0115-KDIT3.4011.787.2021.5.JŁ

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 14 września 2021 r. wpłynął Pana wniosek z 1 września 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwania – pismem z 13 grudnia 2021 r. (wpływ 14 grudnia 2021 r.) oraz pismem z 3 stycznia 2022 r. (wpływ 4 stycznia 2022 r.). Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą „A.” wpisaną do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej pod numerem NIP …, REGON: …, posiadającą miejsce stałego wykonywania działalności gospodarczej przy ul. B.. Głównym przedmiotem wykonywanej działalności Wnioskodawcy jest handel w zakresie (…). Dodatkowo Wnioskodawca świadczy również usługi montażu i serwisu sprzedawanych towarów. Wnioskodawca jest właścicielem bolidu C., który może jeździć tylko po torach wyścigowych. C. jest niepowtarzalną maszyną, napędzaną specjalnie opracowanym silnikiem V8. Jest pojazdem otwartym z klatką zgodną z FIA, jeździ na oponach slick bądź wet, które nie są dopuszczone do użytku drogowego. Samochód jest przeznaczony do udziału w organizowanych zawodach sportowych (wyścigach), nie podlega on rejestracji ani homologacji dopuszczającej go do ruchu drogowego. Porusza się on wyłącznie po zamkniętych torach wyścigowych, a na miejsca wyścigów transportowany jest na lawecie. Pojazd nie jest wyposażony w licznik kilometrów, a jedynie posiada miernik godzin pracy silnika. Wskazany pojazd wyścigowy stanowi środek trwały i jest ujęty w ewidencji środków trwałych w ramach działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę. Pojazd jest wykorzystywany dla celów prowadzonej działalności gospodarczej. Jak dotąd bolid służy głównie reklamowaniu działalności Wnioskodawcy, Jego marki. Wnioskodawca jako kierowca bierze czynny udział w wydarzeniach sportowych organizowanych w Polsce i poza granicami kraju. Wnioskodawca wykonuje również usługi odpłatnych przejazdów po torach wyścigowych na rzecz osób prywatnych w ramach atrakcji ekstremalnej. W przyszłości Wnioskodawca planuje w dalszym ciągu reklamować swoją, a także zewnętrzne marki za pomocą bolidu. Przez wykorzystanie samochodu wyścigowego w celu świadczenia usług marketingowych należy rozumieć sytuację, w której sponsorzy płacą umówioną stawkę za umieszczenie reklam na samochodzie czy też sprzęcie kierowcy. W związku z posiadaniem samochodu wyścigowego oraz udziałem w zawodach Wnioskodawca może świadczyć usługi marketingowe i reklamowe. Uzyskane w ten sposób przychody będą związane z faktem posiadania samochodu wyścigowego. Wnioskodawca chce również prowadzić szkolenia z jazdy bolidem dla zainteresowanych. Samochód jest przeznaczony tylko i wyłącznie do udziału w jazdach wyścigowych. Będzie się on poruszał po zamkniętych torach wyścigowych. Samochód jest wyposażony między innymi w (…) oraz napęd na tylne koła. Samochód ten, jako samochód wyścigowy, nie posiada numeru VIN (tzw. numeru nadwozia), a jedynie numer ramy (chassis numer). Samochód będący przedmiotem niniejszego wniosku nie będzie wykorzystywany do celów prywatnych Wnioskodawcy ani Jego pracowników. Wskazać należy również, iż wykorzystanie pojazdu wyścigowego do celów prywatnych byłoby ekonomicznie nieuzasadnione ze względu na duże spalanie paliwa. Dodatkowo, nie jest możliwe wykorzystanie samochodu do celów prywatnych ze względu na fakt, iż nie został on dopuszczony do ruchu drogowego. Uzupełnienie oraz doprecyzowanie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych Wybrana przez Wnioskodawcę forma opodatkowania to podatek liniowy. Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej jednostkowo prowadzi księgowość (jednej firmie, księgowość uproszczona) i pośredniczy w zdobywaniu klientów na usługi i produkty (z tej samej branży). Wskazany we wniosku samochód został nabyty i spełnia definicję środka trwałego w rozumieniu art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Początkowa wartość opisanego samochodu wynosi 555 510,71 złotych. Możliwe jest uzyskiwanie przez Wnioskodawcę przychodów z uczestnictwa w wyścigach. Do tej pory w wyścigach, w których brał udział nie było takiej sytuacji, aby do wygrania były nagrody pieniężne. Główne przychody jakie Wnioskodawca może uzyskać pochodzą z odpłatnego udostępnienia/wynajęcia miejsca wyścigowego innemu kierowcy wyścigowemu w pojeździe/na pojeździe. Zakres działalności będzie obejmował także najem pojazdu. Najem