0115-KDIT3.4011.297.2017.1.DP

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 29 września 2017 r. (data wpływu 3 października 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych związanych z otrzymaniem dofinansowania – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 3 października 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych związanych z otrzymaniem dofinansowania. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą opodatkowaną na zasadach ogólnych. Jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, prowadzi dokumentację księgową w postaci podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Nie zatrudnia pracowników. Wnioskodawczyni obecnie jest partnerem w projekcie UE pt. S. (S.). Projekt jest projektem EU programu EUREKA, w którym został utworzony klaser o nazwie ACQUEAU. S. jest jego częścią. Projekty finansowane są z poziomów krajowych. W Polsce operatorem jest NCBiR. Finansowanie jest dostępne w formie dotacji/grantu. Wnioskodawczyni jest jednym z partnerów/ko-beneficjentów. Ze względu na przyjęty model realizacji projektu koordynatorem całego projektu jest Szwedzka firma B. (ostatnio zmieniła nazwę na E. ). Koordynatorem/liderem po stronie polskiej jest firma P. . W skład polskiego konsorcjum wchodzą 3 podmioty (mikroprzedsiębiorstwa): B. : Polska SA (spółka córka Szwedzkiego E.), P. oraz firma Wnioskodawczyni. NCBiR przelewa transze w formie zaliczki do rozliczenia w późniejszym okresie do polskiego koordynatora (P. ), a koordynator rozdziela odpowiednio do ko-beneficjentów. Projekt rozpoczął się w dniu 1 stycznia 2016 r., a zakończy się w grudniu 2017 r. (24 miesiące). Głównym celem projektu jest opracowanie i rozwinięcie innowacyjnego rozwiązania w zakresie małych przydomowych oczyszczalni ścieków w oparciu o nowe i oryginalne materiały filtracyjne. Firma Wnioskodawczyni jest odpowiedzialna za pomoc w przeprowadzeniu badań naukowych, identyfikacje polskiego rynku w zakresie przepisów prawnych, oszacowania sprzedaży i strategii wejścia na rynek, promocji produktu oraz instalacji i testu wersji pilotażowych oczyszczalni. Projekt zawiera następujące pakiety zadań (PZ), w których Firma Wnioskodawczyni czynnie uczestniczy: PZ1 Badania i testy laboratoryjne; PZ2 Rozwój produktu; PZ3 Przygotowanie promocji produktu; PZ4 Testy w terenie. Projekt ma tylko 4 kategorie kosztów, a budżet Wnioskodawczyni kształtuje się następująco: Koszty wynagrodzenia (W) (106.065 zł) Koszty sprzętu (A) (6.234 zł) Inne koszty operacyjne (Op) (34.600 zł) Koszty ogólne (O) (29.380 zł). Projekt jest dofinansowany w 60%. Pozostałe 40% partnerzy projektu winni pokryć z własnych źródeł finansowych. Jako wkład własny rzeczowy jest również możliwe wykazanie (zgodnie z kartami pracy) przepracowanych na rzecz projektu godzin. Łączna kwota kosztów bezpośrednich wynosi 146.899 zł. Koszty ogólne stanowią 20% kosztów bezpośrednich i wynoszą 29.380 zł. Łączna kwota kosztów kwalifikowanych projektu wynosi 176.279 zł. W tym dofinansowanie stanowi 60% i wynosi 105.768 zł. Do rozliczenia projektu przyjęto następujące założenia: Zgodnie z ustawą z dnia z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, art. 21 pkt 46, 46a, 47d, 129, 137 otrzymana dotacja jest przychodem zwolnionym z podatku. VAT ze względu na możliwość jego odzyskania jest kosztem niekwalifikowalnym i rozliczenie projektu dotyczy tylko wartości netto. VAT od wszystkich wydatków w 100% jest uwzględniany (odliczany) w działalności gospodarczej. 40% wkładu własnego poniesionych wydatków netto (koszty A i Op) zaliczone zostają do kosztów uzyskania przychodów działalności. Koszty ogólne są rozliczane ryczałtowo i nie ma wymogu ich dokumentacji. Dotacja nie zostanie wykazana w rocznych rozliczeniach PIT za 2016 r. i 2017 r. jako że stanowi przychód zwolniony z podatku. W ramach działań objętych projektem firma Wnioskodawczyni nie generuje przychodów, nie świadczy żadnych innych usług. Rezultaty realizacji projektów nie są odpłatnie sprzedawane. Zakupione w ramach projektu towary i usługi nie służą innym czynnościom niezwiązanym z realizacją projektu. Otrzymane dofinansowanie nie ma bezpośredniego związku ze świadczeniem usług. Nie stanowi dopłaty do ceny świadczonych usług. Jest to dofinansowanie przeznaczone na pokrycie kosztów realizowanego projektu w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Finansowaniu ze środków pochodzących z dotacji podlegają wyłącznie koszty kwalifikowalne zdefiniowane i określone w umowie grantowej, a więc określone wydatki wynikające z realizacji projektu poniesione przez podmioty biorące udział w projekcie. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania: Czy zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych, art. 21 ust. 1 pkt 46, 46a, 47d, 129 oraz 137, otrzymane 60% dofinansowania włączając koszty wynagrodzenia w ramach realizowanego projektu jest przychodem zwolnionym z podatku dochodowego? Czy zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych, art. 23 ust. 1 pkt 56, 40% poniesionych wydatków netto będących kosztem własnym Wnioskodawczyni może zostać uwzględnione w kosztach podatkowych prowadzenia działalności gospodarczej? Wnioskodawczyni uważa, że zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów ustawy Ordynacja podatkowa, zaniechano poboru podatku. Zatem wszelkie dochody podatnika nie wymienione enumeratywnie w katalogu zwolnień przedmiotowych lub co do których nie zaniechano poboru podatku podlegają opodatkowaniu. Zgodnie z art. 14 ust. 1 ww. ustawy, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (pozarolniczej działalności gospodarczej), uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług. Przychodem z działalności gospodarczej są również m.in. dotacje, subwencje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków, z wyjątkiem gdy przychody te są związane z otrzymaniem, zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych od których, zgodnie z art. 22a-22o, dokonuje się odpisów amortyzacyjnych (art. 14 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy). Mając na uwadze brzmienie powyższego przepisu należy stwierdzić, że ustawodawca różnicuje skutki podatkowe otrzymanych dotacji (dofinansowań) i innych nieodpłatnych świadczeń w zależności od celu, na jaki zostały one przeznaczone, tj.: dotacje, subwencje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na cele inne niż nabycie lub wytworzenie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych - zaliczane są do przychodów z działalności gospodarczej, ww. świadczenia otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków poniesionych przez podatnika na zakup lub wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których dokonuje się odpisów amortyzacyjnych - nie stanowią przychodu z działalności gospodarczej. Zgodnie z art. 17 ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, sposób zapewnienia wieloletniego finansowania programu operacyjnego ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze źródeł zagranicznych określają przepisy o finansach publicznych. Ustawą z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, z dniem 1 stycznia 2010 r„ wprowadzono szereg zmian w zakresie przepływu środków przeznaczonych na finansowanie programów operacyjnych. Zgodnie z art. 2 pkt 5 ww. ustawy o finansach publicznych, ilekroć w ustawie jest mowa o środkach europejskich rozumie się przez to środki, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 1, 2 i 4. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, środkami publicznymi są środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz niepodlegające zwrotowi środki z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA). W myśl art. 5 ust. 3 ww. ustawy, do środków, o których mowa w ust. 1 pkt 2, zalicza się m.in. środki pochodzące z funduszy strukturalnych. Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Rybackiego, z wyłączeniem środków, o których mowa w pkt 5 lit. a i b, tj.: programów w ramach celu Europejska Współpraca Terytorialna, o których mowa w rozdziale III rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1080/2006 z dnia 5 lipca 2006 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1783/1999 (Dz. Urz. UE L 210 z 31 lipca 2006 r., str. 1), programów, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1638/2006 z dnia 24 października 2006 r. określającym przepisy ogólne w sprawie ustanowienia Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa (Dz. Urz. UE L 310 z 9 listopada 2006 r., str. 1). Zgodnie z art. 117 cyt. ustawy, budżet środków europejskich jest rocznym planem dochodów i podlegających refundacji wydatków przeznaczonych na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich, z wyłączeniem środków przeznaczonych na realizację projektów pomocy technicznej. W budżecie środków europejskich ujmuje się: dochody z tytułu realizacji programów finansowanych z udziałem środków europejskich, wydatki na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich w części podlegającej refundacji. Przy czym, w myśl art. 124 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy, wydatki na realizację programów finansowanych z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2, w tym wydatki budżetu, środków europejskich są wydatkami budżetu państwa, które na podstawie art. 186 ustawy o finansach publicznych mogą być przeznaczone na: realizację projektów przez jednostki budżetowe, płatności w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich, dotacje celowe dla beneficjentów, realizację projektów finansowanych w ramach Programu Środki Przejściowe, realizację Wspólnej Polityki Rolnej zgodnie z odrębnymi ustawami. Stosownie do treści art. 21 ust. 1 pkt 136 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są płatności na realizację projektów w ramach programów finansowanych z udziałem środków, europejskich otrzymane z Banku Gospodarstwa Krajowego, z wyłączeniem płatności otrzymanych przez wykonawców. Zgodnie natomiast z art. 21 ust. 1 pkt 137 ww. ustawy, wolne od podatku są środki finansowe otrzymane przez uczestnika projektu jako pomoc udzielona w ramach programu finansowanego z udziałem środków europejskich, o których mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240). Wnioskodawczyni uważa, że spełnia kryteria umożliwiające zakwalifikowanie jej jako bezpośredniego beneficjenta środków pochodzących z dotacji w związku z realizacją Projektu. Wnioskodawczyni zobowiązana została do realizacji (współrealizacji) wraz z innymi podmiotami Projektu i na ten cel zostały przekazane odpowiednie środki finansowe pochodzące z dotacji. Jedynie z uwagi na przyjęty model rozliczania Projektu, wypłata stosownych środków z tytułu dotacji została zrealizowana za pośrednictwem upoważnionego podmiotu firmy P. . Wprawdzie P. jest stroną Umowy Projektowej, ale w żadnym razie nie można temu podmiotowi przypisywać statusu generalnego (głównego) wykonawcy Projektu. Zadaniem P. jest jedynie koordynacja działań związanych z realizacją Projektu realizowanych przez wykonawców Projektu oraz pozyskanie finansowania projektu i dysponowanie środkami uzyskanymi w związku z realizacją Projektu, w tym poprzez pośredniczenie w przekazaniu tych środków na rzecz innych podmiotów biorących udział w realizacji Projektu. Każdy z uczestników Projektu, w tym Wnioskodawczyni, ma przypisaną sobie rolę w realizacji określonych zadań związanych z realizacją Projektu i wykonuje te zadania we własnym imieniu i na własne ryzyko, biorąc w całości odpowiedzialność za ich realizację i rozliczenie finansowe. P. nie ma uprawnień nadzorczych związanych z wykonywaniem przez pozostałych wykonawców, w tym przez Wnioskodawczynię, czynności związanych z realizacją Projektu (poza nadzorem nad wykorzystaniem środków finansowych, a przekazanych pozostałym wykonawcom na realizację Projektu) i nie ponosi odpowiedzialności za działania podejmowane przez pozostałe podmioty w związku z realizacją Projektu, w tym przez Wnioskodawczynię. P. jest beneficjentem środków przeznaczonych na realizację Projektu przekazanych na jej konto, ale tylko w takiej części, w jakiej środki te przysługują jej w związku z wykonywaniem przez nią działań związanych z koordynacją Projektu. Po dokonaniu rozdziału otrzymanych środków P. staje się bezpośrednim beneficjentem tylko tej kwoty, która przypadnie jej z tytułu działań koordynacyjnych w ramach Projektu. Wobec pozostałej kwoty należnej pozostałym uczestnikom Projektu (w tym Wnioskodawczyni P. zachowuje status jedynie podmiotu upoważnionego do rozdysponowywania środków uzyskanych z dotacji. Wnioskodawczyni uważa, że spełnia warunek bezpośredniego beneficjenta funduszy