IBPBI/2/423-1133/12/MO

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 29 sierpnia 2012 r. (data wpływu do tut. BKIP 03 września 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpraw wypłaconych jednorazowo oraz dodatkowych odpraw płatnych w ratach – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 03 września 2012 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpraw wypłaconych jednorazowo oraz dodatkowych odpraw płatnych w ratach. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Zarząd Spółki w dniu 21 sierpnia 2012 r. zawarł z organizacjami związkowymi porozumienie „w sprawie warunków redukcji zatrudnienia, zasad postępowania przy zwolnieniach, kryteriach doboru pracowników i terminu dokonania zwolnień”. Program Dobrowolnych Odejść (w skrócie PDO), będący przedmiotem wyżej powołanego porozumienia, dotyczy pracowników, którzy uzyskają uprawnienia emerytalne przed 2019 r. i którzy na swój wniosek - deklarację - rozwiążą umowę o pracę na mocy porozumienia stron do końca 2012 r. W myśl zapisów porozumienia pracownicy, którzy przystąpią do PDO otrzymają: Odprawę zgodną z art. 8 ustawy o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn nie dotyczących pracowników oraz odprawę emerytalną zgodną z zapisami Zakładowego Układu Zbiorowego Pracy. Obie odprawy zostaną wypłacone jednorazowo w dniu rozwiązania umowy o pracę. Dodatkową odprawę ustaloną według zasad określonych w porozumieniu, która będzie płatna w ratach miesięcznych, począwszy od grudnia 2012 r. do miesiąca poprzedzającego nabycie uprawnień emerytalnych z zastrzeżeniem, że prawo do wypłaty odprawy ustaje wraz ze śmiercią osoby uprawnionej. Termin wypłat pokrywać się będzie z terminem wypłaty wynagrodzeń dla pracowników umysłowych, to jest do końca każdego miesiąca kalendarzowego. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy podatnik może zaliczyć w koszty uzyskania przychodów odprawy wypłacone jednorazowo - w dacie ich wypłaty to jest w miesiącu rozwiązania umowy o pracę, a dodatkową odprawę płatną w ratach - w dacie postawienia raty do dyspozycji byłego pracownika? Zdaniem Spółki, zgodnie z art. 15 ust. 4g ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, należności z tytułów o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowią koszty uzyskania przychodów w miesiącu za który są należne, pod warunkiem, że zostały wypłacone lub postawione do dyspozycji w terminie wynikającym z przepisów prawa pracy, umowy lub innego stosunku prawnego. Podatnik stoi na stanowisku, że miesiącem za który świadczenia są należne - w przypadku odpraw wypłacanych jednorazowo - jest miesiąc, w którym nastąpiło rozwiązanie umowy o pracę i ich wypłata, a dla odprawy wypłacanej ratalnie - jest każdy kolejny miesiąc od grudnia 2012 r. do miesiąca poprzedzającego nabycie uprawnień emerytalnych przez byłego pracownika lub jego śmierci, w którym rata odprawy zostaje postawiona do jego dyspozycji. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm., określanej w dalszej części skrótem „updop”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami. Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki: został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik), jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona, pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów, został właściwie udokumentowany, nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 updop nie uważa się za koszty uzyskania przychodów. Koszty ponoszone przez podatnika należy ocenić pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu. W myśl art. 15 ust. 4g updop, należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 i 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307, z późn. zm.), oraz zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakład pracy stanowią koszty uzyskania przychodów w miesiącu, za który są należne, pod warunkiem że zostały wypłacone lub postawione do dyspozycji w terminie wynikającym z przepisów prawa pracy, umowy lub innego stosunku prawnego łączącego strony. W przypadku uchybienia temu terminowi do należności tych stosuje się art. 16 ust. 1 pkt 57. Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 57 updop, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów niewypłaconych, niedokonanych lub niepostawionych do dyspozycji wypłat, świadczeń oraz innych należności z tytułów określonych w art. 12 ust. 1 i 6, art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz w art. 18 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, świadczeń pieniężnych z tytułu odbywania praktyk absolwenckich, o których mowa w ustawie z dnia 17 lipca 2009 r. o praktykach absolwenckich (Dz. U. Nr 127, poz. 1052), a także zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakład pracy, z zastrzeżeniem art. 15 ust. 4g. Z treści cytowanych przepisów ustawy o pdop wynika, że wydatki na jednorazowe odprawy oraz dodatkowe odprawy wypłacane w ratach, ponoszone na rzecz pracownika mogą stanowić koszt uzyskania przychodu w miesiącu, za który są należne, jednak pod warunkiem, że zostały wypłacone lub postawione do dyspozycji pracownika w terminie wynikającym z przepisów prawa pracy, umowy lub innego stosunku prawnego łączącego strony. Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Spółka zawarła z organizacjami związkowymi porozumienie w sprawie warunków redukcji zatrudnienia, zasad postępowania przy zwolnieniach, kryteriach doboru pracowników i terminu dokonania zwolnień. Na podstawie ww. porozumienia Spółka wypłaci jednorazowe odprawy w dniu rozwiązania umowy o pracę oraz dodatkowe odprawy, które będą wypłacane w ratach miesięcznych, począwszy od grudnia 2012 r. do miesiąca poprzedzającego nabycie uprawnień emerytalnych, w terminie do końca każdego miesiąca kalendarzowego, z zastrzeżeniem, że prawo do wypłaty odprawy ustaje wraz ze śmiercią osoby uprawnionej. W oparciu o przywołane przepisy prawa oraz przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, iż wydatki na jednorazowe odprawy oraz odprawy wypłacane w ratach dla pracowników Spółki mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w momencie, gdy przedmiotowe świadczenia są należne pod warunkiem, że zostaną wypłacone lub postawione do dyspozycji w terminie wynikającym z uregulowań zawartych w przedmiotowym porozumieniu. Biorąc pod uwagę powyższe, stanowisko Spółki, w myśl którego miesiącem za który świadczenia są należne - w przypadku odpraw wypłacanych jednorazowo - jest miesiąc, w którym nastąpiło rozwiązanie umowy o pracę i ich wypłata, a dla odprawy wypłacanej ratalnie - jest każdy kolejny miesiąc od grudnia 2012 r. do miesiąca poprzedzającego nabycie uprawnień emerytalnych przez byłego pracownika lub jego śmierci, w którym rata odprawy zostaje postawiona do jego dyspozycji, należy uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z dnia 14 marca 2012r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.