0115-KDST2-2.4011.39.2026.2.AJZ

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowna Pani, stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 17 stycznia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, który dotyczy preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej. Uzupełniła go Pani 19 i 25 lutego 2026 r. (daty wpływu). Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego Informacje ogólne i status podatnika Wnioskodawczyni jest polskim rezydentem podatkowym podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce (art. 3 ust. 1 ustawy o PIT). Od 2 kwietnia 2024 r. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, której przeważającym przedmiotem jest działalność usługowa w zakresie technologii informatycznych i komputerowych (PKD 62.90.Z). Wnioskodawczyni rozlicza się na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów (PKPiR), a wybraną formą opodatkowania dochodów z działalności gospodarczej jest podatek liniowy (19%). W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawczyni współpracuje ze Zleceniodawcą (...) na podstawie umowy o współpracy (B2B). Usługi są świadczone osobiście przez Wnioskodawczynię na terytorium Polski. Wnioskodawczyni nie posiada zagranicznego zakładu. Przedmiot działalności badawczo-rozwojowej (Projekt) Wnioskodawczyni realizuje złożony projekt informatyczny w branży InsurTech (...). Działalność ta spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej (B+R), ponieważ jest twórcza, podejmowana w sposób systematyczny oraz ma na celu zwiększenie zasobów wiedzy i wykorzystanie ich do tworzenia nowych zastosowań. Charakterystyka tworzonego Oprogramowania (Kwalifikowane IP) Efektem prac Wnioskodawczyni jest autorskie oprogramowanie (kod źródłowy, algorytmy, architektura), podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Główne obszary innowacji obejmują: (...) Systematyczność prac Prace nad Oprogramowaniem prowadzone są w sposób systematyczny i metodyczny, zgodnie z metodykami zwinnymi (Agile/Scrum). Prace podzielone są na iteracje (sprinty), zdefiniowane są cele (np. „Optymalizacja algorytmu naliczania dla polis grupowych”). Postępy i zmiany w kodzie są dokumentowane w systemach kontroli wersji (…) oraz systemach zarządzania zadaniami (…). Nie są to działania incydentalne, lecz stały, zorganizowany proces wytwórczy. Twórczy charakter i brak rutynowości Praca Wnioskodawczyni nie polega na wprowadzaniu rutynowych zmian czy prostym konfigurowaniu gotowych narzędzi. Każdy moduł wymaga indywidualnego zaprojektowania logiki biznesowej i przełożenia jej na kod programistyczny. Wnioskodawczyni samodzielnie dobiera technologie, wzorce projektowe (…) i biblioteki, co przesądza o oryginalnym i twórczym charakterze pracy. Wnioskodawczyni tworzy nową wartość intelektualną, która wcześniej nie istniała w przedsiębiorstwie Zleceniodawcy. Kwestie prawne i odpowiedzialność Przeniesienie praw: w ramach umowy, Wnioskodawczyni przenosi na Zleceniodawcę całość autorskich praw majątkowych do wytworzonego Oprogramowania (kodu, dokumentacji, projektów interfejsów). Przeniesienie następuje z chwilą przyjęcia utworu, za co Wnioskodawczyni otrzymuje wyodrębnione lub określone w stawce godzinowej wynagrodzenie (honorarium autorskie). Odpowiedzialność: Wnioskodawczyni prowadzi działalność na własne ryzyko i ponosi odpowiedzialność wobec Zleceniodawcy oraz osób trzecich na zasadach ogólnych (Kodeks Cywilny), w tym odpowiedzialność regresową za wady prawne i fizyczne dostarczonego kodu. Nie jest to odpowiedzialność ograniczona jak w przypadku stosunku pracy. Niezależność: praca nie jest wykonywana pod kierownictwem Zleceniodawcy ani w miejscu i czasie przez niego narzuconym. Wnioskodawczyni ma swobodę w organizacji swojej pracy. Koszty Kwalifikowane (Nexus): Wnioskodawczyni ponosi koszty bezpośrednio związane z prowadzoną działalnością B+R; prowadzona jest odrębna ewidencja (zgodna z art. 30cb ustawy o PIT), pozwalająca na wyodrębnienie kosztów przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Wnioskodawczyni zalicza do wskaźnika Nexus (litera „a”) następujący zamknięty katalog kosztów, które są niezbędne do wytworzenia Oprogramowania: 1)  sprzęt komputerowy i elektroniczny: laptop, monitory, stacja dokująca, serwer, tablet testowy – narzędzia niezbędne do pisania kodu, projektowania interfejsów i testowania aplikacji; 2)  urządzenia peryferyjne i akcesoria: klawiatura, mysz, słuchawki (do komunikacji projektowej), dyski zewnętrzne (backup kodu), okablowanie; 3)  wyposażenie stanowiska pracy: biurko (w tym regulowane), ergonomiczny fotel biurowy, oświetlenie biurowe; są to wydatki funkcjonalnie niezbędne do wielogodzinnej pracy programistycznej, zapewniające warunki BHP i efektywność procesów myślowych niezbędnych w B+R; 4)  oprogramowanie i usługi chmurowe: licencje na (...) (środowisko