0115-KDST2-2.4011.559.2025.3.AP

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowna Pani, stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 3 października 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie preferencyjnego opodatkowania dochodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Uzupełniła go Pani pismami z 13 listopada 2025 r. i 7 stycznia 2026 r. (daty wpływu). Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą pod nazwą A (dalej jako: „Wnioskodawca”). Działalność jest zarejestrowana w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej od czerwca 2025. Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm., dalej jako: „Ustawa o PIT”). W zakresie prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca jest opodatkowany podatkiem liniowym (19% PIT) w rozumieniu art. 30c ustawy o PIT. Na moment składania niniejszego wniosku Wnioskodawca zawarł umowę o świadczenie usług z kontrahentem (dalej jako: „Kontrahent”) oraz wykonuje specjalistyczne usługi związane z wytwarzaniem, rozwijaniem i ulepszaniem programów komputerowych (oprogramowania). Działalność gospodarcza Wnioskodawcy wykonywana jest przez niego w sposób samodzielny. Wnioskodawca nie zatrudnia pracowników na umowę o pracę oraz nie zleca wykonania czynności podwykonawcom w oparciu o umowę zlecenia, umowę o dzieło, itp. Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności podejmuje prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, gdyż nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym między innymi z zakresu narzędzi informatycznych i oprogramowania, w celu stworzenia nowych zastosowań (nowych produktów, procesów lub usług), w postaci innowacyjnego oprogramowania. Prace rozwojowe, które prowadzone są przez Wnioskodawcę dotyczą wytwarzania, rozwijania oraz ulepszania programów komputerowych (dalej jako: „oprogramowanie”), które według art. 1 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2021r. poz. 1062, dalej jako: „Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych”) są utworami. Głównym celem działalności Wnioskodawcy jest zatem tworzenie oraz rozwój innowacyjnego i technologicznie zaawansowanego oprogramowania. Wnioskodawca tworzy oraz ulepsza oprogramowanie, które nie tylko odzwierciedla potrzeby rynku i kontrahenta, ale kształtuje je w taki sposób, aby przyczyniły się do znacznego usprawnienia procesów u nabywców końcowych oprogramowania. W tym zakresie Wnioskodawca prowadzi prace związane z tworzeniem nowego, innowacyjnego oprogramowania i jego funkcjonalności oraz jego stałego rozwijania, czy też ulepszania. Działania te mają na celu dostarczanie oprogramowania spełniającego wszelkie wymagania kontrahenta. Tworzone oraz rozwijane oprogramowanie powstaje przy użyciu najnowszych rozwiązań technologicznych. Prowadzi to do ciągłego rozwoju Wnioskodawcy oraz przyswajania nowej wiedzy i umiejętności. Przedmiotowa działalność dotyczy tworzenia oprogramowania od samego początku. W ramach zawartej umowy z wiodącym podmiotem z sektora IT, Wnioskodawca pełniąc rolę Product Owner zajmuje się następującymi czynnościami: –    współtworzenie wizji i strategii produktu, –    analiza potrzeb, definiowanie wymagań, backlogu i roadmapy, priorytetyzacja zadań, –    współpraca z analitykami, managerami, zespołem developerskim, zespołem testerów, –    przygotowanie planu wydawania wersji produktu, –    wsparcie w tworzeniu dokumentacji, –    identyfikowanie ryzyk i ograniczeń w zakresie rozwoju produktu. Zważywszy na szerokie definiowanie programu komputerowego zasadne jest twierdzenie, że Wnioskodawca w ramach powyższych czynności wytwarza oprogramowanie, opracowując dokumentację, rozwiązania biznesowe i programistyczne. W wyniku wykonywanych usług powstają programy komputerowe, tj. utwory na gruncie art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, będące utrwaleniem przejawu działalności twórczej o indywidualnym charakterze. Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych programy komputerowe mogą być wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi. Na podstawie art. 8 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych twórcy przysługują autorskie prawa majątkowe do utworu jaki jest rezultatem jego działalności intelektualnej, jednocześnie w świetle art. 17 ww. ustawy, Wnioskodawca ma prawo do korzystania z niego, rozporządzania nim oraz wynagrodzenia za korzystanie z niego. Podkreślenia wymaga, że przedmiotem ochrony na zasadach przewidzianych w powyższych regulacjach jest również utwór w wersji nieukończonej od momentu utrwalenia. Przedmioty praw autorskich jakimi są programy komputerowe, podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi z dnia 15 lipca 2019 r. Ministerstwa Finansów dotyczącego preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP BOX: pojęcie „program komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko lecz szeroko, w szczególności obejmując interfejs, gdy ten spełnia warunek interoperacyjności programu komputerowego z oprogramowaniem i sprzętem komputerowym, co musi być ustalone w każdym przypadku oddzielnie na podstawie rzeczywistych ustaleń, a nie tylko formalnych postanowień, na przykład umownych. Holistycznie i funkcjonalnie, program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs, a także tezami znajdującymi się w doktrynie naukowej jak i w orzecznictwie, stanowiącymi, że: –    „materiały są traktowane jako jeden ze sposobów wyrażenia programu komputerowego, pod warunkiem że są szczegółowe w stopniu umożliwiającym postępującemu rutynowo programiście „zakodować” je do postaci kodu źródłowego bądź przeprowadzić tę operację za pomocą odpowiedniego oprogramowania (A. Michalak red., Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz, Warszawa 2019 - art. 74); –    „nie ma natomiast znaczenia, jaki kształt bądź formułę przybiorą w konkretnym przypadku przygotowawcze materiały projektowe, przykładowo mogą być to odręczne notatki, wydruk, dokumentacja techniczna, wytwórcza bądź użytkowa” wyr. SA w Łodzi z 4 lutego 2010 r., I ACa 912/09, wyr. SA w Łodzi z 27 lutego 2013 r. I ACa 1157/12). Mając na względzie szeroką definicję programu komputerowego Wnioskodawca twierdzi, że każdy ze wskazanych efektów prac stanowi utwór i jest objęty ochroną w rozumieniu normy art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. W związku z tym, że każdorazowy wynik pracy Wnioskodawcy stanowi osobny element podlegający ochronie ww. przepisu, wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom kontrahenta lub konkretnego użytkownika, kompatybilnych z jego branżą oraz rzeczywistością jego działalności, wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonego programu i wyklucza zastosowanie oprogramowania dostępnego na rynku. Pracując nad wytworzeniem oprogramowania Wnioskodawca nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczących narzędzi informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych, ulepszonych zastosowań w postaci nowoczesnych i unikalnych systemów i aplikacji. W ramach działalności Wnioskodawca zdobywa, poszerza i łączy interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego rozwijania stworzonych przez niego systemów i aplikacji. Wytwarzane przez Wnioskodawcę oprogramowania opierają się na jego indywidualnych, autorskich pomysłach, umiejętnościach i wiedzy. Działania te prowadzone są w metodyczny sposób, czego wymaga specyfikacja tworzenia oprogramowania, tj. określenie celu, czy dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych i technologii, zaplanowanie prac, weryfikacja. Wnioskodawca bez wątpienia w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Bez wątpienia działalność na rzecz danego kontrahenta polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej w ramach działalności prowadzonej przez niego nie miały miejsca. W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Natomiast Oprogramowanie stworzone na rzecz danego kontrahenta powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności, co oznacza, że cecha twórczości jest spełniona. Twórczą działalność Wnioskodawcy odnosić należy nie do praktyki gospodarczej sensu largo, a do praktyki gospodarczej danego podmiotu, jak wskazano w Objaśnieniu Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącym preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej (IP BOX). Wobec czego Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej na rzecz danego kontrahenta opracowuje nowe programy komputerowe, czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności, ale niekoniecznie tworzy innowacyjne rozwiązania w wymiarze światowym, gdyż