0115-KDIT2.4011.618.2025.2.KC

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowna Pani, stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 6 listopada 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 3 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 14 grudnia 2025 r. (wpływ 16 grudnia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego Po sprzedaży nieruchomości będącej w posiadaniu złożono PIT-39 wykazując, iż cała kwota uzyskana z przychodu ze zbycia zostanie przekazana na cele mieszkaniowe w ciągu trzech lat. Następnie zakupiono dom mieszkalny, który wyremontowano (zakup poświadcza akt notarialny, a faktury za remont poświadczają zakup materiałów budowlanych, materiałów niezbędnych do wykonania instalacji). Faktury dokumentują również duże AGD. Oprócz faktury w dokumentach skompletowano również potwierdzenie zamówień WZ. Nabyto również drugą nieruchomość. Owa nieruchomość zabudowana jest budynkiem drewnianym, pokrytym blachą. Ponadto, jest ocieplony wełną mineralną (15 cm). Dach jest również ocieplony wełną, posadzka docieplona styropianem (15 cm). Do budynku doprowadzono wodę, wykonano również kanalizację do bezodpływowego szamba. Budynek jest ogrzewany piecem na drewno oraz grzejnikami elektrycznymi. Posiada wyposażoną kuchnię. W całym budynku jest rozprowadzona instalacja elektryczna i fotowoltaika w systemie OFF-grid. Dom spełnia wymogi całorocznego zamieszkania, jest w tym celu używany. Dom najczęściej zamieszkany jest przez Pani córkę i wnuczkę. Okresowo mieszka tam Pani z nimi. Kiedy wyjeżdżają to Pani zajmuje się domem, ogrzewa go, gotuje, karmi ryby. W sezonie letnim zajmuje się ogrodem i całym obejściem. W Pani opinii służy on zatem również Pani celom mieszkaniowym. Uzupełnienie i doprecyzowanie stanu faktycznego Była Pani jedynym właścicielem sprzedanej w 2021 r. nieruchomości. Nieruchomość położona była na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Było to mieszkanie, które nabyła Pani 23 lipca 2021 r. w drodze umowy sprzedaży, w celu zaspokojenia Pani własnych potrzeb mieszkaniowych i było ono faktycznie wykorzystywane wyłącznie w tym celu. Mieszkanie wykupiła Pani po około 40 latach zamieszkiwania w nim, w trakcie których – w związku z jego zamieszkiwaniem – opłacała Pani czynsz do spółdzielni. Po nabyciu mieszkania 23 lipca 2021 r. przysługiwało Pani do niego prawo własności. Odpłatne zbycie tej nieruchomości nastąpiło 9 listopada 2021 r. i nie było dokonywane w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychód uzyskany z odpłatnego zbycia nieruchomości został w całości – w terminie nie później niż trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło zbycie, z więc do końca 2024 r. – przeznaczony na realizację Pani własnych celów mieszkaniowych. Były to wydatki na zakup dwóch nieruchomości oraz ich remont. Nieruchomość zabudowana budynkiem drewniany, o którym mowa we wniosku, jest położona na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Obydwie nieruchomości służą wyłącznie zaspokajaniu Pani własnych potrzeb mieszkaniowych. Nie były i nie są wykorzystywane w celach rekreacyjnych ani zarobkowych, w szczególności nie są i nie będą wynajmowane. Jest Pani właścicielem obydwu zakupionych nieruchomości. 18 listopada 2021 r. nabyła Pani dom mieszkalny położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Po jego nabyciu, w latach 2021-2024, ponosiła Pani udokumentowane wydatki na jego remont. 2 grudnia 2022 r. nabyła Pani drugą nieruchomość położoną na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zabudowaną budynkiem drewnianym, określonym w akcie notarialnym jako „budynek letniskowy”. W latach 2022-2024 ponosiła Pani udokumentowane wydatki na remont tego budynku. Określenie to ma charakter wyłącznie formalny. Budynek ten jest trwale związany z gruntem, posiada fundamenty, jest podłączony do mediów, ocieplony, wyremontowany i przystosowany do całorocznego zamieszkiwania. Budynek jest ogrzewany piecem na drewno oraz grzejnikami elektrycznymi, w budynku znajduje się kuchnia gazowa. Do budynku doprowadzona jest energia elektryczna oraz wyposażony jest w instalację fotowoltaiczną. Budynek nie jest i nie będzie przeznaczony na cele rekreacyjne. Pierwsza nabyta nieruchomość stanowi budynek mieszkalny w rozumieniu art. 3 pkt 2a ustawy – Prawo budowlane, jest trwale związany z gruntem, posiada fundamenty i jest przystosowany do całorocznego zamieszkiwania. Budynek nie jest i nie będzie przeznaczony na cele rekreacyjne. Druga nabyta nieruchomość służy wyłącznie zaspokajaniu Pani własnych potrzeb mieszkaniowych. Jest trwale