ILPP1/443-669/12-4/AW

Interpretacja indywidualna2012-10-11Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Teza
1. Czy sprzedaż lokalu – opisanego w pkt 1 – będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług? 2. Czy dokonywana w przyszłości sprzedaż podobnych lokali – opisanych w pkt 2 – korzystać będzie ze zwolnienia od podatku od towarów i usług?

Pełna treść interpretacji

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 12 lipca 2012 r. (data wpływu 18 lipca 2012 r.), uzupełnionym pismem z dnia 25 września 2012 r. (data wpływu 26 września 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży lokalu mieszkalnego oraz w zakresie opodatkowania sprzedaży w przyszłości lokali mieszkalnych – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 18 lipca 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży lokalu mieszkalnego oraz w zakresie opodatkowania sprzedaży w przyszłości lokali mieszkalnych. Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 25 września 2012 r. o doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. W dniu 1 marca 2012 r. w drodze umowy sprzedaży Wnioskodawczyni nabyła lokal mieszkalny o powierzchni użytkowej 61,5 m2, stanowiący odrębną nieruchomość, wraz pomieszczeniem przynależnym (piwnica). Lokal znajduje się w budynku mieszkalnym wielorodzinnym, a jego budowa zakończyła się w latach 80-tych XX wieku. Z własnością lokalu związany jest udział w działce, na której posadowiony jest budynek oraz udział w częściach wspólnych budynku. Cena zakupu wyniosła 153.000 zł. Poprzednimi współwłaścicielami lokalu były trzy osoby fizyczne (współwłasność w częściach ułamkowych powstała w wyniku spadkobrania), a lokal należał do ich majątku prywatnego i nie był wykorzystywany do celów zarobkowych, więc transakcja zakupu nie podlegała VAT, a notariusz pobrał podatek od czynności cywilnoprawnych. W umowie zakupu znalazła się informacja o wpisie istniejącym w Dziale III księgi wieczystej lokalu, stwierdzającym roszczenie na rzecz Miasta dotyczące prawa do żądania zwrotu udzielonej bonifikaty, w przypadku gdy nabywca lub spadkobierca nabywcy zbędzie lokal przed upływem 5 lat licząc od jego nabycia od Miasta, na rzecz osoby niebędącej osobą bliską w rozumieniu art. 4 pkt 13 ustawy o dnia 12 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Roszczenie to wygasło wskutek upływu terminu jego obowiązywania. Zakupu lokalu Zainteresowana dokonała w celu jego odsprzedaży. W okresie pomiędzy nabyciem a sprzedażą lokalu przeprowadzone zostaną prace remontowe, o łącznej wartości brutto nieprzekraczającej 20.000 zł. Obecnie Wnioskodawczyni zamierza dokonać sprzedaży lokalu za cenę przekraczającą cenę nabycia. Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą, której przedmiotem jest m. in. pośrednictwo w sprzedaży nieruchomości i jest zarejestrowana jako podatnik VAT czynny. W umowie zakupu lokalu nie wskazano, że Zainteresowana działa jako przedsiębiorca – nabycia dokonała jako osoba prywatna. W przyszłości Zainteresowana planuje dokonywać podobnych transakcji do wyżej opisanej – ich przedmiotem będą lokale mieszkalne nabywane od osób prywatnych (w ramach transakcji niepodlegających VAT), odsprzedawane następnie po wykonaniu prac remontowych, których wartość nie będzie przekraczała 30% wartości początkowej lokalu. Sprzedaż tych lokali dokonywana będzie po upływie 2 lat od ich pierwszego zasiedlenia. W uzupełnieniu z dnia 25 września 2012 r. Wnioskodawczyni wskazała, iż: Lokal mieszkalny z lat 80-tych nabyli współwłaściciele w następujący sposób: Małżeństwo w roku 2006 nabyło umową sprzedaży od Miasta. Następnie po kilku latach zmarła małżonka. Synowie stali się współwłaścicielami razem z ojcem. Takim sposobem stało się 3 współwłaścicieli. Lokal mieszkalny był przedmiotem sprzedaży w roku 2006 przez Miasto umową sprzedaży. Lokal nie był udostępniany osobom trzecim na podstawie umów cywilnoprawnych. Prace remontowe w mieszkaniu dotyczyły jego remontu. W związku z powyższym zadano następujące pytania: Czy sprzedaż lokalu – opisanego w pkt 1 – będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług? Czy dokonywana w przyszłości sprzedaż podobnych lokali – opisanych w pkt 2 – korzystać będzie ze zwolnienia od podatku od towarów i usług? Zdaniem Wnioskodawczyni: Ad. 1. Sprzedaż przedmiotowego lokalu korzystać będzie ze zwolnienia od podatku, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem zwalnia się od podatku „dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata”. Definicja pierwszego zasiedlenia została sformułowana w art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, który określa ją jako „oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części po ich: wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej”. Ponadto, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, zwalnia się od podatku „dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że: w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów”. Biorąc pod uwagę przytoczone przepisy można stwierdzić, co następuje. Z treści umowy zakupu wynika, że mieszkanie zostało w przeszłości sprzedane z bonifikatą osobom fizycznym przez Miasto, a transakcja ta miała miejsce nie wcześniej niż w roku 1997 (a więc w czasie gdy istniał już podatek od towarów i usług) oraz nie później niż w roku 2007, skoro 5-cio letni termin (liczony od sprzedaży przez Miasto) upłynął przed dniem 1 marca 2012 r., sprzedaż lokalu przez Miasto może zostać uznana za pierwsze zasiedlenie w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT. W tej sytuacji planowana przez Zainteresowaną sprzedaż lokalu zostanie dokonana po upływie dwóch lat od pierwszego zasiedlenia (owe dwa lata upłynęły nie później niż w roku 2009), więc skorzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. Ponadto zauważyć trzeba, że nawet w sytuacji braku pierwszego zasiedlenia, planowana sprzedaż lokalu korzystałaby ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, ponieważ Wnioskodawczyni dokonała nabycia bez prawa do odliczenia podatku naliczonego, a w okresie posiadania nie dokonywała ulepszeń, których wartość przekroczyłaby 30% wartości początkowej lokalu. Ad. 2. Sprzedaż podobnych lokali w przyszłości korzystać będzie ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. Uzasadnienie ww. stanowiska odnośnie przedstawionego pytania jest analogiczne: sprzedaż lokali następować będzie po upływie dwóch lat od pierwszego zasiedlenia; wartość nakładów ponoszonych przez Zainteresowaną nie przekroczy 30% wartości początkowej; przy zakupie lokali nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego (nabycie w ramach transakcji niepodlegającej VAT). W tej sytuacji spełnione będą przesłanki do zwolnienia określonego zarówno w pkt 10, jak i w pkt 10a artykułu 43 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z zapisem zawartym w tym przepisie, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Przez sprzedaż, zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 22 ustawy, należy rozumieć odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Wobec powyższego należy stwierdzić, iż w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7 ust.1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże, zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110 wynosi 23%. Oprócz stawki podstawowej, na wybrane grupy towarów i usług, ustawodawca przewidział stawki obniżone, jak również zwolnienie od podatku VAT. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m. in. w art. 43 ustawy. W świetle art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. Z powyższego uregulowania wynika, iż dostawa budynków, budowli lub ich części jest generalnie zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. Przez pierwsze zasiedlenie – zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy – rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich: wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej. Z powyższego wynika, że przez pierwsze zasiedlenie należy rozumieć objęcie we władanie budynku, budowli lub ich części przez pierwszego nabywcę lub pierwszego użytkownika. Przedmiotowa nieruchomość nie musi być faktycznie zamieszkała, lecz winna być przejęta przez nabywcę do użytkowania. Wydanie przedmiotowego obiektu nabywcy winno nastąpić w ramach wykonania przez sprzedającego czynności podlegających opodatkowaniu. Z powyższej definicji wynika, iż oddanie do użytkowania powinno nastąpić w ramach czynności podlegających opodatkowaniu, a za takie należy rozumieć sprzedaż, aport, a także najem oraz dzierżawę. Ponadto, należy wskazać, iż sformułowanie „w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu” – dotyczy czynności wymienionych w art. 5 obecnie obowiązującej ustawy i dokonanych w okresie jej obowiązywania, jak również dokonanych pod rządami ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.). Zatem nie dotyczy dostaw dokonywanych przez podmioty wykonujące działalność przed dniem 5 lipca 1993 r. W analizowanej sprawie należy zauważyć, iż w przypadku ponoszenia nakładów na budynek, budowlę lub ich części, bądź lokal istotne jest czy stanowiły one ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, czy też był to tylko remont. W myśl art. 22g ust. 17 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków, ustaloną