ILPP1/443-486/07/10-S/AK

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów – uwzględniając wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 maja 2010 r., sygn. akt I FSK 699/09 oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 23 stycznia 2009 r., sygn. akt I SA/Po 1462/08 – stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej, reprezentowanej przez pełnomocnika, przedstawione we wniosku z dnia 6 grudnia 2007 r. (data wpływu: 13 grudnia 2007 r.), uzupełnionym pismem z dnia 28 lutego 2008 r. (data wpływu: 4 marca 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie: opodatkowania premii pieniężnych – jest prawidłowe, dokumentowania premii pieniężnych – jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 13 grudnia 2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania i dokumentowania premii pieniężnych. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 28 lutego 2008 r. (data wpływu: 4 marca 2008 r.) o brakujący podpis. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na produkcji i sprzedaży towarów konsumpcyjnych oraz handlu hurtowym towarami konsumpcyjnymi (chemia gospodarcza i kosmetyki). W ramach tej działalności Spółka dokonuje sprzedaży opodatkowanej podatkiem VAT. W jednej z umów zawartych w roku 2007, Wnioskodawca zachęcił swojego kontrahenta do nabywania od niego towarów na dużą skalę m. in. poprzez udzielenie premii pieniężnej – bonusu, którego wysokość zależy od wartości towarów zakupionych od Spółki, co oznacza, że w razie wzrostu wartości obrotów rośnie wartość wypłacanej premii w danym okresie rozliczeniowym. Okresem rozliczeniowym jest rok kalendarzowy. Wysokość udzielanych premii jest określona za pomocą wskaźnika procentowego od obrotu z tym kontrahentem po przekroczeniu wskazanego kwotowo w umowie poziomu obrotu na koniec roku kalendarzowego. W związku z powyższym zadano następujące pytania: Czy czynność polegająca na wypłacie premii pieniężnej podlega opodatkowaniu podatkiem VAT? Jak powinien być udokumentowany fakt udzielenia premii pieniężnej: fakturą VAT czy notą księgową? Czy po stronie spółki, która udziela premii pieniężnej swojemu kontrahentowi i z tego tytułu otrzymuje od niego fakturę VAT albo notę księgową, powstaje obowiązek wystawienia faktur korygujących do faktur VAT dokumentujących transakcje sprzedaży, które składają się łącznie na uzyskanie poziomu obrotu, od którego uzależniona jest wysokość premii pieniężnej? Zdaniem Wnioskodawcy, czynność polegająca na udzieleniu premii pieniężnej nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, albowiem wypłacona premia pieniężna nie jest wynagrodzeniem za świadczone usługi. Za takim stanowiskiem Spółki przemawiają dwa argumenty. Po pierwsze, udzielenie premii pieniężnej z tytułu osiągnięcia określonego poziomu obrotów nie jest usługą w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT oraz art. 6 ust. 1 VI Dyrektywy VAT. Usługa w rozumieniu tych przepisów, to transakcja gospodarcza. Oznacza to, iż stosunek prawny łączący strony musi wiązać się ze świadczeniem wzajemnym. W ramach zawieranych umów o współpracy, gdzie za osiągnięcie określonego pułapu obrotów sprzedawca wypłaca premię pieniężną, bonus lub nagrodę - nabywca dokonuje zakupów dobrowolnie i nie jest zobowiązany do wykonania transakcji o określonej premiowanej wielkości. Niezrealizowanie przez nabywcę określonego pułapu obrotów nie jest obwarowane żadną sankcją czy jakąkolwiek odpowiedzialnością. Zgodnie z definicją zawartą w art. 487 § 2 Kodeksu cywilnego z umową wzajemną mamy do czynienia wtedy, gdy obie strony zobowiązują się w taki sposób, że świadczenie jednej z nich ma być odpowiednikiem świadczenia drugiej. W przypadku umowy o świadczenie usług usługodawca spełnia świadczenie niepieniężne na rzecz usługobiorcy, a w zamian za to usługobiorca spełnia na rzecz usługodawcy świadczenie pieniężne (wynagrodzenie). Natomiast w przypadku udzielenia premii pieniężnej kupujący nie spełnia żadnego dodatkowego świadczenia wynikającego z odrębnego stosunku prawnego, lecz tylko spełnia świadczenie pieniężne (zapłata ceny) wynikające z wcześniej zawartej umowy sprzedaży. Tym samym wypłacona