0115-KDIT3.4011.924.2021.2.AW

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe   Szanowny Panie, Stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie opodatkowania w Polsce przychodów/dochodów osiąganych na Ukrainie – jest nieprawidłowe.   Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej   8 listopada 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania w Polsce przychodów/dochodów osiąganych na Ukrainie. Wniosek uzupełniony został 3 grudnia 2021 r.   Opis zdarzenia przyszłego   Pan W. B. (przed zmianą imienia i nazwiska V. B. zwany dalej: „Wnioskodawcą”) jest pochodzenia ukraińskiego. Wraz z rodziną, tj. żoną i dziećmi, mieszka od kilku lat na terytorium Polski z zamiarem stałego zamieszkania. Niedawno otrzymał obywatelstwo polskie. Zatem jest rezydentem podatkowym. Wnioskodawca prowadzi na terytorium Ukrainy działalność gospodarczą w zakresie produkcji mebli z własnych materiałów (działalność jest prowadzona tylko na terytorium Ukrainy poprzez położony tam zakład). Wnioskodawca z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej na terytorium Ukrainy płaci zryczałtowany podatek dochodowy w wysokości 5% od przychodu. Dla potrzeb podatku dochodowego od osób fizycznych prowadzi jedynie ewidencję przychodów. Nie prowadzi żadnego urządzenia księgowego, które umożliwiałoby ustalenie dochodu. Osoba fizyczna na terytorium Polski uzyskuje na terytorium Polski przychody ze stosunku pracy. Wnioskodawca uzyskuje na terytorium Ukrainy również przychody z tytułu wynajmu mieszkania i dwóch lokali użytkowych (zwane dalej: „Nieruchomościami”), które opodatkowuje na Ukrainie według skali podatkowej jako przychody z wynajmu. Wnioskodawca będzie przebywał w 2021 r. (i w latach następnych) na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. Przychody na terytorium Ukrainy uzyskuje w walucie obcej. Koszty także ponosi w walucie obcej. Wnioskodawca uzyskał indywidualną interpretację prawa podatkowego wydaną przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej 30 kwietnia 2021 r. …, w której uznano, że Wnioskodawca nie jest zobowiązany do opodatkowania na terytorium Polski przychodów/dochodów uzyskiwanych na terytorium Ukrainy z tytułu działalności gospodarczej wykonywanej na terytorium Ukrainy i z tytułu najmu Nieruchomości położonych na terytorium tego kraju. W tej interpretacji stwierdzono również, że w przypadku Wnioskodawcy znajdzie zastosowanie metoda unikania podwójnego opodatkowania – wyłączenia z progresją. W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan dodatkowo: ‒    Wnioskodawca jest rezydentem podatkowym Polski. ‒    Wnioskodawca ma zarejestrowaną działalność gospodarczą na terytorium Ukrainy (nie ma zarejestrowanej działalności w Polsce). Tam też tylko prowadzi działalność gospodarczą – zakład produkcji mebli. Zatem użyte we wniosku sformułowanie „zakład” nie dotyczyło zakładu w rozumieniu Konwencji między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Ukrainy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku. ‒    Wnioskodawca wybrał w Polsce opodatkowanie przychodów z działalności gospodarczej w formie zryczałtowanego podatku dochodowego. ‒    Przychody/dochody, które uzyskuje Wnioskodawca z tytułu wynajmu mieszkania i dwóch lokali użytkowych, które – jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego we wniosku – opodatkowuje na Ukrainie wg skali podatkowej jako przychody z wynajmu dotyczą składników majątku prywatnego. ‒    Przychody/dochody, które uzyskuje Wnioskodawca z tytułu wynajmu mieszkania i dwóch lokali użytkowych są opodatkowane w ramach tzw. „najmu prywatnego”. ‒    Wnioskodawca z tytułu należności uzyskiwanych w ramach najmu wybrał w Polsce opodatkowanie w formie zryczałtowanego podatku dochodowego.   Pytania   1.  Czy Wnioskodawca jest zobowiązany do wykazania w zeznaniu rocznym składanym na terytorium Polski oprócz dochodów uzyskanych na terytorium Polski ze stosunku pracy także dochody/przychody uzyskane na terytorium Ukrainy z działalności gospodarczej i najmu? 2.  Według jakiego kursu należy przeliczyć na PLN przychody i koszty związane z najmem Nieruchomości na terytorium Ukrainy, które zostaną wykazane w zeznaniu rocznym złożonym na terytorium Polski?   Pana stanowisko w sprawie pytania oznaczonego we wniosku numerem 1.   