0115-KDIT3.4011.946.2025.1.JS

Interpretacja indywidualna  – stanowisko prawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 2 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca: Opis zdarzenia przyszłego Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą (...). Forma opodatkowania: zasady ogólne, rodzaj dokumentacji: KPiR, nie jest Pan czynnym podatnikiem VAT. Działalność rozpoczął Pan 2 września 2024 r. W listopadzie 2025 rozszerzył Pan zakres działalności o sprzedaż produktów za pośrednictwem własnego sklepu internetowego PKD 47.91.Z. W ofercie sklepu są m.in. (...). Materiały do ich wykonania kupuje Pan na platformie internetowej (...). Dostęp do platformy (...) jest bezpłatny. Nie trzeba spełniać żadnych dodatkowych warunków poza rejestracją konta i wpisanie odpowiednich danych kontaktowych. Zamówienie odbywa się poprzez „włożenie” do wirtualnego koszyka odpowiednich produktów i opłacenia ich. Zamówienia realizowane i wysyłane są do Pana po uprzednim ich opłaceniu za pomocą przelewu, przelewu (...) lub karty płatniczej (użytej podczas sprzedaży internetowej na platformie). Zamówiony i opłacony towar przychodzi paczką z (...) (żadne zamówienie nie przekracza kwoty 100 euro jednorazowo). Do paczki nie są dołączone żadne dokumenty sprzedaży ani dokumenty transportowe. Do tej pory materiały na pierwsze produkty wystawione w ofercie sklepu pozyskał Pan zakupem prywatnym, ponieważ nie są wystawiane do tych zakupów dokumenty, tj. faktura oraz odprawa celna. Po sprzedaży produktów wykonanych ze wspomnianych materiałów wystawia Pan paragon lub fakturę dla osoby kupującej. Z platformy (...) można uzyskać jedynie paragon (niefiskalny), w którym podane są następujące informacje: numer zamówienia, odbiorcę, kwotę brutto oraz kwotę zawartego podatku VAT, koszt dostawy oraz jej termin, adres odbioru oraz metodę płatności. Następnie wyszczególnione są wszystkie zakupione produkty wraz z ich ilością i wartością. W załączniku przesyła Pan taki paragon z prywatnego zakupu na platformie (...). Chciałby Pan wprowadzać opisane zakupy jako koszty działalności gospodarczej, gdyż stanowią stałe źródło zaopatrzenia w materiały podstawowe do części sprzedawanego asortymentu. Na tą chwilę żaden zakup nie został ujęty w kosztach działalności. Niedawno wydano interpretację indywidualną dla bliźniaczego przypadku (Pismo z 11 października 2024 r. (...)) niemniej jest Pan świadom, że interpretacja indywidualna nie może być przez Pana traktowana jako zasada ogólna i nie może jej Pan stosować do własnego przypadku. Pytania 1.  Czy można i jak poprawnie wprowadzić towar zakupiony na platformach internetowych z (...) na rynek i ująć to w KPiR? 2.  Czy potwierdzenie transakcji, mailowe potwierdzenie zamówienie i „paragon” powyżej wystarczy aby ująć taki zakup jako koszt? Pana stanowisko w sprawie Pana zdaniem, wspomniane zakupy półproduktów do wyrobu własnoręcznego produktów sprzedawanych w Pana sklepie spełnia kryteria kosztu działalności i może zostać wpisane jako koszt do Książki Przychodów i Rozchodów. Wskazanych w pytaniu zestaw dokumentów tj.: 1.  mailowe potwierdzenie zamówienia, 2.  paragon niefiskalny dostępny na platformie (...), 3.  bankowe potwierdzenie transakcji mogą stanowić podstawę do dokonania takiego wpisu w KPiR. Fakt niemożności uzyskania faktury od sprzedawcy, który nie jest zobowiązany przepisami podatkowymi polskimi oraz UE, w Pana ocenie nie zmienia faktu legalności nabycia produktów i możliwości ujęcia ich w koszty prowadzonej przez Pana działalności. A zatem po udowodnieniu nabycia przez Pana produktów oraz uiszczenia opłaty („paragon” i potwierdzenie transakcji) powinien Pan móc zakwalifikować zakup do kosztów i wpisać w KPiR jako podstawę do zmniejszenia dochodu z działalności gospodarczej którą Pan prowadzi. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.): Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów winien, w myśl powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki: ·   pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu, ·   nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ·   być właściwie udokumentowany. Wyjaśniam, że kosztami uzyskania przychodów prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z tą działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów, bądź też zabezpieczenie lub zachowanie tego źródła przychodów, o ile w myśl przepisów wskazanej ustawy nie podlegają wyłączeniu z tych kosztów. Przy czym – związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodów, bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem ich źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. W myśl art. 24a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Osoby fizyczne, przedsiębiorstwa w spadku, spółki cywilne osób fizycznych, spółki cywilne osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie, wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwaną dalej ,,księgą”, z zastrzeżeniem ust. 3, 5 i 5a, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy, a także uwzględniać w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 22a-22o. Szczegółowe warunki, jakie musi spełniać dokument, aby mógł stanowić podstawę wpisu w podatkowej księdze przychodów i rozchodów, określają przepisy: ·   rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2019 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2544 ze zm.) – obowiązujące do 31 grudnia 2025 r. oraz ·   rozporządzenia Ministra Finansów i Gospodarki z dnia 6 września 2025 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1299) – obowiązujące od 1 stycznia 2026 r. Dlatego też do opisanych we wniosku wydatków, które poniósł Pan do 31 grudnia 2025 r. zastosowanie mają przepisy rozporządzenia z dnia 23 grudnia 2019 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Natomiast w zakresie wydatków, które poniesie Pan w ramach prowadzonej działalności gospodarczej od 1 stycznia 2025 r. będą miały zastosowanie przepisy rozporządzenia z dnia 6 września 2025 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Tym samym celowe jest odniesienie się do brzmienia przepisów zarówno jednego jak i drugiego rozporządzenia. W myśl § 23 rozporządzenia z dnia 23 grudnia 2019 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów: Zapisy w księdze dotyczące wydatków (kosztów) są dokonywane na podstawie dowodów, o których mowa w § 11-15. Stosownie do treści § 11 ust. 3 rozporządzenia z dnia 23 grudnia 2019 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów: Podstawą zapisów w księdze są dowody księgowe, którymi są: 1)  faktury, faktury VAT RR, rachunki oraz dokumenty celne, zwane dalej „fakturami”, wystawione zgodnie z odrębnymi przepisami, lub 2)  dokumenty określające zmniejszenie kosztów uzyskania przychodów lub zwiększenie przychodów na podstawie art. 22p ustawy o podatku dochodowym, zawierające co najmniej: a)  datę wystawienia dokumentu oraz miesiąc, w którym dokonuje się zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów lub zwiększenia przychodów, b)  wskazanie faktury, a jeżeli nie istniał obowiązek wystawienia faktury, wskazanie umowy albo innego dokumentu, stanowiących podstawę do zaliczenia kosztu do kosztów uzyskania przychodów, c)  wskazanie kwoty, o którą podatnik zmniejsza koszty uzyskania przychodów lub zwiększa przychody, d)  podpis osoby sporządzającej dokument, lub 3)  inne dowody, wymienione w § 12 i § 13, stwierdzające fakt dokonania operacji gospodarczej zgodnie z jej rzeczywistym przebiegiem i zawierające co najmniej: a)  wiarygodne określenie wystawcy lub wskazanie stron (nazwę i adresy) uczestniczących w operacji gospodarczej, której dowód dotyczy, b)  datę wystawienia dowodu oraz datę lub okres dokonania operacji gospodarczej, której dowód dotyczy, z tym że jeżeli data dokonania operacji gospodarczej odpowiada dacie wystawienia dowodu, wystarcza podanie jednej daty, c)  przedmiot operacji gospodarczej