premia nie jest ekwiwalentem żadnego świadczenia niepieniężnego ze strony kupującego, a usługa jest przecież z definicji świadczeniem niepieniężnym. Po drugie, przyjęcie poglądu przeciwnego, że premia pieniężna jest opodatkowana VAT jako usługa, prowadziłoby do podwójnego opodatkowania podatkiem VAT tej samej transakcji sprzedaży towarów. Pierwszy raz, jako sprzedaży (dostawy towaru), drugi, jako zakupu (świadczenia usługi) przez nabywcę tego samego towaru, w ramach tej samej transakcji. Podwójne opodatkowanie stoi zaś w sprzeczności z konstytucyjną zasadą równości i powszechności opodatkowania, wyrażoną w art. 84 oraz w pewnym sensie w art. 217 Konstytucji. Podwójne opodatkowanie podatkiem od wartości dodanej we wspólnotowym systemie podatku od wartości dodanej, jest także niedopuszczalne. Państwa Członkowskie zobowiązane są do podjęcia niezbędnych środków, aby uniknąć podwójnego opodatkowania. Wynika to wprost z treści przepisów VI Dyrektywy VAT - art. 8 ust. 1, art. 9 ust. 3 oraz art. 14 ust. 2. Przedstawiona powyżej argumentacja znalazła potwierdzenie w wyroku NSA z dnia 6 lutego 2007 r., I FSK 94/06, Dorad. Podatk. 2007/4/41, oraz w wyroku WSA w Warszawie z dnia 22 maja 2007 r., III SA/Wa/4080/06, LEX nr 256451. Wnioskodawca w pełni podziela stanowisko NSA i WSA zawarte w wyżej wymienionych wyrokach i powołując się na nie uzasadnia swoje stanowisko. W związku z powyższym, fakt udzielenia premii pieniężnej jako czynność obojętna z punktu widzenia podatku VAT powinna być udokumentowana notą księgową a nie fakturą VAT. W ocenie Wnioskodawcy premia pieniężna wypłacona kontrahentowi w związku z osiągnięciem w danym okresie rozliczeniowym określonego poziomu obrotu nie jest związana z żadną konkretną dostawą lecz z całokształtem transakcji gospodarczych w danym okresie rozliczeniowym. Z tego też względu tego rodzaju premia nie może być traktowana jak rabat, o którym mowa w art. 29 ust. 4 ustawy o VAT, ponieważ nie ma żadnego bezpośredniego wpływu na wartość konkretnej dostawy i w efekcie nie prowadzi do obniżenia wartości (ceny) żadnej konkretnej dostawy. W konsekwencji premia pieniężna nie będzie skutkowała obowiązkiem dokonywania korekt faktur wystawionych przez sprzedawcę udzielającego premii. W dniu 12 marca 2008 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu wydał interpretację indywidualną nr ILPP1/443-486/07-4/KG stwierdzając, że stanowisko Spółki Akcyjnej, przedstawione we wniosku z dnia 6 grudnia 2007 r. (data wpływu: 13 grudnia 2007 r.) jest nieprawidłowe. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wniesiono w dniu 31 marca 2008 r., zaś odpowiedzi na ww. wezwanie udzielono pismem z dnia 28 kwietnia 2008 r., nr ILPP1/443/W-26/08-2/HMW (skutecznie doręczonym w dniu 5 maja 2008 r.). W dniu 4 czerwca 2008 r. wpłynęła do tut. Organu skarga na ww. interpretację, w której wniesiono o uchylenie w całości zaskarżonej interpretacji prawa podatkowego zgodnie z art. 146 § 1 p.p.s.a oraz zasądzenie na rzecz Skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. Wyrokiem z dnia 23 stycznia 2009 r., sygn. akt I SA/Po 1462/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił zaskarżoną interpretację. Pismem z dnia 3 marca 2009 r. Minister Finansów złożył skargę kasacyjną od wyżej powołanego wyroku WSA. Wyrokiem z dnia 11 maja 2010 r., sygn. akt I FSK 699/09 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. W świetle obowiązującego stanu prawnego – biorąc pod uwagę rozstrzygnięcie zawarte w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 maja 2010 r., sygn. akt I FSK 699/09 oraz w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 23 stycznia 2009 r., sygn. akt I SA/Po 1462/08 – stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe w zakresie opodatkowania premii pieniężnych oraz za nieprawidłowe w zakresie dokumentowania premii pieniężnych. Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). W myśl postanowień art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej; zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji; świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa. Powołany przepis wskazuje, iż pojecie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Także art. 24 ust. 1 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L. 347 ze zm.) wskazuje, że „świadczenie usług” oznacza każdą transakcję, która nie stanowi dostawy towarów. Zgodnie z art. 8 ust. 3 ustawy, usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119. Uwzględniając powołane wyżej przepisy art. 5 i art. 8 ustawy, wskazać należy, iż każde odpłatne świadczenie polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu, czy określonym zachowaniu mieści się w definicji usługi. Pojęcie usługi według ustawy o podatku od towarów i usług jest bowiem szersze od definicji usługi w rozumieniu klasyfikacji statystycznych. Oznacza to, że w definicji tej mieszczą się również określone zachowania, które nie zostały sklasyfikowane w PKWiU, o której mowa w art. 8 ust. 3 powołanej ustawy. Usługa w rozumieniu ust. 1 powołanego wyżej artykułu oraz art. 24 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE, to transakcja gospodarcza, co oznacza, iż stosunek prawny łączący strony musi wiązać się ze świadczeniem wzajemnym. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie usług, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Według art. 29 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku. W myśl art. 29 ust. 4 ustawy – w treści obowiązującej do 30 listopada 2008 r. – obrót zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, a także kwot wynikających z dokonanych korekt faktur. Tut. Organ pragnie zauważyć, iż z dniem 1 grudnia 2008 r. na mocy ustawy z dnia 7 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1320), powołany wyżej art. 29 ust. 4 otrzymał brzmienie: „Podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4b”. Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy (…). Podatnicy podejmują różnorodne działania w zakresie intensyfikacji sprzedaży towarów, w efekcie których wypłacane są tzw. premie pieniężne nabywcom. Skutki podatkowe dotyczące wypłacania premii pieniężnych nabywcom uzależnione są od wielu czynników, m. in. od ustalenia, za co faktycznie premie pieniężne zostały wypłacone, tzn. czy dotyczą konkretnych dostaw, czy też odnoszą się do wszystkich dostaw w określonym czasie, bądź też związane są ze świadczeniem dodatkowych usług na rzecz sprzedawcy itp. W sytuacji, gdy wypłacona premia pieniężna jest związana z konkretną dostawą (dostawami) i nie wiąże się z wykonywaniem na rzecz sprzedawcy dodatkowych czynności (zobowiązanie do prowadzenia akcji o charakterze promocyjnym, marketingowym, reklamowym etc.), to nawet jeżeli jest to premia wypłacona po dokonaniu zapłaty, powinna być traktowana jak rabat, o którym mowa w art. 29 ust. 4 ustawy. Rabat rozumieć należy, jako zniżkę od ustalonej ceny określonego towaru lub usługi, wyrażoną procentowo lub kwotowo. Rozróżnia się rabaty na przyznane przed ustaleniem ceny oraz udzielane po jej ustaleniu. Rabat udzielony w momencie wystawienia faktury (rabat transakcyjny), nie ma znaczenia dla ustalenia podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług, ponieważ kwota należna od nabywcy już go uwzględnia – dane dotyczące rabatu znajdą swoje odzwierciedlenie w wystawionej fakturze stwierdzającej dokonanie sprzedaży. Rabat udzielony po sprzedaży i wystawieniu faktury, w której dokonano pierwotnego określenia obrotu (rabat potransakcyjny), wymaga wystawienia faktury korygującej, zgodnie z uregulowaniami zawartymi w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zm.), zwanym dalej rozporządzeniem. Zgodnie z § 16 ust. 1 rozporządzenia z dnia 25 maja 2005 r. w przypadku gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów określonych w art. 29 ust. 4 ustawy, podatnik udzielający rabatu wystawia fakturę korygującą. W świetle § 16 ust. 2 rozporządzenia, faktura korygująca powinna zawierać co najmniej: numer kolejny oraz datę jej wystawienia; dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca: określone w § 9 ust. 1 pkt 1-3, nazwę towaru lub usługi objętych rabatem; kwotę i rodzaj udzielonego rabatu; kwotę zmniejszenia podatku należnego. Ponadto należy wskazać, iż zgodnie z § 16 ust. 7 rozporządzenia, faktury