ILPP2/443-882/11/13-S2/AK

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów – uwzględniając wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 lutego 2012 r., sygn. akt I SA/Wr 1755/11 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 kwietnia 2013 r., sygn. akt I FSK 804/12 – stwierdza, że stanowisko Fundacji, przedstawione we wniosku z dnia 22 maja 2011 r. (data wpływu do: Izby Skarbowej w Poznaniu 30 maja 2011 r., do Biura Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie 2 czerwca 2011 r.) uzupełnionym pismem sygnowanym datą 22 maja 2011 r. (data wpływu 2 sierpnia 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania, że umowa o dofinansowanie jest podstawą do wyodrębnienia części kosztów pośrednich, związanych wyłącznie z realizowanym projektem i w związku z tym związanych wyłącznie ze sprzedażą zwolnioną z opodatkowania – jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 30 maja 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania, że umowa o dofinansowanie jest podstawą do wyodrębnienia części kosztów pośrednich, związanych wyłącznie z realizowanym projektem i w związku z tym związanych wyłącznie ze sprzedażą zwolnioną z opodatkowania. W dniu 2 sierpnia 2011 r. uzupełniono wniosek o podpis drugiej osoby uprawnionej do reprezentowania Wnioskodawcy. Natomiast w dniu 26 września 2013 r. uzupełniono wniosek o opłatę za wydanie interpretacji indywidualnej. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Fundacja mieści się w zabytkowym pałacu. W ramach swojej działalności zobowiązana jest statutem do utrzymania i ciągłego poprawiania stanu zajmowanej nieruchomości oraz do zapewnienia całodziennej, bezpłatnej opieki dzieci w wieku przedszkolnym. W ramach celów statutowych Fundacja prowadzi również działalność edukacyjną skierowaną do młodzieży. Fundacja prowadzi również działalność gospodarczą polegającą na wynajmie sal wykładowych i pokoi gościnnych. W okresie od listopada 2008 r. do czerwca 2010 r. Fundacja we współpracy z dwoma partnerskimi instytucjami (Uniwersytet i Fundacja „A”) zrealizowała projekt finansowany z funduszy europejskich w ramach POKL „Wykształcenie i Rozwój. Studia podyplomowe dla menedżerów i edukatorów placówek kształcenia ustawicznego”. Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o VAT otrzymana dotacja stanowiła obrót wykazywany jako zwolniony z VAT. Działalność gospodarcza Fundacji rozliczana jest jako działalność opodatkowana, natomiast działalność statutowa nieodpłatna jest traktowana jako niedająca w ogóle prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego. Proporcja stosowana przy rozliczeniu podatku naliczonego została wskazana w pokontrolnej decyzji Urzędu Skarbowego, który za podstawę rozliczenia uznał stosunek powierzchni pałacu przeznaczonej na działalność gospodarczą do całości, bowiem część pałacu przeznaczona na przedszkole i działalność nieodpłatną jest terytorialnie wydzielona. W ramach budżetu realizowanego projektu Fundacja otrzymała fundusze na opłacenie w całości tzw. kosztów bezpośrednich - wprost związanych z projektem, oraz częściowo na koszty pośrednie, czyli koszty ogólne Fundacji takie jak: ogrzewanie pałacu, środki czystości, energia elektryczna. Bezpośrednio w umowie z Wojewódzkim Urzędem Pracy o dofinansowanie Fundacja ma wskazane w jakiej konkretnie kwocie poszczególne koszty pośrednie są refundowane. I tak na przykład (cytat z umowy) „Ustalono, że koszt ponoszony przez wnioskodawcę w związku z udostępnieniem obiektu do projektu zostanie policzony w następujący sposób: liczba miesięcy projektu (12) * wskazany koszt * wyliczony wskaźnik 2,3%, co daje odpowiednio: energia elektryczna 12 m-cy * 2200 zł * 2,3% = 607,20 woda i kanalizacja 12 m-cy * 1200 zł * 2,3% = 331,20 (...)”. Powołany w cytacie wskaźnik 2,3% został ustalony przez WUP na podstawie ilości zaplanowanych w umowie zajęć, jakie w ramach projektu faktycznie odbyły się na terenie pałacu. