IBPBII/2/415-526/12/ŁCz

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że Pani stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 02 kwietnia 2012 r. (data wpływu do tut. Biura 04 kwietnia 2012 r.), uzupełnionym w dniach 29 maja 2012 r. i 02 lipca 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży strychu wyodrębnionego z udziału w części wspólnej nieruchomości: w części dotyczącej udziału nabytego w drodze darowizny - jest prawidłowe, w części dotyczącej udziału nabytego w drodze zniesienia współwłasności - jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 04 kwietnia 2012 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży strychu wyodrębnionego z udziału w części wspólnej nieruchomości. W związku z brakami formalnymi stwierdzonymi we wniosku, pismami z dnia 21 maja 2012 r. i 22 czerwca 2012 r. Znak: IBPB II/2/415-526/12/ŁCz wezwano wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku. Uzupełnień dokonano w dniach 29 maja 2012 r. i 02 lipca 2012 r. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wnioskodawczyni w 1997 r. nabyła od babki w drodze darowizny udział w nieruchomości wynoszący 27/128 (21,09%) części nieruchomości. Przedmiotem darowizny był udział w całej nieruchomości, jako że nie było w niej wyodrębnionych lokali tylko współwłasność ustawowa. W 2009 r. nastąpiło zniesienie współwłasności nieruchomości w drodze postanowienia sądu. Wartość całej nieruchomości na dzień zniesienia współwłasności wynosiła zgodnie z wyceną rzeczoznawcy 2 933 625,00 zł, natomiast wnioskodawczyni otrzymała lokal mieszkalny nr 4 o wartości 631 927,00 zł stanowiący 78/384 części nieruchomości (20,31%). Nabyte mieszkanie wnioskodawczyni podarowała w dniu 17 marca 2012 r. swojemu mężowi. W 2010 r. z części wspólnych, w których wnioskodawczyni posiadała udział stosowny do otrzymanego przy zniesieniu współwłasności, został wyodrębniony strych. Wnioskodawczyni opisany strych sprzedała w dniu 07 lutego 2012 r. W związku z powyższym zadano następujące pytania: Czy z tytułu sprzedaży strychu wnioskodawczyni zobowiązana jest do zapłaty podatku dochodowego? Zdaniem wnioskodawczyni, nie jest ona zobowiązana do zapłaty podatku. Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.) źródłem przychodu jest, z zastrzeżeniem ust. 2, odpłatne zbycie m. in.: nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, prawa wieczystego użytkowania gruntów -jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie. Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że sprzedaż nieruchomości, jej części oraz udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części oraz udziału w nieruchomości nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany ze sprzedaży w ogóle nie podlega opodatkowaniu. W myśl powyższego, rozstrzygającym faktem odnośnie ewentualnego opodatkowania odpłatnego zbycia przez wnioskodawczynię strychu będzie ustalenie momentu i formy prawnej jego nabycia. Jednym ze sposobów nabycia nieruchomości (udziału w nieruchomości) jest nabycie własności nieruchomości (udziału w nieruchomości) w drodze umowy darowizny. Przez pojęcie darowizny rozumieć należy typ umowy nazwanej, opisany w Kodeksie cywilnym. Zgodnie z przepisem art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.) przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Podstawowym elementem umowy darowizny, niezbędnym do uznania, że dane świadczenie jest darowizną, jest jej nieodpłatność. Świadczenie jest nieodpłatne wówczas, gdy otrzymujący świadczenie nie świadczy nic w zamian ani też nie zobowiązuje się do innego świadczenia w przyszłości. Przy czym to świadczenie drugiej strony nie musi mieć charakteru majątkowego, może być np. korzyścią osobistą. Jedynym celem, jaki leży u podstaw darowizny, jest chęć przysporzenia majątkowego na rzecz drugiej strony. Natomiast zgodnie z art. 195 Kodeksu cywilnego współwłasność jest instytucją prawa cywilnego polegającą na tym, że własność tej samej rzeczy przysługuje niepodzielnie kilku osobom. Współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały), którymi mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można mówić tylko o istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, nigdy – o prawie do części rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w częściach. Współwłaściciele mają swoje udziały w prawie, ale nie w rzeczy. Zgodnie z art. 210 i nast. Kodeksu cywilnego, każdy ze współwłaścicieli w każdym