ILPP1/443-311/08-3/AT

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 12 marca 2008 r. (data wpływu 17 marca 2008 r.) uzupełnionym pismem z dnia 25 kwietnia 2008 r. (data wpływu: 5 maja 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy gruntów – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 17 marca 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy gruntów. Wniosek z dnia 12 marca 2008 r. uzupełniono pismem z dnia 25 kwietnia 2008 r. w zakresie uszczegółowienia opisanego zdarzenia przyszłego. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Na podstawie umowy darowizny z dnia 3 lutego 1987 roku (akt not. nr reper. A(…)), Wnioskodawca stał się właścicielem nieruchomości rolnej o powierzchni 0,8973 ha (działka nr 4(…)) położonej we wsi S., gmina K. W.. Od nieruchomości tej jest płacony podatek rolny. Z przyczyn ekonomicznych (Zainteresowany mieszka w starym poniemieckim domu, który wymaga generalnego remontu) zamierza podzielić przedmiotową nieruchomość i wydzielić z niej działki budowlane, które w przyszłości planuje sprzedać. Jak wynika z pisma uzupełniającego z dnia 25 kwietnia 2008 r.: na przedmiotowych gruntach Zainteresowany nie prowadzi ani nie prowadził działalności rolniczej (uzyskane plony przeznaczane były wyłącznie na własne potrzeby), Wnioskodawca nie jest rolnikiem ryczałtowym, nieruchomość rolna nie jest ani nie była przedmiotem najmu czy dzierżawy, Strona zamierza sprzedać w przyszłości 2-3 działki celem przeznaczenia w całości uzyskanych środków finansowych na remont poniemieckiego domu, wg miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ww. grunt stanowi teren przeznaczony pod zabudowę. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy sprzedaż, nabytych w drodze darowizny, działek budowlanych wydzielonych z nieruchomości, stanowiącej majątek własny Wnioskodawcy, podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług? Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż przedmiotowych działek nie będzie stanowić działalności gospodarczej, a tym samym nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Nieruchomość została nabyta w drodze darowizny od rodziców i stanowi majątek własny. Strona nie prowadzi działalności gospodarczej, w rozumieniu art.15 ust 2 ustawy o VAT, ponieważ przedmiotem sprzedaży zamierza objąć część swojego majątku osobistego. Za takim stanowiskiem przemawia treść orzeczeń sądów administracyjnych m. in.: z dnia 29 października 2007 r., sygn. akt I FSK 3/07, z dnia 24 kwietnia 2007 r., sygn. akt I FSK 603/06, z dnia 15 stycznia 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 3885/06, z dnia 6 września 2006 r., sygn. akt I SA/Wr 1254/05, z dnia 20 października 2006 r., sygn. akt I SA/Wr 830/06. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z unormowaniem zawartym w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; eksport towarów; import towarów; wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Przez towary – w myśl art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 5 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika. W świetle postanowień art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza – ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Aby zatem dostawę towarów (nawet jednorazową) uznać za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w odniesieniu do tej transakcji podatnik działał w charakterze producenta, handlowca lub usługodawcy, miał zamiar dokonywać takich czynności wielokrotnie, a wykorzystywane przez niego towary czy usługi zostały nabyte w celu spożytkowania ich do wykonywania tej czynności. Z treści przedłożonego wniosku wynika, iż Wnioskodawca zamierza dokonać podziału otrzymanej w formie darowizny nieruchomości rolnej, która stanowi majątek prywatny Strony. Następnie planuje wydzielić z przedmiotowych gruntów działki budowlane, które w przyszłości ma zamiar sprzedać celem uzyskania funduszy na generalny remont poniemieckiego domu. Grunty spełniają definicję towarów wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, jednak w przedmiotowej sprawie Wnioskodawcy nie można uznać za podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ustawy. Nic bowiem nie wskazuje na to, aby dokonując sprzedaży gruntu Wnioskodawca działał w charakterze handlowca. Nie można bowiem stwierdzić, że nabył grunt w celu odsprzedaży, ponieważ pochodzi on z majątku prywatnego, otrzymanego w formie darowizny. Zainteresowany sprzedając grunt będzie korzystał z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem, a zatem czynność ta nie będzie oznaczała wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. W związku z tym, jeśli ww. grunty nie były wykorzystywane przez Wnioskodawcę w działalności gospodarczej (w tym również w działalności rolniczej), nie były przedmiotem najmu ani dzierżawy (użyczenia), a Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT, należy stwierdzić, że sprzedaż działek budowlanych nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.