nie weryfikuje on tego w takiej skali. Zasobami wiedzy, które Wnioskodawca wykorzystuje przy planowaniu projektu są technologie informatyczne, czyli jego wiedza o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych, występujących zarówno w ogólnym stanie nauki jak i w środowisku, w którym funkcjonować ma program wytworzony przez Wnioskodawcę. Ustawodawca przy tym nie przewidział minimalnego progu skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element celowościowy, jaki Wnioskodawca uwzględnia w swojej działalności. W tym miejscu należy podkreślić, iż Wnioskodawca nie świadczy usług polegających na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego programu komputerowego. Wynika to z faktu, że Wnioskodawca jest twórcą swoich programów, z których osiąga przychód. Zgodnie z doktryną naukową i orzecznictwem, wkład twórczy jest przeciwieństwem rutynowości, rozumianych jako czynności mechaniczne. Wnioskodawca wytwarza programy komputerowe, czyli utwory w rozumieniu art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wobec czego cechują się one oryginalnością i indywidualnością, co stanowczo przeczy wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego oprogramowania. Wnioskodawca nie jest podmiotem, który pełni wyłączne proste funkcje produkcyjne ponieważ ponosi ryzyko związane ze swoją działalnością wytwórczą, a w jej następstwie zdobywa prawa do stworzonego dzieła. Zarówno obecnie, jak i w przyszłości, Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej oferuje oraz będzie oferował produkty, procesy i usługi, które powstają w wyniku prowadzenia prac rozwojowych. Umowa zawarta pomiędzy Wnioskodawcą a danym kontrahentem wskazuje, że w zakresie związanym z wytwarzaniem oprogramowania przenoszone są wszelkie prawa autorskie do nich w zamian za wynagrodzenie. Wobec tego otrzymywane przez Wnioskodawcę należności będą przychodem z tytułu sprzedaży majątkowych praw autorskich do programu komputerowego. Wartość wynagrodzenia za przeniesienie poszczególnych praw autorskich do oprogramowania bądź części oprogramowania jest każdorazowo określana na koniec okresu rozliczeniowego. Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę nie są projektami powtarzalnymi, ponieważ każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć innego środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, która skupiona jest na wytwarzaniu, rozwijaniu programów komputerowych, Wnioskodawca ponosi następujące wydatki w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów: –    koszty dojazdu do miejsca realizacji usług (noclegi, paliwo, opłaty drogowe, bilety), –    zakup sprzętu komputerowego i narzędzi cyfrowych, –    dostęp do usług telekomunikacyjnych i Internetu. Wnioskodawca prowadzi ewidencję pozwalającą na wyszczególnienie realizowanych prac i zadań w ramach tworzenia oprogramowania bądź części oprogramowania poprzez wskazanie informacji na temat wykonanych zadań w zakresie danego projektu. Ponadto, Wnioskodawca jest w stanie precyzyjnie określić wynagrodzenie z tytułu odpłatnego przeniesienia kwalifikowanych praw własności intelektualnej do tworzonego oprogramowania z uwagi na prowadzone przez Wnioskodawcę rejestry i ewidencje czasu i rodzaju wykonywanych zadań, które precyzyjnie pozwalają ustalić powyższe okoliczności. Wnioskodawca prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów szczegółową ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT. W związku z tym, że przepisy nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji IP BOX, sporządzana jest ona techniką komputerową w postaci arkusza kalkulacyjnego, obejmującego zestawienie dokumentów. Prowadzona przez Wnioskodawcę ewidencja potwierdza uzyskane przychody oraz poniesione wydatki dotyczące poszczególnych programów komputerowych na koniec danego okresu rozliczeniowego. Zestawienie to obejmuje przychody i wydatki od początku realizacji projektu, w ramach którego wytwarzane jest oprogramowanie bądź części oprogramowania do momentu zakończenia prac nad poszczególnym projektem. Z chwilą przekazania wytworzonego oprogramowania kontrahentowi Wnioskodawca przekazuje na jego rzecz wszelkie prawa autorskie do tego oprogramowania. Wnioskodawca tym samym działa na zlecenie swojego kontrahenta. W oparciu o zawartą z kontrahentem umowę o świadczenie usług (dalej jako: „Umowa”), potwierdzeniem przeniesienia autorskich praw majątkowych do programu komputerowego jest wystawiona przez Wnioskodawcę faktura na rzecz kontrahenta Uzupełnienie Na potrzeby niniejszego wniosku będzie stosowane łączne określenie „oprogramowanie” do wszystkich rodzajów programów komputerowych oraz ich części, dokumentacji technicznej, projektów, produktów oraz modyfikacji i ulepszeń, gdyż wszystkie one stanowią odrębne programy komputerowe w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Na potrzeby niniejszego wniosku pojęcia „projekt”, „produkt” i „oprogramowanie” należy traktować jako tożsame. Dokumentacja tworzona przez Wnioskodawcę stanowi element składowy wytwarzanego programu komputerowego. Jest to dokumentacja rozumiana jako instrukcje przeznaczone do komputera, które pozwalają przekształcić je do postaci kodu źródłowego. Dokumentacja tworzona przez Wnioskodawcę zwiera szczegółowe specyfikacje określające architekturę systemu informatycznego, specyfikacje programu komputerowego, specyfikację interfejsów, specyfikacje struktury danych, specyfikacje algorytmów. „Dokumentacja” tworzona przez Wnioskodawcę stanowi odrębny program komputerowy, który podlega ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawca uczestniczył i uczestniczy w pracach badawczo-rozwojowych nad zestawem narzędzi funkcjonujących pod nazwą (...). Są to aplikacje wykorzystywane w ramach działalności operacyjnej i analitycznej związanej z obsługą produktów (...). System ten obejmuje szereg komponentów, których celem jest monitorowanie, analiza oraz optymalizacja wyników sprzedażowych i transakcyjnych. Wnioskodawca stworzył następujące oprogramowanie: 1. Aplikacje do pulpitów analitycznych: (...) 2. Moduły i aplikacje raportowe: (...) 3. Aplikacje niestandardowe do monitorowania transakcji: (...) W ramach realizowanych projektów Wnioskodawca podejmowała szereg działań mających na celu usprawnienie funkcjonującego już wcześniej w praktyce gospodarczej oprogramowania, wykorzystywanego w sektorze (...). Oprogramowanie to, choć funkcjonowało w podstawowej wersji, wymagało rozbudowy i optymalizacji w odpowiedzi na rosnące potrzeby operacyjne oraz analityczne różnych (...) na całym świecie. Podjęte działania rozwojowe i ulepszające obejmowały m.in.: –    refaktoryzację kodu źródłowego; –    przeprowadzone analizy istniejącej architektury aplikacji w celu identyfikacji wąskich gardeł wydajnościowych oraz fragmentów kodu wymagających optymalizacji; –    zastosowanie nowoczesnych wzorców projektowych oraz modularną strukturę kodu, co umożliwiło łatwiejsze skalowanie i dalszy rozwój systemu; –    integrację z dodatkowymi źródłami danych; –    rozszerzanie system o możliwość pobierania danych z zewnętrznych API oraz baz danych, co umożliwiło pełniejszą analizę transakcji i zachowań użytkowników; –    umożliwianie automatyczne łączenie danych sprzedażowych z danymi marketingowymi w celu oceny skuteczności kampanii promocyjnych; –    rozbudowę systemu o nowe moduły funkcjonalne; –    w ramach prowadzonych prac dokonano wdrożenia szeregu nowych komponentów i modułów, które wcześniej nie istniały a znacząco rozszerzyły możliwości systemu; –    usprawnienie interfejsu użytkownika; –    przeprojektowanie interfejs aplikacji w celu zwiększenia jego ergonomii i intuicyjności, co znacząco poprawiło komfort pracy użytkowników końcowych. Oprogramowanie rozwijane w ramach projektów (...) zostało wytworzone oraz jest ulepszane z wykorzystaniem następujących języków programowania i technologii: (...) Zastosowanie powyższych technologii umożliwiło stworzenie skalowalnego, modularnego i wydajnego systemu analitycznego, który wspiera operacyjne i strategiczne decyzje biznesowe w obszarze produktów (...). W ramach realizowanych projektów wdrożono szereg nowych narzędzi, koncepcji i rozwiązań technologicznych, które wcześniej nie były stosowane w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy. Ich zastosowanie znacząco wpłynęło na funkcjonalność, skalowalność oraz innowacyjność rozwijanego oprogramowania (...). Nowe narzędzia i technologie: (...) Nowe koncepcje i rozwiązania: –    zaawansowane modele analityczne - wcześniej system opierał się wyłącznie na danych historycznych; obecnie wdrożono modele prognozujące przyszłe