3063-ILPP1-3.4512.81.2016.2.JN

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 15 września 2016 r. (data wpływu 22 września 2016 r.) uzupełnionym pismem z dnia 7 listopada 2016 r. (data wpływu 14 listopada 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez wykonawców inwestycji w związku z realizacją projektu partnerskiego pn. „Efektywność energetyczna w budynkach (…)” – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 22 września 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez wykonawców inwestycji w związku z realizacją projektu partnerskiego pn. „Efektywność energetyczna w budynkach (…)”. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 7 listopada 2016 r. (data wpływu 14 listopada 2016 r.) o doprecyzowanie opisu sprawy, wskazanie kto jest Wnioskodawcą oraz o adres elektroniczny w systemie ePUAP. We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Gmina zamierza realizować projekt partnerski pn. „Efektywność energetyczna w budynkach (…)” planowanego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa 2014-2020. W ramach tego projektu Gmina zamierza sfinansować zadania inwestycyjne, polegające na termomodernizacji budynków dwóch jednostek oświatowych (Zespołu Szkół Miejskich i Publicznego Gimnazjum). Żadna z wymienionych jednostek nie prowadzi sprzedaży opodatkowanej i żaden z tych budynków nie jest wykorzystywany do czynności opodatkowanych. W efekcie tych inwestycji powstaną wydatki na środki trwałe, które nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 7 listopada 2016 r. o następujące informacje: Ad. 1. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, zadaniem gminy jest zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. Zawarte w dalszej części powołanego przepisu wyliczenie ma wyłącznie charakter przykładowy, a więc dla wykazania związku danego działania z wykonywaniem zadań własnych gminy wystarczające jest wykazanie, iż dotyczy ono zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej i zmierza do ich zaspokojenia. Niemniej jednak realizacja projektu pn. „Efektywność energetyczna w budynkach (…)” jest realizowana w ramach zadań określonych w art. 7 ust. 1 pkt 8 i pkt 15 ww. ustawy, dotyczy bowiem publicznej oświaty oraz utrzymania gminnych obiektów użyteczności publicznej, a te sprawy są zadaniami własnymi gminy. Wprawdzie zadania gminy dzielą się na obowiązkowe i nieobowiązkowe ‒ niemniej jednak w niniejszej sprawie ta okoliczność nie ma znaczenia, istotne jest bowiem jedynie to, czy dana dziedzina w ogóle mieści się w katalogu zadań gminy. Ad. 2. Urząd gminy jest jednostką organizacyjną służącą do wykonywania ustawowych zadań organu wykonawczego gminy (art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ‒ Dz. U. z 2016 r., poz. 446, z późn. zm.). Z tej przyczyny ilekroć dana sprawa dotyczy zadań organu wykonawczego gminy, a nie gminy jako osoby prawnej, tylekroć podlega załatwieniu za pośrednictwem urzędu gminy. Kwestie związane z poborem podatku i wykonywaniem obowiązku podatkowego są zaś bieżącymi sprawami gminy i jako takie pozostają zastrzeżone do kompetencji organu wykonawczego gminy (art. 30 ust. 1 powołanej ustawy) i dlatego załatwiane są za pośrednictwem urzędu gminy ‒ z tej przyczyny atrybuty podatnika przypisywano powszechnie urzędom gmin jako jednostkom organizacyjnym, czego wyrazem jest okoliczność, że numery NIP i REGON przypisywano w pierwszym rzędzie urzędom gmin, a nie gminom jako takim. Powyższe rozumienie przepisów, mimo iż dyskusyjne i uprawnione tak samo, jak odmienna wykładnia przedstawiona w skierowanym do Wnioskodawcy wezwaniu, jest ugruntowane od lat i z tej przyczyny przyjęto je również w postępowaniach dotyczących realizacji zadań z udziałem środków europejskich, w tym w postępowaniu opisanym w stanie faktycznym będącym przedmiotem wniosku. Z tej przyczyny w niniejszym postępowaniu wnioskodawcą-podatnikiem jest Urząd Miasta. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. Czy Gminie będzie przysługiwać prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez wykonawców inwestycji, polegającej na termomodernizacji budynków wskazanych w opisie sprawy? Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie art. 86 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. W związku z faktem, że jednostki oświatowe, na rzecz których Gmina zamierza prowadzić inwestycje termomodernizacyjne, nie prowadzą czynności podlegających opodatkowaniu a same budynki nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, Gminie nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą – w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy – kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. Zatem prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej. Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy). W myśl art. 15 ust. 6 ustawy – nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 Dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.) – zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami. Natomiast w świetle unormowań prawa wspólnotowego, w przypadku, gdy organy władzy publicznej bądź urzędy obsługujące te organy podejmują takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji. Z przedstawionych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r., poz. 446, z późn. zm.) – gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Jak stanowi art. 6 ust. 1 powołanej ustawy – do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 8 i 15 ww. ustawy – zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy edukacji publicznej, a także utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych. Z opisu sprawy wynika, że Gmina zamierza realizować projekt partnerski pn. „Efektywność energetyczna w budynkach (…)” planowanego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa 2014-2020. W ramach tego projektu Gmina zamierza sfinansować zadania inwestycyjne, polegające na termomodernizacji budynków dwóch jednostek oświatowych (Zespołu Szkół Miejskich i Publicznego Gimnazjum). Żadna z wymienionych jednostek nie prowadzi sprzedaży opodatkowanej i żaden z tych budynków nie jest wykorzystywany do czynności opodatkowanych. Realizacja ww. projektu będzie wykonywana w ramach zadań własnych Gminy, określonych w art. 7 ust. 1 pkt 8 i pkt 15 ustawy o samorządzie gminnym. Wnioskodawca wskazał, że jest jednostką organizacyjną służącą do wykonywania ustawowych zadań organu wykonawczego Gminy. Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Termomodernizacja budynków jednostek oświatowych odbywa się w ramach władztwa publicznego i gmina wykonując to zadanie działa jako organ administracji publicznej i może korzystać ze środków prawnych o charakterze władczym. W takim ujęciu gmina bez wątpienia nie może być uznana za podatnika, gdyż realizuje ona w tym zakresie zadania własne służące zaspokajaniu zbiorowych potrzeb wspólnoty. Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny. W omawianej sprawie związek taki nie wystąpi. Z opisu sprawy wynika bowiem, że Gmina będzie realizowała opisany projekt w ramach zadań własnych nałożonych na nią ustawą o samorządzie gminnym, zatem w tym zakresie będzie działała w ramach reżimu publicznoprawnego. Tym samym w analizowanym przypadku Gmina nie będzie ponosiła wydatków w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a tym samym nabywając towary bądź usługi nie będzie działała w charakterze podatnika podatku VAT. Zatem, w omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia nie będą spełnione. Mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy zatem stwierdzić, że Gminie nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez wykonawców inwestycji w związku z realizacją projektu partnerskiego pn. „Efektywność energetyczna w budynkach (…)”. Powyższe wynika z tego, że w analizowanym przypadku nie będą spełnione – wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy – przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego, tj. Gmina nie będzie działała jako podatnik VAT a wydatki związane z realizacją ww. projektu nie będą służyły do wykonywania czynności opodatkowanych tym podatkiem. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Tut. Organ informuje, że w niniejszej interpretacji odniesiono się wyłącznie do kwestii objętych zapytaniem, natomiast nie dokonano oceny, czy Urząd Miasta jest podatnikiem w niniejszym postępowaniu. Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.