i jego wartość oraz ilościowe określenie, jeżeli przedmiot operacji jest wymierny w jednostkach naturalnych, d)  podpisy osób uprawnionych do prawidłowego udokumentowania operacji gospodarczych – oznaczone numerem lub w inny sposób umożliwiający powiązanie dowodu z zapisami księgowymi dokonanymi na jego podstawie. Natomiast § 12 rozporządzenia z dnia 23 grudnia 2019 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów stanowi, że: Za dowody księgowe uważa się również: 1)  dzienne zestawienia dowodów (faktur dotyczących sprzedaży) sporządzone do zaksięgowania ich zbiorczym zapisem; 2)  noty księgowe, sporządzone w celu skorygowania zapisu dotyczącego operacji gospodarczej, wynikającej z dowodu obcego lub własnego, otrzymane od kontrahenta podatnika lub przekazane kontrahentowi; 3)  dowody przesunięć; 4)  dowody opłat pocztowych i bankowych; 5)  inne dowody opłat, w tym dokonywanych na podstawie książeczek opłat, oraz dokumenty zawierające dane, o których mowa w § 11 ust. 3 pkt 3. Zgodnie z § 11 ust. 4 rozporządzenia z dnia 23 grudnia 2019 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów: Dowód księgowy jest sporządzany w języku polskim. Treść dowodu jest pełna i zrozumiała; dopuszczalne jest stosowanie skrótów ogólnie przyjętych. Jeżeli w dowodzie jest podane wartościowe określenie operacji gospodarczej tylko w walucie obcej, podatnik posiadający ten dowód jest obowiązany przeliczyć walutę obcą na złote, zgodnie z zasadami określonymi w ustawie o podatku dochodowym. Wynik przeliczenia należy zamieścić w wolnych polach dowodu lub w załączniku do dowodu sporządzonego w walucie obcej. Stosownie do § 13 ust. 1 niniejszego rozporządzenia: Na udokumentowanie zapisów w księdze, dotyczących niektórych kosztów (wydatków), mogą być sporządzone dokumenty zaopatrzone w datę i podpisy osób, które bezpośrednio dokonały wydatków (dowody wewnętrzne), określające: przy zakupie – nazwę towaru oraz ilość, cenę jednostkową i wartość, a w innych przypadkach – przedmiot operacji gospodarczych i wysokość kosztu (wydatku). W myśl § 13 ust. 2 ww. rozporządzenia: Dowody, o których mowa w § 13 ust. 1, mogą dotyczyć wyłącznie: 1)  zakupu, bezpośrednio od krajowego producenta lub hodowcy, produktów roślinnych i zwierzęcych, nieprzerobionych sposobem przemysłowym lub przerobionych sposobem przemysłowym, jeżeli przerób polega na kiszeniu produktów roślinnych lub przetwórstwie mleka albo na uboju zwierząt rzeźnych i obróbce poubojowej tych zwierząt; 2)  zakupu od ludności, sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU), surowców roślin zielarskich i ziół dziko rosnących leśnych, jagód, owoców leśnych i grzybów leśnych (PKWiU ex 02.30.40.0); 3)  wartości produktów roślinnych i zwierzęcych pochodzących z własnej uprawy lub hodowli prowadzonej przez podatnika; 4)  zakupu w jednostkach handlu detalicznego materiałów pomocniczych; 5)  kosztów diet i innych należności za czas podróży służbowej pracowników oraz wartości diet z tytułu podróży służbowych osób prowadzących działalność gospodarczą i osób z nimi współpracujących; 6)  zakupu od ludności odpadów poużytkowych, stanowiących surowce wtórne, z wyłączeniem zakupu (skupu) metali nieżelaznych oraz przeznaczonych na złom samochodów i ich części składowych; 7)  wydatków związanych z opłatami za czynsz, energię elektryczną, telefon, wodę, gaz i centralne ogrzewanie, w części przypadającej na działalność gospodarczą; podstawą do sporządzenia tego dowodu jest dokument obejmujący całość opłat na te cele; 8)  opłat sądowych i notarialnych; 9)  wydatków związanych z parkowaniem samochodu w sytuacji, gdy są one poparte dokumentami niezawierającymi danych, o których mowa w § 11 ust. 3 pkt 3; podstawą wystawienia dowodu wewnętrznego jest bilet z parkometru, kupon, bilet jednorazowy załączony do sporządzonego dowodu. Jak stanowi zaś § 15 rozporządzenia z dnia 6 września 2025 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów: Zapisy w