0115-KDIT2.4011.744.2021.2.KC

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego jest prawidłowe. Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej 3 listopada 2021 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy powstania przychodu. Uzupełnili go Państwo pismem z 2 lutego 2022 r. (data wpływu 4 lutego 2022 r.). Treść wniosku jest następująca: Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem 1)  Zainteresowany będący stroną postępowania: ‒    Pani W. S. ul. F. ... P. 2)  Zainteresowany niebędący stroną postępowania: ‒    Pan G. S. ul. F. ... P. Opis stanu faktycznego … sierpnia 2004 r. Państwo – będący konsumentami, zawarli z Bankiem umowę o kredyt hipoteczny „…”. Umowa została zawarta pomiędzy stronami według standardowego wzorca umownego stosowanego przez Bank. Postanowienia umowy nie były z Państwem indywidualnie uzasadnianie. Bank na mocy umowy udzielił Państwu kredytu złotowego, zwaloryzowanego kursem franka szwajcarskiego przeznaczonego na „sfinansowanie budowy lokalu mieszkalnego”. Zgodnie z zawartą umową kredyt miał być spłacany w ratach annuitetowych a stawka referencyjna ustalona została na LIBOR CHF 1M. Państwo, do dnia dzisiejszego wykonują umowę spłacając na rzecz pozwanego raty kredytu według sposobu wyliczonego przez Bank w doręczonym Państwu harmonogramie spłat. W okresie … sierpnia 2004 r. – … maja 2021 r. dokonali Państwo spłat rat kapitałowo-odsetkowych o łącznej wartości …. zł i … CHF (obliczenia obejmują okres do … maja 2021 r., objętego wydanym przez Bank zaświadczeniem). Zauważenia wymaga, że Państwo przeciwko Bankowi wytoczyli powództwo o zapłatę i ustalenie nieważności zawartej umowy kredytu w związku z abuzywnością postanowień zawartych w przedmiotowej umowie. … lipca 2021 r. zostali Państwo poinformowani przez Bank iż istnieje rozbieżność pomiędzy zawartą przez kredytobiorców umową, a zapisami systemu informatycznego Banku odnośnie: 1)  Okresowości zmiany stawki referencyjnej – winno być LIBOR CHF 1M, a jak wskazano omyłkowo zarejestrowano zmianę co 3 miesiące – LIBOR 3M; 2)  Formuły spłaty kredytu – winny być raty annuitetowe, a są raty kapitałowe (malejące). W związku z powyższym, Bank wskazał Państwu, iż na kapitał zostały rozliczone wyższe kwoty o …. CHF, a na odsetki rozliczono mniejsze kwoty o …. CHF, co według Banku skutkuje przesłanką do Państwa opodatkowania. Z tytułu, tzw. innych tytułów powołując się na art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, Bank wskazał w przedmiotowym piśmie, iż dopiero zawarcie „aneksu sankcjonującego do umowy” spowoduje iż powstały rzekomo po Państwa stronie przychód, nie będzie stanowił przesłanki do opodatkowania. Bank wskazał jednocześnie, iż jeżeli wskazany aneks do umowy nie zostanie przez Państwa zawarty to Bank przygotuje i prześle do urzędu skarbowego informację podatkową PIT-11. Doprecyzowując opis stanu faktycznego, wyjaśnienia wymaga iż nie został zawarty aneks sankcjonujący do umowy z uwagi na wątpliwości co do jego zasadności. Co więcej, z uwagi na toczące się w sądzie postępowanie przeciwko Bankowi, postanowienia zaproponowanego aneksu są dla Państwa nieakceptowalne. Nie są Państwo w stanie precyzyjnie wskazać, co Bank miał na myśli wskazując iż dopiero zawarcie aneksu sankcjonującego do umowy spowoduje, że powstały rzekomo po Państwa stronie przychód nie będzie stanowił przesłanki do opodatkowania. Możliwym jest, iż w ocenie Banku, po zawarciu aneksu doszłoby do umorzenia odsetek, jednakże w Państwa ocenie bezzasadnym jest i wątpliwym w ogóle Państwa opodatkowanie wynikłe z błędów wynikłych po stronie Banku, na które Państwo nie mieli żadnego wpływu. Pytania 1)  Czy należne, a niepobrane odsetki z tytułu zawartej umowy kredytu, powstałe na skutek błędu po stronie Banku w zapisie systemu informatycznego, stanowią dla Państwa przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? 2)  Czy na skutek uznania, iż należne a niepobrane odsetki z tytułu umowy kredytu, powstałe na skutek błędu po stronie Banku w zapisie systemu informatycznego, nie stanowią dla Państwa przychodu, to czy Bank będzie zobowiązany do sporządzenia informacji o wysokości przychodów (PIT-11), przesłania jej Państwu oraz urzędowi skarbowemu właściwemu według Państwa miejsca zamieszkania, zgodnie z art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? Państwa stanowisko w sprawie Państwa zdaniem - w zakresie pytania nr 1 - należne, a niepobrane odsetki z tytułu zawartej umowy kredytu, powstałe na skutek błędu po stronie Banku w zapisie systemu informatycznego, nie stanowią dla Państwa przychodu, w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Państwa