IBPBII/2/415-639/12/HS

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że Pani stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 24 kwietnia 2012 r. (data wpływu do Organu 24 kwietnia 2012 r.), uzupełnionym w dniu 25 czerwca 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania przychodu ze sprzedaży mieszkania - jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 24 kwietnia 2012 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia z opodatkowania przychodu ze sprzedaży mieszkania. W związku z brakami formalnymi stwierdzonymi we wniosku, pismem z dnia 13 czerwca 2012 r. Znak: IBPB II/2/415-639/12/HS wezwano wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku. Uzupełnienia dokonano w dniu 25 czerwca 2012 r. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wnioskodawczyni nabyła mieszkanie częściowo w spadku po spadkodawczyni zmarłej w dniu 07 grudnia 1998 r. (udział wynoszący 3/4) na podstawie postanowienia Sądu z dnia 08 lipca 2008 r. a częściowo w darowiźnie w dniu 08 września 2010 r. (udział wynoszący 1/4). W obu przypadkach podatek został uregulowany. Ww. nieruchomość wnioskodawczyni sprzedała aktem notarialnym w dniu 08 lutego 2011 r. Wnioskodawczyni wskazuje, iż zgodnie z pouczeniem notariusza od 1/4 części sprzedanego mieszkania tj. od 13 500 zł powinna zapłacić 19% podatku lub skorzystać z ulgi mieszkaniowej. W związku z tym, w dniu 11 sierpnia 2011 r. aktem notarialnym wnioskodawczyni wraz z małżonkiem zakupiła domek letniskowy wybudowany na działce budowlanej za kwotę 127 000 zł. Działka znajduje się na terenie o symbolu 7.MNR co oznacza teren przeznaczony pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną i rekreacyjną. Wnioskodawczyni nadmienia, iż ma świadomość, że może skorzystać z ulgi tylko wówczas, gdy kwota 13 500 zł zostanie przeznaczona na cele mieszkaniowe, a nie rekreacyjne. Stąd zakup owej nieruchomości. Dzięki budowlanej charakterystyce gruntu małżonkowie mają możliwość w perspektywie kilku lat przekształcić istniejącą tam zabudowę do celów mieszkalnych lub postawić nowy domek jednorodzinny (całoroczny). W związku z powyższym zadano następujące pytania: Czy wedle przepisów powyższy charakter gruntu jest wystarczającym faktem i pozwala na skorzystanie z ulgi? Czy fakt, iż w przyszłości małżonkowie wiążą swoje plany mieszkaniowe z zakupioną nieruchomością są istotne, czy nie ma to znaczenia w kontekście decyzji i terminu realizacji? Innymi słowy, czy wnioskodawczyni powinna powziąć jeszcze jakieś kroki, aby móc skorzystać z ulgi, a może stan na dziś jest wystarczający? Zdaniem wnioskodawczyni, budowlany charakter gruntu jest faktem wystarczającym i pozwala na skorzystanie z ulgi mieszkaniowej. Zdaniem wnioskodawczyni, to czy wiąże ona swoje plany z zakupioną działką nie powinno mieć znaczenia, gdyż w jej opinii sam charakter działki jest wystarczający. Zakupiony grunt jest bowiem na tyle duży, że istnieje możliwość w przyszłości postawienia na nim domu jednorodzinnego. Wnioskodawczyni uważa, że jeśli sam charakter gruntu nie jest zadowalający w rozumieniu prawa wystarczy, iż zadeklaruje, że kiedyś w perspektywie późniejszych lat wybuduje na nim dom o charakterze mieszkalnym. Jeżeli chodzi o to, czy wnioskodawczyni powinna poczynić kroki, aby skorzystać z ulgi, to zależy to od odpowiedzi na jej pytania. Jeśli bowiem okaże się, że sam charakter gruntu nie wystarcza, choć wnioskodawczyni uważa inaczej, to zapewne powinna złożyć zapewnienie o gotowości do budowy lub po prostu w perspektywie czasu zamieszkać w istniejącym już budynku. Wnioskodawczyni nie wie jaki czas jest przewidziany w takim przypadku na realizację przedsięwzięcia; ze względu jednak na brak informacji na ten temat w ustawie uważa, że nie ma to znaczenia. Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) – c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.) źródłem przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, prawa wieczystego użytkowania gruntów, -jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie. W świetle powyższego, każda czynność prawna, której przedmiotem jest odpłatne zbycie nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy stanowi źródło przychodów w rozumieniu tego przepisu, jeżeli zostanie dokonana w określonym czasie tj. przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej. We wniosku wnioskodawczyni wskazała, że w dniu 08 lutego 2011 r. sprzedała mieszkanie nabyte w udziale 3/4 w drodze spadku i w udziale 1/4 w drodze darowizny w 2010 r. Zgodnie z art. 924 i 925 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.) spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku, natomiast otwarcie spadku następuje z chwilą śmierci spadkodawcy. Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Tak więc dniem nabycia spadku przez wnioskodawczynię jest data śmierci spadkodawcy, a postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku czy akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia. Zatem sprzedaż mieszkania dotycząca udziału nabytego w drodze spadku w dniu 07 grudnia 1998 r., a więc po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, nie stanowi w ogóle źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu i nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Odmiennie natomiast przedstawia się sytuacja w przypadku przychodu odpowiadającego udziałowi w tym mieszkaniu nabytemu w darowiźnie w 2010 r., którego sprzedaż miała miejsce przed upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie. Z uwagi na fakt, iż nabycie udziału w darowiźnie w sprzedanym w 2011 r. mieszkaniu nastąpiło w 2010 r., dla oceny skutków podatkowych jego odpłatnego zbycia mają zastosowanie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od dnia 01 stycznia 2009 r. Ustawą z dnia 06 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1316 z późn. zm.) zmieniono m.in. zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) - c) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nowe zasady opodatkowania, zgodnie z art. 14 ustawy zmieniającej, mają zastosowanie do uzyskanych dochodów (poniesionej straty) od 01 stycznia 2009 r. I tak w myśl art. 30e ust. 1 i 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w ww. brzmieniu, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku i jest płatny w terminie złożenia zeznania za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie. Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy podstawą obliczenia podatku, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw. Przy czym przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej (art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Stosownie natomiast do art. 22 ust. 6d ww. ustawy za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn. Wysokość nakładów, o których mowa w art. 22 ust. 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych (art. 22 ust. 6e ustawy). Zaznaczyć jednak należy, że zarówno koszty odpłatnego zbycia mieszkania jak i poniesione nakłady dotyczyć będą całego lokalu a więc zarówno udziału nabytego w 1998 r. jak i w 2010 r. Skoro odpłatne zbycie udziału nabytego w spadku nie stanowi źródła przychodu, to ewentualnie poniesione koszty odpłatnego zbycia i nakłady w proporcji przypadającej na ten udział nie będą mogły być odliczone od przychodu ze sprzedaży przypadającego na udział nabyty w darowiźnie. W myśl art. 30e ust. 4 ww. ustawy po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3 (PIT-39), wykazać: dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131. Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł stosownie do art. 30e ust. 5 ww. ustawy. Stosownie do treści art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych. Należy wyjaśnić, iż powyższe zwolnienie obejmować będzie taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia. Dochód zwolniony należy zatem obliczyć według następującego wzoru:                                         W dochód zwolniony = D x ----                                         P gdzie: D – dochód ze sprzedaży lokalu mieszkalnego W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, P – przychód ze sprzedaży lokalu mieszkalnego W sytuacji gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego. Stosownie do art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy, za wydatki poniesione na własne cele mieszkaniowe, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na: nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie, nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego, budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego -położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej. Zgodnie zaś z dyspozycja zawartą w art. 21 ust. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a) i b), rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach. Natomiast stosownie do art. 21 ust. 28 ww. ustawy za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na: nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku albo jego części -przeznaczonych na cele rekreacyjne. Wyliczenie zawartych w przepisie art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wydatków mieszkaniowych ma charakter wyczerpujący, w związku z czym tylko realizacja jednego z nich, przy jednoczesnym niespełnieniu wymienionych w ust. 28 - 30 przesłanek negatywnych, pozwala na skorzystanie ze zwolnienia z opodatkowania dochodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że wnioskodawczyni sprzedała otrzymane w drodze spadku i darowizny mieszkanie. Środki ze sprzedaży wydatkowała na zakup wraz z mężem działki zabudowanej budynkiem letniskowym, przy czym środki odpowiadające udziałowi w mieszkaniu nabytemu w darowiźnie wnioskodawczyni chce zwolnic z opodatkowania powołując się na budowlany charakter działki, na której znajduje się ów domek letniskowy. Na działce małżonkowie zamierzają w perspektywie lat późniejszych wybudować budynek mieszkalny albo przekształcić istniejący domek letniskowy. Odnosząc się zatem do możliwości zwolnienia z opodatkowania z uwagi na przedstawiony powyżej sposób wydatkowania przychodu przypadającego na udział nabyty w darowiźnie stwierdzić należy, że na podstawie art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. c) wolny od opodatkowania na warunkach w nim określonych jest przychód wydatkowany na nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego. Tak więc jednym z podstawowych warunków uprawniających do skorzystania z przedmiotowego zwolnienia jest przeznaczenie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego. Innymi