0115-KDIT3.4011.803.2021.7.JŁ

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 23 września 2021 r. wpłynął Pana wniosek z 22 września 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy powstania przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkami letniskowymi. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwania – pismem z 6 grudnia 2021 r. (data wpływu 6 grudnia 2021 r.) oraz pismem z 26 grudnia 2021 r. (data wpływu 26 grudnia 2021 r.). Treść wniosku jest następująca: Opis zdarzenia przyszłego Od 2009 r. prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą. Jest Pan płatnikiem podatku od towarów i usług, natomiast podatek dochodowy od osób fizycznych w wysokości 19% rozlicza Pan w każdym kwartale według rzeczywistych kosztów. Głównym przedmiotem działalności w tym okresie były usługi programistyczne. Ponadto wskazuje Pan, że prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów. Zamierza Pan wycofać niżej wymienione nieruchomości z działalności gospodarczej i w przyszłości je sprzedać. Zakupił Pan w 2008 r. prywatnie działkę budowlaną. W 2011 r. zakończył Pan inwestycję budowy domu letniskowego (na ww. działce) i wprowadził do ewidencji środków trwałych i dokonywał odpisów amortyzacyjnych. W 2015 r. zakończył Pan inwestycję budowy budynku składającego się z połączonych ścianami czterech domów letniskowych (na ww. działce) i wprowadził do ewidencji środków trwałych i dokonywał odpisów amortyzacyjnych. Od zakupu i budowy ww. budynków został odliczony VAT. Prowadził Pan na w nieruchomości działalność gospodarczą polegającą na wynajmie domów letniskowych. Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego. W piśmie z 6 grudnia 2021 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, stwierdził Pan, że wskazane we wniosku domki letniskowe sklasyfikowane są zgodnie z Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych (PKOB), wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. jako „Budynki zakwaterowania turystycznego, pozostałe” – symbol PKOB 1212. Zostały ujęte w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych jako Środki trwałe: Symbol KŚT 109 Nie zamierza Pan wycofywać środków trwałych z działalności gospodarczej. Zamierza Pan sprzedać domki letniskowe w roku 2022. Wybudowany w 2011 r. budynek był oddany do użytkowania, tj. wynajmu 30 września 2011 r.  Wybudowany w 2015 r. budynek był oddany do użytkowania, tj. wynajmu 1 lipca 2015 r. Natomiast pismem z 26 grudnia 2021 r. jednoznacznie wskazał Pan, że domki letniskowe nie zostaną wycofane z działalności gospodarczej. Pytania 1.  Czy może Pan zastosować zwolnienie z podatku VAT od sprzedaży ww. nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkami letniskowymi na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT lub pkt 10a? 2.  Czy z tytułu sprzedaży nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkami letniskowymi zastosowanie znajdzie art. 14 ust. 2c, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie powstanie przychód w opisanej sytuacji (pytanie przeformułowane w uzupełnieniu wniosku)? Przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena Pana stanowiska w odniesieniu do pytania drugiego, dotyczącego podatku dochodowego od osób fizycznych, natomiast w zakresie pytania pierwszego, dotyczącego podatku od towarów i usług zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie. Pana stanowisko w sprawie dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych Co do zasady w przypadku sprzedaży składników majątku wykorzystywanych w prowadzonej działalności gospodarczej uzyskany przychód jest kwalifikowany i rozliczany w ramach działalności gospodarczej. Należy jednak mieć na uwadze, że zasada ta nie dotyczy wykorzystywanych w ramach działalności gospodarczej lokali mieszkalnych. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy PIT opodatkowaniu podlega odpłatne zbycie nieruchomości jeżeli zostało dokonane w ciągu 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego w którym nastąpiło nabycie i jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej z zastrzeżeniem art. 10 ust. 3 ustawy. Jednocześnie w art. 10 ust. 3 ustawy wskazano, iż przepisy ust. 1 pkt 8 mają zastosowanie do odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie. W myśl art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych - wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c. Zgodnie z art. 14 ust. 2c u.p.d.o.f. do przychodów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, nie zalicza się przychodów z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie. Przepis art. 30e stosuje się odpowiednio. W konsekwencji w razie sprzedaży nieruchomości mieszkalnych wykorzystywanych w działalności gospodarczej zastosowanie znajdą zasady opodatkowania określone w art. 30e ustawy PIT - czyli zasady właściwe dla sprzedaży nieruchomości prywatnych. Sprzedaż nieruchomości mieszkalnych wykorzystywanych w działalności gospodarczej nie stanowi zatem dochodu z działalności gospodarczej lecz dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości (na zasadach właściwych dla nieruchomości prywatnych). Oznacza to, że opodatkowaniu podlega jedynie zbycie takiej nieruchomości jeżeli zostało dokonane w ciągu 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego w którym nastąpiło nabycie. Potwierdzają to również organy podatkowe. Jak stwierdził Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji z 23 sierpnia 2012 r., nr ITPB1/415-566a/12/WM: „Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, iż przychód ze sprzedaży budynku bądź lokalu mieszkalnego oraz związanego z nim gruntu, stanowi zawsze przychód określony w ww. art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, niezależnie od tego czy budynek ten lub lokal stanowił, czy też nie środek trwały w prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej, ani czy był wykorzystywany w tej działalności, z wyjątkiem sytuacji, gdy podatnik prowadzi działalność w zakresie obrotu nieruchomościami, a nieruchomość ta stanowi towar handlowy.” Odnośnie sprzedaży warto również wskazać