DPP13.8221.71.2019.CPXJ

Zmiana interpretacji indywidualnej Na podstawie art. 14e § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.) Szef Krajowej Administracji Skarbowej, w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości interpretacji indywidualnej z dnia 22 sierpnia 2019 r., nr 0111-KDIB1-2.4010.260.2019.1.MS wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, zmienia z urzędu wyżej wymienioną interpretację stwierdzając, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 23 czerwca 2019 r. (data wpływu za pośrednictwem platformy e-PUAP 23 czerwca 2019 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie potwierdzenia, że obowiązek sporządzania lokalnej dokumentacji cen transferowych nie ma zastosowania do transakcji kontrolowanych, w przypadku gdy jeden z podmiotów tych transakcji poniósł stratę podatkową ze źródła przychodów, nie objętych zakresem tych transakcji - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 23 czerwca 2019 r. wpłynął do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy obowiązek sporządzenia lokalnej dokumentacji cen transferowych nie ma zastosowania do transakcji kontrolowanych, w przypadku gdy jeden z podmiotów tych transakcji poniósł stratę podatkową ze źródła przychodów, nie objętych zakresem tych transakcji. We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wnioskodawca (dalej także: „Spółka”) wchodzi w skład grupy X. Spółka została utworzona zgodnie z przepisami prawa polskiego, posiada siedzibę na terytorium Polski oraz jest polskim rezydentem podatkowym. Spółka podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów w Polsce. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na (…) realizacji inwestycji w branży telekomunikacyjnej oferując m.in.: (…). W ramach prowadzonej działalności Spółka zawiera wiele umów handlowych, w tym umowy z X. S.A. zarówno w zakresie przychodów jak i kosztów. W tym miejscu podkreślić należy, że spółka X. S.A. jest 100% posiadaczem udziałów Wnioskodawcy. W konsekwencji, Strony są podmiotami powiązanymi w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. Czy obowiązek sporządzenia lokalnej dokumentacji nie ma zastosowania m.in. do transakcji kontrolowanych zawieranych wyłącznie przez podmioty powiązane mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w roku podatkowym, w którym każdy z tych podmiotów powiązanych spełnia łącznie następujące warunki określone w art. 11n ustawy o CIT, w przypadku gdy jeden z podmiotów tych transakcji poniósł stratę podatkową ze źródła przychodów, nie objętych zakresem tych transakcji? Zdaniem Wnioskodawcy, użyte w przepisie art. 11n ust. 1 lit. c ustawy o CIT określenie „nie poniósł straty podatkowej” należy rozumieć wąsko, tzn. w odniesieniu do konkretnego źródła przychodów w zakresie którego dokonywano transakcji, co w konsekwencji powoduje wyłączenie Spółki z obowiązku sporządzania lokalnej dokumentacji cen transferowych transakcji kontrolowanych z podmiotem X. S.A. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, w interpretacji indywidualnej z dnia 22 sierpnia 2019 r. nr 0111-KDIB1-2.4010.260.2019.1.MS, uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził, że ustawodawca nie precyzuje, w których źródłach przychodów podatnik nie może ponieść straty dla skutecznego zastosowania art.11n ust.1 lit c) updop, stąd przyjąć należy, że podatnik nie powinien ponieść straty w żadnym ze źródeł przychodów. Zatem warunek braku poniesienia straty podatkowej, o którym mowa w art. 11n ust.1 lit. c) updop, odnosi się do strat ze wszystkich źródeł. Po zapoznaniu się z aktami sprawy Szef Krajowej Administracji Skarbowej stwierdza, że interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej jest nieprawidłowa i w związku z tym podlega zmianie. Ustawą z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193; dalej: „ustawa nowelizująca”) zmieniono przepisy m.in. w zakresie cen transferowych. Od 1 stycznia 2019 r. zasady dokumentacji cen transferowych ujęte zostały w Rozdziale 1a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 865; dalej: „updop”). Zgodnie z art. 11k ust. 1 updop, podmioty powiązane są obowiązane do sporządzania lokalnej dokumentacji cen transferowych za rok obrotowy w celu wykazania, że ceny transferowe zostały ustalone na warunkach, które ustaliłyby między sobą podmioty niepowiązane. Jednocześnie, w art. 11n updop ustawodawca przewidział liczne wyłączenia od obowiązku sporządzania lokalnej dokumentacji cen transferowych. Mianowicie, obowiązek sporządzenia lokalnej dokumentacji cen transferowych nie ma zastosowania do transakcji kontrolowanych: 1.  