pojazdu/miejsca wyścigowego będzie się odbywał podczas wydarzeń sportowych, na wyścigach. Podstawę do takich przychodów w wyścigach mogą stanowić umowy z organizatorami, regulaminy uczestnictwa itp. Samochód występujący w wyścigach i podobnych wydarzeniach sportowych zawsze ma umieszczone logo firmy Wnioskodawcy oraz Jego nazwisko. Pojazd ten jest pokazywany w telewizji motoryzacyjnej, streamingach, a Jego zdjęcia często widnieją na branżowych stronach internetowych. Opisany we wniosku wóz wyścigowy jest użytkowany wyłącznie do celów działalności gospodarczej. Samochód wyścigowy, o którym mowa we wniosku nie będzie wykorzystywany w innych celach, niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Samochód wyścigowy będący przedmiotem wniosku nie będzie samochodem osobowym w rozumieniu wyżej wskazanej ustawy w rozumieniu art. 5a pkt 19 ustawy o podatku dochodowy m od osób fizycznych Docelowymi klientami, którym będzie świadczył usługi marketingowe i reklamowe są kontrahenci prowadzący działalność gospodarczą. Docelowymi branżami są branża związana ze sportem, motoryzacją np. producenci opon, silników oraz branża (…). Wnioskodawca wskazał, że przedmiotem Jego pytania są koszty eksploatacyjne: ‒    części zamienne, ‒    wymiana oklejenia pojazdu, ‒    opony, paliwo, ‒    usługi naprawy, ‒    serwisowe, ‒    przygotowania obsługi pokazu do i podczas wyścigów oraz innych podobnych wydarzeń motoryzacyjnych (Wnioskodawca rozumie przez to usługi naprawy i serwisowe). Faktury związane z eksploatacją tego pojazdu będą wystawiane na firmę Wnioskodawcy tj. A. Zakres działalności zostanie rozszerzony o usługi marketingowe i reklamowe. Wnioskodawca będzie starał się pozyskiwać klientów m.in. wysyłając ofertę swoich usług do potencjalnych klientów np. na wskazany adres e-mail, rozmawiając z potencjalnymi klientami na wydarzeniach motoryzacyjnych, branżowych, wyścigach, zamieszczając ogłoszenie na stronie internetowej lub portalu ogłoszeniowym. Usługi będą świadczone za wynagrodzeniem. Przybliżona data rozpoczęcia świadczenia usług to pierwszy kwartał 2022 r. Zakres działalności obejmuje także przejazdy na torach wyścigowych na rzecz osób prywatnych w ramach atrakcji ekstremalnej. Zakres ten zostanie rozszerzony i będzie również obejmował szkolenia z jazdy bolidem. Przybliżona data rozpoczęcia świadczenia usług szkoleniowych to drugi kwartał 2022 r. Wnioskodawca wskazał, że poszczególne działania przedstawione w opisie zdarzenia wpływają/będą wpływać na osiągnięcie lub zachowywanie albo zabezpieczenie źródła przychodu. Pojazd wyścigowy jest oklejony logiem firmy Wnioskodawcy, w wyścigach widnieją nazwy firmy Wnioskodawcy. Pojazd jeżdżący w wyścigach bądź biorący udział w podobnych wydarzeniach jest widoczny dla dużego grona publiczności, która jest dla firmy Wnioskodawcy potencjalnymi odbiorcami produktów i usług Wnioskodawcy. Wyścigi, nagrania, wywiady z Wnioskodawcą są pokazywane w telewizji, na streamingach internetowych. Zdjęcia pojazdu Wnioskodawcy oraz artykuły, w których Wnioskodawca jest wspominany są publikowane na branżowych stronach internetowych, gdzie także pojawiają się potencjalni klienci Wnioskodawcy. Posiadanie pojazdu wyścigowego i uczestniczenie w wydarzeniach sportowych daje Wnioskodawcy szansę na dotarcie do nowych rynków i poszerzenie grona klientów firmy zarówno na rynku krajowym, jak i zagranicznym ze względu na wysoką popularność i zainteresowanie takimi wydarzeniami w Europie a rozszerzenie wykonywanych przez Wnioskodawcę usług o wymienione wcześniej pozwoli także na dywersyfikacje źródeł uzyskiwanych przychodów w działalności. Wskazane we wniosku usługi będą realizowane na podstawie umów lub wysyłanych zamówień, zaakceptowanych ofert. Na wymienione usługi Wnioskodawca wystawia/będzie wystawiał faktury w swojej działalności gospodarczej. Przez przygotowania obsługi pokazu do i podczas wyścigów oraz innych podobnych wydarzeń motoryzacyjnych Wnioskodawca rozumie usługi o charakterze usług serwisowych i naprawy. Wnioskodawca wskazał, że pytania w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych dotyczą zarówno stanu faktycznego, jak i zdarzenia przyszłego. Pytania 1.  Czy w opisanym zdarzeniu Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia 100% podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących wydatki związane z nabyciem, eksploatacją a także użytkowaniem samochodu wyścigowego i nie jest do tego wymagane prowadzenie ewidencji przebytych kilometrów? 