pochodzących z dotacji. W powyższym kontekście Wnioskodawczyni wskazuje, że finansowaniu ze środków pochodzących z dotacji podlegają wyłącznie koszty kwalifikowane zdefiniowane i określone w umowie grantowej, a więc określone wydatki wynikające z realizacji Projektu poniesione przez podmioty biorące udział w Projekcie. Korzystając ze środków pochodzących z dotacji firma Wnioskodawczyni będzie zobowiązana wykazać, że poniosła konkretne wydatki związane z realizacją Projektu, że wydatki te spełniają warunki kosztów kwalifikowanych i środki pozyskane z dotacji zostały wykorzystane w celu pokrycia tych wydatków, co potwierdza tezę, że Wnioskodawczyni jest bezpośrednim beneficjentem środków pozyskanych z dotacji. Środki pochodzące z dotacji mają charakter bezzwrotny i zostały wpłacone na wydzielony rachunek bankowy. Zdaniem Wnioskodawczyni, wskazany we wniosku stan faktyczny wskazuje jednoznacznie, że mamy tu do czynienia z bezzwrotną pomocą na rzecz wykonawców Projektu, w tym na rzecz Wnioskodawczyni. Umowa grantowa wskazuje jednoznacznie, że dotacja przeznaczona jest na zwrot kosztów kwalifikowanych poniesionych przez wykonawców Projektu, w związku z realizacją Projektu. Środki pieniężne z tytułu dotacji przelewane są na rachunek bankowy w transzach. Po uzyskaniu środków z dotacji P. przekazuje poszczególnym wykonawcom Projektu zaliczki na poczet wydatków związanych z realizacją Projektu, w kwotach wynikających z budżetu na dany rok. Po wydatkowaniu min. 70% danej transzy wszyscy wykonawcy Projektu składają liderowi Projektu sprawozdania z wykonania projektu oraz wydatków poniesionych w związku z realizacją Projektu a następnie składany jest wniosek o przekazanie kolejnej transzy. Praca Wnioskodawczyni na rzecz projektu i rozliczona kwotowo jest zwolniona z podatku dochodowego gdyż Wnioskodawczyni spełnia warunki art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym osób fizycznych tj.: dochody podatnika powinny być sfinansowane przez podmioty zewnętrzne (rządy państw obcych, organizacje międzynarodowe, międzynarodowe instytucje finansowe) ze środków bezzwrotnej pomocy; podatnik uzyskujący te dochody powinien bezpośrednio realizować cel programu finansowanego z bezzwrotnej pomocy – Wnioskodawczyni wykonywała ją sama i nie była nikomu zlecana. W zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu wkładu własnego w postaci 40% poniesionych wydatków netto związanych z realizacją projektu Wnioskodawczyni uważa, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami (tzn. wydatki takie są uzasadnione z ekonomicznego punktu widzenia, ponieważ w rezultacie ich poniesienia podatnik może oczekiwać zwiększenia swoich przychodów), w tym służą zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów. Poniesiony ze środków własnych wkład w realizację Projektu stanowi podatkowy koszt uzyskania przychodów. Wnioskodawczyni dokonuje wydatków na realizację Projektu unijnego, który po zrealizowaniu, jak i w trakcie jego trwania przyniósł korzyści w postaci zwiększenia przychodów. W myśl art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 56 ww. ustawy nie uważa się za koszt uzyskania przychodów wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 46, 47a, 47d, 116, 122, 129, 136 i 137. Wobec powyższego, wydatki sfinansowane z dochodów (przychodów), o których mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 46 nie będą uznawane za koszty uzyskania przychodów, zgodnie z brzmieniem przepisu art. 23 ust. 1 pkt 56 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast wydatki sfinansowane ze środków własnych Wnioskodawczyni – które nie zostały jej zwrócone w jakiejkolwiek formie – podlegają zaliczaniu do kosztów uzyskania przychodu z uwzględnieniem przesłanek wynikających z art. 22 ust. 1 i art. 23 ustawy. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (pozarolniczej działalności gospodarczej), uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług. Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy przychodem z działalności gospodarczej są również dotacje, subwencje, dopłaty, z zastrzeżeniem ust. 3 pkt 13, i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na pokrycie kosztów, albo jako zwrot wydatków, z wyjątkiem gdy przychody te są związane z otrzymaniem, zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których, zgodnie z art. 22a-22o, dokonuje się odpisów amortyzacyjnych. W myśl natomiast art. 14 ust. 3 pkt 13 ww. ustawy (obwiązującego od 1 stycznia 2015 r.), do przychodów, o których mowa w ust. 1 i 2, nie zalicza się kwot otrzymanych od agencji wykonawczych, jeżeli agencje te otrzymały środki na ten cel z budżetu państwa. Z powyższych przepisów wynika, że jeżeli podatnik prowadzący pozarolniczą działalność gospodarczą uzyska dofinansowanie do projektu realizowanego w ramach tej działalności, np. w postaci dotacji, otrzymane środki stanowią przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, chyba że przeznaczone zostaną na nabycie, bądź wytworzenie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, bądź gdy dofinansowanie otrzyma po 1 stycznia 2015 r. od agencji wykonawczych, które środki pieniężne na ten cel otrzymują z budżetu państwa. Bez znaczenia pozostaje przy tym fakt, że środki te zostaną wypłacone tytułem wynagrodzenia należnego podatnikowi z tytułu osobistej realizacji (samodzielnego wykonywania określonych czynności przy realizacji projektu), czy też nadzoru nad projektem, czy na pokrycie wydatków innych niż nabycie, bądź wytworzenie środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych. W myśl natomiast art. 21 ust. 1 pkt 46 ww. ustawy wolne od podatku dochodowego są dochody otrzymane przez podatnika, jeżeli: pochodzą od rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji finansowych ze środków bezzwrotnej pomocy, w tym ze środków programów ramowych badań, rozwoju technicznego i prezentacji Unii Europejskiej i z programów NATO, przyznanych na podstawie jednostronnej deklaracji lub umów zawartych z tymi państwami, organizacjami lub instytucjami przez Radę Ministrów, właściwego ministra, agencje rządowe lub agencje wykonawcze, w tym również w przypadkach gdy przekazanie tych środków jest dokonywane za pośrednictwem podmiotu upoważnionego do rozdzielania środków bezzwrotnej pomocy oraz podatnik bezpośrednio realizuje cel programu finansowanego z bezzwrotnej pomocy; zwolnienie nie ma zastosowania do dochodów osób fizycznych, którym podatnik bezpośrednio realizujący cel programu zleca - bez względu na rodzaj umowy - wykonanie określonych czynności w związku z realizowanym przez niego programem. W świetle ww. przepisu dochody podatników korzystają ze zwolnienia od podatku dochodowego w sytuacji, gdy spełnione są łącznie dwie przesłanki: bezzwrotna pomoc musi pochodzić od podmiotów wskazanych w ww. przepisie w tym gdy przekazanie tych środków jest dokonywane za pośrednictwem podmiotu upoważnionego do rozdzielania środków bezzwrotnej pomocy przekazanej na podstawie, o której mowa w tym przepisie, oraz podatnik musi bezpośrednio realizować cel programu finansowanego z bezzwrotnej pomocy. Oznacza to, że niedopełnienie któregokolwiek z warunków uniemożliwia skorzystanie ze zwolnienia. Powołany przepis art. 21 ust. 1 pkt 46 ww. ustawy wymaga, aby dochody otrzymane przez podatnika pochodziły ze środków bezzwrotnej pomocy przyznanych na podstawie jednostronnej deklaracji lub umów zawartych z innymi państwami, organizacjami lub instytucjami przez Radę Ministrów, właściwego ministra lub agencje rządowe lub agencje wykonawcze, w tym również w przypadkach, gdy przekazanie tych środków jest dokonywane za pośrednictwem podmiotu upoważnionego do rozdzielania środków bezzwrotnej pomocy. W przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawczyni otrzymała środki bezzwrotnej pomocy. Obecnie Wnioskodawczyni jest partnerem w projekcie UE pt. S. Projekt jest projektem EU programu EUREKA, w którym został utworzony klaser o nazwie ACQUEAU. S. jest jego częścią. Projekty finansowane są z poziomów krajowych. W Polsce operatorem jest NCBiR. Finansowanie jest dostępne w formie dotacji/grantu. Wnioskodawczyni jest jednym z partnerów/ko-beneficjentów. Ze względu na przyjęty model realizacji projektu koordynatorem całego projektu jest Szwedzka firma B. (ostatnio zmieniła nazwę na E. ). Koordynatorem/liderem po stronie polskiej jest firma P. . W skład polskiego konsorcjum wchodzą 3 podmioty (mikroprzedsiębiorstwa): B. : Polska