zgodnie z ust. 1, 3-9 i 11-15, powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie, w tym także o wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych, których jednostkowa cena nabycia przekracza 3.500 zł. Środki trwałe uważa się za ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza 3.500 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje użytych w niej pojęć przebudowa, adaptacja, rozbudowa, rekonstrukcja, modernizacja. Brak jest także definicji pojęcia remont. Remontem – zgodnie z art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.) – jest wykonanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym. Zgodnie z powyższą definicją, istotą remontu jest przywrócenie pierwotnego stanu technicznego użytkowanego środka trwałego wraz z wymianą zużytych składników technicznych, niezmieniające jego charakteru i funkcji, a następujące w trakcie eksploatacji środka trwałego i będące wynikiem tej eksploatacji (zużycia) oraz niezwiększające jego wartości początkowej. Natomiast z ulepszeniem środków trwałych mamy do czynienia, gdy następuje ich: przebudowa, tj. zmiana (poprawienie) istniejącego stanu składnika majątkowego na inny, rozbudowa, tj. powiększenie (rozszerzenie) składników majątkowych, w szczególności budynków i budowli, linii technologicznych itp., adaptacja, tj. przystosowanie (przerobienie) składnika majątkowego do wykorzystania go w innym celu niż ten, do którego był pierwotnie przeznaczony albo nadania mu nowych cech użytkowych, rekonstrukcja, tj. odtworzenie (odbudowanie) zużytych całkowicie lub częściowo składników majątkowych, modernizacja, tj. unowocześnienie składnika majątkowego. Przed zakwalifikowaniem określonych wydatków do inwestycji lub remontów należy każdorazowo w stosunku do konkretnego środka trwałego szczegółowo przeanalizować zakres rzeczowy wykonywanych robót, porównując je do stanu istniejącego na podstawie dokumentacji technicznej, a w przypadku wątpliwości co do prawidłowej kwalifikacji poniesionych wydatków oprzeć się na opinii biegłego do spraw budowlanych, który w oparciu o stosowną dokumentację i oględziny wypowie się co do charakteru poniesionych nakładów. Zatem, zasadnicza różnica między remontem a ulepszeniem polega na tym, że przesłanką rozpoczęcia remontu jest zużycie środków trwałych lub ich części składowych w trakcie ich eksploatacji. Remont ma na celu przywrócenie pierwotnej wartości użytkowej (nawet przy użyciu nowocześniejszych materiałów i technologii), natomiast ulepszenie ma na celu zwiększenie wartości użytkowej obiektu. Tak więc, modernizacja (ulepszenie) to działania związane ze środkami trwałymi, które powodują wzrost ich wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami eksploatacji. Wyjaśnienie różnicy jaka istnieje pomiędzy remontem a ulepszeniem w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym było niezbędne w przedmiotowej sprawie, bowiem Wnioskodawczyni przedstawiając opis sprawy posługuje się zamiennie ww. terminami. Przy czym istotne znaczenie dla celów podatku VAT mają ulepszenia w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. Natomiast, Wnioskodawczyni w uzupełnieniu zdarzenia przyszłego wskazała, iż poniesione przez Nią wydatki będą dotyczyły remontu przedmiotowego mieszkania. Wskazać należy, iż w sytuacji, gdy nie ma zastosowania zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, należy sprawdzić zakres zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy. Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku również dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że: w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów. Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, iż jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne. Warunku, o którym mowa w 43 ust. 1 pkt 10a lit. b – stosownie do art. 43 ust. 7a – nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat. Natomiast, treść art. 29 ust. 5 ustawy stanowi, iż w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. W świetle tego przepisu przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak dla dostawy budynków, budowli lub ich części na tym gruncie posadowionych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony. Z treści wniosku wynika, iż Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą, której przedmiotem jest m. in. pośrednictwo w sprzedaży nieruchomości i jest zarejestrowana jako podatnik VAT czynny. W dniu 1 marca 2012 r. w drodze umowy sprzedaży Wnioskodawczyni nabyła od współwłaścicieli lokal mieszkalny, stanowiący odrębną nieruchomość, wraz pomieszczeniem przynależnym (piwnicą). Z własnością lokalu