wyniki sprzedaży i zachowania użytkowników; –    system alertów oparty na regułach biznesowych i analizie danych - umożliwia automatyczne wykrywanie nieprawidłowości w danych transakcyjnych i operacyjnych; –    modularna architektura mikroserwisowa - pozwala na niezależny rozwój i wdrażanie poszczególnych komponentów systemu, co wcześniej nie było możliwe w monolitycznej strukturze aplikacji. Różnice względem wcześniejszych rozwiązań: –    poprzednie wersje oprogramowania były statyczne, ograniczone do ręcznego generowania raportów i podstawowej wizualizacji danych; –    obecna wersja umożliwia interaktywną analizę danych w czasie rzeczywistym, automatyczne generowanie i dystrybucję raportów, integrację z zewnętrznymi źródłami danych, itd.; –    wprowadzono mechanizmy samooptymalizacji, które dostosowują parametry analityczne w zależności od zmieniających się warunków operacyjnych. Oryginalność oprogramowania stworzonego przez Wnioskodawcę polega na połączeniu zaawansowanej analityki danych, automatyzacji procesów operacyjnych oraz zastosowaniu zaawansowanych algorytmów w środowisku (...), co stanowi nową jakość w zakresie monitorowania i zarządzania produktami (...) i sprzedażą. Rozwiązania te nie były wcześniej stosowane w działalności gospodarczej Wnioskodawcy, a ich wdrożenie wymagało przeprowadzenia prac badawczo-rozwojowych o charakterze twórczym i innowacyjnym. W ramach realizowanych prac rozwojowych nad oprogramowaniem (...) zastosowano szereg nowoczesnych technologii, narzędzi oraz koncepcji architektonicznych, które wcześniej nie były wykorzystywane w działalności gospodarczej Wnioskodawcy. Ich wdrożenie znacząco wpłynęło na funkcjonalność, skalowalność, bezpieczeństwo oraz innowacyjność systemu, odróżniając go od wcześniejszych rozwiązań. Kluczowe technologie i narzędzia różnicujące nowe oprogramowanie: (...) Prowadzona przez Wnioskodawcę działalność w zakresie tworzenia, rozwoju i ulepszania oprogramowania odbywa się w sposób planowy, uporządkowany i metodyczny, zgodnie z przyjętym procesem rozwoju oprogramowania (Software Development Life Cycle - SDLC) oraz metodyką Scrum, co zapewnia pełną kontrolę nad przebiegiem prac oraz realizacją założonych celów technologicznych i biznesowych. Systematyczność działań przejawia się w: –    definiowaniu celów wydawniczych (release plan) dla każdego cyklu rozwojowego ustalane są konkretne cele funkcjonalne, zakres zmian oraz harmonogram wdrożeń; cele te są zgodne z długoterminową strategią rozwoju systemu (...); –    tworzeniu i priorytetyzacji backlogu produktowego - wszystkie zadania rozwojowe są rejestrowane w backlogu, a następnie priorytetyzowane według wartości biznesowej, wpływu na użytkownika końcowego oraz złożoności technicznej; Backlog jest aktualizowany cyklicznie w ramach planowania sprintów; –    cyklicznych iteracjach i przeglądach (sprinty) - prace są realizowane w dwutygodniowych cyklach (sprintach), zakończonych przeglądem postępów, retrospekcją oraz planowaniem kolejnych działań; pozwala to na bieżące monitorowanie realizacji celów oraz szybkie reagowanie na zmieniające się potrzeby biznesowe; –    dokumentowaniu postępów i decyzji projektowych - każda zmiana w systemie jest dokumentowana w repozytorium kodu (Git), a także w dokumentacji technicznej, co zapewnia przejrzystość i możliwość audytu działań rozwojowych; –    testowaniu i walidacji funkcjonalności - wdrażane rozwiązania są objęte testami jednostkowymi, integracyjnymi oraz użytkowymi, co zapewnia ich zgodność z wymaganiami oraz stabilność działania. Cele podejmowanych działań rozwojowych: (...) Dzięki powyższym działaniom, rozwój oprogramowania odbywa się w sposób kontrolowany, zgodny z najlepszymi praktykami inżynierii oprogramowania. Na etapie planowania prac rozwojowych nad oprogramowaniem (...) zostały zdefiniowane konkretne cele technologiczne i funkcjonalne, które miały na celu znaczące usprawnienie procesów analitycznych, operacyjnych oraz zwiększenie wartości biznesowej systemu. Cele te zostały określone w ramach strategii rozwoju produktu i stanowiły podstawę do prowadzenia działań o charakterze badawczo-rozwojowym. Główne cele rozwojowe: 1.  Automatyzacja procesów analitycznych i operacyjnych: (...) 2. Zwiększenie skalowalności i elastyczności systemu: (...) 3. Poprawa dostępności i ergonomii interfejsu użytkownika: (...) 4. Zwiększenie bezpieczeństwa i niezawodności komunikacji systemowej: (...) 5. Wprowadzenie zaawansowanych modeli predykcyjnych i systemów alertowych: (...) W ramach realizowanych prac rozwojowych nad oprogramowaniem (...) zostały wyznaczone i osiągnięte konkretne cele technologiczne oraz biznesowe, które odpowiadały na zidentyfikowane problemy operacyjne i analityczne w środowisku systemów (...). Opracowane rozwiązania mają charakter innowacyjny, nie były wcześniej stosowane w działalności gospodarczej Wnioskodawcy, a ich wdrożenie wymagało zaangażowania zasobów ludzkich, rzeczowych i finansowych. Cele osiągnięte w ramach projektu: –    zautomatyzowanie procesów analitycznych i raportowych - (...), –    zwiększenie skalowalności i wydajności systemu - (...), –    integracja z zewnętrznymi źródłami danych - (...), –    wprowadzenie zaawansowanych modeli predykcyjnych - (...), –    poprawa ergonomii i dostępności interfejsu użytkownika - (...), –    zwiększenie elastyczności architektury systemu - (...). Wykorzystane przez kontrahenta i wykonawcę zasoby: –    zasoby ludzkie: •     w realizację projektu zaangażowane były osoby posiadające kompetencje w zakresie analizy danych, projektowania architektury systemowej, programowania (…), integracji API oraz zarządzania projektami w metodyce Scrum, •     współpraca z zespołami operacyjnymi i analitycznymi pozwoliła na precyzyjne określenie wymagań funkcjonalnych oraz testowanie wdrażanych rozwiązań, –    zasoby rzeczowe: •     środowisko chmurowe (…) - wykorzystane do hostowania aplikacji, uruchamiania funkcji serverless (…) oraz integracji z (...), •     Platforma (...) - jako główna baza danych umożliwiająca przechowywanie i analizę dużych zbiorów danych, •     narzędzia programistyczne i analityczne - m.in. (...), –    zasoby finansowe: •     koszty licencji na wykorzystanie platformy (...), •     inwestycje w rozwój kompetencji technicznych (szkolenia, dostęp do dokumentacji technicznej, konsultacje eksperckie), •     koszty związane z utrzymaniem infrastruktury chmurowej oraz testowaniem i wdrażaniem rozwiązań w środowisku produkcyjnym. Opracowane rozwiązania odpowiadają na praktyczne problemy związane z ograniczoną skalowalnością, brakiem automatyzacji oraz niską efektywnością analizy danych w poprzednich wersjach systemu. W ramach działalności rozwojowej nad oprogramowaniem (...) opracowano i wdrożono szczegółowe harmonogramy prac, które obejmowały zarówno planowanie funkcjonalności, jak i realizację kolejnych etapów rozwoju systemu. Harmonogramy te były tworzone zgodnie z metodyką Scrum oraz cyklem życia oprogramowania (SDLC), co zapewniło uporządkowany, iteracyjny i kontrolowany przebieg prac. Oprogramowanie objęte harmonogramami: - (...) - system analityczny i transakcyjny dla produktów (...), obejmujący dashboardy, raporty, aplikacje monitorujące oraz komponenty integracyjne. Opracowane harmonogramy: 1.  Harmonogram rozwoju funkcjonalności (Release Plan): –    opracowany na początku projektu, obejmował podział prac na wersje (releases), z określeniem zakresu funkcjonalnego każdej wersji, –    cele: wdrożenie nowych modułów analitycznych, automatyzacja raportowania, integracja z platformą (...), poprawa interfejsu użytkownika. 2. Sprint harmonogramy (iteracyjne cykle rozwojowe): –    prace były realizowane w dwutygodniowych sprintach, z jasno określonymi celami, zakresem zadań oraz metrykami sukcesu, –    każdy sprint kończył się przeglądem postępów, retrospekcją oraz planowaniem kolejnych działań, 3. Harmonogram integracji technologicznej: –    dotyczył wdrożenia nowych narzędzi i technologii, takich jak (...), –    uwzględniał etapy: analiza wymagań, projektowanie architektury, testy integracyjne, wdrożenie produkcyjne. 