ILPP1/443-604/12-8/AWa

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o. x, przedstawione we wniosku z dnia 18 czerwca 2012 r. (data wpływu 2 lipca 2012 r.), uzupełnionym pismem z dnia 19 września 2012 r. i 15 listopada 2012 r. (data wpływu 24 września 2012 r. i 20 listopada 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT z faktury dokumentującej sprzedaż nieruchomości – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 2 lipca 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT z faktury dokumentującej sprzedaż nieruchomości. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony w dniu 24 września 2012 r. i 16 listopada 2012 r. o doprecyzowanie przedstawionego stanu faktycznego, o czytelne podpisy osób upoważnionych do reprezentowania Spółki oraz brakującą opłatę. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. X Sp. z o. o. (dalej: Spółka) jest podmiotem wyspecjalizowanym w pozyskiwaniu nowych nieruchomości, budowie obiektów handlowych oraz ich wynajmie na rzecz podmiotu, który prowadzi w tych obiektach działalność handlową. W związku z powyższym, Spółka nabywa nieruchomości m. in. poprzez kupno praw własności gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów wraz z częściami składowymi należącymi do nabywanych nieruchomości (na przykład: budynki, budowle). Dnia 28 lipca 2011 r. została zawarta umowa przedwstępna sprzedaży, pomiędzy Spółką a Państwem Y - małżonkami, w ramach prowadzonej wówczas przez Pana działalności (dalej: Umowa przedwstępna), na mocy której dnia 25 kwietnia 2012 r. Spółka zawarła umowę sprzedaży nieruchomości położonej w (…) (dalej: Umowa sprzedaży) z: Panem Firmą Usługowo - Handlową YX Sp. z o.o. (Sprzedający nr 1), Panem, działającym w imieniu własnym oraz w imieniu i na rzecz swojej żony Pani na podstawie pełnomocnictwa i zgody wyrażonej, w myśl art. 37 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. Nr 9, poz. 59, ze zm.) (dalej: Kodeks rodzinny i opiekuńczy), w akcie notarialnym (…) (Sprzedający nr 2). Na mocy Umowy sprzedaży: Sprzedający nr 1 sprzedał Spółce: nieruchomość nr 1 składającą się z niezabudowanych działek o numerach (…) o łącznej powierzchni 0,4376 ha, udział wynoszący 1/2 w nieruchomości nr 2 składającej się z niezabudowanych działek o numerach (…) o łącznej powierzchni 0,0318 ha, Sprzedający nr 2 sprzedał Spółce: nieruchomość nr 3 składającą się z niezabudowanej działki o numerze (…) o powierzchni 0,1187 ha, udział wynoszący 1/2 w nieruchomości nr 4 składającej się z niezabudowanej działki o numerze (…) o powierzchni 0,0033 ha, udział wynoszący 1/2 w nieruchomości nr 5 składającej się z niezabudowanej działki o numerze (…) o powierzchni 0,0229 ha. Spółka informuje, że w związku z dokonaniem powyższej transakcji sprzedaży zostały wystawione poniżej wymienione faktury VAT: Sprzedający nr 1 wystawił dnia 25 kwietnia 2012 r. fakturę VAT o numerze (…) dokumentującą sprzedaż nieruchomości nr 1 oraz 1/2 udziału w nieruchomości nr 2 (data wpływu do Spółki dnia 30 kwietnia 2012 r.), oraz „Pan …” wystawił dnia 25 kwietnia 2012 r. fakturę VAT o numerze (…) dokumentującą sprzedaż nieruchomości nr 3 oraz 1/2 udziałów w nieruchomościach nr 4 i nr 5 (data wpływu do Spółki dnia 30 kwietnia 2012 r.). Po zawarciu umowy przedwstępnej, Spółka została poinformowana przez Sprzedającego nr 1, iż z dniem 30 listopada 2011 r. na skutek przekształcenia prawno - organizacyjnego dotychczasowa firma Usługowo - Handlowa (…) została przekształcona w spółkę prawa handlowego pod nazwą Firma Usługowo - Handlowa (…) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (tj. Sprzedający nr 1). Sprzedający nr 1 jest następcą prawnym dotychczasowej Firmy Handlowo - Usługowej (…) oraz wstąpił we wszystkie prawa i obowiązki przekształconego przedsiębiorcy. Sprzedający nr 1 poinformował także Spółkę, iż został mu nadany nowy numer identyfikacji podatkowej NIP oraz REGON. Ponadto, dnia 14 października 2010 r. Państwo (…) (dalej: Małżonkowie), w ramach prowadzonej działalności przez Pana pod firmą (…) Firma Usługowo - Handlowa (…), nabyli aktem notarialnym udział wynoszący 3/5 w działce o numerze (…), z której to działki zostały wydzielone działki o numerach (…), które w chwili obecnej wchodzą w skład nieruchomości nr 3 i nr 4. Dnia 