czasie może domagać się zniesienia współwłasności. Celem postępowania o zniesienie współwłasności w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego jest nowe ukształtowanie prawa własności rzeczy, która stanowi przedmiot współwłasności. Zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia rzeczy wyłącznie wówczas, jeżeli nabyta na własność rzecz mieści się w ramach udziału jaki przypadał byłym współwłaścicielom w rzeczy wspólnej i odbyło się bez spłat i dopłat. Gdy w wyniku zniesienia współwłasności udział danej osoby ulega powiększeniu mamy do czynienia z nabyciem, gdyż zwiększa się stan jej majątku osobistego. Nie zmienia tego fakt, że zniesienia współwłasności dokonuje się bez spłat i dopłat. Zatem jeżeli przy dokonaniu zniesienia współwłasności wystąpiło przysporzenie majątku ponad udział posiadany przed zniesieniem współwłasności oznacza to, że dla udziału w nieruchomości nabytego w drodze zniesienia współwłasności dniem nabycia będzie dzień, w którym nastąpiło zniesienie współwłasności. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że wnioskodawczyni w 1997 r. nabyła w drodze darowizny udział 27/128 w nieruchomości (21,09%). W 2009 r. nastąpiło zniesienie współwłasności nieruchomości. Wartość całej nieruchomości na dzień zniesienia współwłasności wynosiła zgodnie z wyceną rzeczoznawcy 2 933 625,00 zł. Na skutek powyższego wnioskodawczyni otrzymała lokal mieszkalny nr 4 o wartości 631 927,00 zł stanowiący 78/384 części nieruchomości (20,31%), który podarowała w dniu 17 marca 2012 r. mężowi. W 2010 r. z części wspólnych, w których wnioskodawczyni posiadała udział stosowny do otrzymanego przy zniesieniu współwłasności, został wyodrębniony strych, który sprzedała w dniu 07 lutego 2012 r. Dla ustalenia skutków podatkowych dokonanej transakcji, konieczne jest rozstrzygnięcie kwestii dotyczącej daty nabycia przez wnioskodawczynię strychu. W myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 z późn. zm.), w razie wyodrębnienia własności lokali właścicielowi lokalu przysługuje udział w nieruchomości wspólnej jako prawo związane z własnością lokali. Nie można żądać zniesienia współwłasności nieruchomości wspólnej, dopóki trwa odrębna własność lokali. Stosownie do ust. 2 powołanego przepisu nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali, natomiast w myśl ust. 3 udział właściciela lokalu wyodrębnionego w nieruchomości wspólnej odpowiada stosunkowi powierzchni użytkowej lokalu wraz z powierzchnią pomieszczeń przynależnych do łącznej powierzchni użytkowej wszystkich lokali wraz z pomieszczeniami do nich przynależnymi. Udział właściciela samodzielnych lokali niewyodrębnionych w nieruchomości wspólnej odpowiada stosunkowi powierzchni użytkowej tych lokali wraz z powierzchnią pomieszczeń przynależnych do łącznej powierzchni użytkowej wszystkich lokali wraz z pomieszczeniami do nich przynależnymi. Artykuł 3 ust. 4 stanowi natomiast, że do wyznaczenia stosunku, o którym mowa w ust. 3, niezbędne jest określenie, oddzielnie dla każdego samodzielnego lokalu, jego powierzchni użytkowej wraz z powierzchnią pomieszczeń do niego przynależnych (ust. 4). Jak z powyższego wynika, właściciel odrębnego lokalu, jest jednocześnie współwłaścicielem nieruchomości wspólnej. Prawo własności lokalu oraz związane z nim prawo współwłasności nieruchomości wspólnej nie mogą być zatem przedmiotem odrębnego obrotu prawnego. To ostatnie posiada charakter prawa akcesoryjnego do prawa własności lokalu, powinno zatem dzielić skutki podatkowe właściwe dla lokalu. Nie można żądać zniesienia współwłasności nieruchomości wspólnej, dopóki trwa odrębna własność lokali. Odnosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że w sytuacji, gdy w wyniku przekształcenia nieruchomości wspólnej (części budynku - strychu) powstaje samodzielny lokal, dochodzi w tej części do zniesienia udziału we współwłasności nieruchomości wspólnej. W tym przypadku można zatem stwierdzić, że dotychczasowi współwłaściciele nieruchomości wspólnej, stają się współwłaścicielami samodzielnego lokalu. Podkreślić należy, że utrata prawa współwłasności nieruchomości wspólnej nie pociąga za sobą przejścia tego prawa na rzecz innego podmiotu, z czym wiązałaby się podmiotowa strona stosunków prawnorzeczowych w odniesieniu do tej części nieruchomości. Nie prowadzi też do wygaśnięcia prawnorzeczowych form władania nieruchomością przez dotychczasowy podmiot (współwłaścicieli nieruchomości), a