zawieranych wyłącznie przez podmioty powiązane mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w roku podatkowym, w którym każdy z tych podmiotów powiązanych spełnia łącznie następujące warunki: a)  nie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 6, b)  nie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a, c)  nie poniósł straty podatkowej; 2.  objętych decyzją w sprawie porozumienia, o której mowa w art. 20a Ordynacji podatkowej, w okresie, którego dotyczy ta decyzja; 3.  których wartość w całości trwale nie stanowi przychodu albo kosztu uzyskania przychodu, z wyłączeniem transakcji finansowych, transakcji kapitałowych oraz transakcji dotyczących inwestycji, środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych; 4.  między spółkami tworzącymi podatkową grupę kapitałową; 5.  w przypadku gdy powiązania wynikają wyłącznie z powiązania ze Skarbem Państwa lub jednostkami samorządu terytorialnego lub ich związkami; 6.  w których cena została ustalona w trybie przetargu nieograniczonego na podstawie ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1986 i 2215 oraz z 2019 r. poz. 53); 7.  realizowanych między grupą producentów rolnych wpisaną do rejestru, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. o grupach producentów rolnych i ich związkach oraz o zmianie innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 1026), a jej członkami, dotyczących odpłatnego zbycia: a)  na rzecz grupy producentów rolnych produktów lub grup produktów wyprodukowanych w gospodarstwach członków takiej grupy, b)  przez grupę producentów rolnych na rzecz jej członków towarów wykorzystywanych przez członka do produkcji produktów lub grup produktów, o których mowa w lit. a, oraz świadczenia usług związanych z tą produkcją; 8.  realizowanych między wstępnie uznaną grupą producentów owoców i warzyw lub uznaną organizacją producentów owoców i warzyw, działających na podstawie ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw oraz rynku chmielu (Dz. U. z 2018 r. poz. 1131 i 1633), a jej członkami, dotyczących odpłatnego zbycia: a)  na rzecz takiej grupy lub organizacji produktów lub grup produktów wyprodukowanych w gospodarstwach członków takiej grupy lub organizacji, b)  przez taką grupę lub organizację na rzecz jej członków towarów wykorzystywanych przez członka do produkcji produktów lub grup produktów, o których mowa w lit. a, oraz świadczenia usług związanych z tą produkcją; 9.  polegających na przypisaniu dochodu do zagranicznego zakładu położonego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, jeżeli przepisy właściwych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, przewidują, że dochody te mogą być opodatkowane tylko w państwie innym niż Rzeczpospolita Polska. Z opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności zawiera wiele umów handlowych, w tym umowy z X. S.A., zarówno w zakresie przychodów, jak i kosztów. Spółka X. S.A. jest 100% posiadaczem udziałów Wnioskodawcy. W konsekwencji, strony są podmiotami powiązanymi w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Istotą niniejszej sprawy jest ustalenie, czy obowiązek sporządzenia lokalnej dokumentacji ma zastosowanie do transakcji kontrolowanych zawieranych przez podmioty powiązane mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w roku podatkowym, w którym każdy z tych podmiotów powiązanych spełnia łącznie warunki określone w art. 11n ust. 1 updop, w przypadku gdy jeden z tych podmiotów transakcji poniósł stratę podatkową ze źródła przychodów, nie objętych zakresem tych transakcji. Zdaniem Wnioskodawcy, użyte