0115-KDIT2.4011.641.2025.2.MD

Interpretacja indywidualna   – stanowisko nieprawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko przedstawione we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 5 listopada 2025 r. wpłynął Pana wniosek, z 4 listopada 2025 r., o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy możliwości preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko za 2024 r. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem, które wpłynęło 12 grudnia 2025 r. Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego Rozliczył się Pan wspólnie z Córką. Miała 17 lat. Pobiera rentę rodzinną po zmarłej matce. Pan jest w trakcie rozwodu z drugą żoną. Ma Pan z drugą żoną rozdzielność majątkową, nie mieszka Pan razem z drugą żoną, a córkę wychowuje Pan sam. Macocha nigdy nie miała nadanych praw rodzicielskich. Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego W roku 2025 rozliczył się Pan wspólnie z córką A. A, która miała 17 lat. Związek małżeński z pierwszą żoną – matką córki A. A zawarł Pan 2001 r. Córka urodziła się (…) 2001 r. Matka A. A zmarła (…) r. Ponownie wstąpił Pan w związek małżeński (…) 2019 r. Od czerwca 2024 r. mieszka Pan z żoną osobno, od października 2024 r. ma Pan rozdzielność majątkową i trwa sprawa rozwodowa. Wniosek dotyczy roku podatkowego 2024, był Pan wtedy żonaty. W roku podatkowym 2024: -     nie był Pan osobą w stosunku do której orzeczono separację; -     małżonka nie odbywała kary pozbawienia wolności; -     podlegał Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej; -     uzyskał Pan dochody opodatkowane według skali, z tytułu umowy o pracę; -     sam Pan zajmował się wychowywaniem i sprawowaniem opieki nad córką A. A. Córka nigdy od śmierci matki nie została przez nikogo przysposobiona, przez macochę również nie. W roku podatkowym, którego dotyczy wniosek, był Pan ojcem swojego syna B. A, którego wychowywał Pan sam, ale jest on pełnoletni – miał wtedy 23 lata. W okresie, którego dotyczy wniosek, w stosunku do Pana i do Pana dzieci nie miały zastosowania przepisy: -     art. 30c, -     z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych. Pytanie Czy za 2024 rok jest Pan uprawniony do rozliczenia dochodów jako osoba samotnie wychowująca dziecko na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? Pana stanowisko w sprawie Uważa Pan, że w Pana przypadku wychowuje Pan dziecko samodzielnie, a obecna małżonka jest pozbawiona praw rodzicielskich (jako macocha nigdy ich nie miała i nie zostały jej prawnie nadane). Spełniając pozostałe warunki ustawowe miał Pan możliwość skorzystania z preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko, mimo że formalnie pozostaje Pan w związku małżeńskim. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.): Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci: 1)  małoletnie, 2)  pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną, 3)  pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie -     podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym. W myśl art. 6 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w niniejszej ustawie. Na podstawie art. 6 ust. 4e cytowanej ustawy: Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie, uzyskało w roku podatkowym: 1)  dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b lub 2)  przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152 -     w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2023 r. poz. 2194 oraz z 2024 r. poz. 1615), w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego. Stosownie do art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz.U. z 2024 r. poz. 1576). Art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi zaś, że: Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko: 1)  stosuje przepisy: a)  art. 30c lub b)  ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy -     w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń; 2)  podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych. Zgodnie ze stanowiskiem utrwalonym zarówno w orzecznictwie, jak i w doktrynie prawa, wszelkie preferencje podatkowe stanowią wyłom od zasady powszechności opodatkowania oraz mają charakter przywileju, z którego podatnik ma prawo, a nie obowiązek korzystania; muszą one być zatem interpretowane bez dokonywania wykładni rozszerzającej, a także zawężającej danego przepisu prawa podatkowego. Nadto przy wszelkiej interpretacji przepisów prawa podatkowego i próbach odkodowania zawartych w nich norm prawnych należy posługiwać się przede wszystkim wykładnią językową. Tym samym, z preferencyjnego opodatkowania dochodów, na zasadach przewidzianych w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, może korzystać rodzic (przysposabiający) lub opiekun prawny samotnie wychowujący dzieci, będący w roku podatkowym, którego rozliczenie ma dotyczyć, panną, kawalerem. Ustawodawca określił również, że z omawianej preferencji może korzystać osoba, której związek małżeński ustał wskutek śmierci współmałżonka (wdowa, wdowiec) lub został rozwiązany poprzez orzeczenie rozwodu (rozwódka, rozwodnik). Samotnie wychowującą dzieci może być również osoba, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, jak też osoba, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności. Jednocześnie przepisy powyższej ustawy nie uzależniają prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą samotnie wychowującą dzieci. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok. Mając na uwadze powyższe przepisy prawa i przedstawiony we wniosku opis zdarzenia oraz nie kwestionując Pana zaangażowania w proces wychowawczy córki, stwierdzić należy, że mimo samotnego wychowywania dziecka i sprawowania nad nim opieki w 2024 r. nie posiada Pan statusu „osoby samotnie wychowującej dziecko”. Przez cały rok podatkowy 2024 był Pan bowiem w związku małżeńskim, ponieważ nie posiadał Pan prawomocnego wyroku sądu orzekającego rozwód. Nie pozostawał Pan również w separacji orzeczonej przez sąd. Okoliczność, że Pana druga żona nie przysposobiła córki pozostaje w tym przypadku bez znaczenia. Fakt, że pozostaje Pan w związku małżeńskim, a prawa rodzicielskie w stosunku do córki posiadał tylko Pan, nie oznacza, że pod względem prawnym Pana sytuacja jest analogiczna jak osoby pozostającej w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich. Wskazać bowiem należy, że Pana druga żona nie przysposobiła Pana córki i takich praw rodzicielskich w ogóle nie posiadała, więc nie mogła być też ich pozbawiona. Wobec tego przepis art. 6 ust. 4c w tym zakresie nie odnosi się do Pana. Tym samym nie spełnia Pan warunku posiadania określonego stanu cywilnego. W konsekwencji, nie przysługuje Panu prawo do skorzystania z preferencyjnego rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych za 2024 r., stosownie do zasad określonych w art. 6 ust. 4c i 4d tej ustawy. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)  z zastosowaniem art. 119a; 2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. ·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.