na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 14 lipca 2017 r., sygn. 0112- KDIL3-3.4011.82.2017.1.MC: „Mając na względzie powołane przepisy prawne oraz przedstawiony wyżej opis zdarzenia przyszłego, należy stwierdzić, że kwota uzyskana ze sprzedaży lokalu mieszkalnego nie będzie stanowiła dla Wnioskodawcy przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej. Wobec tego sprzedaż tę należy zakwalifikować do źródła przychodu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przy czym, w rozpatrywanej sprawie, przychód ze zbycia lokalu mieszkalnego w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie powstanie, gdyż do sprzedaży ww. lokalu dojdzie po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie. Reasumując - z tytułu sprzedaży tej nieruchomości Wnioskodawca nie powinien odprowadzić podatku dochodowego od sprzedaży nieruchomości wykorzystywanej na potrzeby związane z działalnością gospodarczą.” W konsekwencji w razie sprzedaży nieruchomości mieszkalnych wykorzystywanych w działalności gospodarczej zastosowanie znajdą zasady opodatkowania określone w art. 30e ustawy PIT - czyli zasady właściwe dla sprzedaży nieruchomości prywatnych. Sprzedaż nieruchomości mieszkalnych wykorzystywanych w działalności gospodarczej nie stanowi zatem dochodu z działalności gospodarczej, lecz dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości (na zasadach właściwych dla nieruchomości prywatnych). Oznacza to, że opodatkowaniu podlega jedynie zbycie takiej nieruchomości, jeżeli zostało dokonane w ciągu 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie. Kluczowe jest zatem w tym przypadku wykazanie, że domy letniskowe faktycznie mają cechy oraz właściwości nieruchomości mieszkalnej. Zgodnie z objaśnieniami PKOB budynki dzielą się na mieszkalne i niemieszkalne. Budynki mieszkalne są to obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. W przypadkach, gdy mniej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest na cele mieszkalne, budynek taki klasyfikowany jest jako niemieszkalny, zgodnie z jego przeznaczeniem. Budynki niemieszkalne są to obiekty budowlane wykorzystywane głównie dla potrzeb niemieszkalnych. W przypadku, gdy co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest do celów mieszkalnych, budynek klasyfikowany jest jako budynek mieszkalny. Korzystną opinię w tym zakresie wydał Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji z 30 października 2009 r., nr ITPB1/415-666/09/MM: „Na gruncie niniejszej sprawy, niezbędnym elementem do określenia czy sprzedaż domu letniskowego stanowi przychód z działalności gospodarczej, jest określenie, czy nieruchomość ta stanowi budynek mieszkalny, czy budynek niemieszkalny. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje tych pojęć, a więc należy odnieść się w tym przypadku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 z późn. zm.). W załączniku do ww. rozporządzenia, w rozdziale I, punkcie 2 - pojęcia podstawowe - zdefiniowane zostało m.in. pojęcie „budynki mieszkalne”. Z powyższych przepisów wynika, że budynki mieszkalne są to obiekty budowlane, których co najmniej połowa powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. W przypadku, gdy mniej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest na cele mieszkalne, budynek taki klasyfikowany jest jako niemieszkalny, zgodnie z jego przeznaczeniem. Skoro zatem dom letniskowy wynajmowany jest w ramach działalności gospodarczej na cele mieszkalne, to należy zakwalifikować go jako budynek mieszkalny. Mając na uwadze powyższe oraz przedstawiony stan faktyczny, stwierdzić należy, iż przychód ze sprzedaży domu letniskowego - budynku mieszkalnego, wykorzystywanego w działalności gospodarczej, nie stanowi przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż dom letniskowy zakupiony został przez Wnioskodawczynię i jej małżonka w 1995 r. i obecnie małżonkowie zamierzają dokonać jego sprzedaży. Sprzedaż ta nastąpi po upływie 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie, a zatem nie stanowi źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dochód uzyskany ze sprzedaży nie podlega więc opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych”. Pana zdaniem dochód uzyskany ze sprzedaży ww. nieruchomości nie podlega opodatkowaniu podatkiem od osób fizycznych. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej   W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm): opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Zgodnie z przepisem art. 10 ust. 1 pkt 8 tej ustawy: źródłem przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: a)  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b)  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz  prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c)  prawa wieczystego użytkowania gruntów, d)  innych rzeczy, ‒    jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany. Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, że sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości, która nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej, przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości, która  nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej, po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w  nieruchomości, w ogóle nie podlega opodatkowaniu. W myśl art. 10 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: przepisy ust. 1  pkt 8 mają zastosowanie do odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z  tym  budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie. Powyższy przepis znajduje potwierdzenie w treści art. 14 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym: do przychodów, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy, nie zalicza się jednak przychodów z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz  sposób opodatkowania przychodów/dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów jest, wskazana w art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, pozarolnicza działalność gospodarcza. W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową: a)  