jedynie je poszerza, gdyż wyodrębniony lokal może być przedmiotem obrotu prawnego, oderwanym od prawa własności poszczególnych, wyodrębnionych wcześniej lokali. W związku z powyższym stwierdzić należy, że w przypadku przekształcenia nieruchomości wspólnej (części budynku) w samodzielny lokal, zgodne z prawem jest stwierdzenie, że nabycie udziału we współwłasności samodzielnego lokalu nie nastąpiło w momencie wyodrębnienia tego lokalu, ale w momencie wyodrębnienia lokalu, z którym związany był wcześniej udział w nieruchomości wspólnej, z której wyodrębniono nowy lokal. Oznacza to, że przychód, jaki wnioskodawczyni uzyskała ze sprzedaży przedmiotowego lokalu niemieszkalnego (strychu) podlegał będzie opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych tylko w przypadku, gdy wnioskodawczyni nabywając lokal mieszkalny nabyła go ponad udział przysługujący jej do nieruchomości na podstawie umowy darowizny. Jeżeli natomiast w wyniku zniesienia współwłasności nie wystąpiło przysporzenie majątku ponad udział posiadany przed zniesieniem współwłasności oznacza to, że moment nabycia zarówno lokalu mieszkalnego nr 4 jak i lokalu niemieszkalnego (strychu) należy wiązać z datą darowizny na rzecz wnioskodawczyni i w związku z upływem terminu 5 lat, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wystąpi wówczas przychód do opodatkowania. W tym miejscu należy zatem dokonać ustalenia czy w wyniku postępowania o zniesienie współwłasności w 2009 r. nastąpiło przysporzenie majątkowe ponad udział nabyty przez wnioskodawczynię w darowiźnie z 1997 r. Powtórzyć należy, że w przypadku gdy wartość majątku jaki przypada podatnikowi po zniesieniu współwłasności przewyższa wartość udziału jaki nabył on pierwotnie (w niniejszej sprawie - darowizna), to takie zniesienie współwłasności, w części przewyższającej wartość udziału nabytego w darowiźnie zawsze traktować należy jako nabycie. Z wniosku wynika, że w drodze darowizny wnioskodawczyni nabyła udział wynoszący 27/128 w nieruchomości, natomiast w wyniku zniesienia współwłasności z 2009 r., na własność wnioskodawczyni przeszedł lokal mieszkalny nr 4. Podkreślenia wymaga, że przedmiotem darowizny nie było prawo do części rzeczy, lecz wyłącznie udział. Nabywając w darowiźnie udział 27/128 w ww. nieruchomości wnioskodawczyni nabyła udział 27/128 w każdym metrze kwadratowym tej nieruchomości. Jak zostało wskazane powyżej, zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego, w momencie nabycia udziału w prawie własności każdy ze współwłaścicieli staje się współwłaścicielem całej nieruchomości będącej przedmiotem współwłasności, a więc każdego metra kwadratowego tej nieruchomości. Będąca przedmiotem współwłasności rzecz jest niepodzielna i każdemu ze współwłaścicieli przysługuje prawo do całej rzeczy w trakcie trwania współwłasności. Zniesienie współwłasności mogło stanowić nabycie, gdyby w jego rezultacie wystąpiło po stronie wnioskodawczyni przysporzenie majątku osobistego, które jest traktowane w kategorii nabycia. W przedmiotowej sprawie w wyniku zniesienia współwłasności na wyłączną własność wnioskodawczyni został przyznany lokal mieszkalny nr 4. Wartość tego lokalu mieszkalnego nabytego przez wnioskodawczynię na dzień zniesienia współwłasności wynosiła 631 927,00 zł, natomiast łączną wartość nieruchomości będących przedmiotem zniesienia współwłasności określono na kwotę 2 933 625,00 zł (według wyceny rzeczoznawcy). Aby zatem ustalić czy w wyniku zniesienia współwłasności udział wnioskodawczyni w nieruchomości powiększył się należy porównać wartość udziału 27/128 przysługującego wnioskodawczyni w całej nieruchomości przed zniesieniem współwłasności (udział nabyty w darowiźnie) z wartością lokalu mieszkalnego nr 4 otrzymanego w wyniku tego zniesienia. Dopiero jeżeli z porównania tych wartości okazałoby się, że wartość lokalu mieszkalnego przyznanego wnioskodawczyni w wyniku zniesienia współwłasności jest większa od wartości udziału jaki wnioskodawczyni przysługiwał przed zniesieniem współwłasności w całej nieruchomości, to data zniesienia współwłasności byłaby datą nowego nabycia, ale nie całej nieruchomości, lecz udziału jaki wnioskodawczyni nabyłaby ponad udział nabyty pierwotnie w darowiźnie. Jak wskazała wnioskodawczyni, przed zniesieniem współwłasności wartość całej nieruchomości wynosiła 2 933 625,00 zł zatem wartość udziału 27/128 przysługującego wnioskodawczyni nabytego w spadku wynosiła 618 811,52 zł (2 933 625,00 zł x 27/128). Natomiast po zniesieniu współwłasności wnioskodawczyni otrzymała lokal mieszkalny nr 4 o wartości 631 927,00 zł. Różnica pomiędzy tymi wartościami odpowiada wartości udziału jaki w wyniku zniesienia współwłasności został nabyty w 2009 r. przez wnioskodawczynię. Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że wartość majątku nabytego w wyniku zniesienia współwłasności odpowiada wartości 13 115,48 zł (631 927,00 – 618 811,52 zł). Tym samym wartość ta przewyższa wartość posiadanego przez wnioskodawczynię uprzednio udziału w nieruchomości. Tak ustalona nadwyżka (13 115,48 zł) odpowiadać będzie udziałowi jaki wnioskodawczyni nabyła w drodze zniesienia współwłasności w lokalu mieszkalnym nr 4. Nadwyżka ta stanowi zatem 2,1%, czyli tyle ile wnioskodawczyni nabyła w drodze zniesienia współwłasności ponad wcześniej posiadany udział nabyty w drodze darowizny. Oznacza to zatem, że przychód z odpłatnego zbycia strychu odpowiadający tak wyliczonemu procentowi, który został nabyty ponad udział posiadany przed zniesieniem współwłasności, będzie podlegał opodatkowaniu na zasadach określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od dnia 01 stycznia 2009 r. Jak wynika zatem z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wnioskodawczyni nabyła udziały w lokalu mieszkalnym nr 4 oraz strychu w różnym czasie i w różny sposób: w 1997 r. w drodze darowizny (97,9%), w 2009 r. w drodze zniesienia współwłasności, w części przekraczającej udział nabyty w drodze darowizny (2,1%). Nie ulega bowiem wątpliwości, że w wyniku zniesienia współwłasności w 2009 r. udział wnioskodawczyni zwiększył się w stosunku do udziału jaki został nabyty w drodze darowizny. Odnosząc powyższe do treści ww. art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stwierdzić należy, iż źródło przychodu podlegające opodatkowaniu stanowić będzie wyłącznie przychód uzyskany ze sprzedaży lokalu niemieszkalnego (strychu) odpowiadający proporcjonalnie wartości udziału nabytego w wyniku zniesienia współwłasności. Tym samym przychód ze sprzedaży lokalu niemieszkalnego (strychu) wnioskodawczyni winna obliczyć jako kwotę uzyskaną z tytułu sprzedaży odpowiadającą nadwyżce otrzymanej w wyniku zniesienia współwłasności. Część przychodu odpowiadająca udziałowi nabytemu w drodze zniesienia współwłasności będzie odpowiadała udziałowi, o jaki zwiększył się stan posiadania wnioskodawczyni z chwilą dokonania zniesienia współwłasności. Powyższa nadwyżka odpowiada 2,1 % i tylko ta część przychodu ze sprzedaży będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż ta część została zbyta przed upływem 5 lat licząc od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło nabycie. Przykładowo, w przypadku sprzedaży lokalu niemieszkalnego (strychu) za kwotę 10 000,00 zł podstawą opodatkowania będzie 2,1 % powyższej kwoty, czyli 210,00 zł, pod warunkiem, że cena sprzedaży odpowiadać będzie wartości rynkowej. Natomiast pozostała część ceny (97,9%) nie będzie stanowiła źródła przychodu albowiem odpowiada ona wartości udziału jaki wnioskodawczyni nabyła w drodze darowizny w 1997 r. Tak więc przychód z odpłatnego zbycia strychu odpowiadający udziałowi, który został nabyty przez wnioskodawczynię ponad udział posiadany przed zniesieniem współwłasności (2,1%), będzie podlegał opodatkowaniu na zasadach określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od dnia 01 stycznia 2009 r. bowiem zgodnie z ustawą z dnia 06 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1316) zmieniono m. in. zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nowe zasady opodatkowania, zgodnie z art. 14 ustawy zmieniającej, mają zastosowanie do uzyskanych dochodów (poniesionej straty) od dnia 01 stycznia 2009 r. I tak w myśl art. 30e ust. 1 i 4 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od dnia 01 stycznia 2009 r., od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku i jest płatny w terminie złożenia zeznania za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie. Podstawą obliczenia podatku zgodnie z art. 30e ust. 2 ww. ustawy, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw, określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw. Zgodnie z zasadą wynikającą z art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej (art. 19 ust. 1 ww. ustawy). Stosownie do art. 22 ust. 6d ww. ustawy za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn. Pamiętać jednak