programistyczne), programy graficzne (do projektowania UI/UX), subskrypcje chmurowe (…) do hostowania środowisk testowych, narzędzia AI (…) wspomagające kodowanie; 5)  usługi telekomunikacyjne: abonament za Internet (niezbędny do pracy zdalnej, dostępu do repozytoriów i serwerów); 6)  usługi księgowe: koszt prowadzenia specjalistycznej ewidencji IP Box oraz KPiR, co jest wymogiem ustawowym skorzystania z ulgi (koszt nie obejmuje opłaty za sam wniosek o interpretację); 7)  szkolenia i literatura: kursy programistyczne, literatura fachowa, udział w konferencjach branżowych – służące zwiększaniu zasobów wiedzy wykorzystywanej w projekcie. Metodologia przyporządkowania. Koszty bezpośrednio związane z danym IP są alokowane w 100%. Koszty wspólne (pośrednie), których nie da się przypisać wprost (np. Internet, księgowość, amortyzacja sprzętu używanego do wielu projektów), są przyporządkowywane kluczem przychodowym (proporcja przychodu z kwalifikowanego IP do przychodu ogółem w danym okresie). Wnioskodawczyni nie nabywa wyników prac B+R od innych podmiotów (litery „b” i „c” wskaźnika Nexus wynoszą 0). Uzupełnienie wniosku Zakres czasowy. Wniosek dotyczy lat podatkowych 2024, 2025, 2026 (stan faktyczny) oraz lat następnych (zdarzenie przyszłe). Opisane we wniosku i uzupełnieniu warunki prowadzenia działalności będą obowiązywać również w przyszłości. Definicja oprogramowania. Przez Oprogramowanie należy rozumieć program komputerowy, jako zestaw instrukcji (kod źródłowy, struktury danych, konfiguracje) przeznaczonych do wykonania przez komputer określonych zadań. Oprogramowanie obejmuje systemy, czyli złożone rozwiązania informatyczne składające się z wielu współpracujących modułów (np. system naliczania prowizji, model danych). (...) Systematyczność i cele prac. Planowanie: działalność jest prowadzona w sposób uporządkowany, według harmonogramu obejmującego fazy analizy, projektowania, implementacji algorytmów i testów. Praca odbywa się w metodyce zbliżonej do Scrum (iteracyjnie, ze sprintami). Systematyczność polega na stałym, powtarzalnym sposobie pracy według planu, monitorowaniu postępów i ciągłym rozwoju oprogramowania. Cele i realizacja: –      2024: zaprojektowanie architektury evetnowej (...); –      2025: rozwój AI/ML, integracja (...); –      2026: skalowanie (...). Prace realizowane są wyłącznie przez Wnioskodawczynię przy użyciu sprzętu komputerowego, narzędzi programistycznych i usług chmurowych. Twórczy charakter działalności. Działania usprawniające: (...). Oryginalność: oprogramowanie różni się od rozwiązań standardowych dzięki autorskiemu połączeniu (...). Zasoby wiedzy: przed realizacją Wnioskodawczyni dysponowała wiedzą z inżynierii danych, AI/ML oraz specyfiki branży ubezpieczeniowej. Charakter prac: prace zawsze stanowią utwory w rozumieniu prawa autorskiego. Mają charakter oryginalny, nie są efektem rutynowych działań i nie są ograniczone wyłącznie do „technicznej” realizacji poleceń klienta. Zwiększanie wiedzy: działalność obejmuje nabywanie i łączenie wiedzy (np. planowane badanie metodologii Hooks and Frames) w celu tworzenia nowych zastosowań programistycznych. Kwestie prawne i koszty. Przeniesienie praw następuje odpłatnie, z zachowaniem wymogów art. 41 i 53 ustawy o prawie autorskim, zgodnie z postanowieniami umowy ze Zleceniodawcą. Odrębność programów: efekty prac są odrębnymi programami komputerowymi podlegającymi ochronie z art. 74 ustawy o prawie autorskim. Wynagrodzenie obejmuje honorarium za przeniesienie praw autorskich do kodu oraz ewentualnie inne czynności (konsultacje, wsparcie), które są wyodrębnione w ewidencji. Koszty (Nexus): –      urządzenia peryferyjne: niezbędne do efektywnego pisania kodu i komunikacji technicznej, –      usługi księgowe: niezbędne do rzetelnego prowadzenia ewidencji IP Box i rozliczania działalności, –      licencje: stanowią narzędzia pracy (nie są nabyciem wyników prac B+R od innych podmiotów). Ewidencja prowadzona jest od początku działalności, tj. od 2 kwietnia 2024 r. Pytania 1)  Czy opisana działalność Wnioskodawczyni polegająca na tworzeniu i rozwijaniu Oprogramowania (w tym systemów opartych na Event Sourcing i AI oraz interfejsów użytkownika) stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT? 2)  Czy autorskie prawa majątkowe do tworzonego Oprogramowania stanowią kwalifikowane prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT? 3)  Czy Wnioskodawczyni ma prawo do opodatkowania dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką 5% (ulga IP Box) i wykazania nadpłaty w zeznaniu rocznym? 