2.  Czy w opisanym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym odpisy amortyzacyjne od wartości początkowej samochodu rajdowego wykorzystywanego dla celów reklamowych oraz wydatki eksploatacyjne związane z użytkowaniem samochodu stanowią dla Wnioskodawcy w całości koszt uzyskania przychodu? 3.  Czy w opisanym stanie faktycznie oraz zdarzeniu przyszłym w celu odliczenia 100% podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących wydatki związane z nabyciem, eksploatacją, a także użytkowaniem samochodu wyścigowego oraz zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu w całości odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej samochodu rajdowego wykorzystywanego dla celów reklamowych oraz wydatków eksploatacyjnych związanych z użytkowaniem samochodu będzie konieczne prowadzenie kilometrówki tj. ewidencji przebiegu pojazdu? Przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena Pana stanowiska w odniesieniu do pytania drugiego i trzeciego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, natomiast w zakresie pytania pierwszego, dotyczącego podatku od towarów i usług zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie. Pana stanowisko w sprawie w zakresie pytania oznaczonego nr 2 Wnioskodawca uważa, że nie musi stosować ograniczeń wskazanych w art. 23 ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT, ponieważ odnoszą się one do używanych w działalność gospodarczej samochodów osobowych. Tymczasem auto wyścigowe nie jest pojazdem przeznaczonym do poruszania się po drodze strefie ruchu ani strefie zamieszkania w rozumieniu art. 2 pkt 16 i 16a prawa o ruchu drogowym, w związku z czym Wnioskodawca powinien móc zaliczyć w całości do kosztów uzyskania przychodu zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych poniesione wydatki na zakup auta w postaci odpisów amortyzacyjnych oraz wydatki eksploatacyjne związane z użytkowaniem samochodu wyścigowego. Wydatki na środki transportu używane dłużej niż rok odlicza się przez amortyzację. Natomiast art. 23 ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT ogranicza odliczanie wydatków z tytułu zużycia samochodu osobowego, którego definicja przedstawiona została w art. 5a pkt 19a ustawy o PIT. Kosztem nie może być nadwyżka ponad 150 tys. zł lub 225 tys. zł w wypadku aut elektrycznych. Wnioskodawca uważa jednak, że nie musi stosować wskazanych ograniczeń ponieważ odnoszą się one do pojazdów używanych w działalności gospodarczej Tymczasem auto wyścigowe nie jest pojazdem przeznaczonym do poruszania się po drodze strefie ruchu ani strefie zamieszkania w rozumieniu art. 2 pkt 16 i 16a prawa o ruchu drogowym. Skoro pojazd będzie przeznaczony do użytku wyłącznie na torach wyścigowych, to nie jest on pojazdem w rozumieniu art. 2 pkt 31 tej ustawy. W konsekwencji nie jest też ani pojazdem silnikowym w rozumieniu art. 2 pkt 32 prawa o ruchu drogowym, ani pojazdem samochodowym w rozumieniu art. 2 pkt 33 tej ustawy. Podobne stanowisko przyjął Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w wydanej 11 czerwca 2021 r. interpretacji indywidualnej o sygnaturze 0112-KDL2-2.4011.335.2021.3.MB Wydatki poniesione na wytworzenie samochodu wyścigowego w postaci odpisów amortyzacyjnych oraz wydatki eksploatacyjne związane z użytkowaniem samochodu wyścigowego Wnioskodawca może zaliczyć w całości do kosztów uzyskana przychodów zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT. Zgodnie z przepisem art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowana albo zabezpieczenia źródła przychodów z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Zatem aby uznać wydatek za koszt uzyskana przychodów muszą być spełnione łącznie następujące warunki: a)  wydatek został poniesiony przez podatnika tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika b)  poniesiony został w celu uzyskania zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów. c)  pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą d)  jest definitywny (rzeczywisty) tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona e)  zostanie właściwie udokumentowany. Wydatek nie może znajdować się w katalogu kosztów określonych w art. 23 ust 1 ww. ustawy. Wszystkie wymienione powyżej punkty są spełniane w przedmiotowej