należy, że skoro sprzedaż strychu odpowiadająca proporcjonalnie wartości udziału nabytego w 1997 r. w drodze darowizny nie będzie stanowić dla wnioskodawczyni źródła przychodu, to koszty odpłatnego zbycia i koszty uzyskania przychodu jakie ewentualnie wnioskodawczyni poniosła, przypadające proporcjonalnie na nabyty w 1997 r. udział nie będą mogły być odliczone od przychodu podlegającego opodatkowaniu. Zgodnie z art. 22 ust. 6e ww. ustawy wysokość nakładów, o których mowa powyżej, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych. Jednakże art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy stanowi, że wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych. Zwolnienie przewidziane w tym przepisie pozwala na wyłączenie z opodatkowania tej części dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości (lokalu niemieszkalnego) jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków w osiągniętych przychodach z tego zbycia. W sytuacji gdy przychód z odpłatnego zbycia lokalu niemieszkalnego, w części stanowiącej źródło przychodu, zostanie przez wnioskodawczynię w całości przeznaczony na własne cele mieszkaniowe, to uzyskany dochód w całości może korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w powyższym przepisie. Stosownie natomiast do art. 30e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3 (PIT-39), wykazać: dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131. Tak więc w przedmiotowej sprawie przychodem wnioskodawczyni ze zbycia w 2012 r. lokalu niemieszkalnego (strychu) w drodze umowy sprzedaży jest cena odpowiadająca udziałowi nabytemu w drodze zniesienia współwłasności (2,1 %). Innymi słowy, przychodem ze zbycia strychu w drodze umowy sprzedaży będzie kwota stanowiąca 2,1 % ceny uzyskanej ze sprzedaży ww. lokalu niemieszkalnego odpowiadająca udziałowi nabytemu w drodze zniesienia współwłasności w 2009 r. Przenosząc powyższe uregulowania na grunt rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, iż sprzedaż lokalu niemieszkalnego (strychu) w udziale nabytym w darowiźnie w 1997 r. nastąpi po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce jego nabycie, a tym samym nie stanowi źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, iż przychód uzyskany przez wnioskodawczynię ze sprzedaży w części odpowiadającej udziałowi, jaki nabyła w drodze darowizny nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Opodatkowaniu podlegał będzie wyłącznie przychód uzyskany przez wnioskodawczynię ze sprzedaży strychu w części odpowiadającej udziałowi nabytemu w drodze zniesienia współwłasności w 2009 r. Tym samym przychód uzyskany przez wnioskodawczynię z tytułu sprzedaży lokalu niemieszkalnego (strychu) stanowić będzie dla niej przychód podlegający opodatkowaniu, ale wyłącznie w części odpowiadającej udziałowi nabytemu w drodze zniesienia współwłasności w 2009 r. tj. 2,1%, chyba że do dnia 31 grudnia 2014 r. ww. nadwyżkę wnioskodawczyni przeznaczy na cele mieszkaniowe, zgodnie z brzmieniem przepisu art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Podsumowując należy wskazać, że w przedmiotowej sprawie Organ podatkowy uznał jedynie częściowo za prawidłowe stanowisko wnioskodawczyni, że zbycie udziału w lokalu niemieszkalnym (strychu) w drodze umowy sprzedaży nie stanowi dla niej źródła przychodu. Jak wywiódł Organ z opisu stanu faktycznego, w przedmiotowej sprawie, faktycznie - odnośnie udziału nabytego w drodze darowizny - zbycie nie będzie stanowić źródła przychodu albowiem upłynęło już 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tego udziału. Jednakże przychód powstanie w stosunku do tego udziału w lokalu niemieszkalnym (strychu), który wnioskodawczyni nabyła w drodze zniesienia współwłasności w 2009 r. Ponadto organ podatkowy wskazuje, że jeżeli przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie różnić się od stanu faktycznego, który wystąpił w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła wnioskodawczyni w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego. Do wniosku dołączone zostały przez wnioskodawczynię dokumenty źródłowe. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej, Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów nie przeprowadza postępowania dowodowego, w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do ich oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawczynię i jej stanowiskiem. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.