zdaniem - w zakresie pytania 2 - przy przyjęciu, iż należne, a niepobrane odsetki z tytułu zawartej umowy kredytu, powstałe na skutek błędu po stronie Banku w zapisie systemu informatycznego, nie stanowią dla Państwa przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, Bank nie będzie zobowiązany do sporządzenia informacji o wysokości przychodów (PIT-11) i przesłania jej Państwu oraz urzędowi skarbowemu właściwemu według Państwa miejsca zamieszkania, zgodnie z art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatków. Zasadą jest więc, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkie uzyskane przez podatnika w danym roku korzyści majątkowe, z wyjątkiem tych, które na mocy ustawy wyłączone zostały z tego opodatkowania. Stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodami są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w danym roku korzyści majątkowe, z wyjątkiem, tych które na mocy ustawy wyłączone zostały z tego opodatkowania. W doktrynie wskazuje się, że istotnym elementem świadczącym o uznaniu świadczenia za przychód jest uzyskanie przez podatnika przysporzenia majątkowego: przychód jest w istocie określonym przyrostem majątkowym i jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny (...) w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa on aktywa podatnika, którymi może on rozporządzać – wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 20 grudnia 2016 r., sygn. akt: I SA/Wr 1092/16. Kluczowym dla uznania danego świadczenia otrzymanego przez podatnika za przychód jest powstanie przysporzenia majątkowego – trwałego, powodującego wzrost aktywów albo zmniejszenie pasywów podatnika. W Państwa ocenie, nie sposób za przychód uznać należnych, a niepobranych w opinii Banku odsetek, które nie zostały pobrane na skutek błędu dokonanego przez Bank w zapisie systemu informatycznego. Ponadto, nie sposób niejako karać Państwa za błąd dokonany przez profesjonalny podmiot jakim jest Bank, który na co dzień trudni się oferowaniem kredytów i pożyczek kredytobiorcom. Nie sposób także przyjąć, aby błąd zapisu informatycznego skutkujący w opinii Banku błędnym rozliczeniem wyższych kwot na poczet kapitału kredytu, a niższych kwot na poczet odsetek, stanowił realny konkretny dla Państwa wymiar finansowy. W Państwa ocenie, po Państwa stronie nie nastąpiło realne przysporzenie majątkowe. Błędny zapis w systemie informatycznym Banku kwot wpłaconych przez kredytobiorców nie powoduje po ich stronie realnego przysporzenia. Obciążenie kredytobiorcy opodatkowaniem z tytułu innych dochodów wynikłym z błędnego zaksięgowania wpłat dokonanych przez kredytobiorcę, co warte podkreślenia nie z winy kredytobiorcy, stanowiłoby tak naprawdę sankcję dla kredytobiorcy i nieuprawnione w Państwa ocenie, przerzucenie odpowiedzialności za wynikły błąd na konsumenta, który nie ma wpływu na działania podmiotu profesjonalnego jakim jest Bank i sposób dokonywania przez niego zapisów i księgowania wpłacanych przez konsumentów kwot. Nie sposób uznać, iż należne, a niepobrane odsetki błędnie zaksięgowane jako nadpłacony kapitał stanowią po Państwa stronie przychód. Są to środki, które kredytobiorca wpłacił i które zostały błędnie zaksięgowane przez Bank. Błąd Banku nie może rzutować na Państwa odpowiedzialność w tym zakresie, a błędny zapis w systemie informatycznym wpłat dokonanych przez kredytobiorcę nie może być rozumiany jako przychód po jego stronie. Środki te znajdują się w dyspozycji Banku, nie stanowią więc realnego przysporzenia majątkowego po Państwa stronie. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią: opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. W myśl art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów. Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy: przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika. W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów są inne źródła. Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy: za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17. Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe. Natomiast na podstawie art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania. Z treści wniosku wynika, że … sierpnia 2004 r. Państwo – będący konsumentami zawarli z Bankiem umowę o kredyt hipoteczny „…”. Umowa została zawarta pomiędzy stronami według standardowego wzorca umownego stosowanego przez Bank. Postanowienia umowy nie były z Państwem indywidualnie uzasadnianie. Bank na mocy umowy udzielił Państwu kredytu złotowego, zwaloryzowanego kursem franka szwajcarskiego przeznaczonego na „sfinansowanie budowy lokalu mieszkalnego”. Zgodnie z zawartą umową kredyt miał być spłacany w ratach annuitetowych a stawka referencyjna ustalona została na LIBOR CHF 1M. Państwo, do dnia dzisiejszego wykonują umowę spłacając na rzecz pozwanego raty kredytu według sposobu wyliczonego przez Bank w doręczonym Państwu harmonogramie spłat. W okresie … sierpnia 2004 r. – …. maja 2021 r. dokonali Państwo spłat rat kapitałowo-odsetkowych o łącznej wartości …. zł i …. CHF (obliczenia obejmują okres do …. maja 2021 r., objętego wydanym przez Bank zaświadczeniem). Zauważenia wymaga, że Państwo przeciwko Bankowi wytoczyli powództwo o zapłatę i ustalenie nieważności zawartej umowy kredytu w związku z abuzywnością postanowień zawartych w przedmiotowej umowie.  …. lipca 2021 r. zostali Państwo poinformowani przez Bank, iż istnieje rozbieżność pomiędzy zawartą przez kredytobiorców umową, a zapisami systemu informatycznego Banku odnośnie: okresowości zmiany stawki referencyjnej – winno być LIBOR CHF 1M, a jak wskazano omyłkowo zarejestrowano zmianę co 3 miesiące – LIBOR 3M; formuły spłaty kredytu – winny być raty annuitetowe, a są raty kapitałowe (malejące). W związku z powyższym, Bank wskazał Państwu, iż na kapitał zostały rozliczone wyższe kwoty o … CHF, a na odsetki rozliczono mniejsze kwoty o … CHF, co według Banku skutkuje przesłanką do Państwa opodatkowania. Z tytułu, tzw. innych tytułów powołując się na art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, Bank wskazał w przedmiotowym piśmie, iż dopiero zawarcie „aneksu sankcjonującego do umowy” spowoduje iż powstały rzekomo po Państwa stronie przychód, nie będzie stanowił przesłanki do opodatkowania. Bank wskazał jednocześnie, iż jeżeli wskazany aneks do umowy nie zostanie przez Państwa zawarty to Bank przygotuje i prześle do urzędu skarbowego informację podatkową PIT-11. Doprecyzowując opis stanu faktycznego, wyjaśnienia wymaga iż nie został zawarty aneks sankcjonujący do umowy z uwagi na wątpliwości co do jego zasadności. Co więcej, z uwagi na toczące się w sądzie postępowanie przeciwko Bankowi, postanowienia zaproponowanego aneksu są dla Państwa nieakceptowalne. Nie są Państwo w stanie precyzyjnie wskazać, co Bank miał na myśli wskazując, iż dopiero zawarcie aneksu sankcjonującego do umowy spowoduje, że powstały rzekomo po Państwa stronie przychód nie będzie stanowił przesłanki do opodatkowania. Możliwym jest, iż w ocenie Banku, po zawarciu aneksu doszłoby do umorzenia odsetek, jednakże w Państwa ocenie bezzasadnym jest i wątpliwym w ogóle Państwa opodatkowanie wynikłe z błędów wynikłych po stronie Banku, na które Państwo nie mieli żadnego wpływu. Przystępując do oceny skutków podatkowych i obowiązków informacyjnych związanych z należnymi, a niepobranymi odsetkami z tytułu zawartej umowy kredytu, na skutek błędu w zapisie systemu informatycznego, w pierwszej kolejności wskazać należy, że instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (Dz. U. z 2021 r. poz. 2439 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy: przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu. Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Zatem, dopiero umorzenie kredytu, jego części lub odsetek, w wyniku którego nastąpiło wygaśnięcie zobowiązania stanowi przychód z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast, samo skorygowanie popełnionego błędu skutkujące niedopłatą należnych odsetek - na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych - nie wywołuje skutków podatkowych, tzn. jest neutralne podatkowo. Nie sposób zatem uznać, że z tego tytułu zobowiązany osiągnął konkretne przysporzenie majątkowe, czyli przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, należy stwierdzić, że należne, a niepobrane odsetki z tytułu zawartej umowy kredytu, na skutek błędu po stronie Banku w zapisie systemu informatycznego, w wyniku którego powstała ich niedopłata, nie stanowią dla Państwa przychodu kwalifikowanego do innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dlatego też – stosownie do art. 42a ust. 1 ustawy – Bank nie będzie zobowiązany do sporządzenia informacji PIT-11 z tego tytułu. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ‒    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będzie mógł skorzystać ten z Państwa, który zastosuje się do interpretacji. ‒    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)  z zastosowaniem art. 119a; 2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”).   Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ‒    w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ‒    w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).