w art. 11n ust.1 lit c) updop określenie „nie poniósł straty podatkowej” należy rozumieć wąsko, tzn. w odniesieniu do konkretnego źródła przychodów w zakresie którego dokonywano transakcji. W ocenie Szefa KAS stanowisko Spółki jest prawidłowe. Przepis art. 11n pkt 1 lit. c) updop posługuje się określeniem „strata podatkowa”. Oznacza to, że stratę, jako warunek do zwolnienia z obowiązku sporządzania dokumentacji cen transferowych, należy rozpatrywać w sposób, w jaki definiuje ją prawo podatkowe. Od 1 stycznia 2018 r. została zmieniona definicja straty podatkowej określona w przepisie art. 7 ust. 2 updop. Jest to konsekwencja rozdzielenia w systemie podatku dochodowego od osób prawnych źródeł przychodów podatników na dwa źródła: –    przychody z zysków kapitałowych (vide art. 7b ust. 1 updop) oraz –    przychody z innych źródeł przychodów (vide art. 12 ust. 1 updop). Strata podatkowa została zdefiniowana jako nadwyżka pomiędzy kosztami uzyskania przychodów a osiągniętymi przychodami ze źródła przychodów. Ustawodawca wykluczył więc możliwość przenoszenia kosztów podatkowych pomiędzy dwoma różnymi źródłami przychodów i ustalił, że podatnik może ponieść stratę podatkową w każdym źródle przychodów odrębnie. Nie ulega zatem wątpliwości, że pod pojęciem straty podatkowej należy rozumieć właśnie stratę ze źródła przychodów, o której mowa w art. 7 ust. 2 updop. W związku z powyższym, warunek dotyczący zwolnienia z przygotowania dokumentacji cen transferowych (art. 11n pkt 1 lit. c updop) należy uznać za spełniony, gdy żaden z podmiotów powiązanych będący stroną transakcji kontrolowanej nie poniósł straty ze źródła przychodów, do którego zalicza się tę transakcję (przy założeniu, że pozostałe warunki konieczne do zastosowania zwolnienia krajowego wymienione w art. 11n pkt 1 są spełnione). Podsumowując, brak obowiązku sporządzania dokumentacji cen transferowych, o którym mowa w przepisie art. 11n pkt 1 lit. c updop należy ustalić w oparciu o stratę ze źródła przychodów, do którego zalicza się transakcję podlegającą ww. obowiązkowi. Jeżeli transakcja dotyczy określonego źródła przychodów to należy zbadać, czy podatnik poniósł stratę tylko z tego źródła. Jednoczesne wystąpienie straty z innego źródła przychodów jest w tej sytuacji bez znaczenia. Z uwagi na powyższe, w ocenie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, stanowisko Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wyrażone w interpretacji indywidualnej z dnia 22 sierpnia 2019 r. nr 0111-KDIB1-2.4010.260.2019.1.MS należało uznać za nieprawidłowe. Należy wskazać, że zgodnie z art. 14e § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, Szef Krajowej Administracji Skarbowej może z urzędu zmienić wydaną interpretację indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Przepis ten nie zawiera ograniczeń czasowych, co oznacza, że jeśli stwierdzona zostanie nieprawidłowość wydanej interpretacji indywidualnej, Szef Krajowej Administracji Skarbowej może, z urzędu, zmienić ją skutecznie w dowolnym czasie. Zmieniona interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Pouczenie Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia (art. 3 § 2 pkt 4a, art. 13 § 1 i § 2 i art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się za pośrednictwem Szefa Krajowej Administracji Skarbowej (którego działanie jest przedmiotem skargi): –    w dwóch egzemplarzach, na adres: Ministerstwo Finansów, ul. Świętokrzyska 12, 00‑916 Warszawa (art. 47 § 1 i art. 54 § 1 ww. ustawy) lub –    w formie dokumentu elektronicznego bez dołączania odpisów, zawierającą adres elektroniczny oraz podpisaną kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Ministerstwa Finansów na platformie ePUAP: /bx1qpt265q/SkrytkaESP (art. 46 § 2a, art. 47 § 3 i art. 54 § 1a ww. ustawy). Datą wniesienia skargi w formie dokumentu elektronicznego jest określona w urzędowym poświadczeniu odbioru data jej wprowadzenia do systemu teleinformatycznego Ministerstwa Finansów (art. 83 § 5 ww. ustawy). Zgodnie z art. 57a ww. ustawy skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.