4. Harmonogram testów i walidacji: –    obejmował testy jednostkowe, integracyjne, regresyjne oraz testy wydajnościowe, –    celem było zapewnienie stabilności, bezpieczeństwa i zgodności funkcjonalnej wdrażanych rozwiązań. Wnioskodawca posiada tytuł inżyniera w zakresie inżynierii oprogramowania, dyplom (...) oraz liczne certyfikaty potwierdzające kwalifikacje techniczne i biznesowe. Obecnie Wnioskodawca jest również w trakcie pisania pracy magisterskiej na kierunku (...) o temacie (...). Wiedza ta stanowi fundament dla prowadzonych przez Wnioskodawcę prac rozwojowych nad oprogramowaniem (...), które mają charakter twórczy, innowacyjny i systematyczny. Wykorzystywana wiedza i umiejętności: –    inżynieria oprogramowania projektowanie architektury systemowej, refaktoryzacja kodu, wdrażanie wzorców projektowych, zarządzanie cyklem życia oprogramowania (SDLC), –    zarządzanie projektami IT (Scrum, Agile) - planowanie prac, tworzenie backlogu, prowadzenie sprintów, dokumentowanie postępów i ewaluacja rezultatów, –    analityka danych - analiza danych transakcyjnych, identyfikacja anomalii i trendów, –    bezpieczeństwo systemów - projektowanie bezpiecznych interfejsów API, wdrażanie mechanizmów autoryzacji i kontroli dostępu, –    integracja systemów i architektura mikroserwisowa - wdrażanie rozwiązań chmurowych, komunikacja między modułami, skalowalność systemu. Innowacyjne technologie wykorzystywane w projektach: (...) Nowe zastosowania i usprawnienia względem wcześniejszych rozwiązań: –    automatyzacja procesów analitycznych - (...), –    interaktywna analiza danych - (...), –    predykcja i wykrywanie anomalii - (...), –    modularność i skalowalność - (...), –    integracja danych marketingowych i sprzedażowych - (...). Tworzone rozwiązania mają charakter twórczy i innowacyjny, znacząco wykraczają poza standardowe funkcjonalności dostępne w poprzednich wersjach oprogramowania, a ich opracowanie wymagało zastosowania nowej wiedzy technicznej oraz eksperymentowania z nowymi technologiami. W ramach prowadzonej działalności zawodowej oferuję specjalistyczne usługi z zakresu rozwoju, optymalizacji i wdrażania oprogramowania analitycznego oraz transakcyjnego, ze szczególnym uwzględnieniem środowiska systemów (...). Działania Wnioskodawcy koncentrują się na tworzeniu rozwiązań wspierających analizę danych, monitorowanie transakcji, automatyzację procesów oraz integrację systemów. Oferowane usługi: –    projektowanie i rozwój oprogramowania - tworzenie nowych funkcjonalności, refaktoryzacja kodu, wdrażanie architektury mikroserwisowej, optymalizacja wydajności systemu, –    analityka danych i modelowanie predykcyjne - budowa modeli prognozujących wyniki sprzedaży, analiza zachowań użytkowników, identyfikacja anomalii, –    automatyzacja procesów operacyjnych - wdrażanie rozwiązań typu serverless (…), automatyczne raportowanie, samooptymalizacja parametrów analitycznych, –    integracja systemów i danych - projektowanie i wdrażanie interfejsów API, łączenie danych z różnych źródeł, synchronizacja danych sprzedażowych i marketingowych. Realizowane procesy: –    procesy rozwoju oprogramowania (SDLC + Scrum) - obejmujące planowanie, projektowanie, implementację, testowanie, wdrażanie i utrzymanie systemów w iteracyjnym cyklu sprintów, –    procesy analityczne i raportowe - przetwarzanie danych w (...) wizualizacja w (...), generowanie raportów i alertów, –    procesy integracyjne - komunikacja między modułami systemu oraz z zewnętrznymi źródłami danych przy użyciu (...), –    procesy testowania i walidacji - testy jednostkowe, integracyjne, regresyjne oraz testy wydajnościowe w środowisku produkcyjnym. Produkty, usługi i procesy opierały się na technologiach (...). Wnioskodawca zaplanował rozwój modułów analitycznych, predykcyjnych, integracyjnych oraz automatyzację procesów operacyjnych. Realizacja odbywała się iteracyjnie w sprintach, z backlogiem, testami i wdrożeniami zgodnie z metodyką Scrum. Efektem są systemy umożliwiające automatyczne raportowanie, predykcję sprzedaży, wykrywanie anomalii i personalizację analiz. „Część oprogramowania” oznacza samodzielny moduł, komponent lub dokumentację techniczną stanowiącą odrębny utwór w rozumieniu art. 74 ustawy o prawach autorskich i pokrewnych. Wnioskodawca osiąga dochód z tytułu przeniesienia na zamawiającego wszelkich autorskich praw majątkowych do wszystkich utworów wytworzonych przez Wnioskodawcę w związku z realizacją umowy. Części oprogramowania, które tworzy Wnioskodawca są częścią danej aplikacji np. moduł, komponent, itd. Wnioskodawca nie jest współwłaścicielem całego systemu. Wnioskodawca przenosi prawa do stworzonych przez siebie części. Wynagrodzenie ustalane jest proporcjonalnie do ilości godzin spędzonych na wytwarzaniu części oprogramowania. Wytwarzane przez Wnioskodawcę oprogramowanie oraz jego części są utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Należy podkreślić, iż wytwarzane oprogramowanie i jego części składowe: –    zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, –    zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej; –    nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny; –    nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez kontrahenta. W związku ze spełnieniem powyższych przesłanek, Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż wytwarzane przez niego oprogramowanie i jego części są utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Efektem samodzielnej pracy Wnioskodawcy jest powstanie szeroko rozumianego oprogramowania, które powstaje w wyniku tworzenia, ulepszania lub rozwijania utworów. Powstałe w ten sposób oprogramowanie stanowi odrębny program komputerowy, który podlega ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawcy przysługują prawa majątkowe autorskie do tych programów komputerowych. Przeniesienie majątkowych praw autorskich do programu komputerowego, w tym części oprogramowania następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (art. 41 oraz art. 53 tej ustawy). Umowa zawarta pomiędzy Wnioskodawcą a danym kontrahentem wskazuje, że w zakresie związanym z wytwarzaniem oprogramowania przenoszone są wszelkie prawa autorskie do nich w zamian za wynagrodzenie. Szczegółowe zasady przenoszenia na kontrahenta autorskiego prawa majątkowego zostały określone w § 6 umowy, w szczególności: (...) Koszty sprzętu komputerowego to: laptop (pokryte przez kontrahenta), monitory, klawiatura, myszka, słuchawki. Koszty narzędzi cyfrowych zostały pokryte przez kontrahenta. Koszty dostępu do usług telekomunikacyjnych i Internetu to abonament internetowy Orange Światłowód. Przedmiotowe wydatki są bezpośrednio związane z tworzeniem, rozwijaniem, ulepszaniem programu komputerowego lub jego części. Wnioskodawca prowadzi odrębną ewidencję od początku prowadzenia działalności gospodarczej, tj. 2 czerwca 2025. Przez „Oprogramowanie” należy rozumieć: –    funkcjonalne moduły i komponenty systemów informatycznych, –    logikę biznesową i techniczną implementowaną w systemie, –    algorytmy, struktury danych, schematy procesów, –    elementy kodu tworzone w ramach funkcjonalności, za które odpowiada Wnioskodawca. Oprogramowanie nie musi stanowić kompletnego, samodzielnego programu - może obejmować moduły, funkcjonalności, komponenty programistyczne, które stanowią utwory w rozumieniu prawa autorskiego. Praca Wnioskodawcy obejmuje m.in.: –    opracowywanie logiki funkcjonalnej i rozwiązań technicznych, –    przygotowywanie struktury modułów i przepływów danych, –    definiowanie i wdrażanie reguł biznesowych, –    współtworzenie szczegółowych specyfikacji implementacyjnych, –    udział w implementacji i programowaniu rozwiązań w zakresie dostosowanym do stosowanej technologii projektu. Działania Wnioskodawcy prowadzą do powstania konkretnych rezultatów o charakterze programistycznym, które są objęte ochroną prawa autorskiego. Wnioskodawca tworzy kod źródłowy w zależności od projektu, Wnioskodawca samodzielnie przygotowuje fragmenty kodu lub rozwiązania techniczne. Części oprogramowania różnią się w zależności od projektu i produktu, nad którym pracuje Wnioskodawca. Wnioskodawca pracuje jednocześnie na kilku projektach implementacyjnych oraz nad pracami badawczo-rozwojowymi do zestawu narzędzi funkcjonujących pod nazwą (...). Wykorzystywane przeze Wnioskodawcę języki i narzędzia to m.in. . (...) Dokumentacja jest samodzielnym i twórczym efektem działalności Wnioskodawcy. Dokumentacja obejmuje m.in.: –    opisy wymagań biznesowych i technicznych, –    specyfikacje funkcjonalne i techniczne, –    modele danych i procesów, –    opisy algorytmów, logiki obliczeniowej, reguł walidacji, –    dokumentację użytkownika oraz dokumentację projektową. Praca Wnioskodawcy nad dokumentacją obejmuje m. in.: –    tworzenie szczegółowych opisów funkcjonalności, –    projektowanie procesów i przepływów danych, –    tworzenie diagramów, definicji reguł, specyfikacji, –    przygotowywanie wytycznych do implementacji. Dokumentacja ma charakter twórczy i jest chroniona jako utwór. Rozwiązania biznesowe to zaprojektowane przez Wnioskodawcę procesy, reguły, modele danych i koncepcje funkcjonalne, które określają sposób działania systemu. Rozwiązania programistyczne to implementowane przez Wnioskodawcę elementy oprogramowania logika funkcjonalna, algorytmy, struktury danych, moduły i ich powiązania tworzone przez Wnioskodawcę na potrzeby systemu. Oba typy rozwiązań mają charakter twórczy, indywidualny i stanowią utwory chronione przepisami prawa autorskiego. Części oprogramowania są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Części oprogramowania, które są tworzone przez Wnioskodawcę, stanowią: –    samodzielne funkcjonalnie moduły, –    komponenty systemu, –    elementy logiki programistycznej, –    implementacje algorytmów, –    modele danych i transformacji, i jako takie są utworami w rozumieniu art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz podlegają ochronie jak program komputerowy na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Pytania 1.  