W myśl art. 27 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, oprócz dochodów podlegających opodatkowaniu, zgodnie z ust. 1, osiągał również dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych – podatek określa się w następujący sposób: ‒    do dochodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym dodaje się dochody zwolnione od tego podatku i od sumy tych dochodów oblicza się podatek według skali określonej w ust. 1; ‒    ustala się stopę procentową tego podatku do tak obliczonej sumy dochodów; ‒    ustaloną zgodnie z pkt 2 stopę procentową stosuje się do dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Z uwagi na fakt, że uzyskiwane przez Wnioskodawcę na terytorium Ukrainy przychody z działalności gospodarczej są opodatkowane podatkiem zryczałtowanym Wnioskodawca nie jest zobowiązany ich wykazać w zeznaniu składanym na terytorium Polski. Natomiast w tym zeznaniu (PIT-36 i załączniku PIT-ZG) powinien wykazać dochody (przychody i koszty) uzyskiwane na terytorium Ukrainy z tytułu najmu. Reasumując, Wnioskodawca jest zobowiązany do wykazania w zeznaniu rocznym składanym na terytorium Polski oprócz dochodów uzyskanych na terytorium Polski ze stosunku pracy także dochody uzyskane na terytorium Ukrainy, które są opodatkowane wg zasad ogólnych (nie opodatkowanych podatkiem zryczałtowanym), czyli w przedstawionym stanie faktycznym tylko dochody uzyskiwane z najmu Nieruchomości.   Pana stanowisko w sprawie pytania oznaczonego we wniosku numerem 2.   W ocenie Wnioskodawcy przychody i koszty związane z najmem Nieruchomości na terytorium Ukrainy należy wykazać w zeznaniu rocznym złożonym na terytorium Polski ustalone według kursów średnich NBP PLN z dnia poprzedzającego ich uzyskanie lub poniesienie, czyli odrębnie dla każdego przychodu i kosztu. Nie jest możliwe przyjęcie jakieś formy uproszczenia, np. według kursu średniego NBP z dnia poprzedzającego złożenie zeznania.   Ocena stanowiska   Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.   Uzasadnienie interpretacji indywidualnej   Zgodnie z przepisem art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy). Natomiast art. 3 ust. 1a ww. ustawy precyzuje, że za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która: 1)  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub 2)  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. Z kolei art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy). Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a, 2b ww. ustawy stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie – podlega w kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów. Z przedstawionego we wniosku opisu wynika, że jest Pan rezydentem podatkowym Polski. Wobec tego podlega Pan w Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu określonemu w art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Jako okoliczności faktyczne podaje Pan, że w Polsce osiąga Pan dochody ze stosunku pracy. Jednocześnie na terenie Ukrainy prowadzi Pan pozarolniczą działalność gospodarczą w zakresie produkcji mebli z własnych materiałów (działalność jest prowadzona tylko na terytorium Ukrainy poprzez położony tam zakład). Ponadto uzyskuje Pan na terytorium Ukrainy również przychody z tytułu wynajmu mieszkania i dwóch lokali użytkowych. Z uwagi na treść art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w analizowanej sprawie zastosowanie znajdą postanowienia Konwencji między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Ukrainy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Kijowie dnia 12 stycznia 1993 r. (Dz. U. z 1994 r. Nr 63 poz. 269).  Zgodnie z art. 7 ust. 1 ww. konwencji polsko-ukraińskiej zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność w drugim Umawiającym się Państwie przez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w drugim Państwie, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej mogą być przypisane temu zakładowi. Na podstawie art. 5 ust. 1 konwencji polsko-ukraińskiej określenie „zakład” oznacza stałą placówkę, przez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa. Placówka oznacza również miejsce produkcyjne. W myśl art. 5 ust. 2 konwencji polsko-ukraińskiej: określenie „zakład” obejmuje w szczególności: a)  miejsce zarządu, b)  filię, c)  biuro, d)  zakład fabryczny, e)  warsztat oraz f)   kopalnię, źródło ropy naftowej lub gazu, kamieniołom albo inne miejsce wydobywania kopalnych zasobów naturalnych. Warunek określony w art. 7 ust. 1 konwencji polsko-ukraińskiej należy interpretować zgodnie z