0115-KDIT1.4011.823.2021.4.MT

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 5 listopada 2021 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych i podatku od towarów i usług. Uzupełnił go Pan 14 lutego 2022 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca: Opis zdarzenia przyszłego Podatnik (dalej także jako: Wnioskodawca) jako osoba fizyczna prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, której przedmiotem od kilku lat są: 1)  usługi finansowe – biuro usług płatniczych (działalność regulowana); 2)  wynajem oraz dzierżawa nieruchomości własnych, zarządzanie nieruchomościami na własny rachunek - nieruchomości stanowią własność Podatnika (są to cztery lokale niemieszkalne stanowiące odrębną nieruchomość) i zostały wprowadzone do działalności gospodarczej jako środki trwałe. Są to lokale użytkowe (tzw. nieruchomości komercyjne przeznaczone pod dzierżawę i wynajem). Ponadto Podatnik zakupił w 2021 r. nieruchomość (grunt) oraz poczynił częściowo nakłady, które zmierzają do wzniesienia budynków na sprzedaż (planowane jest rozpoczęcie działalności deweloperskiej). Ta część aktywności Podatnika (ze względu na związane z nią wysokie ryzyko) ma zostać wyodrębniona i prowadzona w ramach spółki kapitałowej, najprawdopodobniej do końca bieżącego roku. Podatnik zatrudnia pracowników, którzy pracują przy obsłudze biura usług płatniczych oraz korzysta z usług zewnętrznego biura rachunkowego, które prowadzi całość jego rozliczeń podatkowych. Sprawami wynajmu i dzierżawy nieruchomości zajmuje się głównie samodzielnie, lecz korzysta także w tym zakresie z usług obcych. Korzystanie z usług obcych pozostaje w ścisłym związku z zobowiązaniem Podatnika, jakie podjął wobec najemców. Podatnik świadczy na rzecz swoich najemców (prawie wszystkich) usługi techniczne z zakresu utrzymania nieruchomości (lokali użytkowych) takie jak: konserwacja i remont i przeglądy urządzeń klimatyzacyjnych, drobne usługi elektryczne, drobne naprawy i remonty. Świadczone przez Podatnika usługi techniczne z zakresu bieżącego utrzymania nieruchomości zgodnie z kodeksem cywilnym obciążają najemców (dzierżawców), jednak w ramach swobody umów strony postanowiły, że to Podatnik jako wynajmujący będzie zobowiązany do takiego świadczenia, co zostało wkalkulowane w czynsz. Podatnik ewentualnie obciąża najemców kosztami dodatkowymi jak przykładowo konieczne części, urządzenia na wymianę, filtry itd. Podatnik wykonuje część prac w zakresie usług technicznych samodzielnie, lecz specjalistyczne usługi (jak np. związane z utrzymaniem sprawnej instalacji klimatyzacyjnej, czy prace elektryczne wymagające uprawnień), powierza podwykonawcom. Z niektórymi podwykonawcami wiążą Podatnika umowy o stałej współpracy, lecz większość z nich dobiera do odpowiednich usług kierując się zasadami konkurencji na rynku. W ramach prowadzonej przez Podatnika aktualnie działalności wyodrębnić można trzy obszary aktywności. Biuro usług płatniczych, wynajem i dzierżawa nieruchomości własnych oraz zarządzanie nimi na własny rachunek (co obejmuje także świadczenie usług technicznych) oraz inwestycja w działalność deweloperską. W przyszłości planowane jest prowadzenie tej aktywności w ramach odrębnej spółki kapitałowej. Działania związane z podjęciem działalności gospodarczej w tym obszarze w tej właśnie formie prawnej zostaną zrealizowane do końca 2021 r. (takie jest założenie Podatnika, który rozpoczął już współpracę z kancelarią prawną, zlecając przygotowanie koniecznych dokumentów i dokonanie niezbędnych czynności). Podatnik, ze względu na różnorodny zakres działalności i różne wymagania prawne oraz ryzyko rynkowe oraz gospodarcze związane z tak różnymi obszarami działalności, rozważa zmiany organizacyjno-prawne. Podatnik chce wyodrębnić z jednoosobowej działalności gospodarczej tę część aktywności, która będzie docelowo działalnością deweloperską. Tę działalność Podatnik ocenia jako wysoce ryzykowną z uwagi na dotychczasowy brak doświadczenia, kosztochłonność, zasady odpowiedzialności wobec potencjonalnych nabywców, dynamiczne zmiany na rynku usług budowlanych i materiałów budowlanych. Działalność regulowana jaką jest prowadzenie biura usług płatniczych nie przynosi znaczących przychodów i dochodu, a związane z tym obszarem aktywności obwiązki formalnoprawne oraz liczne regulacje rynku finansowego, w tym obejmujące obszar tzw. compliance, prowadzą Podatnika do wniosku, że rozsądnym wydaje się rezygnacja z tej aktywności z końcem 2021 r. Z kolei działalność w zakresie wynajmu i dzierżawy oraz zarządzania nieruchomościami na własny rachunek jest tym obszarem aktywności, który podatnik chciałby rozwijać, reinwestując znaczną