sprawie. Dodatkowo aby samochód wyścigowy mógł być uznany za pojazd musi spełniać dwie główne cechy: a)  być środkiem transportu, b)  być przeznaczonym do poruszania się po drodze, przy czym powinna to być droga w rozumieniu art. 2 ust 1 ustawy - Prawo o ruchu drogowym. Samochód wyścigowy jest przeznaczony do udziału w wyścigach Nie posiada homologacji do uczestnictwa w ruchu publicznym Nie można zatem uznać, że opisany we wniosku pojazd wyścigowy jest przeznaczony do poruszania się po drodze w ustawowym rozumieniu drogi lub strefie ruchu lub strefie zamieszkania w rozumieniu art. 2 pkt 16 i 16a ustawy - Prawo o ruchu drogowym Tym samym, w niniejszej sprawie nie znajdzie zastosowania art. 23 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż regulacja ta odnosi się do zagadnienia podatkowego związanego z używaniem w działalności gospodarczej samochodu osobowego Poniesione przez Wnioskodawcę wydatki na zakup samochodu wyścigowego w postaci odpisów amortyzacyjnych oraz wydatki eksploatacyjne związane z użytkowaniem samochodu wyścigowego, pod warunkiem ich prawidłowego udokumentowania. Wnioskodawca może zaliczyć w całości do kosztów uzyskania przychodu zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Pana stanowisko w sprawie w zakresie pytania oznaczonego nr 3 (podlegające ocenie w niniejszej interpretacji indywidualnej wyłącznie w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych) Wnioskodawca uważa, że aby odliczyć 100% podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących wydatki związane z nabyciem, eksploatacją a także użytkowaniem samochodu wyścigowego nie jest konieczne prowadzenie kilometrówki tj. ewidencji przebiegu pojazdu. Wnioskodawca wyraża taki sam pogląd w aspekcie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu w całości odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej samochodu rajdowego wykorzystywanego dla celów reklamowych oraz wydatków eksploatacyjnych związanych z użytkowaniem samochodu. Jak już zostało wskazane w niniejszym wniosku, jeżeli samochód wyścigowy jest przeznaczony wyłącznie do użytku na specjalnych torach wyścigowych, nie będących drogami ani strefami zamieszkania bądź strefami ruchu w rozumieniu przepisów ustawy Prawo o ruchu drogowym, to tym samym nie jest pojazdem w rozumieniu art. 2 pkt 31 tej ustawy, a w konsekwencji nie jest też ani pojazdem silnikowym w rozumieniu art. 2 pkt 32 czy też pojazdem samochodowym w rozumieniu art. 2 pkt 33 ww. ustawy. Powołując się na powyższe, Wnioskodawca powinien mieć prawo odliczyć 100% podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących wydatki związane z nabyciem, eksploatacją a także użytkowaniem samochodu wyścigowego, a także powinien mieć prawo zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu w całości odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej samochodu rajdowego wykorzystywanego dla celów reklamowych oraz wydatków eksploatacyjnych związanych z użytkowaniem samochodu bez konieczności złożenia oświadczenia VAT-26 oraz prowadzenia kilometrówki tj. ewidencji przebiegu pojazdu. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z przepisem art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.): kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Zatem, aby uznać wydatek za koszt uzyskania przychodów, muszą być spełnione łącznie następujące warunki: ‒    wydatek został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika; ‒    poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów; ‒    pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą; ‒    jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona; ‒    został właściwie udokumentowany; ‒    wydatek nie może znajdować się w katalogu kosztów określonych w art. 23 ust. 1 ww. ustawy. Należy przy tym zaznaczyć, że sam fakt, że określony wydatek nie został wymieniony w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zawierającym katalog wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, nie przesądza automatycznie o możliwości uwzględnienia tego wydatku przy ustalaniu podstawy opodatkowania. Konieczne jest wykazanie związku ponoszonych kosztów z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą oraz uzyskiwanym z tej działalności przychodem. W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów. Ponadto należy mieć na względzie, że podatnik – uznając wydatek