Komentarzem do Modelowej Konwencji w Sprawie Podatku od Dochodu i Majątku (pkt 3 Komentarza do art. 7 ust. 1), przyjmując, że przedsiębiorstwo jednego Państwa nie może być opodatkowane w drugim Państwie, chyba że prowadzi ono w tym drugim Państwie działalność handlową lub przemysłową za pośrednictwem położonego w tym Państwie zakładu. Zgodnie z Komentarzem do Konwencji Modelowej OECD (pkt 4 Komentarza do art. 3 ust. 1) fakt, czy działalność jest prowadzona w ramach przedsiębiorstwa, powinien być interpretowany na podstawie ustawodawstwa wewnętrznego poszczególnych państw. Termin „przedsiębiorstwo” należy przy tym rozumieć nie w znaczeniu podmiotowym, ale jako prowadzenie działalności handlowej lub przemysłowej przez rezydenta państwa będącego stroną umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Jak już wskazano, przedsiębiorstwo mające siedzibę w jednym państwie, a prowadzące działalność na terytorium drugiego, co do zasady, podlega opodatkowaniu w państwie swojej siedziby. Państwu, w którym prowadzona jest działalność, służy prawo do opodatkowania zysków osiąganych przez przedsiębiorstwo pochodzące z innego kraju, pod warunkiem że przedsiębiorstwo to prowadzi działalność w tym państwie w formie zakładu. W przeciwnym przypadku, dochody przedsiębiorstwa zagranicznego podlegają opodatkowaniu w państwie jego siedziby. Analiza powyższych zapisów wskazuje, że dochód przedsiębiorstwa, co do zasady, opodatkowany jest w państwie rezydencji, czyli w Pana przypadku w Polsce. W państwie zakładu – na Ukrainie – opodatkowany będzie natomiast wyłącznie dochód uzyskany z tego zakładu. Innymi słowy dochód osiągany przez Pana z tytułu działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Ukrainy będzie opodatkowany na Ukrainie według przepisów w tym państwie obowiązujących, ponieważ na Ukrainie prowadzi Pan działalność gospodarczą przez położony tam zakład. W odniesieniu natomiast do dochodów osiąganych przez Pana z tytułu wynajmu Nieruchomości położonych na terytorium Ukrainy, należy wskazać na treść art. 6 ust. 1 konwencji polsko-ukraińskiej, zgodnie z którym dochody osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie z majątku nieruchomego (włączając dochody z eksploatacji gospodarstwa rolnego i leśnego), położonego w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.  Zgodnie z art. 6 ust. 2 tej konwencji określenie „majątek nieruchomy” posiada takie znaczenie, jakie przyjmuje się według prawa tego Państwa, w którym majątek ten jest położony. Określenie to obejmuje w każdym przypadku mienie należące do majątku nieruchomego, żywy i martwy inwentarz gospodarstw rolnych i leśnych, prawa, do których zastosowanie mają przepisy prawa powszechnego dotyczące własności ziemi, prawa użytkowania majątku nieruchomego, jak również prawa do zmiennych lub stałych świadczeń z tytułu eksploatacji lub prawa do eksploatacji pokładów mineralnych, źródeł i innych zasobów naturalnych; statki morskie, powietrzne i rzeczne oraz środki transportu drogowego nie stanowią majątku nieruchomego. Stosownie do art. 6 ust. 3 konwencji polsko-ukraińskiej, postanowienia ustępu 1 tego artykułu stosuje się do dochodów z bezpośredniego użytkowania, najmu, jak również każdego innego rodzaju użytkowania majątku nieruchomego. Postanowienia określone w art. 6 ust. 1 ww. konwencji polsko-ukraińskiej należy interpretować zgodnie z Komentarzem do Modelowej Konwencji w Sprawie Podatku od Dochodu i Majątku (OECD) (pkt 1 Komentarza do art. 6) przyjmując, że ust. 1 przyznaje prawo do opodatkowania dochodu z majątku nieruchomego państwu źródła, tzn. państwu, w którym znajduje się majątek będący źródłem dochodu. Ta praktyka wynika z faktu, że zawsze istnieje bardzo ścisły związek gospodarczy między źródłem dochodu i państwem źródła. Modelowa Konwencja, jak i Komentarz do niej nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa, natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania. Użyty w art. 6 ust. 1 ww. umowy zwrot „mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie” oznacza, że o tym czy będzie tam opodatkowany zdecyduje już wyłącznie dane państwo, którego prawa taki zapis dotyczy, i które z prawa do opodatkowania takich dochodów może zrezygnować. Określenie „mogą być opodatkowane” nigdy nie zezwala podatnikowi na wybór miejsca opodatkowania, lecz daje możliwość opodatkowania dochodu danemu państwu, gdy jego wewnętrzne prawo przewiduje takie