związana z gruntem, posiada fundamenty i jest przystosowana do całorocznego zamieszkiwania. Nieruchomość nie była i nie jest wykorzystywana w celach rekreacyjnych ani zarobkowych, w szczególności nie jest i nie będzie wynajmowana. Posiada Pani imienne faktury VAT dokumentujące poniesienie przez Panią wydatków na remont obu nieruchomości. Nie dokonywała Pani wcześniej sprzedaży innych nieruchomości ani udziałów w nieruchomościach oraz nie planuje Pani prowadzenia działalności polegającej na obrocie nieruchomościami. Nie posiada Pani żadnych innych nieruchomości ani udziałów w innych nieruchomościach. Zakupionych dwóch nieruchomości nie planuje Pani sprzedawać. Pytanie Czy wydatki poniesione przez Panią na nabycie i remont domu mieszkalnego oraz na nabycie i remont nieruchomości zabudowanej budynkiem określonym w akcie notarialnym jako „budynek letniskowy”, który faktycznie służy zaspokajaniu Pani własnych potrzeb mieszkaniowych, mogą korzystać ze zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? Pani stanowisko w sprawie W Pani ocenie, w przedstawionym stanie faktycznym spełnione zostały wszystkie warunki umożliwiające zastosowanie zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Decydujące znaczenie ma faktyczne przeznaczenie nieruchomości na zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych, a nie ich formalna kwalifikacja lub nazwa wynikająca z aktu notarialnego. Z punktu widzenia realizacji celu zwolnienia istotne jest rzeczywiste, trwałe i wyłączne zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych podatnika, co w niniejszej sprawie ma miejsce w odniesieniu do obu nabytych nieruchomości. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 omawianej ustawy: Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: a)  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b)  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c)  prawa wieczystego użytkowania gruntów, d)  innych rzeczy, -     jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany. Jeżeli zatem odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości, oraz praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. b-c następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie zostaje dokonane w wykonaniu działalności gospodarczej stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że odpłatne zbycie 9 listopada 2021 r. mieszkania, przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie, stanowi dla Pani źródło przychodu w rozumieniu powołanego wyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającego opodatkowaniu. Na mocy art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku. W świetle art. 30 ust. 2 cytowanej ustawy: Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw. Stosownie do art. 19 ust. 1 ww. ustawy: Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio. Stosownie do art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania. W myśl art. 22 ust. 6e ww. ustawy: Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych. Wedle art. 30e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać: 1)  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub 2)  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131. Jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy: Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł. Na mocy art. 30e ust. 7 cytowanej ustawy: W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie. Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych. Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, wymienione zostały w art. 21 ust. 25 ustawy. Zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na: a)  nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, b)  nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie, c)  nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego, d)  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego, e)  rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego -     położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej; W myśl art. 21 ust. 25a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie. Stosownie do art. 21 ust. 26 ww. ustawy: Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach. Przez własne budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się również niestanowiące własności lub współwłasności podatnika budynek, lokal lub pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik nabędzie ich własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało. Jak wynika z art. 21 ust. 27 omawianej ustawy: W przypadku ponoszenia wydatków na cele mieszkaniowe