słowy przedmiotowe zwolnienie związane jest z konkretnym zdarzeniem tj. nabyciem określonego gruntu w określonym celu. Przy czym konstrukcja normy prawnej wskazuje, że chodzi o nabycie gruntu dopiero przeznaczonego pod budowę, a więc gruntu jeszcze niezabudowanego lub też gruntu, na którym rozpoczęła się już budowa, ale ma to być budowa budynku mieszkalnego. W przedmiotowej sprawie wnioskodawczyni wskazała, iż nabyta działka usytuowana jest w terenach przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną i rekreacyjną i zabudowana domkiem letniskowym. Odnosząc zatem powyższe uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy w kontekście jednego z pytań ujętych we wniosku stwierdzić należy, że wnioskodawczyni nabyła działkę nie przeznaczoną pod budowę, ale już zabudowaną domkiem letniskowym, co przesądza o rekreacyjnym charakterze zakupionej nieruchomości. Nie można zatem uznać, iż zostały spełnione przesłanki określone w art. 21 ust. 1 pkt 131 i ust. 25 pkt 1 lit. c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z prezentowanym w orzecznictwie sądowym stanowiskiem nabywany grunt ma zostać przeznaczony na realizację budynku mieszkalnego oraz w dacie nabycia ma nadawać się do zabudowy budynkiem mieszkalnym. Zwolnienie dotyczy bowiem nabycia gruntu pod budowę budynku mieszkalnego, a nie jakiegokolwiek gruntu, czy gruntu już zabudowanego, co ma miejsce w przedmiotowej sprawie. Bezspornym jest, że w niniejszej sprawie wnioskodawczyni nabyła wraz z mężem działkę, która położona jest wprawdzie na terenach pod budowę mieszkaniową jednorodzinną lub rekreacyjną, ale jest to działka zabudowana przez co posiada charakter rekreacyjny. Sam fakt, iż na gruncie mógłby zostać wybudowany budynek mieszkalny nie spełnia warunków przedmiotowego zwolnienia. Bezspornym jest, że działka mogła być przeznaczona zarówno pod zabudowę jednorodzinną jak i rekreacyjną. Jednakże na tej działce został już wybudowany budynek letniskowy. To oznacza, że wnioskodawczyni nabyła grunt z zabudową rekreacyjną a nie z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego. To co można byłoby jeszcze na gruncie wybudować nie ma znaczenia, bo liczy się sytuacja istniejąca w chwili wydatkowania środków na zakup tej nieruchomości. Wnioskodawczyni wydatkowała zatem środki nie na zakup gruntu dopiero przeznaczonego pod zabudowę względnie gruntu, na którym rozpoczęta była budowa budynku mieszkalnego, czyli zgodnie z celem wymienionym w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. c ustawy, ale na zakup budynku letniskowego oraz gruntu związanego z tym budynkiem. Ten zakup nie spełnia z kolei warunków, o jakich mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a ustawy. Bez znaczenia pozostaje, że wnioskodawczyni zadeklaruje, iż w nieokreślonej przyszłości wydatkuje środki na budowę domu lub przekształcenie obecnie istniejącego domku letniskowego w budynek mieszkalny. Zarówno deklaracja wnioskodawczyni jak i sama gotowość do budowy domu mieszkalnego na nabytej działce czy też przekształcenie już istniejącego domku nie zmieniają charakteru nabytej nieruchomości jaki istniał od chwili jej nabycia. Fakt, że działka znajduje się na terenach przeznaczonych zarówno pod budowę mieszkaniową jednorodzinną jak i letniskową nie uprawnia do twierdzenia, że wydatek na nabycie przedmiotowej działki zabudowanej budynkiem letniskowym spełnia ustawowe warunki do zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 i ust. 25 pkt 1 lit. c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Warunków tych nie spełnia, gdyż wnioskodawczyni nabyła grunt, który choć mógłby nadawać się do zabudowania budynkiem mieszkalnym, to jednak był już zabudowany budynkiem letniskowym. To przesądza zaś o tym, że nie można wydatku rozpatrywać w kontekście spełnienia przesłanek z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bo nie chodzi o nabycie gruntu dopiero przeznaczonego pod zabudowę, lecz już zabudowanego budynkiem letniskowym. Fakt, że wnioskodawczyni przekształci z czasem budynek letniskowy w budynek mieszkalny nie spowoduje, że w momencie wydatkowania środków na nabycie nieruchomości spełniała warunki do zwolnienia, gdyż oczywistym jest, że ich nie spełniała. Wydatku na nabycie nieruchomości czyli gruntu zabudowanego budynkiem letniskowym, bez względu na późniejsze swoje działania - deklarowane lub faktycznie podjęte - już nie rozliczy. O braku możliwości zwolnienia przesądza również wprost cyt. powyżej art. 21 ust. 28 ww. ustawy stanowiący, iż za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na nabycie gruntu (…) czy budynku (…) - przeznaczonych na cele rekreacyjne. Zatem wydatek poniesiony przez wnioskodawczynię na nabycie przedmiotowej działki zabudowanej domkiem letniskowym, który nadał nieruchomości charakter rekreacyjny nie spełnia warunków zwolnienia. Tym samym przychód uzyskany przez wnioskodawczynię ze sprzedaży mieszkania odpowiadający udziałowi nabytemu w 2010 r. i wydatkowany na nabycie wraz z mężem działki zabudowanej budynkiem letniskowym nie może korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z ust. 25 pkt 1 lit. c) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Stanowiska wnioskodawczyni nie można było uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.