opodatkowanie, czyli jest to przywilej danego państwa a nie podatnika. Równocześnie powyższe oznacza brak wyłączności do opodatkowania tego dochodu przez państwo, w którym położony jest majątek nieruchomy. Wobec powyżej przedstawionych zapisów konwencji polsko-ukraińskiej oraz Komentarza do Modelowej Konwencji w Sprawie Podatku od Dochodu i Majątku (OECD) dotyczących opodatkowania dochodu z majątku nieruchomego, dochód z nieruchomości położonych na Ukrainie podlega opodatkowaniu zarówno w państwie położenia majątku będącego źródłem dochodu, czyli na Ukrainie, jak i w państwie rezydencji, tj. w Polsce. W związku z powyższym – jako że dochody osiągane przez Pana podlegają opodatkowaniu zarówno na terytorium Polski, jak i na Ukrainie, w celu uniknięcia podwójnego opodatkowania należy zastosować właściwą metodę unikania podwójnego opodatkowania. W tej sytuacji, w celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, znajduje zastosowanie metoda unikania podwójnego opodatkowania określona w art. 24 ust. 2 lit. a ww. konwencji polsko-ukraińskiej, który stanowi, że jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce uzyskuje dochód lub posiada majątek, który zgodnie z postanowieniami niniejszej konwencji może być opodatkowany w Ukrainie, to Polska zwolni taki dochód lub majątek od podatku zgodnie z postanowieniami ustępów 3 i 4. Jeżeli zgodnie z jakimikolwiek postanowieniami niniejszej konwencji uzyskany dochód lub majątek posiadany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie będzie zwolniony od opodatkowania w tym Państwie, to Państwo może tym niemniej przy obliczaniu kwoty podatku od pozostałego dochodu lub majątku tej osoby wziąć pod uwagę zwolniony od podatku dochód lub majątek (art. 24 ust. 4 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania). Tym samym, Polska może przy obliczaniu kwoty podatku od pozostałego dochodu lub majątku tej osoby wziąć pod uwagę zwolniony od podatku dochód lub majątek. Jest to tzw. metoda wyłączenia z progresją. Podkreślić też trzeba, że metoda unikania podwójnego opodatkowania, o której mowa w art.  4 ust. 2 lit. a konwencji polsko-ukraińskiej nie została zmieniona przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku (tzw. Konwencja MLI), podpisaną przez Polskę dnia 7 czerwca 2017 r. oraz przez Ukrainę dnia 23 lipca 2018 r. Z przedstawionego przez Pana opisu zdarzenia przyszłego – uzupełnionego w wyniku wystosowanego do Pana wezwania – jednoznacznie wynika, że dla potrzeb podatku dochodowego wybrał Pan w Polsce opodatkowanie w formie zryczałtowanego podatku dochodowego zarówno dla przychodów z działalności gospodarczej jak i z tytułu należności uzyskiwanych w ramach „najmu prywatnego”. W myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 2021 r. poz. 1993 ze zm.) osoby fizyczne oraz przedsiębiorstwa w spadku osiągające przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej mogą opłacać zryczałtowany podatek dochodowy w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Osoby fizyczne osiągające przychody z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, jeżeli umowy te nie są zawierane w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, mogą opłacać ryczałt od przychodów ewidencjonowanych (art. 2 ust. 1a tej ustawy). Przepis ten od 1 stycznia 2022 r. otrzymuje brzmienie – osoby fizyczne osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym, opłacają ryczałt od przychodów ewidencjonowanych. Niniejsze pozostaje jednakże bez wpływu na rozstrzygnięcie w sprawie. Na podstawie art. 12 ust. 12 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, przepisy art. 27 ust. 8-9a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (czyli metodę unikania podwójnego opodatkowania) stosuje się odpowiednio. Stosownie do art. 27 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, oprócz dochodów podlegających opodatkowaniu, zgodnie z ust. 1, osiągał również dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych – podatek określa się w następujący sposób: 1)  do dochodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym dodaje się dochody zwolnione od tego podatku i od sumy tych dochodów oblicza się podatek według skali określonej w ust. 1, 2)  ustala się stopę procentową tego podatku do tak obliczonej sumy dochodów; 3)  ustaloną zgodnie z pkt 2 stopę procentową stosuje się do dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Zatem w przypadku metody