księdze dotyczące wydatków (kosztów) są dokonywane na podstawie dowodów, o których mowa w § 6–9. W myśl § 6 ust. 3 rozporządzenia z dnia 6 września 2025 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów: Podstawą dokonywania zapisów w księdze są dowody księgowe, którymi są: 1)  faktury, faktury VAT RR, rachunki oraz dokumenty celne, zwane dalej „fakturami”, wystawione zgodnie z odrębnymi przepisami, lub 2)  dowody określające zmniejszenie kosztów uzyskania przychodów lub zwiększenie przychodów na podstawie art. 22p ustawy o podatku dochodowym, zawierające co najmniej następujące dane: a)  datę wystawienia dowodu oraz miesiąc, w którym dokonuje się zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów lub zwiększenia przychodów, b)  wskazanie faktury, a jeżeli nie istniał obowiązek wystawienia faktury – wskazanie umowy albo innego dokumentu, stanowiących podstawę do zaliczenia kosztu do kosztów uzyskania przychodów, c)  wskazanie wysokości zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów lub zwiększenia przychodów, d)  podpis osoby sporządzającej dowód, lub 3)  inne dowody, wymienione w § 7 i § 8, potwierdzające dokonanie zdarzenia gospodarczego zgodnie z jego rzeczywistym przebiegiem i zawierające co najmniej następujące dane: a)  wiarygodne określenie wystawcy lub wskazanie stron (nazwę i adresy) uczestniczących w zdarzeniu gospodarczym, którego dowód dotyczy, b)  datę wystawienia dowodu oraz datę lub okres dokonania zdarzenia gospodarczego, którego dowód dotyczy, z tym że jeżeli data dokonania zdarzenia gospodarczego odpowiada dacie wystawienia dowodu, wystarcza podanie jednej daty, c)  przedmiot zdarzenia gospodarczego i jego wartość oraz ilościowe określenie, jeżeli przedmiot zdarzenia jest wymierny w jednostkach naturalnych, d)  podpisy osób uprawnionych do prawidłowego udokumentowania zdarzeń gospodarczych – oznaczone numerem lub w inny sposób umożliwiający powiązanie dowodu z zapisami księgowymi dokonanymi na jego podstawie. Zgodnie natomiast z § 7 rozporządzenia z dnia 6 września 2025 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów: Za dowody księgowe uznaje się również: 1)  noty księgowe, sporządzone w celu skorygowania zapisu dotyczącego zdarzenia gospodarczego, wynikającego z dowodu obcego lub własnego, otrzymane od kontrahenta podatnika lub przekazane kontrahentowi; 2)  dowody opłat pocztowych i bankowych; 3)  inne dowody opłat, w tym dokonywanych na podstawie książeczek opłat, oraz dowody zawierające dane, o których mowa w § 6 ust. 3 pkt 3. Z § 6 ust. 4 rozporządzenia z dnia 6 września 2025 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów stanowi, że: Dowód księgowy jest sporządzany w języku polskim. Treść dowodu powinna być pełna i zrozumiała; dopuszczalne jest używanie skrótów ogólnie przyjętych. Jeżeli w dowodzie jest podane wartościowe określenie zdarzenia gospodarczego tylko w walucie obcej, podatnik posiadający ten dowód jest obowiązany przeliczyć walutę obcą na złote zgodnie z zasadami określonymi w ustawie o podatku dochodowym. Wynik przeliczenia należy zamieścić w wolnych polach dowodu lub w załączniku do dowodu sporządzonego w walucie obcej. Stosownie do § 8 ust. 1 rozporządzenia z dnia 6 września 2025 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów: Na udokumentowanie zapisów w księdze dotyczących niektórych wydatków (kosztów) mogą być sporządzone dowody zaopatrzone w datę i podpisy osób, które bezpośrednio dokonały wydatków (dowody wewnętrzne), określające: przy zakupie – nazwę towaru oraz ilość, cenę jednostkową i wartość, a w innych przypadkach – przedmiot zdarzeń gospodarczych i wysokość wydatku (kosztu). Zgodnie z § 8 ust. 2 rozporządzenia z dnia 6 września 2025 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów: Dowody wewnętrzne mogą dotyczyć wyłącznie: 1)  zakupu, bezpośrednio od krajowego producenta lub hodowcy, produktów roślinnych i zwierzęcych, nieprzerobionych sposobem przemysłowym lub