za koszt uzyskania przychodu – odnosi ewidentne korzyści, gdyż o ten koszt zmniejsza podstawę opodatkowania. Zatem możliwość kwalifikowania konkretnego wydatku jako kosztu uzyskania przychodów jest uzależniona od rzetelnej i całościowej oceny tego, czy w świetle wszystkich występujących w sprawie okoliczności, przy zachowaniu należytej staranności podatnik w momencie dokonywania wydatku mógł i powinien wiedzieć, że wydatek ten przyczyni się do powstania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia ich źródła. W zakresie obowiązków podatnika, jako odnoszącego ewidentną korzyść z faktu zaliczenia określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów, jest wykazanie, na podstawie zgromadzonych dowodów, związku między poniesieniem kosztu a uzyskaniem przychodów, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przy czym – związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodów bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem ich źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Należy przy tym zauważyć, że konieczność poniesienia danego wydatku nie może wynikać z zaniedbań lub sprzecznych z prawem działań podatnika. Treść art. 22 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że: kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23. W przypadku spółek nieruchomościowych odpisy dotyczące środków trwałych zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być w roku podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z przepisami o rachunkowości odpisy amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia środków trwałych, obciążające w tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki. Natomiast w myśl art. 22a ust. 1 ww. ustawy: amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania: a)  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością, b)  maszyny, urządzenia i środki transportu, c)  inne przedmioty ‒    o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi. Z treści art. 23 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika że: nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia samochodu osobowego, dokonywanych według zasad określonych w art. 22a-22o, w części ustalonej od wartości samochodu przewyższającej kwotę: a.  225.000 zł - w przypadku samochodu osobowego będącego pojazdem elektrycznym w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 110, 1093 i 2269) oraz w przypadku samochodu osobowego będącego pojazdem napędzanym wodorem w rozumieniu art. 2 pkt 15 tej ustawy, b.  150 000 zł – w przypadku pozostałych samochodów osobowych. Z treści art. 5a pkt 19a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, ilekroć w ustawie jest mowa o: samochodzie osobowym – oznacza to pojazd samochodowy w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, konstrukcyjnie przeznaczony do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą, z wyjątkiem: a)  pojazdu samochodowego mającego jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą: ‒    klasyfikowanego na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van lub ‒    z otwartą częścią przeznaczoną do przewozu ładunków, b)  pojazdu samochodowego, który posiada kabinę kierowcy z jednym rzędem siedzeń i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu, c)  pojazdu specjalnego, jeżeli z dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym wynika, że dany pojazd jest pojazdem specjalnym, i jeżeli spełnione są również warunki zawarte w odrębnych przepisach, określone dla następujących przeznaczeń: ‒    agregat elektryczny/spawalniczy, ‒    do prac wiertniczych, ‒    koparka, koparko-spycharka, ‒    ładowarka, ‒    podnośnik do prac konserwacyjno-montażowych, ‒    żuraw samochodowy, d.  pojazdu samochodowego określonego w przepisach wydanych na podstawie art. 86a ust. 16 ustawy o podatku od towarów i usług. Z kolei zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2021 r. poz. 450 ze zm.): przez pojazd samochodowy rozumie się pojazd silnikowy, którego konstrukcja umożliwia jazdę z prędkością przekraczającą 25 km/h; określenie to nie obejmuje ciągnika rolniczego. Stosownie do art. 2 pkt 31 tej ustawy: przez pojazd rozumie się środek transportu przeznaczony do poruszania się po drodze oraz maszynę lub urządzenie do tego przystosowane, z wyjątkiem urządzenia wspomagającego ruch. Zgodnie z art. 2 pkt 32 ustawy Prawo o ruchu