wyłączenia z progresją dochody uzyskane za granicą są na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania zwolnione od podatku w Polsce, ale dochody te uwzględnia się do ustalania stopy procentowej, według której zapłaci się podatek od polskich przychodów (dochodów) opodatkowanych według skali podatkowej. Przy tym, zasadę opodatkowania przedstawioną w ww. przepisie stosuje się wyłącznie w przypadku, jeżeli podatnik oprócz dochodów zwolnionych z opodatkowania na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, osiągnął inne dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce na ogólnych zasadach albo chce skorzystać z preferencyjnego rozliczenia rocznego np. łącznie z małżonkiem. W konsekwencji, uzyskany przez Pana przychód/dochód z działalności wykonywanej za pośrednictwem zakładu położonego na Ukrainie oraz z najmu nieruchomości położonych na Ukrainie, gdzie zgodnie z umową międzynarodową stosuje się metodę wyłączenia z progresją, podlega opodatkowaniu na Ukrainie. W Polsce dochód ten pozostanie dochodem zwolnionym z opodatkowania. W związku z wyborem formy opodatkowania przychodu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, nie będzie Pan zobowiązany do wykazania tego przychodu w zeznaniu podatkowym PIT-28 składanym w Polsce. Konsekwencją wyboru formy opodatkowania przychodu uzyskiwanego na Ukrainie jest również to, że przychód ten nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach ogólnych. Z uwagi na okoliczność, że dochody uzyskiwane z prowadzonej działalności gospodarczej na Ukrainie oraz najmu są zwolnione od podatku w Polsce, organ odstępuje od udzielenia odpowiedzi na pytanie oznaczone we wniosku nr 2, bowiem dokonywanie stosownych przeliczeń przychodu i kosztów zyskania przychodów jest bezzasadne.   Informacje dodatkowe   Informacja o zakresie rozstrzygnięcia   Interpetacja dotyczy zdarzenia przysłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dacie wydania interpretacji.   Podkreślenia wymaja, że niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach zdarzenia przyszłego przez Pana podanego. Organ interpretacyjny nie jest właściwy do przeprowadzenia postępowania dowodowego, które w przedmiotowej sprawie umożliwiłoby weryfikację opisanego zdarzenia przyszłego.  Postępowanie w sprawie wydawania interpretacji indywidualnych, z uwagi na przedmiot i charakter wydawanych w jego toku rozstrzygnięć, jest bowiem postępowaniem szczególnym, odrębnym, do którego nie mają bezpośredniego zastosowania inne (poza wskazanymi w ustawie) przepisy Ordynacji podatkowej, w szczególności nie jest postępowaniem dowodowym, które może być prowadzone w toku kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej, czy postępowania podatkowego lub czynności sprawdzających. Organ wydający interpretację indywidualną nie może więc zbadać w sensie merytorycznym „sprawy podatkowej” wynikającej z przytoczonego we wniosku zdarzenia lecz jedynie pozytywnie lub negatywnie ocenić, z przytoczeniem przepisów prawa podatkowego, czy stanowisko pytającego zawarte we wniosku odnoszące się do regulacji przepisów materialnego prawa podatkowego jest słuszne i znajduje oparcie w okolicznościach przedstawionego zdarzenia. Organ wydający interpretację przepisów prawa podatkowego nie może przy tym prowadzić postępowania ani podejmować rozstrzygnięć zastrzeżonych dla innego trybu orzekania, w tym w postępowaniu kontrolnym czy podatkowym prowadzonym w oparciu o konkretną dokumentację. Dokonując interpretacji indywidualnej organ interpretacyjny przedstawia jedynie swój pogląd dotyczący wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego (którego elementy przyjmuje jako podstawę rozstrzygnięcia bez weryfikacji).   Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji   ‒    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. ‒    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)  z zastosowaniem art. 119a; 2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. ‒    Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.   Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację   Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”).   Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ‒    w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ‒    w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).   Podstawa prawna dla wydania interpretacji   Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).