ILPP1/443-153/11-2/AK

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 21 stycznia 2011 r. (data wpływu 28 stycznia 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 28 stycznia 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. W grudniu 2010 r. na podstawie aktu notarialnego, Wnioskodawca nabył na współwłasność lokal mieszkalny wraz z udziałem związanym z własnością tego lokalu w nieruchomości wspólnej. Nabycie na współwłasność w częściach ułamkowych polegało na tym, że połowę udziałów w tej nieruchomości nabył wraz z małżonką – na prawach wspólności ustawowej – do majątku wspólnego, natomiast drugą połowę udziałów nabył jego syn wraz z małżonką – na prawach wspólności majątkowej - do ich majątku wspólnego. Zgodnie z Umową przedwstępną , Wnioskodawca uiszczał zaliczki na cenę lokalu. W związku z powyższym, tytułem wpłat zaliczkowych na zakup tego lokalu, sprzedawca (developer) wystawił faktury dla każdego nabywcy odpowiednio do posiadanych udziałów. Dla Wnioskodawcy i jego małżonki zostały wystawione faktury, w ten sposób, że jako nabywcy figurowali oboje. Osobne faktury zostały wystawione na syna wraz z małżonką. Na fakturach zaliczkowych podane zostały imiona i nazwiska Wnioskodawcy i jego żony, adres zamieszkania, NIP. Faktury zostały wystawione z 7% stawką VAT. Z uwagi na atrakcyjną lokalizację tego mieszkania Wnioskodawca wraz z synem postanowili przeznaczyć je w całości na cele prowadzonych przez siebie działalności gospodarczych w formie jednoosobowej. Przedmiotem tych działalności jest wycena nieruchomości. Mieszkanie zostanie zaadoptowane do celów działalności gospodarczej jako pomieszczenie biurowe, w którym będą funkcjonowały dwie firmy – Wnioskodawcy i jego syna. Lokal będzie wykorzystywany w połowie na potrzeby firmy Wnioskodawcy, w połowie na potrzeby firmy syna. Zarówno żona Wnioskodawcy jak i żona syna nie prowadzą działalności gospodarczej. Wnioskodawca zaznaczył, że jego podstawowa działalność jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług, a więc wydatek na zakup lokalu będzie wiązał się z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT. Wnioskodawca jest zarejestrowanym podatnikiem VAT. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy Wnioskodawca może odliczyć cały podatek VAT z każdej wystawionej faktury dotyczącej zaliczek na zakup opisanego lokalu, które zostały wystawione na Niego i Jego małżonkę, pomimo faktu, że na tej fakturze figuruje wraz z żoną? Zdaniem Wnioskodawcy, przysługuje mu prawo do odliczenia całego podatku naliczonego wynikającego z opisanych faktur. Wynika to z faktu, że jest czynnym podatnikiem podatku VAT a nabyty lokal będzie wykorzystywany wyłącznie do prowadzonej działalności gospodarczej, która to działalność jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług. W związku z powyższym spełnia przesłanki wynikające z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm., zwaną dalej ustawą), który określa warunki i zasady odliczania podatku naliczonego. Jednocześnie w opisanej sytuacji nie będzie miał zastosowania art. 88 ustawy, który reguluje wydatki, od których nie można odliczyć podatku naliczonego oraz określa kiedy faktury i inne dokumenty nie dają prawa do odliczenia podatku naliczonego. Stosownie bowiem do art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego od kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i art. 19 oraz art. 124. W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi m. in. suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatki, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego. Przywołane regulacje wskazują, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, co w analizowanej sytuacji ma miejsce. Na prawo do odliczenia podatku naliczonego nie będzie miał wpływu także fakt, że faktury zostały wystawione na obojga małżonków oraz to, że na fakturach widnieje imię i nazwisko Wnioskodawcy oraz NIP (bez podania nazwy firmy). Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Zauważyć należy, iż małżeństwo nie należy do żadnej kategorii wymienionej w art. 15 ust. 1 ustawy. Zgodnie z uregulowaniami ustawy z dnia 25.02.1964r. Kodeks Rodzinny i Opiekuńczy (Dz. U. Nr 9 poz. 59 ze zm.), istotą współwłasności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej jest to, iż każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej). Biorąc po uwagę analizę powyższych przepisów prawa podatkowego stwierdzić należy, iż w przypadku, gdy małżonkowie pozostają we współwłasności małżeńskiej i nabywają dobro inwestycyjne, które jest używane w sposób wyłączny do celów prowadzonej działalności gospodarczej przez jednego z małżonków będących współwłaścicielami, to osoba ta korzysta z prawa do odliczenia całości podatku naliczonego, pod warunkiem, że występuje związek pomiędzy poniesionymi wydatkami, a wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. W przedmiotowej sprawie warunek ten zostanie spełniony, gdyż Wnioskodawca – prowadzący działalność gospodarczą jako osoba fizyczna jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT, wykonującym czynności opodatkowane tym podatkiem. Bez znaczenia pozostaje fakt, że faktury wystawiane zostały na obojga małżonków. Odnośnie danych nabywcy, które powinny być na fakturach, to zgodnie z § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2008r. Nr 212, poz. 1337), mogą to być: imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy. W analizowanej sytuacji nie ma wprawdzie danych w postaci nazwy firmy ale jest imię i nazwisko oraz NIP. Należy zwrócić uwagę, iż na podstawie faktury jak najbardziej możliwe jest wskazanie nabywcy, który został zidentyfikowany co do numeru NIP. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą jako osoba fizyczna, w związku z czym numer identyfikacji podatkowej, który został jemu nadany, jest jednocześnie numerem, pod którym jest zarejestrowany w charakterze podatnika VAT. Podatnik wskazuje, że stanowisko wyrażone w zapytaniu znajduje potwierdzenie w następujących interpretacjach organów podatkowych: Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 30 marca 2010r.nr ILPP2/443-87/10-4/AD oraz Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 24 listopada 2009r. nr IPPP1/443-898/09-2/MP. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika: z tytułu nabycia towarów i usług, potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego, od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu    - z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4. Zgodnie natomiast z art. 19 ust. 11 ustawy, jeżeli przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi otrzymano część należności, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w tej części. Przywołane regulacje wskazują, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. Faktura będąca podstawą odliczenia, winna zawierać elementy wymienione w § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. u. Nr 212, poz. 1337 ze zm.). I tak, zgodnie z tym przepisem, faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej: imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy; numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11; numer kolejny faktury oznaczonej jako „FAKTURA VAT”; dzień, miesiąc i rok wystawienia faktury, a w przypadku, gdy data ta różni się od daty sprzedaży, również datę sprzedaży; w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży, pod warunkiem podania daty wystawienia faktury; nazwę (rodzaj) towaru lub usługi; miarę i ilość sprzedanych towarów lub zakres wykonanych usług; cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto); wartość towarów lub wykonanych usług, których dotyczy sprzedaż, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto); stawki podatku; sumę wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu; kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto towarów (usług), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku; kwotę należności ogółem wraz z należnym podatkiem. Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Wskazuje się, iż małżeństwo nie należy do żadnej kategorii wymienionej w art. 15 ust. 1 ustawy. Zgodnie z uregulowaniami ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks Rodzinny i Opiekuńczy (Dz. u. Nr 9 poz. 59 ze zm.), istotą współwłasności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej jest to, iż każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej). Z przedstawionej sytuacji wynika, że w grudniu 2010 r. Wnioskodawca, na podstawie aktu notarialnego, nabył na współwłasność lokal mieszkalny wraz z udziałem związanym z własnością tego lokalu w nieruchomości wspólnej. Nabycie na współwłasność w częściach ułamkowych polegało na tym, że połowę udziałów w tej nieruchomości nabył wraz z małżonką – na prawach współwłasności ustawowej – do majątku wspólnego, natomiast drugą połowę udziałów nabył jego syn wraz z małżonką – na prawach wspólności majątkowej - do ich majątku wspólnego. Zgodnie z Umową przedwstępną, Wnioskodawca uiszczał zaliczki na cenę lokalu. W związku z powyższym, tytułem wpłat zaliczkowych na zakup tego lokalu, sprzedawca wystawił faktury dla każdego nabywcy odpowiednio do posiadanych udziałów. Dla Wnioskodawcy wraz z małżonką zostały wystawione faktury, w ten sposób, że jako nabywcy figurują oboje. Osobne faktury zostały wystawione na syna wraz z małżonką. Wnioskodawca zaznaczył, że faktury zostały wystawione na obojga małżonków oraz to, że na fakturach widnieje jego imię i nazwisko oraz NIP (bez nazwy firmy). Faktury te zostały wystawione z 7% stawką VAT. Podatnik wraz z synem postanowili przeznaczyć zakupione mieszkanie w całości do celów prowadzonej działalności gospodarczej w formie jednoosobowej. Przedmiotem działalności jest wycena nieruchomości. Tym samym mieszkanie zostanie zaadoptowane do celów działalności gospodarczej jako pomieszczenie biurowe, w którym będą funkcjonowały dwie firmy – Wnioskodawcy i jego syna. Zakupiony lokal będzie wykorzystywany w połowie na potrzeby firmy Wnioskodawcy, w połowie na potrzeby firmy syna. Zarówno żona zainteresowanego jak i żona syna nie prowadzą działalności gospodarczej. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą jako osoba fizyczna, jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT i wykonuje czynności opodatkowane tym podatkiem. Analizując przytoczone przepisy prawa podatkowego, zgodzić należy się ze stwierdzeniem, iż w przypadku, gdy małżonkowie pozostają we współwłasności małżeńskiej i nabywają dobro inwestycyjne, które jest używane w sposób wyłączny do celów prowadzonej działalności gospodarczej przez jednego z małżonków będących współwłaścicielami, to osoba ta korzysta z prawa do odliczenia całości podatku naliczonego, pod warunkiem, że występuje związek pomiędzy poniesionymi wydatkami, a wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. W przedmiotowej sprawie warunek ten został spełniony, gdyż Wnioskodawca – prowadzący działalność gospodarczą jako osoba fizyczna jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT, wykonującym czynności opodatkowane tym podatkiem. Przy czym, bez znaczenia pozostaje fakt, że faktury wystawione są na obojga małżonków. Reasumując, Wnioskodawca ma zatem prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez dewelopera, dokumentujących wpłaty zaliczek na zakup mieszkania, które faktycznie zostanie przeznaczone na prowadzenie działalności gospodarczej, mimo że na tych fakturach figuruje również jego żona. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.