7 listopada 2011 r. Małżonkowie, również w ramach prowadzonej działalności przez (…) pod firmą (…) Firma Usługowo - Handlowa (…) nabyli aktem notarialnym udział wynoszący 2/5 w prawie własności działki o numerze ewidencyjnym (…), z której zostały wydzielone działki (…) oraz (…), które w chwili obecnej wchodzą w skład Nieruchomości nr 3 i nr 4. W tym samym akcie, Małżonkowie, również w ramach prowadzonej działalności przez Pana pod firmą (…) Firma Usługowo – Handlowa (…), nabyli udział wynoszący 1/2 w prawie własności działki o numerze (…), która to działka stanowi Nieruchomość nr 5. Dodatkowo, Spółka pragnie wskazać, iż otrzymała kopię postanowienia sądowego wydanego dnia 22 marca 2012 r., z którego wynika, że Sprzedający nr 1 wystąpił z żądaniem zmiany nazwy właściciela w dziale II księgi wieczystej, poprzez wpisanie jako właściciela (…) Firma Usługowo-Handlowa (…) Sp. z o.o. w miejsce małżonków ujawnionych w odpowiednich udziałach we wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej. Sprzedający nr 1 uzasadniał żądanie faktem, iż nieruchomość została nabyta w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą początkowo wpierw jako jednoosobowy przedsiębiorca o nazwie: (…) Firma Usługowo - Handlowa (…) która to następnie została przekształcona w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością pod nazwą (…) Firma Usługowo - Handlowa (…) Sp. z o.o., która stała się następcą prawnym przekształconego przedsiębiorcy wstępując we wszystkie jego prawa i obowiązki. W powyższym postanowieniu Sąd odrzucił wniosek Sprzedającego nr 1, stając na stanowisku, że żaden z przedstawionych dokumentów nie może stanowić podstawy żądanego wpisu z przyczyn. Po pierwsze, zdaniem Sądu, fakt, iż nieruchomość nr 3 oraz 1/2 udziałów w nieruchomości 4 i 5 (dalej: przedmiotowa nieruchomość) zostały nabyte w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą przez jednego z małżonków nie wpływa na ocenę stosunków właścicielskich w tym znaczeniu, że nie wyłącza tejże nieruchomości z majątku wspólnego małżonków. Zgodnie bowiem z treścią art. 31 ust. 1 Kodeks rodzinny i opiekuńczy z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub jednego z nich (majątek wspólny). Przepis zaś art. 33 Kodeks rodzinny i opiekuńczy enumeratywnie wymienia składniki majątkowe, które należą do majątku osobistego każdego z małżonków, do którego zaś nie zalicza się praw majątkowych wynikających z prowadzonej przez jednego z małżonków działalności gospodarczej. Ponadto, przedłożony do wniosku odpis z KRS-u Sprzedającego nr 1, zdaniem Sądu nie stanowił podstawy żądanego wpisu, gdyż wynika z niego zaledwie to, że jednoosobowy przedsiębiorca o nazwie: (…) Firma Usługowo - Handlowa (…) przekształcił się w Spółkę z ograniczoną działalnością odpowiedzialnością pod nazwą (…) Firma Usługowo - Handlowa (…) Sp. z o. o. w trybie art. 584 ust. 1 i nast. ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 ze zm.). Sąd zwrócił uwagę, że przepisy regulujące ten tryb stanowią jedynie o tym, iż spółce przekształconej przysługują wszystkie prawa i obowiązki przedsiębiorcy przekształconego, oraz że spółka przekształcona pozostaje podmiotem w szczególności zezwoleń, koncesji oraz ulg, które zostały przyznane przedsiębiorcy przed jego przekształceniem, chyba, że ustawa lub decyzja o dzieleniu zezwolenia, koncesji albo ulgi stanowi inaczej. Zdaniem Sądu, w żadnej mierze przepisy nie kształtują praw należących już do majątku wspólnego małżonków, z których jeden jako przedsiębiorca podlega opisanym wyżej przekształceniom. W wyniku przekształcenia jednoosobowego przedsiębiorcy, mamy do czynienia jedynie z kontynuacją działalności gospodarczej i w tym znaczeniu z ciągłością praw i obowiązków podmiotu przekształconego nie zaś z tożsamością podmiotowości prawnej podmiotu przekształcanego i przekształconego w znaczeniu prawa cywilnego, bowiem w dalszym ciągu osoba fizyczna będąca tym przekształconym przedsiębiorcą zachowuje swą podmiotowość prawną i nie traci jako taka na rzecz przekształconego podmiotu swych praw majątkowych, w tym w szczególności objętego wspólnością majątkową małżeńską prawa własności nieruchomości. W przeciwnym bowiem razie, zdaniem Sądu, wpis żądania Sprzedającego nr 1 prowadziłby do przeniesienia