część zysków. Z tego względu także w tym zakresie rozważa ewentualną zmianę formy prawnej, choć w tym obszarze nie zapadły ostateczne decyzje z uwagi na znaczny stopień skomplikowania całego procesu i ewentualną kosztochłonność. Niemniej, po rezygnacji z działalności w zakresie biura usług płatniczych oraz wyodrębnienia przyszłej działalności deweloperskiej, w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej Podatnik będzie dysponował nadal czterema nieruchomościami, tj. lokalami niemieszkalnymi stanowiącymi odrębną nieruchomość z długookresowymi umowami najmu na rzecz różnych kontrahentów (w tym jedna umowa na rzecz dużej sieci handlowej) oraz zobowiązaniami z tytułu usług technicznych. Podatnik będzie także kontynuował współpracę z biurem rachunkowym oraz podwykonawcami, którym zleca część specjalistycznych prac z zakresu technicznego utrzymania nieruchomości. Podatnik będzie miał zatem stałe koszty prowadzenia działalności (poza amortyzacją środków trwałych) i przychody – warunkowane tymi kosztami – z umów najmu. Podatnik planuje także reinwestycję zysków z tej działalności w kolejne nieruchomości. Działalność ta będzie zorganizowana w taki sposób, że niewymagające usług specjalistycznych czynności będzie wykonywał Podatnik, lecz w pozostałym zakresie (stosownie do potrzeb) będzie korzystał z usług obcych (specjalistycznych firm). Będzie to działalność jednorodna, w której będą prowadzone księgi podatkowe (PKPIR), a składniki majątkowe jako środki trwałe będą przeznaczone do realizacji określonych zadań gospodarczych (siedziba Podatnika, przeznaczenie na wynajem). Podatnik będzie zobowiązany do wykonywania świadczeń dodatkowych na rzecz większej części (liczby) najemców i będzie związany umowami o współpracy z innymi podmiotami gospodarczymi (niektórymi o stałą współpracę). Wnioskodawca rozważa aport opisanej działalności w zakresie wynajmu i dzierżawy nieruchomościami oraz zarządzania nieruchomościami własnymi na swój rachunek wraz z wszystkimi umowami i składnikami majątku do spółki będącej podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Ewentualny wspólnik mógłby przejąć także część obowiązków związanych z obsługą administracyjno-biurową działalności, która ma być poszerzana. Wniosek o interpretację nie dotyczy aktywności Podatnika w zakresie biura usług płatniczych, które ma być zlikwidowane oraz planowanej działalności deweloperskiej, gdyż ta ma być wyodrębniona do spółki kapitałowej. Wniosek o interpretację obejmuje wyłącznie działalność Podatnika związaną z wynajmem i dzierżawą nieruchomości oraz zarządzaniem nieruchomościami na własny rachunek (dalej jako: działalność w zakresie wynajmu). Spółka, do której wniesiona zostanie działalność w zakresie wynajmu przejmie wszelkie prawa i obowiązki z umów najmu, umów z kontrahentami, wszelkie zobowiązania i należności, także własność wszystkich środków trwałych oraz wyposażenia i innych rzeczy ruchomych służących prowadzonej działalności, tj. cały majątek należący do Podatnika, który służy prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej. Po przeprowadzeniu tej transakcji jednoosobowa działalność Podatnika zostanie zlikwidowana lub zawieszona, a to z tego względu, iż po jej zrealizowaniu nie będzie istniał substrat majątkowy służący jej prowadzeniu, a całość aktywności przejmie nabywca (spółka, do której Podatnik wniesienie wkład niepieniężny zgodnie z przepisami prawa handlowego). W dniu nabycia (objęcia wkładu) Spółka będzie miała faktyczną możliwość kontynuowania działalności prowadzonej przez Podatnika, w tym przejmie jego strategię działania, tj. reinwestowanie zysków w rozwój działalności w zakresie wynajmu i dzierżawy oraz zarządzania nieruchomościami na własny rachunek. Spółka jako nabywca będzie jedynie zobowiązana, zgodnie z prawem cywilnym, dokonać zawiadomienia najemców / dzierżawców o zmianie podmiotu wynajmującego, ewentualnie zawrzeć w przypadku pozostałych kontrahentów aneksy do umów celem prawidłowego zakreślenia strony podmiotowej. Podatnik jest polskim rezydentem podatkowym opodatkowanym od całości swoich dochodów w Polsce oraz czynnym podatnikiem VAT, a z tytułu działalności prowadzonej w związku z wynajmem nieruchomości opodatkowany jest podatkiem VAT w wysokości 23%. Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego Na dzień dokonania aportu działalność w zakresie wynajmu opisana we wniosku o interpretację będzie jedynym przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy. Jak wskazano we wniosku Wnioskodawca planował zakończyć działalność w zakresie usług finansowych i zrealizował ten zamiar. Z kolei działalność w zakresie planowanej działalności deweloperskiej będzie wykonywana w ramach odrębnego podmiotu, co oznacza, że przed dniem dokonania aportu działalności w zakresie wynajmu do spółki opodatkowanej podatkiem CIT wszelkie składniki majątku związane z działalnością deweloperską zostaną wniesione / nabyte przez inny podmiot (spółkę z o.o., w której Wnioskodawca posiada udziały). Tym samym przedmiotem aportu będzie opisana we wniosku o interpretację działalność w zakresie wynajmu wraz z wszelkimi składnikami majątku, umowami i zobowiązaniami (w ocenie Wnioskodawcy wyczerpuje to pojęcie przedsiębiorstwa). Jednocześnie, spółka otrzymująca wkład w postaci działalności w zakresie najmu przyjmie dla celów podatkowych składniki majątku wchodzące w skład tego aportu (wedle oceny pytającego: przedsiębiorstwa) w wartości wynikającej z jego ksiąg podatkowych. Spółka przejmująca majątek poprzez aport będzie podlegała opodatkowaniu w Polsce (będzie polskim rezydentem podatkowym). Pytanie Czy czynność Wnioskodawcy polegająca na wniesieniu opisanej we wniosku i uzupełnieniu wniosku działalności w zakresie najmu wraz z wszystkimi składnikami majątku i zobowiązaniami oraz wierzytelnościami (działalność w zakresie wynajmu) do spółki będącej podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, należy ocenić na: a)  gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako czynność, której przedmiotem będzie przedsiębiorstwo, a tym samym przychód z tej transakcji będzie zwolniony od opodatkowania w oparciu o art. 21 ust. 1 pkt 109 w zw. z art. 17 ust. pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych; b)  gruncie ustawy o podatku od towarów i usług jako czynność, której przedmiotem będzie przedsiębiorstwo, a tym samym zastosowanie znajdzie art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług wyłączający transakcje spod opodatkowania? Pana stanowisko w sprawie – w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych Podatnik stoi na stanowisku, że w przypadku, gdyby podjął decyzję o wniesieniu opisanej wyżej działalności w zakresie najmu wraz z wszystkimi składnikami majątku i zobowiązaniami oraz wierzytelnościami (działalność w zakresie wynajmu) do spółki będącej podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych to czynność taka stanowić będzie na gruncie prawa cywilnego i handlowego wkład niepieniężny (aport), którego przedmiotem będzie przedsiębiorstwo. W ocenie Wnioskodawcy także na gruncie prawa podatkowego, a konkretnie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przedmiotem czynności będzie przedsiębiorstwo lub też jego zorganizowana część. Zgodnie z art. 5a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ilekroć w ustawie jest mowa o przedsiębiorstwie oznacza to przedsiębiorstwo w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego. Kodeks cywilny normuje w art. 551 przedsiębiorstwo jako zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Wedle ustawodawcy zespół ten obejmuje w szczególności: 1)  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa); 2)  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości; 3)  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych; 4)  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne; 5)  koncesje, licencje i zezwolenia; 6)  patenty i inne prawa własności przemysłowej; 7)  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne; 8)  tajemnice przedsiębiorstwa; 9)  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. W literaturze i doktrynie wskazuje się: „Okolicznością determinującą możliwość uznania określonego zespołu składników niematerialnych i materialnych za przedsiębiorstwo jest takie ich zorganizowanie, żeby wspomniany zespół mógł służyć do prowadzenia działalności gospodarczej. Przyjąć należy, że działalność gospodarcza, o jakiej mowa w art. 55 (1) KC, powinna być tak postrzegana, jak została zdefiniowana w art. 2 u.s.d.g. W literaturze zwraca się uwagę, że działalnością gospodarczą jest każda działalność, o której w powołanej ustawie mowa, która wiąże się z osiągnięciem przychodów (A. Kidyba, Prawo handlowe, 2007, s. 22). Podkreślić przy tym trzeba, że dla uznania zorganizowanego zespołu składników niematerialnych i materialnych za przedsiębiorstwo nie jest konieczne, aby ów zorganizowany zespół prowadził czynnie działalność gospodarczą, ale aby był jedynie zdolny do prowadzenia działalności tego typu. O przedsiębiorstwie można zatem mówić nie tylko wtedy, gdy jest ono czynne i aktywne gospodarczo, lecz także wtedy, gdy z różnych przyczyn zaniechano prowadzenia działalności gospodarczej, przy założeniu jednak, że pozostaje nadal w taki sposób zorganizowane, iż w każdym momencie istnieje możliwość jej podjęcia i