0115-KDIT2.4011.100.2026.3.ŁS

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 2 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan – na wezwania organu – pismami z 11 marca, 16 marca i 23 marca 2026 r. Treść wniosku jest następująca: Opis zdarzenia przyszłego (...) 2008 r. działając jako konsument, zawarł Pan z X w (...) umowę kredytu hipotecznego nr (...) indeksowanego do CHF, na podstawie której Bank udzielił Panu kredytu hipotecznego w kwocie 228 808,56 zł, tj. 118 247,32 CHF na nabycie lokalu mieszkalnego położonego w A przy ul. B1. Kredyt został zabezpieczony hipoteką umowną. Lokal, o którym mowa został nabyty w celu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych Pana córki, która rozpoczęła w A naukę na studiach wyższych. Córka zamieszkiwała w tym lokalu przez okres ok 3 lata, po czym przeniosła swój ośrodek życiowy poza A. Z racji, że mieszkanie stało puste i generowało koszty, Pan zaś w celach zarobkowych zmuszony był przeprowadzić się do Niemiec, od 2012 r. mieszkanie zostało wynajęte. Wszelkie należności publiczno-prawne z tego tytułu są na bieżąco rozliczane. Jest to najem prywatny, niezwiązany z działalnością gospodarczą. W lokalu również nie była prowadzona działalność gospodarcza. W związku z tym, że umowa kredytowa zawierała klauzule abuzywne, w maju 2025 r. złożył Pan pozew do Sądu Okręgowego w (...) o ustalenie nieważności umowy kredytowej wraz z wnioskiem o udzielenie zabezpieczenia. Sprawie nadano sygn. akt (...). Postanowieniem z dnia (...) 2025 r. Sąd udzielił wnioskowanego zabezpieczenia i wstrzymał obowiązek płatności bieżących rat kapitałowo-odsetkowych. Postanowienie jest prawomocne, albowiem Sąd Apelacyjny w (...) oddalił zażalenie pozwanego Banku. Z racji, że pozwany Bank jest w upadłości, w sprawie sądowej nie zgłosił Pan roszczenia o zapłatę, tj. o zwrot nienależnego świadczenia. Z zaświadczeń uzyskanych od Banku wynika, że dotychczas, tj. do dnia wniesienia pozwu, z tytułu ww. umowy kredytu wpłacił Pan do Banku łącznie 451 859,61 zł. Ponadto, według wyliczeń Banku, w dalszym ciągu z tytułu ww. umowy kredytowej jest Pan zobowiązany do zapłaty na rzecz Banku kwoty 366 255, 29 zł. W toku sprawy sądowej, Bank zaproponował Panu ugodę sądową na podstawie której umowa kredytowa ulegnie zmianie w zakresie waluty, wysokości i zasad spłaty wierzytelności kredytowej, w szczególności kwota zadłużenia wyrażona w CHF mocą ugody sądowej zostanie przeliczona na PLN. W konsekwencji tejże czynności, Bank na nowo przeliczy zadłużenie wynikające z umowy kredytowej, które następnie umorzy w całości. Kwota zobowiązania, które zostanie umorzone wyniesie nie więcej niż 366 255,29 zł. Precyzyjna kwota zostanie określona przez Bank na kilka dni przed zawarciem ugody sądowej. Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego Ugoda z Syndykiem nie została jeszcze podpisana. Planowana data zawarcia, to (...) bieżącego roku, albowiem na ten dzień wyznaczony jest termin rozprawy sądowej przed Sądem Okręgowym w (...), sygn. akt (...), w której domaga się Pan ustalenia nieważności umowy kredytu hipotecznego nr (...) indeksowanego do CHF z dnia (...) 2008 r. Mocą prawomocnego postanowienia z dnia (...) 2025 r., Sąd udzielił Panu zabezpieczenia roszczenia poprzez zawieszenie obowiązku spłaty przez Pana bieżących rat kapitałowo-odsetkowych wynikających z ww. umowy do czasu prawomocnego zakończenia sprawy. Stroną ugody sądowej będzie Pan (jako kredytobiorca i powód) oraz Syndyk Masy Upadłości X. w upadłości (jako następca prawny kredytodawcy oraz pozwany). Kredyt hipoteczny został zawarty wyłącznie przez Pana. Podmiot, z którym zawarł Pan w 2008 r. umowę kredytu hipotecznego indeksowanego do CHF był podmiotem, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawnionym do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów. Był to X Oddział w (...) (nr NIP: (...)). Kredyt był zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, tj. zakup lokalu mieszkalnego położonego w A przy ul. B1. Kredyt hipoteczny, o którym mowa we wniosku, został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jest Pan właścicielem ww. lokalu od (...) 2008 r. do chwili obecnej. Niestety do chwili obecnej projekt ugody nie został Panu udostępniony przez Syndyka, pomimo wielokrotnych upomnień z Pana strony. Niemniej, oświadcza Pan, że otrzymał Pan od Syndyka pismo zatytułowane „Propozycja zawarcia ugody”, w którym przedstawiono następujące warunki ugody: -     przeliczenie Kredytu tak, jakby od daty zawarcia umowy był kredytem złotowym, ze stałym oprocentowaniem wynoszącym 2,98 %, -     przeliczenie walut, w przypadku spłat dokonanych w walucie kredytu (CHF), oparte na średnim kursie NBP z daty operacji, -     uznanie Kredytu za spłacony w całości i zwolnienie kredytobiorcy z pozostałego długu; -     umorzenie zobowiązań kredytobiorcy w księgach Banku, -     zrzeczenie się przez