składnika majątkowego ze wspólności majątkowej do majątku Spółki. Mając na uwadze powyższe, Sąd wezwał Sprzedającego nr 1 do wykazania podstawy prawnej żądania, tj. nabycia własności nieruchomości przez nowy podmiot, tj. Sprzedającego nr 1, gdyż w księdze wieczystej są ujawnieni małżonkowie jako współwłaściciele. Notarialne oświadczenie Pana z dnia 11 sierpnia 2011 r. o przekształceniu jednoosobowego przedsiębiorcy w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, jak i oświadczenie Pana o zakupie nieruchomości w związku z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą oraz oświadczenie jego małżonki wyrażające zgodę na przejście prawa własności nieruchomości nie mogły doprowadzić do nabycia przez Sprzedającego nr 1 prawa własności przedmiotowej nieruchomości. W opinii Sądu, zgodnie z art. 37 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej prowadzącej do zbycia nieruchomości, a zbyciem jest czynność prowadząca do przesunięcia składnika majątkowego z majątku objętego wspólnością ustawową do majątku spółki. Zgoda ta na podstawie art. 63 ust. 2 oraz art. 158 Kodeksu cywilnego ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks Cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, ze zm.) (dalej: Kodeks Cywilny) powinna być wyrażona w formie aktu notarialnego. Ponadto, Spółka informuje, że otrzymała zaświadczenie wydane dnia 20 kwietnia 2012 r. informujące o tym, że Pan figuruje w rejestrze podatników podatku od towarów i usług prowadzonym przez Urząd Skarbowy w (…) - jako podatnik VAT czynny. W Umowie sprzedaży wskazano, że Sprzedający nr 1 z tytułu sprzedaży: nieruchomości nr 1 oraz 1/2 części udziału w nieruchomości nr 2 oraz Pan z tytułu sprzedaży przedmiotowej nieruchomości są czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług VAT i nie korzystają z żadnych zwolnień podmiotowych lub przedmiotowych w tym że podatku. Ponadto, Pan poinformował Spółkę o tym, że na dzień przekształcenia działki wskazane w powyższym akapicie nie wchodziły w skład przedsiębiorstwa przekształcanego. Oprócz tego, Pan poinformował Spółkę, że w związku ze sprzedażą Spółce przedmiotowej nieruchomości działał jako podatnik VAT - przedsiębiorca, ponieważ ponosił wydatki związane z przygotowaniem sprzedaży nieruchomości (działania marketingowe i planistyczne oraz przygotowanie nieruchomości do zabudowy) oraz dokonywał dostawy nieruchomości. Małżonkowie na dzień sprzedaży widnieją jako właściciele nieruchomości wskazanych w powyższym akapicie. Kwestią istotną dla rozliczeń Spółki w zakresie podatku VAT, jest prawo do odliczenia podatku VAT z faktury VAT o numerze 3/04/2012, którą Spółka otrzymała w związku z zakupem przedmiotowej nieruchomości od Sprzedającego nr 2. W związku z tym, Spółka jako czynny podatnik VAT, składając niniejszy wniosek o wiążącą interpretację przepisów podatkowych, ma ważny interes prawny. W uzupełnieniu do wniosku z dnia 19 września 2012 r. Spółka oświadczyła, iż nieruchomość znajduje się na terenie, dla którego obecnie nie ma obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Dnia 16 maja 2011 r. została natomiast wydana przez Prezydenta Miasta (…) decyzja nr (…), z której wynika, że dla nieruchomości nie ma obecnie ważnego planu zagospodarowania przestrzennego, a także, że na terenie nieruchomości możliwe jest wybudowanie budynku handlowego wielobranżowego wraz z parkingami, wewnętrznymi drogami dojazdowymi, pylonem reklamowym, wiatą na wózki, infrastrukturą techniczną. Pismem z dnia 15 listopada 2012 r. Wnioskodawca poinformował, iż Spółka jest zarejestrowanym podatnikiem VAT oraz że będzie wykorzystywała przedmiotową nieruchomość do czynności podlegających opodatkowaniu VAT. Ponadto, Spółka wskazała, że (…) kwestią istotną dla rozliczeń Spółki w zakresie podatku VAT, jest prawo do odliczenia podatku VAT z faktury VAT o nr (…), którą Spółka otrzymała w związku z zakupem przedmiotowej nieruchomości od Sprzedającego nr 2. W związku z tym, Spółka jako czynny podatnik VAT, składając niniejszy wniosek o wiążącą interpretację przepisów podatkowych, ma ważny interes prawny (…). Zainteresowany wskazał również, że jest podmiotem wyspecjalizowanym w pozyskiwaniu nowych nieruchomości, budowie obiektów handlowych oraz ich wynajmie na rzecz podmiotu, który prowadzi w tych obiektach działalność handlową. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT wykazanego na fakturze VAT numer (…) wystawionej przez Pana, a dokumentującej sprzedaż przedmiotowej nieruchomości? Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z faktem, iż zakup nieruchomości nr 3 oraz 1/2 udziałów w nieruchomościach nr 4 i nr 5 (dalej: Przedmiotowa nieruchomość) jest związany z prowadzoną działalnością przez Spółkę, z tytułu prowadzenia której Spółka jest podatnikiem podatku VAT, to zgodnie z art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT, Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT wykazanego na fakturze o numerze 3/04/2012. Zgodnie z art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124 tejże ustawy. Kwotę podatku naliczonego stanowi, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług (art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a Ustawy o VAT). Z powyżej wymienionych przepisów wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje tylko podatnikom podatku od towarów i usług w przypadku, gdy dokonywane zakupy towarów lub usług mają związek z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez Spółkę, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego. Spółka informuje, że dokonuje nabycia przedmiotowej nieruchomości w ramach prowadzonej działalności gospodarczej i nie ma wątpliwości co do faktu, iż nabycie nieruchomości jest związane z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez Spółkę (wynajem obiektu innemu podmiotowi). Na mocy art. 88 ust. 3a pkt 2 Ustawy o VAT, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku. Natomiast, w myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 Ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę. Dnia 25 kwietnia 2012 r. Spółka, nabyła od Sprzedającego nr 2 przedmiotową nieruchomość. Zgodnie z decyzją ustalającą warunki zabudowy dla przedmiotowej nieruchomości możliwe jest wybudowanie na niej budynku handlowego, wielobranżowego wraz z parkingami, wewnętrznymi drogami dojazdowymi, pylonem reklamowym, wiatą na wózki, infrastrukturą techniczną. W odniesieniu do powyżej wskazanej decyzji, zdaniem Spółki, należy uznać przedmiotową nieruchomość za nieruchomość przeznaczoną pod zabudowę, a w związku, z tym Pan miał obowiązek doliczyć do ceny sprzedaży netto podatek od towarów i usług (według stawki 23%). Wobec powyższego, stwierdzić należy, że w tak przedstawionym stanie faktycznym sprawy, zdaniem Spółki, nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 88 ust. 3a pkt 2 Ustawy o VAT, wyłączające prawo Spółki do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, wynikającego z faktury dokumentującej zakup przedmiotowej nieruchomości. Biorąc zatem pod uwagę opis stanu faktycznego oraz treść powołanych przepisów, Spółka stoi na stanowisku, że przysługuje jej prawo do odliczenia podatku naliczonego wykazanego na fakturze o numerze (…). W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Z powyższych unormowań wynika, iż nieruchomości spełniają definicję towarów wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju. Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 5 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika. Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Wskazać należy, iż ustawa o podatku od towarów i usług nie wymienia małżonków jako odrębnej kategorii podatników. Powyższe stwarza dla małżonków prowadzących działalność gospodarczą szczególną sytuację prawną. Należy zauważyć, że żaden z przepisów ustawy nie zabrania małżonkom prowadzenia działalności gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma przy tym przeszkód, aby pomiędzy małżonkami prowadzącymi odrębne działalności istniała ustawowa wspólność majątkowa. W świetle art. 31 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 788), z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków. Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej jest to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej). Zgodnie z brzmieniem art. 36 § 1 oraz § 2 cyt. ustawy, oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających majątek wspólny. Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym czynności zmierzające do zachowania tego majątku. W konsekwencji, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który dokonał czynności podlegającej opodatkowaniu. Stosownie do art. 106 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15 ust. 1 są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16. Działalność gospodarcza – na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i ust. 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże, zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110 wynosi 23%. Oprócz stawki podstawowej, na wybrane grupy towarów i usług, ustawodawca przewidział stawki preferencyjne oraz zwolnienie od podatku. Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę. Zatem, zwolnienie przysługuje wyłącznie względem takiej dostawy, której przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż budowlane, czy też pod zabudowę. Oznacza to, że ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o charakterze rolnym lub leśnym. Nie ma przy tym znaczenia faktyczny i aktualny sposób wykorzystania gruntu, ponieważ znaczenie ma jedynie jego przeznaczenie. Przyjmuje się, że pojęcie tereny przeznaczone pod zabudowę obejmuje obszary, na których przewidziane są różne formy zabudowy np. mieszkaniowej, zabudowy techniczno-produkcyjnej, zabudowy zagrodowej. Należy zauważyć, że ustawa o podatku od towarów i usług w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, posługuje się kryterium przeznaczenia terenu, a nie tylko jego klasyfikacją gleboznawczą. Wskazać przy tym należy, iż na gruncie przepisów podatkowych brak jest definicji pojęcia gruntu przeznaczonego pod zabudowę. Celem określenia czy dany grunt jest przeznaczony pod zabudowę należy się odwołać do przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 647). W myśl art. 3 ust. 1 ww. ustawy, kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do zadań własnych gminy. Jak stanowi art. 4 ust. 1 cyt. ustawy, ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego – w świetle ust. 2 powołanego przepisu – określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym: lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego; sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy. O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego: miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku, decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego. Dopiero w przypadku, gdy dla danego terenu nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego, ani nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy, należy posłużyć się inną istniejącą na dzień zawarcia transakcji dokumentacją. Stosownie do treści art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 ze zm.), podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Zatem, dla podstawy wymiaru każdego podatku, w tym podatku od towarów i usług wiążące są dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Powyższe stanowisko znalazło potwierdzenie w wyroku NSA z dnia 17 stycznia 2011 r., sygn. akt I FPS 8/10, w którym rozstrzygnięto, iż w świetle art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, przy zastosowaniu art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne, w sytuacji braku planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, dla klasyfikacji terenu niezabudowanego wiążące są zapisy ewidencji gruntów i budynków, a nie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Dokonując zatem podsumowania powyższej analizy stwierdzić należy, iż kwestię zasad kształtowania polityki przestrzennej przez jednostki samorządu terytorialnego i organy administracji rządowej oraz zakres i sposób postępowania w sprawach przeznaczenia terenów na określone cele, a także ustalenia zasad ich zagospodarowania i zabudowy określa ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Z zawartych w niej przepisów wynika, że o przeznaczeniu terenu decyduje plan zagospodarowania przestrzennego sporządzony, dla terenów gminy – przez gminę oraz, że ustalenia tego planu kształtują sposób wykonywania prawa własności nieruchomości. W przypadku natomiast jego braku określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Natomiast, w sytuacji braku ww. dokumentów dla klasyfikacji terenu niezabudowanego istotne są zapisy zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Natomiast, stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy, zwalnia się od podatku usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe. Zatem, ze zwolnienia od podatku od towarów i usług korzysta wyłącznie świadczenie usług wynajmu nieruchomości na cele mieszkalne. Zastosowanie zwolnienia jest uzależnione od spełnienia przesłanek obiektywnych dotyczących charakteru wynajmowanego lokalu (lokal mieszkalny) oraz subiektywnych dotyczących przeznaczenia wynajmowanego lokalu (cel mieszkaniowy). Z powołanych wyżej przepisów wynika, że ze zwolnienia od podatku VAT korzysta czynność najmu lokali o charakterze mieszkalnym, natomiast nie korzysta ze zwolnienia najem lokali użytkowych. Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca jest podmiotem wyspecjalizowanym w pozyskiwaniu nowych nieruchomości, budowie obiektów handlowych oraz ich wynajmie na rzecz podmiotu, który prowadzi w tych obiektach działalność handlową. W związku z powyższym, Spółka nabywa nieruchomości m. in. poprzez kupno praw własności gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów wraz z częściami składowymi należącymi do nabywanych nieruchomości (na przykład: budynki, budowle). Dnia 25 kwietnia 2012 r. Spółka zawarła umowę sprzedaży nieruchomości z Panem, działającym w imieniu własnym oraz w imieniu i na rzecz swojej żony Pani na podstawie pełnomocnictwa i zgody wyrażonej, w myśl art. 37 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Sprzedający nr 2). Na mocy ww. Umowy sprzedaży Sprzedający nr 2 sprzedał Spółce: nieruchomość nr 3 składającą się z niezabudowanej działki nr 3781/49 oraz udziały wynoszące 1/2 w nieruchomościach nr 4 i 5 składających się z niezabudowanych działek nr (…). Dnia 25 kwietnia 2012 r. Pan wystawił fakturę VAT nr (…) dokumentującą sprzedaż nieruchomości nr 3 oraz 1/2 udziałów w nieruchomościach nr 4 i nr 5 (data wpływu do Spółki dnia 30 kwietnia 2012 r.). Państwo, w ramach prowadzonej działalności przez Pana pod firmą Firma Usługowo - Handlowa (…), nabyli aktem notarialnym działkę nr (…) , z której to działki zostały wydzielone działki o numerach (…), które w chwili obecnej wchodzą w skład nieruchomości nr 3 i nr 4 oraz udział wynoszący 1/2 w prawie własności działki o nr (…), która to działka stanowi nieruchomość nr 5. W postępowaniu sądowym stwierdzono, iż przedmiotowe nieruchomości należały do majątku wspólnego małżonków, w związku z czym nie mogły stać się własnością Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością pod nazwą Firma Usługowo - Handlowa (…) przekształconej z jednoosobowego przedsiębiorcy o nazwie: Pan Firma Usługowo - Handlowa (…). Zatem, ww. działki nie wchodziły w skład przedsiębiorstwa przekształcanego. Na dzień sprzedaży to małżonkowie widnieją jako właściciele nieruchomości. Pan z tytułu sprzedaży przedmiotowych nieruchomości jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług i nie korzysta z żadnych zwolnień podmiotowych lub przedmiotowych w tym że podatku. W związku ze sprzedażą Spółce przedmiotowych nieruchomości działał jako podatnik VAT - przedsiębiorca, ponieważ ponosił wydatki związane z przygotowaniem sprzedaży nieruchomości (działania marketingowe i planistyczne oraz przygotowanie nieruchomości do zabudowy) oraz dokonywał dostawy nieruchomości. Ponadto, nieruchomości znajdują się na terenie, dla którego obecnie nie ma obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Została natomiast wydana decyzja o warunkach zabudowy, z której wynika, że na terenie nieruchomości możliwe jest wybudowanie budynku handlowego wielobranżowego wraz z parkingami, wewnętrznymi drogami dojazdowymi, pylonem reklamowym, wiatą na wózki, infrastrukturą techniczną. Z treści wniosku wynika, iż Wnioskodawca jest podmiotem wyspecjalizowanym w pozyskiwaniu nowych nieruchomości, budowie obiektów handlowych oraz ich wynajmie na rzecz podmiotu, który prowadzi w tych obiektach działalność handlową. Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, iż wynajem nieruchomości i obiektów handlowych innym podmiotom prowadzącym w tych obiektach działalność handlową nie korzysta ze zwolnienia od podatku VAT, lecz jest opodatkowany właściwą stawką podatku VAT dla świadczonych usług najmu lokali użytkowych, tj. 23%, zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy. Mając na względzie powołane przepisy prawa oraz przedstawiony stan faktyczny wskazać należy, iż zgodnie z art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a pkt 1 ustawy, dostawa niezabudowanych działek, będących przedmiotem zapytania, będzie opodatkowana 23% stawką podatku VAT. Powyższe wynika z faktu, iż na moment zbycia przedmiotowych nieruchomości niezabudowanych została wydana decyzja o warunkach zabudowy, z której wynika, że na terenie nieruchomości możliwe jest wybudowanie budynku handlowego wielobranżowego wraz z parkingami, wewnętrznymi drogami dojazdowymi, pylonem reklamowym, wiatą na wózki, infrastrukturą techniczną – co wyklucza możliwość objęcia tej dostawy zwolnieniem od podatku, wynikającym z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy. Jak już wyżej stwierdzono, ustawa o podatku od towarów i usług nie wymienia małżonków jako odrębnej kategorii podatników. Powyższe stwarza dla małżonków prowadzących działalność gospodarczą szczególną sytuację prawną. Żaden z przepisów ustawy nie zabrania małżonkom prowadzenia działalności gospodarczej jako odrębnym podatnikom. W związku z powyższym, sprzedaż nieruchomości stanowiących majątek wspólny małżonków, lecz wykorzystywanych w ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej – zdaniem tut. Organu – czyni w tej sytuacji podatnikiem podatku od towarów i usług – w rozumieniu art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy – tego małżonka, który dokonuje z tego tytułu czynności podlegających opodatkowaniu, tj. w przedmiotowej sprawie – Pana. Tym samym, Pan winien udokumentować dostawę ww. nieruchomości fakturą VAT. Stosownie do przepisu art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Na mocy art. 86 ust. 2 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika: z tytułu nabycia towarów i usług, potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego, od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu — z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4. Należy również wskazać, że ustawodawca umożliwił podatnikom skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Zgodnie z art. art. 88 ust. 3a pkt 1 lit. a, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi wystawionymi przez podmiot nieistniejący. W oparciu o art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku. Ponadto, jak wynika z art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20. Zatem, w celu stwierdzenia czy podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z otrzymanej faktury niezbędne jest nie tylko ustalenie do wykonywania jakich czynności będą wykorzystywane towary i usługi udokumentowane tą fakturą, ale również stwierdzenie, czy nie występują przesłanki negatywne wskazane w art. 88 ustawy. Z powyższych przepisów wynika zatem, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje tylko zarejestrowanym, czynnym podatnikom podatku od towarów i usług oraz jedynie w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają związek z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tj. takimi, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Przedstawiona w art. 86 ust. 1 ustawy zasada wyłącza więc możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu. Ponadto, prawo do zastosowania odliczenia podatku uwarunkowane zostało także brakiem wystąpienia przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy. Z treści wniosku wynika, iż Spółka jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT oraz, że nabywana nieruchomość będzie wykorzystywana do czynności opodatkowanych VAT. Mając zatem na uwadze wskazane wyżej przepisy, stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie zostaną spełnione podstawowe warunki uprawniające do odliczenia podatku od towarów i usług zawartego w fakturze dokumentującej nabycie przedmiotowych nieruchomości. Bowiem Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT, a nabyte nieruchomości – jak wskazał Wnioskodawca – będą służyć Spółce do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Ponadto, w przedmiotowej sprawie – jak wynika z treści wniosku – nie znajdzie zastosowania wyłączenie prawa do odliczenia podatku naliczonego, wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.