Czy podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na tworzeniu i rozwijaniu oprogramowania spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 5a pkt 38 ustawy o PIT? 2.  Czy autorskie prawa do wytwarzanego przez Wnioskodawcę oprogramowania stanowią kwalifikowane prawa własności intelektualnej w myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT? 3.  Czy wskazane koszty ponoszone przez Wnioskodawcę w ramach opisanej działalności mogą zostać uwzględnione w ustalaniu dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 w zw. z art. 9 ust. 2 ustawy o PIT? 4.  Czy wynagrodzenie uzyskiwane przez Wnioskodawcę w ramach opisanej działalności może zostać uwzględnione przy ustalaniu dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 w zw. z art. 9 ust. 2 ustawy o PIT? Pani stanowisko w sprawie Ad 1 Zdaniem Wnioskodawcy, podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na tworzeniu oraz rozwijaniu oprogramowania stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 30ca ustawy o PIT. Artykuł 5a pkt 38 ustawy o PIT definiuje działalność badawczo-rozwojową jako działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów do tworzenia nowych zastosowań. Zgodnie z art. 5a pkt 39 Ustawy o PIT, badaniami naukowymi są: –    badania podstawowe zgodnie z art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych rozumiane są jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowanych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; –    badania aplikacyjne zgodnie z art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy o szkolnictwie wyższym, rozumiane są jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzenie do nich znaczących ulepszeń. Natomiast zgodnie z art. 5a pkt 40 ustawy o PIT, pojęcie prac rozwojowych, oznacza prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy o szkolnictwie wyższym, czyli działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnej wiedzy i umiejętności, w tym zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania do planowania produkcji oraz produkowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Objaśnienia podatkowe Ministra Finansów z dn. 15 lipca 2019 r. dotyczące preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP BOX - dalej „Objaśnienia podatkowe ws. IP BOX”, wskazują, że w definiowaniu działalności B+R ma miejsce odniesienie do Podręcznika Frascatl 2015 „Zalecenia dotyczące pozyskiwania i prezentowania danych z zakresu działalności badawczej i rozwojowej”. Według wskazanego źródła, działalność B+R musi być nowatorska, twórcza, nieprzewidywalna, metodyczna, możliwa do przeniesienia lub odtworzenia. Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi ona działalność twórczą obejmującą prace rozwojowe. Twórczość działalności Wnioskodawcy wynika z wytwarzania nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w jej praktyce gospodarczej lub na tyle nowatorskich, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących, to znaczy wprowadzających to, czego jeszcze nie było. Wnioskodawca wykorzystuje przy tym własną inwencję twórczą i korzysta z posiadanej przez siebie wiedzy i umiejętności. Niniejsze przesądza o elemencie twórczym owej działalności, tzn. są to działania, które choćby w minimalnym stopniu odróżniają się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem posiadają cechę nowości. Wyjaśnić należy, że tworzenie oprogramowania to złożony proces, w którym programowanie jest pracą polegającą na tworzeniu zindywidualizowanego kodu, którego efekt jest z góry ustalony. Warto dodać, iż istnieje nieskończona ilość rozwiązań, które mogą do tego efektu doprowadzić. Praca programisty polega na doborze najbardziej wydajnych i odpowiednich metod oraz środków, które mają zapewnić stworzenie konkretnej funkcjonalności. Należy podkreślić, iż programy komputerowe stworzone przez Wnioskodawcę na rzecz zleceniodawców ulepszyły i rozwijały działanie starych programów, lub też powodowały stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności. Z tego powodu zdaniem Wnioskodawcy stworzone programy stanowią przejaw jego twórczej działalności o charakterze twórczym oraz są one innowacyjne zarówno w prowadzonej przez niego działalności, jak i jego kontrahentów. Twórczość Wnioskodawcy odnosi się również do przejawu jego działalności - autorskich praw do programów komputerowych, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Jednocześnie podkreślić należy, iż przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia. Ochrona ta obejmuje również fragmenty utworu i utwory w wersji nieukończonej. Wnioskodawca wykorzystuje zasoby wiedzy do tworzenia nowych zastosowań, co wiąże się z prowadzeniem prac rozwojowych. Wnioskodawca opisał powyżej w jaki sposób wykorzystuje obecne zasoby wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W swojej działalności Wnioskodawca zawsze stara się dostarczyć najnowsze rozwiązania w branży, zapoznając się obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi zastosowaniami wprowadzonymi w działalności jego kontrahenta. Wnioskodawca podkreśla, że z wykorzystaniem wszystkich możliwych wiadomości naukowych jakie posiada w swojej działalności planuje, projektuje i tworzy innowacyjne rozwiązania w branży w postaci produktów, procesów lub usług programistycznych. Jednocześnie, Wnioskodawca w swoich projektach rozwija fachową i specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności. które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów. Wnioskodawca podejmuje pracę nad jakimś projektem posiadając nakreślony cel, którym jest wytworzenie oprogramowania, które rozwiąże problemy nakreślone przez kontrahenta przy negocjowaniu współpracy. Wnioskodawca prowadzi również pracę według ścisłego harmonogramu. Począwszy od wymagań umownych dotyczących poprawnej dokumentacji swojej działalności, to oprogramowanie wymaga wielu składowych tworzonych w odpowiedniej kolejności i z należytą uwagą. Jego praca jest zatem twórcza, metodyczna, oraz wykonywana w sposób systematyczny, celem zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań, w oparciu o dostępne umiejętności i wiedzę, a efekty prac są możliwe do przeniesienia lub odtworzenia, tym samym spełniając wszelkie kryteria działalności B+R, w szczególności prac rozwojowych. Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że działalność Wnioskodawcy jest działalnością B+R, o której mowa w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT. Ad 2 Autorskie prawa do wytwarzanego przez Wnioskodawcę oprogramowania stanowią kwalifikowane prawa własności intelektualnej w myśl w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT. Artykuł 30ca ust. 2 ustawy o PIT zawiera zamknięty katalog praw własności intelektualnych (tzw. kwalifikowanych IP), z których dochód może zostać objęty preferencyjnym opodatkowaniem. Wskazane w pkt 8, autorskie prawo do programu komputerowego stanowi jedno z tych praw. Przy czym, przepis ten wymaga również, by łącznie spełnione zostały następujące kryteria: –    prawo własności intelektualnej polega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, którą stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, na których stroną jest Unia Europejska, –    przedmiot ochrony jest wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. Jak stanowi art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim, przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości przeznaczenia, sposoby wyrażania (utwór). Z kolei art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o prawie autorskim wskazuje, że w szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe). Brak jest natomiast definicji ustawowej „programu komputerowego”. Jak wynika z Objaśnień podatkowych ws. IP BOX, pojęcie „program komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko lecz szeroko, a uwzględnienie prawa autorskiego do programu komputerowego w szerokim rozumieniu i funkcjonalnym, jako oprogramowanie w katalogu kwalifikowanych IP jest prawidłowe. Zgodnie z definicją z Słownika Języka Polskiego PWN, „oprogramowanie” stanowi zbiór programów wprowadzonych do komputera. Z kolei, pojęcie „program” definiuje jako ciąg instrukcji napisanych w języku zrozumiałym dla komputera. Oprogramowanie lub części oprogramowania stanowi przedmiot ochrony praw autorskich. Artykuł 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych kwalifikuje programy komputerowe jako utwory będące przedmiotem jego ochrony i to już z momentem ich wytworzenia, bez konieczności spełnienia jakichkolwiek wymogów formalnych. Zgodnie z Polską Normą PN-ISO/IEC 2382-1: 1996-1.05.01 program komputerowy to jednostka syntaktyczna zgodna z zasadami konkretnego języka programowania, składająca się z deklaracji i instrukcji lub rozkazów potrzebnych do rozwiązania funkcji, zadania lub problemu [M. Szmit, Wybrane zagadnienia opiniowania sądowo - informatycznego, Warszawa 2014, s. 1781.]