w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, stosuje się pod warunkiem istnienia podstawy prawnej wynikającej z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, do uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych od organu podatkowego państwa, na którego terytorium podatnik ponosi wydatki na cele mieszkaniowe. Zgodnie z art. 21 ust. 28 ww. ustawy: Za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na: 1)  nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub 2)  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku albo jego części -     przeznaczonych na cele rekreacyjne. Z opisu zdarzenia w szczególności wynika, że w 2021 r. sprzedała Pani nieruchomości. Przychód uzyskany ze sprzedaży wydatkowała Pani do końca 2024 r. na realizację Pani własnych celów mieszkaniowych, tj. na zakup i remont dwóch nieruchomości. Pierwsza nieruchomość, którą Pani nabyła i wyremontowała to budynek mieszkalny w rozumieniu art. 3 pkt 2a ustawy – Prawo budowlane (dom nie jest i nie będzie przeznaczony na cele rekreacyjne). Zaś druga nieruchomość, to nieruchomość zabudowana budynkiem drewnianym, określonym w akcie notarialnym jako „budynek letniskowy”. Określenie to ma charakter wyłącznie formalny. Budynek ten jest trwale związany z gruntem, posiada fundamenty, jest podłączony do mediów, ocieplony, wyremontowany i przystosowany do całorocznego zamieszkiwania. Budynek jest ogrzewany piecem na drewno oraz grzejnikami elektrycznymi, w budynku znajduje się kuchnia gazowa. Do budynku doprowadzona jest energia elektryczna oraz wyposażony jest w instalację fotowoltaiczną. Obie nieruchomości nie są przeznaczone na cele rekreacyjne. Posiada Pani imienne faktury VAT dokumentujące poniesienie przez Panią wydatków na remont ww. nieruchomości. Z istoty rozwiązania zawartego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że podstawową okolicznością decydującą o możliwości skorzystania z przedmiotowego zwolnienia jest przeznaczenie wartości przychodu (w całości lub części) uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości i określonych praw majątkowych nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym została ona dokonana, na wskazane w art. 21 ust. 25 ww. ustawy własne cele mieszkaniowe. Celem takim mogą być wydatki poniesione na nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem. Przy czym, ustawa dotycząca prawa budowlanego ani ustawa podatkowa nie zawiera definicji „domu letniskowego”. Z wykładni systemowej można wywieść, że w pojęciu budynku mieszkalnego mieści się także pojęcie budynku mieszkalnego letniskowego. Co do zasady, o tym czy dom można uznać za letniskowy czy za budynek mieszkalny, decyduje jego przeznaczenie, a więc funkcja, której ma służyć. Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. z 1999 r. Nr 112 poz. 1316 ze zm.) dom letniskowy należy do klasy budynków mieszkalnych, jednakże dla oceny możliwości skorzystania z ulgi istotne jest ustalenie, czy w danym budynku podatnik będzie realizował swoje cele mieszkaniowe, czy jedynie potrzeby związane z rekreacją i wypoczynkiem. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 17 stycznia 2003 r. sygn. akt I SA/Łd 1519/01 wskazał, że: budynek letniskowy będzie się mieścił w pojęciu budynku mieszkalnego, (…) gdy będzie przeznaczony na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych (nie rekreacyjnych, wypoczynkowych bądź w celu lokaty kapitału) podatnika i jego bliskich, a w szczególności jego parametry techniczne umożliwiają zamieszkiwanie w nim przez cały rok. Natomiast w wyroku z 19 lutego 2008 r. sygn. akt II FSK 1726/06 (wydanym w zakresie podatku od nieruchomości) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że: kryterium decydującym o zaliczeniu budynku do poszczególnych kategorii budynków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, jest kryterium zaspokajania podstawowych potrzeb mieszkaniowych właściciela i osób mu bliskich. Budynek letniskowy będzie się mieścił w pojęciu budynku mieszkalnego tylko wówczas, gdy będzie użytkowany faktycznie przez właściciela (jego bliskich), służąc tym samym zaspokajaniu podstawowych potrzeb mieszkaniowych (nie rekreacyjnych, wypoczynkowych bądź w celu lokaty kapitału). W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz Sądu Najwyższego utrwaliło się stanowisko, że dom letniskowy może być zaliczony do kategorii budynków mieszkalnych tylko wtedy, gdy będzie użytkowany faktycznie przez właściciela i jego bliskich, służąc tym samym zaspokojeniu podstawowych potrzeb mieszkaniowych. Jeżeli podatnik korzysta z domu jedynie w celach wypoczynkowych, sezonowo, wówczas