ILPP1/443-383/11-2/KG

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2, § 6 i § 10 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Miasta, przedstawione we wniosku z dnia 2 marca 2011 r. (data wpływu 4 marca 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji pn. „Budowa drogi” – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 4 marca 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji pn. „Budowa drogi ”. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Miasto (dalej: Miasto) zamierza zrealizować zadanie pn. „Budowa drogi” m. in. dzięki dofinansowaniu udzielonemu w formie pożyczki przez Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Przedmiotowa inwestycja zostanie zrealizowana w roku 2011. Na etapie budowlanym inwestycja będzie realizowana przez Miasto czyli jednostkę samorządu terytorialnego. Po zakończeniu prac wybudowana infrastruktura będzie stanowić własność Miasta. W chwili obecnej ulica ma nawierzchnię gruntową. W otoczeniu ulicy znajdują się domy jednorodzinne. Realizacja powyższego zadania obejmuje budowę drogi w ulicy (985,00 m2) wraz z chodnikiem (285,00 m2), budowę kanalizacji deszczowej o łącznej długości 244mb oraz budowę oświetlenia. Budowa kanalizacji deszczowej pozwoli na zlikwidowanie rozlewisk, zastoisk wód opadowych i roztopowych polepszając tym samym warunki sanitarne otoczenia. Miasto jako jednostka samorządu terytorialnego działa w oparciu o ustawę z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.). W myśl art. 2 ust 1 ww. ustawy, gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszelkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, nie zastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należą m. in. zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty (na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1-3 cyt. ustawy). Zadania własne gminy obejmują m. in. sprawy gminnych dróg, ulic, sprawy ochrony środowiska i przyrody, kanalizacji. Efekty realizowanego projektu nie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Nowo wybudowana infrastruktura będzie własnością Miasta. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy w przypadku realizacji zadania pn. „Budowa drogi”, Miasto nie będzie miało prawnej możliwości odliczenia podatku VAT? Zdaniem Wnioskodawcy, w ramach zadania pn. „Budowa drogi” podatek VAT nie może zostać odzyskany tzn. Miasto nie ma możliwości obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego lub ubiegania się o zwrot podatku. Aktem prawnym obowiązującym w tym zakresie w naszym kraju jest ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Zagadnienie dotyczące kwalifikowania podatku VAT przy realizacji powyższego zadnia sprowadza się więc do odpowiedzi na pytanie czy w świetle wyżej wymienionej ustawy istnieje możliwość odliczenia podatku VAT przez jednostkę samorządu terytorialnego czy też nie. Miasto zamierza realizować zadanie pn. „Budowa drogi” przy wykorzystaniu środków pochodzących z pożyczki udzielonej przez Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Wykonanie prac budowlanych Miasto zleci wyłonionemu w trybie prawa zamówień publicznych wykonawcy, mającemu prawo i możliwość odliczania podatku od towarów i usług. Możliwości takiej nie posiada natomiast Miasto, które ostatecznie ponosi koszt podatku od towarów i usług opłacając wystawione przez wnioskodawcę faktury. Po zakończeniu realizacji inwestycji nowo wybudowana infrastruktura będzie własnością Miasta. Przy tak ukształtowanym stosunku właścicielskim Miasto jako beneficjent środków pochodzących z WFOŚiGW nie będzie miało możliwości odliczenia podatku VAT. Podatek ten przy realizacji zadania pn. „Budowa drogi” stanowić będzie koszt kwalifikowany, a zatem Miasto nie ma możliwości jego odliczenia. Miasto oświadcza, że cała ww. inwestycja nie będzie maiła zawiązku ze sprzedażą opodatkowaną, ani sprzedażą zwolnioną. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Kwotę podatku naliczonego, na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r., stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy (art. 87 ust. 1 ustawy). Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone zostały w art. 87 ust. 2-6 ustawy. Jak wynika z powyższego, prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje tylko czynnym podatnikom oraz tylko w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają bezpośredni i bezsporny związek z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza, w myśl ust. 2 powołanego art. 15 ustawy, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Według art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Jednostki samorządu terytorialnego takie jak gminy, powiaty, czy województwa, są innymi niż organy władzy publicznej uczestnikami sektora finansów publicznych, zatem nie korzystają z wyłączenia z opodatkowania, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy, lecz są objęte zwolnieniem wskazanym w § 13 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392). Zgodnie z tym przepisem, zwalnia się od podatku czynności związane z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywane w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Zwolnienie od podatku od towarów i usług jednostek samorządu terytorialnego jest zatem możliwe tylko wtedy, gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im specyficznych zadań i funkcji samorządowych (publicznych). W świetle art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast, stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty, w tym m. in. sprawy: ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej, gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego, wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz (art. 7 ust. 1 pkt 1 - 3 ww. ustawy). Z danych przedstawionych we wniosku wynika, że Miasto zamierza zrealizować zadanie pn. „Budowa drogi” m. in. dzięki dofinansowaniu udzielonemu w formie pożyczki przez Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Przedmiotowa inwestycja zostanie zrealizowana w roku 2011. Na etapie budowlanym inwestycja będzie realizowana przez Miasto czyli jednostkę samorządu terytorialnego. Po zakończeniu prac wybudowana infrastruktura będzie stanowić własność Miasta. Realizacja powyższego zadania obejmuje budowę drogi wraz z chodnikiem, budowę kanalizacji deszczowej oraz budowę oświetlenia. Przedmiotowa inwestycja zostanie wykonana w ramach realizacji przez Miasto zadań własnych w zakresie gminnych dróg, ulic, sprawy ochrony środowiska i przyrody, kanalizacji. Nowo wybudowana infrastruktura będzie własnością Miasta. Efekty realizowanego projektu nie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wnioskodawca oświadcza, że cała ww. inwestycja nie będzie maiła zawiązku ze sprzedażą opodatkowaną ani sprzedażą zwolnioną. Mając na względzie powołane przepisy prawa oraz przedstawione zdarzenie przyszłe wskazać należy, iż Miasto nie będzie miało prawa dokonać odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur za realizację inwestycji, ponieważ w przedmiotowej sprawie nie jest spełniony podstawowy warunek wskazany w art. 86 ust. 1 ustawy, tzn. brak jest związku zakupionych towarów i usług dotyczących realizacji inwestycji z wykonywanymi przez Miasto czynnościami opodatkowanymi. Reasumując, Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych w związku realizacją inwestycji pn. „Budowa drogi”. Zauważyć należy, że organy podatkowe nie są właściwe do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne Wnioskodawcy przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowanym. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.