. Przedmiotem ochrony prawa autorskiego mogą być poszczególne elementy lub nawet krótkie fragmenty (urywki) programu, jeśli tylko one same spełniać będą wymogi podane w art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj. elementy programu jako takiego, a więc instrukcje działania dla komputera lub ich zestawy (wyr. TS z 22 grudnia 2010 r., C-393/09, Bezpećnostni softwarova asociace ECLI:EU:C:2010:816). Do programów komputerowych stosuje się również wyrażoną w art. 1 ust. 3 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych zasadę, że chronione są także dzieła w postaci nieukończonej, np. wersja pre-alfa, alfa lub beta programu, wydanie testowe lub demonstracyjne (A. Michalak [red.], Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz, Warszawa 2019 - art. 74). Biorąc pod uwagę przedstawiony przez Wnioskodawcę stan faktyczny, można stwierdzić, że przedmiotem ochrony prawa autorskiego jest oprogramowanie, jak i części oprogramowania wytwarzane przez niego w ramach zawartej umowy współpracy pomiędzy nim a danym kontrahentem. Zdaniem Wnioskodawcy, prawo autorskie do programów komputerowych wytwarzanych przez niego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w kontekście przedstawionej we wniosku działalności zalicza się do kwalifikowanych praw własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT, gdyż jest ono wymienione w zamkniętym katalogu praw własności intelektualnych sprecyzowanych w tym przepisie, podlega ochronie na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, a jego przedmiot został wytworzony przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, co zostało wykazane w zakresie pytania nr 1. Ad 3 Wskazane koszty ponoszone przez Wnioskodawcę w ramach opisanej działalności mogą zostać uwzględnione w ustalaniu dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 w zw. z art. 9 ust. 2 ustawy o PIT. W myśl art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy o PIT dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej, w zakresie, w jakim został osiągnięty: a.  z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; b.  ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; c.   z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w cenie sprzedaży produktu lub usługi; d.  z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu. Z kolei z treści przepisu z art. 9 ust. 2 ustawy o PIT wynika, iż dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art.30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów. Stosownie do Objaśnień podatkowych ws. IP BOX, obliczając wysokość dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu (tzw. dochód kwalifikowany) podlegającego 5% stawce podatku dochodowego, niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów. Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego przychodu. Jednocześnie, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ustawy. Należy zatem wskazać, że każdy z wymienionych we wniosku rodzajów ponoszonych przez Wnioskodawcę wydatków spełnia przesłanki do uznania za koszt uzyskania przychodów oraz odpowiada w sposób bezpośredni albo pośredni czynnościom związanym z tworzeniem przez Wnioskodawcę kwalifikowanych IP. Po pierwsze, realizacja projektu, czyli wytwarzanie kwalifikowanych IP wymaga stosowania przez Wnioskodawcę specjalistycznych narzędzi informatycznych i technologii, pozwalających na osiągnięcie zamierzonego celu. Z uwagi na to, wydatki na zakup narzędzi informatycznych i technologii powinny być uznane za koszty związany z danym przychodem z kwalifikowanych IP. Po drugie, charakter wykonywanej przez Wnioskodawcę działalności ściśle uwarunkowuje potrzeba wykorzystywania w toku prac sprzętu elektronicznego i narzędzi cyfrowych ponieważ to przy jego użyciu wytwarzane i przetwarzane są kwalifikowane IP, o których mowa we wniosku. Uwzględniwszy ten fakt, zakup sprzętu elektronicznego należy uznać za koszt związany z danym przychodem z kwalifikowanych IP. Po trzecie, realizowanie usług Wnioskodawcy zgodnie z zawartą przez niego umową, wymaga ciągłego podłączenia do sieci. Pozwala mu to na kontakt z kontrahentem oraz zdalną wymianę plików. Warto także dodać, że niektóre narzędzia informatyczne wykorzystywane przez Wnioskodawcę w toku prac wymagają ciągłego dostępu do Internetu. Z tego powodu, opłaty za dostęp do niego powinny być traktowane jako koszty związane z danym przychodem z kwalifikowanych IP. Ad 4. Wynagrodzenie uzyskiwane przez Wnioskodawcę w ramach opisanej działalności może zostać uwzględnione przy ustalaniu dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 w zw. z art. 9 ust. 2 ustawy o PIT. Jak zostało wskazane, w myśl art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy o PIT dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej, w zakresie, w jakim został osiągnięty: 1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; 2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; 3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi; 4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu. Jednocześnie, z Objaśnień podatkowych ws. IP Box wynika, że obliczając wysokość dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu (dochód kwalifikowany) podlegającego 5% stawce podatku niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów. Stosownie do zawartej z Kontrahentem umowy, za świadczenie swoich usług Wnioskodawca otrzymuje miesięczne wynagrodzenie, stanowiące świadczenie ekwiwalentne za przekazanie kontrahentowi praw autorskich i praw własności intelektualnej na zasadach i w zakresie opisanym w umowie. Jeżeli więc, Wnioskodawca na podstawie zawartej umowy wytwarza na zlecenie oprogramowanie, do którego przekazuje autorskie prawo, to jest to w przychód (dochód) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży usług, wymieniony w art. 30ca ust. 7 pkt 3 ustawy o PIT, który odpowiada wartości rezultatu prac programistycznych. W konsekwencji, należy uznać że przychodem uzyskanym z kwalifikowanego IP jest kwota wynagrodzenia z tytułu realizacji umowy. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza. W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową: a)  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, b)  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, c)  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych –    prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9. Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy: Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki: 1)  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności, 2)  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności, 3)  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością. Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy: Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to: a)  badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897), b)  badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one: prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce: Badania naukowe są działalnością obejmującą: 1)  badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; 2)  badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń. Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy: Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że zawarła Pani umowę o świadczenie usług z kontrahentem oraz wykonuje specjalistyczne usługi związanych z wytwarzaniem, rozwijaniem i ulepszaniem programów komputerowych (oprogramowania). Wskazała Pani, że uczestniczyła i uczestniczy w pracach nad zestawem narzędzi funkcjonujących pod nazwą (...). Są to aplikacje wykorzystywane w ramach działalności operacyjnej i analitycznej związanej z obsługą produktów (...). System ten obejmuje szereg komponentów, których celem jest monitorowanie, analiza oraz optymalizacja wyników sprzedażowych i transakcyjnych. Pani prace dotyczą aplikacji do pulpitów analitycznych, modułów i aplikacji raportowych i aplikacji niestandardowych do monitorowania transakcji. Pełniąc rolę Product Owner zajmuje się Pani następującymi czynnościami: –    współtworzenie wizji i strategii produktu, –    analiza potrzeb, definiowanie wymagań, backlogu i roadmapy, priorytetyzacja zadań, –    współpraca z analitykami, managerami, zespołem developerskim, zespołem testerów, –    przygotowanie planu wydawania wersji produktu, –    wsparcie w tworzeniu dokumentacji, –    identyfikowanie ryzyk i ograniczeń w zakresie rozwoju produktu. W ramach powyższych czynności wytwarza Pani oprogramowanie, opracowując dokumentację, rozwiązania biznesowe i programistyczne. Tworzona przez Panią dokumentacja stanowi element składowy wytwarzanego programu komputerowego, jest rozumiana jako instrukcje przeznaczone do komputera, które pozwalają przekształcić je do postaci kodu źródłowego, zwiera szczegółowe specyfikacje określające architekturę systemu informatycznego, specyfikacje programu komputerowego, specyfikację interfejsów, specyfikacje struktury danych, specyfikacje algorytmów, stanowi odrębny program komputerowy, który podlega ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług. Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Panią prace programistyczne stanowią działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Panią efektów tych prac (programów opisanych we wniosku). Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika. Wskazała Pani, że głównym celem działalności jest tworzenie oraz rozwój innowacyjnego i technologicznie zaawansowanego oprogramowania. Tworzy oraz ulepsza Pani oprogramowanie, które nie tylko odzwierciedla potrzeby rynku i kontrahenta, ale kształtuje je w taki sposób, aby przyczyniły się do znacznego usprawnienia procesów u nabywców końcowych oprogramowania. W wyniku wykonywanych usług powstają programy komputerowe, tj. utwory na gruncie art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, będące utrwaleniem przejawu działalności twórczej o indywidualnym charakterze. Nie świadczy Pani usług polegających na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego programu komputerowego. Oryginalność oprogramowania stworzonego przez Panią polega na połączeniu zaawansowanej analityki danych, automatyzacji procesów operacyjnych oraz zastosowaniu zaawansowanych algorytmów w środowisku (...), co stanowi nową jakość w zakresie monitorowania i zarządzania produktami (...) i sprzedażą. Rozwiązania te nie były wcześniej stosowane w Pani działalności gospodarczej. Wytwarzane przez Panią oprogramowania są utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych: –    zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, –    zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej; –    nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny; –    nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez kontrahenta. Zatem prowadzona przez Panią działalność ma twórczy charakter. Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. Z treści wniosku wynika, że prowadzona przez Panią działalność w zakresie tworzenia, rozwoju i ulepszania oprogramowania odbywa się w sposób planowy, uporządkowany i metodyczny, zgodnie z przyjętym procesem rozwoju oprogramowania (Software Development Life Cycle - SDLC) oraz metodyką Scrum, co zapewnia pełną kontrolę nad przebiegiem prac oraz realizacją założonych celów technologicznych i biznesowych. Pani działania prowadzone są w metodyczny sposób, czego wymaga specyfikacja tworzenia oprogramowania, tj. określenie celu, czy dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych i technologii, zaplanowanie prac, weryfikacja. Systematyczność Pani działań przejawia się w: –    definiowaniu celów wydawniczych (release plan) dla każdego cyklu rozwojowego; –    tworzeniu i priorytetyzacji backlogu produktowego; –    cyklicznych iteracjach i przeglądach (sprinty); –    dokumentowaniu postępów i decyzji projektowych; –    testowaniu i walidacji funkcjonalności. W ramach działalności nad oprogramowaniem opracowała i wdrożyła Pani szczegółowe harmonogramy prac, które obejmowały zarówno planowanie funkcjonalności, jak i realizację kolejnych etapów rozwoju systemu. Harmonogramy te były tworzone zgodnie z metodyką Scrum oraz cyklem życia oprogramowania (SDLC), co zapewniło uporządkowany, iteracyjny i kontrolowany przebieg prac. Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej w odniesieniu do wskazanych przez Panią prac jest spełnione. Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu. Z opisu sprawy wynika, że w ramach działalności gospodarczej prowadzi Pani w sposób systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Pani działalność na rzecz danego kontrahenta polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej w ramach działalności prowadzonej przez kontrahenta nie miały miejsca. Zasobami wiedzy, które wykorzystuje Pani przy planowaniu projektu są technologie informatyczne, czyli Pani wiedza o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych, występujących zarówno w ogólnym stanie nauki jak i w środowisku, w którym ma funkcjonować wytworzony przez Panią program. Pani pracując nad wytworzeniem oprogramowania nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczących narzędzi informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych, ulepszonych zastosowań w postaci nowoczesnych i unikalnych systemów i aplikacji. W ramach działalności zdobywa, poszerza i łączy Pani interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego rozwijania stworzonych przez Panią systemów i aplikacji. W ramach realizowanych prac rozwojowych nad oprogramowaniem zastosowano szereg nowoczesnych technologii, narzędzi oraz koncepcji architektonicznych, które wcześniej nie były wykorzystywane w Pani działalności gospodarczej. Ich wdrożenie znacząco wpłynęło na funkcjonalność, skalowalność, bezpieczeństwo oraz innowacyjność systemu, odróżniając go od wcześniejszych rozwiązań. Tworzone rozwiązania mają charakter twórczy i innowacyjny, znacząco wykraczają poza standardowe funkcjonalności dostępne w poprzednich wersjach oprogramowania, a ich opracowanie wymagało zastosowania nowej wiedzy technicznej oraz eksperymentowania z nowymi technologiami. Oprogramowanie rozwijane w ramach projektów zostało wytworzone oraz jest ulepszane z wykorzystaniem następujących języków programowania i technologii: (...). Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pani istniejące zasoby wiedzy w celu tworzenia nowych zastosowań. Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.: ‒    badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz ‒    prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy. Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i” wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich tych czynności, tj.: ·      nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności; ·      łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności; ·      kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności; ·      wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności. Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace te obejmują kolejno: ·      nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z wiedzą, zrozumienie jej; ·      łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów badań rozwojowych; ·      kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych; ·      wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia celów prac rozwojowych. Co istotne, całość ww. czynności służy: ·      planowaniu produkcji oraz ·      projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług – od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres. Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług. Z treści wniosku wynika, że w ramach prowadzonej działalności podejmuje Pani prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, gdyż nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym między innymi z zakresu narzędzi informatycznych i oprogramowania, w celu stworzenia nowych zastosowań (nowych produktów, procesów lub usług), w postaci innowacyjnego oprogramowania. Nie świadczy Pani usług polegających na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego programu komputerowego. Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe. Jak wcześniej wskazano, prowadzi Pani działalność o charakterze twórczym, podejmuje ją w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystywania wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, Pani działalność spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług świadczonych przez Panią, ani też całość prowadzonej przez Panią działalności programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały wymienione we wniosku i w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego uzupełnieniu. Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym. Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy: Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są: 1)  patent, 2)  prawo ochronne na wzór użytkowy, 3)  prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, 4)  prawo z rejestracji topografii układu scalonego, 5)  dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin, 6)  prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu, 7)  wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213), 8)  autorskie prawo do programu komputerowego –    podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym. Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania. Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru: (a + b) x 1,3 a + b + c + d w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na: a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3, c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4, d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy: Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami. Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy: Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty: 1)  z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; 2)  ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; 3)  z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi; 4)  z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu. Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę). Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani: 1)  wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych; 2)  prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej; 3)  wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu; 4)  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3; 5)  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4. Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy: Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji. Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy: W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c. Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został osiągnięty. Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac. Jak wcześniej rozstrzygnięto, prowadzi Pani bezpośrednio działalność badawczo-rozwojową, spełniającą definicję wskazaną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z treści wniosku wynika, że tworzy Pani programy komputerowe, który podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przenosi Pani wszelkie prawa autorskie do nich w zamian za wynagrodzenie. Przeniesienie majątkowych praw autorskich do programu komputerowego następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj. art. 41 oraz art. 53 tej ustawy. Ponadto z treści wniosku wynika, że dokonała Pani stosownych wyodrębnień w prowadzonej oddzielnie od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencji, spełniając tym samym wymóg wynikający z art. 30cb ustawy o PIT. Ewidencja taka prowadzona jest od 2 czerwca 2025 r. Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm., dalej: „ustawa o PAIPP”). Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych. Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP: Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie. Mając powyższe na uwadze, o ile faktycznie – na co wskazuje opis okoliczności sprawy – w ramach opisanych czynności powstają utwory, które – jak Pani wskazała – stanowią odrębne programy komputerowe, autorskie prawa do nich wytwarzane przez Panią na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej są kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na kontrahenta mieszczą się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy). Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pani zastosować stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej za objęty wnioskiem stan faktyczny. Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn: ‒    dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i ‒    wskaźnika Nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z objaśnieniami Ministerstwa Finansów z 15 lipca 2019 r. dotyczącymi preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP Box wynika, że: „Obliczając wysokość dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku, niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów. Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego przychodu. Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą z kwalifikowanego IP”. Potwierdza to art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów. Do powołanej w zdaniu poprzednim regulacji odwołuje się również art. 30ca ust. 7 cytowanej ustawy. W związku z powyższym należy określić – po pierwsze – przychody z kwalifikowanego prawa IP, a następnie koszty uzyskania tych przychodów. Co do kosztów uzyskania przychodów to należy wskazać, że muszą to być koszty poniesione w celu uzyskania przychodów z tytułu wynagrodzenia za przeniesienie autorskich praw do programów komputerowych, a zatem funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni lub pośredni związane są z przychodem z kwalifikowanych praw IP. W celu określenia takich kosztów zastosowanie znajdzie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym: kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu, winien w myśl powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki: –    pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu, –    nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, –    być właściwie udokumentowany. Z powyższego wynika zatem, że kosztami, o których mowa w przepisach odnoszących się do IP Box, w zakresie obliczenia dochodu, który zostanie następnie przemnożony przez wskaźnik nexus, będą wszelkiego rodzaju koszty – które są funkcjonalnie związane z przychodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i które to w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego przychodu, o ile koszty te stanowić będą mogły koszt podatkowy. Powyższe potwierdza również treść Objaśnień podatkowych wskazujących na możliwość uwzględnienia w kalkulacji dochodu (który następnie zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus) również kosztów pośrednich. Objaśnienia, nie wskazują natomiast, w jaki sposób koszty pośrednie należy przyporządkować do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i do pozostałych przychodów. W celu alokowania kosztów pośrednich do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej można w drodze analogii zastosować zasadę wynikającą z treści art. 22 ust. 3 i ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z pierwszą regulacją wyrażoną w art. 22 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła, koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów. Natomiast z art. 22 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że: Zasadę, o której mowa w ust. 3, stosuje się również w przypadku, gdy część dochodów z tego samego źródła przychodów podlega opodatkowaniu, a część jest wolna od opodatkowania, z wyłączeniem źródeł przychodów określonych w art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz przychodów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 lit. c, pkt 153 lit. c i pkt 154 w zakresie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej. Zatem, zarówno wskazane przez Panią koszty ponoszone w ramach opisanej działalności, jak również uzyskiwane wynagrodzenie mogą zostać uwzględnione w ustalaniu dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 w zw. z art. 9 ust. 2 ustawy o PIT. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Panią chroniła. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)  z zastosowaniem art. 119a; 2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. ·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; (dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.