0115-KDIT1.4012.30.2021.2.MD

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe   Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku opodatkowania aportu zespołu określonych składników majątkowych, jako przedsiębiorstwa, jest prawidłowe   Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej   4 listopada 2021 r. wpłynął Pana wniosek z 31 października 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy kwestii wystąpienia obowiązku opodatkowania aportu zespołu określonych składników majątkowych, jako przedsiębiorstwa. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie organu – pismem z 12 stycznia 2022 r. (wpływ 18 stycznia 2022 r.).   Treść wniosku jest następująca:   Opis zdarzenia przyszłego   Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, o którym mowa w „art. 15 ust. 1a pkt 1” ustawy o VAT.   Prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji pieczywa; produkcji świeżych wyrobów ciastkarskich i ciastek (PKD 10.71.Z).   Wnioskodawca zamierza zawiązać spółkę cywilną z kilkoma innymi osobami, w ramach której będzie wykonywał działalność gospodarczą w oparciu o przekazane przedsiębiorstwo.   Do zawiązanej spółki cywilnej Wnioskodawca chce wnieść dotychczas prowadzone przedsiębiorstwo w ramach wkładu niepieniężnego (aportu), w tym szczególności:   ‒    oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo (nazwa przedsiębiorstwa); ‒    środki trwałe, w tym zabudowaną nieruchomość oraz ruchomości, w tym maszyny do produkcji pieczywa, urządzenia, środki transportu, materiały oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości; ‒    zobowiązania i należności; ‒    księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności; ‒    bazę kontrahentów; ‒    prawa i obowiązki wynikające z zawartych umów dostaw energii, wody, odprowadzenia ścieków i innych mediów; ‒    prawa i zobowiązania wynikające ze stosunku pracy i umów cywilnoprawnych dotyczących pracowników; ‒    prawa do baz danych osobowych, w szczególności baz danych klientów, danych pracowników; ‒    inne produkty (produkty do wytwarzania pieczywa i ciast), będące w posiadaniu przedsiębiorstwa na moment realizacji umowy, które to zostaną odpowiednio zinwentaryzowane.   Również, zgodnie z art. 231 Kodeksu pracy, zawiązana spółka cywilna stanie się stroną stosunków pracy z pracownikami Wnioskodawcy i przejmie wszystkie obowiązki wynikające ze stosunków pracy.   Zawiązana spółka będzie w stanie kontynuować działalność gospodarczą w takim samym zakresie i będzie mogła wykorzystywać wniesione składniki przedsiębiorstwa wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług w zakresie produkcji pieczywa.   W zamian za aport Wnioskodawca otrzyma udziały w nowo założonej „działalności”.   Wszystkie składniki majątku wykorzystywane przez Wnioskodawcę w prowadzonej działalności gospodarczej będą wniesione w ramach aportu do spółki cywilnej.   Planowana spółka będzie kontynuatorem m.in.:   ‒    umowy o współpracy handlowej z N. sp. z o.o.; ‒    umowy o ogólnych warunkach zakupu i handlu z K. sp. z.o.o. sp. k.; ‒    umowy na dostawę żywności nr ref. … z ... w X.; ‒    umowy leasingu z B. sp. z o.o. nr umowy …; ‒    umowy leasingu z Y. sp. z.o.o. nr umowy …; ‒    umowy leasingu z I. S.A. nr umowy …; ‒    umowy leasingu W. sp. z o.o. nr …; ‒    umowy leasingu z X. sp. z o.o. nr umowy …; ‒    umowy handlowej z E. sp. z o.o.   Po dokonaniu aportu Wnioskodawca zlikwiduje dotychczas prowadzoną jednoosobową działalność gospodarczą. Wnioskodawca pozostanie nadal wspólnikiem w innej spółce cywilnej.   Pytanie   Czy wniesienie przez Wnioskodawcę przedsiębiorstwa, w tym w szczególności nieruchomości zabudowanej oraz ruchomości, do zawiązanej spółki cywilnej nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towaru i usług?   Pana stanowisko w sprawie   Aport do zawiązanej spółki cywilnej, w ramach której Wnioskodawca będzie wykonywał działalność gospodarczą dotychczas prowadzoną samodzielnie nie podlega opodatkowaniu VAT. Zgodnie z dyspozycją art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2021 r. poz. 685), nie podlegają opodatkowaniu czynności, przedmiotem których jest przedsiębiorstwo lub zorganizowana część przedsiębiorstwa. Biorąc pod uwagę, czy zespół składników jest przedsiębiorstwem należy odwołać się do art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 - Kodeks cywilny (Dz.U. z 2020 r. poz. 1740), zgodnie z którym przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:   1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa); 2.  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i  wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości; 3.