związany jest udział w działce na której posadowiony jest budynek oraz udział w częściach wspólnych budynku. Zakupu lokalu Zainteresowana dokonała w celu jego odsprzedaży. Wcześniej jednak Miasto w roku 2006 dokonało sprzedaży ww. lokalu mieszkalnego na rzecz małżeństwa. Następnie po kilku latach zmarła małżonka i synowie stali się współwłaścicielami razem z ojcem, którzy przedmiotowy lokal sprzedali Zainteresowanej. Transakcja ta nie podlegała VAT. Jak wskazała Wnioskodawczyni w okresie pomiędzy nabyciem a sprzedażą lokalu przeprowadzone zostaną prace remontowe, które będą dotyczyły jego remontu. Ponadto, w przyszłości Zainteresowana planuje dokonywać transakcji, których przedmiotem będą lokale mieszkalne nabywane od osób prywatnych (w ramach transakcji niepodlegających VAT), odsprzedawane następnie po wykonaniu prac remontowych. Sprzedaż tych lokali dokonywana będzie po upływie 2 lat od ich pierwszego zasiedlenia. W konsekwencji należy stwierdzić, iż planowane zbycie przez Zainteresowaną przedmiotowego lokalu mieszkalnego będzie korzystało ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, bowiem nie zachodzą wyjątki w nim przedstawione, tzn. dostawa ww. mieszkania nie będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, a pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą upłynie okres dłuższy niż 2 lata. Powyższe wynika z faktu, iż pierwsze zasiedlenie miało miejsce w roku 2006, gdy przedmiotowy lokal, w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu, był przedmiotem dostawy przez Miasto na rzecz osób fizycznych (małżeństwa i w tym okresie nie dokonano ulepszeń przedmiotowego lokalu). Zatem od momentu pierwszego zasiedlenia do momentu planowanej sprzedaży minie okres 2 lat. Tym samym – na podstawie art. 29 ust. 5 ustawy – ze zwolnienia od podatku od towarów i usług będzie korzystała także dostawa udziału w gruncie, na którym budynek z ww. lokalem się znajduje. Natomiast, odnośnie lokali mieszkalnych przeznaczonych do sprzedaży w przyszłości należy stwierdzić, iż ich dostawa również będzie korzystała ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Bowiem w tej sytuacji ww. zbycie mieszkań – jak wskazała Wnioskodawczyni – dokonywane będzie po upływie 2 lat od ich pierwszego zasiedlenia. Zatem w opisanej sytuacji należy przyjąć, iż pierwsze zasiedlenie, w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy, już nastąpiło, a pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą upłynął okres dłuższy niż 2 lata. Ponadto, Zainteresowana nie poniesie wydatków na ulepszenie przedmiotowych lokali mieszkalnych. Należy jednak mieć na uwadze, iż jeżeli planowana sprzedaż mieszkań w przyszłości nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, to zgodnie z powołanym art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwolnieniem objęta jest również dostawa budynku, budowli lub ich części dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia, w stosunku do których nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Wobec tego w odniesieniu do przyszłej dostawy ww. lokali, Zainteresowanej w związku z ich nabyciem nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, ponadto nie poniesie Ona wydatków na ich ulepszenie, zatem zbycie przedmiotowych mieszkań będzie korzystało ze zwolnienia od podatku, w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy. W związku z powyższym dostawa udziału w gruncie, na którym budynek z przedmiotowym lokalem jest posadowiony, także będzie korzystała ze zwolnienia od podatku, zgodnie z art. 29 ust. 5 ustawy. Reasumując, transakcja sprzedaży lokalu mieszkalnego będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Zwolniona od podatku będzie również, stosownie do zapisu art. 29 ust. 5 ustawy, sprzedaż udziału w gruncie, na którym jest posadowiony budynek z ww. lokalem. Ponadto, dokonywana w przyszłości sprzedaż lokali mieszkalnych także będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub 10a ustawy. Powyższe wynika z faktu, iż w tym przypadku ww. sprzedaż będzie dokonywana po upływie 2 lat od pierwszego zasiedlenia przedmiotowych mieszkań oraz nie będą ponoszone wydatki na ich ulepszenie. Zatem sprzedaż udziału w gruncie, na którym budynek z lokalem jest posadowiony, będzie korzystała ze zwolnienia od tego podatku. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Powołane przepisy

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

Słowa kluczowe

czynności-czynności opodatkowanesprzedażzasiedlenie-pierwsze zasiedleniezwolnienie-zwolnienie podatkowe

Źródło: System Informacji Celno-Skarbowej EUREKA (eureka.mf.gov.pl), pozyskano 11.07.2026. · Źródło (Eureka)