przerobionych sposobem przemysłowym, jeżeli przerób polega na kiszeniu produktów roślinnych lub przetwórstwie mleka albo na uboju zwierząt rzeźnych i obróbce poubojowej tych zwierząt; 2)  zakupu od ludności, sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU), surowców roślin zielarskich i ziół dziko rosnących leśnych, jagód, owoców leśnych i grzybów leśnych (PKWiU ex 02.30.40.0); 3)  wartości produktów roślinnych i zwierzęcych pochodzących z własnej uprawy lub hodowli prowadzonej przez podatnika; 4)  kosztów diet i innych należności za czas podróży służbowej pracowników oraz wartości diet z tytułu podróży służbowych osób prowadzących działalność gospodarczą i osób z nimi współpracujących; 5)  zakupu od ludności odpadów poużytkowych, stanowiących surowce wtórne, z wyłączeniem zakupu (skupu) metali nieżelaznych oraz przeznaczonych na złom samochodów i ich części składowych; 6)  wydatków związanych z opłatami za czynsz, energię elektryczną, telefon, wodę, gaz i centralne ogrzewanie, w części przypadającej na działalność gospodarczą; podstawą sporządzenia tego dowodu jest dokument obejmujący całość opłat na te cele; 7)  opłat sądowych i notarialnych; 8)  wydatków związanych z parkowaniem samochodu, w przypadku gdy są one potwierdzone dokumentami niezawierającymi danych, o których mowa w § 6 ust. 3 pkt 3; podstawą wystawienia dowodu wewnętrznego jest bilet z parkometru, kupon, bilet jednorazowy załączony do sporządzonego dowodu. Podatnik, uznając określone wydatki za koszty uzyskania przychodu, odnosi ewidentne korzyści, ponieważ o te koszty pomniejszona zostaje podstawa opodatkowania. Podejmując decyzję o poniesieniu określonych kosztów, podatnik powinien więc na podstawie racjonalnych i obiektywnych przesłanek uzasadnić związek kosztu z przychodami. To na podatniku spoczywa ciężar dowodu w zakresie wykazania związku przyczynowo-skutkowego między poniesionym wydatkiem a uzyskanymi przychodami. Dopiero na podstawie dokumentów ma prawo zaliczenia poniesionego wydatku do kosztów uzyskania przychodów. Co więcej, zwracam również uwagę na istotę dowodów nabycia towarów lub usług w postępowaniu kontrolnym lub podatkowym. W opisie sprawy wskazał Pan, że: ·   prowadzi Pan działalność gospodarczą od 2 września 2024 r.; ·   w listopadzie 2024 r. rozszerzył Pan zakres prowadzonej działalności o sprzedaż produktów za pośrednictwem sklepu internetowego. W ofercie sklepu są m.in.  (...); ·   materiały do wykonania ww. produktów kupuje Pan na platformie internetowej (...). Nabycie materiałów na platformie internetowej dokumentuje Pan: ·   mailowym potwierdzeniem zamówienia; ·   paragonem niefiskalnym zawierającym następujące dane: numer zamówienia, odbiorcę, kwotę brutto oraz kwotę zawartego podatku VAT, koszt dostawy oraz jej termin, adres odbioru oraz metodę płatności, zakupione produkty wraz z ich ilością i wartością; ·   potwierdzeniami wykonania przelewów (w tym (...) lub karty płatniczej) dotyczących przedmiotowych transakcji. W opisie sprawy podkreślił Pan, że chciałby Pan wprowadzić opisane zakupy jako koszty uzyskania przychodów w Pana działalności gospodarczej, gdyż stanowią stałe źródło zaopatrzenia w materiały podstawowe do części sprzedawanego przez Pana asortymentu. Stwierdzam zatem, że w przypadku przez Pana opisanym zachodzi odpowiedni związek  przyczynowo-skutkowy, dający podstawy do zaliczenia w koszty podatkowe prowadzonej działalności gospodarczej wydatki z tytułu nabycia materiałów na platformie (...). Z cytowanych powyżej przepisów jednoznacznie jednak wynika, że co do zasady dokumentem będącym podstawą do ujęcia operacji gospodarczych w podatkowej księdze przychodów i rozchodów powinna być, co do zasady, faktura bądź rachunek, o których mowa w § 11 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia z dnia 23 grudnia 2019 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów oraz odpowiednio § 6 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia z dnia 