SA (spółka córka Szwedzkiego E.), P. oraz firma Wnioskodawczyni. NCBiR przelewa transze w formie zaliczki do rozliczenia w późniejszym okresie do polskiego koordynatora (P. ), a koordynator rozdziela odpowiednio do ko-beneficjentów. Projekt rozpoczął się w dniu 1 stycznia 2016 r., a zakończy się w grudniu 2017 r. (24 miesiące). Projekt jest dofinansowany w 60%. Pozostałe 40% partnerzy projektu winni pokryć z własnych źródeł finansowych. Niewątpliwie w przedstawionej we wniosku sprawie przesłanka dotycząca pochodzenia dochodów została spełniona, gdyż środki programów ramowych badań UE zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę w cytowanym uprzednio art. 21 ust. 1 pkt 46 lit. a. Wnioskodawczyni jest również beneficjentem bezzwrotnej pomocy i bezpośrednio realizuje cel programu, co wypełnia przesłankę z lit. b ww. przepisu. Wobec tego otrzymane dofinasowanie ze środków UE – stanowiące 60% wartości projektu – korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przy czym, jak wskazano wyżej, zwolnienie to dotyczy wyłącznie tej części środków, która nie została przeznaczona na cele inwestycyjne (zakup środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych). Środki przeznaczone na cele inwestycyjne nie stanowią bowiem przychodu, zgodnie z powołanym uprzednio art. 14 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Odnosząc się do możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków sfinansowanych środkami pochodzącymi z otrzymanego dofinasowania, stwierdzić należy, iż w myśl art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 56 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 46, 47a, 47d, 116, 122, 129, 136 i 137. Wobec powyższego, wydatki sfinansowane z dochodów (przychodów), o których mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 46 nie będą uznawane za koszty uzyskania przychodów, zgodnie z brzmieniem przepisu art. 23 ust. 1 pkt 56 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast wydatki sfinansowane ze środków własnych Wnioskodawczyni – które nie zostały jej zwrócone w jakiejkolwiek formie – podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodu z uwzględnieniem przesłanek wynikających z art. 22 ust. 1 i art. 23 ustawy. Pamiętać jednak należy, że jeżeli z otrzymanych z UE środków finansowych, sfinansowano wydatki inwestycyjne (nabycie lub wytworzenie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych), to zważywszy, iż w tej części środki te nie stanowiły przychodu (art. 14 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy) nie mogły w tej mierze korzystać ze zwolnienia podatkowego. Nie oznacza to jednak, iż ww. wydatki mogły stanowić koszty uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej. Stosownie bowiem do treści art. 23 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na: nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów, nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części, ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 22g ust. 17 powiększają wartość środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych (…). Również odpisy amortyzacyjne, dokonywane od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, sfinansowanych z otrzymanych z UE środków finansowych nie mogły stanowić kosztów uzyskania przychodów. W myśl art. 23 ust. 1 pkt 45 ww. ustawy, nie uważa się bowiem za koszty uzyskania przychodów, odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywanych, według zasad określonych w art. 22a-22o, od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków lub wartości niematerialnych i prawnych, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie. Należy przy tym zastrzec, iż przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Dokumenty dołączone do wniosku nie podlegały ocenie. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli więc przedstawiony we wniosku stan faktyczny różni się od stanu faktycznego występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego. Mając powyższe na względzie, stanowisko Wnioskodawczyni, uznano za prawidłowe. Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: z zastosowaniem art. 119a, w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.