IBPP3/443-240/08/AŚ

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani XX, przedstawione we wniosku z dnia 7 lutego 2008r. (data wpływu 8 kwietnia 2008r.), uzupełnionym pismem z dnia 18 czerwca 2008r. (data wpływu 27 czerwca 2008r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie opodatkowania sprzedaży udziałów w nieruchomościach - jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 8 kwietnia 2008r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony pismem z dnia 18 czerwca 2008r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie opodatkowania sprzedaży udziałów w nieruchomościach. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: W dniu 1 lutego 2001r. podatnik XX wspólnie z mężem oraz panem Y wraz z jego małżonką, nabyła jako osoba fizyczna na podstawie umów sprzedaży zawartych w formie aktu notarialnego, dwie nieruchomości położone w ZZZ dla których Sąd Rejonowy, Wydział V Ksiąg Wieczystych prowadzi księgi wieczyste o numerach: KW i KW oraz nieruchomość w BBB, dla której Sąd Rejonowy w ZZZ, Wydział V Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą o numerze KW. Nieruchomości te weszły w skład ustawowej małżeńskiej wspólności majątkowej Wnioskodawcy i jej małżonka. Przy zakupie nieruchomości Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Następnie, w związku z tym, że na podstawie art. 36 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego małżonek Wnioskodawcy uprawniony był do samodzielnego zarządzania majątkiem wspólnym, (albowiem pomiędzy Wnioskodawcą a jej małżonkiem panuje ustawowy ustrój majątkowy, dawniej zwany wspólnością ustawową), część nieruchomości położonych w ZZZ została wydzierżawiona przez małżonka Wnioskodawczyni do firm: A, B, C, a nieruchomość położona w XXX została wydzierżawiona w części firmie A w ZZZ. Przedmiotowe nieruchomości zostały oddane w części w dzierżawę (osobom fizycznym i prawnym, w związku z czym mąż Wnioskodawcy wystawiał faktury VAT), a w pozostałej części nie były wykorzystywane w jakikolwiek sposób. Dzierżawa wskazanych we wniosku nieruchomości odbywała się w ramach działalności gospodarczej, prowadzonej przez męża Wnioskodawcy (wynajem nieruchomości na własny rachunek, działalność prowadzona od dnia 20.02.2004r.), natomiast planowana sprzedaż przedmiotowych nieruchomości nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej małżonka Wnioskodawcy, a tym bardziej samej Wnioskującej, która nie prowadzi działalności gospodarczej. Opisane we wniosku nieruchomości nie zostały ujęte w prowadzonej przez męża Wnioskodawcy ewidencji środków trwałych, ponadto były zabudowane (zabudowa - budowle i budynki - o charakterze ściśle przemysłowym) w latach 1967 - 1991. Małżonek Wnioskodawcy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych budynków (budowli), w związku z czym nie nabył prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od ww. wydatków. Przedmiotem sprzedaży jest zbycie udziałów Wnioskodawcy i jej małżonka w ww. nieruchomości, która była wydzierżawiana przez małżonka Wnioskodawcy. W związku z wydzierżawianiem części nieruchomości małżonek Wnioskodawcy wystawiał faktury VAT. Przedmiot prowadzonej przez męża Wnioskodawcy pozarolniczej działalności gospodarczej to wynajem nieruchomości na własny rachunek (nr 70.20.Z zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności). Mąż Wnioskodawcy prowadzi działalność w tym przedmiocie począwszy od dnia 20 lutego 2004r. Dzierżawa wskazanych we wniosku nieruchomości odbywała się w ramach wskazanej powyżej działalności gospodarczej, natomiast planowana sprzedaż przedmiotowych nieruchomości nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy odpłatne zbycie przez Wnioskodawcę i jej małżonka części nieruchomości nabytych w 2001r. (poprzez wydzierżawianie - wykorzystywanych do prowadzenia działalności gospodarczej zarejestrowanej przez małżonka Wnioskodawczyni i na jego rzecz) spowoduje powstanie, w związku z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 oraz art. 7 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług, obowiązku zapłaty podatku od towarów i usług? Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z planowaną sprzedażą przedmiotowych nieruchomości nie powstanie obowiązek zapłaty podatku od towarów i usług, pomimo, że dzierżawcom z tytułu czynszu dzierżawnego wystawiane były faktury VAT, gdyż nieruchomości te nie były wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej, a ponadto nie jest to, zdaniem Wnioskodawcy, odpłatna dostawa towarów w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 oraz art. 7 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju. Definicję towaru zawiera art. 2 pkt 6 ww. ustawy, z którego wynika, że towarami są również budynki i budowle lub ich części, a także grunty. Art. 7 ust. 1 cyt. ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Aby dostawa nieruchomości podlegała opodatkowaniu, musi być, w świetle obowiązujących przepisów, dokonana przez podatnika podatku od towarów i usług, wykonującego samodzielnie działalność gospodarczą. W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Natomiast artykuł 15 ust. 2 ww. ustawy stanowi, iż działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Z przytoczonych wyżej przepisów wynika również, iż dla uznania danego podmiotu za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług nie ma znaczenia cel i rezultat prowadzonej działalności. Oznacza to, że aby uznać działalność danej osoby za działalność gospodarczą nie jest konieczne aby przyniosła ona jakiekolwiek efekty. Podatnikiem jest zatem również podmiot prowadzący działalność generującą straty, a nawet podmiot, który w ogóle nie dokona żadnej sprzedaży. W świetle powyższego stwierdzić należy, iż każdy, kto dokonuje transakcji inwestycyjnych, które są konieczne do przyszłego wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ww. ustawy, powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług. Jak wynika z przedstawionego przez Wnioskodawcę zdarzenia przyszłego, małżonek Wnioskodawcy prowadzi działalność gospodarczą i jest podatnikiem podatku od towarów i usług z tytułu wynajmu nieruchomości na własny rachunek. Skoro zatem małżonek Wnioskodawcy jest już podatnikiem podatku od towarów i usług, to wszystkie wykonywane czynności mieszczące się w zakresie przedmiotowym opodatkowania tym podatkiem, będą podlegały opodatkowaniu. Brak jest bowiem podstaw prawnych do uznania, iż opodatkowanie podatkiem od towarów i usług następuje w sposób wybiórczy, tzn. niektóre czynności objęte zakresem przedmiotowym realizowane przez podatnika podatku od towarów i usług są opodatkowane, a niektóre nie. Odnosząc wskazane regulacje do zdarzenia przyszłego wskazanego przez Wnioskodawcę podkreślić należy, iż poniesione inwestycje – takie jak nabycie nieruchomości gruntowych zabudowanych budynkami przemysłowymi – jednoznacznie wskazują, iż już w momencie poniesienia wydatków na ich nabycie podjęto działania jako podatnik podatku od towarów i usług. Ponadto przedmiotowe nieruchomości są związane z prowadzoną działalnością gospodarczą małżonka Wnioskodawcy, były bowiem wynajmowane na rzecz podmiotów gospodarczych i z tego tytułu wystawiano faktury VAT. W związku z czym małżonek Wnioskodawcy osiągnął przychód z tytułu najmu, podlegający opodatkowaniu podatkiem VAT. Przedmiotowe nieruchomości były więc wykorzystywane przez męża Wnioskodawcy w działalności gospodarczej. Jednakże przy ocenie czy sprzedaż przedmiotowej nieruchomości będzie opodatkowana, należy wziąć pod uwagę przepisy zwalniające z podatku od towarów i usług dostawę towarów używanych. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, z zastrzeżeniem pkt 10, pod warunkiem, że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego; zwolnienie dotyczy również używanych budynków i budowli lub ich części będących przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Przez towary używane rozumie się: budynki i budowle lub ich części - jeżeli od końca roku, w którym zakończono budowę tych obiektów, minęło co najmniej 5 lat, pozostałe towary, z wyjątkiem gruntów, których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku. Natomiast w myśl art. 43 ust. 6 ustawy o VAT zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie stosuje się do dostawy towarów wymienionych w ust. 2 pkt 1, jeżeli przed wprowadzeniem ich do ewidencji środków trwałych lub w trakcie użytkowania wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej, a podatnik: miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych wydatków, użytkował te towary w okresie krótszym niż 5 lat w celu wykonywania czynności opodatkowanych. Zatem, aby cytowany przepis art. 43 ust. 6 wyłączający zwolnienie od podatku VAT znalazł zastosowanie, wszystkie trzy wyżej wspomniane warunki muszą zostać spełnione łącznie. Niewystąpienie jednego z nich oznacza konieczność zastosowania zwolnienia przy sprzedaży używanych budynków, budowli i ich części. Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym położone są budynki rozstrzygają przepisy art. 29 ust. 5 cyt. ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale związanych z gruntem. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku VAT, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony. Z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca i jej małżonek zamierzają sprzedać swój udział w nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkami i budowlami mającymi charakter ściśle przemysłowy, która to nieruchomość była wydzierżawiana. Przedmiotowe budynki i budowle spełniają definicję towarów używanych, w rozumieniu art. 43 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, przy ich nabyciu małżonkowi Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Wnioskodawca i małżonek nie ponieśli nakładów na ulepszenie budynków i budowli znajdujących się na terenie nieruchomości w trakcie użytkowania. Zatem do przedmiotowej dostawy w odniesieniu zarówno do budynków i budowli, jak i do gruntu – będzie miało zastosowanie zwolnienie z podatku VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 2 oraz art. 29 ust. 5 ustawy o VAT. W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Dodatkowo informuje się, iż ocena prawna stanowiska Wnioskodawcy w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie zawarta w odrębnym rozstrzygnięciu. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.