korygujące powinny zawierać wyraz „KOREKTA” albo wyrazy „FAKTURA KORYGUJĄCA”. Nadmienia się, iż powołane wyżej rozporządzenie, od dnia 1 grudnia 2008 r. zostało zastąpione rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337 ze zm.). Odpowiednikiem powołanego wyżej § 16 jest w tym rozporządzeniu § 13. Z opisu przedstawionego przez Podatnika wynika, że przy spełnieniu warunków określonych w umowie, zamierza udzielać swojemu kontrahentowi premii pieniężnych – bonusów, których wysokość zależeć będzie od wartości towarów zakupionych od Spółki. W praktyce oznacza to, że w razie wzrostu wartości obrotów wzrośnie wartość wypłacanej premii w danym okresie rozliczeniowym. Wnioskodawca wskazał, iż premie nie będą związane z żadną konkretną dostawą towarów i nie będą miały charakteru dobrowolnego, będą bowiem uzależnione od osiągnięcia pewnego poziomu zakupów, a więc konkretnego zachowania nabywcy. Odnosząc się do powyższego, należy stwierdzić, że premie pieniężne wypłacane na rzecz kontrahentów można przyporządkować do konkretnych dostaw, bowiem obrót uprawniający ich do uzyskania gratyfikacji pieniężnych ustalony jest na podstawie wielkości faktycznie zrealizowanych zakupów dokonanych w konkretnie określonym przedziale czasowym. Wypłata premii następuje po osiągnięciu określonego w umowie handlowej poziomu obrotu i odnosi się do całości zakupów zrealizowanych przez kontrahenta, np. w rocznym okresie rozliczeniowym. Aby więc ustalić wysokość premii należnej nabywcy towaru (kontrahentowi), zsumowane muszą być poszczególne faktury dokumentujące konkretne dostawy, na podstawie których dokonywane jest obliczenie premii stanowiącej w efekcie obniżenie wartości tychże poszczególnych dostaw w całym okresie rozliczeniowym objętym gratyfikacją w postaci przyznanej premii. Ponadto z opisu sprawy nie wynika, aby kontrahent otrzymując premie pieniężne, był w jakikolwiek sposób zobowiązany do wykonywania na rzecz Zainteresowanego innych czynności mających na celu intensyfikację sprzedaży, czy promocję towarów. Tym samym otrzymywanie gratyfikacji pieniężnej przez kontrahenta nie będzie w żaden sposób związane z uzyskaniem przez Spółkę świadczenia wzajemnego, gdyż za takie świadczenie nie można uznać składania przez odbiorców regularnych zamówień, czy też dokonywania zakupów, bądź posiadania szerokiego asortymentu towarów. Reasumując, premia pieniężna, którą Spółka wypłaca kontrahentowi z tytułu zrealizowania określonego poziomu zakupów w przyjętym okresie rozliczeniowym nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług u kontrahenta Spółki, bowiem w takim przypadku nie mamy do czynienia ze świadczeniem usług w rozumieniu art. 8 ustawy. Jednocześnie przedmiotowa premia wypłacona w związku z dokonaniem zakupów o określonej wartości (uzyskaniem określonego w umowie poziomu zakupów) jest de facto rabatem, o którym mowa w art. 29 ust. 4 ustawy, który stosownie do § 16 ust. 1 rozporządzenia, obowiązującego do dnia 30 listopada 2008 r., powinien być dokumentowany fakturą korygująca. W takim kształcie wzajemnych relacji finansowych i zobowiązaniowych, premia pieniężna nie jest odrębną czynnością podlegającą opodatkowaniu, lecz zmniejszeniem podstawy opodatkowania dokonanej dostawy towarów. Zatem w rozpatrywanej sprawie, Wnioskodawca (udzielający premii), zobowiązany jest do wystawienia stosownych faktur korygujących, brak jest natomiast podstaw do dokumentowania premii pieniężnych za pomocą not księgowych. Jednocześnie należy wskazać, iż powołane w treści wniosku orzeczenia sądów administracyjnych nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości przedmiotowej kwestii. Nie negując tych orzeczeń, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego należy stwierdzić, iż zdaniem organu podatkowego tezy badanych rozstrzygnięć nie mają zastosowania w przedmiotowym postępowaniu. Przy zaistniałym podobieństwie stanu faktycznego oraz rozważań prawnych organ podatkowy uważa, iż w badanej sprawie należy jednak uznać stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania pierwszej interpretacji, tj. w dniu 12 marcu 2008 r. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.