drogowym: użyte w ustawie określenie oznacza pojazd silnikowy to pojazd wyposażony w silnik, z wyjątkiem motoroweru, pojazdu szynowego, roweru, wózka rowerowego, hulajnogi elektrycznej, urządzenia transportu osobistego i wózka inwalidzkiego. Z kolei w świetle regulacji art. 2 pkt 1 cyt. ustawy: droga to wydzielony pas terenu składający się z jezdni, pobocza, chodnika, drogi dla pieszych lub drogi dla rowerów, łącznie z torowiskiem pojazdów szynowych znajdującym się w obrębie tego pasa, przeznaczony do ruchu lub postoju pojazdów, ruchu pieszych, ruchu osób poruszających się przy użyciu urządzenia wspomagającego ruch, jazdy wierzchem lub pędzenia zwierząt. Zgodnie z art. 2 pkt 16 ustawy Prawo o ruchu drogowym: strefa zamieszkania to obszar obejmujący drogi publiczne lub inne drogi, na którym obowiązują szczególne zasady ruchu drogowego, a wjazdy i wyjazdy oznaczone są odpowiednimi znakami drogowymi. Przepis art. 2 pkt 16a tej ustawy stanowi, że: strefę ruchu obszar rozumie się obejmujący co najmniej jedną drogę wewnętrzną, na który wjazdy i wyjazdy oznaczone są odpowiednimi znakami drogowymi. Natomiast art. 2 pkt 40 ustawy Prawo o ruchu drogowym wskazuje, że: samochodem osobowym jest pojazd samochodowy przeznaczony konstrukcyjnie do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą oraz ich bagażu. W świetle powołanych powyżej definicji – warunkiem uznania wytworzonego samochodu wyścigowego za pojazd samochodowy lub samochód osobowy jest uznanie go w pierwszej kolejności za pojazd w świetle przepisów ustawy Prawo o ruchu drogowym. Aby samochód wyścigowy był uznany za pojazd, musi spełniać dwie cechy: ‒    być środkiem transportu, ‒    być przeznaczonym do poruszania się po drodze (lub strefie ruchu w rozumieniu art. 2 pkt 16a ustawy Prawo o ruchu drogowym), przy czym powinna to być droga w rozumieniu art. 2 ust. 1 tej ustawy. Jak wskazał Pan, nabyty samochód wyścigowy będzie przeznaczony wyłącznie do udziału w wyścigach. Samochód ten nie będzie posiadał homologacji do uczestnictwa w ruchu publicznym. Zatem nie można uznać, że opisany we wniosku samochód wyścigowy będzie przeznaczony do poruszania się po drodze w ustawowym rozumieniu drogi lub strefie ruchu lub strefie zamieszkania w rozumieniu art. 2 pkt 16 i 16a ustawy Prawo o ruchu drogowym. Skoro będzie on przeznaczony do użytku wyłącznie na torach wyścigowych, niebędących drogami ani strefami zamieszkania bądź strefami ruchu w rozumieniu przepisów tej ustawy, to tym samym nie jest pojazdem w rozumieniu art. 2 pkt 31 tej ustawy, a w konsekwencji nie jest też ani pojazdem silnikowym w rozumieniu art. 2 pkt 32 tej ustawy, czy też pojazdem samochodowym w rozumieniu art. 2 pkt 33 tej ustawy. Z powyższego wynika, że nabyty przez Pana samochód wyścigowy nie jest również samochodem osobowym w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym, w niniejszej sprawie nie znajdą zastosowania art. 23 ust. 1 pkt 4 oraz art. 23 ust. 1 pkt 47 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż regulacje te odnoszą się do zagadnień podatkowych związanych z używaniem w działalności gospodarczej samochodu osobowego. Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą. Głównym przedmiotem wykonywanej działalności jest handel w zakresie (…). Świadczy Pan również usługi odpłatnych przejazdów po torach wyścigowych na rzecz osób prywatnych w ramach atrakcji ekstremalnej. W przyszłości planuje Pan w dalszym ciągu reklamować swoją, a także zewnętrzne marki za pomocą bolidu. Zamierza Pan rozszerzyć działalność gospodarczą o świadczenia usług marketingowych, usługi szkolenia z jazdy pojazdem wyścigowym oraz najem pojazdu. Jest Pan właścicielem bolidu C., który może jeździć tylko po torach wyścigowych. Pojazd wyścigowy jest przeznaczony do udziału w organizowanych zawodach sportowych (wyścigach), nie podlega on rejestracji ani homologacji dopuszczającej go do ruchu drogowego. Porusza się on wyłącznie po zamkniętych torach wyścigowych, a na miejsca wyścigów transportowany jest na lawecie. Pojazd nie jest wyposażony w licznik kilometrów, a jedynie posiada miernik godzin pracy silnika. Wskazany pojazd wyścigowy stanowi środek trwały i jest ujęty w ewidencji środków trwałych w ramach działalności gospodarczej prowadzonej przez Pana. Pojazd jest wykorzystywany dla celów prowadzonej działalności gospodarczej. Jak dotąd służy głównie reklamowaniu