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy w stosunku do wyżej opisanych kosztów pośrednich, w myśl powołanego art. 90 ust. 2 ustawy o VAT uzasadnionym jest uznanie, że umowa o dofinansowania jest wystarczającą podstawą do wyodrębnienia części kwot kosztów pośrednich związanych wyłącznie z realizowanym projektem i w związku z tym związanych wyłącznie ze sprzedażą zwolnioną z opodatkowania? Zdaniem Wnioskodawcy, w stosunku do wyżej opisanych kosztów pośrednich w myśl powołanego art. 90 ust. 2 uzasadnionym jest uznanie, że umowa o dofinansowanie jest wystarczającą podstawą do wyodrębnienia części kwot kosztów pośrednich związanych wyłącznie z realizowanym projektem i w związku z tym wyłącznie ze sprzedażą zwolnioną z opodatkowania. Na tle przedstawionego opisu sprawy oraz sformułowanego pytania Zainteresowanego, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, działając z upoważnienia Ministra Finansów, wydał w dniu 30 sierpnia 2011 r. postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania nr ILPP2/443-822/11 -3/AK. W ocenie tut. Organu, organy podatkowe w trybie przewidzianym w art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, nie są kompetentne do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie uznania, że umowa o dofinansowanie jest podstawą do wyodrębnienia części kosztów pośrednich, związanych wyłącznie z realizowanym projektem i w związku z tym związanych wyłącznie ze sprzedażą zwolnioną z opodatkowania. Należy zauważyć, że kwestie dotyczące zawierania umów oraz konsekwencji z nich płynących, o których ocenę wnosi Strona w złożonym wniosku, regulują przepisy ustawy niepodatkowej, tj. ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Sformułowane we wniosku pytanie, sprowadza się w istocie do żądania od Organu dokonania oceny, czy zawarta z Wojewódzkim Urzędem Pracy umowa stanowi wystarczającą podstawę do wyodrębnienia części kosztów pośrednich, związanych wyłącznie z realizowanym przez Wnioskodawcę projektem. Tym samym, nie dotyczy wykładni przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie Wnioskodawcy, lecz skutków zawartej umowy w postaci przyporządkowania ponoszonych przez Stronę kosztów, wyłącznie w odniesieniu do realizowanego projektu. Pismem z dnia 6 września 2011 r. Fundacja złożyła zażalenie na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. W odpowiedzi na zażalenie na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania z dnia 7 października 2011 r. nr ILPP2/443/Z-28/11-2/SJ Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w wyniku ponownej analizy sprawy, z uwzględnieniem zarzutów przytoczonych w wezwaniu, wydał postanowienie utrzymujące w mocy zaskarżone postanowienie z dnia 30 sierpnia 2011 r. nr ILPP2/443-882/11-3/AK. W związku z powyższym, Fundacja, wniosła w dniu 15 listopada 2011 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Po rozpoznaniu sprawy Sąd wydał wyrok w dniu 24 lutego 2012 r., sygn. akt I SA/Wr 1755/11, w którym uchylił zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie z dnia 30 sierpnia 2011 r. nr ILPP2/443-882/11-3/AK. Pismem z dnia 23 kwietnia 2012 r. Minister Finansów złożył skargę kasacyjną od wyżej powołanego wyroku WSA. Wyrokiem z dnia 24 kwietnia 2013 r., sygn. akt I FSK 804/12 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. W świetle obowiązującego stanu prawnego – biorąc pod uwagę rozstrzygnięcie zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lutego 2012 r., sygn. akt I SA/Wr 1755/11 oraz w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 kwietnia 2013 r., sygn. akt I FSK 804/12 – stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Stosownie do zapisu art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Na podstawie art. 86 ust. 10 pkt 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny, z zastrzeżeniem pkt 2-5 oraz ust. 11, 12, 16 i 18. Jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych, o czym stanowi art. 86 ust. 11 ustawy. W świetle art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika zostały określone w art. 87 ust. 2-6 ustawy. Podatnikami – na mocy art. 15 ust. 1 ustawy – są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat tej działalności. Działalność gospodarcza – ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Podmioty, o których mowa w art. 15, w oparciu o art. 96 ust. 1 ustawy, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3. W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika: z tytułu nabycia towarów i usług, potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego, od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu – z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4. Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Zatem prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje tylko zarejestrowanym, czynnym podatnikom podatku od towarów i usług oraz jedynie w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają związek z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tj. takimi, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Natomiast prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony nie przysługuje m.in. przy nabyciu towarów i usług: wykorzystywanych do czynności nie objętych zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług (tzn. niepodlegających opodatkowaniu tym podatkiem), wykorzystywanych do czynności wprawdzie podlegających zakresowi opodatkowania podatkiem od towarów i usług, nie mniej jednak na podstawie przepisów szczególnych zwolnionych od tego podatku. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego, może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są wykorzystywane do wykonywania czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających temu podatkowi. Z sytuacji przedstawionej we wniosku wynika, że Fundacja mieści się w zabytkowym pałacu. W ramach swojej działalności zobowiązana jest statutem do utrzymania i ciągłego poprawiania stanu zajmowanej nieruchomości oraz do zapewnienia całodziennej, bezpłatnej opieki dzieci w wieku przedszkolnym. W ramach celów statutowych Fundacja prowadzi również działalność edukacyjną skierowaną do młodzieży. Fundacja prowadzi również działalność gospodarczą polegającą na wynajmie sal wykładowych i pokoi gościnnych. W okresie od listopada 2008 r. do czerwca 2010 r. Fundacja we współpracy z dwoma partnerskimi instytucjami (Uniwersytet i Fundacja „A”) zrealizowała projekt finansowany z funduszy europejskich w ramach POKL „Wykształcenie i Rozwój. Studia podyplomowe dla menedżerów i edukatorów placówek kształcenia ustawicznego”. Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o VAT otrzymana dotacja stanowiła obrót wykazywany jako zwolniony z VAT. Działalność gospodarcza Fundacji rozliczana jest jako działalność opodatkowana, natomiast działalność statutowa nieodpłatna jest traktowana jako niedająca w ogóle prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego. Proporcja stosowana przy rozliczeniu podatku naliczonego została wskazana w pokontrolnej decyzji Urzędu Skarbowego, który za podstawę rozliczenia uznał stosunek powierzchni pałacu przeznaczonej na działalność gospodarczą do całości, bowiem część pałacu przeznaczona na przedszkole i działalność nieodpłatną jest terytorialnie wydzielona. W ramach budżetu realizowanego projektu Fundacja otrzymała fundusze na opłacenie w całości tzw. kosztów bezpośrednich - wprost związanych z projektem, oraz częściowo na koszty pośrednie, czyli koszty ogólne Fundacji takie jak: ogrzewanie pałacu, środki czystości, energia elektryczna. Bezpośrednio w umowie z Wojewódzkim Urzędem Pracy o dofinansowanie Fundacja ma wskazane w jakiej konkretnie kwocie poszczególne koszty pośrednie są refundowane. I tak na przykład (cytat z umowy) „Ustalono, że koszt ponoszony przez wnioskodawcę w związku z udostępnieniem obiektu do projektu zostanie policzony w następujący sposób: liczba miesięcy projektu (12) * wskazany koszt * wyliczony wskaźnik 2,3%, co daje odpowiednio: energia elektryczna 12 m-cy * 2200 zł * 2,3% = 607,20 woda i kanalizacja 12 m-cy * 1200 zł * 2,3% = 331,20 (...)”. Powołany w cytacie wskaźnik 2,3% został ustalony przez WUP na podstawie ilości zaplanowanych w umowie zajęć, jakie w ramach projektu faktycznie odbyły się na terenie pałacu. W przypadku, gdy podatnik dokonuje zakupów związanych zarówno z czynnościami w związku, z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i z czynnościami w związku, z którymi takie prawo nie przysługuje, zastosowanie znajdą przepisy art. 90 ustawy. Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego. Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, to na mocy art. 90 ust. 2 ustawy, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10. W myśl natomiast art. 90 ust. 3 ustawy, proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo. W świetle art. 90 ust. 4 ustawy, proporcję, o której mowa w ust. 3 określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej. Z cytowanych powyżej regulacji art. 90 wynika, że proporcja ustalana jest w oparciu o obrót. Natomiast obrotem, w myśl art. 29 ust. 1 ustawy, jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku. Przy obliczaniu proporcji istotne jest zatem ustalenie, czy analizowane czynności stanowią podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług, a więc czy w odniesieniu do nich istnieje obrót w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy. W sytuacji, gdy są to czynności niebędące sprzedażą (niestanowiące obrotu, tj. czynności niepodlegające opodatkowaniu) – wówczas nie uwzględnia się ich przy ustalaniu proporcji. Oznacza