przy rozliczeniu rocznym A wystawił Wnioskodawcy PIT-11 z wykazaniem przychodu … zł w innych źródłach. W rozliczeniu rocznym PIT-37 Wnioskodawca nie wykazał tej kwoty jako swojego dochodu i nie odprowadził podatku. Obecnie … US w B zwrócił się o wyjaśnienie tej sprawy i ewentualne odprowadzenie podatku. Uzupełnienie wniosku Przez poniesienie straty Wnioskodawca rozumie uszczerbek na posiadanym majątku jaki powstał na skutek awarii systemu transakcyjnego. Gdyby zlecenie zostało zrealizowane przez GPW w momencie wysłania przez Wnioskodawcę i przyjęcia przez system A strata, którą Wnioskodawca zanotował podczas zamknięcia pozycji na kontraktach terminowych byłaby mniejsza niż w momencie realizacji transakcji po usunięciu awarii. Otrzymane przez Wnioskodawcę odszkodowanie od biura maklerskiego A wynikało z uznania przez A wniesionej przez Wnioskodawcę reklamacji. Wysokość wypłaconego odszkodowania wynika z art. 471 Kodeksu cywilnego. Pytanie Czy otrzymane odszkodowanie stanowi dla Wnioskodawcy przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych? Pana stanowisko w sprawie Wypłacone świadczenie nie ma charakteru przychodu, a stanowi jedynie rekompensatę mającą na celu pokrycie strat w majątku Wnioskodawcy powstałych w wyniku błędu A. W takiej sytuacji nie dochodzi do powstania przysporzenia majątkowego po stronie Wnioskodawcy, a w efekcie do powstania przychodu, o którym mowa w art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wyrównanie strat nie powoduje zwiększenia aktywów, a jedynie przywrócenie sytuacji majątkowej sprzed popełnienia błędu. W efekcie należy to interpretować w ten sposób, że pojęcie „otrzymanych lub postawionych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych” należy rozumieć jako sytuacje gdy podatnik otrzymuje zwiększenie swoich zasobów majątkowych, a nie zwrot poniesionych wydatków (kosztów). W przeciwnym bowiem razie Klient otrzymujący wyrównanie poniesionej straty zapłaciłby podatek dochodowy nie osiągając faktycznie żadnego realnego zwiększenia jego majątku. Nawet gdyby uznać, że kwota rekompensaty, o której mowa w przedstawionym stanie faktycznym, stanowi jednak przychód w rozumieniu art. 11 ww. ustawy to zastosowanie powinno znaleźć zwolnienie z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 cytowanej ustawy, odnoszące się do odszkodowań. Zgodnie z art. 471 kodeksu cywilnego A jest: zobowiązany do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, chyba że niewykonanie lub nienależyte wykonanie jest następstwem okoliczności, za które A odpowiedzialności nie ponosi. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1426 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Oznacza to, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkie dochody osiągane przez podatnika, z wyjątkiem tych dochodów, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę jako zwolnione z podatku, bądź od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia wydanego przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych. Z kolei w świetle ust. 2 ww. przepisu, dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów. W myśl art. 11 ust. 1 tejże ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Z powyższej definicji wynika, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego. O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), bądź też na skutek określonego zdarzenia (umorzenia czy potrącenia) powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe. Jednym ze źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu są określone w art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych „inne źródła”. Zgodnie z treścią art. 20 ust. 1 ww. ustawy, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17. Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności”, definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mieszczące się w ogólnej definicji przychodów zawartej w art. 11 ust. 1 tejże ustawy. W przedstawionym we wniosku stanie faktycznym wskazano, że Wnioskodawca poniósł uszczerbek na posiadanym majątku na skutek awarii systemu transakcyjnego. Gdyby zlecenie zostało zrealizowane w momencie wysłania przez Wnioskodawcę i przyjęcia przez system A strata, którą Wnioskodawca zanotował podczas zamknięcia pozycji na kontraktach terminowych byłaby mniejsza niż w momencie realizacji transakcji po usunięciu awarii. Wnioskodawca złożył reklamację do biura maklerskiego, a biuro maklerskie uznało reklamację i wypłaciło Wnioskodawcy odszkodowanie w kwocie poniesionych strat. W świetle powyższego należy więc stwierdzić, że wypłacona przez A kwota odszkodowania w celu naprawienia szkody wywołanej nieprawidłowościami w postaci awarii systemu transakcyjnego nie jest dla Wnioskodawcy przysporzeniem majątkowym. Tym samym nie stanowi przychodu w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie jest więc również przychodem z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy. Oznacza to, że Wnioskodawca nie jest zobowiązany do odprowadzenia podatku dochodowego od osób fizycznych w związku z otrzymaniem opisanego we wniosku świadczenia. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ‒    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. ‒    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)  z zastosowaniem art. 119a; 2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ‒    w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ‒    w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).