prowadzenia bez konieczności dodatkowego organizacyjnego przygotowania (G. Bieniek, Komercjalizacja i prywatyzacja przedsiębiorstw państwowych według ustawy z 30 sierpnia 1996 r., PiZS 1997, nr 11, s. 20). Oceny charakteru zorganizowanego zespołu należy dokonywać w kategoriach obiektywnych, bowiem przy ustalaniu przedmiotu umowy w oparciu o subiektywne wyobrażenia uczestników danej czynności prawnej groziłby nam chaos prawny (P. Bielski, Glosa do wyroku SN z dnia 17 października 2000 r., I CKN 850/98, PPH 2004, nr 3, s. 46). Zespół składników tworzących przedsiębiorstwo musi być swoiście zorganizowany, musi funkcjonować w określonym otoczeniu i musi być naznaczony pewnymi elementami, które zadecydują o tym, że będziemy mieli do czynienia z przedsiębiorstwem, a nie luźnym zbiorem składników niematerialnych i materialnych. Samo zebranie czy przestrzenne usytuowanie pewnych składników z reguły nie tworzy jeszcze przedsiębiorstwa. Z tego powodu przedsiębiorstwo nie jest jedynie sumą składników niematerialnych i materialnych wchodzących w jego skład, lecz samoistnym dobrem o wartości majątkowej (M. Poźniak-Niedzielska, Pojęcie przedsiębiorstwa a jego majątek, AUMCS XXIX 1982, nr 8, s. 130). Dopiero czynnik organizacyjny oparty na kryterium funkcjonalności i celowości zestawienia składników pozwala uznać ten zespół za przedsiębiorstwo”. (vide: Kidyba Andrzej (red.), Kodeks cywilny. Komentarz. Tom I. Część ogólna, wyd. II (System Informacji Prawnej LEX). Przenosząc powyższe na grunt omawianej sprawy należy wskazać, że wobec braku definicji przedsiębiorstwa na gruncie prawa podatkowego (ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) i odwołania w tym względzie do Kodeksu cywilnego, aktualne pozostają zaprezentowane wyżej rozważania dla oceny prawnopodatkowej. Biorąc pod uwagę fakt, iż przedmiotem transakcji ma by zespół składników majątkowych i niemajątkowych składający się na funkcjonujące przedsiębiorstwo osoby fizycznej to właściwą oceną jest przyjęcie, iż przedmiotem transakcji będzie przedsiębiorstwo. Aport przedsiębiorstwa osoby fizycznej do spółki kapitałowej skutkuje powstaniem przychodu, o jakim mowa w art. 17 ust. 1 pkt 9 Ustawy o PIT, który stanowi, że: „Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się wartość wkładu określoną w statucie lub umowie spółki, a w razie ich braku wartość wkładu określoną w innym dokumencie o podobnym charakterze - w przypadku wniesienia do spółki albo do spółdzielni wkładu niepieniężnego; jeżeli jednak wartość ta jest niższa od wartości rynkowej tego wkładu albo wartość wkładu nie została określona w statucie, umowie albo innym dokumencie o podobnym charakterze, za przychód uważa się wartość rynkową takiego wkładu określoną na dzień przeniesienia własności przedmiotu wkładu niepieniężnego; przepis art. 19 ust. 3 stosuje się odpowiednio”. Przychód korzysta ze zwolnienia od opodatkowania, na mocy art. 21 ust. 1 pkt 109 tej ustawy, zgodnie z którym: „Wolne od opodatkowania są przychody, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 9, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 23 - jeżeli przedmiotem wkładu niepieniężnego jest przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część i spółka lub spółdzielnia otrzymująca wkład przyjęła dla celów podatkowych składniki majątku wchodzące w skład tego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w wartości wynikającej z ksiąg podatkowych podmiotu wnoszącego ten wkład”. Mając na uwadze przedstawiony stan przyszły należy uznać, że przedmiotem aportu będzie przedsiębiorstwo, a przychód, jaki powstanie na tej transakcji będzie korzystał ze zwolnienia od opodatkowania na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ocena stanowiska Stanowisko dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe. Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia ‒    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i – z uwagi na zakres uzupełnienia wniosku i zasadę zaufania do organów – stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. ‒    Interpretacja rozstrzyga o skutkach podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych. W zakresie podatku od towarów i usług wydam odrębne rozstrzygnięcie. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ‒    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. ‒    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)  z zastosowaniem art. 119a; 2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329; dalej jako „PPSA”).   Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ‒    w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ‒    w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.