to, że przepis art. 90 ustawy stosuje się wyłącznie do tej części obrotu i zakupów, która związana jest z działalnością gospodarczą podatnika w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, a zatem nie dotyczy działalności niepodlegającej opodatkowaniu. W świetle powyższego należy stwierdzić, że czynności niepodlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nie powinny być uwzględniane w proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 2 i 3 ustawy. Mając na uwadze powołane wyżej przepisy oraz opis stanu sprawy, należy zauważyć, że obowiązkiem Wnioskodawcy w pierwszej kolejności jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Wnioskodawca ma zatem obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu czyli dokonania tzw. bezpośredniej alokacji. Jeżeli takie wyodrębnienie jest możliwe, podatnikowi przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych ze sprzedaż opodatkowaną, brak jest natomiast takiego prawa w stosunku do towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności niepodlegających temu podatkowi oraz zwolnionych od podatku. Natomiast w sytuacji, gdy nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot podatku związanego z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do proporcjonalnego rozliczenia podatku naliczonego, zgodnie z art. 90 ust. 2 i następne ustawy. Wnioskodawca wskazał we wniosku, że prowadzi działalność opodatkowaną oraz statutową nieodpłatną, w związku z tym dokonał podziału zajmowanych budynków, bowiem część pałacu przeznaczona na przedszkole i działalność nieodpłatną jest terytorialnie wydzielona. Ponadto, Wnioskodawca prowadzi działalność mieszczącą się w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy (zarówno czynności opodatkowane, jak i zwolnione). Zatem, Zainteresowanemu przysługuje tylko prawo od odliczenia podatku naliczonego związanego z czynnościami opodatkowanymi. Wnioskodawca wskazał, że w okresie od listopada 2008 r. do czerwca 2010 r. we współpracy z dwoma partnerskimi instytucjami (Uniwersytet i Fundacja „A”) zrealizował projekt finansowany z funduszy europejskich w ramach POKL „Wykształcenie i Rozwój. Studia podyplomowe dla menedżerów i edukatorów placówek kształcenia ustawicznego”. Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o VAT otrzymana dotacja stanowiła obrót wykazywany jako zwolniony z VAT. Bezpośrednio w umowie z Wojewódzkim Urzędem Pracy o dofinansowanie Fundacja ma wskazane w jakiej konkretnie kwocie poszczególne koszty pośrednie są refundowane. I tak na przykład (cytat z umowy) „Ustalono, że koszt ponoszony przez wnioskodawcę w związku z udostępnieniem obiektu do projektu zostanie policzony w następujący sposób: liczba miesięcy projektu (12) * wskazany koszt * wyliczony wskaźnik 2,3% (…). Powołany w cytacie wskaźnik 2,3% został ustalony przez WUP na podstawie ilości zaplanowanych w umowie zajęć, jakie w ramach projektu faktycznie odbyły się na terenie pałacu. W związku z tym, że Wnioskodawca dokonał wydzielenia części budynku przeznaczonego wyłącznie na działalność niepodlegającą opodatkowaniu (statutowa nieodpłatna) – w odniesieniu do zakupów związanych z działalnością gospodarczą (zarówno opodatkowaną, jak i zwolnioną), Wnioskodawca – przy braku możliwości bezpośredniego przyporządkowania ponoszonych kosztów do konkretnego rodzaju działalności gospodarczej – winien ustalić właściwą proporcję jako udział rocznego obrotu z działalności gospodarczej opodatkowanej w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu działalności gospodarczej opodatkowanej i zwolnionej, zgodnie z art. 90 ustawy. W rezultacie, mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że Wnioskodawca nie może rozliczyć podatku naliczonego w odniesieniu do opisanych kosztów pośrednich, stosując określony w umowie z Wojewódzkim Urzędem Pracy wskaźnik w wysokości 2,3% (ustalony przez WUP na podstawie ilości zaplanowanych w umowie zajęć, jakie w ramach projektu faktycznie odbyły się na terenie pałacu), natomiast zobowiązany jest do proporcjonalnego rozliczenia podatku naliczonego, zgodnie z art. 90 ustawy w oparciu o obrót (kwotę należną z tytułu sprzedaży) – w myśl art. 29 ust. 1 ustawy. Tut. Organ informuje ponadto, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisywanym zdarzeniu przyszłym, które nie zostały objęte pytaniem oraz własnym stanowiskiem w sprawie oceny prawnej zdarzenia przyszłego – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012, poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.