6 września 2025 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Jeżeli jednak osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą dokonuje zakupów na potrzeby działalności gospodarczej z platformy internetowej, która nie wystawia w związku z dokonaną transakcją faktury, to dokumentami stanowiącymi podstawę wpisu do podatkowej księgi przychodów i rozchodów mogą być dokumenty, o których mowa w § 12 rozporządzenia z dnia 23 grudnia 2019 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów oraz odpowiednio § 7 rozporządzenia z dnia 6 września 2025 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów, zawierające dane wymienione w § 11 ust. 3 pkt 3 tego rozporządzenia z dnia 23 grudnia 2019 r. i odpowiednio § 6 ust. 3 ww. rozporządzenia z dnia 6 września 2025 r. Dokumenty, które Pan opisał, które dokumentują transakcje nabycia przez Pana materiałów do tworzenia produktów w Pana sklepie, można uznać za dowód księgowy zgodnie z § 12 pkt 5 rozporządzenia z dnia 23 grudnia 2019 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów oraz odpowiednio § 7 pkt 3 rozporządzenia z dnia 6 września 2025 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Zawierają one - co do zasady - dane określone § 11 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia z dnia 23 grudnia 2019 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów oraz odpowiednio § 6 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia z dnia 6 września 2025 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Jest Pan bowiem w posiadaniu dokumentów, które określają: ·      jakie stron uczestniczyły w operacji gospodarczej, której dotyczą (nazwa serwisu internetowego, numer zamówienia, Pana dane; ·      datę dokonania operacji gospodarczej (data zakupu, koszty dostawy oraz jej termin); ·      wyszczególnione zakupione produkty wraz z ich ilością oraz wartością. Posiadane przez Pana dokumenty (wydruki mailowego potwierdzenia zamówień oraz paragony niefiskalne) powinny oczywiście posiadać Pana podpis, a więc podpis osoby uprawnionej do prawidłowego udokumentowania operacji gospodarczej. Ponadto dysponuje Pan potwierdzeniami wykonania przelewów dotyczących przedmiotowych transakcji. Mając na uwadze powyższe, stwierdzam, że wydatki poniesione przez Pana na zakup materiałów, spełniające przesłanki wynikające z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, udokumentowane w sposób wymagany odrębnymi przepisami mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej. Podkreślam jednak, że to na Panu spoczywa obowiązek prawidłowego udokumentowania wydatków, który może zostać skontrolowany w ewentualnym postępowaniu kontrolnym lub podatkowym. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dniu złożenia wniosku (odnośnie wydatków poniesionych do 31 grudnia 2025 r.) oraz w dniu wydania interpretacji (odnośnie wydatków poniesionych od 1 stycznia 2026 r.). Odnośnie powołanej przez Pana interpretacji indywidualnej, wyjaśniam, że interpretacje indywidualne przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników  i kształtują ich sytuację prawną w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, dotyczą konkretnych stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że należy je traktować indywidualnie. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe wyłącznie wobec Pana i tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (zdarzeniem przyszłym) podanym przez wnioskodawcę  w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Podkreślam, że przy wydawaniu tej interpretacji opierałem się jedynie na przedstawionym przez Pana opisie sprawy. Nie analizowałem dołączonych do wniosku załączników, gdyż nie prowadzę klasycznego postępowania podatkowego. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. ·   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy  z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. ·   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.