4)  Czy wskazane w opisie stanu faktycznego wydatki (z zamkniętego katalogu: sprzęt, wyposażenie biura, internet, księgowość, szkolenia) stanowią koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 30ca ust. 4 lit. a ustawy o PIT (wskaźnik Nexus), przy zastosowaniu klucza przychodowego dla kosztów wspólnych? Pani stanowisko w sprawie Ad 1. (Działalność B+R) Zdaniem Wnioskodawczyni, jej działalność spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej. Prace mają charakter twórczy (indywidualny kod, nowatorska architektura, autorskie interfejsy), są prowadzone systematycznie (metodyki zwinne) i zwiększają zasoby wiedzy (nowe zastosowania w branży ubezpieczeniowej). Projektowanie unikalnych algorytmów prowizyjnych wykracza poza standardowe programowanie. Ad 2. (Kwalifikowane IP) Efekty pracy (kod źródłowy, dokumentacja, projekty interfejsów) są programami komputerowymi podlegającymi ochronie z art. 74 ustawy o prawie autorskim. Są one wytwarzane w ramach własnej działalności B+R, zatem stanowią kwalifikowane IP. Ad 3. (Prawo do ulgi 5%) Wnioskodawczyni spełnia wszystkie warunki formalne: prowadzi działalność B+R, wytwarza kwalifikowane IP, przenosi prawa za wynagrodzeniem oraz prowadzi wymagane ewidencje. Ma zatem prawo do stosowania stawki 5%. Ad 4. (Koszty Nexus) Wszystkie wymienione w opisie koszty wykazują bezpośredni związek funkcjonalny z wytwarzaniem Oprogramowania. Bez komputera, Internetu, specjalistycznego oprogramowania czy ergonomicznego stanowiska pracy (biurko/fotel), prowadzenie prac programistycznych byłoby niemożliwe. Również koszty księgowości (ewidencja IP Box) są niezbędne do realizacji prawa do ulgi. Metoda alokacji kosztów wspólnych kluczem przychodowym jest zgodna z Objaśnieniami Ministra Finansów z 15 lipca 2019 r. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza. W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową: a)  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, b)  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, c)  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnychprowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9. Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy: Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki: 1)  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności, 2)  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności, 3)  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością. Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy: Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to: a)  badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897), b)  badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one: prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce: Badania naukowe są działalnością obejmującą: 1)  badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; 2)  badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń. Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy: Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą, której przeważającym przedmiotem jest działalność usługowa w zakresie technologii informatycznych i komputerowych. Realizuje Pani złożony projekt informatyczny w branży InsurTech (technologie ubezpieczeniowe), którego celem jest stworzenie innowacyjnego systemu (...). Efektem Pani prac jest autorskie oprogramowanie (kod źródłowy, algorytmy, architektura), podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Główne obszary działań obejmują: –      Architekturę Event Sourcing (Źródło Zdarzeń), –      transformację danych z wykorzystaniem AI/ML oraz standardów (...), –      automatyzację złożonych modeli wynagradzania, –      nowoczesny Interfejs Użytkownika (Frontend) i Wizualizacje Danych. Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług. Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Panią prace programistyczne stanowią działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Panią efektów tych prac (programów opisanych we wniosku). Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika. We wniosku wskazała Pani, że efektem Pani prac jest autorskie oprogramowanie (kod źródłowy, algorytmy, architektura), podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Prace zawsze stanowią utwory w rozumieniu prawa autorskiego. Mają charakter oryginalny, nie są efektem rutynowych działań i nie są ograniczone wyłącznie do „technicznej” realizacji poleceń klienta. Każdy moduł wymaga indywidualnego zaprojektowania logiki biznesowej i przełożenia jej na kod programistyczny. Tworzy Pani nową wartość intelektualną, która wcześniej nie istniała w przedsiębiorstwie Zleceniodawcy. Oprogramowanie różni się od rozwiązań standardowych dzięki autorskiemu połączeniu architektury Event Sourcing, algorytmów AI/ML i elastycznego systemu reguł w jednym spójnym rozwiązaniu. Zatem prowadzona przez Panią działalność w zakresie tworzenia wymienionych programów komputerowych ma twórczy charakter. Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. Wskazała Pani, że prace nad Oprogramowaniem prowadzone są w sposób systematyczny i metodyczny, zgodnie z metodykami zwinnymi (Agile/Scrum). Działalność jest prowadzona w sposób uporządkowany, według harmonogramu obejmującego fazy analizy, projektowania, implementacji algorytmów i testów. Systematyczność polega na stałym, powtarzalnym sposobie pracy według planu, monitorowaniu postępów i ciągłym rozwoju oprogramowania. Prace podzielone są na iteracje (sprinty), zdefiniowane są cele: –      2024: zaprojektowanie architektury eventowej i modelu danych (...); –      2025: rozwój AI/ML, integracja (...); –      2026: skalowanie (...). Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej w odniesieniu do wskazanych przez Panią prac jest spełnione. Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu. Z opisu sprawy wynika, że Pani działalność obejmuje nabywanie i łączenie wiedzy (np. planowane badanie metodologii Hooks and Frames) w celu tworzenia nowych zastosowań programistycznych. Samodzielnie dobiera Pani technologie, wzorce projektowe (…) i biblioteki. Przed realizacją dysponowała Pani wiedzą z inżynierii danych, AI/ML oraz specyfiki branży ubezpieczeniowej. Prace realizowane są wyłącznie przez Panią, przy użyciu sprzętu komputerowego, narzędzi programistycznych i usług chmurowych. Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pani istniejące zasoby wiedzy w celu tworzenia nowych zastosowań. Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.: ‒    badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz ‒    prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy. Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i” wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich tych czynności, tj.: ·      nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności; ·      łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności; ·      kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności; ·      wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności. Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace te obejmują kolejno: ·      nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z wiedzą, zrozumienie jej; ·      łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów badań rozwojowych; ·      kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych; ·      wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia celów prac rozwojowych. Co istotne, całość ww. czynności służy: ·      planowaniu produkcji oraz ·      projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług – od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres. Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług. Jak wynika z treści Pani wniosku, w ramach twórczej działalności nabywa Pani i łączy wiedzę w celu tworzenia nowych zastosowań programistycznych, samodzielnie projektując nowatorskie rozwiązania techniczne, takie jak transformacja rozproszonych danych do ujednoliconych modeli (...) czy wprowadzenie modelu eventowego, którego wcześniej system nie zapewniał. Realizuje Pani projekt, który nie polega na rutynowym kodowaniu, lecz na rozwiązywaniu skomplikowanych problemów technologicznych i biznesowych związanych z przetwarzaniem ogromnych wolumenów danych w czasie rzeczywistym. Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia wymienionych programów spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe. Jak wcześniej wskazano, tworzenie przez Panią oprogramowania ma miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności o charakterze twórczym, podejmowanej w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystywania wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, Pani działalność polegająca na tworzeniu programów komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług świadczonych przez Panią, ani też całość prowadzonej przez Panią działalności programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały wymienione we wniosku i w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego uzupełnieniu. Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym. Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy: Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są: 1)  patent, 2)  prawo ochronne na wzór użytkowy, 3)  prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, 4)  prawo z rejestracji topografii układu scalonego, 5)  dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin, 6)  prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu, 7)  wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213), 8)  autorskie prawo do programu komputerowego –    podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym. Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania. Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru: (a + b) x 1,3 a + b + c + d w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na: a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3, c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4, d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy: Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami. Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy: Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty: 1)  z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; 2)  ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; 3)  z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi; 4)  z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu. Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę). Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani: 1)  wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych; 2)  prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej; 3)  wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu; 4)  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3; 5)  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4. Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy: Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji. Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy: W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c. Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został osiągnięty. Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac. Jak wcześniej rozstrzygnięto, tworzenie przez Panią programów komputerowych ma miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności badawczo-rozwojowej, spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jak wynika z treści wniosku, efekty Pani prac są odrębnymi programami komputerowymi podlegającymi ochronie z art. 74 ustawy o prawie autorskim. Przeniesienie praw majątkowych następuje odpłatnie, z zachowaniem wymogów art. 41 i 53 ustawy o prawie autorskim, zgodnie z postanowieniami umowy ze Zleceniodawcą. Ponadto z treści wniosku wynika, że prowadzona jest odrębna ewidencja (zgodna z art. 30cb ustawy o PIT), pozwalająca na wyodrębnienie kosztów przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Ewidencja prowadzona jest od początku działalności, tj. od 2 kwietnia 2024 r. Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm., dalej: „ustawa o PAIPP”). Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych. Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP: Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie. Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego (Oprogramowanie), wytwarzane przez Panią na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na kontrahenta mieszczą się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy). Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pani zastosować stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej za lata 2024-2025 oraz w latach kolejnych i w konsekwencji – w przypadku nadpłaconego podatku – wykazać w zeznaniu nadpłatę, przy założeniu, że nie ulegną zmianie okoliczności faktyczne sprawy i obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa. Nadmienić trzeba, że ostateczna ocena wykazanej w zeznaniu nadpłaty w podatku leży w kompetencji właściwego organu pierwszej instancji. Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn: ‒    dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i ‒    wskaźnika Nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przechodząc do Pani wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych przez Panią wydatków za koszty konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika Nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Ustalając wskaźnik Nexus należy pamiętać, aby istniał związek pomiędzy: ‒    wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, ‒    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz ‒    dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie na potrzeby kalkulacji tego wskaźnika. Należy również pamiętać, że wskaźnik Nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym należy również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-rozwojową związaną z danym prawem. Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wobec powyższego, wydatki ponoszone przez Panią – wskazane w opisie sprawy – mogą stanowić koszty, o których mowa w literze „a” wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uwzględnione przy wyliczaniu Nexus dla poszczególnych kwalifikowanych IP, w zakresie, w jakim służą prowadzeniu działalności badawczo-rozwojowej, której efektem jest powstanie kwalifikowanego IP. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy: -     stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz -     zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie zdarzenia przyszłego, stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pani chroniła. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)  z zastosowaniem art. 119a; 2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. ·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),albo ·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).