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych; 4.  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne; 5.  koncesje, licencje i zezwolenia; 6.  patenty i inne prawa własności przemysłowej; 7.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne; 8.  tajemnice przedsiębiorstwa; 9.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.   Stanowisko takie było potwierdzane w interpretacjach podatkowych oraz orzeczeniach sądowych m.in.:   ‒    interpretacji indywidualnej z 27 lutego 2020 r. 0112-KDIL1-1.4012.535.2019.1.JKU; ‒    interpretacji indywidualnej z  22 stycznia 2021 r. 0112-KDIL1-2.4012.484.2020.3.HCG; ‒    wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 listopada 2014 r., sygn. I FSK 1668/13.   Ocena stanowiska   Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”: Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy : Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. W świetle art. 2 pkt 22 ustawy: Sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy: Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Przepisy art. 6 ustawy wskazują na wyłączenia określonych czynności spod zakresu stosowania przepisów ustawy. Są tutaj wskazane te czynności, które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszcząc się w zakresie odpłatnej dostawy towarów, czy też odpłatnego świadczenia usług. Z uwagi jednak na stosowne wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu. Pojęcie „transakcji zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu. Zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej. Wyłączenie stosowania ustawy o podatku od towarów i usług przewidziane w przepisie art. 6 pkt 1 ustawy, obejmuje jednakże tylko te czynności zrównane z pojęciem dostawy towarów, których przedmiotem jest przedsiębiorstwo lub zorganizowana część przedsiębiorstwa. Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, powinien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy. Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”, zatem dla potrzeb przepisów podatkowych należy stosować definicję zawartą w art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740 ze zm.). Na mocy tego artykułu: Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności: 1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa); 2.  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości; 3.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych; 4.  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne; 5.  koncesje, licencje i zezwolenia; 6.  patenty i inne prawa własności przemysłowej; 7.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne; 8.  tajemnice przedsiębiorstwa; 9.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym. Składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, że można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki między poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej. Ww. definicja opisuje przedsiębiorstwo w ujęciu przedmiotowym, jako zespół niematerialnych i materialnych składników stanowiący przedmiot prawa w szerokim znaczeniu. Użyte w ww. przepisie określenie „w szczególności” wskazuje jedynie na przykładowe wyliczenie składników przedsiębiorstwa. Oznacza to, że z jednej strony w jego skład mogą wchodzić inne elementy, niewymienione w tym artykule, a z drugiej, brak któregoś z tych elementów nie pozbawia zespołu rzeczy i praw przymiotu przedsiębiorstwa. Zgodnie z art. 552 Kodeksu cywilnego: Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych. W praktyce obrotu gospodarczego zdarzają się sytuacje, w których niektóre elementy przedsiębiorstwa podlegają wyłączeniu z transakcji sprzedaży. Jednak nawet w takim przypadku, składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w taki sposób, by można było o nich mówić jako o zespole, a nie tylko zbiorze pewnych elementów. Decydujące zatem jest to, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki między poszczególnymi składnikami umożliwiające kontynuowanie określonej działalności gospodarczej. Przy ocenie, czy składniki majątku powinny być uznane za przedsiębiorstwo, o którym mowa w art. 6 pkt 1 ustawy, uwzględnić należy następujące okoliczności: 1.  zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji oraz 2.  faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące przedmiotem transakcji (wyrok TSUE z 30 maja 2013 r. w sprawie C-651/11 X BV, pkt 34). Oceny takiej należy dokonać na moment przeprowadzenia transakcji. Tym samym, w przypadku, gdy konieczne dla kontynuowania działalności gospodarczej jest angażowanie przez nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji lub podejmowanie dodatkowych działań, brak jest możliwości stwierdzenia, że w danym przypadku zespół składników majątkowych stanowi przedsiębiorstwo. Jak wskazał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 10 listopada 2011 r. w sprawie C-444/10 Schriever „przekazanie całości lub części aktywów” należy interpretować w taki sposób, że obejmuje ono przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą. Podobne stanowisko prezentowane jest w orzecznictwie sądów administracyjnych (wyroki NSA: z 25 czerwca 2013 r. sygn. akt I FSK 955/12 oraz z 21 listopada 2016 r. sygn. akt I FSK 1316). Zgodnie z orzecznictwem TSUE (powoływany już powyżej wyrok TSUE z 10 listopada 2011 r. w sprawie C-444/10 Christel Schriever, pkt 26) ocena, jakie dobra – ruchome lub nieruchome – są niezbędne do utworzenia przedsiębiorstwa lub ZCP, musi być dokonywana „(…) z punktu widzenia charakteru prowadzonej działalności gospodarczej”. O tym, czy nastąpiło (nastąpi) zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej jego części decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.   Z treści złożonego wniosku wynika, że Wnioskodawca (czynny podatnik podatku od towarów i usług) prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji pieczywa, świeżych wyrobów ciastkarskich oraz ciastek. Wnioskodawca zamierza zawiązać spółkę cywilną, do której planuje wnieść dotychczas prowadzone przedsiębiorstwo (wszystkie składniki majątku wykorzystywane przez niego w prowadzonej działalności gospodarczej) w ramach wkładu niepieniężnego. Na podstawie art. 231 Kodeksu pracy, zawiązana spółka cywilna stanie się stroną stosunków pracy z pracownikami Wnioskodawcy i przejmie wszystkie obowiązki wynikające ze stosunków pracy. W zamian za aport Wnioskodawca otrzyma udziały. Zawiązana spółka będzie w stanie kontynuować działalność gospodarczą w takim samym zakresie i będzie mogła wykorzystywać wniesione składniki przedsiębiorstwa wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług w zakresie produkcji pieczywa. Planowana spółka będzie kontynuatorem umów o charakterze handlowymi i leasingowym. Po dokonaniu aportu Wnioskodawca zlikwiduje dotychczas prowadzoną jednoosobową działalność gospodarczą.   Na tym tle Wnioskodawca powziął wątpliwość dotyczącą obowiązku opodatkowania aportu zespołu określonych składników majątkowych, jako przedsiębiorstwa. Wziąwszy pod uwagę przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe, cytowane regulacje ustawy o podatku od towarów i usług oraz przepisy odrębne stwierdzić należy, że planowany  przez Wnioskodawcę aport do spółki cywilnej zespołu określonych składników majątkowych stanowić będzie zbycie przedsiębiorstwa w rozumieniu Kodeksu cywilnego. Oznacza to, że aport ten nie będzie – w świetle art. 6 pkt 1 ustawy – podlegał opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Przedmiotem transakcji będzie bowiem wszystko, co wchodzi w skład obecnie istniejącego przedsiębiorstwa Wnioskodawcy, w tym nazwa przedsiębiorstwa, środki trwałe, zobowiązania i należności, księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności, baza kontrahentów, prawa i obowiązki wynikające z zawartych umów handlowych i leasingowych, umów dostaw energii, wody, odprowadzenia ścieków, prawa i zobowiązania wynikające ze stosunku pracy i umów cywilnoprawnych dotyczących pracowników, prawa do baz danych osobowych, w szczególności baz danych klientów, danych pracowników. Co więcej, nabywca przedsiębiorstwa Wnioskodawcy będzie w stanie kontynuować zakres (profil) działalności gospodarczej prowadzonej przed aportem przez Wnioskodawcę, tj. produkcję pieczywa. Tym samym stanowisko Pana jest prawidłowe.   Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.   Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).   Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (oraz z opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.   Niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ‒    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Pana sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i musi się Pan zastosować do interpretacji. ‒    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)  z zastosowaniem art. 119a; 2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.   Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację   Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”).   Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):   ‒    w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ‒    w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).   Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).   Podstawa prawna dla wydania interpretacji   Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).