Pana działalności gospodarczej, Pana marki. Jako kierowca bierze Pan czynny udział w wydarzeniach sportowych organizowanych w Polsce i poza granicami kraju. Mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie oraz cytowane wyżej przepisy prawa podatkowego stwierdzić należy, że w przypadku opisanym przez Pana zachodzi związek przyczynowo-skutkowy, dający podstawy do zaliczenia w koszty uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej wydatków na nabycie samochodu wyścigowego (przez odpisy amortyzacyjne) i jego eksploatację. Wskazał Pan bowiem na rodzaje przychodów, jakie uzyskuje (m.in. ze świadczenia usług odpłatnych przejazdów po torach wyścigowych na rzecz osób prywatnych w ramach atrakcji ekstremalnej) oraz wskazał Pan jakie będzie uzyskiwał rozszerzając zakres świadczonych usług o usługi marketingowo-reklamowym, usługi szkoleniowe z jazdy opisanym we wniosku samochodem wyścigowym oraz najem pojazdu. Ponadto, umieszczenie logo firmy w widocznym miejscu skutkuje promowaniem przedsiębiorstwa zarówno wśród obecnych, jak i potencjalnie przyszłych klientów. Tego rodzaju reklama może przyczynić się do uzyskania przychodu, a tym samym może być uznana za koszt podatkowy. Należy zgodzić się z Panem, że poniesione wydatki na nabycie samochodu wyścigowego w postaci odpisów amortyzacyjnych oraz wydatki eksploatacyjne związane z użytkowaniem tego samochodu wyścigowego będą mogły być przez Pana zaliczane do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Prawidłowe jest również Pana stanowisko, iż skoro pojazd wyścigowy nie jest samochodem osobowym w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to nie mają zastosowania ograniczenia wynikające z art. 23 ust. 1 pkt 4 oraz art. 23 ust. 1 pkt 47 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż regulacje te odnoszą się do kosztów związanych z używaniem w działalności gospodarczej samochodu osobowego. Reasumując – poniesione wydatki na nabycie samochodu wyścigowego w postaci odpisów amortyzacyjnych oraz wydatki eksploatacyjne związane z użytkowaniem samochodu wyścigowego (tj. części zamienne, wymiana oklejenia pojazdu, opony, paliwo, usługi naprawy, serwisowe), pod warunkiem ich prawidłowego udokumentowania, może Pan zaliczyć w całości do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W niniejszej sprawie nie znajdą zastosowania art. 23 ust. 1 pkt 4 oraz art. 23 ust. 1 pkt 47 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż regulacje te odnoszą się do kosztów uzyskania przychodu związanych z używaniem w działalności gospodarczej samochodu osobowego, a w uzupełnieniu wskazał Pan, że opisany bolid nie jest samochodem osobowym w rozumieniu art. 5a pkt 19a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewidują w Pana sytuacji obowiązku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu. Z uwagi na fakt, że opisany pojazd wyścigowy nie jest samochodem osobowym oraz jest środkiem trwałym wykorzystywanym w Pana działalności gospodarczej, przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewidują w Pana sytuacji obowiązku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu. Zatem Pana stanowisko w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych należało uznać za prawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy: ‒    stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz ‒    zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Przy czym podkreślić należy, że ciężar wykazania związku poniesionych wydatków z działalnością gospodarczą oraz ich wpływu na wysokość osiągniętych przychodów spoczywa na podatniku, zwłaszcza w sytuacji wystąpienia sporu w tej kwestii. Interpretację indywidualną wydaje się bowiem wyłącznie w oparciu o stan faktyczny/zdarzenie przyszłe przedstawione przez Pana, natomiast w toku prowadzonego postępowania podatkowego lub kontrolnego właściwy organ prowadzi postępowanie dowodowe w celu dokładnego ustalenia stanu faktycznego, który rzeczywiście zaistniał. W zakresie podatku od towarów i usług zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ‒    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. ‒    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)  z zastosowaniem art. 119a; 2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ‒    w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ‒    w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).