dom taki uznać należy za letniskowy. Idąc dalej, do celów mieszkaniowych wymienionych w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawodawca zakwalifikował również wydatki poniesione na budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego. Pojęcie remontu zostało zdefiniowane w art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.), jako: wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych, niż użyto w stanie pierwotnym. Zgodnie natomiast z art. 3 pkt 7 ww. ustawy, przez roboty budowlane należy rozumieć: budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego. Niemniej jednak ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie odwołuje się do art. 3 pkt 8 ustawy – Prawo budowlane. Tym samym definicja „remontu” funkcjonująca na gruncie Prawa budowlanego nie może być wprost przenoszona na grunt omawianej ustawy podatkowej. Może być natomiast uwzględniona jako jeden z elementów służących ustaleniu znaczenia pojęcia „remontu” dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych. W orzecznictwie przyjmuje się, że za wydatki spełniające kryteria art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych można uważać, w szczególności, wykonanie robót budowlanych w istniejącym lub nowo powstałym budynku/lokalu mieszkalnym wraz z wymianą/ instalacją składników wyposażenia technicznego budynku lub lokalu (np. instalacji wodnej, kanalizacyjnej, centralnego ogrzewania, ciepłej wody, gazu przewodowego). Stosownie do wyżej wskazanej definicji remontu, za „remont” budynku mieszkalnego/lokalu mieszkalnego, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy uznać prace dotyczące tego budynku mieszkalnego/lokalu mieszkalnego jako nieruchomości i jego części składowych (tj. wszystkiego, co nie może być odłączone od budynku mieszkalnego/lokalu mieszkalnego bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego), służące utrzymaniu budynku mieszkalnego/lokalu mieszkalnego we właściwym stanie, doprowadzeniu go do pożądanej zdolności użytkowej, modernizacji jego elementów składowych. „Remontem” w rozumieniu omawianego przepisu jest również tzw. wykończenie budynku mieszkalnego/lokalu mieszkalnego, a więc prace służące doprowadzeniu do zdolności użytkowej budynku mieszkalnego/lokalu mieszkalnego. Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy stwierdzam, że wydatkowanie przez Panią przychodu na nabycie i remont domu mieszkalnego celem realizacji Pani potrzeb mieszkaniowych, uprawnia Panią do skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 tej ustawy. W opisie zdarzenia wskazała Pani, że dom ten stanowi budynek mieszkalny w rozumieniu art. 3 pkt 2a ustawy – Prawo budowlane i posiada Pani imienne faktury VAT dokumentujące poniesienie przez Panią wydatków na remont. Ponadto, skoro druga nieruchomość – nabyta przez Panią celem realizacji Pani potrzeb mieszkaniowych – jest zabudowana budynkiem drewnianym, nazwanym w akcie notarialnym jako „budynek letniskowy”, jednak określenie to ma charakter wyłącznie formalny, bowiem budynek ten jest trwale związany z gruntem, posiada fundamenty, jest podłączony do mediów, ocieplony, ogrzewany, wyremontowany (ma Pani imienne faktury VAT dokumentujące poniesienie przez Panią wydatków na remont) i przystosowany do całorocznego zamieszkiwania, to wydatkowanie przez Panią przychodu na jej nabycie i remont, również uprawnia Panią do skorzysta ze zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w ww. przepisie. Jednakże zaznaczam, że ww. zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia jaka proporcjonalnie odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie osiągniętym z odpłatnego zbycia. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Dodać należy, że organ interpretacyjny nie ma uprawnień do przeprowadzania postępowania dowodowego, a informacje niezbędne do wydania interpretacji może przyjmować wyłącznie z przedstawionego przez Panią opisu stanu faktycznego. Jeżeli przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie się różnił od stanu występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Panią w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia. Należy też zauważyć, że na podatniku spoczywa obowiązek udowodnienia w toku ewentualnego postępowania kontrolnego czy podatkowego okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)  z zastosowaniem art. 119a; 2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. ·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): •     w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo •     w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.