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, b)  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, c)  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych ‒    prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9. W świetle art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: za przychody z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług. W myśl art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących: a)  środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, b)  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1.500 zł, c)  składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych, d)  składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ‒    wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio. W wyżej wymienionym art. 14 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienione zostały szczególne kategorie przychodów, które – w przypadku uzyskania ich  przez  podatnika – stanowią przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej. Takimi przychodami są m.in. przychody uzyskane z odpłatnego zbycia składników majątku, tj. środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, co wynika z treści art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) ww. ustawy.   Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą. W 2008 r. zakupił Pan prywatnie działkę budowlaną. W 2011 r. zakończył Pan inwestycję budowy domu letniskowego i wprowadził go do ewidencji środków trwałych. W 2015 r. zakończył Pan inwestycję budowy budynku składającego się z połączonych ścianami czterech domów letniskowych i wprowadził do ewidencji środków trwałych. Na ww. nieruchomości prowadził Pan działalność gospodarczą polegającą na wynajmie domów letniskowych. Przed sprzedażą nie zamierza Pan wycofywać domów letniskowych z działalności gospodarczej. Wybudowany w 2011 r. budynek został oddany do użytkowania (wynajmu) 30 września 2011 r., natomiast budynek wybudowany w 2015 r. został oddany do użytkowania (wynajmu) 1 lipca 2015 r. Wskazane we wniosku domki letniskowe zostały sklasyfikowane zgodnie z Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych (PKOB) jako: „Budynki zakwaterowania turystycznego, pozostałe” – symbol PKOB 1212. Natomiast w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zostały ujęte jako środki trwałe: symbol KŚT 109. Przystępując do oceny skutków podatkowych sprzedaży przez Pana opisanych we wniosku domków letniskowych w pierwszej kolejności wskazać należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia budynku mieszkalnego. W związku z tym należy odwołać się do rozporządzenia Rady Ministrów z 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. nr 112, poz. 1316 ze zm.). Zgodnie z Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych budynki mieszkalne obejmują dział 11, natomiast budynki niemieszkalne dział 12. Według zawartego w rozporządzeniu schematu klasyfikacji PKOB wskazany przez Pana nr 1212 zawiera budynki zakwaterowania turystycznego, pozostałe. Zgodnie z objaśnieniami klasa ta obejmuje: schroniska młodzieżowe, schroniska górskie, domki kempingowe, domy wypoczynkowe oraz pozostałe budynki zakwaterowania turystycznego. Klasa ta nie obejmuje natomiast: hoteli i podobnych budynków oferujących zakwaterowanie (1211), wesołych miasteczek i parków wypoczynkowych (2412). Zatem przedmiotem zbycia będą domki letniskowe, które stanowią budynki niemieszkalne, zaliczone do grupy PKOB 1212 – Budynki zakwaterowania turystycznego, pozostałe. Dodatkowo wskazał Pan, że opisane domki letniskowe stanowią środki trwałe ujęte w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, zostały zaliczone wg Klasyfikacji środków trwałych (rozporządzenie Rady Ministrów z 3 października 2016 r. w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT); Dz. U. poz. 1864) do rodzaju 109, a zatem do pozostałych budynków niemieszkalnym. Mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe oraz powołane wyżej przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że skoro – jak wskazał Pan w uzupełnieniu wniosku – przedmiotowe domki letniskowe zaliczone zostały według Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych do grupy 1212 – budynki zakwaterowania turystycznego, pozostałe, a zatem do budynków niemieszkalnych, to zbycie tych nieruchomości będzie generować przychód z działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu tak, jak pozostałe dochody z działalności gospodarczej. Z uwagi na to, że zgodnie z Polska Klasyfikacją Obiektów Budowlanych budynki letniskowe stanowią budynki niemieszkalne, W Pana sytuacji nie znajdzie zastosowania art. 14 ust. 2c ustawy o podatku dochodowego od osób fizycznych. Zatem Pana stanowisko należało uznać za nieprawidłowe. Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. W zakresie podatku od towarów i usług zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie. Wydając niniejszą interpretację organ oparł się na opisie zdarzenia przyszłego, w którym podał Pan, że przedmiotowe budynki zgodnie z Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych zostały zaliczone do Sekcji 1 Budynki, Dział 12 Budynki niemieszkalne, Symbol 1212. W związku z tym przyjęto, że zbywane budynki są budynkami niemieszkalnymi. Końcowo należy wskazać, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe jest zgodne ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. Pełna weryfikacja prawidłowości stanowiska Wnioskodawcy może być dokonana jedynie w toku ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której zastosowanie mają przepisy określone w art. 14h (w zamkniętym katalogu) ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ‒    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji. ‒    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)  z zastosowaniem art. 119a; 2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. ‒    Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”).   Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ‒    w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ‒    w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).