IBPBII/1/415-981/14/MK

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749, ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770, ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 25 listopada 2014 r. (data wpływu do Biura – 2 grudnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych organizowania przez Urząd Gminy obozów terapeutycznych dla osób uzależnionych od alkoholu i kolonii dla dzieci rodzin dotkniętych problemem alkoholowym – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 2 grudnia 2014 r. wpłynął do Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych organizowania przez Urząd Gminy obozów terapeutycznych dla osób uzależnionych od alkoholu i kolonii dla dzieci rodzin dotkniętych problemem alkoholowym. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Na podstawie art. 41 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi Burmistrz Gminy realizuje zadania związane z profilaktyką rozwiazywania problemów alkoholowych oraz integracji społecznej osób uzależnionych od alkoholu. W ramach zadań własnych uchwalonego przez Radę Gminy programu jest organizowanie obozów terapeutycznych dla osób uzależnionych od alkoholu, uczestniczących w programach dalszego zdrowienia, spotkań dla uczestników terapii zajęciowej w formie indywidualnej jak i grupowej oraz kolonii wraz z programem terapeutycznym dla dzieci z rodzin dotkniętych problemem alkoholowym. Faktury zarówno za obozy terapeutyczne jak i kolonie dla dzieci wystawione będą na Gminę oraz zostaną sfinansowane ze środków Gminy. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy korzystanie przez osoby fizyczne z form profilaktycznych jakimi są obozy terapeutyczne jak i kolonie z programem terapeutycznym, stanowi ich przychód podlagający opodatkowaniu? Burmistrz realizuje zadania własne Gminy jakimi są działania związane z profilaktyką i rozwiazywaniem problemów alkoholowych oraz integracji społecznej osób uzależnionych od alkoholu na podstawie ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi oraz Programu Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych przyjętym uchwałą Rady Gminy. Wśród zadań uchwalonego programu przez radę Gminy jest organizowanie obozów terapeutycznych dla osób uzależnionych od alkoholu uczestniczących w programach dalszego zdrowienia, prowadzenie terapii zajęciowej, organizowanie kolonii wraz z programem terapeutycznym dla dzieci z rodzin z problemem alkoholowym. Powołując treść art. 9 ust. 1 i art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych Wnioskodawca stwierdza, że za przychody należy uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymywane przez podatnika. Dla celów podatkowych przez nieodpłatne świadczenie należy rozumieć te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne przysporzenie majątku, mające konkretny wymiar finansowy. Powołując następnie treść art. 20 ust. 1 ww. ustawy Wnioskodawca stwierdza, iż sformułowanie „w szczególności” dowodzi, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty. O przychodzie z innych źródeł należy mówić w każdym przypadku kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe. Biorąc powyższe pod uwagę Wnioskodawca stoi na stanowisku, że realizując zadania profilaktyczne poprzez organizację obozów terapeutycznych dla osób uzależnionych od alkoholu jak i kolonii dla dzieci wraz z programem terapeutycznym nie można uznać, iż po stronie osób fizycznych korzystających z przedstawionych form pomocy powstanie przychód podatkowy w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wymienione formy wsparcia nie znajdują odzwierciedlenia w definicji przychodu. Tym samym uczestnicy obozów terapeutycznych jak i kolonii nie osiągają przychodu podlegającego opodatkowaniu. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Z treści powołanego przepisu wynika zatem, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę w katalogu zwolnień przedmiotowych ustawy bądź, od których Minister Finansów zaniechał poboru podatku, w drodze rozporządzenia. Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy źródłami przychodów są również inne źródła, które nie zostały wymienione enumeratywnie w tym artykule. W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 20 ust. 3 i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie – że pojęcie nieodpłatnego świadczenia ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy. Również zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, przysporzeniem majątkowym i przychodem w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych są nie tylko aktywa, które ulegają zwiększeniu u podatnika, ale także zmniejszenie jego pasywów. Zgodnie z treścią art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach. Sformułowanie „w szczególności” dowodzi, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł należy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe. W świetle powyższego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega dochód, uzyskiwany w wyniku określonych czynności faktycznych i prawnych, w następstwie których mamy do czynienia z przyrostem mienia. Tak więc, podstawą uzyskania przychodów z innych źródeł mogą być tylko takie czynności, w wyniku których następuje po stronie osoby fizycznej przysporzenie majątkowe. Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że na podstawie art. 41 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi Burmistrz Gminy realizuje zadania związane z profilaktyką rozwiazywania problemów alkoholowych oraz integracji społecznej osób uzależnionych od alkoholu. W ramach zadań własnych uchwalonego przez Radę Gminy programu jest organizowanie obozów terapeutycznych dla osób uzależnionych od alkoholu, uczestniczących w programach dalszego zdrowienia, spotkań dla uczestników terapii zajęciowej w formie indywidualnej jak i grupowej oraz kolonii wraz z programem terapeutycznym dla dzieci z rodzin dotkniętych problemem alkoholowym. Faktury zarówno za obozy terapeutyczne jak i kolonie dla dzieci wystawione będą na Gminę oraz zostaną sfinansowane ze środków Gminy. Zadania własne gminy określone zostały w art. 7 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2013 r. poz. 594, ze zm.). Z art. 7 ust. 1 pkt 5 tej ustawy wynika, że zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy ochrony zdrowia. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz.U. z 2012 r., poz. 1356, ze zm.) organy administracji rządowej i jednostek samorządu terytorialnego są obowiązane do podejmowania działań zmierzających do ograniczania spożycia napojów alkoholowych oraz zmiany struktury ich spożywania, inicjowania i wspierania przedsięwzięć mających na celu zmianę obyczajów w zakresie sposobu spożywania tych napojów, działania na rzecz trzeźwości w miejscu pracy, przeciwdziałania powstawaniu i usuwania następstw nadużywania alkoholu, a także wspierania działalności w tym zakresie organizacji społecznych i zakładów pracy. W myśl art. 41 ust. 1 ww. ustawy prowadzenie działań związanych z profilaktyką i rozwiązywaniem problemów alkoholowych oraz integracji społecznej osób uzależnionych od alkoholu należy do zadań własnych gmin. W szczególności zadania te obejmują: zwiększanie dostępności pomocy terapeutycznej i rehabilitacyjnej dla osób uzależnionych od alkoholu; udzielanie rodzinom, w których występują problemy alkoholowe, pomocy psychospołecznej i prawnej, a w szczególności ochrony przed przemocą w rodzinie; prowadzenie profilaktycznej działalności informacyjnej i edukacyjnej w zakresie rozwiązywania problemów alkoholowych i przeciwdziałania narkomanii, w szczególności dla dzieci i młodzieży, w tym prowadzenie pozalekcyjnych zajęć sportowych, a także działań na rzecz dożywiania dzieci uczestniczących w pozalekcyjnych programach opiekuńczo-wychowawczych i socjoterapeutycznych; (uchylony); wspomaganie działalności instytucji, stowarzyszeń i osób fizycznych, służącej rozwiązywaniu problemów alkoholowych; podejmowanie interwencji w związku z naruszeniem przepisów określonych w art. 131 i 15 ustawy oraz występowanie przed sądem w charakterze oskarżyciela publicznego; wspieranie zatrudnienia socjalnego poprzez organizowanie i finansowanie centrów integracji społecznej. Skoro Urząd Gminy realizuje zadania związane z profilaktyką rozwiązywania problemów alkoholowych oraz integracji społecznej osób uzależnionych od alkoholu i w ramach tych zadań (realizowanych zgodnie z uchwalonym przez Radę Gminy programem) organizowane są: obozy terapeutyczne dla osób uzależnionych od alkoholu, uczestniczących w programach dalszego zdrowienia, spotkania dla uczestników terapii zajęciowej w formie indywidualnej jak i grupowej oraz kolonie wraz z programem terapeutycznym dla dzieci z rodzin dotkniętych problemem alkoholowym, to nie można uznać, że po stronie osób fizycznych korzystających z przedstawionych form pomocy powstanie przychód podatkowy w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę oraz stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.