Pana wszelkich roszczeń z tytułu Kredytu lub bezpodstawnego wzbogacenia względem Banku, -     zobowiązanie do cofnięcia pozwu oraz cofnięcia zgłoszenia wierzytelności, zarówno przez kredytobiorcę, jak i przez Syndyka, -     wydanie listu mazalnego (o ile nie został już wystawiony) oraz odpowiednie udokumentowanie w Biurze Informacji Kredytowej S.A. (BIK) faktu zakończenia umowy kredytu. Oświadcza Pan, że nie korzystał Pan z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu innego kredytu mieszkaniowego. Jak wynika z Pana najlepszej wiedzy, umorzenie będzie obejmowało wyłącznie kapitał. Pytania Czy jako podatnik jest Pan zobowiązany zapłacić podatek dochodowy od osób fizycznych od kwoty 366 255,29 zł, którą Bank umorzy w całości w obliczu faktu, że aktualnie lokal, który nabył Pan za środki pochodzące z kredytu jest wynajmowany, przy czym jak wskazał Pan we wniosku, umowę kredytową zawierał Pan jako konsument, zaś lokal został nabyty w celu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych Pana córki, a do jego wynajęcia po kilku latach od nabycia zmusiła Pana sytuacja losowa, tj. wyprowadzka Pana córki z A i Pana przeprowadzka poza granice kraju? Pana stanowisko w sprawie Pana zdaniem, sam fakt wynajęcia nabytego lokalu za środki pochodzące ze spornej umowy kredytowej nie wyłącza Panu prawa skorzystania z zaniechania poboru podatku w odniesieniu do umorzonego zadłużenia kredytowego. Zgodnie z § 1 ust. 1 pkt 1, ust. 2 i 5 oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot, uzyskanych od 1 stycznia 2022 r. do 31 grudnia 2026 r. umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej; Kwoty tych wierzytelności obejmują: 1)  kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału), 2)  odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje, 3)  opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń. Przez jedną inwestycję mieszkaniową rozumie się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego albo więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn. Istotne jest zatem, czy kredyt hipoteczny został zaciągnięty na realizację tak zdefiniowanej inwestycji mieszkaniowej. Z przedstawionego przez Pana opisu pytania wynika, że kredyt hipoteczny został zaciągnięty w celu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych, tj. na kupno mieszkania na własne cele mieszkaniowe (córki), a więc ma zastosowanie zaniechanie poboru podatku PIT, nawet jeśli mieszkanie aktualnie jest wynajmowane prywatnie. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która została wyrażona w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Stanowi on, że: Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Z treści powyższego przepisu wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych, zawartym w ww. ustawie, bądź od których zaniechano poboru podatku. Z kolei ogólne pojęcie przychodu zostało wyjaśnione w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem: Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Przepis art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 przywołanej ustawy, źródłem przychodów są „inne źródła”. Stosownie do art. 20 ust. 1 cytowanej ustawy: Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17. Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym każde świadczenie mające realną wartość finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b omawianej ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł. Z analizy Pana wniosku wynika, że powziął Pan wątpliwość, czy w związku z planowanym zawarciem ugody z Syndykiem masy upadłości Banku i umorzeniem części zadłużenia wynikającego z umowy kredytu hipotecznego zawartego w 2008 r., będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych. Przystępując zatem do oceny skutków podatkowych planowanego umorzenia przez Syndyka masy upadłości Banku wierzytelności z tytułu zawartej w 2008 r. przez Pana umowy kredytu hipotecznego, wyjaśniam, że instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 38 ze zm.). Z art. 69 ust. 1 tej ustawy wynika, że: Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu. Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela przysługującej mu wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa. Wedle bowiem instytucji zwolnienia z długu, uregulowanej w art. 508 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.): Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie przyjmuje. Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe, czyli przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym, umorzoną kwotę wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego należy zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych Prawodawca przewidział przy tym szczególne rozwiązanie dla określonych sytuacji umorzeń kredytów mieszkaniowych. Umożliwił zaniechanie poboru podatku od dochodów z tytułu takich umorzeń. Kwestia zaniechania poboru podatku od kwoty umorzonych wierzytelności – które to umorzenie ma miejsce od 1 stycznia 2022 r. do 31 grudnia 2026 r. – została uregulowana w rozporządzeniu Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1672). W świetle § 1 ust. 1 pkt 1 tego rozporządzenia: Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w przypadku gdy: a)  kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz b)  osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej; Na gruncie § 1 ust. 2 wskazanego rozporządzenia: Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują: 1)  kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału); 2)  odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje; 3)  opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń. Według § 1 ust. 5 przywołanego rozporządzenia: Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych: 1)  jednego gospodarstwa domowego albo 2)  więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz.U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843). Zgodnie z § 1 ust. 6 przywołanego rozporządzenia: Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi. W myśl § 1 ust. 7 rozporządzenia: W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b. Z § 3 komentowanego rozporządzenia wynika, że: 1. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to rozumieć kredyt, który został: 1)  udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz 2)  zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz 3)  zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. 2. Za kredyt mieszkaniowy uważa się również pożyczkę, o ile spełnia warunki określone w ust. 1. W myśl § 4 ww. rozporządzenia: Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r. Art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że: Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na: a)  nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, b)  nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie, c)  nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego, d)  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego, e)  rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej. Zatem zaniechanie poboru podatku od umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: 1)  kredyt był zaciągnięty na realizację inwestycji mieszkaniowej; 2)  kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw; 3)  kredyt był zabezpieczony hipotecznie; 4)  kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego kredytu na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie; 5)  kwota wierzytelności obejmuje kwotę kredytu mieszkaniowego (kapitału), odsetki, w tym odsetki skapitalizowane i prowizje, opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń, 6)  kredyt był zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dodać należy, że dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego. Mając zatem na uwadze przedstawiony przez Pana opis zdarzenia przyszłego oraz powołane przepisy prawa stwierdzam, że umorzenie wierzytelności obejmującej kwotę kapitału z tytułu kredytu zaciągniętego przez Pana w 2008 r. na nabycie lokalu mieszkalnego, stanowić będzie dla Pana przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych świadczeń, klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy. Jednocześnie, do uzyskanego przez Pana przychodu związanego z ww. umorzeniem wierzytelności zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe. Fakt, że lokal mieszkalny, na którego nabycie zaciągnął Pan kredyt hipoteczny w 2008 r., był zamieszkiwany przez Pana córkę oraz jest obecnie wynajmowany, pozostaje bez znaczenia dla zastosowania ww. zaniechania poboru podatku. Spełnia Pan bowiem wszystkie przesłanki umożliwiające zastosowanie tego zaniechania w odniesieniu do umorzonej wierzytelności. W konsekwencji przychód uzyskany z tego tytułu nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych ani wykazaniu w zeznaniu podatkowym. Przy czym zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych będzie miało zastosowanie wówczas, gdy ugodę z Syndykiem masy upadłości Banku, na mocy której dojdzie do ww. umorzenia wierzytelności, zawrze Pan w okresie obowiązywania ww. rozporządzenia, tj. do 31 grudnia 2026 r. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Jako organ interpretacyjny nie mam uprawnień do przeprowadzania postępowania dowodowego, a informacje niezbędne do wydania interpretacji mogę przyjmować wyłącznie z przedstawionego przez Pana opisu zdarzenia. Jeżeli przedstawiony we wniosku opis zdarzenia będzie się różnił od stanu występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pana w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia. Na podatniku spoczywa obowiązek udowodnienia w toku ewentualnego postępowania kontrolnego czy podatkowego okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. ·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.