ILPB1/415-801/10-2/AGr

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 7 lipca 2010 r. (data wpływu 12 lipca 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie wniesienia nieruchomości aportem do spółki komandytowej – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 12 lipca 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie wniesienia nieruchomości aportem do spółki komandytowej. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawczyni zamierza wnieść wspólnie z małżonkiem wkład niepieniężny w postaci nieruchomości zabudowanych oraz niezabudowanych do mającej powstać spółki komandytowej. Nieruchomości te stanowią majątek wspólny małżonków, są jednocześnie wykorzystywane w działalności gospodarczej małżonka. Wspólnikami w mającej powstać spółce komandytowej mają być osoby fizyczne oraz osoby prawne. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy wniesienie przez Wnioskodawczynię nieruchomości aportem do spółki komandytowej będzie skutkowało powstaniem po jej stronie przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych? Zdaniem Wnioskodawczyni, wniesienie nieruchomości tytułem wkładu niepieniężnego do spółki komandytowej nie będzie powodowało powstania po stronie Zainteresowanej przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: updof). Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) updof źródłem przychodu jest odpłatne zbycie nieruchomości lub jej części z zastrzeżeniem art. 10 ust. 2 ustawy. Stosownie natomiast do art. 10 ust. 2 pkt 2 przepisów art. 10 ust. 1 pkt 8 updof nie stosuje się do odpłatnego zbycia w formie wniesienia wkładu niepieniężnego do spółki lub spółdzielni środków obrotowych, środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych. Tym samym art. 10 ust. 2 pkt 2 ustawy wyłącza możliwość zastosowania art. 10 ust. 1 pkt 8 updof w przedstawionym stanie faktycznym. Zgodnie z kolei z treścią art. 11 ust. 1 updof przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Należy jednak stwierdzić, że wniesienie nieruchomości do spółki (jako wkładu niepieniężnego) nie powoduje po stronie Wnioskodawczyni powstania przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 updof, albowiem wnoszący aportem nieruchomości, w chwili jej wniesienia nie otrzymuje żadnych świadczeń pieniężnych, świadczeń w naturze ani innych świadczeń w rozumieniu updof. Wnoszący wkład do spółki osobowej ma z tego tytułu jedynie prawo do udziału w ewentualnych, przyszłych zyskach spółki. Nie otrzymuje on natomiast w samym momencie wniesienia żadnych bezpośrednich korzyści majątkowych. Również na podstawie innych przepisów wymienionych w art. 11 ust. 1 updof nie można przyjąć, jakoby po stronie Wnioskodawczyni powstawał przychód z tytułu wniesienia do spółki aportem nieruchomości. Szczególną uwagę należy zwrócić na treść art. 17 ust. 1 pkt 9 updof. Przepis ten zastrzega, że przychód z tytułu wniesienia wkładu niepieniężnego powstanie wyłącznie w sytuacji wniesienia tegoż wkładu do spółki posiadającej osobowość prawną (a zgodnie z kodeksem spółek handlowych osobowość prawną mają wyłącznie spółki kapitałowe, tj. spółka z o.o. i spółka akcyjna), jak również w przypadku wniesienia go do spółdzielni. Dodać również należy, że przedstawione stanowisko znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach indywidualnych wydawanych przez organy podatkowe (m.in. interpretacje wydane przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 26 sierpnia 2009 r. IPPB1/415-461/09-2/AG, z dnia 1 września 2009 r. IPPBI/415-519/09-2/MT, z dnia 4 września 2009 r. IPBB1/415-504/09-2/KS), jak również w orzecznictwie sądów administracyjnych (m.in. wyrok WSA w Warszawie z dnia 7 sierpnia 2009 r. sygn. III SA/Wa 2926/08, wyrok WSA w Gdańsku z dnia 19 lutego 2009 r. sygn. I SA/Gd 785/08). W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm. – określanego w dalszej części skrótem K.s.h.), spółkami handlowymi są: spółka jawna, partnerska, komandytowa, komandytowo-akcyjna, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością i spółka akcyjna. Natomiast w myśl art. 4 § 1 pkt 1 K.s.h określenie „spółka osobowa” oznacza – spółkę jawną, partnerską, komandytową i komandytowo – akcyjną. Spółki te nie posiadają osobowości prawnej. Stosownie do art. 3 K.s.h., przez umowę spółki handlowej wspólnicy albo akcjonariusze zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu przez wniesienie wkładów oraz, jeżeli umowa albo statut spółki tak stanowi, przez współdziałanie w inny określony sposób. Jak wynika z treści art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), jednym ze źródeł przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy. Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się nominalną wartość udziałów (akcji) w spółce mającej osobowość prawną albo wkładów w spółdzielni objętych w zamian za wkład niepieniężny (art. 17 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy). Wniesienie wkładu niepieniężnego do spółki komandytowej nie stanowi więc źródła przychodu, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 9 ustawy, tj. kapitałów pieniężnych, ponieważ przepis ten dotyczy wyłącznie wnoszenia wkładu niepieniężnego do spółek posiadających osobowość prawną, albo wkładów do spółdzielni. Nie ma natomiast zastosowania do wkładu niepieniężnego wnoszonego do spółki osobowej (tj. spółki komandytowej). Stosownie natomiast do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do źródeł przychodów zalicza się odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2, nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie. Jednakże z treści ust. 2 pkt 2 tego przepisu wynika, iż przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia w formie wniesienia wkładu niepieniężnego do spółki lub spółdzielni środków obrotowych, środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych. Wobec powyższego wniesienie wkładu w postaci nieruchomości do spółki komandytowej, pomimo iż stanowi formę odpłatnego zbycia nieruchomości nie skutkuje powstaniem przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na wyłączenie zawarte w cyt. art. 10 ust. 2 pkt 2 ustawy. Z uwagi na fakt, iż przedmiotowe nieruchomości nie były wykorzystywane przez Wnioskodawczynię w działalności gospodarczej, jej wniesienie do spółki komandytowej nie skutkuje powstaniem przychodu ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, tj. pozarolniczej działalności gospodarczej. Zgodnie bowiem z art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) ww. ustawy przychodem z działalności gospodarczej są m.in. przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą środków trwałych ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Reasumując, wniesienie wkładu niepieniężnego w postaci nieruchomości, nie wykorzystywanych na potrzeby działalności gospodarczej Wnioskodawczyni do spółki komandytowej, nie rodzi u wnoszącej wkład żadnych skutków podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych w momencie ich wniesienia, gdyż czynność ta nie generuje u Wnioskodawczyni przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawczynię indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego, tut. Organ informuje, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania, ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego zaistniałego stanu faktycznego, czy też zdarzenia przyszłego. Jednocześnie należy wskazać, iż powołane w treści wniosku orzeczenia sądów administracyjnych nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości przedmiotowej kwestii. Nie negując tych orzeczeń, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego należy stwierdzić, iż zdaniem organu podatkowego tezy badanych rozstrzygnięć nie mają zastosowania w przedmiotowym postępowaniu. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.